«Οι προσωπογραφίες της καραντίνας του Ορέστη» Του Θ. Καραγιάννη

«Οι προσωπογραφίες της καραντίνας του Ορέστη»

Λάβαμε  από τον φίλο μας και εργάτη του πνεύματος Θ. Καραγιάννη τέσσερις προσωπογραφίες και  ένα σκίτσο για ανάρτηση στην ιστοσελίδα μας.
Ο Θ. Καραγιάννης με τα σκίτσα αυτά μας κάνει μια μικρή εξιστόρηση πώς ο καλλιτέχνης ή λογοτέχνης και συγκεκριμένα ο άγνωστός μας Ορέστης σκέφτηκε, τα επακόλουθα της πανδημίας, την «καραντίνα», τις ατέλειωτες ώρες τις «κλεισούρας»  στο σπίτι, να τις περάσει δημιουργικά ασχολούμενος με την προσωπογραφία και το σκίτσο.
Ό,τι καλύτερο λέμε εμείς αφού μπόρεσε  να ξεπεράσει τον πανικό και τον φόβο που θελημένα ή άθελα σκορπίστηκε εξ αιτίας της πανδημίας.
Η σκέψη ακαταμάχητη παραμέρισε την  μηδενιστική άποψη » ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα…» και στάθηκε δίπλα σε ηγέτες του ελληνικού, παγκόσμιου επαναστατικού προοδευτικού κινήματος, της πολιτικής και της  παγκόσμιας λογοτεχνίας  για να δηλώσει παρόν στην μετά Κορονοιού εποχή και ενάντια στους σημερινούς κοινωνικούς ιούς , των πολέμων,  της κοινωνικής αδικίας, της πείνας και της προσφυγιάς της ανέχειας και της μίζερης ζωής.
Κι όσο για τις προσωπογραφίες και το σκίτσο πρέπει να πούμε πως δεν έχει ο φίλος μας Ορέστης να ζηλέψει και πολλά από τους επαγγελματίες της καλλιτεχνίας αυτής,διότι και οι πέντε εργασίες του χαρακτηρίζονται  από σε μεγάλο βαθμό «πειστικότητα».  Συγχαρητήρια!

«Βρυσούλες γνώσης»

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
του ΟΡΕΣΤΗ
Κείμενο
Θανάσης  Καραγιάννης Capture καραγιαννης

«Οι προσωπογραφίες της καραντίνας του Ορεστη»

Ένας φίλος μου, με το ψευδώνυμο «Ορέστης», δεν είναι ζωγράφος και δεν έχει πάρει κανένα μάθημα ζωγραφικής, πόσο μάλλον προσωπογραφίας, που είναι αρκετά απαιτητικό είδος, όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας μας. Όπως μου είπε, στην καραντίνα, που αναγκάστηκε να παραμείνει λόγω κορονοϊού, όπως όλοι μας, θέλησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, άλλοτε με μολύβι και άλλοτε με μολύβι και κάρβουνο. Μου έστειλε ορισμένες από τις 12 προσωπογραφίες, που επιχείρησε και κατόρθωσε μετά από μεγάλη προσπάθεια να φτιάξει, για τις οποίες ο ίδιος δεν είναι ευχαριστημένος, μια και δεν τα κατάφερε όσο θα επιθυμούσε.

Capture ορεστης 1  Capture ορεστησ 2

Από αριστερά
1. Δ.Κουτσούμπας Γ.Γ της Κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ
2. Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν. Στάλιν. Ηγήθηκαν του Παγκόσμιου  Κομμουνιστικού  κινημάτος των εργατών -αγροτών

Προσπάθησα να τον ενθαρρύνω, αλλά μου τόνισε ότι έχει πλήρη επίγνωση των μέτριων ικανοτήτων του, των ελλείψεων και λαθών του, και χαριτολογώντας μου είπε: «Άλλο είναι να είσαι ζωγράφος και άλλο να κάνεις τον ζωγράφο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Γι’ αυτό κι εγώ χάλασα πολλά χαρτιά, έσωσα δε πολλές γόμες και μολύβια, Η ξύστρα μου δούλευε ασταμάτητα. Αν και χάρηκα αυτές τις ώρες που πέρασα παρέα με μεγάλες προσωπικότητες, εντούτοις φοβάμαι μήπως τους έχω κάνει μεγάλη ζημιά…»
Capture ορεστης 5  Capture ορεστησ 4  Captureορεστης 5

1.Μπερχτ, ο επαναστάτης θεατρικός συγγραφέας
2.Τσε Γκεβάρα χωρίς λόγια
3.Γιάννης Ρίτσος , «Σώπα όπου νάναι θα χτυπήσουν οι καμπάνες»

Πήρα την πρωτοβουλία να τις δημοσιοποιήσω, όχι για κανένα άλλο λόγο, παρά να τις δουν, να τις κρίνουν και να τις σχολιάσουν, όχι τόσο καλλιτέχνες του είδους (χρήσιμες για το φίλο μου θα είναι οι κρίσεις και συμβουλές τους), αλλά κυρίως οι «κοινοί θνητοί», εμείς οι υπόλοιποι, που δεν κατέχουμε τα μυστικά της τέχνης και της καλλιτεχνίας, φυσικά.

Αυτές οι ερασιτεχνικότατες προσωπογραφίες, έχουν να μας προσφέρουν, άραγε, κάτι; Αισθητικά, ιδεολογικά, συναισθηματικά; Ίσως…

Τον ευχαριστώ, που μου τις εμπιστεύτηκε, αν και ο ίδιος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, όπως με παρακάλεσε, όταν του πρότεινα τη δημοσιοποίησή τους.

*****

Αρχίζει σήμερα η δίκη του Νετανιάχου για διαφθορά

ΚΟΣΜΟΣ

Κυριακή 24/05/2020 – 10:11
ΙΣΡΑΗΛ

Αρχίζει σήμερα η δίκη του Νετανιάχου για διαφθορά

Πηγή: Associated Press

 

Ξεκινά σήμερα στο Ισραήλ η δίκη του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος θα γίνει ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας που θα αντιμετωπίσει ποινικές κατηγορίες για διαφθορά στη διάρκεια της θητείας του.

Έπειτα από 17 μήνες εκλογικής κρίσης, στη διάρκεια της οποίας έπαιξε την «πολιτική επιβίωσή» του, ο Νετανιάχου αναμένεται στο περιφερειακό δικαστήριο της Ιερουσαλήμ για μια νέα μάχη, δικαστική αυτή τη φορά, για να αποφύγει τη φυλακή και να προστατεύσει τη φήμη του.

Ο 70χρονος Νετανιάχου κατηγορείται ότι δέχθηκε πούρα, σαμπάνιες και κοσμήματα αξίας 700.000 σεκέλ (180.000 ευρώ) από πλούσιους με αντάλλαγμα οικονομικές ή προσωπικές χάρες.

Σύμφωνα με τους ερευνητές της υπόθεσης, ο Νετανιάχου είχε επίσης επιχειρήσει να εξασφαλίσει ευνοϊκή κάλυψη από τη μεγαλύτερη επί πληρωμή εφημερίδα του Ισραήλ, την Γεντιότ Αχρονότ. Επίσης η δικαιοσύνη υποψιάζεται τον Νετανιάχου ότι έκανε κυβερνητικές χάρες, που μπορεί να απέφεραν εκατομμύρια δολάρια στον επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας τηλεπικοινωνιών «Bezeq», ως αντάλλαγμα για την ευνοϊκή κάλυψή του από ένα από τα μέσα ενημέρωσης του ομίλου, τον ιστότοπο «Walla».

Η δίκη του επρόκειτο να αρχίσει στα μέσα Μάρτη, όμως η πανδημία της Covid-19 την έκανε να αναβληθεί μέχρι τις 24 Μάη.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

ΑΛΛΟΙ ΠΕΙΝΟΥΝ κι άλλοι ΘΗΣΑΥΡΙΖΟΥΝ

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ από 902gr

Άλλοι πεινούν κι άλλοι θησαυρίζουν

Στις ΗΠΑ οι άνεργοι μετρώνται σε εκατομμύρια και οι μεγιστάνες μετρούν δισεκατομμύρια στην πανδημία.

Κατά 434 δισεκατομμύρια δολάρια αύξησαν στα θησαυροφυλάκιά τους μόλις 600 Αμερικανοί μεγιστάνες μέσα σε δύο μήνες όταν μόνο για τον Μάρτη οι άνεργοι έφτασαν τα 38,6 εκατομμύρια.

Δεν ήμασταν και δεν είμαστε όλοι μαζί στην κρίση, ούτε την υγειονομική, ούτε την οικονομική. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Αμερική… πουθενά. Τα στοιχεία που δημοσίευσε το περιοδικό «Forbes» είναι μια ακόμα απόδειξη.

Το διάστημα μεταξύ 18ης Μάρτη και 19ης Μάη, οι 600 Αμερικανοί μεγιστάνες είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 434 δισεκατομμύρια δολάρια, μια αύξηση ύψους 15% σε διάστημα δύο μηνών, έγραψε το περιοδικό. Από την πανδημία βγαίνουν κερδισμένα τα μονοπώλια των διαδικτυακών αγορών και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το διάστημα μεταξύ Μάρτη και Μάη, η περιουσία του Τζεφ Μπέζος της «Amazon» αυξήθηκε κατά 30% και πλέον και εκείνη του Μαρκ Ζάκερμπεργκ, του «Facebook», άνω του 46% και πάει λέγοντας…

Ο ένας κόσμος είναι αυτός που ζει στα σύννεφα των δισεκατομμυρίων και ο άλλος είναι εκείνος της ανασφάλειας και της ανεργίας που επιβιώνει κατά γης παλεύοντας με τη φτώχεια και την ανέχεια. Που μεγαλώνει παιδιά με επιδόματα. Κάθε εβδομάδα οι αιτήσεις για επίδομα ανεργίας είναι σχεδόν 2,5 εκατομμύρια. Από τις 21 Μάρτη έφτασαν περίπου τα 38,6 εκατομμύρια.

Τα 434 δισεκατομμύρια δολάρια που κέρδισαν σε δύο μήνες οι μεγιστάνες αντιστοιχούν σε ένα ποσό της τάξης των 11.000 δολαρίων για κάθε άνεργο των 38,6 εκατομμύρια ανθρώπων που δεν έχουν δουλειά. Εξοργιστικό! Ακόμα περισσότερο εξοργιστικό είναι πως οι μεγιστάνες όχι μόνο δεν ξέρουν τι έχουν αλλά αποθησαυρίζουν πλούτο που δεν παράγουν.

ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ:συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ DIASTIXO GR

Capture ΣΕΜΙΝΑ 1Η Σεμίνα Διγενή γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σιένα και Ηλεκτρονική Δημοσιογραφία στη Ρώμη. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Ιταλίας Stampa Estera. Εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ και αρθρογράφος στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εξόρµηση, Απογευµατινή, Έθνος της Κυριακής, Αδέσµευτος Τύπος, Real news, στην ιταλική Αvanti!, στα ραδιόφωνα του ΣΚΑΪ, του ΑΝΤ1, του Δευτέρου Προγράµµατος της ΕΡΤ, στον Real FM και σε πολλά περιοδικά. Υπήρξε αρχισυντάκτρια, project manager, σκηνοθέτις, εμπνεύστρια πολλών τηλεοπτικών projects που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστρια δεκάδων εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 μέχρι το 2009: «Τρεις στον αέρα», «Εδώ και σήµερα», «Μade in Greece», «Ιστορίες γι’ αγρίους», «Μηχανή του χρόνου», «Πες το στη Σεµίνα», «Άνθρωποι», «Ώρα Ελλάδος», «Αταίριαστοι», «Εντιµότατοι φίλοι», «Κοίτα τι έκανες», «Τοp Stories» κ.ά. Διετέλεσε, επίσης, διευθύντρια προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, σύμβουλος προγράμματος στην ΕΡΤ, σύμβουλος πολιτισμού του Δημάρχου Πατρέων και παραγωγός ντοκιμαντέρ σε Αμερική, Κούβα, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Κίνα, Μογγολία, Ν. Αφρική, Σρι Λάνκα, Γερμανία κ.α. Έχει τιμηθεί με 19 βραβεία για το έργο της στην ελληνική τηλεόραση και δημοσιογραφία. Έχει ιδρύσει την εταιρεία επικοινωνίας Brainco S.A. και το site onlytheater.gr. Τα τελευταία εννέα χρόνια είναι υπεύθυνη πολιτισμού και αρθρογραφεί στην εφημερίδα Real news και παρουσιάζει την εβδομαδιαία δίωρη εκπομπή «Feeling Good» στον Real FΜ. Τον Νοέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο Κίτρινο υποβρύχιο, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ. Το δεύτερο βιβλίο της, Οι απείθαρχοι, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Κάκτος, μας έδωσε την αφορμή για τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Ποια ήταν τα πρώτα σας διαβάσματα;

Το πρώτο βιβλίο που μου έκαναν δώρο στη Β’ τάξη του Δημοτικού ήταν κάτι κάπως βαρύ, η Σταχομαζώχτρα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Εντυπωσιάστηκα! Μετά ήρθαν ο Κ. Ντίκενς, η Άλκη Ζέη, η Έμιλι Μπροντέ, η Πηνελόπη Δέλτα, μετά αγάπησα τον Ιούλιο Βερν, τα Μίκυ Μάους και τα Κλασικά Εικονογραφημένα. Στην εφηβεία, διάβαζα πάρα πολύ και τότε ήταν που αγάπησα τον Ρίτσο, τον Βάρναλη, τον Καμί, τον Καβάφη, την Αλεξίου, τον Μαγιακόφσκι, τον Βρεττάκο, τον Τολστόι και τον Μαρξ.

Πώς ξεκινήσατε την ενασχόλησή σας με τη δημοσιογραφία;

Στα δεκαέξι μου κέρδισα σε διαγωνισμό μαθητικού ρεπορτάζ το πρώτο βραβείο, το οποίο και μου έδωσε ο Αντώνης Σαμαράκης. Το έπαθλο ήταν επαγγελματική συνεργασία με τα περιοδικά Γυναίκα και Φαντάζιο. Λίγο αργότερα, στα δεκαοχτώ, με ένα τηλεφώνημα του Αλέκου Παναγούλη στον διευθυντή της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, μπήκα εκεί ως μαθητευόμενη ρεπόρτερ.

Ποιες ήταν οι πρώτες δυσκολίες και τι κάνατε για να τις αντιμετωπίσετε;

Οι δυσκολίες ήταν πολλές και ολόιδιες με αυτές που συναντάει κάποιος χωρίς «πλάτες» και χωρίς προστάτες, στο ξεκίνημά του. Ξεκίνησα από το μηδέν και ό,τι έφτιαξα, αυτό το λίγο που φτιάχτηκε, είναι απολύτως δικό μου κι είμαι η μοναδική υπεύθυνη γι’ αυτό.

Ένα σπουδαίο κεφάλαιο στην καριέρα σας ήταν και η τηλεόραση. Ποια ωραία ανάμνηση σας άφησε εκείνη η εποχή;

Αυτό για το οποίο την ευγνωμονώ, είναι για ένα κέρδος που προέκυψε από τη σχέση μου μαζί της. Με έμαθε να είμαι οργανωτική και συνεπής. Με εκπαίδευσε, όχι μόνο να μην αφήνω αναξιοποίητο τον χρόνο, αλλά να προσπαθώ να χωρέσω όσο περισσότερα μπορώ μέσα του.

Οι παρουσιάσεις, τα άρθρα, οι συνεντεύξεις σας διαβάζονται μονορούφι. Υπάρχει κάποια τεχνική που ακολουθείτε στη δημοσιογραφία;

Σας ευχαριστώ, προσπαθώ να είμαι ειλικρινής, είτε πρόκειται για τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή, είτε για άρθρο, συνέντευξη ή βιβλίο. Αυτό που σκέφτηκα αυτή τη φορά, για τη γνωστοποίηση του βιβλίου, ήταν να ζητήσω από 12 φίλους μου, εξαιρετικούς ηθοποιούς (γνωρίζοντας ποιοι από τους ήρωές μου θα τους άρεσαν ή θα τους ταίριαζαν), να εμπλακούν με τα κεφάλαια του βιβλίου, μέσα από μικρά βίντεο-μονόπρακτα, που μπορεί κανείς να παρακολουθήσει στα social media του «Κάκτου» και τα δικά μου. Έτσι, η Σμαράγδα Καρύδη κάνει τις συστάσεις του βιβλίου, ο Γιώργος Κιμούλης «συνυπάρχει» με τον Σαραμάγκου και τον Βέγγο στη Μακρόνησο, ο Γιάννης Στάνκογλου «βρίσκεται» με τον αγαπημένο του Ντέιβιντ Μπόουι στο Λονδίνο, η Ελένη Ράντου με τον Ρολάν Μπαρτ και τη Μαρίκα Νίνου στην Κοκκινιά, ο Γρηγόρης Βαλτινός με τον Αϊνστάιν, τον Χόκινγκ και τη Γουάινχαουζ στο Κάμντεν Τάουν, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος με τον Προυστ και την Κοτοπούλη στην Ομόνοια, η Βίκυ Σταυροπούλου με τον Ουγκό στα Πυρηναία, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς στο Σικάγο, ο Νίκος Κουρής με τον Πικάσο στο Παρίσι, ο Σταμάτης Φασουλής περιγράφει ένα φαντασμαγορικό πάρτι αυτοκτονιών, ενώ η Πέγκυ Τρικαλιώτη με την Κατερίνα Διδασκάλου ερμηνεύουν σύντομες ιστορίες κοριτσίστικων τραυμάτων. Η σκηνοθετική επιμέλεια είναι του Θοδωρή Βουρνά.

Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το βιβλίο Οι απείθαρχοι και γιατί από τις Εκδόσεις Κάκτος;

Το πάθος μου να «συναντηθώ» μαζί με όλους εκείνους που με ενδιέφερε η ζωή και το έργο τους. Ύστερα, με ενέπνευσε και το στοίχημα του εκδότη του «Κάκτου», Γιάννη Λεβέντη, για τη νέα εποχή του ιστορικού εκδοτικού οίκου. Πρόκειται για έναν νέο, ιδιαίτερα καλλιεργημένο άνθρωπο, που αγαπάει πολύ τη δουλειά του και ετοιμάζει σπουδαία πράγματα και σημαντικές συνεργασίες. Επίσης, το ότι η επιμέλεια θα γινόταν από τον έμπειρο Γιώργο Προεστό ήταν ένας επιπλέον λόγος. Η δυνατή ομάδα του «Κάκτου» εμπνέει στους συγγραφείς εμπιστοσύνη και ασφάλεια.

Ξεκίνησα από το μηδέν και ό,τι έφτιαξα, αυτό το λίγο που φτιάχτηκε, είναι απολύτως δικό μου κι είμαι η μοναδική υπεύθυνη γι’ αυτό.

Σε έναν κόκκινο ουρανοξύστη ζουν άνθρωποι διάσημοι, μύθοι στον πολιτισμό μας. Γιατί οι διάσημοι άνθρωποι, αν τους προσεγγίσεις, χαρακτηρίζονται για την απλότητά τους;

Όχι όλοι. Στα τόσα χρόνια που εργάζομαι ως δημοσιογράφος, εκτός από τους πραγματικά σημαντικούς, αλλά ταυτόχρονα και σεμνούς, έχω συναντήσει και κάποιους διάσημους καλλιτέχνες με απίστευτα δύστροπο χαρακτήρα. Τζέκιλ και Χάιντ δηλαδή, που χρειάζεται δυνατό στομάχι για να αντέξει κανείς τη συναναστροφή μαζί τους. Όπου όμως συνάντησα καλλιτέχνες με… ασορτί μεγάλο ταλέντο και καλό χαρακτήρα, ο συνδυασμός ήταν ακαταμάχητος, όπως π.χ. τον Ρίτσο και τον Χατζιδάκι.

Μου αρέσει που βάζετε στο βιβλίο σας τον Προυστ να βλέπει τα DVD της Μαρίκας Κοτοπούλη. Λογοτεχνία και θέατρο πάντοτε συμβαδίζουν;

Η αλήθεια είναι πως όταν συναντιούνται δημιουργικά, προκύπτουν αριστουργήματα!

Στις σελίδες του βιβλίου υπάρχουν μυθικά πρόσωπα: Λένιν, Μπόουι, Προυστ, Αϊνστάιν, Χόκινγκ, Κέιν, Πικάσο, Μονρόε… Αληθινά με εκπλήσσετε. Πώς συμβαίνουν όλα αυτά μαζί;

Τα πάντα μπορούν να συμβούν στο μαγικό σύμπαν ενός ολοζώντανου πύργου. Στο κάτω κάτω, ο θεός ενός βιβλίου είναι ο συγγραφέας. Οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί, είναι πραγματικό! Ο σπουδαίος εικαστικός Κωστής Γεωργίου (του οποίου έργο κοσμεί το εξώφυλλο) λέει πως μεταφέρομαι με άνεση από όροφο σε όροφο για να συναντήσω τους ήρωές μου, που «με έναν μοναδικό τρόπο συνδέονται σε ένα θέατρο του παραλόγου, με σκηνικά που θυμίζουν υπερπαραγωγή του Χόλιγουντ και αλλάζουν εν ριπή οφθαλμού, που μας μεταφέρουν σε ένα γλέντι με μεταφυσικές εικόνες, σ’ ένα πάρτι σε οργιαστικά περιβάλλοντα, όπου όλοι μετακινούνται με κοσμικές ταχύτητες σε καφκικά τοπία, δίπλα σε φαντάσματα που παραληρούν, θαρρείς, στην πύλη της κολάσεως και ταυτόχρονα του παραδείσου».

Παράλληλα, αναφέρεστε και σε Έλληνες: Βέγγος, Βάρναλης, Σιδηρόπουλος… Η τέχνη λοιπόν είναι διεθνής και ξεπερνά όλα τα όρια;

«Η τέχνη ξεπλένει από την ψυχή τη σκόνη της καθημερινότητας», έλεγε ο Πικάσο και συμπλήρωνε: «Η τέχνη είναι ένα ψέμα που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την αλήθεια». Κι αυτό συμβαίνει πέρα από σύνορα και κάθε τύπου όρια.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε: «Θα καταφέρει τελικά ο παράδοξος κόσμος των Απείθαρχων να πάρει μια καθοριστική απόφαση για τη Μνήμη του Κόσμου;». Γιατί η Πολιτεία αγνοεί τους δημιουργούς και τους ανθρώπους της τέχνης;

Θυμάστε πώς το έλεγε η Θάτσερ; «Το θέατρο είναι από τη φύση του αντιεξουσιαστικό, άρα δεν έχουμε λόγους να το στηρίξουμε». Νομίζω ότι αυτό δίνει μια απάντηση στο ερώτημά σας.

Εμάς τους Έλληνες γιατί μας χαρακτηρίζουν «απείθαρχους»;

Μάλλον επειδή είμαστε. Ίσως και γι’ αυτό η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Βέβαια συνεχώς ξεψυχάει, που θα ’λεγε κι ο Χορν.

Ποιους από τους διάσημους που αναφέρετε στο βιβλίο, τους έχετε συναντήσει;

Ήταν φίλοι μου ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Χρήστος Σιμαρδάνης, ο Μηνάς Χατζησάββας, η Σπεράντζα Βρανά, η Πόλυ Πάνου, ο Σάκης Μπουλάς, ο Τζίμης Πανούσης. Επίσης, είχα την τύχη να συναντήσω τον Θανάση Βέγγο και τη Γεωργία Βασιλειάδου.

Τι θα προτείνατε στους νέους δημοσιογράφους που ξεκινούν την καριέρα τους;

Πολύ διάβασμα, πολλά ταξίδια, πολλή περιέργεια, όχι παρωπίδες και τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα ηλεκτρονικά περιοδικά;

Χρήσιμα και ενδιαφέροντα κάποια απ’ αυτά.

Ποια είναι η συμβουλή που σας έδωσαν οι γονείς σας και την τηρείτε ακόμη;

Η μαμά μου με έμαθε να έχω συμπόνια για τους αδύναμους και να βοηθάω όσο μπορώ αυτούς που έχουν ανάγκη. Ο μπαμπάς μου να διεκδικώ πάντα τα δικαιώματά μου και να μη χάσω τη φαντασία μου.

 

 

Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΑ διεκδικεί..!

Ένα καλλιτεχνικό ποτάμι διεκδίκησης πλημμύρισε την πόλη

Capture καλλιτεχνια 1

Σύνταγμα, Θησείο, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Πλάκα, Μοναστηράκι, Λόφος του Φιλοπάππου, Προπύλαια, Εξάρχεια…

Ενα «ποτάμι» από ηθοποιούς, μουσικούς, εικαστικούς, πλημμύρισε, χτες, το κέντρο της Αθήνας, ανήμερα της Παγκόσμιας Μέρας Πολιτισμού. Ενα ποτάμι διεκδίκησης καθολικών μέτρων επιβίωσης από την κυβέρνηση!

Σε πολλές γειτονιές της πόλης αλλά και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας οι καλλιτέχνες, οι εργαζόμενοι στο χώρο του Πολιτισμού με την Τέχνη τους ένωσαν τη φωνή τους με όλους τους εργαζόμενους.

Το δρώμενο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Σωματείου Εργαζομένων στο Θέαμα – Ακρόαμα, οι μπάντες από μουσικούς και οι νότες που γέμισαν τις γειτονιές της Αθήνας και άλλες πόλεις με πρωτοβουλία του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, τα εικαστικά έργα μεγάλων δημιουργών που μοίραζαν στους περαστικούς στο Σύνταγμα οι εικαστικοί καλλιτέχνες μετά από κάλεσμα του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, αλλά και τα «γράμματα», οι ανακοινώσεις που μοίραζαν μέλη των σωματείων και του Επιμελητηρίου στον φυσικό αποδέκτη της Τέχνης τους, το κοινό, έστελναν ένα και μόνο μήνυμα: Ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή των εργαζομένων όλης της χώρας! H δύναμή μας είναι στους αγώνες μας. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να υπερασπιστούμε την τέχνη μας. Την τέχνη σας. Τη ζωή μας. Για να μη φορτωθούμε ξανά στις πλάτες μας τη νέα κρίση που έφτασε.

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ…

Capture καλλιτεχνια 2
Στην πλατεία Ζακλίν ντε Ρομιγί στο Θησείο πολλοί ήταν οι ηθοποιοί, τεχνικοί, εργαζόμενοι στο χώρο του Πολιτισμού που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΣΕΗ και του ΣΕΘΕΑ.«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, γιατί θέλουμε να ενώσουμε τις διεκδικήσεις μας με τις διεκδικήσεις όλου του κόσμου. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ γιατί μείναμε άνεργοι. Γιατί κι εσείς μείνατε άνεργοι. Γιατί δεν ξέρουμε πότε και με τι όρους θα γυρίσουμε στη δουλειά μας, όπως κι εσείς. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ γιατί είμαστε ένα κομμάτι δικό σας. Γιατί είστε ένα κομμάτι δικό μας. Γιατί μέσα από σας υπάρχουμε, δημιουργούμε, εμπνεόμαστε».Με αυτά τα λόγια απευθύνονταν οι ηθοποιοί και οι εργαζόμενοι στους δεκάδες περαστικούς που κοντοστέκονταν για να παρακολουθήσουν το δρώμενό τους. Ενα δρώμενο που συνδύαζε κίνηση και τραγούδι. Τα παπούτσια στο έδαφος, οι δεκάδες ηθοποιοί που συμμετείχαν, ο γρήγορος βηματισμός τους, το ρυθμικό τραγούδι τους και οι κινήσεις τους υποδήλωναν τη συνέχεια και την συνένωση του αγώνα όλων των εργαζομένων. Με ρυθμικές κινήσεις οι συμμετέχοντες έδωσαν το περιεχόμενο της πρωτοβουλίας τους: «Τα βήματά μας, βήματα των πολλών. Βήματα των χιλιάδων. Βήματα όσων έπεσαν. Βήματα όσων σηκώθηκαν. Βήματα όσων άκουσαν. Βήματα όσων φώναξαν…».

 

Capture καλλιτεχνία 3Στο Θησείο παραβρέθηκε ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

…διαδηλώνοντας με την Τέχνη μας

Ξεπέρασαν τους χίλιους
 οι μουσικοί που ανταποκρίθηκαν, πανελλαδικά, στο κάλεσμα του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Σε Λάρισα, Ζάκυνθο και σε πολλές ακόμα πόλεις από τη μια άκρη της ώρας ως την άλλη και σε πάρα πολλές γειτονιές της Αθήνας οι μουσικοί τραγούδησαν για την τέχνη τους και τη δουλειά τους. Μουσικές τζαζ, μπλουζ, ροκ, λάτιν, έθνικ, κλασική μουσική, σύγχρονη και εναλλακτική, ελεύθερος αυτοσχεδιασμός, χορωδιακό ρεπερτόριο, παραδοσιακά, κρητικά, μικρασιάτικα, νησιώτικα, ηπειρώτικα, λαϊκά, ρεμπέτικα, έντεχνα, ποπ ενώθηκαν σε ένα τεράστιο μουσικό σύνολο. Και πράγματι, χτες, η αλυσίδα του αγώνα μεγάλωσε…

Κυριολεκτικά, δεν υπήρχε σημείο στο κέντρο της Αθήνας όπου δεν ακουγόντουσαν οι μελωδίες, τα τραγούδια των μουσικών. Σε τρία σημεία στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην Πλάκα, στο Θησείο, στο Σύνταγμα, στο Μοναστηράκι, στην πλατεία Αγία Ειρήνης, στο Λόφο του Φιλοπάππου, στα Προπύλαια, στα Εξάρχεια ακουγόταν παντού μουσική, αλλά και η επιβράβευση όσων συναντούσαν αυτήν την όμορφη πρωτοβουλία.

Αλλωστε, σε αυτόν τον κόσμο απευθύνονταν, που αποτελεί την πηγή της έμπνευσής τους αλλά και τον αποδέκτη του έργου τους. «Απευθυνόμαστε σ’ εσένα που τώρα μας ακούς. Σ’ εσένα, που δουλεύεις μισές ώρες για μισό μισθό. Σ’ εσένα, που αγωνιάς αν θα έχεις μεροκάματο αύριο. Σ’ εσένα, που αγωνιάς αν θα σε προσλάβει ξανά το ξενοδοχείο ή αν θα μείνεις άνεργος. Σ’ εσένα, που είσαι μητέρα και γύρισες στο σπίτι να δουλέψεις μπροστά στην κάμερα με τα παιδιά στα πόδια σου. Σ’ εσένα, που βγήκες σε αναστολή εργασίας από την επιχείρησή σου. Σ’ εσένα, που σχόλασες από 24ωρη βάρδια στο νοσοκομείο. Σ’ εσένα και σ’ όλους τους εργαζόμενους σ’ όλη την Ελλάδα! Διαδηλώνουμε για το δικαίωμά μας στη δουλειά! Για το δικαίωμα όλου του κόσμου να έχει πρόσβαση στην Τέχνη και τον Πολιτισμό…».

Διεκδικώντας ουσιαστικά μέτρα στήριξης
Captureοω1
Στην κινητοποίηση παραβρέθηκε η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ.
Capture 1111α
Capture 1111β
**********

Στο πόδι οι ξενοδοχοϋπάλληλοι της Κρήτης

 Από 902gr
ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΟΙ KΡΗΤΗΣ

Με μεγάλες συγκεντρώσεις διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους (VIDEO – ΦΩΤΟ)

Από τη μεγάλη συγκέντρωση των ξενοδοχοϋπαλλήλων στο Ηράκλειο
Από τη μεγάλη συγκέντρωση των ξενοδοχοϋπαλλήλων στο Ηράκλειο

Με μεγάλες συγκεντρώσεις που πραγματοποίησαν σήμερα σε ΗράκλειοΡέθυμνο και Χανιά, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι της περιοχής διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους, απαντώντας αποφασιστικά στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς κυβέρνησης και εργοδοσίας για χτύπημα των ΣΣΕ και των εισοδημάτων τους. Παράλληλα, έστειλαν μήνυμα κλιμάκωσης του αγώνα για τις 28 του Μάη και στις δράσεις που θα αποφασιστούν για εκείνη τη μέρα και ενώ ήδη στην Αθήνα και άλλες πόλεις τα κλαδικά σωματεία προετοιμάζουν δυναμική αγωνιστική απάντηση.

Και στις τρεις πόλεις της Κρήτης οι Επιτροπές Αγώνα Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό με τα ιδιαίτερα μαζικά τους μπλοκ, με τα πανό και τα συνθήματά τους, τις ομιλίες, τις παρεμβάσεις και τα αιτήματά τους, έδωσαν τον τόνο και τον παλμό στις σημερινές κινητοποιήσεις.

Στο Ηράκλειο

Μεγάλη συγκέντρωση ξενοδοχοϋπαλλήλων πραγματοποιήθηκε το πρωί στο Ηράκλειο, στο Εργατικό Κέντρο, καθώς σήμερα είναι η καταληκτική ημερομηνία επαναπρόσληψης των εποχικών ξενοδοχοϋπαλλήλων.

Στη συγκέντρωση μίλησε, μεταξύ άλλων, ο Βαγγέλης Σοφίου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων με την ΔΑΣ, (διαβάστέ την εδώ και δείτε βίντεο εδώ), ενώ στην κινητοποίηση συμμετέχουν η Επιτροπή Αγώνα στον Επισιτισμό – Τουρισμό, μέλη της οποίας κρατούν πανό, καθώς και πολλά σωματεία και μαζικοί φορείς. Αμέσως μετά έγινε πορεία στην γραφεία της Περιφέρειας, όπου δόθηκε το υπόμνημα με τα αιτήματά τους στον περιφερειάρχη. Από την πλευρά της, η Επιτροπή Αγώνα κάλεσε σε αγωνιστική ετοιμότητα για τις 28 του Μάη και σε μαζική συμμετοχή σε όποιες δράσεις αποφασιστούν για εκείνη τη μέρα.

Αντιπροσωπεία της ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ συμμετείχε στη σημερινή μεγάλη συγκέντρωση. Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή έχει σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων στον κλάδο στηρίζοντας τον αγώνα και τα δίκαια αιτήματά τους. Η ΚΟ Ηρακλείου καλεί τους εργαζόμενους να δώσουν συνέχεια στη δυναμική απάντηση που δόθηκε σήμερα και να μη δεχτούν τη θυσία και άλλων δικαιωμάτων τους στο βωμό της επανεκκίνησης της τουριστικής δραστηριότητας.

Ανάλογα μεγάλες συγκεντρώσεις ξενοδοχοϋπαλλήλων έγιναν σήμερα σε Ρέθυμνο και Χανιά (διαβάστε παρακάτω).

Δήλωση από τον Μανώλη Συντυχάκη για τη σημερινή κινητοποίηση

Ο Μανώλης Συντυχάκης, βουλευτής του ΚΚΕ και περιφερειακός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», έκανε την ακόλουθη δήλωση για τη σημερινή κινητοποίηση, 20 Μάη, των εργαζομένων στον κλάδο του Τουρισμού – Επισιτισμού, στο Ηράκλειο.

«Το ΚΚΕ στηρίζει τους αγώνες και τα δίκαια αιτήματα όλων των εργαζομένων στον κλάδο του Τουρισμού – Επισιτισμού, δίνοντας τη μάχη μέσα και έξω από τη Βουλή.

Όλα τα αστικά κόμματα παρουσιάζουν ως «εθνική υπόθεση» την «επανεκκίνηση του τουρισμού», εκβιάζοντας τους εργαζόμενους να βάλουν αδιαμαρτύρητα πλάτη για να σωθούν τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων, των tour operators, των αερομεταφορικών εταιρειών. «Βγάζουν μάτι» τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, που δεν περιορίζονται μόνο σε διευκολύνσεις και «ζεστό» χρήμα, αλλά επεκτείνονται και σε μεταρρυθμίσεις που διευκολύνουν την «επιχειρηματικότητα», ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας συνολικά για τους ομίλους, διαμορφώνουν προϋποθέσεις έντασης της εκμετάλλευσης και «αναζωογόνησης» κεφαλαίων που λιμνάζουν. Ενώ, ταυτόχρονα, με αντιφατικές ενέργειες και μην παίρνοντας ουσιαστικά μέτρα προστασίας που «κοστίζουν», καλούν τους εργαζόμενους να διαλέξουν μεταξύ «υγείας» και «ανεργίας».

Είναι, άλλωστε, ασφαλές κριτήριο το γεγονός ότι ο Τουρισμός είναι από τους κλάδους που η κερδοφορία του άνθιζε και στα χρόνια της κρίσης. Μαζί της άνθισαν ούτε μία ούτε δύο, αλλά 14 διαφορετικές εργασιακές σχέσεις! Πάνω σε αυτήν την «ευελιξία», που τσακίζει κόκαλα, στηρίζεται το τουριστικό «θαύμα» και με τα ίδια ακριβώς εργαλεία προσπαθεί να το θωρακίσει η κυβέρνηση απέναντι στην πανδημία και την οικονομική κρίση, δίνοντας το «πράσινο φως» για επιχειρηματικό ξεσάλωμα σε βάρος των εργαζομένων, αλλά και σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής του λαού. Κι όλα αυτά, με πρόσχημα τον κορονοϊό και σε βάρος του ελάχιστου ελεύθερου χώρου παραλίας και αιγιαλού, αλλά και της ανάγκης των εργατικών – λαϊκών οικογενειών να κάνουν ένα μπάνιο χωρίς να χρειαστεί να πληρώνουν υπέρογκα ποσά για ξαπλώστρες και ομπρέλες.

Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τους ξενοδοχοϋπαλλήλους και τους εργαζόμενους στον Επισιτισμό, αλλά ολόκληρη την εργατική τάξη, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τη νεολαία. Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους να μη δεχτούν τη θυσία και άλλων δικαιωμάτων τους για τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι πλήρωσαν πολλά, δεν πρέπει να πληρώσουν ακόμα περισσότερα».

Στο Ρέθυμνο, μεγάλη ήταν η συγκέντρωση των ξενοδοχοϋπαλλήλων που έγινε στο Εργατικό Κέντρο. Ιδιαίτερα μαζικό και μαχητικό ήταν το μπλοκ των δυνάμεων της Επιτροπής Αγώνα Ξενοδοχοϋπαλλήλων, ενώ το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν «Χωρίς εμάς κουφάρια τα ξενοδοχεία δεν θα πληρώσουμε εμείς την πανδημία».

Στη συγκέντρωση, μεταξύ άλλων, μίλησε και ο Στρατής Μανιαβός, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων και μέλος της Επιτροπής Αγώνα, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε ότι, «πληρώσαμε πολλά, δεν θα πληρώσουμε ξανά! Δεν θα θυσιαστούμε για άλλη μια φορά για τα κέρδη της μεγαλοεργοδοσίας! Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε!». Παράλληλα ο ομιλητής κάλεσε, τη Δευτέρα 25 Μάη, καταληκτική μέρα επαναπροσλήψεων, με νέα συγκέντρωση στις 10 π.μ., στο Εργατικό Κέντρο και πορεία προς τον Σύλλογο Ξενοδόχων. Κάλεσε επίσης το ΔΣ του Σωματείου να συγκαλέσει άμεσα Γενική Συνέλευση σε υπαίθριο χώρο. (διαβάστε εδώ την ομιλία του).

Αμέσως μετά ακολούθησε πορεία στην Αντιπεριφέρεια όπου επέδωσαν υπόμνημα με τα αιτήματά τους, ενώ στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στο ΣΕΠΕ και στον ΟΑΕΔ.

(Διαβάστε εδώ το δελτίο τύπου της Επιτροπής Αγώνα για τη σημερινή κινητοποίηση).

Στα Χανιά

Ιδιαίτερα μαζική ήταν η συγκέντρωση που έγινε το πρωί στα Χανιά, στο Εργατικό Κέντρο, των εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού – Τουρισμού και των εποχικά εργαζομένων που συμμετείχαν μαζικά στη σημερινή κινητοποίηση, στην οποία καλούσε το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και το Σωματείο Επισιτισμού Ν. Χανίων.

Την κινητοποίηση στήριξαν το σωματείο Επισιτισμού Ν. Χανίων, το σωματείο των Διανομέων Ν. Χανίων, τα σωματεία των Ιδιωτικών Υπαλλήλων, των Οικοδόμων, των Τροφίμων και Ποτών, ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, το Εργατικό Κέντρο Χανίων.

Σε ανακοίνωσή του το Σωματείο Επισιτισμού Ν. Χανίων σημειώνει ότι, «αρνητική εντύπωση σε όλους τους παρευρισκόμενους προκάλεσε το κλείσιμο του μικροφώνου την ώρα που πήραν το λόγο οι συνάδελφοι από το Σωματείο Επισιτισμού και των Διανομέων. Με ευθύνη της Πλειοψηφίας της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Χανίων και του προεδρείου του ΔΣ του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων δεν μπόρεσαν να τοποθετηθούν συνάδελφοι – εκπρόσωποι σωματείων που αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα. Δεν άφησαν να ακουστεί η φωνή εκατοντάδων συναδέλφων που από την αρχή της βδομάδας δουλεύουν απλήρωτοι προετοιμάζοντας το άνοιγμα των επισιτιστικών καταστημάτων στις 25 Μάη, η φωνή των συναδέλφων που ζουν για μήνες μέσα στην αβεβαιότητα και δεν ξέρουν αν θα συνεχίσουν τη δουλειά τους».

«Με την σημερινή μας μαζική παρουσία δείχνουμε σε όλο τον κόσμο ότι ο αγώνας τώρα ξεκινά, ότι οι εργαζόμενοι του κλάδου δεν πείθονται με κούφιες υποσχέσεις. Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε τα σύγχρονα δικαιώματα μας» σημειώνει η Επιτροπή Αγώνα Ξενοδοχοϋπαλλήλων Χανίων.

Αμέσως μετά ακολούθησε πορεία στην Αντιπεριφέρεια Χανίων, ενώ το Σωματείο Επισιτισμού Ν. Χανίων, τονίζει: «Είναι επιτακτική ανάγκη να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας. Το ΔΣ του Σωματείου Επισιτισμού σε αυτήν την κατεύθυνση καλεί σε Γενική Συνέλευση στο Εργατικό Κέντρο Χανίων την Παρασκευή 22/5 στις 6.30 μ.μ. Καλούμε τους συναδέλφους να μαζικοποιήσουν τα σωματεία με νέες εγγραφές, να δώσουν βροντερό «παρών» στη Γενική Συνέλευση, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας της Δημόσιας Υγείας».

*******

Ξεκίνησε στα Προπύλαια το νέο συλλαλητήριο ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο (ΦΩΤΟ)

Από 902GR

Ξεκίνησε στα Προπύλαια το νέο συλλαλητήριο ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο (ΦΩΤΟ)

Ξεκίνησε πριν από λίγο στα Προπύλαια το συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα σωματεία των εκπαιδευτικών, με τη συμμετοχή γονέων, μαθητών και φοιτητών, με κύριο αίτημα να μην κατατεθεί το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο, που έφερε εν μέσω καραντίνας το υπουργείο Παιδείας, και το οποίο χειροτερεύει τη λειτουργία του σχολείου, αυξάνει τον αριθμό μαθητών ανά τάξη, μετατρέπει το Λύκειο -ακόμα περισσότερο- σε εξεταστική αρένα, βάζει «κόφτη» στη φοίτηση των μαθητών στα ΕΠΑΛ και υψώνει νέους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση.

Παράλληλα, οι συμμετέχοντες καταγγέλλουν την κατάπτυστη τροπολογία για την τοποθέτηση καμερών μέσα στην τάξη και μετατροπή του μαθήματος σε ριάλιτι, ενώ συνεχίζουν να προβάλλουν και το αίτημα για τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την ασφάλεια και την υγιεινή μαθητών και εκπαιδευτικών, με την επαναλειτουργία των σχολείων

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ 21 νέα σκίτσα ζωγραφιές, του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου, προλογίζει ο εικαστικός Κ.Ευαγγελάτος

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ-ΣΧΟΛΙΑ
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος Capture μπαμπας

ΠΡΟΛΟΓΙΖΕΙ ο ποιητής, θεωρητικός τέχνης, ζωγράφος,
Κώστας Ευαγγελάτος
Capture e

21 νέα σκίτσα ζωγραφιές

Capture Α#«Κρυφτό με τα χρώματα»

Επιστροφή στην κανονικότητα, στο φως και στα χρώματα. Θα είναι όμως έτσι; Προς το παρόν ο ήλιος παίζει «κρυφτό» όχι με τα σύννεφα αλλά με τα χρώματα  της ζωής. Περιμένει! Να δει θέλει μια κανονικότητα με άλλους όρους ζωής.  Υγεία- κοινωνική δικαιοσύνη – χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που δημιουργεί προϋποθέσεις ενός ασφαλούς καλλίτερου κόσμου. Ελπίζει!

Capture Α 25 Capture Α 10Capture Α 24

ΣΤΑ ΑΚΡΑ. Με κόκκινα αμπελόφυλλα του Φθινοπώρου, και με λίγη έμπνευση δημιουργήσαμε  δύο υπέροχες ζωγραφιές.
ΣΤΗ ΜΕΣΗ  Ο κόκκινος ήλιος λίγο πριν την δύση του  απολαμβάνει το χορό «μπαλέτο» της μικρής κοπέλας

Capture Α 21 Capture Α 6 Capture Α 1

  1. Τι κάνει αυτός; Είναι στα καλά του;
  2. Για λέγε…για λέγε…
  3. …Μη φεύγεις…σ’αγαπώ…

Capture Α 22  Capture Α 16  Capture Α 12

Τρία σκίτσα που έβγαλε η «αυτόματη γραφή» Δώστε τη δική σας ερμηνεία.

Capture α-8 Capture Α 23 Capture Α26

Με την πανδημία μας έλειψαν οι ειδικές χαρές
που εισπράτουμε πάντα από ευτυχισμένα και χαρούμενα πρόσωπα.
Σαν αυτά των τριών ζωγραφιών  παραπάνω…

Capture Α 18 Capture Α 17 Capture Α 2

Η φαντασία το καλλίτερο εργαλείο ενός καλλιτέχνη.
Χωρίς αυτή δεν υπάρχει καλλιτεχνία!

Capture Α 19 Capture Α 15 Capture Α 4 ΚΑΛΟ

Όλα τα σκίτσα έχουν να πουν κάτι διαφορετικό στον καθένα.
Το μεσαίο σκίτσο μας δείχνει τον τρόπο πως να φοράμε την μάσκα σωστά για την αντιμετώπιση του κορωνοιού. Όχι  παίζουμε!

Capture Α 5 Capture Α11CaptureΑ 18

Κι εδώ τελειώσαμε με τα σκίτσα μας γι’ αυτόν τον μήνα.
Όμως  αν επιθυμείτε να μάθετε τι λένε άλλοι ζωγράφοι γι’ αυτά τα σκίτσα αναδημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο του ποιητή και θεωρητικού τέχνης,
ζωγράφου Κώστα Ευαγγελάτου που θα σας δώσει την επίγνωση για να καταλάβετε καλλίτερα αυτό το είδος των σκίτσων και ζωγραφιών.

Capture ΕΝΤΕΚΑgerrys_pen_art
Ακολουθούν 3500 άτομα από όλο τον κόσμο
Μία από τις καλύτερες καλλιτεχνικές σελίδες
του
Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου
στο
INSTAGMAM
*********************

Προλογίζει ο Κώστας Ευαγγελάτος Capture γγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγγ333333

ΟΙ ΑΥΘΟΡΜΗΤΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΛΥΜΠΕΡΑΤΟΥ

Κάποιες φορές η καλλιτεχνική έφεση για εικαστική έκφραση εμφανίζεται αιφνίδια και ενίοτε απροσδόκητα, έστω και αν υπάρχει το πνευματικό υπόβαθρο που θα την φανερώσει. Η οπτικοποίηση της όμως έλκει δυναμικά και δημιουργικά, τόσο τον ίδιο τον καλλιτέχνη, όσο και το κοινό που άμεσα συμμετέχει στο αποτέλεσμα.

Η περίπτωση του Γεράσιμου Λυμπεράτου που τα τελευταία χρόνια έχει σχεδιάσει πολλές ζωγραφικές μικρογραφίες με συνειρμούς, όνειρα, φυσικά και τεχνολογικά στοιχεία, μορφές, κοινωνικές καταστάσεις και πρόσωπα όλων των ηλικιών και τύπων είναι χαρακτηριστική του φαινομένου.
Το ενδιαφέρον είναι η πολλαπλότητα των συνθέσεων που με απλά ζωγραφικά μέσα, χωρίς έμφαση στην τεχνική αλλά στην αυθόρμητη, αυτόματη και ειλικρινή καταγραφή συνθέτει από τα ασυνείδητα τοπία του προσωπικού του τοπογραφικού και συναισθηματικού αποθέματος.
Τα ίδια τα έργα του με την διφορούμενη ερμηνεία τους είναι ικανά τόσο να κοσμήσουν λογοτεχνικά κείμενα, όσο και να δώσουν αφορμές για παρεπόμενες εμπνεύσεις και δημιουργίες.
Η διαδικασία της αυτόματης γραφής που μελετήθηκε καλλιτεχνικά στις αρχές και τα μέσα του 20ου αιώνα αρχικά στη λογοτεχνία καθώς και σε άλλες μορφές τέχνης, ζωγραφική, κατασκευές, μουσική, χορό, θέατρο, έχει αυτοδύναμη υπόσταση.
Ο Γεράσιμος Λυμπεράτος πολλαπλασιάζει τον κόσμο του με εσωτερική χαρά, ευρηματικότητα, κριτική ματιά και ευελιξία. Τα σχεδιαστικά είδωλα του με την σχεδόν αθώα τους αυθεντικότητα  γίνονται σε μας οικεία, φιλικά και ευδόκιμα.

Κώστας Ευαγγελάτος
Εικαστικός, Λογοτέχνης, Θεωρητικός τέχνηςικεία, φιλικά και ευδόκιμα.

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ! Ένα επίκαιρο άρθρο

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 14 Μάη 2020

Εξαφανίστηκε!

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει από χτες ότι η Κομισιόν έκανε δεκτές πολλές από τις προτάσεις της για την επανέναρξη της τουριστικής περιόδου, οι οποίες αποτελούν στην πλειοψηφία τους αιτήματα των μεγαλοξενοδόχων, των τουριστικών πρακτόρων και των ομίλων στις αερομεταφορές.

Την ίδια ώρα που κουνάει προκλητικά το δάχτυλο στο λαό και τον «καθιστά υπεύθυνο» για ενδεχόμενη νέα έξαρση του κορονοϊού, η κυβέρνηση πραγματικά… εξαφανίζει την πανδημία όταν πρόκειται να διαπραγματευτεί για τα συμφέροντα των ομίλων του Τουρισμού και το «άνοιγμα» της οικονομίας!

Αποκαλυπτικό είναι, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η κυβέρνηση στήριξε ένθερμα το μέτρο που αποφάσισε τελικά η Κομισιόν, να έρχονται οι πτήσεις από το εξωτερικό γεμάτες, χωρίς κανένα κενό ανάμεσα στα καθίσματα, «καθώς αυτό θα καθιστούσε τις πτήσεις μη οικονομικές με αμφισβητήσιμα οφέλη για την υγεία»!

Ο ένας πάνω στον άλλο δηλαδή, για να ανακάμψουν οι αεροπορικές εταιρείες από τη χασούρα της προηγούμενης περιόδου και να αντιμετωπίσουν με καλύτερες προϋποθέσεις την οικονομική κρίση.

Αντίστοιχα είναι και όσα πρότεινε η κυβέρνηση σχετικά με τα «πρωτόκολλα» για τη μετακίνηση τουριστών ανάμεσα στις χώρες, όπως να μην απαιτούνται τεστ «για ταξίδια μεταξύ περιοχών (…) που έχουν δείξει σαφή και επίμονα στοιχεία ότι η κατάσταση του COVID-19 είναι υπό έλεγχο» και να μην τίθενται σε καραντίνα 14 ημερών όσοι επιστρέφουν από διακοπές σε τέτοιες χώρες, με το επιχείρημα ότι το περιοριστικό αυτό μέτρο δρα αποθαρρυντικά για τους τουρίστες.

Στο πνεύμα όσων ζητούσε και η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων του Τουρισμού, η Κομισιόν κατέληξε σε προτάσεις για διακρατικές συμφωνίες – λάστιχο πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία, ανάλογα με το πού φυσάνε τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά και ανάλογα με τις συμμαχίες και τα παζάρια μεταξύ κρατών και επιχειρηματικών ομίλων.

Την ίδια ώρα, από την κυβέρνηση διαρρέεται πως «ανοίγει» πρώτα τις μετακινήσεις προς τα μεγάλα νησιά, με κριτήριο το ότι αυτά έχουν θεωρητικά ορισμένες στοιχειώδεις υποδομές για να διαχειριστούν πιθανά κρούσματα, ομολογώντας επί της ουσίας ξανά ότι ο «κερδισμένος χρόνος» από τη στάση του λαού το προηγούμενο διάστημα ούτε αξιοποιήθηκε ούτε πρόκειται να αξιοποιηθεί για την ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας σε όλη την Ελλάδα, με βάση τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι όπως και κατά τη διάρκεια του «lockdown», έτσι και τώρα, με το σταδιακό «άνοιγμα», οι όποιες αποφάσεις παίρνονται όχι με κριτήριο την προστασία της υγείας του λαού αλλά με βάση τις ανάγκες του συστήματος. Γι’ αυτές τις ανάγκες αξιοποιούνται και οι όποιες επιστημονικές θέσεις.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σιγά σιγά κάνουν την εμφάνισή τους «μελέτες» που βάζουν στη «ζυγαριά» τις ζημιές στην οικονομία από μια πιο βαθιά κρίση και τις απώλειες από μια ενδεχόμενη νέα έξαρση του κορονοϊού, στηρίζοντας το νέο κυβερνητικό «αφήγημα» ότι αν «ανοίξει» γρήγορα η οικονομία θα αποφευχθούν συνέπειες που είναι ασύγκριτα χειρότερες από τους πιθανούς θανάτους!

Αυτά βρίσκονται στην καρδιά των κυβερνητικών αποφάσεων, όπως και της «εποικοδομητικής» κριτικής των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, παρά τις φανφάρες για την «απόλυτη προτεραιότητα» της υγείας και την προσπάθεια της κυβέρνησης να «κρυφτεί» πίσω από την επιστημοσύνη των ειδικών.

Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι καπιταλιστικό κέρδος και λαϊκές ανάγκες είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, ότι το «ζύγι» της καπιταλιστικής κερδοφορίας έχει μόνιμα ριγμένο το λαό σε όλα τα επίπεδα. Την πλάστιγγα μπορεί να γείρουν προς το μέρος του λαού μόνο ο οργανωμένος, αποφασιστικός αγώνας του, η αντεπίθεση απέναντι στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά του, στην ΕΕ.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 14 Μάη 2020

ΚΚΕ να ανοίξουν οι οργανωμένες παραλίες χωρίς επιβάρυνση του λαού. Κι ένα ποίημα από τον Π.Σοφιανό

Να ανοίξουν οι οργανωμένες παραλίες χωρίς επιβάρυνση του λαού

Να ανοίξουν οι οργανωμένες παραλίες χωρίς επιβάρυνση του λαού, τονίζει σε σχόλιο το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ.

Αναφέρει:

«Η κατάσταση που επικρατεί, ειδικά σε ορισμένες περιοχές της Αττικής, με τον κόσμο να συνωστίζεται στις ελάχιστες ελεύθερες ακόμη παραλίες, τη στιγμή που οι μεγάλες ιδιωτικές παραμένουν κλειστές, είναι απαράδεκτη. Είναι προφανές ότι η αυτονόητη ανάγκη για αναψυχή, με συνθήκες ασφάλειας, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί όταν παραμένουν κλειστές για το λαό οι ιδιωτικοποιημένες παραλίες, αλλά κι όταν η πρόσβαση σε αυτές γίνεται με πανάκριβο εισιτήριο.

Γι’ αυτό το λόγο η κυβέρνηση, σε συνεργασία με τους δήμους, οφείλει να εξασφαλίσει όχι μόνο να ανοίξουν οι παραλίες, αλλά αυτό να γίνεται με ελεύθερη είσοδο, προκειμένου και τα φαινόμενα συνωστισμού να αποφευχθούν και το δικαίωμα του λαού να εξασφαλιστεί».

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ του Κ.Ευαγγελάτου

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Κ.Ευαγγελάτος  Capture e

Καλό Μάη…!

Η είσοδος του Μάη σε συνδυασμό με την εξαγγελίες των νέων μέτρων εν όψει του κορωναιού εντείνει τις αντιφάσεις της ζωής μας σε όλα τα επίπεδα και παράλληλα οξύνει την εκφραστική δημιουργικότητα.

Όλα τείνουν σε ένα εσωτερικό οργασμικό ξέσπασμα που αντιδρά υποσυνείδητα στα νέα χαλινάρια και το νέο σκηνικό που επιβάλλεται διεθνώς στοχεύοντας την ουσιαστική αλλοίωση του άνω-θρώσκω…

Πολλές φορές η καλλιτεχνική έκφραση διαισθάνεται διαχρονικά τις καταστάσεις που επακολουθούν.

Η προεπιλογή του έργου μου για το εικαστικό, συλλεκτικό Ημερολόγιο του 2020 της Σύγχρονης Πινακοθήκης Villa Ροδόπη, με τίτλο «Εννοιακά βλέμματα», μικτή τεχνική σε καμβά, που παρουσιάζει ατέρμονα βλέμματα να παρακολουθούν και να ελέγχουν ένα ρέον σύμπαν, πόσο ταιριάζει με τον φετινό Μάη…

Αλλά και η επιλογή για τον μήνα Μάιο από το Διοικητικό Συμβούλιο της Χορωδίας και Μαντολινάτας Αργοστολίου, για το επετειακό τους ημερολόγιο του 2020, του εμβληματικού νεανικού έργου μου, με τίτλο «Μνημείο Εποχής», που ζωγράφισα το 1978-79 στη μεγάλη σειρά των «Αντιμιλιταριστικών» έργων που εκτέθηκαν το 1981 στην Αθήνα, είναι λίαν χαρακτηριστική. Στη σύνθεση η τσιμεντένια οικοδομική στήλη γίνεται σώμα για το κενό στρατιωτικό πουκάμισο, που μέσα του κουρνιάζει αμήχανη η τρυγόνα, σύμβολο της Αγάπης.

Είθε όλη η δοκιμασία που βιώνουμε, οι διαπιστώσεις, οι στοχασμοί, οι προοπτικές και τα αποτελέσματα των νέων διαδικασιών, με εγρήγορση και δράσεις ατομικές και συλλογικές να αποβεί ανθοφόρα και καρποφόρα…

Καλό και δραστήριο μήνα!

Καλή Πρωτομαγιά!
Κώστας Ευαγγελάτος και συνεργάτες.
Art Studio Est-La Chambre, Αθήνα.
Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη, Αργοστόλι, Κεφαλονιά.

 

Capture ena 111
ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΤΑΞΕΙΔΙ σχέδιο εγκλεισμού 2020

 

Capture tesera444
Στην άνοιξη του coronavirus

Capturedyo 222

 

 

 

 

 

 

 

MAY 2020, ART CALENDAR

Capture tria333

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ χορωδίαςκαι μαντολινάτας
Αργοστολίου

******

 

 

 

 

Χρόνια πολλά μητέρα!

Χρόνια πολλά μητέρα
Capture τριανταφυλλα

Capture τρια 5 Capture200α  Captureξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξξχ

 Σ’ αυτές τις μάνες που ευτυχούν κοντά στα παιδιά τους, σ’ αυτές, που πονούν κοντά στα πεινασμένα παιδιά τους, σ’ αυτές που τρέχουν σ’ άγνωστους δρόμους μαζί με τα παιδιά τους για ν’ αποφύγουν τον πόλεμο, σ’ όλες τις μάνες του κόσμου που αγωνίζονται για ένα καλλίτερο ειρηνικό, δημιουργικό κόσμο,  κοινωνικής δικαιοσύνης και αγάπης, η ιστοσελίδα μας «βρυσούλες γνώσης» εύχονται «Χρόνια Πολλά «

  • Σκίτσα -ζωγραφιές Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

9η ΜΑΗ Αφιέρωμα στα 75 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη (Μέρος A’και Β’)

*****************************************

ΟΛΑ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ με λίγα λόγια. Η μεγάλη νίκη ενάντια στον φασισμό -ναζισμό που άλλαξε το ρου της ιστορίας όλου του κόσμου. 

***********************************************

ΙΣΤΟΡΙΑ

Από 902gr

9η ΜΑΗ

Αφιέρωμα στα 75 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη (Μέρος A’και Β’)

Capture shmaia

(Μέρος Α’)

Capture ωωωωω1

Ο Β. Κάιτελ υπογράφει την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας

Στις 12 τα μεσάνυχτα της 8ης προς  Μάη 1945 στην αίθουσα της Στρατιωτικής Σχολής Μηχανικού στο προάστιο Κάρλσχορστ του  Βερολίνου μπαίνουν οι πληρεξούσιοι της Ανωτάτης Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης του ναύαρχου Ντένιτς να υπογράψουν την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας στην Ανωτάτη Διοίκηση του Κόκκινου Στρατού και τη διοίκηση των συμμαχικών εκστρατευτικών σωμάτων.

Τη Σοβιετική Ένωση εκπροσωπούσε ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ, την Αγγλία ο στρατάρχης της Αεροπορίας Α. Τέντερ, τις ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και τη Γαλλία ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινί.

Οι ναζί πληρεξούσιοι ήταν ο στρατάρχης Β. Κάιτελ, δεξί χέρι του Α. Χίτλερ και αρχηγός του γερμανικού Γενικού Επιτελείου, ο στρατηγός Στούμπφ, ο ναύαρχος Φον Φρίντεμπουργκ και αξιωματικοί που τους συνόδευαν.

Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ.

Στις 12.42, τη νύχτα της 9ης Μάη, ο Β. Κάιτελ,με χέρι που έτρεμε υπέγραψε πέντε αντίτυπα της Πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας. Στη συνέχεια υπέγραψαν οι Στουμπφ και Φρίντεμπουργκ.

Ο B’ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη είχε λήξει ενώ «χάλασαν» και τα σχέδια παράδοσης της Γερμανίας από την κυβέρνηση Ντένιτς, που δημιουργήθηκε μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, στο αγγλικό και το αμερικανικό εκστρατευτικό σώμα με στόχο να μην τιμωρηθούν για τα εγκλήματα που διέπραξαν και με απώτερο στόχο την από κοινού συνέχιση του πολέμου ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι σχετικές συνεννοήσεις έγιναν ανάμεσα σε ηγετικά στελέχη του ναζισμού, όπως ο Χ. Χίμλερ, επικεφαλής των SS και τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Η Σοβιετική Ένωση «σήκωσε» το κύριο βάρος του πολέμου

Capture η μαχη στοσταλιγραντ

Από τη μάχη στο Στάλινγκραντ

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κάλυψε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα εδάφους στα οποία πολέμησαν περίπου 110.000.000 στρατιώτες από 61 χώρες. Σχεδόν 50.000.000 ψυχές χάθηκαν, ενώ 35.000.000 τραυματίστηκαν.

Στην τελική έκβαση του πολέμου συνέβαλαν οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό, όμως δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε λόγος για νίκη χωρίς τη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης η οποία σήκωσε στους ώμους της το κύριο βάρος της επιθετικότητας του γερμανικού ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του.

Σε αυτόν τον αγώνα έδωσαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σχεδόν 30.000.000 Σοβιετικοί στρατιώτες και πολίτες. Ανάμεσά τους ο ανθός του Κομμουνιστικού Κόμματος, γεγονός που είχε σοβαρές επιπτώσεις στη σοσιαλιστική οικοδόμηση μετά το τέλος του πολέμου. Κάθε δευτερόλεπτο εκείνης της αναμέτρησης σήμαινε έναν νεκρό Σοβιετικό. Πολίτη ή στρατιώτη.

Οι απώλειες της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ μαζί έφτασαν στα 1.300.000 ανθρώπινες ψυχές, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν «έσπασε ούτε κεραμίδι». Όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία (6 Ιούνη 1944) οι «συμμαχικές δυνάμεις» βρέθηκαν αντιμέτωπες στο Δυτικό Μέτωπο με 75 συνολικά γερμανικές μεραρχίες, ενώ 12 υπερασπίζονταν την Νορμανδία, (όσες αντιμετώπιζε ο ΕΛΑΣ στην Ελλάδα). Την ίδια περίοδο ο Κόκκινος Στρατός είχε καθηλώσει 200 γερμανικές μεραρχίες.

Οι φασίστες επιδρομείς κατέστρεψαν ολοσχερώς 1.710 σοβιετικές πόλεις. Από τον χάρτη σβήστηκαν σχεδόν 70.000 χωριά. Καταστράφηκαν επίσης 32.000 βιομηχανίες και 65.000 χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου.

Κάηκαν ή λεηλατήθηκαν εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών, χιλιάδες νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες και μνημεία.

Η ολοκληρωτική καταστροφή του σπιτιού που έμενε ο Ρώσος συνθέτης Π. Ι. Τσαικόφσκι μαζί με τις ανεκτίμητες παρτιτούρες των έργων του ή η λεηλασία του σπιτιού του Λ. Τολστόι στην Γιάσναγια Πολιάνα, το οποίο μετέτρεψαν σε στάβλο, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της λαίλαπας που ξέσπασε πάνω στον ρωσικό πολιτισμό.

Οι υλικές ζημιές που υπέστη η Σοβιετική Ένωση έφτασαν τα 1.900.000.000.000 προπολεμικά ρούβλια, ενώ οι Γερμανοί άρπαξαν ή κατέστρεψαν υλικά αγαθά ύψους 679.000.000.000 ρουβλίων.

Η Γερμανική Ανωτάτη Διοίκηση αρχικά παρέταξε στο λεγόμενο Ανατολικό Μέτωπο  190 πλήρεις μεραρχίες εκ των οποίων οι 153 ήταν γερμανικές. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου πήραν μέρος εκατοντάδες μεραρχίες.

Μεραρχίες στάλθηκαν από την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Ισπανία, η λεγόμενη Γαλάζια Στρατιά.

Στις γραμμές τους οι Γερμανοί είχαν χιλιάδες φασίστες από  την Κροατία και τη Γαλλία, τις λεγόμενες Λεγεώνες των Γάλλων Εθελοντών.

Η Ιαπωνία συγκέντρωσε πολυπληθείς στρατιωτικές δυνάμεις στις παραμεθόριες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης, καθηλώνοντας 40 σοβιετικές μεραρχίες που θα μπορούσαν να βρίσκονται στο γερμανοσοβιετικό μέτωπο.

Στα Waffen SS είχαν ενταχθεί εθελοντές από τη Νορβηγία, τη Δανία, την Ολλανδία την Πολωνία κ.α. Στο πλευρό των Γερμανών πολεμούσαν φασίστες από την Ουκρανία και τις Βαλτικές Χώρες οι οποίοι διέπραξαν πρωτοφανή εγκλήματα κατά του σοβιετικού λαού.

Αυτές οι δυνάμεις, σχεδόν 6.500.000, είχαν υποστήριξη από 4.300 τανκς και άλλου είδους άρματα, από 5.000 περίπου πολεμικά αεροπλάνα και από 47.000 πυροβόλα και άλλα βαριά όπλα.

Ενάντια στη Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιήθηκε το σύνολο της πολεμικής βιομηχανίας των κατεχόμενων κρατών.

Η εύκολη κατάκτηση της Τσεχοσλοβακίας πρόσθεσε στο γερμανικό οπλοστάσιο το σύνολο των υλικών του Τσέχικου Στρατού και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες όπλων της Ευρώπης, τη «Σκόντα» , σε πλήρη παραγωγική λειτουργία.

Ακολούθησε η πρόσθεση στο γερμανικό οπλοστάσιο του πολεμικού εξοπλισμού της Πολωνίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Γαλλίας που ήταν σχεδόν άθικτος, αφού αυτές οι χώρες κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και αξιοποιήθηκαν τεράστια συγκροτήματα πολεμικής βιομηχανίας.

Η Πορτογαλία αύξησε τις εξαγωγές στη Γερμανία υλικών απαραίτητων για τη λειτουργία των μηχανοκίνητων μονάδων.

Η Σουηδία επέτρεψε τη διάβαση γερμανικών μονάδων από τα εδάφη της, διέθεσε τα νοσοκομεία της και εφοδίαζε τη Βέρμαχτ με σιδηρομεταλλεύματα και ξυλεία.

Η Βουλγαρία παραχώρησε τα λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα.

Οι φασιστικές στρατιές συνετρίβησαν αμείλικτα από τον Κόκκινο Στρατό, ενώ δεκάδες μεραρχίες εξοντώθηκαν ολοκληρωτικά.

Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός ενδεχομένως να έπινε το ποτήρι της ήττας από τον πρώτο χρόνο του πολέμου αν δεν είχε σε απόσταση αναπνοής τα κέντρα ανεφοδιασμού (Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία κ.ά.).

Συγκεκριμένα από τις 22 Ιούνη 1941, οπότε και ξεκίνησε η εισβολή («Επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα») μέχρι τον Απρίλη του 1942 οι δυνάμεις του γερμανικού πεζικού έχασαν 1.600.000 στρατιώτες και είχαν καταστραφεί 4.000 τεθωρακισμένα και περίπου 7.000 αεροπλάνα.

Ο χαρακτήρας του πολέμου

νννννννννν5

Από το λεγόμενο πραξικόπημα της Μπυραρίας που οργάνωσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1923

Όπως ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος έτσι και ο Β’ γεννήθηκε από τη μεγάλη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου.

Ο χαρακτήρας του ήταν ιμπεριαλιστικός αφού καθορίστηκε από το γεγονός ότι τον διεξήγαν οι αστικές τάξεις.

Η μοιρασιά εδαφών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και αγορών, που διευθετήθηκε με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (28 Ιούνη 1919) ανάμεσα στις νικήτριες δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, έφερε την ηττημένη Γερμανία και τους συμμάχους της σε δραματικά υποδεέστερη θέση απέναντι στη Βρετανία και τη Γαλλία.

Η Γερμανία υποχρεώθηκε να πληρώσει αποζημιώσεις 226 δισεκατομμυρίων χρυσών μάρκων για τις καταστροφές που προκάλεσε στη διάρκεια του πολέμου, να μειώσει το στρατό της σε 100.000 άνδρες και το στόλο της σε δυναμικό 108.000 τόνων.

Επιπλέον υποχρεώθηκε και σε μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις: Έχασε περίπου 75.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους, με πληθυσμό 7.000.000 κατοίκων. Το μεγαλύτερο μέρος τους παραχωρήθηκε στην Πολωνία και στη Γαλλία.

Έχασε επίσης όλες τις αποικίες της, με την Αγγλία να παίρνει τη μερίδα του λέοντος, το 73% των εδαφών και το 47% των πληθυσμών.

Μια σειρά άλλες συνθήκες υποχρέωσαν σε ανάλογες παραχωρήσεις τους υπόλοιπους ηττημένους, την Αυστρία, την Ουγγαρία και την Τουρκία.

Η γερμανική και η ιταλική αστική τάξη, η οποία θεωρούσε ότι είχε αδικηθεί από τη διανομή της λείας ανάμεσα στους νικητές, από την επόμενη κιόλας μέρα της υπογραφής της συνθήκης επεξεργάζονταν σχέδια απεμπλοκής. Στην Ιταλία η εξουσία παραδίνεται στους φασίστες του Μ. Μουσολίνι με τις ευλογίες του Βατικανού. Ο Μουσολίνι εξυμνεί τον πόλεμο και υπόσχεται την αναβίωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το 1925 στη Διάσκεψη του Λοκάρνο, στην Ελβετία, η Γερμανία δεν αρνήθηκε να εγκαταλείψει τις, προς ανατολάς, αξιώσεις της για την Τσεχοσλοβακία και την Πολωνία, χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις από τις νικητήριες δυνάμεις οι οποίες προόριζαν ήδη τη Γερμανία ως αντεπαναστατική αιχμή ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα (μπ.) της Σοβιετικής Ένωσης προειδοποιεί ότι η Συνθήκη που υπογράφηκε στο Λοκάρνο «εγκυμονεί ένα νέο πόλεμο στην Ευρώπη», ενώ ο Ι. Στάλιν επισημαίνει πως όποιος πίστευε ότι η Γερμανία θα συμβιβαζόταν με αυτή την κατάσταση «σημαίνει ότι υπολογίζει στα θαύματα».

Ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δεν άλλαξε με την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης σε αυτόν η οποία ήταν και η μόνη δύναμη που διεξήγαγε ένα δίκαιο πόλεμο αφού, έχοντας καταργήσει την καπιταλιστική εκμετάλλευση, δεν είχε κανένα λόγο να συμμετάσχει σε μια σύρραξη που στόχο θα είχε το ξαναμοίρασμα των αγορών ανάμεσα σε καπιταλιστές.

Η ιμπεριαλιστική «ειρήνη»

Capture χιτλερ

Ο Χίτλερ σε συνάντηση με αντιπροσωπεία της αμερικανικής IBM. Ανάμεσά τους ο ιδιοκτήτης του μονοπωλίου Τ. Γουάτσον
Πηγή: Associated Press

Το πλέον σημαντικό γεγονός της περιόδου ήταν η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση και η γέννηση της Σοβιετικής Ρωσίας το 1917. Γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας, καθώς έσπασε την αλυσίδα του ιμπεριαλισμού και εγκαινίασε μια νέα εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης έδειξε περίτρανα τη δύναμη των ιδεών του μαρξισμού – λενινισμού και την ορθότητα της στρατηγικής και τακτικής του κόμματος των μπολσεβίκων.

Δικαίωσε τη στάση των μπολσεβίκων έναντι του ιμπεριαλιστικού πολέμου και έδωσε ένα γερό χτύπημα στο ρεφορμισμό της Δεύτερης Διεθνούς, δημιουργώντας, ταυτόχρονα, ευνοϊκές συνθήκες για την ίδρυση κομμουνιστικών κομμάτων σε όλες τις χώρες.

Η επαναστατική άνοδος των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, που άρχισε με την επανάσταση των μπολσεβίκων, απείλησε τα βάθρα του καπιταλισμού σε μια σειρά χώρες, αλλά δεν μπόρεσε να οδηγήσει στην ανατροπή του συστήματος, πλην της Ρωσίας.

Ακολούθησε μια δεκαετία σχετικής σταθεροποίησης του καπιταλισμού, κατά την οποία αυξήθηκε η επιρροή των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων οι οποίες ανέπτυξαν τη θεωρία του «οργανωμένου καπιταλισμού», ο οποίος θα ήταν τάχα απαλλαγμένος από την αναρχία στην παραγωγή και τις κρίσεις, καλλιεργώντας την αυταπάτη της μετεξέλιξης του καπιταλισμού σε σοσιαλισμό.

Αυτές οι «θεωρίες» συνοδεύονται από μια σκληρή επίθεση στα δικαιώματα που είχε κατακτήσει η εργατική τάξη την περίοδο της επαναστατικής ανόδου.

Σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές διακήρυτταν ανοικτά και ξεδιάντροπα ότι «ο μπολσεβικισμός έπρεπε να βγει από τη μέση», ενώ δούλευαν δραστήρια για τη συγκρότηση αντεπαναστατικού μετώπου με στόχο τη στρατιωτική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση.

Ο Κ. Κάουτσκι, επιφανής Γερμανός σοσιαλδημοκράτης, έφτασε στο σημείο να θεωρεί τον «μπολσεβικισμό» ως την κύρια αιτία της κρίσης.

Παράλληλα οξύνονται και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, ενώ πολλαπλασιάζονται οι στρατιωτικές δυνάμεις των καπιταλιστικών κρατών και διογκώνονται οι πολεμικοί προϋπολογισμοί.

Το 1927 το ΚΚ (μπ.) της Σοβιετικής Ένωσης εκτίμησε ότι η μοιρασιά των εδαφών που έγινε ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ήδη παλιώσει, ότι οι προσπάθειες για ειρηνικό διακανονισμό δεν έφεραν αποτέλεσμα και προειδοποιεί ότι από τη σταθεροποίηση του καπιταλισμού θα γεννηθεί νέα κρίση.

Την ίδια περίοδο μεγάλωσε η οικονομική ισχύς των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, αλλά και της Γερμανίας, με την αμέριστη αμερικανική βοήθεια και συγκεκριμένα με τα σχέδια Ντοζ (1924) και Γιανγκ (1929), τα οποία εμπνεύστηκαν και έθεσαν σε εφαρμογή οι εκπρόσωποι του αμερικανικού, του αγγλικού και του γαλλικού κεφαλαίου.

Με βάση τα δύο σχέδια μειώθηκαν τα ποσά των γερμανικών επανορθώσεων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και άρχισε η αναζωογόνηση της οικονομίας. Από την άλλη αμερικανικά μονοπώλια («Στάνταρντ Οϊλ», «Τζένεραλ Ελέκτρικ», «Τζένεραλ Μότορς», «Ιντερνάσιοναλ Τέλεγκραφ εντ Τέλεφον Κόμπανι», «Φορντ», «Ανακόντα» κ.ά.) διείσδυσαν στην Ευρώπη μέσα από τις απευθείας επενδύσεις στη γερμανική βιομηχανία.

Η δεκαετία 1920-1930 ήταν στην ουσία μια δεκαετία ιμπεριαλιστικής ειρήνης. Επρόκειτο για ιμπεριαλιστική ειρήνη στη διάρκεια της οποίας προετοιμαζόταν ο νέος πόλεμος.

Οι προετοιμασίες επιταχύνθηκαν από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης του 1929-1932.

Η καπιταλιστική κρίση 1929-1932

Captureααααααααααααααααα

Συσσίτιο σε ανέργους στις ΗΠΑ

Τον Οκτώβρη του 1929 ξεσπά, στον καπιταλιστικό κόσμο, μια σφοδρή κρίση υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων, η οποία διαλύει μονομιάς τις αυταπάτες της συνεχούς ανάπτυξης και ευδαιμονίας και φανερώνοντας τον ξεπερασμένο ιστορικά χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος.

Η κρίση εκδηλώνεται κατ’ αρχάς στη Γουόλ Στριτ και την αμερικανική οικονομία και γρήγορα εξαπλώνεται, στον έναν ή άλλο βαθμό, σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες και όλους τους τομείς της καπιταλιστικής οικονομίας, τη βιομηχανία, την αγροτική οικονομία, το πιστωτικό – χρηματιστικό σύστημα, το εμπόριο και τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις.

Η βιομηχανική παραγωγή του καπιταλιστικού κόσμου μειώθηκε μέσα σε τρία χρόνια κατά 38% και η αγροτική παραγωγή κατά 1/3.

Οι άνεργοι έφτασαν τα 35.000.000.

Δεκάδες εκατομμύρια αγρότες ξεκληρίστηκαν.

Μόνο στις ΗΠΑ, 70.000.000 άνθρωποι κατρακύλησαν στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης.

Η κρίση όξυνε στο έπακρο τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και την πάλη των ιμπεριαλιστών για τον έλεγχο των αγορών και των σφαιρών επιρροής. Δυνάμωσε τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κράτη.

Την ίδια περίοδο, τα χρόνια 1929-1932, ο σοβιετικός λαός εκπλήρωνε με επιτυχία το πρώτο πεντάχρονο σχέδιο ανάπτυξης και, μάλιστα, σε τέσσερα μόνο χρόνια.

Η Σοβιετική Ένωση έκανε ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο της εκβιομηχάνισης.

Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης της σοβιετικής οικονομίας, με το διπλασιασμό της βιομηχανικής παραγωγής, την επιτάχυνση των ρυθμών συγκρότησης αγροτικών συνεταιρισμών και αύξησης της αγροτικής παραγωγής, την πλήρη εξάλειψη της ανεργίας, την αποφασιστική καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και η συνεχής άνοδος του βιοτικού επιπέδου των λαών της Σοβιετικής Ρωσίας αποκάλυψαν την τεράστια διαφορά των δύο δρόμων ανάπτυξης, των δύο διαμετρικά αντίθετων κοινωνικοοικονομικών συστημάτων, του σοσιαλιστικού και του καπιταλιστικού.

Μέσα στη κρίση γεννήθηκαν οι θεωρίες του αστού Βρετανού οικονομολόγου Μπέρναρντ Κέυνς.

Ο Κέυνς υποστήριζε ότι η κρίση μπορούσε να ξεπεραστεί με την ενίσχυση της ζήτησης μέσα από την αύξηση των δημόσιων δαπανών και την επίτευξη ταξικής ειρήνης.

Τα μέτρα που πάρθηκαν σε αυτή την κατεύθυνση, κυρίως στις ΗΠΑ και σε μικρότερη έκταση στη Γερμανία, αναζωογόνησαν κάπως την καπιταλιστική οικονομία όμως δεν ακολούθησε άνοδος.

Αντίθετα.

Το 1937 επανέκαμψε με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.

Η ανεργία ξεπέρασε και τα επίπεδα του 1933, ενώ οι μισθοί εξανεμίστηκαν.

Αυξήθηκαν τότε οι πολεμικές παραγγελίες και μαζί τους ο μιλιταρισμός.

Η αύξηση των πολεμικών παραγγελιών όξυνε τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και η όξυνση αυτή με τη σειρά της εντατικοποιούσε ακόμα περισσότερο τους πολεμικούς εξοπλισμούς.

Η αύξηση των όπλων απέκλειε το ένα μετά το άλλο τα άλλα μέσα για την έξοδο από την κρίση μέχρι που απέμεινε μόνο ο πόλεμος που θα έφερνε μια τεράστια καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων που ήταν και η μόνη λύση.

Ωστόσο ο πόλεμος είχε ήδη ρίξει τη βαριά σκιά του από τις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Άνοδος του ναζισμού στη Γερμανία και αντεπαναστατικός πυρετός

Capture παραδοση

Ο πρόεδρος του Γερμανικού Ράιχ Πάουλ Φον Χίντεμπουργκ παραδίδει την καγκελαρία στον Α. Χίτλερ

Η καπιταλιστική κρίση, πέραν όλων των άλλων, έφερε στην ημερήσια διάταξη την καταστροφή της Σοβιετικής Ένωσης και τη βάναυση καταστολή του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Το 1931 ιαπωνικός στρατός εισβάλει στη Μαντζουρία, στη Βόρεια Κίνα, δημιουργώντας άμεσους κινδύνους για τις βάσεις άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών, αλλά και για τη Σοβιετική Ένωση στα σύνορα της οποίας συγκεντρώθηκαν εξοπλισμένοι αντεπαναστάτες Ρώσοι εμιγκρέδες.

Τελικά η Ιαπωνία δεν επιτέθηκε ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, αλλά στις ΗΠΑ, γεγονός που αναδεικνύει την οξύτητα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Στις 30 Γενάρη 1933 οι εθνικοσοσιαλιστές κέρδισαν στις γερμανικές εκλογές και πήραν την εξουσία, σηματοδοτώντας τη στροφή της γερμανικής μεγαλοαστικής τάξης προς τον πόλεμο. Εξάλλου ο Χίτλερ τροφοδοτήθηκε από την Ομοσπονδία Γερμανικών Βιομηχανιών που έβλεπε την αδυναμία της σοσιαλδημοκρατίας να υλοποιήσει τα σχέδιά τους.

Οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν και παρέμειναν σε ολόκληρη τη διάρκεια της ύπαρξής τους ο πιο τέλειος εκφραστής των συμφερόντων των Γερμανών καπιταλιστών.

Τα κέρδη τους ήταν μυθικά και εξηγούν ως ένα βαθμό και τη γρήγορη ανάκαμψη της Γερμανίας μετά τον πόλεμο.

Το 1933 καταγράφηκαν επίσημα κέρδη των γερμανικών επιχειρήσεων ύψους 6.600.000.000 μάρκων, ενώ το 1939 το ποσό αυτό σχεδόν τριπλασιάστηκε αγγίζοντας τα 15.000.000.000 μάρκα.

Αυτές οι επιχειρήσεις «τσέπωσαν» τα κολοσσιαία κέρδη της στρατιωτικοποίησης και της δουλικής εκμετάλλευσης των ξένων, ιδιαιτέρα «Ανατολικών εργατών», αλλά και της λεηλασίας όλης της Ευρώπης.

Οι ναζιστές πέτυχαν την απρόσκοπτη κερδοφορία των αφεντικών τους με τη συντριβή κάθε οργάνωσης των εργαζομένων.

Στην κούνια του ναζισμού και του πολέμου παραστάθηκαν και οι αστικές «δημοκρατίες» σαν στοργικές μάγισσες.

Σχέσεις με τους ναζί εγκληματίες είχαν αναπτύξει ο πρόεδρος της «Στάνταρτ Όιλ»Ουίλιαμ Τίγκλ και ο Βρετανός πρόεδρος της «Σελ» σερ Χέντρι Ντίντερτιγκ.

Με την άδεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αμερικανικές εταιρείες πωλούσαν στους ναζί εφευρέσεις όπως συνθετικό καουτσούκ, βενζίνη, νέες εκρηκτικές ουσίες και αλουμίνιο. Υλικά που ήταν απαραίτητα για την ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας.

Οι οικονομικές και εμπορικές συναλλαγές των καπιταλιστικών κρατών με τη Γερμανία συνεχίστηκαν ακόμη και στη διάρκεια του πολέμου.

Επίσης το Βατικανό αναγνώρισε αμέσως το Γ΄ Ράιχ. Στο πρόσωπο της Γερμανίας έβλεπε τη δύναμη που θα συντρίψει τη Σοβιετική Ένωση. Γι’ αυτό, όταν η Γερμανία κατέλαβε την καθολική Πολωνία, το Βατικανό δεν αντέδρασε. Το ίδιο έκανε και για το ολοκαύτωμα των Εβραίων.

(Μέρος Β’)

Αποχαλινωμένος ο γερμανικός ιμπεριαλισμός από τη στήριξη που του παρείχαν  οι καπιταλιστές της Δύσης  ξεκίνησε  τον «χορό του πολέμου» στην Ευρώπη. Τον Οκτώβρη του 1933 η Γερμανία εγκατέλειψε τη Διάσκεψη της Γενεύης για τον αφοπλισμό και κατέθεσε δήλωση αποχώρησης από την Κοινωνία των Εθνών.

Στις 16 Μάρτη 1935, ο Χίτλερ κήρυξε στη χώρα γενική επιστράτευση.

Είχε ήδη προσαρτήσει το Σάαρ, σημαντικό μεταλλουργικό κέντρο -το οποίο με βάση τη Συνθήκη των Βερσαλιών ήταν αποστρατιωτικοποιημένο- και  τη Ρηνανία.

Το 1935 η Ιταλία εισέβαλε στην Αιθιοπία και το Νοέμβρη του 1936 Γερμανία και Ιαπωνία υπέγραψαν  σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας, γνωστό και ως «Αντικομιντέρν Σύμφωνο». Λίγο μετά, στο «Σύμφωνο κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς» προσχώρησε η Ιταλία. Στη συνέχεια προσχώρησαν η Ουγγαρία, η Ισπανία, η Δανία, η Φινλανδία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Κροατία, η Βουλγαρία, η Τουρκία, το Ελ Σαλβαδόρ κ.ά. Συνολικά στο Αντικομμουνιστικό Σύμφωνο προσχώρησαν 15 κράτη.

Το 1936 Γερμανία και Ιταλία επεμβαίνουν στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό του φασίστα στρατηγού Φράνκο.

Την ίδια χρονική περίοδο πολεμικές συγκρούσεις σημειώνονται και ανάμεσα σε κράτη της Λατινικής Αμερικής όπως ο πόλεμος ανάμεσα στη Βολιβία και την Παραγουάη που διήρκεσε τρία χρόνια (1932-1935), ο πόλεμος ανάμεσα στο Περού και την Κολομβία (1932-1934) ή ο εμφύλιος πόλεμος στη Βραζιλία το 1932. Πίσω από αυτές τις συρράξεις βρίσκονταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία που πρόσβλεπαν στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, ενώ οι ανταγωνισμοί περιπλέχτηκαν όταν στην περιοχή διείσδυσαν η Γερμανία και η Ιαπωνία.

Οι ΗΠΑ – Γαλλία – Βρετανία ανέχτηκαν την προσάρτηση της Αυστρίας τον  Μάρτη του 1938, γεγονός που εξέπληξε και τον ίδιο τον Χίτλερ ο οποίος γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να αντιδράσει επαρκώς αν δεχόταν επίθεση.

Η Αυστρία είχε το μεγαλύτερο πολεμικό βιομηχανικό οπλοστάσιο σε όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Τα γερμανικά μονοπώλια πήραν στα χέρια τους και τα πυριτιδοποιεία του Μπλουμάου και άλλα εργοστάσια της αυστριακής πολεμικής βιομηχανίας, όπως το εργοστάσιο κατασκευής όπλων στο Χίρτεμπεργκ.

H πρώτη χώρα που αναγνώρισε την προσάρτηση ήταν η Μεγάλη Βρετανία και η μόνη χώρα που αντέδρασε η Σοβιετική Ένωση.

Υπέρ της προσάρτησης στάθηκε από την πρώτη στιγμή και η Καθολική Εκκλησία.

Όλη τη δεκαετία του 1930 οι ιμπεριαλιστές της Δύσης έπαιζαν ένα περίπλοκο διπλωματικό παιχνίδι το οποίο ονομάστηκε «πολιτική του κατευνασμού» και είχε στόχο να στρέψει τις φασιστικές δυνάμεις ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, υπολογίζοντας ότι μια πολεμική σύγκρουση της Γερμανίας με την ΕΣΣΔ θα οδηγούσε στην εξασθένηση και των δύο, ώστε στο τέλος να υπερισχύσουν εκείνες.

Τον στόχο της πολιτικής του «κατευνασμού» διατύπωσε ανάγλυφα ο μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν: «Οι δύο τίγρεις θα παλέψουν μεταξύ τους και θα ματώσουν.

Όταν πια θα κείτονται σχεδόν άπνοες και χωρίς αίμα, θα έρθει η σειρά μας να επιβληθούμε».

Κορυφαία στιγμή αυτού του «βρώμικου παιχνιδιού» ήταν και το Σύμφωνο του Μονάχου, το οποίο υπογράφηκε τον Σεπτέμβρη του 1938 ανάμεσα στην Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία. Το Σύμφωνο είχε και το «πράσινο φως» των ΗΠΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια περίοδο εκπρόσωποι της Γερμανίας διαπραγματεύονταν με αμερικανικά μονοπώλια την πλήρη υποστήριξή τους στη «διεύρυνση προς Ανατολάς».

Το Σύμφωνο του Μονάχου

Capture συμφωνο μοναχου

Τσάμπερλεν, Νταλαντιέ, Χίτλερ και Μουσολίνι σε «οικογενειακή» φωτογραφία μετά την υπογραφή του Συμφώνου του Μονάχου

Στις 29 Σεπτέμβρη του 1938 στο Μόναχο συναντήθηκαν από τη Γερμανία ο Χίτλερ, από την Αγγλία ο πρωθυπουργός Τσάμπερλεν, από τη Γαλλία ο πρωθυπουργός Νταλαντιέ και από την Ιταλία ο Μουσολίνι για να συζητήσουν το λεγόμενο τσεχοσλοβακικό ζήτημα.

Ο Χίτλερ, επικαλούμενος τα δικαιώματα μιας ξεχασμένης γερμανικής μειονότητας στην περιοχή της Σουδητίας, αξίωνε την προσάρτησή της.

Το σχέδιο του ναζιστικού επιτελείου ήταν απλό. Ο αρχηγός του γερμανοφασιστικού κόμματος στη Σουδητία Χενλάιν ζητούσε επίμονα ολοκληρωτική αυτονομία για όλους τους Γερμανούς που ζούσαν στην Τσεχοσλοβακί,α ενώ επεδίωκε ένα επεισόδιο που θα χρησίμευε ως άλλοθι για εισβολή της Βέρμαχτ.

Η τακτική αυτή οδήγησε στη Διάσκεψη του Μονάχου, στην οποία έγιναν δεκτές οι ναζιστικές αξιώσεις.

Με βάση τη συμφωνία που υπογράφτηκε, η Τσεχοσλοβακία ήταν υποχρεωμένη να παραδώσει στη Γερμανία μέσα σε δέκα μέρες τη Σουδητία.

Στα χέρια των χιτλερικών έπεσαν βιομηχανικές περιοχές με σπουδαία μεταλλουργικά και χημικά εργοστάσια, μεθοριακά οχυρά και μια σημαντική ποσότητα οπλισμού.

Τον Μάρτη του 1939 ο Χίτλερ, απειλώντας με ισοπέδωση την Πράγα, καταλαμβάνει και την υπόλοιπη Τσεχοσλοβακία.

Στις 23 Μάρτη του 1939 γερμανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν σε εδάφη της Λιθουανίας.

Τον Απρίλη – Μάη του 1939 η Γερμανία κατήγγειλε την αγγλοαμερικανική ναυτική συμφωνία του 1935, ακύρωσε το σύμφωνο μη επίθεσης με την Πολωνία που υπογράφτηκε το 1934 και έκλεισε με την Ιταλία το λεγόμενο Χαλύβδινο Σύμφωνο, με βάση το οποίο η ιταλική κυβέρνηση υποχρεωνόταν να βοηθήσει τη Γερμανία αν αυτή εμπλακεί σε πόλεμο με τις δυτικές δυνάμεις.

Στις 7 Απρίλη 1939 ιταλικός στρατός αποβιβάστηκε στην Αλβανία και την κατέλαβε, ενώ στην Ισπανία είχαν επικρατήσει οι φασίστες του Φράνκο.

Η γερμανική πολεμική μηχανή ήταν σε πλήρη ανάπτυξη και η κατεύθυνσή της ήταν προς τη Σοβιετική Ένωση με τη συναίνεση και τη βοήθεια των αστικών «δημοκρατιών» της Δύσης. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους είχαν υιοθετήσει την «αρχή της ουδετερότητας», εξισώνοντας θύτες και θύματα.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα η αμερικανική «Στάνταρντ Όιλ» διοχέτευε καύσιμα τη γερμανική πολεμική μηχανή μέσω της ουδέτερης Ελβετίας.

Η «Φορντ» κατασκεύαζε στρατιωτικά φορτηγά για λογαριασμό του γερμανικού στρατού.

Η ΙΤΤ πρόσφερε τεχνογνωσία για τη βελτίωση των γερμανικών τηλεκατευθυνόμενων πυραύλων.

Δεκάδες εκατομμύρια βλήματα κατασκευάζονταν από την ίδια εταιρεία.

Επίσης συνάπτονταν δάνεια ανάμεσα στη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ γίνονταν μεγάλες βρετανικές και γαλλικές επενδύσεις στον τομέα των καυσίμων.

Μεγάλες ήταν και οι γαλλικές εξαγωγές σιδηρομεταλλεύματος στη χιτλερική Γερμανία.

Το Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ

Capture μολοτωφ

Από την υπογραφή του Συμφώνου. Αριστερά ο Σοβιετικός υπ. Εξωτερικών Μόλοτοφ και δεξιά ο Γερμανός υπ. Εξωτερικών Ρίμπεντροπ

Έχοντας ξεκάθαρο  η Σοβιετική Ένωση ότι η επίθεση εναντίον της ήταν πια θέμα χρόνου έκανε επίμονες προσπάθειες να συναφθεί αντιφασιστική συμμαχία. Οι ΗΠΑ – Βρετανία – Γαλλία κρατούσαν αρνητική στάση. Ταυτόχρονα, συνέχιζαν την πολιτική της υπονόμευσης και επίθεσης εναντίον της.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη σύγκρουση ΕΣΣΔ – Φινλανδίας (30 Νοέμβρη 1939 – 12 Μάρτη 1940) οι Αγγλογάλλοι σχεδίαζαν την αποστολή εκστρατευτικού σώματος στο πλευρό των Φινλανδών, ενώ έστειλαν βοήθεια αποτελούμενη από τουλάχιστον 250 αεροπλάνα. Τον φινλανδικό στρατό επιθεωρούσαν αξιωματούχοι της Γερμανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας.

Η σοβιετική κυβέρνηση είχε προτείνει στη Φινλανδία σύμφωνο αλληλοβοήθειας σε περίπτωση γερμανικής επίθεσης, το οποίο απορρίφθηκε, όπως απορρίφθηκε και η πρόταση για εκμίσθωση του λιμανιού Χάνκο με αντάλλαγμα έκταση της Καρελίας, νησιά της Βαλτικής και ένα τμήμα του ισθμού της Καρελίας. Σημειώνεται ότι το λιμάνι Χάνκο απέχει από το Λένινγκραντ μόλις 350 χλμ. και μόλις 35 χιλιόμετρα από τα φινλανδοσοβιετικά σύνορα.

Μετά την απόρριψη των προτάσεων της Σοβιετικής Ένωσης, η αντιδραστική κυβέρνηση της Φινλανδίας, υποκινούμενη από τους ιμπεριαλιστές, ξεκίνησε συνοριακά επεισόδια που κατέληξαν στο ξέσπασμα του σοβιετοφινλανδικού πολέμου στις 30 Νοέμβρη 1939 ο οποίος έληξε με ήττα της Φινλανδίας και την υπογραφή συνθήκης.

Στις 29 Ιούλη 1939, η σοβιετική κυβέρνηση πρότεινε στις κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Βρετανίας να οργανωθεί στη Μόσχα σύσκεψη για να ξεπεραστούν οι πολιτικές δυσκολίες συνεννόησης. Όμως και αυτές οι συζητήσεις οδηγήθηκαν σε ναυάγιο.

Εξίσου χαρακτηριστική ήταν η στάση τους και όταν πρότειναν στη Σοβιετική Ένωση σχέδια συνθηκών κατά του «Άξονα», προκειμένου να κρατούν τα προσχήματα. Με τις προτάσεις αυτές επιχειρούσαν να αναλάβει η Σοβιετική Ένωση ολόκληρο το βάρος του πολέμου και εκείνες να μείνουν μακριά, ώστε να αποκτήσουν τη δυνατότητα να υπαγορεύσουν τους όρους τους στους εμπόλεμους την κατάλληλη στιγμή.

Στις 23 Αυγούστου 1939 υπογράφτηκε το γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο μη επίθεσης», 10χρονης διάρκειας, το γνωστό ως «Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ», από τα ονόματα των δύο ομολόγων υπουργών Εξωτερικών. Πολύ αργότερα (13 Απρίλη 1941) υπογράφτηκε και το σοβιετοϊαπωνικό «Σύμφωνο ουδετερότητας».

Το «Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ»  έχει δεχτεί πυρά από ολόκληρο το αστικό «φάσμα», αποκρύπτοντας ωστόσο το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα καπιταλιστικά κράτη, τόσο αυτά με αστικά δημοκρατικά πολιτεύματα, όσο και τα άλλα με φασιστικά, ενεργούσαν έχοντας στόχο την ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας.

Το «Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ» εξυπηρετούσε τη Σοβιετική Ένωση η οποία απέτρεψε την άμεση επίθεση της Γερμανίας και εξασφάλισε χρόνο για να προετοιμαστεί καλύτερα στρατιωτικά και οικονομικά.

Το Σύμφωνο ήταν απαραίτητο και στη Γερμανία, επειδή δεν μπορούσε να εξαπολύσει πόλεμο στη Σοβιετική Ένωση δίχως να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει την απαραίτητη οικονομική δύναμη.  Διαφορετικά, έστω κι αν νικούσε, θα αποδυναμωνόταν κατά πολύ, με αποτέλεσμα να γίνει προβληματική έως αδύνατη η αντιμετώπιση από την πλευρά της των άλλων ανταγωνιστικών της καπιταλιστικών δυνάμεων με αξιώσεις νίκης.

Αξίζει να σημειωθούν οι λυσσαλέες αντιδράσεις των Αμερικανών και των Άγγλων για το Σύμφωνο. Στις 7 Οκτώβρη 1939 η αμερικανική εφημερίδα «Νew York Herald Tribune» έγραφε ότι ο Χίτλερ «δεν κράτησε την υπόσχεσή του να είναι λιοντάρι προς Ανατολάς και αρνάκι προς Δυσμάς». Παρόμοιες κατηγορίες εκτοξεύονταν και από τη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία. Μάλιστα, ο Τσόρτσιλ κατηγορούσε τους ναζί ότι «πρόδωσαν το Αντικομιντέρν Σύμφωνο και τις αντιμπολσεβίκικες συμφωνίες».

Το σοβιετογερμανικό «σύμφωνο μη επίθεσης» διήρκεσε μέχρι την 22α Ιούνη 1941, οπότε η Γερμανία το παραβίασε και επιτέθηκε κατά της ΕΣΣΔ.

Ξεκινά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Capture β πόλεμος

Γερμανοί στρατιώτες παραβιάζουν τη συνοριακή γραμμή με την Πολωνία

Την 1η Σεπτέμβρη του 1939 η Γερμανία εισβάλλει στην Πολωνία μετά από μια προβοκάτσια που έστησαν το προηγούμενο βράδυ τα επιτελεία των Ες-Ες με επίθεση δήθεν Πολωνών στη μεθοριακή γερμανική πόλη Γκλάιβιτς και την κατάληψη του ραδιοφωνικού σταθμού.

Ο πολωνικός στρατός αντιστέκεται ηρωικά, όμως τελικά υπέκυψε μπροστά στην υπέρτερη γερμανική πολεμική μηχανή. Η εισβολή στην Πολωνία ήταν η επίσημη αυλαία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αγγλία και Γαλλία είχαν υπογράψει με την Πολωνία σύμφωνα αμοιβαίας βοήθειας τα οποία καταπάτησαν, αφήνοντάς την να πολεμήσει μόνη και τελικά να ηττηθεί. Σύμφωνα μάλιστα με γαλλικές πηγές, η Γαλλία θα μπορούσε να αντιπαρατάξει μέχρι και 90 μεραρχίες απέναντι στις 43 γερμανικές μεραρχίες. Όμως τόσο το Λονδίνο όσο και το Παρίσι αρνήθηκαν στην Πολωνία έστω τον εφοδιασμό της με όπλα.

Έτσι η κήρυξη πολέμου από τη Βρετανία και τη Γαλλία κατά της Γερμανίας είχε προσχηματικό χαρακτήρα, ωστόσο φανέρωνε την ανησυχία τους ότι η δύναμη που δημιούργησαν ήταν άπληστη και αργά ή γρήγορα θα στρεφόταν εναντίον τους.

Στις 16 Σεπτέμβρη η κυβέρνηση της Πολωνίας εγκατέλειψε τον πολωνικό λαό στην τύχη του και φεύγει για τη Ρουμανία και στη συνέχεια για τη Βρετανία.

Αφού η Πολωνία έχει οριστικά ηττηθεί και γνωρίζοντας ότι θα χρησιμοποιηθεί ως προγεφύρωμα ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, ο Κόκκινος Στρατός προωθείται στα ανατολικά εδάφη της Πολωνίας στις 17 Σεπτέμβρη.

Τα εδάφη αυτά ήταν εδάφη της Δυτικής Λευκορωσίας και της Δυτικής Ουκρανίας που είχαν ληστέψει οι αστοί και οι τσιφλικάδες της Πολωνίας το 1920 κατά τη διάρκεια της αντεπαναστατικής εκστρατείας της Αντάντ.

Έτσι δημιουργήθηκε ένας φραγμός στη φασιστική επιδρομή, που εξασφάλισε ευνοϊκότερους στρατηγικούς όρους, για την απόκρουση της οποίας οι Σοβιετικοί περίμεναν από τη δεκαετία του 1920, παρακολουθώντας την ιμπεριαλιστική τακτική για την ενδυνάμωση της Γερμανίας.

Μετά την κήρυξη του πολέμου δεν αναλήφθηκε  καμιά πολεμική δράση μέχρι τον Απρίλη του 1940, οπότε η Γερμανία κατέλαβε τη Δανία. Αυτή η κατάσταση ονομάστηκε «παράξενος πόλεμος».

Μετά τη Δανία η Γερμανία κατέλαβε τη Νορβηγία και τη Σουηδία και στράφηκε δυτικά καταλαμβάνοντας την Ολλανδία και το Βέλγιο. Στις 10 Μάη  ξεκίνησε η εισβολή στη Γαλλία και ο γερμανικός στρατός μπήκε στο Παρίσι στις 14 Ιούνη. Στην ουσία η γαλλική αστική τάξη παρέδωσε τη χώρα της. Ένα τμήμα της, υπό τον στρατηγό Πετέν δημιούργησε κατοχική κυβέρνηση η οποία συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, ενώ άλλο τμήμα της υπό τον στρατηγό Ντε Γκωλ διέφυγε στο Λονδίνο. Με την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, στις 7 Δεκέμβρη 1941, αυτός γίνεται Παγκόσμιος.

Η Γερμανία εισβάλλει στη Σοβιετική Ένωση

Capture εισβαλει

Αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού

Από το 1923 στο βιβλίο «Ο Αγών μου» ο Α. Χίτλερ είχε ξεκαθαρίσει:

«Βασικός στόχος της Γερμανίας θα έπρεπε να είναι η εξαφάνιση του μπολσεβικισμού …όταν μιλάμε για νέα εδάφη στην Ευρώπη μπορούμε να σκεφτόμαστε πριν από όλα τη Ρωσία και τα γειτονικά της κράτη… το απέραντο κράτος της Ανατολής ωρίμασε και πρέπει να καταστραφεί και να εποικιστεί από Άριους κυρίους που θα έχουν στη διάθεσή τους εκατομμύρια Σλάβους υπανθρώπους».

Από τις διακηρύξεις πέρασε στην πράξη.

Στις 3.15 τα ξημερώματα της 22ας Ιουνίου 1941 το γερμανικό πυροβολικό εξαπέλυσε έναν σφοδρό βομβαρδισμό εναντίον των σοβιετικών συνοριακών στρατιωτικών τμημάτων.

Ταυτόχρονα εκατοντάδες σιδερόφραχτες γερμανικές μεραρχίες άρχισαν να προσβάλλουν τα προκεχωρημένα φυλάκια και να εισβάλλουν στη Σοβιετική Ένωση από όλο τη μήκος των συνόρων της που εκτείνονταν από τη Βαλτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα.

Με το πρώτο φως της ημέρας ξεκίνησαν  και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί.

Ήταν η έναρξη μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις που είχε δει μέχρι τότε η ανθρωπότητα: Η «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα», που σύμφωνα με τους εθνικοσοσιαλιστές ιμπεριαλιστές ήταν το σημαντικότερο στάδιο στον αγώνα τους για την παγκόσμια κυριαρχία.

Με την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση υλοποιούταν ο διακαής πόθος όλων των ιμπεριαλιστών που ήταν η καταστροφή του πρώτου κράτους των εργατών και αγροτών το οποίο  εγκυμονούσε τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια κυριαρχία τους.

Όπως έλεγε ο Άγγλος αστός πολιτικός Λόιντ Τζορτζ:

«Η νίκη του κομμουνισμού θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνη από ό,τι η νίκη του φασισμού».

Παράλληλα η εθνικοσοσιαλιστική κυβέρνηση διαπραγματευόταν με τη Μεγάλη Βρετανία υπογραφή ειρήνης που θα έλυνε τα χέρια του ναζιστικού επιτελείου στο μέτωπο της Δυτικής Ευρώπης ώστε απρόσκοπτα και χωρίς πιέσεις να έριχνε στο Ανατολικό Μέτωπο το σύνολο του γερμανικού στρατού.

Όταν αυτές οι διαβουλεύσεις αποκαλύφθηκαν και προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση στο λαό της Μεγάλης Βρετανίας, η πρόταση της Γερμανίας απορρίφθηκε.

Μιλώντας στις 20 Μάρτη 1941 στους διοικητές των στρατιών που θα συμμετείχαν στην εισβολή ο Χίτλερ είχε επισημάνει επιτακτικά:

«Ο πόλεμος στη Ρωσία δεν μπορεί να διεξαχθεί σύμφωνα με τους νόμους της τιμής.

Είναι αγώνας ιδεολογικός που απαιτεί βαθμό σκληρότητας χωρίς προηγούμενο.

Εννοώ ότι οι πολιτικοί επίτροποι του Ερυθρού Στρατού δεν πρέπει να θεωρούνται μαχόμενοι στρατιωτικοί και όταν αιχμαλωτίζονται να εκτελούνται αμέσως ως φορείς της εχθρικότερης απέναντι στον εθνικοσοσιαλισμό ιδεολογίας.

Η εκκαθάριση των μπολσεβίκων πρέπει να είναι αμείλικτη και οριστική».

Στις 23 Ιούνη  1941 ο υπουργός Προπαγάνδας του Ράιχ, Γιόζεφ Γκέμπελς δήλωνε, μιλώντας σε ένα ακροατήριο βιομηχάνων, τραπεζιτών και εμπόρων:

«Δεν γίνεται αυτός ο πόλεμος για βωμούς και εστίες.

Γίνεται για σιτάρι και ψωμί, για άφθονο γεύμα και δείπνο, για πρώτες ύλες και καουτσούκ, για σίδηρο και μέταλλο».

Όταν οι Γερμανοί βιομήχανοι και τραπεζίτες εξέφρασαν ανησυχίες ότι τελικά το κράτος θα ιδιοποιούνταν την πλούσια λεία του σοβιετικού πλούτου, ο Χίτλερ προσωπικά έσπευσε να τους καθησυχάσει:

«Δεν σκοπεύω καθόλου να διατηρώ μόνιμα το ρωσικό οικονομικό σύμπλεγμα σαν κρατική κτήση, αλλά αμέσως μετά το τέλος του πολέμου θα ικανοποιήσω τα συμφέροντα των ατομικών ιδιοκτητών που τόσο συνεισφέρουν στην παγκόσμια επικράτηση του Ράιχ».

Ο Χίτλερ, προκειμένου να εξαπολύσει την αντεπαναστατική λαίλαπα, επικαλέστηκε προληπτικούς λόγους, υποστηρίζοντας ότι ο μπολσεβικισμός είχε γίνει απειλή πολέμου κατά της Ευρώπης.

Από την πλευρά της η Ανωτάτη Στρατιωτική Διοίκηση διαβεβαίωνε τον Χίτλερ ότι το πολύ σε τρεις μήνες το κράτος των μπολσεβίκων θα είχε ηττηθεί, ενώ ανάλογες ήταν και οι εκτιμήσεις στη Δύση.

Στις 23 Ιούνη 1941 το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων «Ασοσιέιτεντ Πρες» ανέφερε:

«Καλά πληροφορημένοι κύκλοι δηλώνουν ότι η Γερμανία θα συντρίψει τον Κόκκινο Στρατό μέσα σε τρεις μήνες.

Οι κύκλοι αυτοί δεν αποκλείουν η Γερμανία να πετύχει τη νίκη σε ένα μήνα…».

Μία μέρα πριν την επίθεση ο ίδιος ο Χίτλερ έστειλε προσωπικά διαταγή στους επικεφαλής των γερμανικών μονάδων που ανάμεσα σε άλλα ανέφερε:

«Οι Γερμανοί στρατιώτες που θα ευθύνονται για την παραβίαση των διεθνών κανόνων πολέμου δεν θα διώκονται από καμία στρατιωτική αρχή και δεν θα υποβληθούν σε πειθαρχικές ή ποινικές διώξεις».

Ο διοικητής της Ανωτάτης Διοίκησης, στρατάρχης Β. Κάιτελ, εξειδίκευσε την αποτρόπαια διάσταση της διαταγής ως εξής:

«Να χρησιμοποιηθούν οποιαδήποτε μέτρα ακόμα και κατά των γυναικών και των παιδιών.

Να ξεμπερδέψουμε γρήγορα με τους πληθυσμούς για να μη τους τρέφουμε τον χειμώνα».

Ο αγώνας που θα διεξήγαγε από την 22α Ιουνίου 1941 και για σχεδόν 4 χρόνια ο σοβιετικός λαός, με την καθοδήγηση του κομμουνιστικού κόμματος, θα ήταν πλέον ένας αγώνας ζωής και θανάτου με έναν αντίπαλο που δεν δίσταζε μπροστά και στο πιο φρικτό και αποτρόπαιο έγκλημα.

Αιφνιδιασμός της σοβιετικής ηγεσίας δεν μπορούσε να υπάρξει, αφού η προώθηση της γιγαντιαίας ναζιστικής πολεμικής μηχανής στα σοβιετικά σύνορα δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη και ήταν γνωστή στη σοβιετική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών από τον Φλεβάρη του 1941.

Το κομμουνιστικό κόμμα και η σοβιετική κυβέρνηση επεσήμαναν άμεσα αυτές τις κινήσεις ως δημιουργία άμεσου κινδύνου ναζιστικής εισβολής.

Άμεσα ξεκίνησε η εντατική ενίσχυση των υπαρχόντων και η δημιουργία καινούργιων οχυρωματικών έργων, επιστρατεύθηκαν 800.000 και στάλθηκαν σε ενίσχυση των συνοριακών φρουρών, ενώ μετακινήθηκαν πολλές μεραρχίες από τα βαθιά μετόπισθεν κοντά στα σύνορα.

Στις 30 Ιούνη συγκροτήθηκε η Κρατική Επιτροπή Άμυνας, ενώ με ταχείς ρυθμούς η οικονομία μετατράπηκε  σε πολεμική.

Αδιαμφισβήτητο στοιχείο της συστηματικής πολεμικής προετοιμασίας του σοβιετικού κράτους και μια από τις κορυφαίες στιγμές του αντιφασιστικού αγώνα που διεξαγόταν δεν μπορεί παρά να είναι η μεταφορά, από την πρώτη στιγμή της γερμανικής εισβολής, της βιομηχανίας στα ανατολικά και η μετατροπή της σε πολεμική.

Στους τρεις πρώτους μήνες του πολέμου αποσυναρμολογήθηκαν και μεταφέρθηκαν στα Ουράλια, στην Ανατολική Σιβηρία και στη Μέση Ασία, 1.360 κολοσσιαίες βιομηχανίες.

Όπως γράφει σε σχετικό άρθρο του στον «Ριζοσπάστη» ο πανεπιστημιακός καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης: «Ποτέ πριν, πουθενά, δεν είχε γίνει κάτι ανάλογο σε παρόμοια κλίμακα.

Από τα δισεκατομμύρια εξαρτήματα που μεταφέρθηκαν με αυτή τη μέθοδο, θα αρκούσε η απώλεια ή η «παραπλάνηση» ενός ποσοστού πέντε ίσως στα εκατό, ώστε να ακυρωθεί η όλη προσπάθεια, να μην μπορούν δηλαδή να συναρμολογηθούν και να λειτουργήσουν οι μονάδες αυτές.

Ως εκ τούτου, μία τυχόν «δυσπραγία» ή «δυσαρέσκεια» ή «αδεξιότητα» των ανθρώπων που βρίσκονταν πίσω από αυτές τις τιτάνιες επιχειρήσεις, μία δυσλειτουργία των σχεδίων και της οργάνωσης του εγχειρήματος θα ήταν καταστροφική, θα κατέστρεφε κυριολεκτικά την παραγωγική ικανότητα της χώρας.

Η διαδικασία ήταν εξαιρετικά ευαίσθητη και προαπαιτούσε, εκτός από βαθύτατη τεχνική παιδεία και εξαιρετικές δεξιότητες εκ μέρους των χιλιάδων εμπλεκομένων, την πολιτική τους συναίνεση. Την πίστη σε αυτό που έκαναν».

«Προχωράει ο πόλεμος ο λαϊκός, ο πόλεμος ο ιερός…»

Capture προχωρασει

Από τη Μάχη του Στάλινγκραντ

Πρώτοι στη μάχη μπήκαν οι συνοριακοί φρουροί του Κόκκινου Στρατού.

Τα ναζιστικά σχέδια προέβλεπαν την πτώση των συνοριακών φυλακίων σε μισή ώρα από την έναρξη της «Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα», ωστόσο στο πεδίο της μάχης ανατράπηκαν.

Αυτό επιβεβαιώνεται από πλήθος αναφορών του γερμανικού επιτελείου με τη συνεχή και μονότονη επισήμανση «Ο Ερυθρός Στρατός μάχεται παντού ως τον τελευταίο».

Ο στρατάρχης της Βέρμαχτ Φον Κλάιστ έλεγε:

«Ο Ερυθρός Στρατός αποτελείται από πρώτης τάξεως μαχητές που μάχονται με εξαιρετική επιμονή και επιδεικνύει αφάνταστη αντοχή».

Ο άμεσος στρατηγικός στόχος του σχεδίου «Μπαρμπαρόσα» να συντριβούν τα σοβιετικά στρατεύματα στη συνοριακή γραμμή δεν επιτεύχθηκε. Ωστόσο, οι γερμανικές μεραρχίες διασπούν το μέτωπο,  φτάνουν στο Λένινγκραντ το οποίο πολιόρκησαν και στις αρχές του Σεπτέμβρη βρέθηκαν μια ανάσα από τη Μόσχα.

Στη Μόσχα ο γερμανικός στρατός υπέστη την πρώτη του ήττα μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ βρέθηκε αντιμέτωπος με την ανωτερότητα του Κόκκινου Στρατού.

Όπως γράφει ο στρατάρχης Ζούκοφ:

«Τo Κρατικό Συμβούλιο Άμυνας και το Ανώτατο Στρατηγείο έβλεπε μακρύτερα και καλύτερα από τη γερμανική στρατηγική ηγεσία.

Ήταν εξοπλισμένο με τη γνώση των γενικών νόμων του αγώνα που στηριζόταν στο στέρεο θεμέλιο του μαρξισμού – λενινισμού.

Κατανοούσε καλύτερα από τον εχθρό τη συγκεκριμένη κατάσταση που καθόριζε την πορεία των γεγονότων.

Προέβλεπε τις πιθανές ενέργειες του εχθρού και έπαιρνε μέτρα να ανατρέψει τους σκοπούς του και να επιτύχει τους δικούς του στόχους».

Μετά την ήττα στη Μόσχα ο χιτλερικός στρατός κατατροπώνεται στο Στάλινγκραντ, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης πάνω από 800.000 νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες, αγνοούμενους και αιχμάλωτος. Ανάμεσά τους και ο επικεφαλής της αποδεκατισμένης στρατιάς,  στρατάρχης Φον Πάουλους.

Οι λαοί αφουγκράζονταν με κομμένη την ανάσα τη μάχη που γινόταν από δρόμο σε δρόμο, από σπίτι σε σπίτι, ακόμα και από δωμάτιο σε δωμάτιο.

Για την κατάληψη της Ολλανδίας και του Βελγίου ο γερμανικός στρατός διέθεσε 19 μέρες. Η Γαλλία κυριεύθηκε σε 44 μέρες. Για να κυριεύσουν ένα σπίτι στο Στάλινγκραντ, που έμεινε γνωστό σαν «το σπίτι του Παβλόφ», διέθεσαν 58 μέρες. Και τελικά δεν μπόρεσαν να συντρίψουν την αντίσταση της φρουράς του. Στις εφόδους προς το «σπίτι του Παβλόφ» εξοντώθηκαν περισσότεροι Γερμανοί στρατιώτες από όσους έχασε η Βέρμαχτ στις μάχες για την κατάληψη ορισμένων μεγάλων πόλεων της Ευρώπης.

Η τρομερή μάχη λήγει στις 2 Φλεβάρη 1943.

Τα κανόνια του Στάλινγκραντ έβαλαν για πρώτη φορά σε εκείνο τον πόλεμο στην ημερησία διάταξη τη γρήγορη πτώση του χιτλερισμού, αφού η σοβιετική νίκη εκεί σήμανε την αρχή του τέλους της ναζιστικής Γερμανίας και του φασισμού. Ο Κόκκινος Στρατός περνάει στην αντεπίθεση. Στη Μάχη του Κουρσκ (5 Ιούλη – 23 Αυγούστου 1943), τη μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων που έχει γίνει ποτέ, η γερμανική ήττα γίνεται ανεπίστρεπτη.

Στο Λένινγκραντ λαός και στρατός μένουν πολιορκημένοι για 872 μέρες και η σπονδή αίματος ήταν τεράστια. Πάνω από 1.000.000 χάθηκαν, ενώ ο γερμανικός στρατός έριξε στην πόλη εκατομμύρια βλήματα όλων των τύπων και όλων των διαμετρημάτων. Το πρώτο ρήγμα στην πολιορκία έγινε τον Γενάρη του 1943, ενώ η πολιορκία λύθηκε τον Γενάρη του 1944.

Ο Κόκκινος Στρατός είχε περάσει πλέον στην αντεπίθεση, ενώ ο γερμανικός στρατός εξαναγκάζεται σε υποχώρηση από τα σοβιετικά εδάφη, έχοντας ωστόσο διαπράξει αποτρόπαια εγκλήματα κατά των Σοβιετικών πολιτών.

Προελαύνοντας ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Τα αντιστασιακά κινήματα, πρωτεργάτης των οποίων ήταν τα κομμουνιστικά κόμματα, ενισχύθηκαν.

Την ίδια στιγμή και παρά τις εκκλήσεις της Σοβιετικής Ένωσης,  η οποία αντιμετώπιζε μόνη της το σύνολο σχεδόν της γερμανικής στρατιωτικής μηχανής,  τα κράτη της αντιχιτλερικής συμμαχίας δεν άνοιγαν δεύτερο μέτωπο στη Δυτική Ευρώπη για να ελαφρυνθεί η πίεση στο Ανατολικό Μέτωπο.

Μόλις στις 6 Ιούνη 1944 αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία.

Και το έκαναν μόνο όταν ο Κόκκινος Στρατός καταδίωκε πλέον τους ναζί και απελευθέρωνε τους λαούς της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, κάνοντας σαφές πως θα συνέτριβε τον χιτλερισμό μέσα στο κέντρο της επιθετικότητάς του. Αυτό το ίδιο το Βερολίνο, το οποίο δέχτηκε δυτικά το πρώτο απευθείας χτύπημα από τον Κόκκινο Στρατό στις 16 Απρίλη 1945 στις 5 το πρωί.

Στις 30 Απρίλη  τα στρατεύματα της 3ης Σοβιετικής Στρατιάς υπό τη διοίκηση του στρατηγού Κουζνετσόφ καταλαμβάνουν το βασικό τμήμα του Ράιχσταγκ, της γερμανικής βουλής, που ήταν ένα από τα σύμβολα της 12ετούς ναζιστικής κυριαρχίας.

H κατάληψη του κτιρίου έγινε μέσα σε σφοδρές μάχες όροφο τον όροφο μέχρι τις 10 παρά 10 που ο επιλοχίας Γιεγκόροφ και ο λοχίας Καντάρια ύψωσαν τη σημαία με το σφυροδρέπανο πάνω στον κεντρικό τρούλο του Ράιχσταγκ.

Μέχρι το απόγευμα της 3ης Μάη 1945 είχε σταματήσει κάθε γερμανική αντίσταση.

Στις 2 Σεπτέμβρη 1945 η Ιαπωνία συνθηκολόγησε μετά τη νίκη των σοβιετικών στρατευμάτων επί της στρατιάς της στη Ματζουρία.

Στις 6 και 9 Αυγούστου 1945 οι ΗΠΑ, χωρίς να υπάρχει στρατιωτική αναγκαιότητα αφού η Ιαπωνία είχε ηττηθεί, διέπραξαν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού κατά της ανθρωπότητας στον 20ό αιώνα.

Με ατομικές βόμβες έσβησαν από τον χάρτη, εξοντώνοντας δεκάδες χιλιάδες αμάχους στις ιαπωνικές πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι, στέλνοντας μήνυμα ισχύος στη Σοβιετική Ένωση και τα λαϊκά κινήματα.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε λήξει ανοίγοντας μια νέα εποχή όπου ο ιμπεριαλισμός έδειχνε τα δόντια του στους λαούς, ενώ σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινούσε η οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Η Αντιφασιστική Νίκη γράφτηκε με κόκκινα γράμματα

Capture νικη 3

Σήμερα οι αστοί πολιτικοί, στρατιωτικοί, ιστορικοί και δημοσιογράφοι, συντονισμένοι από τα ίδια κέντρα παραχάραξης της Ιστορίας, θα προσπαθήσουν να συγκαλύψουν την αλήθεια που κουβαλάει η μέρα.

Να την αποσιωπήσουν. Να τη διαστρεβλώσουν.

Γι’ αυτό την ονόμασαν «Ημέρα της Ευρώπης».

Στην επιχείρηση παραχάραξης πρωτοστατεί η ΕΕ.

Με διάφορα προγράμματα προωθεί τον αντικομμουνισμό, την αντιεπιστημονική «θεωρία των άκρων», την ταύτιση του κομμουνισμού με τον φασισμό.

Ονομάζουν την αντίσταση στους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους «τρομοκρατία».

Εμφανίζουν ως σφαγές αμάχων την παραδειγματική τιμωρία των «δοσίλογων».

Προβάλλουν ως βασική αιτία της δημιουργίας οργανώσεων τύπου Ταγμάτων Ασφαλείας και της συνεργασίας με τους κατακτητές την ανάγκη «αθώων να προστατευθούν από το αιματηρό όργιο που εξαπέλυσαν εναντίον τους οι κομμουνιστές».

Σε μια σειρά χώρες απαγορεύονται τα ΚΚ, τα κομμουνιστικά σύμβολα, διώκονται αγωνιστές και αποκαθίστανται οι ναζιστές, τα Ες-Ες. Την ίδια ώρα, η ΕΕ στηρίζει τις αντιδραστικές – ναζιστικές δυνάμεις που συμμετέχουν στην πραξικοπηματική κυβέρνηση της Ουκρανίας.

Η εκδίωξη των γερμανικών στρατευμάτων από τον Κόκκινο Στρατό και η απελευθέρωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης ονομάζεται «κατοχή»!

Στη Γερμανία και στην Αυστρία, οι λιποτάκτες του γερμανικού στρατού, που αυτομόλησαν στους αντιπάλους, κυρίως στο Σοβιετικό Στρατό, ουσιαστικά θεωρούνται «εθνική ντροπή»!

Αποδεικνύεται, μια ακόμη φορά, πως ο ναζισμός – φασισμός είναι γέννημα – θρέμμα από τα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος.

Άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη των γερμανικών και άλλων μονοπωλίων.

Θέλουν να κρύψουν πως στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού ύψωσαν νικηφόρα τη σημαία με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ, μέσα στο Βερολίνο όπου εξυφάνθηκαν τα πιο βάρβαρα μέτρα εξόντωσης της επανάστασης.

Θέλουν να σβηστεί από τη μνήμη των νεότερων γενιών πως για να καταλάβουν οι Γερμανοί ένα σπίτι στο Στάλινγκραντ χρειάστηκαν περισσότερες μέρες από όσες χρειάστηκαν για να καταλάβουν τη Γαλλία ολόκληρη.

Να ξεχαστεί πως η Γερμανία γεύτηκε για πρώτη φορά το πικρό ποτήρι της ήττας στη Μόσχα. Πως συνετρίβη στο Στάλινγκραντ, στο Κουρσκ, πως εκδιώχτηκε από την Ανατολική Ευρώπη έχοντας την τύχη του λυσσασμένου σκύλου.

Να ξεχαστεί πως η πόλη που είχε το όνομα του Λένιν, το Λένινγκραντ, πολιορκήθηκε από εκατομμύρια στρατιώτες, τανκ, πυροβόλα αεροπλάνα για εννιακόσιες μέρες, όμως δεν παραδόθηκε.

Να ξεχαστεί ότι στην αντίσταση και τον πόλεμο που διεξήγαγαν οι λαοί ενάντια στο ναζισμό μπροστάρηδες ήταν οι κομμουνιστές σε κάθε χώρα. Να ξεχαστεί ότι σε αντίθεση με αστικές δυνάμεις, οι κομμουνιστές διεξάγουν διαρκή, ανειρήνευτο και αταλάντευτο αγώνα ενάντια στο ναζισμό και στο σύστημα που τον θρέφει, τον καπιταλισμό. Ότι μόνο ο κομμουνισμός στρέφεται ενάντια στο σύστημα που γεννά, θρέφει και αξιοποιεί το ναζισμό.

Η ιστορία γράφτηκε με κόκκινα γράμματα και δεν σβήνει από τη μνήμη των λαών. Οι νικηφόρες μάχες του Κόκκινου Στρατού απέδειξαν την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος, της εργατικής εξουσίας, τα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας.

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τον καπιταλισμό να βρίσκεται ξανά μπροστά στο χάος της κρίσης, χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει την πανδημία που πλήττει τους λαούς, με τα σύννεφα του πολέμου να συγκεντρώνονται απειλητικά, στην Ασία, στην Αρκτική, στην Αφρική, στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αντεργατική επίθεση να κλιμακώνεται σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, τα διδάγματα ενισχύουν τη θεωρητική θέση ότι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση.

  • Πηγές: Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1939-1949, τόμοι Α2 και Β1, Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, «Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» (2000) του Θ. Παπαρήγα, «Η αλήθεια για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο» εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», (1975) του Σταύρου Ζορμπαλά, «Ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος» εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος» εκδόσεις «Βιβλιοεκδοτική» (1959) του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ, «Ριζοσπάστης», αρχείο «902 Αριστερά στα FM», portalgr.

*************************************************

 

 

 

ΠΟΙΗΣΗ Μαρία Κολοβού-Ρουμελιώτη

ΠΟΙΗΣΗ
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη Capture κολοβου

«ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ»

Capture 44444


Δεν ξέρω αν μάταια πονώ ή δίκαια υποφέρω,
αν όντως είναι ωφέλιμα τα όσα λίγα ξέρω.
Όπου μ’ έσπειραν φύτρωσα, ρίζωσα μες τον ήλιο, 

την ερημιά καλόπιανα για να την έχω φίλο. 
Η μοναξιά με έτρεφε, του ανέμου το τραγούδι,
το βουητό της μέλισσας επάνω στο λουλούδι‧ 
κι επήρα αυτοδίδακτος το πρώτο μου πτυχίο,
όπου και με προβίβασε στης τάξης το θρανίο.
Απ’ το σχολειό στο όργωμα και πάλι ξανά πίσω,
σανό να ρίξω στα παχνιά, κοχλιούς να μπουρμπουλήσω‧
σφόδρα ν’ ανάψω τη φωτιά μήπως και δεν προλάβω
της σταύρωσής μου το σταυρό για μερτικό να λάβω.
Να γράψω καλλιγραφικά, να πάω να αρμέξω,
με του ανέμου το στοιχειό να τρέξω να παλέψω‧
κι έφτασα στα δώδεκα ψύλλο να καλιγώνω
και δυο ντουζίνες άλογα βαρβάτα να σελώνω!
Στα δώδεκα πεταλωτής και φούρναρης, επίσης,
των λουλουδιών ο κηπουρός και δαμαστής της φύσης‧
μ’ ένα θεριό στο πλάι μου πάντα να με επιβλέπει,
στο κάθε παραπάτημα στα ίσια να με φέρει.
«Άιντε, κόρη, ασ’ το νάζι και αρχίζει να βραδιάζει!
Άσε το κοντυλοφόρι… βάσταξε το πηλοφόρι! 

Άγιασε τη βιοπάλη να γεμίσει το κουφάρι!
Ο άγιος φοβέρα θέλει δεξιά για να τα φέρει!»
κι έπαιρνα τα διπλώματα το ‘να μετά το άλλο
και κάτι όλο με ‘σπρωχνε να πάω παραπάνω.
Τα πόδια μου, ξυπόλυτα, στα αγκάθια πληγωμένα,

φιλούσαν τα παπούτσια μου τα χιλιομπαλωμένα!
Τύπωσα τα πτυχία μου μες του μυαλού τις θήκες
και χτύπησα αγόγγυστα της δούλεψης τις πύλες‧
μπροστά μου βρήκα το θεριό με το χαλκά στα χέρι:
«Η γνώση δεν είναι αρκετή ψωμί για να σου φέρει!
Θέλει κότσια από σίδερο, καρδιά από ατσάλι, 

να σπάζεις βράχο με γροθιά, να μοιάζεις στο τσακάλι‧
να μη λιμπίζεσαι φαΐ, του ξένου τον ιδρώτα,

να ‘χεις βιασύνη άνεμου και τ’ άγιου τη ρότα. 
Από το γρόσι το μισό, να κάνεις χίλια γρόσια 
κι απ’ τα πτυχία που έκανες, να κάνεις κι άλλα τόσα! 
Να σε θαυμάζουν οι εχθροί να σε ζηλεύουν ξένοι 
κι απ’ το μισό φακόσπυρο, περίσσευμα να μένει! 
Να ‘χεις τη γλώσσα σου μουγκή, τα μάτια τετρακόσια 
κι απ’ όλα όσα έμαθες να μάθεις κι άλλα τόσα! 
Του καραφλού την κεφαλή, μαλλί να την γεμίζεις,
χωρίς ανέμου δύναμη τον μύλο να γυρίζεις. 
Άιντε, κόρη μου, προχώρα! Και προσπέρασε την μπόρα!
Άιντε, εμπρός και μη φοβάσαι, σαν λαγός όταν κοιμάσαι!»

 

Δελτίο τύπου του ΕΑΠΣ Μελβούρνης. Λογοτεχνικός Διαγωνισμός και άλλα.

ΠΑΟ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ» Τεύχος 66, 2020

 Φέτος είμαστε στην ευχάριστη θέση να γιορτάσουμε τα 47 χρόνια συνεχούς κυκλοφορίας του περιοδικού «Αντίποδες». Η παρουσίαση του θα γίνει Κυριακή 10 Οκτωβρίου, 2020. Περισότερες πληροφορίες εκγαίρως.

Το περιοδικό φέτος θα είναι αφιερωμένο στους Ελληνο-Αυστραλούς καλλιτέχνες  της παροικίας μας.

Το τεύχος αυτό θα περιλαμβάνει έργα λογοτεχνών και καλλιτεχνών-μελών του Συνδέσμου μας. Οι λογοτεχνικές συμμετοχές των μελών μας στην ελληνική ή αγγλική γλώσσα θα συμπεριλαμβάνει ποιήματα, διηγήματα, στοχασμούς, μελέτες, δοκίμια, βιβλιοκριτικές, κλπ. Τα έργα που θα υποβληθούν να είναι αυθεντικά και να μην έχουν δημοσιευτεί ή προωθηθεί σε άλλους φορείς.

Λογοτεχνικά έργα που ξεπερνούν τα καθορισμένα για κάθε κατηγορία όρια, όπως παρουσιάζονται παρακάτω, θα απορρίπτονται αυτομάτως πριν καν το περιεχόμενό τους αξιολογηθεί από την Συντακτική Επιτροπή.

Ποιήματα: 100 στίχοι (γραμμές). Διηγήματα και δοκίμια: 2000 λέξεις. Στοχασμοί: 800 λέξεις. Μελέτες: 2000 λέξεις. Βιβλιοκριτικές: 1000 λέξεις.

Η προθεσμία υποβολής των έργων ορίστηκε η 10 Ιουλίου, 2020.

Οι συνεργασίες μπορούν να αποστέλλονται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, (Word document) στη διεύθυνση: gacl.editor@gmail.com

ΠΑΟ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 2020

 Ο Ελληνο-Αυστραλιανός Πολιτιστικός Σύνδεσμος διοργανώνει τον ετήσιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, που έχει καθιερωθεί πλέον ως θεσμός στα πολιτιστικά και λογοτεχνικά δρώμενα της ομογένειας στην Αυστραλία.

Ο Λογοτεχνικός Διαγωνισμός καλύπτει έργα γραμμένα στην Ελληνική ή Αγγλική γλώσσα, στις κατηγορίες:  ποίηση  και διήγημα, από συγγραφείς που διαμένουν στην Αυστραλία και να είναι ηλικίας άνω των 18 ετών.

Η συμμετοχή στον Λογοτεχνικό διαγωνισμό είναι ανοικτή στα μέλη και στους υποστηρικτές του ΕΑΠΣ. Με τη συμμετοχή όλων μας θα αναβαθμιστεί ο θεσμός και θα δοθεί η δυνατότητα σε όσο το δυνατό περισσότερα συμμετέχοντα άτομα να παρουσιάσουν αδημοσίευτες εργασίες τους στο ευρύτερο κοινό. Φέτος η προθεσμία υποβολής έργων για συμμετοχή στον Διαγωνισμό  λήγει την Παρασκευή 10 Ιουλίου, 2020.

Προσβλέποντας στη θετική ανταπόκρισή σας, παραθέτουμε τον Κανονισμό του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού καθώς και τη αίτηση συμμετοχής που μπορείτε να υποβάλετε μαζί με τα έργα σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση gaclitcomp@gmail.com     

Τα έργα που θα πάρουν το Πρώτο Βραβείο στην κάθε κατηγορία και στην καθεμιά από τις δύο γλώσσες θα δημοσιευθούν στο Τεύχος 66, 2020 του ετήσιου δίγλωσσου περιοδικού του Πολιτιστικού Συνδέσμου Αντίποδες. Τα αποτελέσματα του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού θα αναγγελθούν σε ειδική εκδήλωση που θα συμπεριλαμβάνει την παρουσίαση του περιοδικού Αντίποδες τον Οκτώβριο 2020.

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2020

  • Ο Διαγωνισμός καλύπτει έργα γραμμένα στην Eλληνική ή Aγγλική γλώσσα στις κατηγορίες: ποίηση και διήγημα από συγγραφείς που διαμένουν στην Αυστραλία, και να είναι ηλικίας άνω των 18 ετών.
  • Άτομα που επιθυμούν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό παρακαλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση εγγραφής που μπορούν να κατεβάσουν από την ιστοσελίδα του Ελληνο-Aυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου (www.gacl.com.au) και να τη στείλουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού: gaclitcomp@gmail.com (ή να χρησιμοποιήσoυν την αίτηση που παραθέτουμε στο τέλος αυτής της επιστολής και να την αποστείλουν ηλεκτρονικά).
  • Η αξιολόγηση θα είναι διαφορετική για την κάθε γλώσσα.
  • Οι συμμετέχοντες μπορούν να λάβουν μέρος σε μια ή όλες τις κατηγορίες και σε μία ή και στις δύο γλώσσες, με ένα μόνο έργο στην κάθε κατηγορία.
  • Έργα που ξεπερνούν τα καθορισμένα για κάθε κατηγορία όρια μεγέθους, όπως παρουσιάζονται παρακάτω, θα απορρίπτονται αυτομάτως πριν καν σταλούν στην Kριτική Eπιτροπή.
  • Όρια: Ποίημα 100 στίχοι (γραμμές), Διήγημα 2000 λέξεις.
  • Κάθε έργο πρέπει να είναι αυθεντικό και να μην έχει δημοσιευθεί ή προωθηθεί σε άλλους φορείς.
  • Κάθε έργο θα υπογράφεται μόνο με ψευδώνυμο και το ίδιο ψευδώνυμο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για όλα τα έργα που υποβάλλονται από το ίδιο πρόσωπο.
  • Κάθε έργο πρέπει να αποσταλεί (Word document attachment) αποκλειστικά στην ηλεκτρονική διεύθυνση  gaclitcomp@gmail.com. Στην ίδια διεύθυνση, και με τον ίδιο τρόπο αλλά σε χωριστό κείμενο, θα πρέπει να αποσταλούν και τα προσωπικά στοιχεία εκείνων που θα πάρουν μέρος στον διαγωνισμό, που θα περιλαμβάνουν το ψευδώνυμο, το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση και τηλέφωνό τους, καθώς και τον αριθμό στίχων για τα ποιήματα, και λέξεων για τα διηγήματα.
  • Η Κριτική Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα να απορρίψει έργα τα οποία είναι ανορθόγραφα η έχουν συντακτικά  λάθη.
  • Το Πρώτο Βραβείο σε κάθε κατηγορία και σε κάθε γλώσσα θα είναι ένα αναμνηστικό δίπλωμα και μια επιταγή χρηματικού ποσού. Στο Δεύτερο καιΤρίτο Βραβείο καθώς και στους Επαίνους (αν υπάρχουν) θα απονεμηθούν τιμητικά διπλώματα και βιβλία.
  • Τα έργα που θα πάρουν το Πρώτο Βραβείο σε κάθε κατηγορία και στην κάθε μια από τις δύο γλώσσες θα δημοσιευθούν στο περιοδικό Αντίποδες, τεύχος 66, 2020, που θα κυκλοφορήσει την ημέρα της απονομής των βραβείων, τον Οκτώβριο 2020.

 ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΕΑΠΣΜ 2020
Ονοματεπώνυμο: ……………………………………………………………………………………………………………….
Διεύθυνση: …………………………………………………………………………………………………………………………..
Τηλέφωνο: ……………………………………………E-mail: ……………………………………………………………..
Τίτλος/τίτλοι έργου/έργων που υποβλήθηκε/υποβλήθηκαν:…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Γλώσσα/ες έργων που υποβλήθηκαν:…………………………………………Ψευδώνυμο:…………………………………………………

Ο/H κάτωθι υπογράφων/υπογράφουσα δηλώνω ότι:

  1. Είμαι ο/η συγγραφέας του/των ανωτέρου έργου/έργων.
  2. Τα έργα είναι αυθεντικά και δεν έχουν δημοσιευτεί ή προωθηθεί σε άλλους φορείς.
  3. Επιτρέπω στον Πολιτιστικό Σύνδεσμο να κάνει τις απαραίτητες συντακτικές ή και ορθογραφικές αλλαγές άν το έργο μου βραβευτεί και δημοσιευτεί στο τεύχος 66 του     περιοδικού «Αντίποδες» 2020.

Υπογραφή:………………………………………………………………………………………………………………….

Παρακαλούμε συμπληρώστε και αποστείλετε την αίτηση αυτή ηλεκτρονικά μαζί με τα έργα σας στη διεύθυνση gaclitcomp@gmail.com

**********

Capture ΝΝΝΙ

AALITRA Translation Awards 2020

The Australian Association for Literary Translation (AALITRA) now invites entries for the AALITRA Translation Awards.

The AALITRA Translation Awards aim to acknowledge the wealth of literary translation skills present in the Australian community. Prizes are awarded for a translation of a selected prose text and for a translation of a selected poem, with the focus on a different language each time the prize is offered.

In 2020, the focus language is Greek. The prose text for translation is by Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά (Dionysia Mousoura-Tsoukala). The poetry text is by Σ.Σ. Χαρκιανάκης (S.S. Charkianakis). Each text is available from our website.

At an Awards Ceremony later in the year, winners will be awarded a cash prize, a book prize, and one year’s membership of AALITRA. An Honourable Mention will be awarded in both sections. Prize-winning entries will be read aloud at the Awards Ceremony, and will be published in AALITRA’s peer-reviewed open-access journal, The AALITRA Review, along with a few words from each of the translators.

AALITRA is grateful to the GOCMV (Greek Orthodox Community of Melbourne and Victoria) for supporting the 2020 AALITRA Translation Awards.

Closing date: Friday 28 May 2020

Entries (see conditions below) and enquiries should be sent to aalitratranslationawards

Capture ΝΝΝΙConditions of entry:

The competition is open only to Australian citizens and permanent residents of any age.

By entering, participants consent to their translation being published in The AALITRA Review if it is awarded a prize.

There is no entry fee but all entrants are required to become members of AALITRA (https://aalitra.org.au/join-aalitra/). Cost: $10 (Student) or $25 (Full).

Only one entry per participant will be accepted: either the prose translation or the poetry translation.
Only electronic submissions in Microsoft Word format will be accepted. The translation must be submitted on the official submission form (available from our website), along with proof of the entrant’s Australian citizenship or permanent residency status. The judging process will be completely anonymous, i.e. all entries will be de-identified.
Your translation must be entirely your own work.
Late or incomplete entries will not be accepted. Once submitted, translations cannot be revised.
The judges’ decision is final. No correspondence will be entered into.
All participants will be notified by email of the outcome of the competition.

 

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ με τον Πέτρο Σοφιανό. Πως ο Ιπποκράτης νίκησε τον λοιμό των Αθηνών κλπ.

ΕΠΙΚΑΙΡΑ θέματα.
Με τον Πέτρο Σοφιανό Capture σοφιανος

 

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ

Από το Εργατικό Κέντρο του Νομού
στο Ιστορικό Αρχείο Σάμου
Σάββατο 1ης 6ου 2000

ΑΦΙΕΡΓΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ

Capture ριτσοσ

Φωτιά ο κόσμος μας … κι ο Νούς σου
φώς που κάνει εδώ τις φυλακές σχολειά !
Στης Σάμου της ακριτικής το Ιστορικό Αρχείο
τιμήσαμε τη μνήμη σου μεγάλε ποιητή …
μέσ’ από μιαν αξέχαστη εκδήλωση της Εργατιάς
του Αγώνα μας για μια άλλη κοινωνία
όμορφη , δημοκρατική , Σοσιαλιστική… τέτοια
κοινωνία Ανθρώπινη μαζί σου ονειρευόμαστε …
και μ’ όλες τις κακοτοπιές καθημερνά σχεδιάζουμε
μεγάλε πανανθρώπινε του Ήθους μας Εργάτη Ποιητή !

Σήμερα 4/5/2020 από το Πυθαγόρειο Σάμου Π.Σ.

 

ΠΩΣ Ο ΙΠΟΚΡΑΤΗΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΛΟΙΜΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ιποκρατης

Κάνε κλικ
V
https://www.noiazomai.gr/2020/04/ippokratis-kai-loimos-sthn-athina.html
*******
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ
Η πανδημία του Κορονοϊού  μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

Capture παιδι 2

Κάνε κλικ
V
https://www.eksamou.gr/2020/05/blog-post_5.html
**********
ΠΟΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 
Κ.Βάρναλης, Γ. Ρίτσος, Π.Νερούντα, Χ.Δημούλας, Γερ. Μ.Λυμπεράτος, Π.ΣοφιανόςΚάνε κλικ
V
https://vrysoulesgnosis.wordpress.com/2018/04/30/6
*****************************************

ΚΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ 9 η  ΜΑΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ … ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΕΤΡΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ
ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ 83103
ΣΑΜΟΣ

ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ. Η αιώνια λιακάδα του Ρίτσου

ΑΠΟ 902gr

ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ Capture διγενη

Η αιώνια λιακάδα του Ρίτσου

«Είδηση δεν είναι όταν ένας ποιητής γίνεται 80 ετών. Είδηση είναι, όταν ένας ποιητής 80 ετών παραμένει αισιόδοξος». Έτσι ξεκινούσε η συνέντευξη που είχα πάρει, Πρωτομαγιά του 1989, από τον Γιάννη Ρίτσο. Είχαν περάσει 12 χρόνια από τις 2 του Μάη, που είχε τιμηθεί στη Μόσχα με το Διεθνές Βραβείο «Λένιν» για την Ειρήνη. Τον σκέφτομαι σήμερα, 2 του Μάη πάλι, γιατί σ’ αυτούς τους κακοφορμισμένους καιρούς, ο Ρίτσος είναι αναλγητικός και θεραπευτικός. Τον θυμάμαι, στο σαλόνι του, κάτω από το βλέμμα της Τζοκόντα, στον πίνακα του Γκαρούδη, να μου λέει: «Δεν έγινα ποτέ υποχείριο της δυστυχίας» κι ύστερα: «Να μην υποτάσσεσαι στην απελπισία. Η κατάχρηση εξουσίας και η διαφθορά γύρω μας μπορεί να μας εξοργίζει και να μας απογοητεύει, αλλά η ιστορία διδάσκει πως αυτό ενώνει σε κοινούς στόχους. Η απαισιοδοξία είναι μορφή δειλίας και παραίτησης. Είναι σαν να παραδέχεσαι πως όλα είναι μάταια».

Ο Ρίτσος, χωρίς να το ξέρει, με πήρε από το χέρι στα 13 μου και μ’ έμαθε να αγαπώ την ποίηση. Αυτήν που «γυμνή, σεμνή κι αγέρωχη, δεν είναι παρά η εξαίσια πράξη του ανεξήγητου»Διαβάζοντας τα γραφτά του, νιώθοντας πως «…και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει», αναζήτησα αυτόν που τις έγραφε. Ετσι διάβασα την ιστορία του. Αυτός μ’ έμαθε να συλλαβίζω – εκεί μέσα στην καρδιά της χούντας – το όνειρο ενός άλλου κόσμου. Πόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει τότε, εκείνη η κουβέντα του: «Πιστεύω πως η πρώτη δικαιοσύνη είναι η σωστή διανομή τού ψωμιού…». Ο ποιητής που γεννήθηκε στη Μονεμβασιά, Πρωτομαγιά του 1909, χωρίς να το ξέρει, μου σύστησε ένα άλλο σύμπαν, γεμάτο γενναίους ανθρώπους, που πάλευαν για το δίκιο και τους θαύμασα κι αυτούς. Συμπτωματικά, όλοι τους βρίσκονταν μέσα σε κάτι που λεγόταν ΚΚΕ. Εψαξα και γι’ αυτό. Προσπάθησα να καταλάβω, όσα μπορούσε να χωρέσει το μυαλό ενός δεκατριάχρονου. Σκεφτόμουν πόσο δύσκολο θα πρέπει να είναι να γίνει κάποιος σαν κι αυτούς, που δε φοβούνται τίποτε. Διάβαζα για άγρια βασανιστήρια, εφιαλτικά ξερονήσια, φυλακές, δολοφονίες, αλλά εγώ έβλεπα παντού τα γελαστά τους πρόσωπα! Μα τι παράξενος κόσμος ήταν αυτός ο κόσμος του ΚΚΕ, που μου σύστησε ο Ρίτσος…

Υστερα, ήρθαν τα τραγούδια. Πάλι κάποιον Μάη, εκείνον του ’36, ο Ρίτσος διαβάζει στον «Ριζοσπάστη» για τις αιματηρές ταραχές στη Θεσσαλονίκη, στη μεγάλη καπνεργατική απεργία. Βλέπει τη φωτογραφία μιας μάνας να θρηνεί το νεκρό παιδί της και γράφει τον «Επιτάφιο». Το 1960 ο Μίκης Θεοδωράκης τον μελοποιεί και ο Ρίτσος τού λέει ότι «βρέθηκε ο δρόμος για να πλησιάσει η ποίηση μέσω της μουσικής, όσους δεν θα πλησίαζε ίσως ποτέ…».

Στο τέλος εκείνης της συνέντευξής μας (από επαγγελματική διαστροφή, αποβλέποντας σ’ έναν ελκυστικό τίτλο), τον ρώτησα με αναίδεια: «Κάποιοι υποστηρίζουν ότι διακεκριμένο ποιητή σάς έκαναν οι συγκυρίες, τα γεγονότα, οι σύντροφοί σας και όχι το ταλέντο και η τέχνη σας…».

Και η απάντησή του, που θα με έκανε να ντρέπομαι για το υπόλοιπο της ζωής μου: «Πολλές φορές συμβαίνει αυτό, ίσως έχουν δίκιο. Ο χρόνος θ’ αποφανθεί. Η Κάλλας, όταν την έβριζαν, έλεγε «αυτό μ’ ενθουσιάζει, σημαίνει ότι διατηρώ τη φωνή μου!»».

Λένε πως όταν διάβασε ο Λουί Αραγκόν τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», αποφάνθηκε πως ο δημιουργός του είναι «ο μεγαλύτερος εν ζωή ποιητής του καιρού μας». Ο Ρίτσος έλεγε: «Δεν είναι τίποτα να λείπεις. Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο».

Για εμάς, ήταν αυτός που κάποτε στη Μακρόνησο, στη Λήμνο και τον Αη Στράτη, έγραφε πως «εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου».

2/5/2020

Σεμίνα Διγενή

Πανοραμικό πλάνο απο την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ την 1η Μάη

Κάνε κλικ στoυς κωδικούς   για Βίντεο-φωτο >       https://flic.kr/s/aHsmMUTesj
V
ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΑΣ

Capture kke 2

Δ. Κουτσούμπας: Στο ερώτημα «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;» εμείς απαντάμε Σοσιαλισμός

Στη συμβολική συγκέντρωση των σωματείων εργαζόμενων στο Σύνταγμα για τον γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.Σε δήλωσή του ανέφερε:

«Αυτή την Εργατική Πρωτομαγιά του 2020 τη γιορτάζουμε μέσα στις ειδικές, δύσκολες συνθήκες της πανδημίας του κορονοϊού, αλλά με το βλέμμα όλων μας στραμμένο στην επόμενη μέρα κατά την οποία θα έρχεται στην επικαιρότητα όλο και πιο επιτακτικά το βασικό δίλημμα, το βασικό ερώτημα που χρειάζεται απάντηση: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; Εμείς απαντάμε σοσιαλισμός.

Χρειάζεται μια νέα κοινωνία δίκαιη, με την εργατική τάξη, το λαό πραγματικά στην εξουσία. Για να προστατεύει την υγεία του λαού, για να υπάρχει ευημερία στον ελληνικό λαό.

Καλή δύναμη, καλό κουράγιο σε όλους και όλες. Χρόνια πολλά».

Νωρίτερα κατέθεσε στεφάνι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στον τόπο θυσίας των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την 1η Μάη 1944, από τις δυνάμεις κατοχής των ναζί.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2020. Μηνύματα, VIDEO,ποίηση,ιστορία, καλλιτεχνία και άλλα

νβω

Το video του ΚΚΕ για την Εργατική Πρωτομαγιά

*****
ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2020

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, επίκαιρο όσο ποτέ!
Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη στη χώρα μας και σ’ όλο τον κόσμο εν μέσω μιας πανδημίας.

Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι για μια ακόμη φορά τα μεγάλα θύματα αυτής της «υγειονομικής» κρίσης, που λειτουργεί ως καταλύτης για μια νέα βαθιά καπιταλιστική οικονομική κρίση, αλλά και για την προώθηση των σχεδιασμών και απαιτήσεων του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων.

Η κατάρρευση των δημόσιων συστημάτων Υγείας, ακόμη και στην κορωνίδα του καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, παρά τον ηρωισμό των εργαζομένων σε αυτά, η εντατικοποίηση της εργασίας και η έλλειψη μέτρων στοιχειώδους προστασίας με κινδύνους για τη ζωή και την υγεία των εργαζομένων, η ανεργία, η δοκιμή νέων, πιο εξελιγμένων μορφών εκμετάλλευσης, όπως η τηλεργασία, είναι μερικές μόνο από τις καθημερινές εικόνες που αποδεικνύουν τη σήψη και την ιστορική χρεοκοπία του καπιταλισμού.

Την ίδια στιγμή, το κυνήγι του κέρδους και οι ανταγωνισμοί γύρω από αυτό υπονομεύουν τις υπαρκτές δυνατότητες της επιστήμης και της έρευνας, που θα μπορούσαν να δώσουν πιο γρήγορα διέξοδο στη σημερινή πανδημία και να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες ανάγκες. Ο «παγκόσμιος πόλεμος» ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη και μεγάλες εταιρείες, για την πατέντα του νέου εμβολίου, των θεραπειών και του αναγκαίου υγειονομικού υλικού, επιβεβαιώνουν αυτό που περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αντιλαμβάνονται και φωνάζουν, ότι «ο καπιταλισμός είναι ο πραγματικός ιός». Ολα αυτά φέρνουν πιο κοντά την ανάγκη της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, της κατανομής, των υπηρεσιών, τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, τον Σοσιαλισμό.

Τα διδάγματα από την Ιστορία του εργατικού κινήματος στη χώρα μας και σε όλο τον κόσμο είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρα από ποτέ. Ο,τι κέρδισε η εργατική τάξη, το κέρδισε με σκληρούς αγώνες, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, ανατρέποντας συσχετισμούς που μπορεί να φάνταζαν ανυπέρβλητοι.

Πάνω από όλα, η Ιστορία απέδειξε ότι η εργατική τάξη, η πιο πρωτοπόρα δύναμη της κοινωνίας, μπορεί, σε συμμαχία με τις καταπιεζόμενες λαϊκές δυνάμεις, να ανατρέψει την εξουσία του κεφαλαίου, να οικοδομήσει μια νέα κοινωνία που θα έχει στο επίκεντρο την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών.

Η πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, παρόλο που αφορούσε χώρες με απόλυτες και σχετικές – σε σύγκριση με τα σημερινά επιστημονικά και τεχνολογικά δεδομένα – συνθήκες μεγάλης καθυστέρησης, δείχνει την ανωτερότητα του σοσιαλισμού στην προστασία της υγείας, στην ασφάλεια, στην εργασία, στην εκτεταμένη κοινωνική προστασία. Η ανατροπή του σοσιαλισμού και η παγκόσμια υποχώρηση του εργατικού κινήματος ούτε δικαιώνουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα που ζούμε, ούτε πολύ περισσότερο σταματούν τον τροχό της Ιστορίας, που, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, κινείται πάντα προς τα μπρος.

Αυτή η βαρβαρότητα δεν εξωραΐζεται από επιμέρους μέτρα άμβλυνσης των συνεπειών της, από προσπάθειες συγκάλυψης που κάνουν οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, οι διεθνείς ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, συνολικά οι δυνάμεις που υπερασπίζονται και υπηρετούν αυτό το άδικο εκμεταλλευτικό σύστημα.
  • Αποθεώνουν την «ατομική ευθύνη», για να κρύψουν τις μεγάλες κρατικές ελλείψεις, κυρίως στα δημόσια συστήματα Υγείας.
  • Προσπαθούν να επιβάλουν σιωπητήριο στους εργαζόμενους, με το πρόσχημα της πανδημίας και μιας ψευδεπίγραφης «εθνικής ομοψυχίας».
  • Επιδιώκουν την υποταγή των εργαζομένων στους στόχους του κεφαλαίου, με το ψευτοεπιχείρημα ότι «όλοι είμαστε στο ίδιο καράβι».
  • Επεξεργάζονται μέτρα άμεσης οικονομικής κρατικής παρέμβασης – με επενδύσεις και επιδοτήσεις, ακόμα και κρατικοποιήσεις χρεοκοπημένων μεγάλων επιχειρήσεων – προκειμένου να ανακάμψουν το καπιταλιστικό κίνητρο και η κερδοφορία. Αλλά όλα αυτά τα πληρώνουν οι εργαζόμενοι με νέα σκληρά μέτρα και μνημόνια, στο όνομα των «έκτακτων συνθηκών».
  • Επιστρατεύουν το παραμύθι της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», για να κρύψουν ότι η ΕΕ, η Ευρωζώνη, είναι από τη φύση της συμμαχία ανταγωνιζόμενων μεταξύ τους κρατών και οικονομιών που, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, «δείχνει τα δόντια της» τόσο ανάμεσά τους όσο και κυρίως απέναντι στους λαούς.

Σε αυτήν τη γραμμή κινούνται τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα της χώρας μας, προετοιμάζοντας την επόμενη μέρα, που για τους εργαζόμενους θα είναι οδυνηρή αν δεν ορθώσουν πιο αποφασιστικά, μαζικά και μαχητικά το ανάστημά τους, αν δεν περάσουν σε αντεπίθεση.

Καμία αυταπάτη, καμία παραπλάνηση δεν επιτρέπεται για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και στην ύπαιθρο. Καμία αλλαγή στο μείγμα μεταξύ δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, κανένα νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», κανένας ψηφιακός εκσυγχρονισμός κρατικών υπηρεσιών δεν αποτελούν «προοδευτική μεταρρύθμιση» του καπιταλισμού, δεν τον απαλλάσσουν από τα τεράστια αδιέξοδά του και από την επερχόμενη κρίση, όπως συνέβη και το 2009. Από τη νέα, τεράστιων διαστάσεων οικονομική κρίση δεν γίνεται να βγουν κερδισμένοι οι εργαζόμενοι.

Γι’ αυτό η εργατική αντεπίθεση, η συμμαχία της εργατικής τάξης με τις άλλες λαϊκές δυνάμεις δεν μένει «στον πάγο».

Μένουμε δυνατοί στις συνθήκες της πανδημίας.

Δίνουμε τη μάχη για την προστασία της υγείας του λαού, για την Παιδεία, την εργασία, τον Πολιτισμό, την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος, την υπεράσπιση των εργατικών και ευρύτερα συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και αστικών ελευθεριών, με κατάργηση των όποιων νόμων περιορισμού της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης, της έντασης της καταστολής.

Δυναμώνουμε τον αγώνα για να πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται, οι καπιταλιστές, με αύξηση της φορολογίας τους, με κατάργηση των φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου, πάταξη της αισχροκέρδειας.

Δυναμώνουμε τον αγώνα για την κατάργηση όλων των παλιότερων μνημονιακών νόμων και των πρόσφατων αντιλαϊκών μέτρων.

Με την απαίτηση για παραγραφή του κρατικού χρέους που δεν το δημιούργησε ο λαός, που το πληρώνει ακριβά και συνεχώς όλα αυτά τα χρόνια.

Με απόσυρση από το πρόγραμμα και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, που ως χώρα το πληρώνουμε με 4 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Με τη συνολική και λυτρωτική για το λαό μας σύγκρουση και αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Ομόνος δρόμος για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση είναι ο δρόμος της πάλης για την εργατική εξουσία.

Ο κορονοϊός θα γιατρευτεί και η πανδημία θα περάσει, όπως πέρασαν κι άλλες στο παρελθόν, ο καπιταλισμός όμως είναι αθεράπευτος και θα συνεχίζει να βασανίζει την ανθρωπότητα, με τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, την καταστροφή του περιβάλλοντος, μέχρι οι λαοί να αποφασίσουν να βγουν στο προσκήνιο των εξελίξεων.

Το σημερινό σύστημα μπορεί μόνο να ανατραπεί και να αντικατασταθεί από ένα ανώτερο κοινωνικό σύστημα, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, όπου η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής με εργατική εξουσία, ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, ο εργατικός έλεγχος σε όλα τα διοικητικά όργανα και η συμμετοχή σε όλα τα όργανα εξουσίας, από κάτω προς τα πάνω, μπορεί να οδηγήσουν στην ευημερία του λαού, στην ειρήνη και την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Η Εργατική Πρωτομαγιά συμβολίζει την ακαταμάχητη διεκδίκηση απέναντι στον ταξικό αντίπαλο. Αυτή είναι η πολύτιμη παρακαταθήκη για την περίοδο που διανύουμε. Με αυτό το όπλο στα χέρια και τη σκέψη μας τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο του 1886, τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης του ’36, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή την 1η Μάη του 1944, όλους τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, όσους θυσιάστηκαν για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Σε αυτόν το δρόμο συνεχίζουμε, για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων κοινωνικών – λαϊκών αναγκών.

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

*****

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΑ
Καλλιτ. Κατασκευή
Φωκίωνας Βούρος Συδνεϊ

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ του  Ελληνοαυστραλού καλλιτέχνη Φωκίωνα Βούρου
«Η κραυγή του εργάτη»
Το γλυπτό εκφράζει την έντονη δυσφορία των εργαζομένων ύστερα από τα αλλεπάλληλα θανατηφόρα ατυχήματα στο κάτεργο – χυτήριο της ΒΗΡ στην πολιτεία Νιουκάτλ της Ν.Ν.Ο. στην Αυστραλία, το οποίο και έκλεισε οριστικά το 1998.
Η φιγούρα του γλυπτού (εργάτης)είναι φτιαγμένη με ανοξείδωτο ατσάλι για να τονίσει την ατσάλινη αγωνιστική του θέληση για τα δίκια του και τα δικαιώματά του. Το στόμα του μας θυμίζει  το στόμα της μητέρας στην γκουέρνικα του Πικάσο, υποδηλοί αγανάκτηση και πόνο, ενώ οι κλειστές σε γροθιές υψωμένες παλάμες του Ενότητα Αγώνα και Νίκη. Ο μεταλλικός σπειροειδής μπρούτζινος περίγυρος αντιπροσωπεύει τα αυξανόμενα κέρδη της βιομηχανίας σιδήρου ΒΗΡ.

*****

ΠΟΙΗΣΗ
Κωστής Παλαμάς, Ελλάδα
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη, Πάτρα

Εμείς οι εργάτες

Capture πορεια επιβιωσης

Πορεία επιβίωσης

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ιδρώτα μας
ποτίζουμε τη γη για να γεννά
καρπούς, λουλούδια, τ’ αγαθά του κόσμου ολόγυρά μας
φτωχή αλουλούδιαστη, άκαρπη μονάχα η αργατιά.

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ιδρώτα μας
ζυμώνουμε του κόσμου το ψωμί.
πιο δυνατά κι απ’ τα σπαθιά τα χέρια τα δικά μας,
και με όλο τ’ αλυσόδεμα, σκάφτουν, και η γη πλουτεί.

Στου κόσμου τους θησαυριστές το βιος σου, εργάτη, νόμοι
στο τρώνε αδικητές χωρίς ντροπή.
Αγκαλιαστήτε αδέλφια ορθοί! Με μια καρδιά, μια γνώμη.
Δικαιοσύνη, βρόντηξε και λάμψε, Προκοπή

*****

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
ΠΟΙΗΣΗ-ΣΚΙΤΣΟ
Γεράσιμος Μ.Λυμπερατος.  Σύδνεϊ

ΕΡΓΑΤΗ…

Capture μπογιατζηςΕλαιοχρωματιστής

Τις μπόρες των καιρών
μη τις φοβάσαι
στις σφιγμένες σου γροθιές κράτα
και τ’ αύριο που ονειρεύεσαι
μόνο με τόλμη και θυμό θα ‘ρθει.
Τους εχθρούς  σου τους ταξικούς
μη αφήνεις απ’ τα μάτια σου.
Ενόχλα τους όσο μπορείς.
Λένε ψέματα.
Προ πάντων
μίσησε τα δώρα που σου τάζουν.
Κάποια στιγμή
σου παίρνουν κι ότι σου έχει  απομείνει
σ’ οδηγούν στην απόγνωση.
Εσύ ξέρεις
πως χορτασιά και πείνα
σκοτάδι και φως
ειρήνη και πόλεμος
πράγματα ασυμφιλίωτα είναι.
Γι’ αυτό απώθησε το Είναι σου
στη δροσιά της καθαρότητας
της εργατικής σου συνείδησης.
Μη τ’ αφήνεις ν’ αργοπεθαίνει
στη θέληση των δυνατών.
Γίνε σημαία και σύνθημα αγώνα
άνοιξε τους δρόμους
που θα σ’ οδηγήσουν
σ’ ένα δικό σου φωτεινό αύριο!

*******

ΠΟΙΗΣΗ-ΣΚΙΤΣΟ
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

«ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ» ΜΑ ΔΕΝ ΣΙΩΠΟΥΜΕ!

 

Capture ασφιχια

«ΑΣΦΥΞΙΑ»*

Κανένα νιόβγαλτο πουλί
δεν κάθεται σε μαραμένο φύλλωμα.
Κανένα αστέρι
ποτέ δεν κλείστηκε στο καβούκι του.
Κανένα τραγούδι
φυλακισμένο
δεν μιλά για την χαρά του τρύγου.
Καμιά χαραμάδα
δεν θα σου φέρει το φως που χρειάζεσαι.
«Μένουμε Σπίτι» Μα δεν σιωπούμε!
Έβγα στο μπαλκόνι σου
και μίλα στον άδειο δρόμο.
Αν κάποιος σε κοιτάξει
θα πει πως αυτός σε άκουσε.
Αύριο ο ένας θα γίνουν δυο
κι αργότερα χιλιάδες.
Μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε
για ένα καλλίτερο κόσμο.
Χωρίς
κοινωνικούς ιούς και Κορωνοιούς.

*Οι σημερινοί εργαζόμενοι στα πολυτελή γραφεία των εταιρειών
παθαίνουν ασφυξία
από το φόρτος εργασίας και τις νέες αρρώστιες που φέρνει
η νέα τεχνολογία.

*****

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ-ΙΣΤΟΡΙΑ
Απεργία Καπνεργατών 1936

 

Untitled-3_254

  • Αυτή είναι η φωτογραφία που ο Γιάννης Ρίτσος εμπνεύστηκε και έγραψε τον ΕΠΙΤΑΦΙΟ. Μια μάνα θρηνεί το σκοτωμένο παιδί της στην διαδήλωση-απεργία  των καπνεργατών στην θεσσαλονίκη την πρωτομαγιά του 1936. 12 διαδηλωτές σκοτώνονται απ’τα πυρά της χωροφυλακής και εκατοντάδες τραυματίζονται.

Untitled-2_268
Οι καπνεργάτες, και οι Θεσσαλονικείς,
θάβουν τους σκοτωμένους τους με τιμές ηρώων .

1886   ΙΣΤΟΡΙΑ

Capture αας
Capture 5003             ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ         Capture 25
ΙΣΤΟΡΙΑ    2020 

ΕΤΣΙ κερδήθηκε το οκτάωρο…. Με αγώνα και αίμα!

imagesAEKHUKNV

 

Capture 5001

«Αφήστε ν’ ακουστεί η φωνή του λαού»

Πρώτη του Μάη, μέρα Σάββατο, 1886. Μέρα απεργίας.

 

«…Ήταν μια θαυμάσια μέρα. Ο παγωμένος άνεμος της λίμνης, που συχνά ήταν πολύ διαπεραστικός την άνοιξη, ξαφνικά έπεσε και είχε βγει ένας δυνατός ήλιος. Όλα ήταν ήσυχα: Τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οι οικοδομές παρατημένες, δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων…».

Στο Σικάγο έχει κηρυχτεί απεργία και έχει προγραμματιστεί να γίνει η συγκέντρωση για τη διεκδίκηση του 8ωρου.

«Ήταν Σάββατο, εργάσιμη μέρα. Όμως, οι εργάτες, γελώντας, κουβεντιάζοντας και ντυμένοι με τα καλά τους, κατευθύνονταν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους στη λεωφόρο Μίσιγκαν. Ο δρόμος είχε αποκτήσει ατμόσφαιρα γιορτής. Μεγαλόσωμοι άντρες με κόκκινο σβέρκο, λίγο άβολα μέσα στα έτοιμα ρούχα τους, επαναλάμβαναν με ικανοποίηση: «Όλοι είναι εδώ, στο πλευρό μου, ακόμα και η γάτα». Όμως, στους πλαϊνούς δρόμους και τις γύρω στέγες η ατμόσφαιρα ήταν απειλητική»…
Η απεργία πετυχαίνει, ενώ ήδη τους δυο προηγούμενους μήνες σε ορισμένους χώρους η μείωση του χρόνου εργασίας είχε κατακτηθεί. Σε όλη τη χώρα διαδήλωναν 340 χιλιάδες εργάτες. Περίπου 190 χιλιάδες απεργούσαν. Στο Σικάγο απεργούσαν 80 χιλιάδες εργάτες και οι περισσότεροι πήγαν στη συγκέντρωση. Ένα το σύνθημα: Οχτώ ώρες δουλειάς, οχτώ ώρες ανάπαυση και μόρφωση, οχτώ ώρες ύπνο».

«Η διαδήλωση άρχιζε. Οι χιλιάδες ξεκινούσαν την πορεία και ο καθένας ένιωθε μέσα του τη δύναμη, την τεράστια δύναμη της αλληλεγγύης. Τα παιδιά συχνά έφευγαν από τους γονείς και έτρεχαν μπροστά. Όλοι γελούσαν με μια αλλόκοτη αγαλλίαση. Συνέχεια κοιτούσαν πίσω το συμπαγή όγκο που βάδιζε και ήταν σαν να έβλεπαν το σύμβολο της δύναμης των ενωμένων εργατών…».

Η συγκέντρωση ήταν μεγάλη στην πλατεία Χεϊμάρκετ και ενώ ο Σπάις μιλούσε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση και ξαφνικά βόμβα σκάει μέσα στο πλήθος. Η Αστυνομία πυροβολούσε άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις και το αίμα βάφει το πλακόστρωτο της πλατείας. Ακολουθεί μια κόλαση.
Η προβοκάτσια ήταν καλά στημένη, «Αίμα τώρα!”, ωρυόταν την επομένη μέρα ο Τύπος.
«Κρεμάστε τους πρώτα και ύστερα δικάστε τους»!

Οι Αλμπερτ Πάρσονς, Ογκαστ Σπάις, Σαμ Φίλντεν, Μάικλ Σβαμπ, Τζορτζ Ενγκελ, Αντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Όσκαρ Νιμπ έπρεπε να κρεμαστούν!

Η δίκη αρχίζει στις 21 Ιούνη 1886,με δικαστή τον Τζόζεφ Ε. Γκάρι. Στη διάρκεια της δίκης εκφράζεται η άποψη ότι ο άγνωστος βομβιστής εμπνεύστηκε την ιδέα να ρίξει τη βόμβα από τα λόγια και τις ιδέες των κατηγορούμενων!

Στις 9 Οκτώβρη βγήκε η καταδικαστική απόφαση: Θάνατος διά απαγχονισμού για όλους εκτός του Όσκαρ Νιμπ!

Μια μέρα πριν την εκτέλεση, στις 11 Νοέμβρη 1887,ο κυβερνήτης της Πολιτείας μετέτρεψε τις ποινές των Φίλντεν και Σβαμπ σε ισόβια κάθειρξη. Την ίδια μέρα, ο 22χρονος Λινγκ – Γερμανός μετανάστης που δε μιλούσε καν αγγλικά – αυτοκτονεί ή δολοφονείται στο κελί του.

Καθώς η θηλιά έσφιγγε στο λαιμό του ενός από τους τέσσερις εκτελεσθέντες, του Αλμπερτ Πάρσονς, αυτός φώναζε: «…Αφήστε ν’ ακουστεί η φωνή του λαού»!

Σημείωση: Οι περιγραφές αναφέρονται στο βιβλίο «Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ.»

 

Παράσταση διαμαρτυρίας της ΟΕΝΓΕ στο υπουργείο Υγείας (VIDEO – ΦΩΤΟ)

Τρίτη 28/04/2020 – 17:33 – Ενημέρωση: Τρίτη 28/04/2020 – 18:06

ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Παράσταση διαμαρτυρίας της ΟΕΝΓΕ στο υπουργείο Υγείας (VIDEO – ΦΩΤΟ)

Από 902gr

Έξω απ’ το υπουργείο Υγείας βρέθηκαν για μια ακόμα φορά σήμερα το απόγευμα υγειονομικοί από νοσοκομεία της Αττικής, διαδηλώνοντας την αγανάκτησή τους για τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά εν μέσω πανδημίας και αξιώνοντας την επίλυσή τους.

Αντιπροσωπεία της Εκτελεστικής Γραμματείας και του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ, της ΕΙΝΑΠ, μαζί με εκπροσώπους Σωματείων Εργαζομένων νοσοκομείων της Αττικής έδωσαν το «παρών», ενώ η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Αφροδίτη Ρέτζιου επέδωσε το υπόμνημα με τα αιτήματα των υγειονομικών.

Νωρίτερα σε δηλώσεις της είχε σημειώσει πως η κινητοποίηση είναι ένας ακόμα σταθμός στη δράση της Ομοσπονδίας των Νοσοκομειακών Γιατρών από κοινού με άλλα σωματεία στο χώρο της Υγείας, καταγγέλλοντας ότι ο χρόνος που κερδήθηκε δεν έχει αξιοποιηθεί για να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για τη θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει σε ένα ενδεχόμενο δεύτερο κύμα της πανδημίας το φθινόπωρο.

Η Αφρ. Ρέτζιου αναφέρθηκε συγκεκριμένα στις ελλείψεις προσωπικού, τονίζοντας πως έχουν προσληφθεί μόλις 402 επικουρικοί γιατροί, όταν οι κενές οργανικές θέσεις με βάση τους ανεπαρκέστατους οργανισμούς είναι 6.500 και οι υπάρχοντες αναγκάζονται σε εξαντλητικές εφημερίες τις οποίες και δεν θα πληρωθούν στο σύνολό τους. Κατήγγειλε μάλιστα πως ακόμα και τώρα κατά τη διάρκεια της πανδημίας απολύονται επικουρικοί γιατροί!

Επισήμανε την αύξηση της νοσηρότητας και θνησιμότητας λόγω υποθεραπείας ασθενών που αντιμετωπίζουν άλλα χρόνια νοσήματα και έμειναν ξεκρέμαστοι εξαιτίας της αναστολής λειτουργίας του δημόσιου συστήματος Υγείας, ζητώντας να επαναλειτουργήσουν άμεσα τμήματα και κλινικές των οποίων η λειτουργία είχε ανασταλεί κατά τη διάρκεια της επιδημίας. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο -όπως σημείωσε- είναι η διενέργεια τεστ σε όλους τους ασθενείς που θα εισάγοντα στα νοσοκομεία, η επιστροφή όλων των υγειονομικών που έχουν μετακινηθεί σε κλινικές αναφοράς για τον κορονοϊό, η ενίσχυση με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό του δημόσιου συστήματος Υγείας, αλλά και η διενέργεια τεστ σε όλους τους υγειονομικούς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα Υγείας.

Ένα ακόμα κρίσιμο ζήτημα που έθεσε ήταν πως ακόμα δεν έχει εξασφαλιστεί επάρκεια σε μάσκες υψηλής αναπνευστικής προστασίας.

Συνοψίζοντας υπογράμμισε πως «αυτός είναι και ο σκοπός του σημερινού αγωνιστικού σταθμού δράσης, να μην απολυθεί κανένας συνάδελφος επικουρικός, να μονιμοποιηθούν όλοι και να διοριστούν σε θέσεις μόνιμων επιμελητών, να μη γίνει καμία απόλυση συμβασιούχου στο δημόσιο σύστημα Υγείας, να καλυφθεί το σύνολο των κενών οργανικών θέσεων, να εξασφαλιστούν αναγκαία μέσα προστασίας, να ενταχθούν οι υγειονομικοί στα βαρέα και ανθυγιεινά και να επιταχθεί το σύνολο των δομών του ιδιωτικού τομέα Υγείας και να ενταχθούν και οι αυτοαπασχολούμενοι σε ένα ενιαίο κρατικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της επιδημίας».

Ο γγ της ΟΕΝΓΕ Παναγιώτης Παπανικολάου στάθηκε στον εφοδιασμό των υγειονομικών με Μέσα Ατομικής Προστασίας κατάλληλα σε ποιότητα και αρκετά σε ποσότητα, αφού όπως σημείωσε «η προστασία της υγείας τους είναι προϋπόθεση για την προστασία της υγείας του λαού», ενώ κατήγγειλε ότι «τις τελευταίες μέρες βλέπουμε να ξαναγυρίζουμε στην κατάσταση Μέσα Ατομικής Προστασίας να δίνονται με το σταγονόμετρο».

Από την πλευρά του ο γραμματέας της ΕΙΝΑΠ και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στον «Ευαγγελισμό», Ηλίας Σιώρας, στηλίτευσε το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που είναι χρονίως πάσχοντες εγκαταλείφθηκαν το διάστημα αυτό. Όπως είπε, καρδιοπαθείς προσέρχονται στα νοσοκομεία με καθυστέρηση ή και καθόλου με τις συνέπειες που έχει αυτό! Τα Κέντρα Υγείας είναι εντελώς αποδυναμωμένα, τα κενά στα νοσοκομεία τεράστια, συνολικά λείπουν 30.000 υγειονομικοί όλων των κλάδων, οι τεχνικές και διοικητικές υπηρεσίες ξεχαρβαλωμένες, το ίδιο οι υπηρεσίες απολύμανσης! Στο φόντο αυτό σημείωσε πως την αποκλιμάκωση της πανδημίας την καρπώνεται ο λαός και οι υγειονομικοί και όχι η κυβέρνηση!

Σημειώνεται ότι παρεμβάσεις έγιναν σήμερα και σε μια σειρά νοσοκομεία της χώρας.

1 / 4