Monthly Archives: Μαΐου 2015

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ 24 χρόνια από τον θανατό του

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

Έργο πλημμυρισμένο από «το φως κάθε δίκαιας πράξης»

24 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου ποιητή

 40194

«Νικηφόρε, όσα τραγούδησες σε τραγουδάνε
Ποτέ δε λείπεις
Πάντα παρών στο πόστο σου
στη μέσα πύλη της Ελλάδας, ορθός
με τη λόγχη του στίχου σου
ευγενικός δακρυσμένος φρουρός
της Ποίησης και της Ελευθερίας».

Μ’ αυτούς τους στίχους τελειώνει το ποίημα που έγραψε στις 25 Ιούνη 1974 ο Γιάννης Ρίτσος για να τιμήσει τον «μόνιμο συνομιλητή με τον ήλιο» ποιητή, φίλο και συναγωνιστή του Νικηφόρο Βρεττάκο.
Εχοντας αφιερώσει τη ζωή και τη δημιουργία του στο μετερίζι της αλήθειας, ο Νικηφόρος Βρεττάκος – στις (4-8-2015) θα συμπληρωθούν  24 χρόνια από θάνατό του – υπήρξε μια από τις κορυφαίες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.
Η ποίησή του, πλημμυρισμένη από βαθύ ανθρωπισμό, συνδυάζει το ρεαλισμό με τη λυρική έξαρση. Και μαζί μ’ αυτά τη βαθυστόχαστη κριτική ματιά, με την απόλυτη συναίσθηση ότι ασκεί υπεύθυνα ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό λειτούργημα, το λειτούργημα του πνευματικού δημιουργού.
Το φως που πλημμυρίζει το έργο του σαν έννοια και σαν λέξη, δεν ήταν για εκείνον μόνο το φως του ήλιου, αλλά και «το φως κάθε δίκαιας πράξης».
Το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας του ανθίζει σε χρόνια δραματικά για τον τόπο μας, σε συνάρτηση με τη γενικότερη πορεία της ανθρωπότητας.
Ο ίδιος πίστευε πως «ο ποιητής δεν είναι ένα άτομο ξεκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο…Δεν μπορεί να νοηθεί έξω από τη ζωή, από τα φαινόμενα, από τα γεγονότα, από τις παραστάσεις της. Είτε το θέλει είτε όχι είναι φτιαγμένος από τη «μοίρα» του να είναι ο ευαίσθητος δέκτης τους». Και αυτό το αποδεικνύει μέσα από το μεγάλο έργο του.

Με τον τρόπο του και τη μεγάλη ευαισθησία του παίρνει θέση απέναντι σε όσα συντελούνται γύρω του. Στα δύσκολα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης στάθηκε στο πλευρό του μαχόμενου λαού.
Η ένοπλη ιμπεριαλιστική επέμβαση το Δεκέμβρη του 1944 και ο αγώνας του λαού της Αθήνας να διαφεντέψει τη μοίρα του τόπου γίνεται η πηγή έμπνευσης της μεγάλης ποιητικής του σύνθεσης «33 μέρες» – γραμμένη σε πεζό – που αποτελεί ύμνο στους αγώνες του θρυλικού λόχου φοιτητών «Λόρδος Βύρων».

 96521
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος με παιδιά μουσικούς – χορωδούς του Πολιστιστικού Συλλόγου της γενέτειράς του. Φωτογραφία από το βιβλίο του Πέτρου Λιακάκου «Η Μικρή μας Πόλη» (Κροκεές – Λεβέτσοβα)

Ομως και αργότερα, κάτω από άλλες συνθήκες, οι σκέψεις, η αγωνία του ποιητή απέναντι στη βαριά «μοίρα» του άνεργου ή του εργάτη μέσα σ’ ένα εκμεταλλευτικό σύστημα, βρίσκουν έκφραση σε στίχους όπως:

«Του εργοστασίου η πόρτα είναι από σίδερο. Εχει
στο μέσο δυο κάγκελα. Πίσω απ’ τα κάγκελα
δυο μάτια που σφάζουν. Ο επιστάτης κοιτάζει
την ουρά των ανθρώπων που στέκονται απ’ έξω –
μια σειρά σταυρωμένα χέρια και πρόσωπα.
Κάνουν μια κίνηση όλοι μαζί,
στυλώνουν τ’ αυτιά, κρατούν την ανάσα ν’ ακούσουν.
Μεσημέριασε. Ο κύριος διευθυντής δεν θα ρθει.
Αύριο πάλι. Πρωί. Πιο πρωί».
Και φεύγουν σκυφτοί. Περπατώντας, κοιτάζουνε γύρω τους,
σα να ψάχνουν να βρουν ένα βάραθρο – Οχι
να κλάψουνε, όχι να ψάξουν για τίποτα.
Να ρίξουν τα χέρια τους». («Ανεργοι», 1959)

και
«…Πάνω του πέρασαν όλοι οι καιροί:
ο εργοδότης του, η φτώχεια του, ο πόλεμος.
Δεν πουλάνε γι’ αυτόν τα καταστήματα τίποτα.
Δεν έχει μετά πού να πάει. Στους πέντε
περιφέρεται δρόμους της γης όταν κλείνει
το μαγαζί του ο ήλιος» («Στους πέντε δρόμους»)

Ενα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ποίησης του Ν. Βρεττάκου είναι το βαθύ μίσος για τον πόλεμο σε αντιδιαστολή με την απέραντη αγάπη του για την ειρήνη. Μια αγάπη – αληθινό πάθος – που σφραγίζουν μεγάλο μέρος της δημιουργίας του.
Από τις πιο μεγάλες στιγμές της ποίησής του είναι το «Δύο άνθρωποι μιλούν για την ειρήνη» και η συγκλονιστική ποιητική του σύνθεση «Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ».
Δημοσιεύτηκε το 1954, χρονιά δικαστικής δίωξης του κορυφαίου Αμερικανού φυσικού Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, γνωστού ως «πατέρα της ατομικής βόμβας» με χρήση ουρανίου, επειδή, έχοντας δει τον όλεθρο που έσπειρε η βόμβα του στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αντιτάχθηκε στην απόφαση της πανίσχυρης «Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας» για κατασκευή και βόμβας υδρογόνου.

 184707

«Φίλε Οπενχάιμερ,
λάβαμε
τις τελευταίες ειδήσεις σας.
Φορτωμένα τις μέρες αυτές, τα ερτζιανά κ’ οι ασύρματοι
πάνε και φέρνουν, σ’ όλο τον κόσμο, τη σιωπή και τη θλίψη σας.

* * *
Αλλά, φίλε Οπενχάιμερ, όχι,
δεν προσθέσατε τίποτα στην καρδιά μας. Η πράξη σας
έμεινε πράξη. Η σελίδα σας έκλεισε.
Τ’ ανάλαφρο σαν αστέρι όνομά σας
έγινε στάχτη στη Χιροσίμα.

* * *
Τι να σας κάνουμε; Πού
να σας κρύψουμε; Οπου
κι αν σας βάλει κανείς
σαν πύργος πανύψηλος
θα κρύβετε πάντοτε
ένα μέρος του ήλιου.

* * *
Δεν υπάρχει πια δέντρο να καθίστε στη ρίζα του.
Η στέγη του σύμπαντος δε θα σας ήθελε.
Εμείς, άνθρωποι απλοί,
σας εγκαλούμε: Εν ονόματι
της χρυσής άμμου των ουρανών
και της πανσπερμίας του πλανήτη μας
σας εγκαλούμε: Ακούστε μας!
Δεν έτυχε, φίλε Οπενχάιμερ, ποτέ, να σκεφθείτε με πόσα
δάκρυα φτιαχτήκαν οι κήποι του κόσμου;

* * *
Πώς σας διέφυγε,
φίλε Οπενχάιμερ,
– ένα σύνολο από
μικρά και μεγάλα
θαύματα – ο άνθρωπος;

* * *
Από μας και για μας
ξεκινούν οι οδοί
και τα έργα του σύμπαντος.
Χωρίς εντολή
πώς τολμήσατε, φίλε Οπενχάιμερ; …».
Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ

***************

ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

 Τὸ παιδὶ μὲ τὴ φυσαρμόνικα

φυσαρμόνικα-παιχνι

Θὰ βγῶ στὸν κάμπο νὰ μαζέψω
τὰ πεσμένα φύλλα τοῦ ἥλιου,
νὰ πλάσω τὶς ἀκτίδες του -τοῦτο τὸ καλοκαίρι-,
νὰ πλάσω τὶς ἀκτίδες του σὲ φύλλα γιὰ νὰ γράψω
τὸν οὐρανὸ καὶ τὸ τραγούδι σου, Ἑλληνόπουλο!
Γιατὶ τὸ χῶμα δὲ μὲ φτάνει! Δὲ μὲ φτάνει τὸ αἷμα μου!
Γιατὶ τὰ δάκρια μου δὲ φτάνουνε νὰ πλάσω τὸν πηλό μου!
Τί νὰ τὸ κάνω τὸ σπίτι μου; Ἔξω σὲ τραγουδᾶνε!
Ἔξω μιλοῦν γιὰ σένανε! Δέ μου φτάνει ἡ φωνή μου!
Θὰ τρέξω ἐκεῖ ποὺ σ᾿ ἄκουσα νὰ λὲς «Ὄχι» στὸ θάνατο.
Θὰ τρέξω ἐκεῖ ποὺ πήγαινες σφυρίζοντας ἀντίθετα
στ᾿ ἀστροπελέκι,ἀντίθετα στὴ διαταγὴ
καὶ στὸ γλυκὸ ψωμὶ τῆς γῆς! Ἀντίθετα
στὰ γαλανά σου μάτια ποὺ ἦταν γιὰ τὸν ἔρωτα!

 **************

Ἐλεγεῖο πάνω στὸν τάφο ἑνὸς μικροῦ ἀγωνιστῆ

images2R4GVCRP

Πάνω στὸ χῶμα τὸ δικό σου λέμε τ᾿ ὄνομά μας.
Πάνω στὸ χῶμα τὸ δικό σου σχεδιάζουμε τοὺς κήπους
καὶ τὶς πολιτεῖς μας
Πάνω στὸ χῶμα σου εἴμαστε. Ἔχουμε πατρίδα.
Ἔχω κρατήσει μέσα μου τὴ ντουφεκιά σου.
Γυρίζει μέσα μου ὁ φαρμακερὸς ἦχος τοῦ πολυβόλου.
Θυμᾶμαι τὴν καρδιά σου ποὺ ἄνοιξε,
κ᾿ ἔρχονται στὸ μυαλό μου
κάτι ἑκατόφυλλα τριαντάφυλλα
ποὺ μοιάζουνε
σὰν ὁμιλία τοῦ ἀπείρου πρὸς τὸν ἄνθρωπο
-ἔτσι μας μίλησε ἡ καρδιά σου.
Κ᾿ εἴδαμε πὼς ὁ κόσμος εἶναι μεγαλύτερος,
κ᾿ ἔγινε μεγαλύτερος γιὰ νὰ χωρᾷ ἡ ἀγάπη.
Τὸ πρῶτο σου παιγνίδι: Ἐσύ.
Τὸ πρῶτο σου ἀλογάκι: Ἐσύ.
Ἔπαιξες τὴ φωτιά. Ἔπαιξες τὸ Χριστό.
Ἔπαιξες τὸν Ἀη-Γιώργη καὶ τὸ Διγενῆ.
Ἔπαιξες τοὺς δεῖκτες τοῦ ρολογιοῦ ποὺ κατεβαίνουνε
ἀπ᾿ τὰ μεσάνυχτα.
Ἔπαιξες τὴ φωνὴ τῆς ἐλπίδας, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπῆρχε φωνή.
Ἡ πλατεῖα ἦταν ἔρημη. Ἡ πατρίδα εἶχε φύγει.
Ἦταν καιρός! Δὲ βάσταξε ἡ καρδιά σου περισσότερο
ν᾿ ἀκοῦς κάτω ἀπ᾿ τὴ στέγη σου τ᾿ ἀνθρώπινα μπουμπουνιτὰ τῆς Εὐρώπης!
Ἄναψες κάτω ἀπ᾿ τὸ σακκάκι σου τὸ πρῶτο κλεφτοφάναρο…
Καρδιὰ τῶν καρδιῶν! Σκέφτηκες τὸν ἥλιο, καὶ προχώρησες…
Ἀνέβηκες στὸ πεζοδρόμιο κ᾿ ἔπαιξες τὸν ἄνθρωπο!

greek%20language

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα

Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.

*************

hlios-ipop_gr_

Εἰρήνη εἶναι ὅταν…

Εἰρήνη, λοιπόν,
εἶναι ὅ,τι συνέλαβα μὲς ἀπ᾿ τὴν ἔκφραση
καὶ μὲς ἀπ᾿ τὴν κίνηση τῆς ζωῆς. Καὶ Εἰρήνη
εἶναι κάτι βαθύτερο ἀπ᾿ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε
ὅταν δὲν γίνεται κάποτε πόλεμος.
Εἰρήνη εἶναι ὅταν τ᾿ ἀνθρώπου ἡ ψυχὴ
γίνεται ἔξω στὸ σύμπαν ἥλιος. Κι ὁ ἥλιος
ψυχὴ μὲς στὸν ἄνθρωπο.

(ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἔργο: Δυὸ ἄνθρωποι
μιλοῦν γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου)

 spring-splendor-sky-1720464-480x320

Η Μαργαρίτα (ένα υπέροχο όνομα που παραπέμπει στο ομώνυμο λουλούδι και, γενικότερα, στο φως και το κάλλος της άνοιξης) είναι ένα πρόσωπο φανταστικό, το οποίο συμβολίζει την ομορφιά, την αθωότητα και τον ερωτισμό, μεταμορφώνεται δε σε Φως Ιερό, που σκορπίζει το κάλλος και την αγάπη σ’ ολόκληρο τον κόσμο…

Τα μάτια της Μαργαρίτας

 Βρήκα μέσα στα μάτια σου τα βιβλία που δεν έγραψα
πεδιάδες, δάση, πολιτείες, ορίζοντες, κανάλια.
Βρήκα τ΄αυτοκρατορικά όρη της γης κι απάνω τους
τις δύσες με τα κόκκινα σύννεφα. Τα μεγάλα
ταξίδια που δεν έκαμα βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Βρήκα μέσα στα μάτια σου τους γελαστούς μου φίλους
που μού τους σκέπασεν η γης, η χλόη, το χιόνι,
                                                                            η νύχτα.
Τα λόγια που θα μούλεγαν βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Όσους σταυρούς δεν έμπηξαν στη γης μετά τις μάχες,
μακριές σειρές, ανώνυμους σταυρούς, πάνω και κάτω,
τους σταυρούς όλων των εθνών, βρήκα μέσα στα μάτια
                                                                               σου.
Βρήκα μέσα στα μάτια σου τον πόλεμο τελειωμένο.
Πουλάκια και ήλιος στα κλαδιά! Το παιδικό μου σύμπαν
με τις χρυσές του ζωγραφιές βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Βρήκα τους μελαγχολικούς γήλοφους της πατρίδας μου
να στέκονται μες στη σιωπή σα ν΄ακούσανε τη φωνή
                                                                                   μου.
Έρχομαι! Ως να τους φώναξα «έρχομαι», να κουνάνε
τις ταπεινές τους κουμαριές, βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Βρήκα μέσα στα μάτια σου τις νύχτες να κυλάνε
μεγάλους ποταμούς σιωπής, όπως στα έξη μου χρόνια.
Της θλίψης την αστροφεγγιά, βρήκα μέσα στα μάτια
                                                                                 σου.
Βρήκα μέσα στα μάτια σου τον κόσμο να με θυμάται
κι όλα όσα γνώρισα παιδί να με φωνάζουν με τ΄όνομά
                                                                                  μου.
Της δικαιοσύνης τη σκηνή, την καλοσύνη που έγνεφε
να πλησιάσουν τα βουνά, βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Βρήκα την αιωνιότητα του ήλιου ανανεωμένη.
Τη χλόη, τ΄αστέρια, την αυγή. Στ΄άσπρα σαν την
                                                                    Ειρήνη
ντυμένη τη μητέρα μου, βρήκα μέσα στα μάτια σου.
Αν ήτανε όλα εδώ πιο απλά, όπως η «καλημέρα»
κι η «καληνύχτα», όπως το φως στα τζάμια την αυγή,
αν ήτανε όλα εδώ πιο απλά, τότε, σ΄αυτό τον κόσμο,
θε νά΄χαμε ένα απέραντο σπίτι. Θε νάμαστε άγγελοι.
Το αιώνιο μου παράπονο βρήκα μέσα στα μάτια σου.

 ***********************

nostalgiaaaa

Η νύχτα και το κερί
Φαγωμένα, καμπούρικα, τρέχουν τα χέρια.
Το μεροκάματο είναι το μόνο τους άνθος.
Φουχτιάζουν το μέταλλο φουχτιάζουν το κάρβουνο,
γαντζώνουν σαν νύχια γερακιού το ψωμί.
Ο μισθός των ανθρώπων δε φτάνει να βλέπουν.
Δε φτάνει νʼ ακούν, νʼ αγαπούν
και να σκέφτονται.
Η μεγάλη στρατιά τους:
ένα ποτάμι, ατέλειωτο, άμορφο.
Ο μισθός τους δε φτάνει να γίνουνε πρόσωπα.
Κι ο λόγος, το ξέρω, δεν φτάνει ως τη μαύρη
μάζα τους, ούτε σαν σταγόνα λαδιού.
Κι ο λόγος μου, λόγος του καιόμενου αίματος,
δε φτάνει για τίποτα. Σε μιʼ απέραντη νύχτα
μοιάζει σα νάχω μόλις ανάψει
ένα κερί.

Νικηφόρος Βρεττάκος, Το βάθος του κόσμου (1961

Advertisements

ΕΠΙΣΤΗΜΗ – ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Νέες σημαντικές ανακαλύψεις

imagesH19TNO9115691_ph1    ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Τα  χαλινάρια τ αλόγου
τ απόμειναν
στα ροζιασμένα χέρια του,
το ψηλό βουνό εμπρός του
κι ο αυτοκινητόδρομος
που έφτασε -επιτέλους -στο χωριό.
Πιο κει
ένα αναμένο τρακτέρ τον περιμένει.
Πατάει γερά στο χωράφι του…
μ αυτός κοιτά και ξανακοιτά
τον Ντορή του
που τον έλυσε
και δεν εννοεί
να ξεκολλήσει πανωθέ του.
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

****************************

Ένα παρόμοιο ηλιακό σύστημα με το δικό μας «γεννιέται

hliako-systhma

Ένα υπό δημιουργία ηλιακό σύστημα ανακάλυψε διεθνής ομάδα αστρονόμων στη Χιλή, το οποίο μάλιστα έχει αρκετές ομοιότητες με το δικό μας.

Οι επιστήμονες, χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο «Gemini South», παρατήρησαν πως το σύστημα δημιουργείται 360 έτη φωτός μακρυά από τη Γη, γύρω από το άστρο «HD115600», το οποίο είναι 15 εκατομμυρίων χρόνων και έχει χαρακτηριστικά παρεμφερή με αυτά του δικού μας μητρικού άστρου.

Ένα άλλο κοινό στοιχείο είναι πως η σκόνη του δίσκου ύλης γύρω από το άστρο, το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό του «Κενταύρου», έχει ίδια σύσταση με αυτή των αστεροειδών «Κάιπερ» που βρίσκονται στο δικό μας ηλιακό σύστημα.

Έτσι λοιπόν οι ερευνητές κατέληξαν πως πρόκειται για ένα ηλιακό σύστημα το οποίο είναι σχεδόν αντίγραφο τους δικού μας, όταν αυτό βρισκόταν στην αντίστοιχη φάση και παρόλο που ακόμη δεν έχουν εντοπίσει κάποιο πλανήτη, είναι βέβαιοι πως υπάρχει τουλάχιστον ένας.

********************************************************
ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΠΑΤΑΡΙΑ

Επιστήμονες δημιούργησαν μπαταρία ιόντων αλουμινίου που φορτίζει σε μόλις ένα λεπτό

kinhta

Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι εφηύραν μία φθηνή, μακράς διαρκείας και ευλύγιστη μπαταρία αλουμινίου για χρήση σε κινητά τηλέφωνα smartphones, η οποία θα φορτίζει σε μόλις 60 δευτερόλεπτα.

Οι επιστήμονες, οι οποίοι ανέλυσαν λεπτομερώς την ανακάλυψή τους, σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature», δήλωσαν ότι η νέα μπαταρία ιόντων αλουμινίου έχει υψηλή απόδοση και θα μπορεί να αντικαταστήσει τις μπαταρίες ιόντων λιθίου που χρησιμοποιούνται σε φορητούς υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Εκτός από το γεγονός ότι οι νέες μπαταρίες ιόντων αλουμινίου φορτίζουν ασύγκριτα πιο γρήγορα, είναι και ασφαλέστερες σε σχέση με τις ήδη υπάρχουσες, ορισμένες από τις οποίες έχουν τυλιχθεί στις φλόγες.

«Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο ανάφλεξης», δήλωσε ο καθηγητής Χημείας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Χονγκτζίε Ντάι. «Οι νέες μπαταρίες μας δεν θα πιάνουν φωτιά ακόμα κι αν τις τρυπήσεις με τρυπάνι».

Εδώ και αρκετό καιρό, επιστήμονες προσπαθούσαν, αλλά μάταια, να αναπτύξουν μία μπαταρία η οποία θα ήταν κατασκευασμένη από αλουμίνιο, ένα ελαφρύ και σχετικά φθηνό μέταλλο το οποίο έχει την ιδιότητα να φορτίζει ταχύτατα. Το πρότυπο της μπαταρίας αλουμινίου, που κατασκεύασαν οι επιστήμονες, φόρτισε πλήρως μέσα σε ένα λεπτό, ενώ δήλωσαν ότι το τελικό προϊόν θα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό και ευέλικτο, ενώ θα μπορεί να λυγίσει ή να διπλωθεί

*******************************************

ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥ

47E92E16767043A428502F36B418FC692bacc72d5b8c08065c43ca49034c3d10

Αριστερά. Καλλιτεχνική απεικόνηση  δύο μικρών δεινόσαυρων του νέου είδους Sauromitholestes sullivani που επιτίθονται σε μεγαλύτερο.
Δεξιά. Απολιθώματα του νέου δεινόσαυρου.

Νέο είδος δεινοσαύρου ανακάλυψαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανία, μελετώντας απολιθώματα που βρέθηκαν σε περιοχή του Νέου Μεξικού το 1999.
Η αρχική εκτίμηση ήταν πως επρόκειτο για ένα μέλος του είδους θηροποδών δεινοσαύρων Sauromitholestes langstoni. Μετά όμως από ενδελεχή έρευνα διαπίστωσαν πως τα απολιθώματα ανήκουν σε ένα άγνωστο έως σήμερα είδος που έζησε πριν 75 εκατομμύρια χρόνια και πήρε την ονομασία Sauromitholestes sullivani.
Ο δεινόσαυρος  αυτός δεν ξεπερνούσε τα δύο μέτρα σε μήκος, είχε συγγένεια με τους βελισοράπτορες, ενώ όταν κυνηγούσε δημιουργούσε αγέλες. Χαρακτηριστικά του γνωρίσματα ήταν πως ήταν πολύ γρήγορος και διέθετε πανίσχυρη όσφρηση, που του επέτρεπε από απόσταση να γνωρίζει πού βρίσκονται τα θηράματά του και να τα αιφνιδιάζει.

ΔΙΩΞΕΙΣ δεκάδων συνδικαλιστών και επί «αριστερής» κυβέρνησης ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

201302031457323419

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΠΑΜΕ
Η Βιομηχανία Συνδικαλιστικών Διώξεων Συνεχίζεται

 Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο καταγγέλλει τη συνεχιζόμενη βιομηχανία συνδικαλιστικών διώξεων εναντίον των εργαζομένων που αγωνίζονται για τα αυτονόητα δικαιώματα τους.

Την Παρασκευή, 29 Μάη, εκδικάζεται στην Καβάλα η έφεση 20 ναυτεργατών, που πρωτόδικα καταδικάστηκαν σε 8 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή, γιατί «τόλμησαν» να απεργήσουν. Οι συνδικαλιστικές διώξεις των συγκεκριμένων ναυτεργατών δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ακολουθούν τις δεκάδες διώξεις συνδικαλιστών, ειδικότερα στο Πορθμείο Καβάλας, που στόχο έχουν να ποινικοποιήσουν την συνδικαλιστική δράση, τη συλλογική πάλη, να χτυπήσουν συνδικάτα που παλεύουν κόντρα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και να λύσουν τα χέρια των εφοπλιστών στο ξεζούμισμα των εργαζομένων.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρει μεγάλες ευθύνες, γιατί σαν κυβέρνηση διατηρεί όλο το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων, ενώ ετοιμάζει νέα επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα με τη νέα συμφωνία-μνημόνιο. Η όξυνση της αντεργατικής επίθεσης από Κυβέρνηση και Εργοδότες θα φέρει νέο κύμα συνδικαλιστικών διώξεων, νέα επίθεση στο δικαίωμα στην Απεργία.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις και μπροστά στη νέα συμφωνία που ετοιμάζεται οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντήσουν Τώρα με Μαζικούς, Ταξικούς Αγώνες! Με δυνάμωμα της ταξικής Αλληλεγγύης, της Οργάνωσης στα Συνδικάτα, της Συλλογικής Δράσης κόντρα σε Εφοπλιστές, Τραπεζίτες και τις Κυβερνήσεις που τους υπηρετούν για να σπάσει η τρομοκρατία!

Τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και η Απεργία είναι κατακτήσεις του εργατικού κινήματος και κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να τις βγάλει παράνομες στη συνείδηση των εργαζομένων. Νόμος είναι τα δίκια των εργατών.

Καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, το λαϊκό κίνημα να καταδικάσει τη βιομηχανία των συνδικαλιστικών διώξεων. Να εκφραστεί μαζικά η Αλληλεγγύη στους διωκόμενους εργάτες.ΔΕΛΤΙΟ

********************************************
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΠΑΜΕ

To πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ για το Σαββατοκύριακο 30 και 31 του Μάη

 ΣΑΒΒΑΤΟ

 11:00 «Οι αγώνες στο επίκεντρο» θα υπάρξει επικοινωνία με τον Γιάννη Κιούση, αντιπρόεδρο στο ΔΣ του Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΑ και μέλος της Γραμματείας Αστικών Συγκοινωνιών του ΠΑΜΕ
18:00 Εργατικό Κέντρο Λαυρίου
19:00 Γραμματεία Αχαΐας του ΠΑΜΕ
ΚΥΡΙΑΚΗ
18:00 Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ)
19:00 «Metal is coming»
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς, να συμβάλουν στην λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, στέλνοντας τις προτάσεις, τις ιδέες και τις παρατηρήσεις τους στο mail: webradio@pamehellas.gr.

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ συνδικαλιστικές οργανώσεις και σωματεία δηλώνουν συμμετοχή στα συλλαλητήρια τις 11 του ΙΟΥΝΗ ενάντια στο επερχόμενο νέο μνημόνιο

Αυξάνονται οι συμμετοχές για τα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη

Νέες αποφάσεις προστίθενται καθημερινά, από συνδικαλιστικές οργανώσεις και άλλους φορείς

485175

Τις 200 αγγίζουν οι αποφάσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων που καλούν σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη σε όλη τη χώρα. Στην Αττική η συγκέντρωση θα γίνει στις 7.30 μ.μ. στην Ομόνοια και στη Θεσσαλονίκη στις 7 μ.μ., στο Αγαλμα Βενιζέλου.

Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, που πήραν αποφάσεις, προστίθενται οι εξής: Ενωση Νοσοκομειακών Γιατρών Αττικής – ΕΙΝΑΠ, Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, Κλαδικά Σωματεία Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών Αθήνας και νομού Λάρισας, Συνδικάτο Εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση νομού Λάρισας, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ νομού Θεσσαλονίκης, Ενωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κεφαλονιάς – Ιθάκης (ΕΛΜΕ-ΚΙ), Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Αττικής – Βοιωτίας και Νήσων Αργοσαρωνικού, Συνδικάτο Εργαζομένων ΚΤΕΛ Λάρισας, Συνδικάτο Εργαζομένων Μετάλλου νομού Μαγνησίας, Συνδικάτο Καθαριστών – Καθαριστριών νομού Μαγνησίας, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων – Εμποροϋπαλλήλων Κέρκυρας, Ενωση Λογιστών νομού Θεσσαλονίκης, Πανελλήνια Ενωση Κατώτερων Πληρωμάτων Μηχανής Εμπορικού Ναυτικού «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Σωματεία Συνταξιούχων ΙΚΑ Αθήνας, Ηλιούπολης – Υμηττού – Δάφνης, Ν. Ιωνίας, Ιλιον – Πετρούπολης – Αγ. Αναργύρων, Βύρωνα, Καισαριανής, Περιστερίου – Κολωνού, Πειραιά, Νίκαιας – Κορυδαλλού, Καλλιθέας, Γλυφάδας – Ελληνικού – Αργυρούπολης, Α. Λιοσίων – Καματερού – Ζεφυρίου – Φυλής, ΑΓ. Δημητρίου – Αλίμου, Ζωγράφου, Μενιδίου – Αχαρνών, Σαλαμίνας, Ασπροπύργου, Ν. Φιλαδέλφειας, Αρτέμιδας, Ελευσίνας, Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Αγ. Παρασκευής, Αμφισσας, Αγ. Νικολάου Κρήτης, Βέροιας, Ηγουμενίτσας, Θήβας, Ιωαννίνων, Ιεράπετρας, Κορίνθου, Κιλκίς, Κοζάνης, Κομοτηνής, Λουτράκι, Λιβαδειάς, Λιτόχωρο, Μαρτίνο, Πύργου, Πρέβεζας, Ρόδου, Σερρών, Τρικάλων, Τυρνάβου, Χαλκίδας, Αρτας, νομού Ηρακλείου Κρήτης, νόμου Καβάλας, νομού Φθιώτιδας, Νάουσας, Πάτρας, Αλεξανδρούπολης, Σάμου, Ζακύνθου, νομού Καρδίτσας, Κέρκυρας, Κω, Καρλοβασίου, Χανίων, Τρίπολης, Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων ΔΕΗ, Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Πρώην ΔΕΚΟ και Τραπεζών.

*************************************************

27/05/2015                              ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ  ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΙΟΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να απαντήσουμε μαζικά, μαχητικά, αποφασιστικά, αγωνιστικά στο νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν από κοινού κυβέρνηση και θεσμοί (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ). Να πάρουμε θέση μάχης απέναντι στα νέα μέτρα που προετοιμάζονται, που τσακίζουν ότι εργατικό δικαίωμα απέμεινε.  Να στείλουμε μήνυμα μαχητικής αντίστασης και διεκδίκησης στις νέες προκλητικές αξιώσεις των βιομηχάνων και των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι επείγουσα ανάγκη να οργώσουμε κάθε χώρο δουλειάς, να μην μείνει κανείς εργαζόμενος χωρίς ενημέρωση, χωρίς να γνωρίζει τι ετοιμάζουν σε βάρος του, χωρίς να πει γνώμη και να πάρει ατομική ευθύνη.

Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα χωρίς καμία καθυστέρηση ώστε να δυναμώσει η συζήτηση στους κλάδους και στους χώρους δουλειάς, να πολλαπλασιαστούν οι γενικές συνελεύσεις και οι συσκέψεις, έτσι ώστε να αποφασιστεί συλλογικά η μαζική συμμέτοχη των εργαζομένων στα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη σε όλες τις πόλεις.

 Νέες αποφάσεις Διοικητικών Συμβουλίων

 ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ

  • Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών

 ΤΡΟΦΙΜΑ – ΠΟΤΑ

  1. Συνδικάτο Εργατοτεχνιτών & Υπαλλήλων Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Μαγνησίας
  2. Σωματείο Εργαζομένων ΚΟΚΑ – ΚΟΛΑ Ν. Μαγνησίας
  3. Σωματείο Εργαζομένων στα Είδη Διατροφής, Λάρισα
  4. Σωματείο Εργαζομένων ΝΗΡΕΑΣ, Εύβοια
  5. Σωματείο Εργαζομένων ΖΟΥΡΑ, Εύβοια

 OTA

  1. Σωματείο Εργαζομένων ΔΕΥΑ Νομού Μεσσηνίας (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης – Αποχέτευσης)
  2. Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Μάνδρας, Ελευσίνας, Ασπροπύργου

 ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

  • Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Π. Φαλήρου

 ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΣ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

  1. Επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο της Ρόδου Mira Mare Wonderland
  2. Επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο ΖΑΦΟΛΙΑ
  3. Επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Royal Olympic
  4. Επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Grand Resort Lagonisi

 ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

  1. Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Λάρισας

ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ – ΙΜΑΤΙΣΜΟΣ – ΔΕΡΜΑ

 Εργατοϋπαλληλικό Σωματείο της Εριοβιομηχανίας Fintexport Α.Ε.

 ΤΥΠΟΣ  – ΧΑΡΤΙ
Σωματείο ΣΟΦΤΕΞ

 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

  1. Σύλλογος Τούρκικων Σπουδών Αθήνας
  2. Σύλλογος φοιτητών Νηπιαγωγών Αθήνας
  3. Σύλλογος φοιτητών Δασκάλων Αθήνας
  4. Σύλλογος φοιτητών Ιστορικού Αρχαιολογικού του ΕΚΠΑ
  5. Σύλλογος φοιτητών Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας
  6. Σύλλογος φοιτητών Πανεπιστημίου Πειραιά

 ********************************************

 pame@pamehellas.gr     http://www.pamehellas.gr

28/05/2015

 ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

 Οι δηλώσεις του προέδρου της κομισιόν ότι οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα είναι ακόμα υψηλοί, ένα πράγμα δείχνουν. Ότι το λογαριασμό της νέας αντιλαϊκής συμφωνίας που έρχεται θα τον πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα.

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της να προετοιμαστούν για απεργιακή απάντηση και μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη σε όλες τις πόλεις της χώρας. Στην Αττική στην Ομόνοια στις 7.30 το απόγευμα.

 Το Γραφείο Τύπου

 

ΕΦΥΓΕ ο Μανώλης Σορμαίνης

90200wedding_main_25

ΠΑΝΩ. Ο Μανώλης Σορμαίνης (καθιστός) στο θεατρικό έργο  «Ὑπάρχει και φιλότιμο»
ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ Ο Μανώλης Σορμαίνης με την Κατερίνα Γερονικολού στο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν «ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ»
ΚΑΤΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ όλοι οι συντελεστές του έργου.

«Εφυγε» ο Μανώλης Σορμαΐνης

Σε ηλικία 61 χρόνων «έφυγε» από τη ζωή ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μανώλης Σορμαΐνης. Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 10 Νοέμβρη 1954. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με πολλά ΔΗΠΕΘΕ, αλλά και αθηναϊκούς θιάσους, παίζοντας σε πολλές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων: «Δωδέκατη Νύχτα», «Υπάρχει και φιλότιμο», «Ωχ, τα νεφρά μου», «Ερωφίλη», «Δον Καμίλο», «Γιατρός με το στανιό», «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Βρικόλακες» κ.ά. Τελευταία σκηνοθετική δουλειά, φέτος, στην παράσταση «Εχθροί εξ αίματος», με το ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, που έκανε πρεμιέρα στις 20 Μάρτη.

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: «Θεόφιλος» (1987), «Byron, ballad for a daemon» [Μπάιρον, μπαλάντα για ένα δαίμονα] (1992), «Ακροπόλ» (1995), «Ο εργένης» (1997), «Πίσω πόρτα» (2000), «Η σκόνη που πέφτει…» (2004), «Το όνειρο του σκύλου» (2005) κ.ά., ενώ σημαντικές ήταν και οι συμμετοχές του σε σήριαλ. Ο Μανώλης Σορμαΐνης υπήρξε αρκετές φορές υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ενότητα Ηθοποιών, ενώ εξελέγη και μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ με τη ΔΕΗ, ενώ αρκετές ήταν και οι φορές που στήριξε με δηλώσεις του το ΚΚΕ σε εκλογικές μάχες. Ο κλάδος τού οφείλει τη διαμόρφωση και εφαρμογή της Συλλογικής Σύμβασης με τα ΔΗΠΕΘΕ.

Η κηδεία του έγινε  στις 26-5 τις 11 το πρωί, στο  Γ’ Νεκροταφείο στη Νίκαια.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Αφιέρωμα στην Ελληνοκαναδέζα υψίφωνο Τερέζα Στράτας (Αναστασία Στρατάκη)

Αφιέρωμα στην Ελληνοκαναδέζα υψίφωνο Τερέζα Στράτας

 485585

Η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά τη διάσημη Ελληνοκαναδέζα υψίφωνο Τερέζα Στράτας, η οποία διέγραψε σπουδαία καριέρα στην όπερα από το 1958, που πρωτοεμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Οπερας του Τορόντο, έως την τελευταία της εμφάνιση επί σκηνής το 1995, στη «Μετροπόλιταν» Οπερα της Νέας Υόρκης. Το αφιέρωμα πραγματοποιείται στις 28 Μάη, στις 8 μ.μ., στο Θέατρο «Ολύμπια», με την υποστήριξη της Πρεσβείας του Καναδά, της Οπερας του Καναδά και του Σωματείου Φίλων της «Μετροπόλιταν» Οπερας της Νέας Υόρκης.

Η Τερέζα Στράτας -κατά κόσμον Αναστασία Στρατάκη- πρωταγωνίστησε σε 385 παραστάσεις στη «Μετροπόλιταν» Οπερα της Νέας Υόρκης, ερμηνεύοντας 41 διαφορετικούς ρόλους μέσα στην 36χρονη σταδιοδρομία της, παράλληλα με τις εμφανίσεις της στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα του κόσμου (Λονδίνο, Μιλάνο, Βιέννη, Βερολίνο, Παρίσι, Σάλτσμπουργκ, Αγία Πετρούπολη, Σαν Φρανσίσκο κ.ά.). Οι κριτικοί την αποθέωσαν, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που την περιέγραψαν ως την «ιδανική Μιμή» στην «Μποέμ» και την «απόλυτη Βιολέτα» στην «Τραβιάτα». Συνεργάστηκε με τον Λουτσάνο Παβαρότι, τον Πλάθιντο Ντομίνγκο, καθώς και το διάσημο Γάλλο συνθέτη και αρχιμουσικό Πιερ Μπουλέζ, υπό τη διεύθυνση του οποίου άλλωστε ερμήνευσε τη «Λούλου» του Αλαν Μπεργκ, στην Οπερα του Παρισιού, το 1981. Η ηχογράφηση που ακολούθησε της χάρισε το ένα από τα δύο βραβεία «Γκράμι» της καριέρας της. Το δεύτερο ήρθε το 1984, με την «Τραβιάτα», στη «Μετροπόλιταν», υπό τη διεύθυνση του Τζέιμς Λιβάιν.

Στο αφιέρωμα της ΕΛΣ, δύο διεθνώς διακεκριμένες υψίφωνοι, με εμφανίσεις στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα του κόσμου, η Αλεξία Βουλγαρίδου και η Μυρτώ Παπαθανασίου, θα ερμηνεύσουν τις άριες που σημαδεύτηκαν από την Στράτας. Μαζί τους, ο Καναδός τενόρος Αντρου Χάτζι, στο πλαίσιο της πρώτης συνεργασίας της ΕΛΣ με την Οπερα του Καναδά. Την Ορχήστρα της ΕΛΣ διευθύνει ο αρχιμουσικός Ηλίας Βουδούρης.

    

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΜΙΛΑΜΕ;

                                                    elpida-zwis-se-paidia                                                                                                                                                                                                                           ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΛΠΙΔΑ  ΜΙΛΑΜΕ;
Του Γεράσιμου Λυμπεράτου

Την «ελπίδα» την είδα να τρέχει για να σωθεί. Κάπου να κρυφτεί θέλει, μα πού; Ο φυσικός της  χώρος ήταν η καρδιά τ’ανθρώπου. Όμως ο άνθρωπος από πολλού έχει πάψει ν’αγαπάει και όχι μόνο. Κυνηγιέται θανάσιμα απ’τον ίδιο τον εαυτό του. Να γιατί κάθε μέρα που περνάει σ’αυτό τον καταραμένο νέο αιώνα μας η ελπίδα όλο και ξεμακραίνει από κοντά μας.

Για ποιά όμως ελπίδα μιλάμε;  Αυτή του πεινασμένου για λίγο ψωμί;  Του καταπιεσμένου για λίγη λευτεριά;  Του αδικημένου για περισσότερη δικαιοσύνη;  Ή αυτή του ισχυρού που τα θέλει –πάνω σ’αυτή τη γή –όλα δικά του;

iyop1986-logo

Πρώτα απ’όλα, μιλάμε για την ελπίδα της ζωής. Αυτή, μόνο αυτή η ελπίδα συνδυάζεται μ’όλα αυτά που επιτρέπουν στη ζωή να συνεχίζεται.  Δηλαδή με τις ειρηνικές,υλικές,οικονομικές,πνευματικές και κοινωνικές προυποθέσεις. Απεναντίας, η στέρηση αυτών των προυποθέσεων, σε άτομα,κοινωνικές τάξεις, λαούς, μετατρέπουν τη ζωή σ’ένα αβάσταχτο μαρτύριο που επιφέρει πόνο, δυστυχία, λύπη και τελικά θάνατο.
Παρ’όλα αυτά οι άνθρωποι,απ την φύση τους τέτοιοι, εξακολουθούν ν’αναπαράγουν το είδος τους αναζητώντας κι’ελπίζοντας ταυτόχρονα για μια θέση στον ήλιο.
Τα τρυφερά παιδικά κορμάκια που κρατούν στην αγκαλιά τους, ανυποψίαστα χαίρονται κάθε τι τριγύρω τους. Το λουλούδι π’ανθίζει, το νερό που κυλάει, τη φυσαρμόνικα π’αφήνει γλυκούς ήχους, τα παιχνίδια.
Μαζί με τα παιδιά χαίρονται κι’ όλοι αυτοί που τα φροντίζουν, είτε λέγεται γονιός, δάσκαλος,ή κοινωνία.

untitled

Να λοιπόν πόσο χαρούμενη η ζωή σ’αυτό το στάδιο, ιδιαίτερα σε κοινωνίες που μπορουν να επιβιώνουν. Σ’αυτό το στάδιο, γιατί ο γονιός, ο δάσκαλος, η κοινωνία, «ενώ ξέρουν» ποτέ δεν θα πουν στα παιδιά όλη την αλήθεια. Πως μοίρα στον ήλιο δεν μπορούν να έχουν όλοι οι άνθρωποι στη γή, όλοι οι λαοί, γιατί ο ήλιος είναι ιδιοκτησία ορισμένων και μόνο αυτοί έχουν το δικαίωμα ν’αποφασίζουν ποιοί θα επιζήσουν,ποιοί θα ζήσουν και ποιοί θα πεθάνουν.
Κι’έτσι αυτή η χαρούμενη παιδική, ειρηνική ζωή μετατρέπεται μετά την εφηβία σε κόλαση,για άτομα, ομάδες, τάξεις, λαούς.

-2-728

Κτίζοντας τοίχους ανάμεσα στούς ανθρώπους, καλλιεργούν το μίσος, τον ρατσισμό και την διχόνοια. Γι’αυτό και με βάση αυτά,εύκολα γεννήθηκαν οι τυρανίες, οι πόλεμοι,οι κατακτητικές βλέψεις η τρομοκρατία κλπ.
Κι’εκεί που ελπίζαμε για ένα καλύτερο κόσμο, ένα καλύτερο αύριο, μας είρθε για να μη πάμε και πολύ πίσω, η Καμπούλ, η Βαγδάτη, το Βελιγράδι, η Λιβύη, η Συρία η Παλαιστίνη,  η Ουκρανία και πρόσφατα πάλι το Ιράκ και η Συρία με πρόσχημα το Ισλαμικό κράτος και την τρομοκρατία.
4618EF520F95B7C024860E5B867F8DB1

Τη μιά ώρα οι ουρανοί ξερνούν φωτιά και σίδερο κι όποιον πάρει ο χάρος και την άλλη οι οσμές καμένων πτωμάτων απ τις επιθέσεις των αντιμαχομένων απλώνονται παντού.
Αυτό λοιπόν θα πρέπει να είναι τ’αποτέλεσμα τόσων αγώνων τ’ανθρώπου για ένα καλύτερο, ειρηνικό και ασφαλές μέλλον; Αυτό είναι το κύριο όφελος π’αποκομίζει απ’ τη χρησιμοποίηση των τεράστιων επιτευγμάτων της επιστήμης, και της σύγχρονης τεχνολογίας;

monopolies2

Ποιός ευθύνεται για όλα αυτά; Έχω το δημοκρατικό δικαίωμα να πιστεύω πως τα μεγάλα διεθνή οικονομικά συμφέροντα που δρουν στη βάση της παγκοσμιοποημένης οικονομίας, αλλά και στη βάση σκληρής εκμετάλευσης ανθρώπου από άνθρωπο διαχρονικά, είναι η κύρια αιτία όλων των κακών που έχουν συσσωρευτεί στον πλανήτη μας.
Αυτή όμως είναι μια πλατιά ιδεολογικοπολιτική άποψη και σε τελευταία ανάλυση η λαοί όταν ξεπεράσουν τους φόβους τους, θα την κρίνουν θετικά. Άν θέλουν πραγματικά να εξαλειφθούν οι αιτίες που γεννούν ανισότητες, κοινωνική σήψη, πολέμους και  οικονομικές κρίσεις.

images

Όμως στα χρόνια μας η εξάπλωση των πολέμων από την μια άκρη της γής μας στην άλλη απαιτεί την ανάπτυξη απ’ὀλους μας του κινήματος για την «παγκόσμια Ειρήνη» για το σταμάτημα των πολέμων.
Είναι χρέος προς τα θύματα των πολέμων και της τρομοκρατίας που πλέον στις μέρες μας αριθμούνται σε εκατομμύρια.
Οι βόμβες δεν κάνουν διάκριση, και πρώτος την γεύεται ο αθώος πολίτης ανεξαρτήτου χρώματος, ιδεολογίας θρησκέυματος.
Ο πόλεμος ως εχθρός της ελπίδας για ζωή πρέπει να εκλείψει.

Logo_EEDYE_original

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΥΦΕΣΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Η ειρήνη είναι το πολυτιμότερο αγαθό για κάθε δημιουργικό άνθρωπο και πρέπει να το διαφυλάξουμε με κάθε θυσία απαιτώντας να σταματήσουν οι πόλεμοι. Αλλιώς ο θάνατος, το θέλουμε ή όχι, θα παραμονεύει σε κάθε βήμα μας!

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ οι ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

307_185__R1T0468

ΣΑΜΟΣ                                  καλοκαίρι 2013

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ οι  ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
του Γερ. Μ. Λυμπεράτου

Η Ελλάδα μας είναι όμορφη απ’ όπου κι’αν την δεις. Κι’ακόμη αυτές τις στιγμές που την ταλανίζει η οικ. Κρἰση. Κι’αν στην πραγματικότητα δεν είναι, εμείς το αγνοούμε αυτό και θέλουμε να την βλέπουμε όμορφη, μόνο όμορφη.
Ίσως γιατί όλοι εμείς με τον ξενιτεμό μας την στερηθήκαμε για χρόνια πολλά, και πάντα ζούσαμε με τις εικόνες, τις αναμνήσεις του χθες, της πόλης, του χωριού, της γειτονιάς μας. Ναι, της γειτονιάς μας. Είχαμε τότε γειτονιά…
Μέσα στην αβεβαιότητα που ζούσαμε, το ανέλπιδο αύριο των «πέτρινων χρόνων» τα «Θα…» των εχόντων εξουσία πολιτικών, τουλάχιστον είχαμε γειτονιά. Χάρις σ΄αυτήν δεν ξέραμε τι ήταν άγχος, τι ήταν μοναξιά.

imagesR6Y6COWM

Τραγουδούσαμε τον Καζαντζίδη, και το κλάμα του λειτουργούσε ανασταλτικά σ’ ότι μας πρόσδιδε απόγνωση κι΄απελπισία.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΑΝΔΡΟΣ (Copy)

Στο καφενείο της γειτονιάς, βλέπαμε τους μεροκαματιάρηδες να πίνουν τον πικρό καφέ τους, να κρυφο-πολιτικολογούν, να παίζουν «χαρτιά» με στοίχημα το λουκούμι που το μοιραζόσαντε στη μέση  νικητές και χαμένοι.

ImageGen

Την ώρα που οι διάφοροι γυρολόγοι-έμποροι, μανάβηδες, παλιατζήδες, και τόσοι άλλοι-  με την παρουσία τους δίναν ζωή στη γειτονιά, χαιρόμαστε και τις μανάδες μας.

vrises2

Το κουβάλημα του νερού  με ντενεκέδες από την βρύση της γειτονιάς

Μαζεμένες γύρω από την βρύση της γειτονιάς, τάλεγαν ένα χεράκι, κι’αργότερα στους ηλιόλουστους φράκτες, άπλώναν τα ρούχα για στέγνωμα,

alana_0

κάτω απ’ το βλέμα των πιτσιρικάδων που παραμόνευαν ν’αρπάξουν καμιά αντρική κάλτσα,να την μετατρέψουν σε τόπι (μπάλα) γεμιζοντάς την με χαρτιά, για να δώσουν τον αγώνα της ζωής τους λίγο πριν σουρουποιάσει σε κάποιο απόμερο δρόμο.
Μα πάνω απ’όλα, η γειτονιά των παιδιών, τις Κυριακάτικες ώρες, στους χώρους έξω απ’ την εκκλησία, στο προαύλιο του σχολείου ή σε κάποια κοντινή αλάνα.

 Ï€Î±Î¹Ï‡Î½Î¯Î´Î¹Î± (6)

Και ποιός δεν έπαιξε βόλους (γιαλένια) στα παιδικά του χρόνια;

Μια σπάνια ξεγνοιασιά εκεί, που συνοδεύονταν από δεκάδες παιχνίδια , παιχνίδια της παράδοσης, αυτοσχεδιασμού, ήταν ό,τι καλύτερο για τις εποχές εκείνες της δεκαετίας του ΄60.
Μέσα στην αθλιότητα της φτώχιας, τουλάχιστον σαν παιδιά Παίξαμε. Κι’ η χαρά του παιχνιδιού ήταν για το κάθε παιδί τότε το γιατρικό που έδιωχνε μακρυά την ανεπιθύμητη παιδική κοινωνική απομόνωση.

photo

ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΣΑΜΟΥ καλοκαίρι 2013

Μια τέτοια παιδική γειτονιά την συναντήσαμε στο κεφαλοχώρι  Πλάτανος της Σάμου σε πρόσφατο ταξίδι μας. Τα παιδιά εκεί κατά το σούρουπο και μέχρι αργά το βράδυ, στήναν την παρέα τους και παίζαν τα παιχνίδια τους στα παραδοσιακά στενά δρομάκια του μεγαλοχωριού.

IMG_0198

Στην σκιά του γέρο-πλάτανου στον Πλάτανο Σάμου

Χαρούμενες φωνούλες, χαρούμενες φιγούρες,  άλλοτε στοχαστικά και άλλοτε ανύσυχα, ενεργητικά, λες και κυνηγούσαν το φεγγάρι που αναγκαζότανε να κρύβεται πίσω από τις στέγες των σπιτιών του Πλάτανου, μα ξανά και πάλι να εμφανίζεται μπροστά τους σαν να τους λέει: «εδώ είμαι…πιάστε με…».
Ένα Έλληνο-Αμερικανάκι που βρέθηκε εκεί, κύτταζε γύρω του παραξενεμένο. Δεν είξερε από γειτονιά. Έκανε με τα χεράκια του κάποιες κινήσεις πυγμαχίας –όπως το είχαν μάθει στην άλλη του πατρίδα-κι αφού δεν βρήκε ανταπόκριση άρχισε κι’αυτό να μιμείται τα’άλλα παιδάκια στα παιχνίδια του χωριού.
Όλα αυτά, ό,τι καλύτερο για μας που μας θύμιζαν τα δικά μας παιδικά χρόνια, ίδια κι’απαράλαχτα σαν εδώ.
Κι΄όχι γιατί στην παιδική παρέα, δεν υπήρχε ο αρχηγός, που κρατούσε πάντα την μπάλα στα χέρια του, μια και ήταν ο κάτοχός της  και θα΄χε πάντα τον πρώτο λόγο.

thymomeno%20paidi_b2

Κι’ όχι γιατί δεν υπήρχαν και χαριτωμένα μαλώματα σ’αυτή την ομάδα των παιδιών, όπως του μικρού οκτάχρονου αγοριού που είχε μουλαρώσει στην άκρη του τοίχου, με κατεβασμένα τα μούτρα κι’ από την άλλη η μικρούλα απ’ τ’ ανοιχτό παραθύρι του σπιτιού της να τον μαλώνει λέγοντάς του «…όχι, ποτέ δεν θα σε ξαναπαίξω γιατί είσαι κακό παιδί. Άκουσες τι σου είπα; Ποτέ…». Και την άλλη μέρα που περάσαμε ξανά από εκεί,  νάτοι και οι δυό πάλι μαζί στα τρεξίματα και στο παιχνίδι.
Κάτι τέτοιες μοναδικές στιγμές, ο καθένας μας θα τις ξαναζήσει αν όχι στις πόλεις, τουλάχιστον στα χωριά της πατρίδας μας. Ιδαίτερα σε χωριά που δεν έχει στεγαστεί ο τουρισμός.

 assets_LARGE_t_11761_53986456

Γιατί πέρα απ’ τα φαγάτικα, τα μπάνια , τα βραδυνά περπατήματα και τις κρουαζιέρες αναψυχής, πέρα απ’όλους αυτούς που σε βλέπουν σαν Δολλάριο ή σαν Ευρώ, υπάρχει η όμορφη πατρίδα μας όχι μόνο στα τοπία της, αλλά και στους ξεχασμένους ανθρώπους της, που εξακολουθούν να ζούν σε γειτονιές, κοντά στις παραδόσεις τους, τα ήθη και τα εθιμά τους, που προσπαθούν να παραμένουν φιλόξενοι, φιλότιμοι, γνήσιοι, έστω κι’ αν η οικονομική κρίση τους ταλαιπωρεί αφάνταστα και τους έχει στερήσει το χαμόγελο.

Playing-outside

Όχι όμως και των παιδιών που ξεχνιούνται να παίζουν χαρούμενα στα στενά δρομάκια του χωριού. Τα παιδάκια δεν ξέρουν από οικ. κρίσεις ξέρουν όμως να βάζουν γκολ ελπίδας. Κι’αλίμονο αν δεν ήταν έτσι!

Το ΚΚΕ τιμά τα 90χρονα του Μίκη Θεοδωράκη, με μεγάλη συναυλία

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
«Αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο»
Την Τετάρτη 3 Ιούνη, η μεγάλη εκδήλωση – συναυλία
Ο μουσικοσυνθέτης θα παραβρεθεί στην εκδήλωση και θα απευθύνει μήνυμα

 485160
Ο Μίκης Θεοδωράκης (κάτω δεξιά) με συνεξόριστους στη Μακρόνησο, το 1948-’49

Η ΚΕ του ΚΚΕ τιμά τα 90 χρόνια ζωής του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη,
με μεγάλη εκδήλωση – συναυλία που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 3 Ιούνη, στις 20.30,
στο Θέατρο Πέτρας του Δήμου Πετρούπολης.

Θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ο μουσικοσυνθέτης θα παραβρεθεί στην εκδήλωση και θα απευθύνει μήνυμα.

Στην εκδήλωση θα προβληθεί βίντεο – αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Θα ακολουθήσει συναυλία με τραγούδια από διάφορα έργα του συνθέτη. Θα ερμηνεύσουν οι Μαρία Φαραντούρη, Λάκης Χαλκιάς, Βασίλης Λέκκας, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Μίλτος Πασχαλίδης και Ρίτα Αντωνοπούλου. Θα ενορχηστρώσει ο Μανώλης Ανδρουλιδάκης.

Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από κείμενα του ίδιου του μουσικοσυνθέτη, που γράφτηκαν το Γενάρη του 1995 και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Ελίτροχος». Ο Μ. Θεοδωράκης περιγράφει πως γνώρισε το μεγάλο κομμουνιστή ποιητή μας, Γιάννη Ρίτσο, αλλά και για τη συναυλία που έδωσαν το καλοκαίρι του 1966, στο γήπεδο της ΑΕΚ.
***
«… Μετά μπήκαμε ορμητικά στη θύελλα… Χρόνια αντίστασης. Παρανομία, συλλήψεις, μάχες, συλλαλητήρια…

 485161
Ο Μίκης Θεοδωράκης με Λαμπράκηδες της Θεσσαλονίκης σε μία απ’ τις εξορμήσεις τους στα χωριά

Ο Γιάννης Ρίτσος, τυλιγμένος και αυτός στους ίδιους ανέμους, να ταξιδεύει τις ίδιες τρικυμίες… Τον πρωτοείδα στη Λέσχη της ΕΠΟΝ. Ακαδημίας και Κριεζώτου, την Ανοιξη του 1945, είχα αναλάβει να ανακαλύψω και να συγκεντρώσω του άξιους νέους ποιητές και συγγραφείς, τον Κώστα Κοτζιά, τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Μιχάλη Κατσαρό και τόσους άλλους, που το όνομά τους θα το γνώριζε κάποτε όλη η Ελλάδα.
Ο Ρίτσος, ο Βρεττάκος, ο Ρώτας ήταν αυτοί, που ακούγοντας τα κείμενά τους και συζητώντας μαζί τους μια φορά την εβδομάδα, θα βοηθούσαν ώστε να γεννηθεί μια νέα γενιά ποιητών και συγγραφέων, η Γενιά της Αντίστασης.
(…)
Η συναυλία το καλοκαίρι του ’66 στο γήπεδο της ΑΕΚ

Τη «Ρωμιοσύνη» μού την είχαν φέρει στο σπίτι γυναίκες κρατουμένων πολλά χρόνια πριν. Είχαν περάσει πρώτα από τον Ρίτσο, που διάλεξε ο ίδιος τα αποσπάσματα από τη «ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ», για να μου τα εμπιστευθεί. Ομως, τα χειρόγραφα σκεπάστηκαν από άλλα. Χάθηκαν. Ξεχάστηκαν. Ωσπου εκείνη ακριβώς τη στιγμή, κάποιο χέρι (σ.σ. Γιορτή των Φώτων του 1966) τα ανέσυρε και τα ακούμπησε στο πιάνο. Είχαν προηγηθεί συγκρούσεις στον Πειραιά με την Αστυνομία. Ο άγριος ξυλοδαρμός και η κακοποίησή μου, γεγονότα που με επηρέασαν βαθιά. Τόσο που, μόλις διάβασα τον πρώτο στίχο «Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό…», κάθισα, όπως ήμουν λερωμένος με λάσπη και αίματα, και συνέθεσα μονορούφι τη «Ρωμιοσύνη».

 485165

Χαρίλαος Φλωράκης και Μίκης τον Ιούλη του 1999

Οταν την άλλη μέρα την άκουσε ο Ρίτσος, έμεινε άφωνος. Ποτέ άλλοτε δεν τον είδα τόσο χαρούμενο, τόσο συγκλονισμένο, όσο τη μέρα που στο «Κεντρικόν», που ήταν γεμάτο με αντιστασιακούς, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδησε τη «Ρωμιοσύνη».

Το καλοκαίρι του ’66, αποφασίσαμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα: Συναυλία σε γήπεδο, μιας και δε μας χωρούσαν πια οι μικρές αίθουσες. Διαλέξαμε την ΑΕΚ στη Ν. Φιλαδέλφεια. Ηταν η πρώτη Λαϊκή Συναυλία σε ανοιχτό χώρο. Περάσαμε με το αυτοκίνητο και πήραμε απ’ το σπίτι τους τον Γιάννη και την Φαλίτσα. Μπροστά στο γήπεδο, καθισμένοι στα καφενεία, οι ηλικιωμένοι άντρες και γυναίκες, όλοι τους αντιστασιακοί, περίμεναν να μπουν πρώτοι.

Τι δεν έκανε η αντίδραση τότε, για να εμποδίσει το λαό να ρθει να μας ακούσει! Εκατοντάδες με στολές γύρω – γύρω, σαν μπαμπούλες, για να φοβίζουν. Αλλες εκατοντάδες χαφιέδες, για να αναγνωρίζουν και να τρομοκρατούν. Ως και το ηλεκτρικό ρεύμα σταμάτησαν, με αποτέλεσμα να μείνουν στο τούνελ οι συρμοί του Ηλεκτρικού.

Εμείς με τον Ρίτσο βγαίναμε απ’ τα αποδυτήρια στο γήπεδο, που ήταν ακόμα άδειο. Κοιτάζαμε τον ουρανό και σαν μέλη κάποιου φανταστικού αρχαίου χορού, φωνάζαμε μισοαστεία – μισοσοβαρά:

– Ελα Λαέ! Νίκησε Λαέ! Λαέ, δείξε τη δύναμή σου!

Και από μέσα, οι γυναίκες μας να μας μαλώνουν, μήπως και μας ακούσει κανείς και μας περάσει για τρελούς… Φαίνεται, όμως, πως οι προσευχές μας εισακούσθηκαν, γιατί αιφνιδίως το στάδιο γέμισε. Λες και ήταν συνεννοημένοι, όρμησαν όλοι μαζί, γυναίκες, άντρες, παιδιά. Ξεχύθηκαν απ’ τα σοκάκια και τα στενά…

 485166
Ο Γιάννης Ρίτσος και ο Μίκης Θεοδωράκης στο Ηρώδειο για την «7η Συμφωνία» του Μίκη

Παραμέρισαν τη φανερή και τη μυστική τρομοκρατία και έγιναν στην αρχή ένα χαρούμενο, πολύβουο πλήθος, που μας γέμισε αγαλλίαση και αμέσως μετά ένα σιωπηλό, παλλόμενο εσωτερικά εκκλησίασμα.
Διηύθυνα πρώτα το «Μαουτχάουζεν» με την Μαρία Φαραντούρη και μετά τη «Ρωμιοσύνη» με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Ο Γιάννης Ρίτσος, καθισμένος ακριβώς πίσω μου, ρουφούσε τη συγκλονιστική στιγμή με όλους τους πόρους της ψυχής του.
Δεν ήταν μόνο η μουσική, η ποίηση, το τραγούδι. Ηταν προπαντός αυτή η μυστική μέθεξη όλων αυτών των χιλιάδων, που μέσα απ’ τη «Ρωμιοσύνη», ξαναζούσαν μέσα τους και ξαναδημιουργούσαν ιδεατά το μέγα όνειρο που είχαν όλοι μαζί ζήσει, αφού οι ίδιοι το είχαν πρώτα δημιουργήσει…».

ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ αφιερωμένο στα 70 χρονια της Π.Σ.Ομοσπονδίας.

EIKONA-e1431946911322-590x260

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΠΑΜΕ
Γραμματόσημο Αφιερωμένο στα 70 Χρόνια της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας

Τα 70 Χρόνια της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας έχουν το δικό τους, τιμητικό και συλλεκτικό  Γραμματόσημο από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία.
Στο γραμματόσημο απεικονίζεται η πρόσοψη του Παρθενώνα δίπλα στο λογότυπο της ΠΣΟ με την επιγραφή στα Αγγλικά, ΠΣΟ, 70 Χρόνια Αγώνων.
Τα γραμματόσημα διατίθενται από την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, Οδός Ζαν Μωρεάς 40, Αθήνα, ΤΚ 11745. Πληροφορίες στην Ηλεκτρονική Διεύθυνση international@wftucentral.org

 Η ενδυνάμωση του προλεταριακού διεθνισμού, η στήριξη της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας αποτελούν βασικές αρχές του ταξικού κινήματος της Ελλάδας, του ΠΑΜΕ. Σε αυτή τη κατεύθυνση και στην Συναυλία για τα 16 Χρόνια του ΠΑΜΕ, στις 26 Απρίλη, τιμήθηκαν και τα 70 Χρόνια της ΠΣΟ. Καλούμε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση να συμβάλει στην ανάπτυξη πρωτοβουλιών που θα καλλιεργούν τον διεθνισμό και την αλληλεγγύη.

******************************************************
22/05/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΠΑΜΕ
ΜΑΖΙΚΕΣ  ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ  ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΙΟΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να απαντήσουμε μαζικά, μαχητικά, αποφασιστικά, αγωνιστικά στο νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν από κοινού κυβέρνηση και θεσμοί (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ). Να πάρουμε θέση μάχης απέναντι στα νέα μέτρα που προετοιμάζονται, που τσακίζουν ότι εργατικό δικαίωμα απέμεινε.  Να στείλουμε μήνυμα μαχητικής αντίστασης και διεκδίκησης στις νέες προκλητικές αξιώσεις των βιομηχάνων και των επιχειρηματικών ομίλων.
Είναι επείγουσα ανάγκη να οργώσουμε κάθε χώρο δουλειάς, να μην μείνει κανείς εργαζόμενος χωρίς ενημέρωση, χωρίς να γνωρίζει τι ετοιμάζουν σε βάρος του, χωρίς να πει γνώμη και να πάρει ατομική ευθύνη. Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να δυναμώσει η συζήτηση στους κλάδους και στους χώρους δουλειάς, να πολλαπλασιαστούν οι γενικές συνελεύσεις και οι συσκέψεις, έτσι ώστε να αποφασιστεί συλλογικά η μαζική συμμέτοχη των εργαζομένων στα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη σε όλες τις πόλεις.

Ήδη Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, συνδικάτα, λαϊκές επιτροπές έχουν προχωρήσει σε αγωνιστικό σχεδιασμό δράσης και έχουμε τις πρώτες αποφάσεις συμμετοχής.

****************************************

Η οικονομική εξόρμηση του ΠΑΜΕ συνεχίζεται
Ε-ΜΑΙΛ  pame@pamehellas.gr
Οι δυνάμεις του ταξικού κινήματος το επόμενο διάστημα οργανώνουν αποφασιστικά την απάντηση της εργατικής τάξης στη νέα συμφωνία και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, με συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα.
Με γενικές συνελεύσεις- συσκέψεις- περιοδείες  στους χώρους δουλειάς καλούμε την εργατική τάξη σε μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια στις 11 Ιούνη σε όλες τις πόλεις.
Η αξιοποίηση όλων αυτών των μαζικών διαδικασιών και των αγωνιστικών πρωτοβουλιών για την οικονομική ενίσχυση του ΠΑΜΕ θα συμβάλει στο δυνάμωμα του, στο να συνεχίσει την δράση του ακόμα πιο αποφασιστικά. Με το κουπόνι στο χέρι απευθυνόμαστε σ’ όλους τους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα, δίνοντας και με τον τρόπο αυτό τη μάχη  με τα μονοπώλια, το πολιτικό τους προσωπικό και την ΕΕ.

Η κλήρωση θα γίνει στις 19 του Ιούνη

ΒΑΡΑΙΝΕΙ ΤΟ πολιτικό ΚΛΙΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ .

Βαραίνει το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα,ύστερα από την αναμενόμενη συμφωνία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τους θεσμούς (τρόικα).
Πλέον γίνεται ολοφάνερο ότι οι κόκκινες γραμμές της συγκυβέρνησης, πάνε περίπατο μαζί με όλες τις προεκλογικές εξαγγελίες για την επαναφορά του βασικού μισθού των 751 ευρώ, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ,επαναφορά της 13ης σύνταξης, αφού τις μετατοπίζει -κι αυτό για να συντηρεί ψέυτικες ελπίδες- στο βάθος της τετραετίας.
Με άλλα λόγια  όλες αυτές οι εξαγγελίες ένα σκοπό είχαν – και το είξεραν καλά αυτό- πως να υφαρπάξουν την ψήφο του Ελληνικού λαού.
Αυτό και μόνο το γεγονός  εκ των υστέρων βέβαια έχει εξαγριώσει τον Ελληνικό λαό. Ιδαίτερα τους εργάζόμενους που σε καθημερινή βάση πλέον απεργούν και διαδηλώνουν.
Έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν πως μόνο με τον μαζικό  ταξικό τους αγώνα μπορούν να σταματήσουν την εξαπάτηση της συγκυβέρνησης, την ασυδοσία και τον διεθνή οικονομικό πόλεμο που έχουν κυρήξει τα μονοπώλια , η Ευρωπαική ένωση, το ΔΝΤ και άλλα κέντρα, εις βάρος όλων των εργαζομένων του κόσμου.
Στην Ελλάδα, με μπροστάρη το ΠΑΜΕ, οι εργαζόμενοι δίνουν την άνιση μάχη για να μπορέσουν να σταματήσουν τους εκπροσώπους του κεφαλαίου να καταργούν ένα-΄ενα και όλα μαζί τα κεκτημένα τους, για να μπορέσουν να επαναφέρουν όσα τους έκλεψαν με άδικους νόμους, για να σταματήσουν την εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο, κυρίαρχη αιτία όλων των συσσωρευμένων κακών που ταλάνίζουν σήμερα όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρο το πλανήτη μας.               ΒΡ.Γ.

484821

Από την απεργία της ΠΟΕΔΗΝ και άλλων ενώσεων εργαζομένων στην Αθήνα , για την άθλια κατάσταση στην υγεία την περασμένη Τετάρτη 20-5-2015 Νοσοκομεία,ΕΚΑΒ,Ιδρύματα πρόνοιας κλπ.

484752

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πάντα στην πρώτη γραμμή.

484891

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε και η απεργία συχρόνως και πορεία των εργαζομένων στην θεσσαλονίκη.

Α  Π  Ε  Ρ  Γ  Ο  Υ  Ν  τώρα 1 Μ  Η  Ν  Α

484764

Πάνω από ένα μήνα απεργούν οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία της Σύρου.
Αιτία είναι ότι οι εργοδότες έχουν να τους πληρώσουν από τις αρχές του Γενάρη.Στα ναυπηγεία αυτά εργάζονται 170 άτομα και 100 έκτακτοι μέσα σε άθλιες συνθήκες που ό άμεσος κίνδυνος για ατύχημα παραμονεύει κάθε στιγμή. Τα ναυπηγεία αυτά ιδιωτικοποιήθηκαν πριν 20 χρόνια από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ανήκουν σήμερα στον όμιλο Ταβουλάρη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ του ΠΑΜΕ. Κοντά και η ποίηση. ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ένας από τους μεγαλύτερους και πιο ανθρώπινους ποιητές της Ελλάδας.

 17171-pame

E-mail : pame@pamehellas.gr        http://www.pamehellas.gr

21/05/2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
11 Ιούνη Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις
Ανακοινώνουμε ότι το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Αττική θα πραγματοποιηθεί στην Ομόνοια στις 7.30 το απόγευμα

*********************************************************

19/05/2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: Για τις νέες αξιώσεις των Βιομηχάνων
Συγκυβέρνηση, μεγαλοεργοδοσία και «θεσμοί» ράβουν από κοινού το νέο κουστούμι του μνημονίου. Μέσα από τη Γενική συνέλευση των επιχειρήσεων – μελών του ΣΕΒ, κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία ανανέωσαν τους όρκους πίστης.
Οι βιομήχανοι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι τα θέλουν όλα! Θέλουν στο πιάτο τη ζωή κάθε εργάτη, της εργατικής λαϊκής οικογένειας. Αξιώνουν νέες ανατροπές στα εργασιακά και στο ασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις, ζητούν εκ νέου μειώσεις εργοδοτικών εισφορών, θέλουν αναβάθμιση της ιδιωτικής ασφάλισης πλάι σε ένα υποβαθμισμένο δημόσιο σύστημα.
Η συγκυβέρνηση έχει υπογράψει ήδη το προσύμφωνο της νέας επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα και με τίτλους εξαπάτησης προσπαθεί να σκορπίσει σύγχυση στους εργαζόμενους, ώστε να μπουν στον πάγο οι διεκδικήσεις και αγώνες.
Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να δεχτεί το νέο σφαγιασμό των δικαιωμάτων του. Να μην περάσει το βαθύ σκοτάδι στις διεκδικήσεις. Να αγωνιστούμε εδώ και τώρα για τη ζωή μας, για την πλήρη επαναφορά των απωλειών που δεχτήκαμε τα προηγούμενα χρόνια. Να βάλουμε ψηλά τον πήχη της ζωής μας.
Καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να απαντήσουν άμεσα, να συζητήσουν πλατιά με τους εργαζόμενους σε κάθε κλάδο και τόπο δουλειάς, να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 11 Ιούνη σε κάθε πόλη. Να προετοιμαστούμε για πανελλαδική-πανεργατική απεργία.
Η Εκτελεστική Γραμματεία

 **************************************************************

Αθλητισμός Δικαίωμα και όχι εμπόρευμα (2)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Εργατικό τουρνουά Ποδοσφαίρου του ΠΑΜΕ
Πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για την επόμενη φάση και το πρόγραμμα είναι:
Γήπεδο Ίλιον
10:00 Συνδικάτο μετάλλου αττικής και ναυπηγικής βιομηχανίας Ελλάδας (παρ. Αθήνας)-  Επιχειρησιακό σωματείο ΤΑSTY
11:00 Σωματείο FRIENSLAND CAMPINA Ασπροπύργου-Ομάδα εργαζομένων από το Αφγανιστάν
12:00 Λογιστές 1-Συνδικάτο Μετάλλου αττικής και ναυπηγικής βιομηχανίας Ελλάδας (παρ. Ελευσίνας 2)

 pame

20/05/2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Θέμα: Το πρόγραμμα της ημερίδας του ΠΑΜΕ για το ασφαλιστικό

 To ΠΑΜΕ διοργανώνει ημερίδα με θέμα «οι εξελίξεις στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και οι θέσεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος», το Σάββατο 23 Μάη, στον κινηματογράφο «Αλκυονίς» (Ιουλιανού 42-46, πλ. Βικτωρίας).

 Το πρόγραμμα της ημερίδας θα είναι το εξής:

 09.30 Προσέλευση

10.00 Κεντρική εισήγηση από την Εκτελεστική Γραμματεία
10.30 Για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς
10.40 Για τα αποθεματικά των ταμείων
10.50 Παρέμβαση από την ΠΑΣΕΒΕ
11.00 Γυναίκες και ασφαλιστικό
11.10 Ασφαλιστικό και Υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας
11.20 Παρέμβαση από την ΠΑΣΥ
1.30 Διάλειμμα
12.00 Για τις συντάξεις
12.10 Για την νεολαία, την ανεργία και τις εργασιακές σχέσεις
12.20 Τοποθέτηση από τον γραμματέα της ΠΟΠΟΚΠ
12.30 Παρέμβαση από την ΟΓΕ
12.40 Κέρδη και προστασία της υγείας. Η εμπειρία από τους χώρους δουλειάς.
12.50 Για τα επαγγελματικά ταμεία
13.00 Για την ιδιωτική ασφάλιση
13.10 Παρέμβαση από το ΜΑΣ
13.20 Τα καθήκοντα των σωματείων
13.30 Παρεμβάσεις από συνδικαλιστικές οργανώσεις/συλλόγους

 Η Εκτελεστική Γραμματεία

**********************************************************

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Ο αξέχαστος ποιητής του αγώνα και της φτωχογειτονιάς

 «Γράφω για εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν
για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα από τον άμμο.
Γράφω να διαβάζουν αυτοί που μαζεύουνε τα χαρτιά απ’ τους δρόμους»

 5167_ph1

Ο Τάσος Λειβαδίτης

Νύχτα. Περπατάς κάτω από τα κίτρινα φώτα της πόλης. Ελαφρύς θόρυβος, σαν κάποιος να περπατάει πίσω σου. Γυρνάς. Κανείς. Και όμως. Ηταν ένας ποιητής, εκείνος που στέκεται εμπρός σου τώρα, στη γωνιά και ανάβει το τσιγάρο του και που, πριν προλάβεις να πλησιάσεις, θα χαθεί πάλι μέσα στη νύχτα. Ενας ποιητής. Ο Τάσος Λειβαδίτης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Μεγάλωσε στην καρδιά της πολιτείας, στο Μεταξουργείο. Από πολύ νεαρή ηλικία, από το Γυμνάσιο της οδού Αγησιλάου κιόλας, είναι και δηλώνει ποιητής. Η νύχτα της Κατοχής τον βρίσκει στο Πανεπιστήμιο Αθήνας. Στη Νομική Σχολή, που δεν την τέλειωσε. Μαζί με άλλους της γενιάς του, θα αφήσει τα πρώτα του γραπτά ίχνη, πάνω στους τοίχους της αδούλωτης πολιτείας, γράφοντας συνθήματα, παλεύοντας μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Ενας περήφανος λαός, πεινασμένος, ξυπόλυτος, ρακένδυτος, αλλά πάντα όρθιος, προσπαθεί, με το όπλο στο χέρι, με την καθημερινή του πάλη, με τη δημιουργία του, να ορίζει αυτός τα πεπρωμένα του. Κάποιοι δεν το ήθελαν αυτό. Μα, ο ποιητής επιμένει να τραγουδά:

«Τραγουδάω εσάς, αδέρφια μου
εσάς που χτίζετε τις μεγαλουπόλεις
τραγουδάω εσάς, μικρά μου αγόρια
που ξεπαγιάζετε πουλώντας σπίρτα στους δρόμους του χειμώνα
εσάς που φοράτε εφημερίδες κάτω απ’ τα τριμμένα σας σακάκια
τραγουδάω εσάς που ξεκινάτε κάθε αυγή
κουβαλώντας κάτω απ’ το τρύπιο πουκάμισό σας ένα κομμάτι ψωμί
κι ολάκερη την ισότητα του κόσμου».

Ο πηγεμός στην «κόλαση»

1947 «Οποιος διαβαίνει τούτη την πύλη ας αφήσει απ’ έξω κάθε ελπίδα» (Δάντε Αλλιγκιέρι: «Κόλαση»)

ΣΤΓ 902. Αυτά τα αρχικά και αυτός ο αριθμός ήταν ο επίσημος κωδικός της «κόλασης», που τη λέγανε Μακρόνησο. Ο Τάσος Λειβαδίτης εξορίστηκε εκεί το 1947. Ακολούθησαν η Λήμνος και ο Αϊ – Στράτης, μέχρι το 1952. Στην ποίησή του αποτυπώνεται καθαρά, γυμνή, η Υβρις προς τον Ανθρωπο.

 imagesV9NVAVIQ

Αριστερά Σκίτσο του Τάσου Λειβαδίτη, φιλοτεχνημένο από τον Γιάννη Ρίτσο

«Πέντε δίκοχα γύρω
Ο λοχαγός δίχως όνομα
ένα παιδί γυμνό
κρεμασμένο από τα χέρια
αυλακωμένο το σώμα του
κουρελιασμένο απ’ τις βουρδουλιές
μόλις πατάν’ τα νύχια του στο πάτωμα
όπως σηκώνεται κανείς να δει
ένα κορίτσι που γελάει πίσ’ απ’ το φράχτη./ Ο λοχαγός τον ρωτάει.
Ο βούρδουλας καίει το πετσί
ο πόνος γίνεται ένα με το σώμα
ο πόνος γίνεται ο ίδιος σώμα
ύστερα θυμάται
ένα μισοχτισμένο σπίτι στη γωνιά
το παιδί στη σκαλωσιά ανεβάζει πέτρες
μα γιατί ένα τόσο μικρό παιδί
για τόσο μεγάλες πέτρες
τα ποδαράκια του λυγίσαν ξαφνικά
δεν πρόφτασε να πιαστεί
το παιδικό κρανίο κάτω στις πλάκες
άνοιξε
μια γυναίκα αλαλιασμένη
φώναζε μονάχα: μη
Τώρα πρέπει να μιλήσει
για να σωθεί
πρέπει να πάψει να θυμάται
και να ζήσει.
Θέλει να ζήσει
όπως θέλετε κι εσείς.
Τώρα πρέπει να μιλήσει
για να σωθεί
πρέπει να πάψει ν’ αγαπάει
και να ζήσει.
Ο λοχαγός λέει: μίλησε
Ο βούρδουλας λέει: μίλησε
η νύχτα του λέει: μίλησε
μα η νύχτα είναι λίγη
οι συντρόφοι πολλοί
κι έκοψε με τα δόντια του τη γλώσσα
όπως θα κάνατε κι εσείς.»
(από το ποίημα «Μάχη στην άκρη της νύχτας»).

Μέσα στη «μεγάλη νύχτα» της Μακρονήσου, ο ποιητής, ανάμεσα στα χτυπήματα του βούρδουλα, θα μιλήσει για τους συντρόφους του:

«Σφίξαμε το χέρι τόσων συντρόφων!
Οταν καμιά φορά λιποψυχάμε
νιώθουμε σαν ένα μαχαίρι να τρυπάει την παλάμη μας
η ανάμνηση του χεριού τους.
Κι όταν κάνουμε το καθήκον μας
νιώθουμε κάτω απ’ την παλάμη μας κάτι σίγουρο κι ακέριο/
σα να κρατάμε μες στα χέρια μας
ολάκερο τον κόσμο».
(«Κάτω απ’ την παλάμη μας»).

Και καθώς χτυπά ο βούρδουλας, ο ποιητής βρίσκει και τον τρόπο για να φτιάξει ένα κόκκινο γαρίφαλο από στίχους και να το προσφέρει στον βασανιστή του. Ενα γαρίφαλο φτιαγμένο από περηφάνια, από περπατησιά λαϊκής γειτονιάς, από μόχθο ανθρώπων.

    200_4j1
Με την μοναχοκόρη του, Βάσω, και την γυναίκα του Μαρια στη Μακρόνησο

«Γέρασε η μάνα σου σφουγγαρίζοντας τις σκάλες των υπουργείων
το βράδυ σταματάει στη γωνιά/
κι αγοράζει λίγα κάρβουνα απ’ το καρότσι του πατέρα μου
κοιτάζονται μια στιγμή και χαμογελάνε
την ώρα που εσύ γεμίζεις τ’ όπλο σου
κι’ ετοιμάζεσαι να με σκοτώσεις.
Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις
χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου.
Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.
Δε θα ‘θελα να το λαβώσεις.»
(«Μη σημαδέψεις την καρδιά μου. Τρία Ποιήματα»).

Ο πόνος και το αίμα των συντρόφων του γεννούν και την «Κριτική της ποίησης»:

«Ε! τι κάθεστε, λοιπόν, ποιητές
βγείτε στους δρόμους, καβαλήστε στα λεωφορεία, ανεβείτε
στις αμαξοστοιχίες
θα δείτε καθώς θ’ απαγγέλλετε τα τραγούδια σας
ν’ ανθίζει μες στην καρβουνόσκονη, σαν έν’ άσπρο τριαντάφυλλο
το γέλιο των μηχανοδηγών».
(Η «επιστροφή» στη ζωή).

  1. Επιστροφή στην πολιτεία που προσπαθεί να δέσει τις πληγές της. Ορθιες οι γειτονιές, δένουν κρυφά τις πληγές τους και σφίγγουν τα δόντια για να μην δείξουν ότι πονάνε, στον δεσμοφύλακα, που στηριγμένος στο ξένο δεκανίκι του… κρακ… κρακ… τριζοβολώντας απαίσια τις περιδιαβαίνει.

«Ο δεσμοφύλακας κοιμήθηκε
στην πόρτα
η νύχτα προχωράει στη νύχτα
αδέρφια
βασανισμένα μου αδέρφια
χαμηλώστε
Βάλτε τ’ αυτί σας στον τοίχο
σ’ όλους τους τοίχους του κόσμου
ν’ ακούσετε αυτά τα χτυπήματα
ν’ ακούσετε την ίδια σας φωνή.
Ο ήλιος για όλους τους ανθρώπους
η μέρα είναι κοντά.
Θα βαδίσουμε.»

(«Μάχη στην άκρη της νύχτας»).

Κρακ. κρακ. Το δεκανίκι και το ξυλοπόδαρο του δεσμοφύλακα, της πόλης και της ζωής μας. Η ανάσα του φόβου. Και όταν φύγει, με το αυτί ακουμπισμένο στο χώμα, προσπαθούμε να ακούσουμε από πού περνάει το ρυάκι της ζωής, πού χτυπάνε οι μυστικές φλέβες του νερού. Ενα αστέρι από πάνω μας γλυκαίνει την αγωνία της αναζήτησης. Τακ – τακ η φλέβα του νερού χτυπάει ρυθμικά. Ηχος ευγενικός, όπως η ελπίδα, η αξιοπρέπεια και ο έρωτας.

«Ναι, αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα.
Σαν ήμουνα παιδί και μ’ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
έσκυβε και με ρωτούσε. Τι έχεις αγόρι;
Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ’ τον ώμο της
έναν κόσμο άδειο από σένα.
Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι
ήτανε για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.»

(«Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας»).

ο-μεγάλος-Τάσος-Λειβαδίτης

Τραγούδια των ονείρων

«Για να μάθω να γράφω τραγούδια», λέει στο παραπάνω ποίημα ο Τάσος Λειβαδίτης. Κι έγραψε μέγιστα, αθάνατα τραγούδια: «Σαββατόβραδο», «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», «Δραπετσώνα», «Μάνα μου και Παναγιά», «Εχω μια αγάπη», «Λυρικά».

Βρέχει στη φτωχογειτονιά, και είναι παγωμένη τούτη η βροχή. Πάντα παγωμένη ήταν η βροχή στις φτωχογειτονιές. Δεν πειράζει. Οι άνθρωποι ζεσταίνονταν από τα όνειρα.

«Θυμάμαι το ’36

κάθε βράδυ μόλις κατάφερνε ο πατέρας να φέρνει ένα καρβέλι
ψωμί.
Αχνίζαν στο τραπέζι λίγες βραστές πατάτες.
Μα καθώς άρχιζε να μας μιλάει για την Ισπανία που πολεμούσε
τ’ άδειο τραπέζι γέμιζε μονομιάς σημαίες, οδοφράγματα,
τραγούδια
νιώθαμε να χορταίνουμε.»
(«Ο Ανθρωπος με το Ταμπούρλο»).

superthumb

Και ξανά «ανοίξαμε την πόρτα το βράδυ, τη λάμπα κρατήσαμε ψηλά», πορευόμενοι. Και ύστερα πάλι η νύχτα. Στη διάρκεια της δικτατορίας, ο Τάσος Λειβαδίτης, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, δουλεύει σε λαϊκό περιοδικό, μεταφράζοντας σε συνέχειες τους «Αδελφούς Καραμαζώφ» του Ντοστογιέφσκι. Κρακ, κρακ, το κουτσό πόδι του δεσμοφύλακα με το δεκανίκι, η ανάσα του φόβου και πάλι στις γειτονιές.
«Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ’ έδειχναν μόνο με το δάχτυλο, και αυτό αρκούσε. Υστερα, κάνοντας ένα κύκλο που όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς.
Κι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στη θέση σου στεκόταν ένας άλλος, καθ’ όλα αξιαγάπητος κύριος».
(Από τον «Νυχτερινό Επισκέπτη»).

Η πόλη, η φτωχογειτονιά, τα ξεκοιλιασμένα από τις σφαίρες κτίρια, τα πρησμένα πόδια αυτών «που τους έλεγαν αλήτες», τα κουρελιασμένα ντρίλινα παντελόνια των εργατών, η μνήμη του αίματος, η εξευτελιστική για τον Ανθρωπο μυρωδιά του φόβου, άμμος στα γρανάζια του «συστήματος» στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια.

Μέρες και άλλης «κόλασης»
Μια μικρή «ανάσα» κι ύστερα, πάλι σκοτάδι, αίμα, φόβος. Χούντα και Πολυτεχνείο. Ετος 1973.

«Στον δρόμο περπατούνε αγκαλιασμένοι
σιγομιλούνε σε κάποιο καφενείο
κι όλοι οι νεκροί είναι πάλι αναστημένοι
σαν γονατίζουν στο Πολυτεχνείο».

Στην οθόνη της πόλης, η ταινία της Ελλάδας – πάντα ασπρόμαυρη – εξακολουθεί να προβάλλεται. Χωρίς ήχο. «Θα πρέπει να συνηθίσετε να βλέπετε ξανά εφημερίδες με σφυροδρέπανα αναρτημένες στα περίπτερα», γράφει η Ελένη Βλάχου, προετοιμάζοντας τους αναγνώστες της «Καθημερινής» για την κυκλοφορία, προσεχώς, του νόμιμου, πλέον, «Ριζοσπάστη». Σιωπή, επικρατεί ακόμα. Σιωπή στα σταυροδρόμια, σιωπή στην πόλη, και το μόνο που ακούγεται είναι η ανεπαίσθητη, σαν θρόισμα φύλλου, μουσική, που βγάζει ένα χέρι, καθώς χαϊδεύει τα σημάδια που άφησαν οι χειροπέδες πάνω στο άλλο και αντίστροφα.

«Αιώνια κυνηγημένοι, διωγμένοι από παντού, και μόνο το τραγούδι μας,
καμιά φορά, θλιμμένο
μαρτυρούσε το δρόμο, ή άλλοτε για να ξεφύγουμε, σε θρύλους,
όπως σε σιωπηλή γυναίκα.
Γέρναμε, ή γινόμαστε απλοί, τόσο που μας έχαναν.
Κι αλήθεια, κατά πού πέφτει η βασιλεία,
και μόνος ο καθένας μας θ’ ακούσει το ράγισμα ενός άστρου,αργά, τη νύχτα.»
(«Σκοτεινή Πράξη»)

Αχός μέγας ακούγεται στην πόλη. Εχει φθάσει ο πολιτικός …«μάγος». Χρόνια περιπλανιόταν ψάχνοντας τις μαγικές συνταγές για πάσα νόσο. Και ιδού, λοιπόν, έρχεται φορτωμένος «δώρα». Σαλπιγκτές πολιορκούν τα τραγούδια. Βαρβαρισμοί πολιορκούν τη γλώσσα. Ημίγυμνες οδαλίσκες μοιράζουν λωτούς και με λάγνα βλέμματα υπόσχονται τη λήθη. Αερόστατα, ουράνια υπερωκεάνια και ολόφωτα διαστημόπλοια κάνουν τη μέρα νύχτα για να διευκολύνεται και πάλι το τσάκισμα των «ιστών» της κοινωνίας.

«Οραμα μεγάλο πάνω απ’ τους δρόμους, σα φύλλα του φθινοπώρου
σκόρπιζαν οι ζητωκραυγές.
Η πόλη είχε χαθεί κάτω απ’ τα φώτα, τις σημαίες, τη βουή.
Γιορτάζαμε τη νίκη.
Ομως, την ίδια ώρα, κάποιος σηκώνεται μες στο σιωπηλό σπίτι, δεν
ανάβει φως, ντύνεται και κάθεται στο σκοτάδι.
Κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει.»
(«Μικρό Βιβλίο για Μεγάλα Ονειρα»)

Ο ποιητής δεν μπορεί να μεθύσει με ψεύτικο κρασί. Και στρέφεται να πιαστεί από τον εαυτό του, να αποκαταστήσει τα νοήματα εντός του. Θα ψάξει να βρει ένα συνομιλητή, ή μάλλον κάποιον που να τον εμπιστεύεται για να ανοίξει την καρδιά του. Να καταθέσει την πίκρα του, να αφήσει τα δάκρυά του να κυλήσουν ελεύθερα, να λυτρωθεί.

«Κάποτε θα πάρουμε ένα γράμμα, θα ‘ναι από μια άλλη εποχή, θα το ακουμπήσουμε στο τραπέζι αμήχανοι, θα σκεφτούμε πόσο είμαστε ακόμα ξένοι, οι λέξεις θα ‘χουν γίνει φαντάσματα, στο δρόμο θα βρίσκεις καμιά φορά ένα επισκεπτήριο, αλλά δε θα ‘χουμε μνήμη, τα καφενεία άδεια σαν τοπία του υπερπέραν – και μόνο εγώ, τότε, ο τρελός θα σηκωθώ και θα φωνάξω: «σύντροφοι» σαν ν’ απαντάω στην ατέλειωτη αυτή σιωπή.Το ημερολόγιο θα δείχνει Οκτώβριο – με τα μαραμένα φύλλα και τις εξεγέρσεις.»
(«Ο τυφλός με το λύχνο»)

Πίκρα. Ωρες – ώρες αβάσταχτη. Δεν μπορείς να μένεις κλεισμένος μέσα. Πλένεις το πρόσωπό σου και βγαίνεις στον δρόμο.

«Υστερα έρχονται και σου λένε «τα χρόνια έφυγαν», αλλά εγώ θέλω να μου απαριθμήσετε κι εκείνα που έφυγαν μαζί με τα χρόνια – αυτό ποιος θα τ’ αντέξει; Ετσι εκείνο το βράδυ έστριβα σε μια πάροδο, όταν είδα έναν άνθρωπο να τον τραβολογάνε οι αστυφύλακες, ήταν μεσόκοπος, με γενάκι «πως λέγεσαι;» τον ρωτούσαν, τσιμουδιά αυτός «αφήστε τον», είπα, «πλήρωσα εγώ με την ψυχή μου γι’ αυτόν. Λέγεται Λένιν». (Παλιές ιστορίες – για να περάσει κι αυτό το βράδυ)».
(«Τα Χειρόγραφα του Φθινοπώρου»).

tl

Ο Τάσος Λειβαδίτης έφυγε από την πόλη φθινόπωρο, Οκτώβρη. Στις 30 του Οκτώβρη 1988. «Επιστρέφει», όμως, κάθε βράδυ στις λαϊκές γειτονιές που τραγούδησε. Ανάβει το τσιγάρο του από τα πυρακτωμένα όνειρά τους. Φτιάχνει ποιήματα από πεσμένα στο δρόμο όνειρα. Ονειρα, που τα πατούν ακόμα και ανύποπτοι περαστικοί.

«Κάποτε, καθώς φεύγεις
πηγαίνοντας σε μια μεγάλη μάχη
θα σου ‘τυχε ν’ ακούσεις ξαφνικά από ‘να παράθυρο
ένα πιάνο να παίζει.
Ισως ένα κορίτσι με άσπρα δάχτυλα
ή ένας άντρας με δυνατά χέρια
να παίζουν αυτόν τον λυπημένο σκοπό
που σου θυμίζει τα παιδικά σου χρόνια, τους χαμένους έρωτες
όλα όσα ονειρεύτηκες χωρίς να τα ζήσεις
τα γιασεμιά που σου γυρίσανε
την καρδιά σου που την ποδοπατήσαν.
Εσύ στέκεσαι με το στόμα ανοιγμένο
ακούγοντας κάτω απ’ τη βροχή-
μα πρέπει να βιαστείς, προχωράνε οι άλλοι
χάθηκαν κιόλας στη στροφή του δρόμου.
Κι όπως ξεκινάς με πλατύ βήμα
τα παιδικά σου χρόνια
οι χαμένοι έρωτες
όλα όσα ονειρεύτηκες χωρίς να τα ζήσεις
τα γιασεμιά που σου γυρίσανε
η καρδιά σου που την ποδοπατήσαν
ξεκινάνε κι αυτά πλάι σου –
να πολεμήσουν
μαζί σου.»

Βιβλιογραφία:

  • Τάσος Λειβαδίτης: Ποίηση, 1, 2, 3 (εκδόσεις «Κέδρος»)
  • Σόνια Ιλίνσκαγια: «Η Μοίρα Μιας Γενιάς» (εκδόσεις «Κέδρος»)
  • «Η Ελληνική Ποίηση: Η Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά» (εκδόσεις «Σοκόλη»).Γιώργος ΜΗΛΙΩΝΗΣ * Το κείμενο αυτό του Γ. Μηλίώνη προέρχεται από ραδιοφωνική ποιητική εκπομπή του, στο ραδιόφωνο του «902 Αριστερά στα FM»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ από τον Ελληνο-Αυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο Μελβούρνης

untitled

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 2015

 Ο Ελληνο-Αυστραλιανός Πολιτιστικός Σύνδεσμος διοργανώνει και φέτος τον ετήσιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του, τα αποτελέσματα του οποίου θα ανακοινωθούν την ημέρα που θα κυκλοφορήσει το περιοδικό «Αντίποδες».                              www.gacl.com.au

 Ο Διαγωνισμός καλύπτει έργα γραμμένα στην Ελληνική ή Αγγλική γλώσσα, στις ακόλουθες κατηγορίες:  ποίηση, διήγημα και μονόπρακτο θεατρικό έργο.

    • Η αξιολόγηση θα είναι διαφορετική για την κάθε γλώσσα.
    • Οι συμμετέχοντες μπορούν να λάβουν μέρος σε μια ή όλες τις κατηγορίες, στην Ελληνική ή Αγγλική γλώσσα, με ένα μόνο έργο για κάθε κατηγορία.
    • Έργα που ξεπερνούν τα καθορισμένα για κάθε κατηγορία όρια μεγέθους, όπως παρουσιάζονται παρακάτω, θα απορρίπτονται αυτομάτως πριν καν σταλούν στην κριτική επιτροπή.
  • Ποίημα: 100 στίχοι(γραμμές), Διήγημα: 2000 λέξεις, Μονόπρακτο: 15 λεπτά (διάρκεια)
  • Tο έργο/έργα είναι αυθεντικό και δεν έχει δημοσιευτεί ή προωθηθεί σε άλλους φορείς.
  • Κάθε έργο θα υπογράφεται μόνο με ψευδώνυμο, θα είναι δακτυλογραφημένο και θα αποστέλλεται ταχυδρομικώς σε τέσσερα αντίτυπα τα οποία δεν επιστρέφονται.
  • Το ίδιο ψευδώνυμο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για όλα τα έργα που υποβάλλονται από το ίδιο πρόσωπο.
  • Σε εσώκλειστο φάκελο πρέπει να υπάρχει συμπληρωμένη η αίτηση συμμετοχής την οποία θα βρείτε στην τελευταία σελίδα αυτού του δελτίου.  Οι συμμετοχές πρέπει να υποβληθούν το αργότερο μέχρι τις 26 Ιουνίου 2015. 
  •  Τα υποβληθέντα έργα να στέλνονται ταχυδρομικώς στο όνομα Greek-Australian Cultural League of Melbourne και στη διεύθυνση University of Melbourne, P.O. Box 4307, Parkville, Vic., 3052, Australia, η ηλεκτρονικώς – konie@live.com.au
  • Τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού θα ανακοινωθούν την ημέρα της κυκλοφορίας του περιοδικού «Αντίποδες». Στα βραβευμένα έργα θα απονεμηθούν αναμνηστικά διπλώματα. Τα έργα που θα πάρουν το πρώτο Βραβείο στην κάθε κατηγορία και στην καθεμιά από τις δύο γλώσσες θα δημοσιευθούν στο περιοδικό του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Αντίποδες», τεύχος 61, 2015, που θα κυκλοφορήσει την ημέρα της απονομής των Βραβείων.

 **********************

 ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ 2015

 Ονοματεπώνυμο………………………………………………………………………….

Διεύθυνση……………………………………………………………………………………

Τηλέφωνο…………………………e-mail (αν υπάρχει)…………………………………………….

Τίτλος έργου/έργων που υποβλήθηκαν…………………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………………………………….

Γλώσσα έργων που υποβλήθηκαν  ……………………………………………………………………………………………………………

Ψευδώνυμο………………………………………………………………………………………..

Δηλώνω υπεύθηνα ότι :

  1. Eίμαι ο/η συγγραφέας του ανωτέρω έργου/έργων.
  2. Tα έργα είναι αυθεντικά και δεν έχουν δημοσιευτεί η προωθηθεί σε άλλους φορείς.
  3. Eπιτρέπω στον Πολιτιστικό Σύνδεσμο να κάνει τις απαραίτητες συντακτικές ή και ορθογραφικές
    αλλαγές όταν το έργο μου βραβευτεί και δημοσιευτεί στο τεύχος 61 του περιοδικού «Αντίποδες» 2015.

Υπογραφή…………………………………………………………………………………………………………………………

Ταχυδρομείστε στο –
GREEK-AUSTRALIAN CULTURAL LEAGUE OF MELBOURNE
Melbourne University, P.O. Box 4307, Parkville, Vic., 3052, Australia
και ελεκτρονικά- konie@live.com.au

 Καίτη Αλεξοπούλου                                                                                       Γιάννης Γεωργίου

Πρόεδρος                                                                                                         Γενικός Γραμματέας

ΣΠΑΡΑΓΜΑ ένα ποίημα της Μαρίας Κ. Ρουμελιώτη.

 φουρτούνα

ΣΠΑΡΑΓΜΑ

Τέλεψε ο σάκος με το άλεσμα.
Η προζύμη άρχισε να μουχλιάζει.
Φοβούμαι πως θα μείνουμε με
δίχως ψωμί.
Τι κι αν ξακρίστηκαν ζιζάνια
πάνω σε σφυρήλατα βράχια
κι οργώθηκαν γόνιμοι κι άγονοι τόποι;
Σε πανούργους καιρούς
κεραυνοί
κατέκαψαν και μούχλιασαν στο χιόνι
και την πυρά
το σπόρο τον επιούσιο.
Μαύρα κοράκια
κατέπεσαν
στον αυλόγυρο του οίκου μας.
Όρνια αρπαχτικά ξερίζωσαν
με τα γαμψά τους νύχια
ό,τι στον τόπο ρίζωνε.
Μετανάστες οι φύτρες μας
ψάχνουν ηλίου φως.
Τη Μοίρα τη καλή
πετροβολήσαμε
πάνω στον   άσπρο αφρό
της θαλάσσης
αψηφώντας  τα βήματα του αφανισμού.
Η καταβύθιση μας παρέπεμψε
σε αιώνιο λήθαργο∙
στο αχανές
η κολυμπήθρα της ζωής  ξεχάστηκε
μαζί με τους δασκάλους
που μας μάθαιναν
πως με μία ανάσα μοναχή
δεν καταπίνεται ωκεανός
ολάκερος!
Η οργή ξεπήδησε.
Έγινε Μέγας Ποταμός!
Tο δάκρυ έγινε
Πέλαος! Θάλασσα! Ωκεανός!
Ω! μακάριοι θεοί
στο μουγκριτό τ’  ωκεανού βοηθήστε!
Να κολυμπούμε θαλερά,
τα βράχια να ξεγλιστρούμε
διασχίζοντας τους άσπρους αφρούς
της θαλάσσης!
Σειρήνες να λεν το μοιρολόι μας
εκείνο το ατέλευτο
του πόνου μας τραγούδι….

 Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014
Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ Η ΖΩΗ ΜΑΣ

135px-Knossos_silver_coin_400bc

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ  Η ΖΩΗ  ΜΑΣ

Του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

Ευθραυστη  που έγινες Ζωή!
Σαν τη ψυχές μας
μες την ομίχλη τσακισμένες.
Του αιώνα μας γίνανε
φιγούρες κακόγουστες.
Στίς μεγάλες πολιτείες
το βήμα σου κουτσό,
κι  οι ρόδες της δημιουργίας,
κόλλησαν στο μαύρο.
Το γιατί το ξέρουμε.
Kανείς όμως δεν λέει κάτι.
Τόση η πίκρα μας, λέξη δεν βγαίνει.
Το σούρουπο
βιάζεται να παραδοθεί στη νύχτα
κι η νύχτα
προσπαθεί να κρύψει τ’ αστέρια
πίσω απ τα βαριά σύννεφα.
Ας βρέξει, τουλάχιστον…
Βάλσαμο είναι η βροχή,λέμε…
Όμως χρόνια τώρα
δεν λέει ούτε ψιχάλα να ρίξει,
κι απόμεινε το γκρίζο κυρίαρχο.
Σε ζούμε ζωή, εγκλωβισμένοι
μες τους δικούς  σου λαβύρινθους,
και περιμένουμε
τους νέους της Αθήνας
να μας οδηγήσουν στην Εξοδο.
Να μας γλυτώσουν
απ τα δόντια των Μινόταυρων.
Χρειάζονται μόνο ένα νήμα ,ένα νήμα.
Ποιός θα τους το δώσει, άν όχι ο λαός;

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ του CENTENIAL PARK SYDNEY

tnsw1086870_397_landing

ΣΥΔΝΕΙ

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
του CENTENNIAL PARK SYDNEY

Muenze2-150x150

Ο λαβύρινθος (σύμβολο) της κνωσού αποτυπωμένος σε κέρμα του 5ου π.χ.αιώνα

 Δεν ξέρουμε αν στην Ελλάδα έχουν αξιοποιηθεί τα αρχαιο-Ελληνικά και Ρωμαικά σύμβολα του «λαβύρινθου» που έχουν σχεδιαστεί πάνω σε πύλινα αγγεία και σε μάρμαρα κατά την αρχαιότητα.

20141106_123715

Όμως γνωρίζουμε πως σε αρκετές χώρες του κόσμου έχουν κατασκευαστεί οι αποκαλούμενοι «μοντέρνοι λαβύρινθοι» που χρησιμοποιούνται για την κατάπολέμηση του άγχους, της κατάθλιψης και άλλων σοβαρών ασθενιών.Στό Σύδνευ, στην πανέμορφη περιοχή Centennial park 7 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της πόλης, εγκαινιάστηκε πρόσφατα ένας τέτοιος λαμβύρινθος  Ο λαβύρινθος αυτός έχει σχήμα κυκλικό με διάμετρο περίπου 15 μέτρα. Από ένα σημείο Α της περιφέρειας( είσοδος)  ξεκινά ένας στενός διάδρομος πλάτους 40 εκατοστών  και διακλαδίζεται στο εσωτερικό του κύκλου στα πρότυπα του αρχαίου λαβύρινθου ( συμβόλου). Φθάνοντας σε σημείο β της περιφέρειας που αποτελεί την έξοδο  του λαβύρινθου. Η διαδρομή καλύπτεται σε 20 λεπτά με αργό βηματισμό. Ο πάσχων από άγχος στην προσπαθειά του να μην παρεκλίνει του διαδρόμου που θα τον οδηγήσει στην έξοδο, απαλλάσεται από αρνητικές σκέψεις. Κι όταν φθάσει στην έξοδο εσθάνεται αρκετά χαλαρός και ευδιάθετος.

Lauren-Artress

Ο λαβύρινθος του Σύδνευ, είναι φτιαγμένος από υψηλής ποιότητας αμμόπετρες που δένει με το γενικότερο περιβάλλον, και κόστισε αρκετές χιλιάδες δολλάρια. Ο λαβύρινθος αυτός έτυχε της περιέργειας του κοινού που έσπευσε να διαπιστώσει τα ευαιργετήματα  που του προσφέρει. Επίσης οργανωμένες ομάδες από νοσοκομεία, γηροκομεία, επισκέπτονται τον χώρο αυτό,ενώ κάθε πρώτη Κυριακή εκάστου μήνα και ώρα 9.30 Π.Μ. στο σημείο του λαβύρινθου βρίσκεται ειδικός που εξηγεί πώς να γίνεται η χρήση του λαβύρινθου και να απαντά σε ερωτήσεις.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ  CENTENNIAL PARK.

centennial-park-nashville_511b6b7dd4e6d

Είναι ένας φυσικός και τεχνικός παράδεισος. Φυσικός γιατί στο χώρο αυτό των 500 περίπου στρεμάτων προυπήρχαν γιγαντιαία δέντρα και μικροί υδρότοποι, λιμνούλες, και τεχνικός γιατί δημιουργήθηκε υποδομή να προφυλάξει τον φυσικό πλούτο αλλά και να προσθέσει ανθόκηπους

imagesKD9W9VHF

imagesIXI2JPG3

Είναι ένας τόπος ηρεμίας , εκδρομών,σπάνιων πουλιών και πτηνών από πελεκάνους αγριόπαπιες κλπ, τόπος για σπόρ, και ιππασίας. Τις ηλιόλουστες μέρες χιλιάδες εκδρομείς πλημυρίζουν το πάρκο αυτό που τους παρέχει τα πάντα για να απολαύσουν μια αξέχαστη μέρα.
ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ

ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ την 35η ΜΑΡΑΘΩΝΕΙΟ ΠΟΡΕΙΑ Η ΜΝΗΜΗ του ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ στις 17-5-2015

27

Με καλλιτεχνικό πρόγραμμα από το συγκρότημα «Ρωμιοσύνη» ολοκληρώθηκε η συγκέντρωση στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου κατέληξε η 35η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης της ΕΕΔΥΕ, στη μνήμη του αγωνιστή της Ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη.

Χαιρετισμό στη συγκέντρωση, εκ μέρους της Κίνησης για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ) απηύθυνε ο Τριαντάφυλλος Φωτιάδης, απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Όπως τόνισε «η τιμή στο Γρηγόρη Λαμπράκη δεν είναι απλώς μια εκδήλωση αναμνήσεων, αλλά συμβολή στην ιστορική μνήμη που όσοι βαδίσουν το δρόμο της θα επιχειρήσουν να φτάσουν στη ρίζα των αιτιών που προκάλεσαν εκείνα τα γεγονότα, αλλά και να καταδείξουν τι σημαίνει και προς τα πού πρέπει να κατευθυνθεί ο αγώνας μας σήμερα, για κοινωνική απελευθέρωση, απαλλαγή από την οικονομική εκμετάλλευση, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες πού τον προκαλούν.»

Την κεντρική ομιλία εκ μέρους της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ έκανε ο Χρήστος Μαργανέλης.

Προτελευταία στάση της πορείας ήταν η Αγία Παρασκευή. Ο δήμαρχος της Αγίας Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος υποδέχτηκε τους ειρηνοδρόμους, ενώ χαιρετισμό έκανε ο Αντώνης Γουναρόπουλος, από την Επιτροπή Ειρήνης της πόλης. Ο Α. Γουναρόπουλος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες που ξεδιπλώνονται αυτό το διάστημα στην περιοχή, που όπως είπε επιβεβαιώνουν τον Μπρεχτ, που έγραψε ότι «ο πόλεμός τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους…».

Από το ΠΑΜΕ, ο Πόλυς Τάκας, μέλος της Γραμματείας του Μετώπου, ανέφερε ότι η φετινή πορεία βρίσκει την εργατική τάξη σε δύσκολες συνθήκες και πρόσθεσε ότι «μέσα στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης, όπου οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών μεγαλώνουν και εκδηλώνονται μέσα από συγκρούσεις και πολέμους, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εμπλέκει τη χώρα μας πιο βαθιά στους κινδύνους του πολέμου». Κατέληξε λέγοντας ότι «η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες στην οργάνωση» του λαού που μπορεί να ζήσει «χωρίς μνημόνια, φτώχεια, ανεργία».

Στην Αγία Παρασκευή ενώθηκε με τους διαδηλωτές πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Δημήτρη Κουτσούμπα. Η αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ πορεύθηκε με τους ειρηνοδρόμους μέχρι και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Νωρίτερα και συγκεκριμένα τις 15.30 οι ειρηνοδρόμοι ολοκλήρωσαν τη στάση για ξεκούραση στην Παλλήνη και συνέχισαν την πορεία, μεταφέροντας το μήνυμα της έντασης του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα. Ο Δήμος της Παλλήνης και η ΕΕΔΥΕ κατέθεσαν στεφάνια στο άγαλμα του Γρηγόρη Λαμπράκη. Στο χαιρετισμό της η Νατάσα Καμπέλη, εκ μέρους του προεδρείου της ΟΓΕ, σημείωσε ότι «δεν ξεχνάμε, τον όρκο των αγωνιστριών γυναικών της χώρας μας, που μέσα από τις φυλακές Αβέρωφ υπόσχονταν στη νέα γενιά: «Πόλεμο δεν θα γνωρίσεις, δεν θα αφήσουμε να ανάψει πια φωτιά». Δεν ξεχνάμε ότι η δική μας υπόσχεση στη νέα γενιά είναι το δυνάμωμα του αντιμονοπωλιακού αντιιμπεριαλιστικού μας αγώνα μέσα από το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, μέσα από την κοινωνική συμμαχία».

Προηγούμενη στάση των ειρηνοδρόμων ήταν το Πικέρμι, όπου κατατέθηκε στεφάνι από την Γραμματεία της ΕΕΔΥΕ στο μνημείο της Εθνικής Αντίστασης.

Χαιρετισμό εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ απηύθυνε ο Νίκος Μπέρτσιας, ο οποίος σημείωσε ότι: «Κανένας προοδευτικός άνθρωπος και κυρίως αντιστασιακός, οπαδός της Ειρήνης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να κοιμάται ήσυχος πολύ περισσότερο που η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σήμερα αντιμετωπίζουν την επιθετικότητα του κεφαλαίου και των κομμάτων του, κατά στοιχειωδών δικαιωμάτων». Υπογράμμισε ακόμα ότι «οι κατευθύνσεις της ΕΕ που διαμορφώνονται και υλοποιούνται από τις κυβερνήσεις, είτε κεντροδεξιές είτε κεντροαριστερές πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο της πάλης μας».

Νωρίτερα στη διασταύρωση της Ραφήνας πραγματοποιήθηκε σύντομη εκδήλωση κατά την οποία απηύθυνε χαιρετισμό ο Βασίλης Πιστικίδης, δήμαρχος Ραφήνας, ο οποίος απευθυνόμενους στους ειρηνοδρόμους, σημείωσε: «Βαδίζετε στα βαριά χνάρια ενός ήρωα. Βρισκόσαστε σε μία πόλη που στη δύσκολη ημέρα της πρώτης μαραθώνιας πορείας οι κάτοικοι προστάτεψαν τον πρώτο οδοιπόρο της ειρήνης από τους στρατοχωροφύλακες που ήθελαν να τον συλλάβουν» και τόνισε την ανάγκη να παραμείνει άσβηστη η μνήμη του Γ. Λαμπράκη.

Στην συνέχεια χαιρετισμό απηύθυνε η Ευγενία Παπαμακάριου,  γγ της  Ελληνικής Επιτροπής Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ), η οποία σημείωσε ότι πέρασαν 52 χρόνια από την πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, ωστόσο «τα οράματα των τότε αγωνιστών της Ειρήνης εξακολουθούν να συγκινούν και να συνεγείρουν τους σημερινούς αγωνιστές, αφού ακόμα δεν έχουν βρει την δικαίωσή τους.

Η απάντηση είναι μία και μοναδική. Ανειρήνευτη πάλη ώσπου να γίνουν οι λαοί κυρίαρχοι στον τόπο τους. Το όπλο μας ένα και μοναδικό. Η διεθνιστική Αλληλεγγύη».

Σύντομη εκδήλωση στο παλιό Δημαρχείο, πραγματοποιήθηκε και στη Νέα Μάκρη, πρώτη στάση της πορείας. Απευθύνοντας χαιρετισμό εκ μέρους του ΜΑΣ, ο Γιάννης Κονταργύρης σημείωσε ανάμεσα σε άλλα: «Εμπνεόμαστε από τους αγώνες του λαού μας τόσα χρόνια που έχουν δώσει το παράδειγμα του πώς θα πολεμήσουμε τον ιμπεριαλισμό και δίνουμε από εδώ υπόσχεση πως δεν θα σταματήσουμε μέχρι να ανατραπεί συνολικά αυτό το σάπιο σύστημα που για εμάς γεννάει φτώχεια, κρίσεις, πολέμους και ανεργία».

Χαιρετισμό απηύθυνε επίσης ο Παναγιώτης Γεώργoς, εκ μέρους της Παναττικής Γραμματείας της ΠΑΣΕΒΕ, ο οποίος τόνισε: «Ο αγώνας για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες χρειάζεται να συνδεθεί και να συντονιστεί με την πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις αιτίες που τους γεννούν, να διεκδικήσει ο λαός τον πλούτο που παράγει».

Σημείωσε ακόμα ότι «η ΠΑΣΕΒΕ συνεχίζει τον αντιμονοπωλιακό – αντιιμπεριαλιστικό της αγώνα και στέλνει κάλεσμα σε όλους τους φορείς των μικρών ΕΒΕ αλλά και στους ίδιους να δυναμώσουν την πάλη τους για καμία συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενάντια στις ευρωατλαντικές βάσεις θανάτου και για αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ»

Η  35η Μαραθώνια πορεία ειρήνης ξεκίνησε το πρωί από τον Τύμβο του Μαραθώνα, όπου απηύθυνε χαιρετισμό προς τους συγκεντρωμένους  ειρηνοδρόμους  ο Γιώργος Λαμπράκης, αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ και γιος του Γρήγορη Λαμπράκη τονίζοντας ανάμεσα σε άλλα: «Ξεκινάμε για ακόμα μία φορά από εδώ, από τον Τύμβο του Μαραθώνα από όπου ξεκίνησε 21 Απρίλη του 1963 την πρώτη απαγορευμένη πορεία ειρήνης ο αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ, Γρηγόρης Λαμπράκης. Στο σταθερό, αγωνιστικό, αποφασιστικό μας βήμα, συντονίζοντας τις καρδιές όλων των αγωνιστών του ταξικού και φιλειρηνικού αντιμπεριαλιστικού κινήματος, τιμάμε τα 70 χρόνια από την Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, κόντρα στις επιδιώξεις της ιμπεριαλιστικής ΕΕ να γιορτάζει την 9η Μάη σαν ημέρα των λαών της Ευρώπης, παραχαράζωντας και διαστρεβλώνοντας την ιστορία, ταυτίζοντας τους θύτες με τα θύματα, τους ναζιστές με τους κομμουνιστές. Τιμάμε τα 60 χρόνια ζωής και δράσης της ΕΕΔΥΕ, συνεχίζοντας αταλάντευτα τον ίδιο αγώνα κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των αιτιών που τους γεννούν».

Κατάθεση στεφάνου στην προτομή του Γ. Λαμπράκη έγινε από τον Σταύρο Τάσσο, πρόεδρο της ΕΕΔΥΕ και βουλευτή του ΚΚΕ. Στην εκδήλωση στον Τύμβο παραβρέθηκε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Πορείες ειρήνης και σε άλλες πόλεις.

Πορείες ειρήνης έγιναν ακόμη σήμερα στη Θεσσαλονίκη και στη  Λάρισα.

Στη Λάρισα  η Επιτροπή Ειρήνης διοργανώνει έκθεση με ζωγραφιές από τα παιδιά της πόλης, με θέματα ειρήνης. Τα έργα των παιδιών θα εκτεθούν στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας Μουσείο Γ.Ι.Κατσίγρα, ενώ τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Πέμπτη 28 Μάη και ώρα 7.00 μ.μ.

Στην Πτολεμαΐδα η Επιτροπή Ειρήνης Εορδαίας διοργάνωσε Πορεία Ειρήνης  το απόγευμα με σημείο εκκίνησης το Σιδηροδρομικό Σταθμό και κατάληξη την κεντρική πλατεία όπου έγινε ομιλία και συναυλία από το «Εορδαϊκό Ωδείο».

Στα Χανιά η Επιτροπή Ειρήνης διοργάνωσε εκδήλωση το απόγευμα, στο Ενετικό Λιμάνι, στο χώρο πίσω από το Γυαλί Τζαμισί.

Στη Σάμο, η Πανσαμιακή Επιτροπή Σάμου διοργάνωσε πορεία ειρήνης από το ανατολικότερο χωριό της Σάμου το Παλαιόκαστρο ως την κεντρική πλατεία Πυθαγόρα της πρωτεύουσας του νησιού.

«ΕΦΥΓΕ» Ο ΘΡΥΛΟΣ της ΜΠΛΟΥΖ

484019

Ο Αμερικανός θρύλος της μπλουζ, κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός BB King πέθανε χτες σε ηλικία 90 ετών στο Λας Βέγκας. Γεννημένος στις 16 Σεπτέμβρη του 1925, ο Riley B. King έγινε γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο BB King και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς της μπλουζ. Αχώριστη «σύντροφός» του στη μουσική του καριέρα ήταν η κιθάρα με το προσωνύμιο Lucille, μια «ειδικής κατασκευής» Gibson, που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1950. «Οταν τραγουδάω, παίζω μουσική στο μυαλό μου. Μόλις σταματάω να τραγουδάω με τη φωνή μου, τραγουδάω παίζοντας τη Lucille», έλεγε.

Τη δεκαετία του ’50, ο King έγινε ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της Rythm and Blues μουσικής, θέση στην οποία οδηγήθηκε από τραγούδια όπως τα: «You Know I Love You», «Woke Up This Morning», «Please Love Me», «When My Heart Beats like a Hammer», «Whole Lotta Love», «You Upset Me Baby», «Every Day I Have the Blues», «Sneakin’ Around», «Ten Long Years», «Bad Luck», «Sweet Little Angel», «On My Word of Honor» και «Please Accept My Love».

Στον BB King απονεμήθηκε το βραβείο Grammy 15 φορές. Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες και μουσικά συγκροτήματα, όπως: Muddy Waters, U2, Little Richard, Ray Charles, Albert King, Eric Clapton, Gary Moore αλλά και τους Ιταλούς Τζούκερο και Λουτσιάνο Παβαρότι.

Το Π Α Μ Ε καλεί σε λαική κινητοποίηση για να ματαιωθεί η νέα αντιλαική συμφωνία

 201302031457323419

     ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΜΕ
Συλλαλητήρια 11 Ιούνη σ’όλη την Ελλάδα και προετοιμασία για απεργιακή κινητοποίηση

Αγ. Φιλοθέης 5β,  105 56 Aθήνα

Τηλ. 210 3301842,210 3301847,210 3833786   Fax  210 3802 864

20_10_2011%20(2)_0 

Ένας δεν είμαι, μα χιλιάδες!
Όχι μονάχα οι ζωντανοί –
κ’ οι πεθαμένοι μ’ ακλουθάνε
σε μια αράδα σκοτεινή.
Κ.Βάρναλης

 Λαϊκή κινητοποίηση για να ματαιώσουμε τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία!
Σε διαρκή ετοιμότητα για να αντιπαλέψουμε το νέο «μνημόνιο»!

 Οι ψευτοηρωισμοί της κυβέρνησης και τα παραμύθια των κόκκινων γραμμών βαδίζουν στο τέλος τους. Η κοινή δήλωση των Τσίπρα-Γιούνκερ για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό αποτελούν προάγγελο νέας συμφωνίας-λαιμητόμου για το λαό, ενός νέου «μνημονίου».
Οι μάσκες πέφτουν! Κανένας να μην παρασυρθεί από τα διλήμματα, τα δήθεν «αδιέξοδα». Η εξαπάτηση και οι εκβιασμοί, συνεχίζονται από το ίδιο σημείο που τα άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Να μη δώσουμε άλλο χρόνο! Η αναμονή είναι χαμένος χρόνος για το λαό και κέρδος για τη συγκυβέρνηση και τη μεγαλοεργοδοσία. Οδηγούμαστε σε μεγαλύτερη φτώχεια και δυστυχία για να σωθούν τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας, για να πληρώνονται οι δανειστές.

Ο Γολγοθάς για τους εργαζόμενους θα συνεχιστεί με νέα βάρβαρα μέτρα μείωσης του λαϊκού εισοδήματος και ισοπέδωση των κλαδικών μισθών, με νέα μέτρα στις συντάξεις, στο ασφαλιστικό, στη φορολογία. Αυτά απαιτούν ΕΕ-ΔΝΤ και μεγαλοεργοδοσία και σε αυτή τη συζήτηση έχει μπει ήδη η κυβέρνηση. Δηλαδή στο παζάρι για την επιπλέον κατακρεούργηση όσων δικαιωμάτων έχουν απομείνει, για την παραπέρα καταλήστευση του μόχθου μας!
Αν το νέο «μνημόνιο» βαφτίζεται συμφωνία ή το ανάποδο, έχει μηδαμινή σημασία όταν όλοι οι νόμοι που διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις, τις συλλογικές συμβάσεις, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, παραμένουν ανέγγιχτοι, βρίσκονται σε ισχύ και συνεχίζουν να τσακίζουν τις ζωές μας.
Η παγίωση της φτώχειας δεν είναι «έντιμος συμβιβασμός»!

Δεν υπάρχει “έντιμος συμβιβασμός” με τους εργαζόμενους στην ανέχεια, όταν η εξαθλίωση χτυπάει κόκκινο! Έντιμος και δίκαιος είναι ο αγώνας που έχει σήμερα ως αίτημα τη συνολική κατάργηση του αντεργατικού οπλοστασίου που διατηρεί και ενισχύει η κυβέρνηση για να μπορεί να το αξιοποιεί με πλήρη ελευθερία η μεγαλοεργοδοσία σε κάθε κλάδο.

Ο “έντιμος συμβιβασμός” είναι απαίτηση των μονοπωλιακών ομίλων. Η συμφωνία που ετοιμάζεται έχει μέτρα που χαρίζουν χαμόγελα σε αυτούς που πλούτισαν και συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος της συντριπτικής λαϊκής πλειοψηφίας που βασανίζεται και υποφέρει.

 Οι ζωές μας δε σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δε μπορούν να περιμένουν!
Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς να διεκδικήσουμε:

  • Aυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Άμεση επαναφορά με νόμο του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ.
  • Κάλυψη όλων των απωλειών.
  • Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας.
  • Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
  • Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα! Μετά το 2012 οι κλαδικές ΣΣΕ έχασαν την ουσιαστική ισχύ τους καθώς η μεγαλοεργοδοσία τις προσπέρασε. Στις 1400 επιχειρησιακές συμβάσεις που υπογράφτηκαν οι μισθοί μειώθηκαν από 10% ως 40%. Οι συμβάσεις που υπογράφτηκαν από ενώσεις προσώπου, έφεραν μεγαλύτερο τσεκούρι στους μισθούς.

                                                       Δεν πρέπει να χαρίσουμε τον κόπο μας!
Όχι άλλη ανοχή στη φτώχεια, στην ανέχεια, στην ανασφάλεια για τους δανειστές και τα προνόμια των μεγαλοεπιχειρηματιών. Oι απώλειες που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, τα χαμένα μεροκάματα, τα χαμένα δικαιώματα, έγιναν κέρδη και προνόμια για τους εργοδότες. Από τις μειώσεις των τελευταίων χρόνων, που επιβλήθηκαν με τους αντεργατικούς νόμους, οι κυβερνήσεις έκαναν δώρο στους εργοδότες 14 δισεκατομμύρια ευρώ Δεν επιτρέπεται να χαρίσουμε 3τιες, μισθολογικές ωριμάνσεις! Δε μπορούμε να αποδεχτούμε το άθλιο καθεστώς των ελαστικών εργασιακών σχέσεων που γίνεται κυρίαρχο και οδηγεί σε μισθούς των 200 και 300 ευρώ, τα ψίχουλα που δίνονται μέσω των απαράδεκτων προγραμμάτων απασχόλησης που συνεχίζονται απαράλλαχτα και με τη νέα κυβέρνηση.

                                       Να μην περάσει ο συμβιβασμός, η ηττοπάθεια, η απογοήτευση!
Είναι πλέον φανερό “που πάει το πράγμα”. Η επίκληση των δημοψηφισμάτων δεν αποτελεί δημοκρατική ευαισθησία αλλά μεθόδευση ώστε να νομιμοποιηθούν εκβιαστικά και με το μαχαίρι στο λαιμό, οι νέες συμφωνίες από το λαό. Αντίστοιχα, οι κοινωνικοί διάλογοι που στήνει η κυβέρνηση έχουν στόχο να παραπλανήσουν και να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους. Να έχει ο νέος σφαγιασμός την αποδοχή των εργαζόμενων. Να υπογράψουμε την καταδίκη μας!
                                                     Τώρα είναι η ώρα της αγωνιστικής απάντησης!
Όχι άλλη υποχώρηση! Με τη δύναμη μας και τους αγώνες μας μπορούμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Αυτό είναι το όπλο που μας έχει μείνει και πρέπει να αξιοποιήσουμε! Με σωματεία γερά, με κίνημα που να χτυπάει απευθείας  τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, απαλλαγμένο από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, με σταθερό το μέτωπο απέναντι σε ΕΕ-ΔΝΤ και τις εκάστοτε αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Να δυναμώσουν οι αγώνες σε κάθε χώρο δουλειάς και στους κλάδους.
                                    Τώρα είναι η ώρα να ακουστεί η φωνή μας δυνατά, μαχητικά!
Ενιαία οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς να αποτρέψουμε τους νέους σχεδιασμούς. Όλοι μαζί, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας χωρίς εκπτώσεις στις διεκδικήσεις μας. Είναι αγώνας που άφορα τη ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας.
Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες, στην οργάνωση, στα συνθήματα της πραγματικής ρήξης και ανατροπής. Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς μνημόνια, φτώχεια και ανεργία. Μαζί με τις αγωνιστικές δυνάμεις των αυτοαπασχολούμενων, (ΠΑΣΕΒΕ), των αγροτών (ΠΑΣΥ), της νεολαίας (ΜΑΣ) των γυναικών (ΟΓΕ), οι εργαζόμενοι να βγουν στο προσκήνιο, στην καθημερινή πάλη, στο δρόμο του ασυμβιβάστου αγώνα για νέες διεκδικήσεις, για ανάκτηση των δικαιωμάτων που χάθηκαν, να διεκδικήσουμε συνολικά τον πλούτο που παράγουμε.
.

σιντονισου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
To πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ για το Σαββατοκύριακο

ΣΑΒΒΑΤΟ
11:00 «Οι αγώνες στο επίκεντρο» θα υπάρξει επικοινωνία με τον Βαρδαβάκη Μανώλη, μέλος της Γραμματείας Υγείας και Πρόνοιας του ΠΑΜΕ & εκλεγμένος στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕΔΗΝ
12:00 Σωματείου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Υγεία18:00 Εργατικό Κέντρο Λαυρίου
19:00 Γραμματεία Αχαΐας του ΠΑΜΕ
ΚΥΡΙΑΚΗ
18:00 Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ)
19:00 «Metal is coming»
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς, να συμβάλουν στην λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, στέλνοντας τις προτάσεις, τις ιδέες και τις παρατηρήσεις τους στο mail: webradio@pamehellas.gr.
Το Γραφείο Τύπου

Μάης 2015

**********************************************************************************************************

ΘΕΑΤΡΙΚΗ  ΟΜΑΔΑ  Π Α Μ Ε

imagesXKAFH6LJ

Αθήνα, 12/5/2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΜΕ
«Οι γειτονιές του κόσμου» από το Αλιβέρι στην  Καλαμάτα
Συνεχίζονται με επιτυχία παραστάσεις από τη θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ με το έργο του Γιάννη Ρίτσου «Οι γειτονιές του κόσμου».
Η παράσταση στο Αλιβέρι το προηγούμενο Σάββατο 9 Μαΐου, ήταν αφιερωμένη στην ημέρα αντιφασιστικής νίκης και ήταν μέρος της εκδήλωσης που οργάνωσαν εργατικά Σωματεία και ο Σύλλογος Συνταξιούχων της περιοχής . Οι θεατές που είχαν γεμίσει το χώρο ασφυκτικά και μάλιστα συμπλήρωναν καρέκλες, πέρα από τις υπάρχουσες, σε ότι ακάλυπτο υπήρχε, παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον και θερμά  χειροκροτήματα, την ομιλία που έγινε από το Δημήτρη Ζοντό  συνδικαλιστή από το σωματείο Μετάλλου και την παράσταση .
Επόμενη παράσταση στην Καλαμάτα την Κυριακή 17/5/2015 στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου στις  8μμ. Την παράσταση οργανώνει η γραμματεία του ΠΑΜΕ Μεσσηνίας  με στόχο την μεγαλύτερη διακίνηση των λαχνών και τη στήριξη της οικονομικής εξόρμησης  του ΠΑΜΕ
Για τον Ιούνιο έχουν προγραμματιστεί παραστάσεις στον αύλειο χώρο του μουσείου  της ΠΕΚΑΜ και στο  ανοιχτό δημοτικό θέατρο Κορυδαλλού.
Τα σωματεία, οι Λαϊκές Επιτροπές, τα εργατικά Κέντρα, οι σύλλογοι Γυναικών και άλλοι φορείς μπορούν σε επικοινωνία με το ΠΑΜΕ να προγραμματίσουν παραστάσεις στην περιοχή τους, ώστε να παρακολουθήσουν το θέατρο από εργάτες για εργάτες  περισσότεροι  θεατές.

******************************************************************************   

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ  pame_logo  ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

 Όλοι στην Πανελλαδική Στάση Εργασίας (12.00 έως τη λήξη του ωραρίου) στις 20 Μάη,
μέρα πανυγειονομικής απεργίας.

Συγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας στις 12 μ.μ.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε
Τα προβλήματα στο χώρο της Υγείας – Πρόνοιας, στα νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ είναι εκρηκτικά και χειροτερεύουν διαρκώς. Υπολειτουργούν τα πολυϊατρεία και τα Κέντρα Υγείας, τα ιδρύματα Πρόνοιας έχουν καταντήσει ερείπια από τα οποία λείπουν ακόμα και υλικά καθαριότητας!
Οι εξαγγελίες για 4.500 προσλήψεις, ακόμα και αν γίνουν μέσα στο 2015, δεν φτάνουν για να καλύψουν τις τεράστιες ελλείψεις, είναι ασπιρίνη για τον καρκίνο.
Οι δημόσιες υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας συνεχώς υποβαθμίζονται και εμείς καλούμαστε να βάζουμε όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για εξετάσεις, νοσήλια, θεραπείες κ.α., την ώρα που οι ιδιωτικοί όμιλοι, οι φαρμακοβιομήχανοι, τα διαγνωστικά κέντρα αυξάνουν την πελατεία και τα κέρδη τους!
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει καταβάλει στις δημόσιες δομές υγείας ένα μικρό μόνο μέρος της κουτσουρεμένης κρατικής χρηματοδότησης, που προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2015 (που είναι μειωμένη κατά 22,9% σε σχέση με το 2014) και τις οδηγεί έτσι σε οικονομική ασφυξία, ενώ την ίδια ώρα φροντίζει  να πληρώνει στο ακέραιο τις δόσεις για ένα χρέος που δεν είναι του λαού !!!

 Συναδέλφισσα, συνάδελφε
Συγκυβέρνηση, Ε.Ε., ΔΝΤ ετοιμάζουν συμφωνία με νέα αντιλαϊκά μέτρα για εμάς.

Η κοινή δήλωση των Τσίπρα – Γιούνκερ αποτελεί προάγγελο νέας αντιλαϊκής συμφωνίας – νέου «μνημονίου», που θα περιέχει τις απαιτήσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών για συνέχιση της επίθεσης στο λαϊκό εισόδημα, στα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση για Υγεία και Πρόνοια, προκειμένου να στηριχτεί η καπιταλιστική ανάπτυξη και η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου.

Οργανώνουμε τον αγώνα μας για κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων
και την αναπλήρωση των απωλειών σε μισθούς και δικαιώματα.

Λέμε ΟΧΙ στα νέα μνημόνια. Απορρίπτουμε τα εκβιαστικά διλήμματα που προβάλλουν, για να συνεχίζουμε εμείς να πληρώνουμε τα βάρη της κρίσης ή της όποιας αναιμικής ανάκαμψης.

Ο αγώνας για αποκλειστικά δημόσια – δωρεάν υγεία – πρόνοια αφορά όλα τα λαϊκά στρώματα
και όλοι μαζί απαιτούμε:

  • Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ΤΩΡΑ.
  • ΤΩΡΑ να δοθούν όλα τα κονδύλια που χρωστάει το κράτος σε όλες τις δημόσιες μονάδες Υγείας – Πρόνοιας και το ΕΚΑΒ! Πλήρης και αποκλειστική κρατική χρηματοδότηση.
  • Να επαναλειτουργήσουν άμεσα οι υγειονομικές μονάδες και κλινικές που έκλεισαν. Να δημιουργηθούν νέα δημόσια Κέντρα Υγείας.
  • Κατάργηση όλων των πληρωμών των ασθενών. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανασφάλιστων. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία – Πρόνοια, με κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης.
  • Να φορολογηθούν με συντελεστή 45% τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

14/5/2015

Αθήνα, 14/5/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Η ΟΚΕ, ένα εργαλείο που φτιάχτηκε για να προωθεί τον κοινωνικό διάλογο και να γνωμοδοτεί δήθεν με επιστημονικό τρόπο για τη σφαγή των εργατικών-λαικων δικαιωμάτων, θεωρεί πως το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα εργασιακά βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση αλλά παράλληλα πρέπει να αποσυρθεί η διάταξη που βάζει κλιμακωτές αυξήσεις στους μισθούς και να αφεθούν οι βιομήχανοι και η μεγαλοεργοδοσία κάθε κλάδου να αποφασίζουν οι ίδιοι για το ύψος των κατώτατων αποδοχών.

Το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης δεν αναφέρεται σε αποκατάσταση των απωλειών ούτε δυναμώνει το πλέγμα προστασίας των ΣΣΕ. Παραπέμπει τις αυξήσεις των μισθών στο μέλλον και σταδιακά αλλά και με τη σύμφωνη απόφαση των μεγαλοεργοδοτών. Οι εργοδοτικές οργανώσεις όμως φανέρωσαν ήδη τις προθέσεις τους καθώς στις χθεσινές συζητήσεις με τις Ομοσπονδίες  Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών και Τύπου–Χάρτου για την υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, αναφέρθηκαν σε νομοθετικό κενό και ουσιαστικά ζήτησαν «να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις από το μηδέν», με βάση διαπραγμάτευσης την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση των 586 ευρώ. Αμφισβητούν δηλαδή στην πράξη ακόμα και τα ψίχουλα που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο της συγκυβέρνησης.

Σε απλή γλώσσα κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία λένε «ξεχάστε τις απώλειες που είχατε τα προηγούμενα χρόνια», οι οποίες έγιναν κέρδη και προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων αγγίζοντας αθροιστικά το ποσό των 14 δισ. ευρώ και ελάτε να συμφωνήσουμε σε ένα νέο πλαίσιο όπου θα υπάρχουν τυπικά συλλογικές συμβάσεις αλλά οι εργοδότες δε θα είναι υποχρεωμένοι να τις τηρούν και κυρίως η διαπραγμάτευση θα ξεκινά από το άθλιο καθεστώς των 586 ευρώ που νομοθετικά παραμένει ανέγγιχτο. Παράλληλα οι ευέλικτες μορφές εργασίας που οδηγούν σήμερα χιλιάδες εργαζόμενους να έχουν μισθούς των 200 και 300 ευρώ, θα παραμένουν κορώνα στις εργασιακές σχέσεις.

Αυτό είναι το «σύγχρονο μοντέλο» στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό που συμφωνήσαν ήδη με την κοινή δήλωση Τσίπρα-Γιούνκερ, η συγκυβέρνηση και οι δανειστές (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ). Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια συγκαλυμμένη ένταση της εκμετάλλευσης όπου όλοι οι νόμοι που έθιξαν τα μισθολογικά, συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, θα παραμένουν σε ισχύ και παράλληλα με νέα μέτρα θα δυναμώνει το υπάρχον αντεργατικό οπλοστάσιο.

Αυτό που θέλουν είναι εργάτες φτηνούς που θα δουλεύουν με εργασιακές σχέσεις ζούγκλας χωρίς δικαιώματα, φτηνά εξαρτήματα στις μηχανές τους, που θα πληρώνονται με ψίχουλα όπως και όποτε θέλουν.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να παρακολουθούν το παιχνίδι που παίζεται πάνω στις πλάτες τους, παθητικά. Να απαιτήσουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ την αποκατάσταση των απωλειών από τα πλήγματα που δεχτήκαν τα προηγούμενα χρόνια, να διεκδικήσουν άμεση επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, άμεση επαναφορά του κατωτέρου μισθού με νομοθετική ρύθμιση στα 751 ευρώ και αποκατάσταση των κλαδικών συμβάσεων στα επίπεδα του 2009.

Απαιτείται σύγκρουση με τη μεγαλοεργοδοσία στους κλάδους και στους τόπους δουλειάς. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ελπίζουν στην κυβέρνηση και στα μεγάλα λόγια καθώς στην πράξη αποδεικνύεται πως η κατάθεση ελπίδας στο παιχνίδι των κυβερνητικών εναλλαγών, δε φέρνει πίσω κατακτήσεις και δικαιώματα. Η κυβέρνηση υποσχόταν ελάχιστα ψίχουλα και κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων. Όμως όλοι παραμένουν εδώ βοηθώντας τη μεγαλοεργοδοσία κάθε κλάδου να ξεσαλώνει. Οι δήθεν κόκκινες γραμμές αποδεικνύονται αόρατες. Όσο περισσότερος χρόνος δίνεται τόσο χαμηλότερα θα ξεκινούν οι διεκδικήσεις μας στο μέλλον.

Μόνο το εργατικό-λαικο κίνημα με την οργάνωση και τους αγώνες του μπορεί να αναχαιτίσει την επίθεση που παραμένει ισχυρή και πρόκειται να οξυνθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα.

Στις 11 Ιούνη κάθε πόλη να τρανταχτεί από τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων και των συνδικάτων προετοιμάζοντας το έδαφος για πανελλαδική-πανεργατική απεργία. Να πούμε όχι στο συμβιβασμό με την ανέχεια, την εξαθλίωση, την παγίωση της φτώχειας, να πούμε όχι στις νέες αντιλαϊκές συμφωνίες. Να δυναμώσει η πίεση στη μεγαλοεργοδοσία και την κυβέρνηση για αυξήσεις παντού!

Το Γραφείο Τύπου

ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ και ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ ένας συνθέτης και ένας ποιητής που αγαπήθηκαν πολύ για το έργο τους και τους αγώνες τους.

Τραγούδησε το δίκιο της Κύπρου

MariosTokas

Επτά χρόνια συμπληρώθηκαν τον περασμένο μήνα Απρίλι από το θάνατο του συνθέτη Μάριου Τόκα

 244848

Από τη συμμετοχή του Μάριου Τόκα, στο 30ό Φεστιβάλ της ΚΝΕ (2004)

«Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο/ ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;»

Η μελοποίηση του ποιήματος «Η δική μου η πατρίδα» της Τουρκοκύπριας Νεσιέ Γιασίν από τον Μάριο Τόκα υπήρξε το αποκορύφωμα της μουσικής δημιουργίας του συνθέτη, που εμπνεύστηκε από τον πόθο για κοινή ειρηνική πατρίδα και ειρηνική συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ασφαλώς και ο συνθέτης δεν έμεινε μόνο σε αυτή τη δημιουργική πλευρά, καθώς έμπνευσή του, εκτός από τους αγώνες του κυπριακού λαού για απελευθέρωση, αποτέλεσαν και ο έρωτας, η αγάπη, γενικότερα οι ανθρώπινες σχέσεις. Η τραγωδία, όμως, της πατρίδας του ήταν εκείνο που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τη δημιουργία, αλλά και τη στάση ζωής του Μάριου Τόκα, που, χτυπημένος από τον καρκίνο, «έφυγε» από τη ζωή πριν επτά χρόνια (27/4/2008), σε ηλικία 54 ετών. Ο πρόωρος και άδικος θάνατός του Ελληνοκύπριου συνθέτη ήρθε στην πιο καρποφόρα φάση της δημιουργικής του προσφοράς.

«Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο…»

Το ήθος, η συνέπεια και η σημαντική προσφορά χαρακτήριζαν τον ταλαντούχο και σεμνό δημιουργό και συνάμα συνειδητοποιημένο και ένθερμο υπερασπιστή του δίκιου του κυπριακού λαού, ο οποίος μέσα από ένα μεγάλο μέρος της μουσικής και των τραγουδιών του καλλιέργησε στον κυπριακό λαό τη φιλία, την αγάπη, τον αγώνα. Η καλοσύνη του έδωσε τη γλυκύτητα της μουσικής του. Η πολιτική του εγρήγορση και η κοινωνική του ευαισθησία έδωσαν ένα έργο που σε μεγάλο κομμάτι του είναι διαποτισμένο από την έντονη λαχτάρα του για την επανένωση του νησιού. Ο δημιουργός ήταν έντονα συνειδητοποιημένος με ανεπτυγμένη κοινωνική ευαισθησία, η οποία διαποτιζόταν από τα ιδανικά της κοινωνικής δικαιοσύνης, που πήρε από τον πατέρα του, τον ποιητή και δημοσιογράφο Κύπρο Τόκα, και την κυπριακή αριστερά, της οποίας ήταν παιδί.

6d5bf4e07eae718f41e887df8cb394f7_L
Αφιέρωμα για τον Μάριο Τόκα στο Ηρώδειο το 2014

Γεννημένος το 1954 στη Λεμεσό, ο Μάριος Τόκας, σε ηλικία 20 χρόνων έζησε στην πρώτη γραμμή, ως φαντάρος, την τουρκική εισβολή, η οποία του άφησε τραυματικές εμπειρίες, όπως είχε πει ο ίδιος. Ανθρωπος με κοινωνική ευαισθησία, ο νέος τότε καλλιτέχνης έδινε από πόλη σε πόλη συναυλίες, εμψυχώνοντας τους συμπατριώτες του και συγκεντρώνοντας χρήματα για τους πρόσφυγες. Στα πρώτα του έργα μελοποίησε ποιήματα του πατέρα του για τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και τον πόθο τους για μιαν ειρηνική πατρίδα. Συγκλονισμένος από την κυπριακή τραγωδία γράφει τα έργα «Ψυχή τε και σώματι» (μελοποιημένα ποιήματα των απαγχονισθέντων αγωνιστών Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Αντρέα Ζάκου κ.ά.), «Φωνή πατρίδας» σε ποίηση Κώστα Μόντη, Θεοδόση Πιερίδη και Νεσιέ Γιασίν (τα τραγούδια «Ανασήκωσε την πλάτη Πενταδάχτυλε» και «Η δική μου η πατρίδα» γίνονται σημαία του κυπριακού λαού) και «Αμμόχωστος Βασιλεύουσα».

Σε όλη του τη ζωή δεν έπαψε να συμμετέχει ενεργά στους αγώνες για το δίκιο της πατρίδας του και δεν δίσταζε να μιλά ανοιχτά για το δράμα της Κύπρου. Εδωσε πολλές συναυλίες αφιερωμένες στην Κύπρο σε πολλές πόλεις της Ελλάδας σε συνεργασία με τα κυπριακά παροικιακά σωματεία, ενώ αντιτάχθηκε στο «σχέδιο Ανάν», τονίζοντας ότι «οι εθνικά οριακές στιγμές θέλουν και καθαρές απαντήσεις».

Μελωδική διαδρομή

Το 1975 ο Μ. Τόκας ήρθε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο και τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, συνεχίζει να συνθέτει. Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με λαϊκά τραγούδια υλοποιήθηκε το 1978. Ηταν «Τα τραγούδια της παρέας», με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά, ένας δίσκος που γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Η γνωριμία του Μάριου Τόκα με τον ποιητή της ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο, υπήρξε σταθμός στη διαδρομή του. Ο ποιητής τού εμπιστεύεται τα ανέκδοτα ποιήματά του με γενικό τίτλο «Πικραμένη μου γενιά», τα οποία μελοποιεί ο συνθέτης. Το 1981, ηχογραφεί στην «Columbia» το δίσκο «Πικραμένη μου γενιά», με ερμηνευτή τον Λάκη Χαλκιά. Ενα εξαιρετικό άλμπουμ, με πολύ δυνατές στιγμές και ερμηνείες, όπως τα τραγούδια «Η πικραμένη μου γενιά», «Την έρμη τη φτωχολογιά», «Δεν κλαίω γι’ αυτά που μου ‘χεις πάρει», «Ο χαμός του λεβέντη» κ.ά. Μελοποίησε επίσης έργα και άλλων ποιητών, όπως των Κώστα Βάρναλη, Κώστα Καρυωτάκη, Κώστα Μόντη, Κυριάκου Χαραλαμπίδη, Θεοδόση Πιερίδη, Τεύκρου Ανθία, Μιχάλη Πασιαρδή κ.ά.

Ακολούθησαν τα πολυτραγουδισμένα «Μικρά ερωτικά» με τον Αντώνη Καλογιάννη, η «Λεωφόρος της αγάπης» με ερμηνευτές τους Γιάννη Πάριο, Χάρι Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Διονύση Θεοδόση, και το «Σαν τρελό φορτηγό» με τον Γιάννη Πάριο. Τεράστια επιτυχία σημείωσε η συνεργασία του με τον Δημήτρη Μητροπάνο στο δίσκο «Η εθνική μας μοναξιά». Ακολούθησε ο δίσκος του με τον Πασχάλη Τερζή, ενώ στην τελευταία του δισκογραφική δουλειά «Ασπρο μαντίλι ανέμιζε» ερμηνευτής ήταν ο Βασίλης Σκουλάς. Τραγούδια του ερμήνευσαν, επίσης, οι Γιώργος Νταλάρας, Γλυκερία, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα, Στ. Διονυσίου, Αλέκα Κανελλίδου, Κατερίνα Κούκα, Μαρία Αλεξίου κ.ά.

Ανάμεσα στα γνωστότερα λαϊκά του τραγούδια είναι τα: «Αννούλα του χιονιά», «Σ’ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη», «Δίδυμα φεγγάρια», «Εξαρτάται», «Θάλασσες», «Η εθνική μας μοναξιά», «Σαν τρελό φορτηγό», «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη», «Σ’ αγαπώ», «Τα Λαδάδικα» κ.ά. Σημαντική του δουλειά θεωρείται επίσης η μελοποίηση εκκλησιαστικών ποιημάτων με τον τίτλο «Θεομήτωρ Μαρία». Παράλληλα, ο Μάριος Τόκας έγραψε μουσική για πολλές θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικά έργα. Ανάμεσά τους οι «Θερμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη και τα έργα «Γέρμα» και «Δόνα Ροζίτα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Τιμήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία (2001) με το «Μετάλλιο εξαίρετης προσφοράς στην πατρίδα», που αποτελεί την ύψιστη τιμή της κυπριακής πολιτείας, και με το βραβείο «Γιάννος Κρανιδιώτης» (2002).

Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ

 *************************************************

ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ

Η ποιητική «λαλιά» της Κύπρου και των αγώνων της

 ANTHIASTEYKROS_gr

«Θυμούμαι από μικρό παιδί, τρία πράγματα για τον πατέρα μου. Πρώτο, σπάνια τον είδα στο σπίτι δίχως την πένα στο χέρι, δίχως ένα χειρόγραφο, δίχως απασχόληση με κάποια ιδέα. Δεύτερο, ήταν τρυφερός πατέρας και σύζυγος. Σαν πατέρας ήταν γεμάτος από ιστοριούλες, σκίτσα και ζωγραφιές που σχεδίαζε όταν μας έλεγε τις ιστορίες του. Τρίτο, η ζωή του ήταν γεμάτη από ανθρώπους, συνεδριάσεις, φίλους, επισκέπτες. Κι όμως όσο διανοούμενος κι αν ήταν παρέμεινε λαϊκός, φίλος όλων και ειδικά της εργατικής τάξης (αφού κι αυτός ήταν γέννημα φτωχής αγροτικής οικογένειας). Πίστευε στο ρόλο της εκπαίδευσης ως εκπαιδευτικός. Δεν παρέμενε πίσω από το γραφείο, ανέβαζε θεατρικά έργα, του άρεσε η διασκέδαση.

Τον παρουσιάζω όπως τον είδα σε διάφορα στάδια της ζωής του, αλλά με στοιχεία από τη μητέρα μου, Αναστασία Ανθία, για τη ζωή του πριν μεταναστεύσει στην Αγγλία, το 1948, και από το έργο του, ένα από τα πιο σημαντικά στην κυπριακή και στην ελληνική λογοτεχνία. Τον Ανθία τον βλέπανε στην Κύπρο και στην Ελλάδα σαν τον ποιητή της Αριστεράς, μ’ όλο που η ποίησή του είχε πλατιά εκτίμηση. Στην Κύπρο, παντού κάποιος – συνήθως άνω των 40 ετών – μπορούσε να απαγγείλει τουλάχιστον ένα ποίημά του. Από μικρό μαγαζάτορα, ως καφετζή, ως μουχτάρη μέχρι βουλευτές, διανοούμενους, ηθοποιούς και κυβερνητικούς εργάτες. Ο Ανθίας έχει αναγνωριστεί όχι μόνο ως ο ποιητής της Αριστεράς, αλλά της πονεμένης Κύπρου. Πρόσφατα συγκρίθηκε με τον Καζαντζάκη, τον Σαρτρ και άλλους ως ποιητής της υπαρξιακής ανησυχίας.

Προτομή-Τεύκρου-Ανθία-4-n-300x225

Δεν παρέμεινε, ωστόσο, στον υπαρξισμό. Πολιτικοποιήθηκε και χρησιμοποίησε την ποίησή του σαν καταδίκη των πολιτικών και οικονομικών συνθηκών που απανθρωπίζουνε και αλλοτριώνουνε την ανθρώπινη ζωή. Τα κύρια θέματα ήταν η ζωή, η αγάπη, η αντίσταση – ήρωές του, οι φτωχοί και καταπιεσμένοι.

Ο ποιητής – όπως όλοι οι άνθρωποι- εξαρτούνται για την εξέλιξή τους από την κοινωνία και το στάδιο εξέλιξης της οικονομικής, κοινωνικής και πνευματικής ζωής της εποχής τους. Ο ποιητής, κάθε καλλιτέχνης, ξεχωρίζει από τους ανθρώπους με δύο τρόπους. Πρώτα, χρησιμοποιεί τα στοιχεία της εποχής του με τρόπο ανατρεπτικό – δηλαδή τα διαμορφώνει προς καινούριες κατευθύνσεις – και ξεπερνά τα όρια της εποχής δείχνοντας ξεκάθαρα το χαρακτήρα τους και συνειδητοποιώντας τα με δημιουργικό τρόπο. Ο καλλιτέχνης μιλά με τρόπους και μορφές που έχουν νόημα και για μελλούμενες γενιές. Δεύτερο δεν αντανακλά μονάχα την εποχή του, αλλά συνεισφέρει και στη διάπλαση και την αλλαγή της.

Συνδέω το έργο του πατέρα μου με τη βιογραφία του, δείχνοντας πως και ο ίδιος, κάτω από ειδικές κοινωνικές καταστάσεις της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας του, της Κύπρου, και μετά σαν μετανάστης στην Αγγλία, όπως και στην προσωπική του ζωή, δημιούργησε ένα έργο που έσπασε τα όρια της εποχής του και χάραξε μια καινούρια δημιουργική περίοδο.

«ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΑΠΗΝΤΗΣΕΝ…»
Αλήτικη ζωή! δε σε βαρέθηκα,
μ΄ όλο που μ΄ έκανες ερείπιο.
(Γελώ και καμαρώνω, εδώ που βρέθηκα,
το παντελόνι μου το τρύπιο).
Κοιτάζω το σακάκι μου το νόστιμο,
και το θρηνώ, χωρίς αιτία.
(Το κλάημα μου προσφέρεται σαν πρόστιμο
για την αθλία μου αλητεία).
Κρατώ ένα μικρουλάκι ξεροκόμματο,
και μες στο δρόμο το σπαράζω.
Κινούμαι βλακωδώς, καθώς αυτόματο,
και με τον κόσμο διασκεδάζω.
Ιδού! κάποια μαντάμ κρατάει τη τσάντα της
κι ενώ με βλέπει, χαχανίζει.
Και γνέφει στον ηλίθιο τον άντρα της,
που κάπου εκεί κάτι ψωνίζει.
Γιατί, παρακαλώ, μαντάμ, γελάσατε;
Πως είμαι αλήτης σιωπηλός;
Αχ! φαίνεται ποτέ σας δεν πεινάσατε…
…Με συγχωρείτε… είμαι τρελός…
«Εκείνη δεν απήντησεν…», ως έγραψε
μια συγγραφεύς ρομαντική.
Γελούσε, ναι, γελούσε και δεν έπαψε,
ώσπου τραβήχτηκα από κεί.
Αλήτικη ζωή! δε σε βαρέθηκα,
μ΄ όλο που μ΄ έκανες ερείπιο.
(Γελώ και καμαρώνω, εδώ που βρέθηκα,
το παντελόνι μου το τρύπιο).
Από το βιβλίο: Τεύκος Ανθίας, «Τα σφυρίγματα του αλήτη», Αθήνα 1929, σελ. 61-62.

Ο Ανθίας, γεννήθηκε ως Ανδρέας Παύλου στις 3 Απρίλη του 1903, στο χωριό Κοντέα της επαρχίας Αμμοχώστου. Ο πατέρας του ήταν γεωργός. Ο Ανθίας ήταν «ποιηταρούδιν νηστικό, παιδί της αλητείας», όπως λέει. Εγύριζε χωριά και πόλεις, τυπώνοντας και τραγουδώντας τα ποιητάρικά του για να συντηρήσει την οικογένεια. Ο πατέρας του, που είχε χάσει την περιουσία του, ήταν ντυμένος τη μαύρη βράκα με μάλλινη ζώνη στη μέση, με φουστανέλα κτλ. τραγουδούσε γεγονότα ή καταστάσεις που τον ενδιέφεραν και πρόσωπα σαν τον Βενιζέλο και τον βασιλιά Κωνσταντίνο. Λέει σ’ ένα ποιητάρικό του:

«Σύναξα όλα αυτά τα χρήματα
για να πιάσω
να πάω στο γυμνάσιον σχολήν
για να σπουδάσω».

Μαθητεύει στο Εμπορικό Λύκειο της Λάρνακας το 1916-17, όπου τυπώνει και μεταδίδει ποιήματα σαν το «Ξύπνα λαέ», τα πιο πολλά δεκαπεντασύλλαβα, περιγράφοντας σκηνές πείνας, δυστυχίας, ορφάνιας κτλ. και έπειτα (1917-22) στο ιεροδιδασκαλείο Λάρνακας, όπου δημοσιεύει ποιήματα σε περιοδικά και εκδίδει την πρώτη ποιητική του συλλογή, τα «Λουλούδια της αγάπης».

Δουλεύει σαν δάσκαλος στη Χοιροκοιτία (1922-23) και μετά φεύγει για την Ελλάδα για να σπουδάσει φιλολογία. Λόγω οικονομικών δυσκολιών εργάζεται ως δάσκαλος στη Σπάρτη και μετά στο Σκλαβοχώρι (1924-1926). Στη Σπάρτη πρωτοβγάζει τα περιοδικά «Φλόγα» και «Σπίθα». Επιστρέφει στην Αθήνα (1926), όπου αρχίζει η «αλήτικη» ζωή. Γυρίζει τις ταβέρνες με την παρέα του Βάρναλη, του Βουρνά και άλλους. «Αλήτης» άστεγος, μπήκε γρήγορα στον κύκλο της νέας δημιουργικής κατεύθυνσης της Αθήνας. Αυτή η εμπειρία του καταγράφεται στα «Σφυρίγματα του Αλήτη» ( 1928). Μια συλλογή με καινούρια φωνή, που τράνταξε την εποχή της, που παραμένει σημαντικός σταθμός στη νεοελληνική ποίηση και είναι γραμμένη στα πλαίσια ενός φιλολογικού υπαρξισμού – ο «αλήτης» αναζητεί τον αληθινό εαυτό του, ένα σύμπαν έξω από την αλλοτρίωση, τη μιζέρια. «Ηρωας» δεν είναι ο παραδοσιακός λεβέντης, αλλά ένας «αλήτης», καταθλιμμένος, περίγελο δεσποινίδων και κυριών, που επισκέπτεται και πόρνες, βλέποντάς τις σαν θύματα. Υπάρχει πολύ κοινωνικό περιεχόμενο σ’ αυτή τη συλλογή – κάτι που πολλοί κριτικοί περιφρόνησαν, όπως στο ποίημα«Οι καταφρονεμένοι»:

Φέρε μας, κάπελα, κρασί
κ’ έλα με μας να πιεις και συ.
Ηρθαμε τώρ’ απ’ τη δουλειά,
μάδειο μυαλό κι άδεια κοιλιά,
μες το πιοτό να ξεχαστούμε
(Ζωή που κάνουμε και μεις,
μαρτύρια που τραβούμε!)(…)».

Υπάρχουν όμως και ποιήματα ερωτικά και πιο φιλοσοφικά, ενώ η μορφή των ποιημάτων είναι παραδοσιακή, πολύ λυρική. Ο «Αλήτης» δεν μπόρεσε ακόμη να ορίσει τον εχθρό του. Λέει μόνο εκείνα που υποφέρει σαν στο «Βάκχικο «:

«Ηθελα απόψε να σου πως για τη λατέρνα
μα πού μ’ αφήνουνε τα ντέρτια να σκεφτώ.
Αν θέλεις όμως, έλα κέρνα ξανακέρνα
ίσως μπορέσω στο πιοτό να ξεχαστώ»

Θα το καταλάβουμε αυτό καλύτερα, αν προσέξουμε πως δεν υπήρχε εργατικό κίνημα στην Κύπρο πριν φύγει ο Ανθίας για την Ελλάδα. Η περίοδος 1920-1930 είχε φτώχεια. Εξαιτίας και της αποικιοκρατίας, αυτή την περίοδο νέοι εργάτες εμφανίζονται στις πόλεις αναζητώντας διέξοδο απ’ τη μιζέρια της αγροτικής ζωής. Είναι στο δεύτερο εξάμηνο του 1920 που αναπτύσσεται η εργατική τάξη και οργανώνεται σε συντεχνίες – το ΚΚΚ ιδρύεται στη Λεμεσό το 1926.

* * *

ΟΑνθίας γυρίζει στην Κύπρο το 1930. Μπαίνει στο ΚΚΚ. Αφοσιώνεται στον αγώνα, χρησιμοποιώντας την πένα του σαν θαυμάσιο όπλο και αρχίζει να δημοσιογραφεί. Συμμετέχει στα Οχτωβριανά γεγονότα του 1931. Είναι ο πρώτος που συνέλαβαν (πυροβολήθηκε μάλιστα στο αριστερό χέρι και μας το έδειχνε ιστορώντας τα γεγονότα). Γράφει, από το 1930-1948, σε διάφορες εφημερίδες – συντάκτης της «Ελευθερίας» και μετά της «Πρωίας». Το 1930 εκδίδει το «Αγιε Σατάν, ελέησον με» -καταδίκη μιας εποχής όπου κυριαρχεί το κέρδος, ο πόλεμος, η εκμετάλλευση, η κοινωνική ανισότητα και η υποκρισία.

Προσευχή
Ελέησόν με, άγιε Σατάν, το βράδι αυτό,
κι άκουσε, αν θέλεις, της κοιλιάς μου το γουργουρητό.
Κλαρίνα, πίπιζες, ταμπούρλα, τα έντερά μου,
μια χλαλοή, ένα πανηγύρι διοργανώνουν.
Σαν εφιάλτες οι αναμνήσεις με κυκλώνουν,
γελούν, σα μέγαιρες, τριγύρω τα όνειρά μου…
Άνθρωπος ήμουνα κ΄ εγώ κάποια φορά
κ΄ έγινα ζώο, απ΄ των πραγμάτων τη φορά.
Ναι, κάποιο χτήνος, με τα πόδια του δεμένα,
που δε μπορεί μες το λειβάδι να βοσκήσει,
δεν ημπορεί τ΄ αφεντικό του να κλωτσήσει,
γιατί το σφίγγουν οι αλυσίδες του, ωιμένα!
Κόλαση γύρω μου η ζωή με τυραννεί,
πνίγοντας κάθε βογγητό μου και φωνή.
Μα, ως τόσο, κάτι περιμένω, που όταν φτάσει,
μέσα στο φως, μες τη χαρά θα ξεχυθώ,
μια νέα αυγή, μια μέρα ολόφωτη θα ιδώ.
Κάθε μου δάκρυ, που απ΄ τα μάτια μου έχει στάξει,
φωτιά θα γίνει, που ό,τι με σφίγγει θα ρημάξει.
Γαλάζια η νύχτα θα χορεύει ολόγυρά μου,
λαμπρά τ΄ αστέρια θα οργιάζουν μες το φως.
Άγιε Σατάν, τώρα που γέρασε ο Θεός,
οδήγει, Εσύ, οδήγει, Εσύ, τα βήματά μου.-
Από τη συλλογή ‘Αγιε Σατάν ελέησόν με, Αθήνα 1930, σ. 5-6.

Το 1931 εκδίδει τη «Δευτέρα Παρουσία», που έγινε αφορμή να αφοριστεί από την Εκκλησία. «Ηρωές» του είναι άνθρωποι εκμεταλλευόμενοι, οργισμένοι, επαναστατημένοι – και μέσω αυτών κατηγορεί ο ποιητής το Θεό ως προσωποποίηση του κακού, της καταπίεσης και αδικίας. Ενα έργο κοινωνικό και φιλοσοφικό, που παρουσιάζει όλους τους καταπιεσμένους της Γης. Το 1931 εκδίδει το «Πουργατόριο» και το 1934 το «Διψασμένοι στην Αβυσσο».Στο «Χάος» (1936) ασχολείται με ανισότητες και τη νοοτροπία της σύγχρονης κοινωνίας. Στην «Εξοδο» (1937) καταδικάζει τις ψευδαισθήσεις της εποχής: «Μη μας μιλάτε για τη φρίκη των δραμάτων/που παίζονται στου κόσμου τη σκηνή».Στην «Ανοδο» (1939) εκφράζει παγκόσμια προβλήματα, αλλά και προσωπικά. Το 1939 και το 1940 εκδίδει το «Ιντερμέδιο» και το «Β Ιντερμέδιο» – το δεύτερο περιλαμβάνει ποιήματα γραμμένα και σε ελεύθερο στίχο – εκφράζοντας και την προσωπική του ζωή. Είναι η εποχή του πρώτου του γάμου που τον κάνει δυστυχισμένο. Το 1940 και ’41 εκδίδει το «Βομβύκιο» και τη «Σερενάτα», από τα λυρικά ποιήματά του. Από το 1937 δουλεύει στην » Πρωϊνή», διδάσκει στο Μελκονάν (Αρμένικο Κολέγιο), κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, προγράμματα στο «Μαγικό Παλάτι» και εκδίδει τον «Πεννοφόρο» (εβδομαδιαίο σατιρικό περιοδικό). το 1942 διαλύεται ο γάμος του και το 1943 παντρεύεται τη μητέρα μου, Αναστασία Ανθία, σύντροφό του ως το θάνατό το

Το 1941 εκλέγεται στην ΚΕ του ΑΚΕΛ. Το 1945 εκδίδει τα περιοδικά » Φλόγα» και » Σπίθα» και δουλεύει στο » Δημοκράτη» του κόμματος. Με την «Ηρωική Συμφωνία» (1942) υμνεί την ανατροπή των κοινωνικών θεσμών – είναι η εποχή της Εθνικής Αντίστασης και της ελπίδας για μια σοσιαλιστική Ελλάδα – τάσσεται υπέρ της απελευθέρωση της γυναίκας – κάτι πρωτοποριακό για την κυπριακή ποίηση – εκφράζει επαναστατικές ιδέες, εμπνευσμένος από τη Ρωσική Επανάσταση

ΤΕΥΚΡΟΣ ΑΝΘΙΑΣ
Από «τα σφυρίγματα του αλήτη»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη.
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
πώκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.
Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,
ούτε κραυγές υστερικές να βγαίνεις πέρα ως πέρα.
Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτεινής,
που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.
Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωμένος,
και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,
αλήτη, δε θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος
απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρυθμης ψυχής σου.
Αλήτη, απόψε είναι η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι, αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
που έκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Τα «Σφυρίγματα του Αλήτη» (1943) αισιοδοξούν, αλλά με μια μελαγχολία και πολλή λυρικότητα. Εκδίδει το «Εκ βαθέων» (1944), υμνώντας την απελευθέρωση. Στο «Ανθρώπινο έπος» (1945) υμνεί την ανθρώπινη ζωή. Είναι ένα επικολυρικό ποίημα, το πιο ώριμο ιδεολογικά. Λέγει: «αξίζουνε οι θυσίες για τα μεγάλα» και «ρίξε μέσα στον τάφο ό,τι πεθαίνει». Τώρα εκφράζεται σε ελεύθερο στίχο, θέλοντας να απαλλαγεί από τα δεσμά του παραδοσιακού.

Από το 1945 η ποίηση του Ανθία καταγράφει σύγχρονα γεγονότα, ειδικά την αντίσταση της Ελλάδας και Κύπρου, την ελπίδα για κοινωνική αλλαγή, την πάλη εναντίον της ξένης κυριαρχίας, για δικαίωση και ελευθερία. Στην «Κυπριακή Ραψωδία» (1946) λέει: «Μια πέτρα μέσ’ στο πέλαγο είν’ η γη μου» και «Ξένε, πατάς την πέτρα που δε σάλεψαν, τι φωνές θύελλες και τρικυμίες».

Από το 1930-1948 έγραψε πεζά, νουβέλες, θεατρικά έργα, διηγήματα, λαογραφικά κείμενα: «Μπλακ Μαρία» (1934), «Ο γιόκας μας» (1936), «Το ταξίδι στον ήλιο» (1940), «Ζωντανή Κύπρος» (1941). Εκδίδει το δίτομο » Μουσικό Εγκόλπιο» – Λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια στη βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική. Το 1948 πηγαίνει στο Λονδίνο με την οικογένειά του – εκδίδει τη » Φλόγα» και » Σπίθα», κάνει εκπομπές στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC με τον Μιχάλη Κακογιάννη και δουλεύει σαν ανταποκριτής του » Ταχυδρόμου» Αλεξανδρείας και συντάκτης στο «Βήμα» της παροικίας. Το 1953 είναι κύριος ιδρυτής της Ελληνικής Σχολής Λονδίνου, όπου δουλεύει τα βράδια σαν δάσκαλος.

* * *

Με το «Τραγούδι της Γης» (1951)και το «SOS« (1952) εκφράζει την ανησυχία του για το μέλλον της ανθρωπότητας. Το 1955 γυρίζει στην Κύπρο σαν συντάκτης στο » Νέο Δημοκράτη».Συλλαμβάνεται στις 14 Δεκεμβρίου με 134 άλλα στελέχη του ΑΚΕΛ και μπαίνει στα κρατητήρια της Δεκέλειας. Γράφει το «Ημερολόγιο του CDP« (αυτό βάλαμε στον τάφο του στην Κοντέα). Λόγω καρδιακής προσβολής απελευθερώνεται και ξαναδουλεύει στη » Χαραυγή». Το 1957 γυρίζει στο Λονδίνο και δουλεύει στο » Βήμα». Το «Ορατόριο» (1961), που αφιερώνεται στον αγώνα της Κύπρου για απελευθέρωση και σε ήρωες λέει: «Μια χούφτα χώμα είν’ το νησί μου στην απέραντη τη γη».

Το 1962 εκδίδει τα Απαντά του και παρότι υποφέρει από την καρδιά του συνεχίζει την πολιτική και ποιητική του δραστηριότητα. Η «Κυπριακή Τραγωδία» (1965) είναι εμπνευσμένη από την Τηλλυρία και το διαχωρισμό Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων. Το 1966 εκδίδει την «Λαμπρακιάδα» για το Γρηγόρη Λαμπράκη, στενό φίλο του, που η δολοφονία του ήταν μια προσωπική πληγή για τον Ανθία. Το είχε καημό να του γράψει ένα τραγούδι, αλλά δεν έζησε να το χαρεί. Τον είχε συνοδέψει στο » Μαραθώνα της Ειρήνης» και του τραγουδά σαν υστερόγραφο, στους δίσκους που βγάζει στη μνήμη του: «Η δάφνη ως γίγαντας θα ζει/και θα φουντάρει η Νέα Ζωή/με το δικό σου το αίμα».

Οι τελευταίες του συλλογές είναι το «Σ’ αγαπώ» (1966) και «Αγρυπνώ για Σένα Ελλάδα» (1967). Το «Σ’ αγαπώ» ήταν εμπνευσμένο από την Αναστασία, μεγάλη συντρόφισσα της ζωής του, αλλά συμβολίζει και την αγάπη του για τη ζωή. Το «Αγρυπνώ…» καταδικάζει τη Χούντα. Η υγεία του χειροτερεύει. Πεθαίνει από καρδιακή προσβολή στις 8 Νοεμβρίου 1968 και κηδεύεται στο χωριο του Κοντέα όπως επιθυμούσε.

Αλητισμός

«Τι τρομερός, τι τρομερός,
πούναι κι αυτός ο αλητισμός!»
Τέτια μιλώ, παραμιλώ,
την κάθε μέρα και γελώ
με τον ανόητο εαυτό μου,
πόχει πιστέψει στη ζωή
και την ερμιά του κόσμου.
«Σήμερις έχουμε ψωμί,
κι αν δεν υπάρχει, θα βρεθεί!»
Με τέτια σκέψη τριγυρνώ
εδώ κι εκεί κι όλο περνώ
πάντα μες τ΄ όνειρο, στην πλάνη,
και το κουφάρι μου γερνά,
κοντεύει να πεθάνει.
«Κάποιαν αγάπη καρτερώ
και θάρθει σύντομα, θαρρώ».
Φτωχή καρδιά, καρδιά τρελή,
πόχεις πεποίθηση πολλή
στα μαδημένα τα φτερά σου,
είν΄ ο αγέρας δυνατός
κι ανάλαφρη η χαρά σου.
«Δεν ήρθε απόψε. Τι μ΄ αυτό;
Στη μοναξιά θ΄ αναπαυτώ».
Ίσως και νάρθει την αυγή,
εδώ στον πάγκο να με βρει,
μ΄ ένα φιλί να με ξυπνήσει.
Τάχα γιατί ν΄ απελπιστώ
κι αν λίγο ακόμη αργήσει;
«Ω τι γλυκός, ω τι γλυκός,
πούναι κι αυτός ο αλητισμός!»
Τέτιον επίλογο θα πω,
σα μια νυχτιά θα κοιμηθώ
στον ουρανό από κάτου
και θ΄ απλωθεί τριγύρω μου
το σκότος του θανάτου.-

Συλλογή Τα σφυρίγματα του αλήτη, Αθήνα 1929,

Νομίζω πως ο Ανθίας κατατάσσεται με ποιητές σαν τον Μπρεχτ, που βλέπουν τη δημιουργία τους σαν «όπλο» – προσφορά στον αγώνα και τη μορφή της εξαρτημένη από το θέμα και το στόχο της. Ο Ανθίας ήταν πρωτοπόρος στη μορφή που διάλεξε. Ηταν πρωτοπόρο πνεύμα – και πνευματικά και επαναστατικά. Δε φοβόταν την πάλη με τα καθιερωμένα, δε φοβόταν τη φτώχεια. Ηταν αφοσιωμένος πάντοτε στο καλύτερο αύριο. Αγαπούσε την οικογένειά του, τους φίλους του, την τέχνη, τον αγώνα. Ηταν διανοούμενος, αλλά πάντα άνθρωπος του λαού. Γι’ αυτό και η ποίησή του μιλά και στον απλό αγρότη και στον διανοούμενο. Τελειώνω, με την ανάμνηση όλων εκείνων που τακτικά μου απαγγέλλουν ποιήματά του – από τα κρασοχώρια ως τη Μεσαορία».

Της Φλόρας ΑΝΘΙΑ