Monthly Archives: Δεκέμβριος 2015

2016, λέμε ΟΧΙ στους πολέμους

Λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμόςimage410
Πικάσο

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ
ΕΙΡΗΝΙΚΟ
ΤΟ 2016

Β Ρ Υ Σ Ο Υ Λ Ε Σ    Γ Ν Ω Σ Η Σ

**********************

gitoniestukosmu

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Ο ήλιος εβασίλεψε

Ο ήλιος εβασίλεψε Έλληνά μου,
βασίλεψε και το φεγγάρι εχάθη,
κι ο καθαρός Αυγερινός
που πάει κοντά την Πούλια,
τα τέσσερα κουβέντιαζαν
και κρυφοκουβεντιάζουν.
Γυρίζει ο ήλιος και τους λέει,
γυρίζει και τους κραίνει:
«Εψές όπου βασίλεψα
πίσου από μια ραχούλα,
άκ’σα γυναίκεια κλάματα
κι αντρών τα μοιριολόγια,
γι’ αυτά τα ‘ρωικά κορμιά
στον κάμπο ξαπλωμένα
και μες στο αίμα το πολύ
είν’ όλα βουτημένα.
Για την Πατρίδα πήγανε
στον Άδη τα καημένα»

 Έτσι μικρό ήταν τ’ όνειρό μας

Έτσι μικρό ήταν τ’ όνειρό μας.
Μα τούτο τ’ όνειρο ήταν τ’ όνειρο
όλων των πεινασμένων και των αδικημένων.

Κι οι πεινασμένοι ήταν πολλοί
κι οι αδικημένοι ήταν πολλοί
και τ’ όνειρο μεγάλωνε σιγά-σιγά.

Μεγάλωνε πάντοτε
το ίδιο στρογγυλό σαν το ψωμί
και το ίδιο στρογγυλό και σαν τον ήλιο
και το ίδιο στρογγυλό και σαν τη γη
και το ίδιο στρογγυλό σαν τον ορίζοντα.

Ετούτο τ’ όνειρο των πεινασμένων,
τ’ όνειρο των αδικημένων
όλου του κόσμου.

 Ήταν πικρές οι μέρες μας

Ήταν πικρές οι μέρες μας πολύ πικρές.
Ο ίσκιος ενός κυπαρισσιού μετρούσε
μέτρο το μέτρο όλον τον κόσμο.

Καθ ένας κουβαλούσε στον ώμο του
κι από ‘να πεθαμένο. Κάθε στιγμή
κουβαλούσαμε το θάνατό μας στον ώμο μας.

Όλο κι όλο τ’ όνειρό μας ήταν μικρό και στρογγυλό
σαν ένα ψωμί, ήσυχο και λυπημένο
σαν μια σταγόνα λάδι, νηστικό.

Σαν πρώτη λέξη που αλλάζουν οι ανθρακωρύχοι
λίγο πριν από την απεργία. Τ’ όνειρό μας μικρό
και καλοκρυμμένο στην καρδιά μας
σαν το χαρτάκι με την κομματική γραμμή
κρυμμένο στο παπούτσι του προλετάριου.

Ήταν όμορφες εκείνες οι μέρες

Ήταν όμορφες εκείνες οι μέρες στις πλατείες των μαχαλάδων.
Κάτι παιδιά ξυπόλητα με μπαλωμένα τα παντελόνια
βγάζανε λόγους, μιλούσαν για το μέλλον.

Κάτι παιδιά ξυπόλητα με μπαλωμένα τα παντελόνια
ανοίγανε τα νευρικά τους χέρια,
άνοιγαν μεγάλα παράθυρα στον ουρανό.

Σκέψου η ζωή

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της
και συ να λείπεις.
Να ‘ρχονται οι άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα
και συ να λείπεις.
Να ‘ρχονται τα κορίτσια στο παγκάκι του κήπου
με χρωματιστά φορέματα
και συ να λείπεις.

Ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες να ανεμίζουν στα μπαλκόνια
να λένε δυνατά τη λέξη «σύντροφος»
και συ να λείπεις.
Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται
και σένα να σου λείπουν τα χέρια.
Δυο κορμιά να παίρνουνται και συ να κοιμάσαι
κάτω από το χώμα.

Και τα κουμπιά του σακακιού σου
να αντέχουν πιότερο από σένα κάτω απ’ το χώμα
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει,
όταν η καρδιά σου που τόσο αγάπησε τον κόσμο θα ‘χει λιώσει.

Γεια και χαρά σου λευτεριά

Γεια και χαρά σου λευτεριά,
τρέχαν στους δρόμους, φωνάζαν: «Ζήτω!»
Αχ κι οι καρδιές ν’ ανάβουν κόκκινα βεγγαλικά
στου περβολιού το Πάσχα και τα πουλιά
από γειτονιά σε γειτονιά αηδονόλαλαν:
«Γεια και χαρά σου λευτεριά!»

 

imagesNHJ18Z2M

λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
Β   Ρ   Υ   Σ   Ο   Υ   Λ   Ε   Σ      Γ   Ν   Ω   Σ   Η   Σ imagesNHJ18Z2M
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
imagesNHJ18Z2MΚ  Α  Λ   Ε  Σ     Γ  Ι  Ο  Ρ  Τ  Ε  Σ                                               λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΕΙΡΗΝΙΚΟ untitled.png
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
untitled ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ 03122015 (4)
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτιμοςπολιτικοςπροσανατολισμος
imagesNORV2EF1ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΤΟ 2016imagesNHJ18Z2M
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμός

imagesNHJ18Z2M

 

 

 

Advertisements

Δεν θα παραδώσουμε την ασφάλιση στα νύχια των αρπακτικών

pame

ΝΕΟ ΣΠΟΤ του ΠΑΜΕ για το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ με πινελιές Χίτσκοκ!

Στην παρακάτω διεύθυνση υπάρχει το νέο σποτ του ΠΑΜΕ για το ασφαλιστικό!https://youtu.be/l_G2WuKNfns
Η επίθεση στο ασφαλιστικό είναι αιτία πολέμου!
Φέρνουν γρήγορο θάνατο στο ασφαλιστικό!

Να μη μας πιάσουν στον ύπνο! Προετοιμαζόμαστε για σκληρή αναμέτρηση, για μεγάλη απεργία, στον αντιασφαλιστικό όλεθρο!

Η σφοδρότητα της επίθεσης που ετοιμάζουν στην κοινωνική ασφάλιση μας φέρνει αντιμέτωπους με καταστάσεις που αντιμετώπιζαν οι εργαζόμενοι τον 19ο αιώνα. Η επίθεση που δεχόμαστε δεν φέρνει απλώς κάποια νέα αντιασφαλιστικά μέτρα αλλά συνολικά την ταφόπλακα των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, τη διάλυση του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης είχε απομείνει.

Μας λένε να ξεχάσουμε πως θα υπάρχει ένα δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που θα καλύπτει τον εργαζόμενο και την οικογένειά του, αλλά η Ασφάλιση να γίνει προσωπική υπόθεση ανάλογα με τις εισφορές και παροχές στον καθένα αναλόγως την τσέπη του. Να είμαστε εκτεθειμένοι στις ασθένειες, στον επαγγελματικό κίνδυνο και η εργοδοσία και το κράτος να σου κλέβουν τον κόπο και τον ιδρώτα σου δίνοντας πενιχρές υπηρεσίες επιπέδου πτωχοκομείου.

Δε θα παραδώσουμε την ασφάλιση μας στα νύχια των αρπαχτικών! Ο διαρκής πόθος των μεγάλων επιχειρηματιών της υγείας για αποχώρηση του κράτους και της εργοδοσίας από τη χρηματοδότηση τουασφαλιστικούσυστήματος αποτελεί την έναρξη χρυσών δουλειών με ζεστό χρήμα για τα αρπαχτικά των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και των μεγαλεμπόρων της υγείας.

Οι δεκάδες Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ καλούν τους εργαζόμενους, τον εργαζόμενο λαό, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε το νέο έγκλημα. Να αγωνιστούμε για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα περιλαμβάνειτα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας.

***********************************

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ από το ΠΑΜΕ

untitled Populus_nigra-bekes

138776Συνεχίζονται με επιτυχία οι παραστάσεις της θεατρικής ομάδας του ΠΑΜΕ με το δραματοποιημένο παραμύθι «Η Λευκα και το Αλογο» για παιδιά και το έργο του Γιάννη Ρίτσου «Οι Γειτονιές του κόσμου»
Το παιδικό έργο θα πλαισιώσει τις παιδικές γιορτές που έχουν ετοιμάσει στις
3-1-2016 η λαϊκή επιτροπή Κορυδαλλού
9-1-2016 το Σωματείο Εργαζόμενων στο Δήμο Αγίων Αναργύρων
10-1- 2016 η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων ΟΒΣΑ
Παράσταση με τις γειτονιές του κόσμου θα πραγματοποιηθεί το Φλεβάρη στο Δήμο Χαιδαρίου
Στη θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ, στη χορωδία και την ορχήστρα μπορούν να συμμετέχουν νέοι και νέες, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, μετανάστες, νοικοκυρές, συναγωνιστές και συναγωνίστριες που αγαπούν τον πολιτισμό και θέλουν να πλαισιώσουν τις ομάδες μας

 

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ εις βάρος της Ελλάδας

ΝΕΕΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΝΟΤΑΜ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Επιχείρησε δέσμευση σημαντικών περιοχών του Αιγαίου για ένα χρόνο

Στο φόντο των πιέσεων της ΕΕ για «κοινές περιπολίες» στο Αιγαίο, υπό την ομπρέλα της λυκοσυμμαχίας

473805

Δέσμευση μεγάλων περιοχών και για ένα έτος, για αεροναυτικές ασκήσεις σε βόρειο, κεντρικό και νότιο Αιγαίο, εξήγγειλε η Αγκυρα

Κλιμακώνεται η προκλητικότητα της τουρκικής αστικής τάξης στο Αιγαίο, με την επιδίωξή της για «γκριζάρισμά» του να γίνεται όλο και πιο οφθαλμοφανής, με τις αντίστοιχα επιδεικτικές «πλάτες» μάλιστα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Σε αυτή τη βάση, η Αγκυρα με τρεις NAVTEX (1184/15, 1183/15, 1182/15) και τις αντίστοιχες ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε ανήμερα τα Χριστούγεννα επιχείρησε να δεσμεύσει για ασκήσεις (συνήθως αεροναυτικές) για έναν ολόκληρο χρόνο (!) τρεις μεγάλες περιοχές, παραβιάζοντας κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας:

— Η πρώτη, στο Βόρειο Αιγαίο, στην περιοχή βορείως της Λήμνου μέχρι τον Αθω και τη Θάσο.

— Η δεύτερη, στην καρδιά του Αιγαίου Πελάγους, μεταξύ Αη Στράτη και ανατολικά της Κύμης, εγκλωβίζοντας έτσι όλη τη Σκύρο – έδρα της 135 Σμηναρχίας Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας.

— Και η τρίτη, στο Νότιο Αιγαίο, μεταξύ Πάτμου, Αμοργού, Δονούσας και της νησίδας Κινάρου.

Είχε προηγηθεί η εκ νέου αμφισβήτηση της αρμοδιότητας της χώρας στους τομείς της Ερευνας και Διάσωσης, στην αναγνωρισμένη από τον ICAO (Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας) περιοχή που συμπίπτει με το FIR Αθηνών («Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων»), καθώς με δύο ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η Αγκυρα στις 23 Δεκέμβρη (Α5832/15, Α5821/15), με αφορμή επιχείρηση διάσωσης στο Φαρμακονήσι, δήλωσε ότι η αρμοδιότητα για Ερευνα και Διάσωση μέχρι το μέσο του Αιγαίου ανήκει στις τουρκικές αρχές.

Ως απάντηση, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές Πολιτικής Αεροπορίας, με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσαν, χαρακτηρίζουν άκυρες και ανίσχυρες τις τρεις τουρκικές ΝΟΤΑΜ. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις ελληνικές ΝΟΤΑΜ Α2642/15, Α2641/15 και Α2640/15, οι τουρκικές αναγγελίες είναι παράνομες και χωρίς ισχύ («Null and Void»), καθώς για το FIR Αθηνών μόνες αρμόδιες είναι οι ελληνικές αρχές για την έκδοση ΝΟΤΑΜ, ενώ οι συντεταγμένες που έχει δώσει η Αγκυρα επικαλύπτουν και «περιοχές εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας». Επισημαίνεται, άλλωστε, στις ελληνικές ΝΟΤΑΜ ότι με τις απαιτήσεις που εγείρει η τουρκική πλευρά, επηρεάζονται οι διεθνείς αεροδιάδρομοι R19 και L995, καθώς και η εσωτερική εναέρια κυκλοφορία.

Σε ό,τι αφορά μάλιστα την περιοχή που έχει δεσμεύσει η Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο οι ελληνικές αρχές επισημαίνουν πως επηρεάζονται ο διεθνής αεροδιάδρομος G33 και ο ΤΜΑ (Terminal Control Area) του αεροδρομίου της Λήμνου.

«Πλάτες» στην προκλητικότητα με όχημα το Προσφυγικό

Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια το γεγονός ότι οι τουρκικές ΝΟΤΑΜ και NAVTEX εκδόθηκαν ενώ η ΕΕ πιέζει για συνδιαχείριση του Αιγαίου με αφορμή το Προσφυγικό και τις «κοινές περιπολίες» στα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας, υπό την ομπρέλα της ΕΕ, προκειμένου στην πραγματικότητα να ανοίξει δρόμος για τη συνδιαχείριση και σε άλλα ζητήματα όπως η Ενέργεια, οι δίαυλοι διαμετακόμισης, ο τουρισμός, η αλιεία κ.λπ.

Την ίδια ώρα, μάλιστα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εμφανίζεται «καθησυχαστική», εξυπηρετώντας τη βούληση μονοπωλίων των δύο πλευρών να καταλήξουν σε κάποιο συμβιβασμό ώστε να προωθηθούν τάχιστα οι μπίζνες του κεφαλαίου στην περιοχή, ενώ ακόμα και τώρα συνεχίζει να μιλά για «ευρωπαϊκά σύνορα

Τα «κάλαντα» του ΠΑΜΕ

Αφισα για το Ασφαλιστικό03122015 (4)

 ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
χρονιά πολλά αγωνιστικά
Μ’ αγω-μ αγώνες ξεκινάμε
στο κεφα-στο κεφάλαιο απαντάμε
Άλλαξε πάνω ο Μανωλιός
Μνημόνιο ψήφισε κι αυτός
Τα κε-τα κέρδη προσκυνάνε
και τον κο-και τον κόσμο τυραννάνε.
Συναίνεση ζητούν ξανά
Να μην τη δώσει η εργατιά
Μ’ αντί- μ’ αντίσταση και πάλη
Να μη σκύψεις το κεφάλι
Τώρα που φτάσαμε ως εδώ
Φέρνουν το ασφαλιστικό
Το δί-το δίνουν στα κοράκια
Και εμάς και εμάς στα θυμαρακια
Τη σύνταξη χτυπούν ξανά
Δουλειά μέχρι τα γηρατειά
Τσακί-τσακίζουν την Υγεία
Διαλύ- διαλύουν τα ταμεία
Χαράτσια στέλνουν συνεχώς
Και ο φτωχός, φτωχότερος
Τ’ αφε-τ’ αφεντικά γελάνε
Για τα κε, για τα κέρδη τους μιλάνε
Γι αυτό εργάτη πάρε μπρος
Να σπάσει ο συμβιβασμός
Αγώ-αγώνες κι απεργία
Πριν μας κα-πριν μας κάνουν την κηδεία
Με λαϊκό ξεσηκωμό
αγώνα πανεργατικό
στους δρό-στους δρόμους να μας βρούνε
όλοι μας, όλοι μας να οργανωθούμε!

 

Ακόμη δύο πρωτοχρονιάτικα ποιήματα.

   ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ
Του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

imagesNHJ18Z2M

Όταν, το κουδούνι της πόρτας
μου χτυπήσεις νέα του αιώνα μας χρονιά,
θα’θελα να μ εύρισκες αλλιώτικα.
Ας πούμε σε μια αυλίτσα της γής μας
-χωρίς βέβαια τους φράκτες-
όπου θα την πλημμύριζαν
οι νέες αξίες που θα πήγαζαν,
απ την εμφάνιση
του νέου χρηστού ανθρώπου.
Ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος
δημιουργός
του ωραίου και τ αληθινού.
Πιο κει, στην αίθουσα ενός σχολίου,
τα παιδιά μας θάδειχναν με τα δακτυλά τους,
πάνω σε κάποια οθόνη υπολογιστή-
την άσπρη γραμμή π αντανακλούσε
την ατέρμονη πορεία της ζωής
στο διάβα των αιώνων: απ τις φρικαλεότητες
της βαρβαρότητας
στη βαρβαρότητα του πολιτισμού,
στην παρακμή του,
ως την εμφάνιση  της «άλλης μέρας»
που οδηγούσε
σε δρόμους κοινωνικής τελειότητας.
Την ίδια στιγμή ο σοφός δάσκαλος
θα έθετε τα καινούργια ερωτήματα
που έμελε νάναι
και τα καινούργια μας καθήκοντα.
Απ την τελειότητα τ ανθρώπου
ως την αιωνιότητα της τελειότητας. Θα’θελα. 

*******************

ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ!…
Του Μενέλαου Καρανδεινού

kalanta-voio

Έφυγε κι’ αυτός ο χρόνος μετά κλάδων και βα’ί’ων,
μα η αξία του δεν ήταν ούτε λίγων καρατίων,
παντού πείνα, στεναχώρια κι’ αγωνία για το μέλλον,
εμφανής η απουσία τού Θεού και των αγγέλων.

 Χρόνος άδικος και ψεύτης, στέρησε την κάθε ελπίδα,
να αγγίξει τη ζωή μαςμε το άγγιγμα τού Μίδα,
πίσω αφήνοντας συντρίμμια από αισθήματα χαμένα,
από νεύρα, από άγχος κι’ από φλάς στα περασμένα.

 Τώρα, στον καινούργιο χρόνο δίνει βάση η ανθρωπότης,
να σωθεί απ’ τη Δουλεία, και να σπάσει τον κλοιό της,
πού, δεκάδες χρόνια τώρα, στραγγαλίζει κάθε ωραίο,
με σκοπό να υποτάξει τούς ανθρώπους στο μοιραίο.

 Εύχομαι λοιπόν, εκ βάθους τής καρδιάς τού κάθε κτύπου,
σωτηρία κι’ ευτυχία των ανθρώπων κάθε τύπου,
κι’ η ειρήνη πού οι ανθρώποι καρτερούμε μ’ αγωνία,
ν’ απλωθεί τον νέο χρόνο με αγάπη κι’ ευλογία.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ και ποιήματα του Π.Σοφιανού.

imagesFFR2NE5S
imagesULH9LZU7 athhna-pame_48 56437
untitledkke 511165
imagesULH9LZU7 imagesNORV2EF1 imagesCTHMMLIS
images brighton-le-sands-image1 metanastes-kagia
505847 kke2_1 genikes2
Ritsos 49a 777 untitled
banner_narkotika225
untitled

Κ Α Λ Ε Σ  Γ Ι Ο Ρ Τ Ε Σ
Ειρηνικό Αγωνιστικό Χαρούμενο το 2016
Β Ρ Υ Σ Ο Υ Λ Ε Σ Γ Ν Ω Σ Η Σ

*******************

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Του Π. Σοφιανού , Πυθαγόρειο
Σάμου

Αρχιμηνιά Καλή Χρονιά ,
σε όλους Χρόνια μας Πολλά
με Υγεία , Ειρήνη και Φιλία
και καλή και καλύτερη Παιδεία

Ειρήνη θέλουν οι Λαοί ,
Ειρήνη θέλει όλη η Γη
κι όποιος τον πόλεμο σκορπάει
από κει , από κει που ‘ρθε να πάει

Η πιο μεγάλη Αρετή
πιάστε μολύβι και χαρτί
έξω τα μίση και τα πάθη
γράφετε , γράφετέ το,  είναι η Αγάπη !

Να είμαστε εμείς  μικρά παιδιά ,
ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΥΓΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ
από της , μέσα απ’ της καρδιάς τα βάθη…

Κι αν είναι Αγώνας η Ζωή
κι είναι δουλειά σκληρή πολύ
Αγώνας είναι κι η Ειρήνη
πιο όμορφη , πιο όμορφη η ΓΗ να γίνει !

Με τέτοιο Αγώνα με Δουλειά
κι όχι δουλεία η αγγαριά*
θα ‘ρθει η Χαράς Δημιουργία
να χαρούμε του Ανθρώπου Κοινωνία !

  • * απλήρωτη εργασία.

********************************

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ
Του Πέτρου Σοφιανού.  Πυθαγόρειο Σάμου

panselinos_709441071

Το δέντρο μας στολίζουμε με Αγάπη αλλά κι Αγώνα
από δάκρυα της Εργατιάς και τούτου του Αιώνα …
στο Αιγαίο εδώ αφού φτάνουνε πρόσφυγες , μετανάστες
θύματα ιμπεριαλιστών κι από πολέμων στάχτες !

Τη Νύχτα χθες Πανσέληνος* φώτισε τη Μεγάλη
μα γη » μήλον της έριδος » βλέπουν πάντα οι άλλοι
που πλούτη κλέβουν από μας ανοίγοντας τον δρόμο
τούτης της δόλιας προσφυγιάς με πόλεμο και τρόμο !

Καθώς όμως «τα πάντα ρει» και » πόλεμος πατέρας »
Ειρήνη η μάνα μας η » χθων , πυρ , ύδωρ κι ο αέρας »
η στέρεα Γνώση πάει να πει του Κόσμου μας και πάλι
λύση θα δώσει αφού ενταθεί η Ταξική μας Πάλη !

*  Όποιοι απολαύσαμε την χθεσινή Πανσέληνο αλλά και όσοι δεν το γνώριζαν ας θυμόμαστε ότι μπορεί να την απολαύσουμε ξανά μετά από 20 χρόνια κοντά στα Χριστούγεννα , καθώς μάλιστα «μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την Δικαιοσύνη » με Ήλιους Νοητούς ερωτευμένοι πάντα κοντά σε  «ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ» να βρισκόμαστε τη δίψα μας να σβήνουμε … 

***********************************

ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΑ
Του Π.Σοφιανού. Πυθαγόρειο Σάμου

pythagorasL

 Η μητέρα  όλων η terra κι ο πατέρας μας ο αστήρ
πρώτα έφτιαξαν δυό τέκνα που ήταν το ύδωρ κι ο αήρ…
Ύστερα έφτασαν τα ζώα , καθώς πρώτα τα φυτά
απ’ της θάλασσας τα βάθη φύκια πρό-ζωα και λοιπά !
Μέσ’ απ’ το νερό τα ψάρια στον αέρα , στην στεριά
πρώτα έγιναν αμφίβια κι ύστερα … θηλαστικά…
Έτσι φτάσαμε στο γένος το δικό μας , στους ανθρώπους
σκορπισμένο στου θαυμάσιου  πλανήτη μας τους τόπους !
Σε παράλια ψαρεύουν κάποιοι κι άλλοι κυνηγόντας
μέσα σε μεγάλα δάση την τροφή αναζητώντας.
Άλλοι τα ψηλά τα όρη πιάνουνε και κατοικούν
με τα ζώα που ημερώνουν για να τους υπηρετούν
μα άλλοι σε μεγάλες πόλεις στριμωγμένοι … ασφυκτιούν …
Άλλοι με κόπο εργάζονται αγρεύοντας τη γη
καθώς και κάποιοι πονηροί το παίζουν … αρχηγοί.
Κινητά κι αυτοκίνητα γεμίζουνε τη γή μας
μ’ «έξυπνα όπλα» απειλούν ναι τη καταστροφή μας…
Νομίζουμε «αυτόκινητο» έχουμε κατακτήσει
μα πετρελαιοκίνητο πάει να μας αφανήσει…
Το Υδρο-ηλιοκίνητο η νέα γενιά αν ψάξει
ίσως μπορεί τη γη κι εμάς μαζί να προφυλάξει,,,
μόνο τον ιμπεριαλισμό στα τάρταρα αν πετάξει !
Έτσι όπως κυλάνε οι μέρες και τα χρόνια κι οι αιώνες
Εργάτες που πιέζονται ανταπαντούν με Αγώνες…
Φεύγουν έτσι οι αιώνες και φτεροκοπούν τα χρόνια
μα και κάτι απ’ τους ανθρώπους μένει και διαρκεί αιώνια…
Λέμε πως είναι η Αγάπη κι η παλιά καλή Φιλία
όπως είναι και η Γνώση που την ψάχνεις στα βιβλία !
Πολλοί λένε η Αγιότης της ψυχής της καθαρής
μέσα απ’τον καθάριο Λόγο της σοφής μας κεφαλής…
Όλα τούτα είναι αξίες ψυχικοπνευματικές
που ο κοινός Αγώνας φτιάχνει Ανθρωποκοινωνικές.
Όλα τούτα είναι αξίες που και Εσύ αν θες θα φτάσεις
όταν με καλή Υγεία πρέπει πρώτα να κοπιάσεις…
Γιαυτό δύο από μένα πάντα είναι οι βασικές ευχές:
να έχουμε καλή Υγεία και προσπάθειες Καλές !

 

«Οι πρόσφυγες» Ένα επίκαιρο ποίημα του Γ.Δ.Μπίμη

metanastes-kagia

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
του Γιώργου Δ.Μπίμη

Πως ξενυχτούν σαν τα πουλιά οι άνθρωποι στη μπόρα,…
στο κύμα και στον άνεμο,…
στη δίσεκτη την ώρα…
Σκάρτε,… δειλέ πολιτισμέ του θλιβερού αιώνα,…
νήπια, γέροι και παιδιά
θρηνούν μες στο χειμώνα…
Κι απ’ του μυαλού μου το στενό μαύρες σκιές περνάνε
νιοι, παλικάρια βλοσυρά
που λυτρωμό ζητάνε…
Μα οι μέρες δεν αλλάζουνε στου δειλινού το χρώμα,
με μοιρολόγια και μ’ ευχές
και με σπονδές στο χώμα…
Στον άνθρωπο ορκίζομαι π’ ανάβει η ψυχή του,
που βάφει με το αίμα του
μ’ αίμα την προσευχή του…

Ένα καράβι αρμάτωσα να βγω στην οικουμένη
να ‘χουν αμπρί κι οι πρόσφυγες
κι όλοι οι ξεριζωμένοι…

ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΜΠΙΜΗΣ
************************

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΝΑΥΑΓΙΟ
Πέμπτη 24-12-2015 ώρα 11.46 (ώρα Ελλάδας)

lesvos_metanastes-4

Οκτώ άνθρωποι, ανάμεσά τους έξι παιδιά, πνίγηκαν νωρίς σήμερα το πρωί στα ανοιχτά των δυτικών ακτών της Τουρκίας σε ένα νέο ναυάγιο με πρόσφυγες στο Αιγαίο, μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο «Dogan», άλλοι 14 αγνοούνται.
Το μικρό πλοίο στο οποίο επέβαιναν κατευθυνόταν στη Λέσβο. Ήταν υπερφορτωμένο και είχε αποπλεύσει από τη μικρή τοποθεσία Μπαντελμί της Δυτικής Τουρκίας. Όπως μετέδωσε το «Dogan», ανατράπηκε λόγω της κακοκαιρίας που επικρατούσε στην περιοχή.
Στη Λέσβο καταφθάνουν από το πρωί σήμερα συνεχώς βάρκες γεμάτες μετανάστες, αναμεσά τους μικρά παιδιά και υπερήλικες.
Στο λιμάνι του Πειραιά αναμένεται να φτάσουν σήμερα περίπου 3.000 πρόσφυγες. Ήδη, έχουν φτάσει με το πλοίο «Νήσος Ρόδος» 1.101 πρόσφυγες προερχόμενοι από τη Μυτιλήνη, τη Χίο και τη Σάμο και με το πλοίο «Blue Star 1»  άλλοι 890 πρόσφυγες από τη Μυτιλήνη και τη Χίο. Αναμένεται επίσης να καταπλεύσει από τη Μυτιλήνη το «Νήσος Μύκονος» με 710 πρόσφυγες.

Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

imagesFFR2NE5S
imagesULH9LZU7 athhna-pame_48 56437
untitledkke 511165
imagesULH9LZU7 imagesNORV2EF1 imagesCTHMMLIS
images brighton-le-sands-image1 metanastes-kagia
505847 kke2_1 genikes2
Ritsos 49a 777 untitled
banner_narkotika225
untitled

Κ    Α    Λ    Ε    Σ        Γ    Ι    Ο    Ρ    Τ    Ε    Σ
Ειρηνικό Αγωνιστικό Χαρούμενο το  2016
Β    Ρ    Υ    Σ    Ο    Υ    Λ    Ε    Σ      Γ    Ν    Ω    Σ    Η    Σ

*******************************************

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ
24-12-2015

Στους 18 νεκρούς, ανάμεσά τους τουλάχιστον έξι παιδιά, ανέβηκε ο τραγικός απολογισμός του νέου ναυαγίου που σημειώθηκε τα ξημερώματα στο Αιγαίο, ανοικτά των βορειοδυτικών τουρκικών ακτών.

Το υπερφορτωμένο πλοιάριο που τους μετέφερε προς τη Λέσβο ανατράπηκε σε απόσταση δύο ναυτικών μιλίων από τις τουρκικές ακτές εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων «Dogan».

Είκοσι ένας άνθρωποι διασώθηκαν, ανάμεσά τους ένα μωρό ενός έτους, από την τουρκική ακτοφυλακή, που αναζητεί δύο ακόμη αγνοούμενους.

***********************

ΤΑΦΟΙ, ΣΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ (Αιγαίου)
του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

 Με τον τρόμο να μας κυνηγάει ξεκινήσαμε.
στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο
σε μια γέρικη βάρκα σωτηρίας
και στους ώμους μας
να κρατάμε τα μωρά μας λόγω έλειψη χώρου.
Τα καράβια των εφοπλιστών απείχαν.
Ή μάλλον δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη…
Μικρή η διαδρομή μας έλεγαν
και πριν δύση ο ήλιος
μια άλλη γωνιά της γής μας
θα μας χάριζε την λύτρωση.
Ναι,  μικρή ήταν διαδρομή, που στην αντιφεγγιά
ξεχωρίζαμε τις φιλόξενες ακτές.
Είχαμε σχεδόν φθάσει.
Όταν   ξαφνικά βρεθήκαμε στο νερό.…
Και ήταν σαν να άνοιξε
η θάλασσα στα δυό για να μας καταπιεί.
Κι ύστερα βαριά  ομίχλη μας σκέπασε.
-Ο δρόμος , που είναι ο δρόμος;
-Το κύμα πως θα τα διαβούμε;
-Το σήμα έχει  σταλεί;
Ο ήλιος έδυσε, κι απομείναμε μόνοι
να παλεύουμε με τα κύμματα.
Όσοι απ εμάς… γιατί γύρω μας σκοντάφταμε
πάνω στα πτώματα των παιδιών μας,
και τα παιδιά πάνω στα πτώματα των μανάδων τους.
Ωσπου ξαφνικά γίναμε όλοι ανάλαφροι,
κι επιπλέαμε
στης Μεσογείου  τα μαύρα αφιλόξενα νερά.
Κάποιοι  κατέφθασαν λέει  -ύστερα από ώρες-
να περισυλέξουν τον θάνατο, αντί για την ζωή.
Είχαν αργήσει.
Έτσι, όπως αργούν να πάρουν αποφάσεις
όταν πρόκειτε να σώσουν μια ζωή,
πολλές ζωές,
ενώ, στο λεπτό ενεργούν
όταν πρόκειται να σκορπίσουν τον θάνατο,
προετοιμάζοντας ένα πόλεμο.

 

Καλές γιορτές, Ευτυχισμένο ειρηνικό αγωνιστικό το 2016

imagesNHJ18Z2M

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
Χαρούμενο Ειρηνικό
Το 2016

imagesNHJ18Z2M

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

γκρίζα-snowflakes-χριστουγέννων-σ-phi-16113708

Όλα,
είχαν πάρει το χρώμα
της σπάνιας υποδοχής.
Άνθρωποι, σπίτια, δρόμοι
κι ήρθαν τα Χριστούγεννα.
Η ψυχή μειλίχια
βγαίνει απ τα κάγκελά της
ν αγγίξει θέλει
την αγιότητα των στιγμών.
Να πλυθεί
στο περίσσιο φως τ αστεριού
π οδήγησε τους μάγους στη σπηλιά.
Επί γης Ειρήνη να ψάλλει…
Επί γης Ειρήνη και λίγο ψωμί.
Τι κρίμα!
Η παρουσία της αέναη, ευαίσθητη,
σκοντάφτει σε ψεύτικες φωταψίες,
σ αστέρια χωρίς λάμψη
που υποκριτικά
κουβαλούν πάνω τους
την τραυματισμένη ελπίδα
ενός καλλίτερου κόσμου,
ελπίδα  που κάθε στιγμή
την σκοτώνουν οι πόλεμοι , τα ναυάγια,
το γκρίζο της ζωής ,
που πρεσβεύει πόνο και  θάνατο.
Μέσα απ αόριστα χαμόγελα,
κυρύγματα ρουτίνας,
κι ευχές χωρίς νόημα,
η Ψυχή
Θα επιστρέψει στην φυλακή της
και τίποτε το σημαντικό
Δεν θα έχει να πει «στις αγωνίες
και τα βάσανα των ανθρώπων.
Χριστούγεννα και πάλι
οι Ουρανοί  «αγάλονται»
μα η ψυχή  πονάει, πονάει!

************************

ΑΣΤΕΡΙ ΘΕΙΚΟ
Κ. Παλαμάς

Τι φως και χρώμα κι ομορφιά να
σκόρπιζε το αστέρι
όπου στην κούνια του Χριστού
τους Μάγους έχει φέρει;
Ποιος άγγελος το διάλεξε για
τέτοιο ταχυδρόμο;
Τα άλλα τα αστέρια θάβλεπαν το
φωτεινό του δρόμο
κι από τη ζήλια
θάτρεμαν… Αστέρι, σε ποια χώρα του
απέραντου σου ουρανού να
λαμπυρίζεις τώρα;
Η παντοδύναμη φθορά μην
έσβησε το φως σου
ή μήπως είσ’ αθάνατο κι εσύ, σαν
το Χριστό σου;
Δεν κατεβαίνει η λάμψη σου εδώ
στα χώματα μας;
Για όλα τα άστρα αλίμονο! δεν
είναι η ματιά μας…
Τι φως και χρώμα κι ομορφιά να
σκορπίζει το αστέρι,
όπου την κούνια του Θεού τους
Μάγους έχει φέρει;
****************************

sydney2

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ
Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου Σύδνει

Πρώτη λαμπερή του χρόνου νύχτα
στην αγκαλιά σου κράταμε σφικτά
κι άσεμε  να ξεχαστώ
στο χρώμα σου και τα βεγγαλικά σου
στα όνειρα και τις ευχές σου
που απαλύνουν τον πόνο μου
και βάζουν φραγμό στα δάκρυά μου.
Αστέρια μου εσείς,πεισματάρικα
που κάθε στιγμή γρατσουνάτε το σκοτάδι
απαλλάξτε με,
απ την απόλυτη σιγή συνυφασμένη με το  άδειο
που με φοβίζει αφάνταστα και μ αναστατώνει.
Βάλτε με  σε τάξη
να μη συναλλάσσομαι διαρκώς
με τον φόβο και τους παγερούς χειμώνες,
με τα ίχνη, των πουλιών στα χιόνια,
που κρύβονται στις φωλιές τους,
σαν τις ψυχές των λουλουδιών
στους βολβούς τους
περιμένοντας μια άνοιξη, π αργεί νάρθει.
Πρώτη λαμπερή του χρόνου νύχτα
της φωταψίας και των γλυκών επιθυμιών
πριν το χάραμα σε πάρει και σε χάσω
και ξανά πάλι βρεθώ
στην ατέλειωτη ερημιά
της σκληρής πραγματικότητας,
χάρισέ μου μόνο μια απ τις λάμψεις σου
σαν φυλαχτό να την κρεμάσω στο λαιμό μου
για να μου υπενθυμίζει πως υπήρξες,
πως υπήρξα,
πως τίποτε δεν τέλειωσε ακόμη,
πως υπάρχουμε
κι όλα, μποροὐμε να τα αλλάξουμε.
Προς το καλύτερο.
********************

ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΖΩΗ
του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

malaisia-enas-xronos-apo-tin-eksafanisi-tis-ptisis-mh370  Στο κοιμητήριο του Botany στο Sydney, ένας άνδρας 50 χρονών, τοποθετεί λίγα λουλούδια στο μνήμα της γυναίκας του και του μονάκριβου παιδιού του, που έπεσαν θύματα τραγικού δυστυχήματος πριν δυό χρόνια.

ΑΝΔΡΑΣ….Εδώ είμαι και πάλι. Λίγα λουλούδια ακόμα, για σας λατρευτή μου γυναίκα, ακριβό μου παιδί…Δυό χρόνια πέρασαν από τότε…(κλαίει). Πως ήρθαν έτσι τα πράγματα…Ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί…Όλα πήγαιναν τόσο ωραία! Δόξα το θεό!..λέγαμε… δουλειές, υγεία, όλα καλά, κι ο γιός μας θριαμβευτικά εισήλθε στο πανεπιστήμιο. Γλυκειά μου γυναικούλα τόσα όνειρα που κάναμε γι αυτό το παιδί… Εσύ τον είθελες μουσικό. Να παίζει το πιάνο και να γεμίζει μελωδίες το σπίτι. Ενώ εγώ πάντα με τα χρήματα, τον είθελα οικονομολόγο. Κι  οι αθώοι μας κικροκαυγάδες…Τώρα όλο ερήμωσαν στο σπίτι. Οι φίλοι μας σιγά-σιγά μ’ αφήνουν. Δίκιο έχουν, δυο χρόνια τώρα βαρέθηκαν να με συμπονούν. (Τοποθετώντας τα λουλούδια στο βάζο, παρατηρεί ακόμη μια ανθοδέσμη με φρέσκα άσπρα τριαντάφυλλα).

ΑΝΔΡΑΣ….Ποιος καλός φίλος να ‘φερε αυτά τα λουλούδια; Όποιος και να ‘σαι  φίλε μου,ας είσαι καλά…(από μακριά κάνει την εμφάνισή του ένας νεαρός Ασιάτης περίπου 24 χρονών. Σε λίγο θα σταματήσει κι αυτός στο ίδιο μνήμα).

ΑΝΔΡΑΣ….(αντιλαμβάνεται τον νεαρό) Πάλι εσύ; Πως βρέθηκες εδώ;Την πρώτη φορά ήταν στο γραφείο που μου ζήτησες εργασία,τη δεύτερη στο εστιατόριο, έτρωγες στο διπλανό τραπέζι και τώρα να ‘σαι πάλι εδώ. Μα τι συμβαίνει με σένα νεαρέ μου;

ΝΕΟΣ….Μην ανησυχείτε. Περαστικός είμαι.Δεν έχω δουλειά και περιφέρομαι εδώ κι εκεί. Είχα έρθει πιο νωρίς στο κοιμητήριο, ξέρετε έχω κι εγώ ένα αδελφό θαμένο εδώ. Του έφερα λίγα λουλούδια και προσευχήθηκα γι αυτόν.

ΑΝΔΡΑΣ…. Ας είναι. Όλοι έχουμε τον πόνο μας σ’αυτή τη ζωή.

ΝΕΟΣ….Καταλαβαίνω, κι εσείς θα πονάτε αφάνταστα…Έχετε μείνει μόνος έ;

ΑΝΔΡΑΣ….Μόνο μόνος; βρίσκομαι σε απόγνωση, απελπισμένος. Μα εσύ πως το κατάλαβες;

ΝΕΟΣ….Η γυναίκα σας και ο γιός σας είναι αυτοί στην φωτογραφία του σταυρού;

ΑΝΔΡΑΣ…. Ναι . Και ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχα.Τους αγαπούσα πολύ. Τώρα δεν έχω κανένα.Είμαι πραγματικά μόνος…μόνος…ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.

ΝΕΟΣ…. Μα, ίσως για λίγο…

ΑΝΔΡΑΣ….Α, ναι. Αυτό που λένε όλοι… «ο χρόνος είναι ο καλλίτερος γιατρός» «Η ζωή συνεχίζεται» Ε, λοιπόν σε πληροφορώ πως σήμερα κλείνουν δύο χρόνια από τότε που τους έχασα. Και σου ομολογώ πως ο πόνος κι η πίκρα εξακολουθούν να με κάνουν δυστυχισμένο. Η ζωή για μένα σταματάει μπροστά σ’αυτό το μνήμα. Η ζωή φρικτή απελπιστική πλέον για μένα…

ΝΕΟΣ….Έχετε δίκιο. Τώρα σας βαραίνει η θλίψη. Δεν μπορείτε να σκεφτείτε κάτι  το αισιόδοξο…Αύριο όμως, πιστεύω πως όλα μπορούν ν΄αλλάξουν κάπως. Πρέπει να το ξέρετε πως η ζωή είναι απρόβλεπτη. Κοιτάχτε την καθημερινοτητά μας, πόσες ανατροπές μικρές ή μεγάλες, της χαράς ή της λύπης, γίνονται κάθε στιγμή! Γι αυτό σας λέω πως αύριο, ίσως, να είναι αλλιώτικα. Άς πούμε, κοντά στον πόνο σας να ταιριάξει μια άγνωστη χαρά, μια μεγάλη χαρά. Μπορεί σας λέω…

ΑΝΔΡΑΣ….Λόγια παρήγορα νεαρέ μου, σ’ευχαριστώ. Ωστόσο, κάτι το παράξενο διακρίνω σε σένα. Ίσως μια συνεχή αγωνία που δεν εννοεί να τελειώσει.( κοιτά τον νεαρό και διαπιστώνει ότι το χρώμα των ματιών του είναι το ίδιο με το χρώμα του θαμένου στον τάφο παιδιού του).

ΑΝΔΡΑΣ….Προσπαθώ να σε καταλάβω, αλλά δεν τα καταφέρνω. Ίσως έχεις κάτι να μου πείς. Μίλα μου λοιπόν  θα σου κάνει καλό.

ΝΕΟΣ….Μαντέψατε σωστά. Ζω κι εγώ μεσ’ την αγωνία. Στη Μαλαισία, άφησα τη μητέρα μου π’ανησυχεί για μένα…που με περιμένει…ξέρετε έχω κι εγώ μια μάνα…και περιμένει με κομμένη την ανάσα νέα μου…

ΑΝΔΡΑΣ….Νέα, τι νέα;

ΝΕΟΣ….(παίρνει βαθιά ανάσα) Θα σας πω. Μεγάλωσα στη φτώχεια. Πατέρα δεν είχα.Η μητέρα μου στα νιάτα της, ήταν μια πολύ όμορφη κοπέλα. Κάποτε το‘φερε η τύχη ν’αγαπήσει ένα Ελληνοαυστραλό διευθυντή μιας εταιρίας στην Μαλαισία.Φάνηκε ότι ήσαν ερωτευμένοι. Έτσι έμαθα εκ των υστέρων. Είχαν αναπτύξει σοβαρό δεσμό,με υποσχέσεις για γάμο, κι όλα πήγαιναν καλά και κάθε μέρα καλλίτερα. Κάποτε όμως έγινε η μεγάλη ανατροπή.Η εταιρεία έκλεισε κι ο αγαπημένος της μητέρας μου έφυγε από την Μαλαισία.Από κείνη τη στιγμή δεν έδωσε σημεία ζωής. Ένα τηλέφωνο στα χέρια της μάνας μου… δεν απαντούσε…Μια διεύθυνση…που έπέστρεφαν τα γραμματά της. Αργότερα η μητέρα μου αντελήφθη πως ήταν έγκυος. Κράτησε το παιδί με την βοήθεια των γονιών της γιατί το ήθελε κι έτσι γεννήθηκα εγώ. Όταν μεγάλωσα άρχισα τις ερωτήσεις. Σ’ένα καδράκι του τοίχου, γνώρισα τον πατέρα μου. Κρατούσε αγκαλιά τη μητέρα μου προφανώς σε κάποια ευτυχισμένη τους στιγμή. Από τότε ρίζωσε μέσα μου η ιδέα να ψάξω, να βρώ τον πατέρα μου, που στην φωτογραφία μου φαινόταν πολύ γλυκός κι όμορφος. Και να τώρα που είμαι εδώ, γι αυτό και μόνο το σκοπό.

ΑΝΔΡΑΣ…. (ταραγμένος) Με τρομάζει η ιστορία σου νεαρέ μου. Δεν ξέρω γιατί αλλά νιώθω περίεργα. Τέλος πάντων… και τι έγινε μετά;

ΝΕΟΣ….Ξεκίνησα τις έρευνές μου με τη φωτογραφία του τοίχου και τον παλιό αριθμό τηλεφώνου.Σ’ένα απαρχαιωμένο τηλεφωνικό κατάλογο βρήκα το όνομα και την διεύθυνση του πατρικού  σπιτιού του πατέρα μου. Όμως είχε αλλάξει κατοικία και τηλέφωνο. Τελικά φαίνεται πως τα κατάφερα. Έφτασα στο τέλος.

ΑΝΔΡΑΣ….Δηλαδή τον βρήκες;

ΝΕΟΣ….Ναι, του μίλησα αρκετές φορές.Ήταν δυστυχισμένος.Πενθούσε. Είχε χάσει σε δυστύχημα τη γυναίκα του και το παιδί του.

ΑΝΔΡΑΣ….(συγκλονισμένος) Μα τι λές νεαρέ μου, η ιστορία αυτή μοιάζει με την δική μου, αν είναι δυνατόν…( αρχίζει να υποψιάζεται. Οι αναμνήσεις τον κυριεύουν)

ΑΝΔΡΑΣ….Είπες πως έχεις μια φωτογραφία, την έχεις μαζί σου; Μήπως μπορώ να την δω;

ΝΕΟΣ….Ευχαρίστως. Ίσως έτσι μπορώ να βοηθηθώ κι εγώ…( του δείχνει τη φωτογραφία. Ο άνδρας την κοιτά. Δεν πιστεύει στα μάτια του. Είναι έτοιμος να σωριαστεί. Την τελευταία στιγμή συγκρατιέται. Μια ανέλπιδη χαρά με πολλά ακόμα ερωτηματικά, συνδυάζεται με τις πιο γλυκές του αναμνήσεις).

ΑΝΔΡΑΣ….Μα…αυτός ο νεαρός στην φωτογραφία είμαι εγώ κι αυτή η κοπέλα…Ω, Θεέ μου είναι…

ΝΕΟΣ….Η μητέρα μου η Ζαρίνα.

ΑΝΔΡΑΣ….Δηλαδή εσύ είσαι παιδί μου…δικό μου παιδί;

ΝΕΟΣ….Ναί, εσείς είστε ο πατέρας μου κι αυτός στο μνήμα ο αδελφός μου

ΑΝΔΡΑΣ….Μα…(λυγίζει)  (ο νεαρός προσπαθεί να τον συγκρατήσει. Τον καθίζει στην άκρη του μνήματος. Ο άνδρας ρίχνει το κεφάλι του στα δυο του χέρια. Ύστερα σαν να θέλει να διαλύσει και τις τελευταίες του αμφιβολίες σηκώνει το κεφάλι του και παρατηρεί τα χαρακτηριστικά του νεαρού. Μια ελιά στ’αριστερό του μάγουλο προδίδει την πλήρη αλήθεια).

ΑΝΔΡΑΣ….Μα, ναι. Έτσι είναι. Η ελιά στ’αριστερό του μάγουλο, η δική μου ελιά, η ιδια ελιά στο μάγουλο του πεθαμένου παιδιού μου. (σηκώνεται πάνω αποφασιστικά πλησιάζει τον νεαρό, του χαιδεύει με πατρική στοργή τα μαλλιά κι ύστερα με μια ξαφνική κίνηση τον αγκαλιάζει…).

ΑΝΔΡΑΣ….Παιδί μου…παιδί μου…

ΝΕΟΣ….Πατέρα μου…επιτέλους σε βρήκα…( για λίγο κλαίνε και οι δυο μαζί)

ΑΝΔΡΑΣ….Συγχώρα με παιδί μου, δεν το είξερα.

ΝΕΟΣ….Εντάξει πατέρα, πες πως ήταν μια ατυχία. Όμως, τώρα τι κάνουμε;Τι να πω στην μητέρα μου;

ΑΝΔΡΑΣ….Τι να της πείς; Ρωτάς; Έλα γιέ μου, πάμε στο σπίτι, μαζί θα της μιλήσουμε!

ΝΕΟΣ….(στο σπίτι) Η μητέρα σ’αγαπούσε. Έμεινε πιστή σ’αυτή την αγάπη.Πιστή αλλά ταπεινωμένη. Η μόνη χαρά της , ήμουν εγώ Εγώ και μόνο.

ΑΝΔΡΑΣ…. ( απολογιτικά) Κι εγώ την αγαπούσα.Όμως σας οφείλω μια εξήγηση, έστω κι’αν αυτή δεν αναιρεί την προδοσία μου…

ΝΕΟΣ….Πατέρα σε παρακαλώ δεν…

ΑΝΔΡΑΣ….Ωφείλω παιδί μου να σου μιλήσω…πρέπει να σου μιλήσω.

ΑΝΔΡΑΣ….Όταν έκλεισε η εταιρία στη Μαλαισία, έπρεπε να γυρίσω στην Αυστραλία, με την υπόσχεση στη Ζαρίνα ότι πολύ σύνταμα  θα την ξανάβλεπα. Κάποια μέρα μίλησα στους γονείς μου γι αυτό τον δεσμό. Ούτε να σηζητήσουν δεν ήθελαν. Η Ζαρίνα γι αυτούς ήταν μια ξένη. Πιέστηκα αφάνταστα. Προσπαθούσα να τους πείσω,όμως κάθε συζητησή μας κατέληγε σε καυγά. Ένα πρωί, είχα θυμώσει πολύ. Τα μάζεψα και έφυγα από το σπίτι. Τους αγαπούσα, γιατί είχαν κάνει πολλά για μένα. Όμως ήμουν πολύ απογοητεύμενος με όλα αυτά. Δεν ήθελα πλέον να σκέπτομαι τίποτα. Μετά από ένα χρόνο γνώρισα μια κοπέλα που συγκέντρωνε πολλά από τα χαρίσματα της Ζαρίνας. Ήταν Ελληνίδα. Δεν σου κρύβω πως την αγάπησα.Ξαναγύρησα στους γονείς μου. Χαρήκανε από την νέα μου σχέση.  Τελικά παντρευτήκαμε. Όμως σου το ορκίζομαι…Δεν ήξερα πως η Ζαρίνα ήταν έγγυος, και δεν το έμαθα ποτέ. Αν το ήξερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Είμαι σίγουρος γι’αυτό.

ΝΕΟΣ….Μου μίλησες με ειλικρίνεια πατέρα,σε καταλαβαίνω τώρα πιο πολύ. Τώρα μπορώ και να σ’αγαπώ. Τώρα ξέρω τι συνέβη. Άλλωστε το μιλήσαμε και πρίν. Η ζωή είναι απρόβλεπτη για τον καθένα μας. Όμως θα πρέπει να σου πω κι εγώ κάτι. Αν η γυναίκα σου  κι ο αδελφός μου ζούσαν δεν θα μάθαινες ποτέ τίποτα. Δεν ήρθα για να σου δημιουργήσω προβλήματα. Θα ξαναγύριζα στη Μαλαισία αφού θα είχα γνωρίσει τον πατέρα μου, θα είχα μιλήσει μαζί του, έστω κι αν αυτός δεν υποπτευόταν τίποτε. Θα έπαιρνα την αληθινή, τη ζωντανή μορφή του κοντά μου για πάντα, και θα το είχα μυστικό ακόμη κι από την μητέρα μου.

ΑΝΔΡΑΣ….Είσαι σπουδαίο παιδί. Αν είξερες πόσο μοιάζεις του αδελφού σου! Ωστόσο τα πράγματα ήρθαν έτσι που μου επιτρέπουν να μιλώ για επανόρθωση. Έλα παιδί μου…πάμε να τηλεφωνήσουμε στη μητέρα σου. Της οφείλω μια μεγάλη συγνώμη και να της προτείνω να με δεχτεί σαν άντρα της…Ελπίζω σε ένα ναι της.

ΝΕΟΣ….Μη στενοχωριέσαι πατέρα, η μητέρα σ’αγαπά περισσότερο απ’ότι νομίζεις…

ΑΝΔΡΑΣ….( προχωρούν αγκαλιά προς το τηλέφωνο)  Θεέ μου η καρδιά μου πάει να σπάσει…Αναρωτιέμαι πως μπορουν ένας αβάσταχτος πόνος και μια μεγάλη χαρά να συγκατοικούν  μέσα μου.

ΝΕΟΣ….Κι όμως, μπορούν πατέρα. Τουλάχιστον όσο χρειαστεί. Κύτα εμένα. Τον δικό μου πόνο διαδέχτηκε η χαρά και η αγάπη. Τώρα μπορώ να λέω πως νιώθω ευτυχισμένος. Κι’αύριο, το ξέρω, θάσαι κι εσύ  το ίδιο και περισσότερο ευτυχισμένος από μένα. Αυτό στο υπόσχομαι κι εγώ κι η μητέρα μου.

ΑΝΔΡΑΣ….Τον αριθμό του τηλεφώνου παιδί μου. Ανυπομονώ ν’ ακούσω τη φωνή της. Θεέμου βοηθησέ με να κρατηθώ, τα πόδια μου λυγίζουν…

*******************************

ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΑΤΙΡΑ
Σε παιδίατρο
Ντοτόρο τον πεδίατρο μου παριστάς προσφάτως
Αφού στις ειδικότητες τις άλλες ήρθες …πάτος!
Σωστά! Γιατί τα νήπια δεν έχουνε τη γνώση,
να πούνε: Μάνα! Κράτατον!
γιατί … θα μας σκοτώσει!
***
Σε αποτυχημένο συγγραφέα
Νομίζω ουτ΄ ο Σοφοκλής ουτ΄ο Αριστοφάνης
θα καταφέρνανε ποτέ να…κάνουν ότι κάνεις.
γιατί εσύ στο έργο σου πέτυχες και τα δύο
να δώσεις ύφος τραγικό σε…νόημα γελοίο.
***
Σε δικηγόρο
Τόσο βαθειά συνήγορε τους Νόμους τους γνωρίζεις,
που…άλλ΄αυτοί προβλέπουνε κι άλλα υποστηρίζεις!
Κι όσο για σε, έχει καλώς, μα ως προς τον Πελάτη,
από τα δυό τουλάχιστο του…βγάζεις τόνα μάτι!.
***
Σε θεοφοβούμενη
Άσ΄τα σταυροκοπήματα και το πολύ λιβάνι
και… μάζεψε την γλώσσα σου  πούναι σωστό…τρυπάνι!
***
Σε βραδυκίνητο
Ώσπου να ‘σκώσης τόνα πόδι σου βρωμάει τ΄άλλο πόδι..
στο βάδην είσαι κάβουρας
  και στο μυαλό …χταπόδι!
Παρ όλα ταύτα από ‘μας περσσώτερο θα ζήσεις
γιατί …κανά εξάμηνο, θα…θες να ξεψυχήσεις!
***
Σε κακόγλωσσο
Σωστό σφυρί η γλωσσα σου και πρόκα η λαλιά σου
πλάτη γνωστού δεν έμεινε χωρίς το …καρφωμά σου.
***
Σε βιαστικό
Απ την πολλή βιασύνη σου παιδιά δεν έχεις κάνει,
γιατί πριν πιάσεις το στυλό σου…φεύγει το μελάνι.
*****************************

ΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ του ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ…
«Νάχα ψωμί, μύδια και τυρί…»

56437Ετσι αρχίζουνε τα πρωτότυπα κάλαντα του Ελληνα Καραγκιόζη. Με στίχους τόσο τολμηρούς και σουρεαλιστικούς, που δε θα τολμούσανε να τους γράψουνε οι σύγχρονοι ποιητές. Κι όμως, έχουνε μιαν αλήθεια, που δεν ξέρεις αν αυτή βρίσκεται στη λαϊκή ποίηση ή γενικά στο λαϊκοφιλοσοφικό πνεύμα που διαπερνά όλο το έργο του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών. Ο Καραγκιόζης τα λέει ωμά και ξεκάθαρα. Τώρα, αν απ’ εκεί μέσα βγαίνουνε τα βάσανα, οι περιπέτειες και τ’ «απωθημένα» μας, αυτό είναι άλλη ιστορία. Τα κάλαντα του Καραγκιόζη είναι η ωμή πραγματικότητα για την κατάντια του λαού μας.

Χρονιάρες μέρες έχουμε. Το έθιμο, η παράδοση, η ανέχεια, η ανεργία, η μόνιμη πείνα, κύρια αυτή, αναγκάζουνε τον Καραγκιόζη και τον Χατζηαβάτη να βγούνε στους δρόμους, στα σπίτια και στα μαγαζιά – «μαντράχαλοι» πια – να πούνε τα κάλαντα, για να μπορέσουνε να μαζέψουνε μερικά χρήματα, ν’ αγοράσουνε κι αυτοί τα τρόφιμά τους και να φάνε σαν άνθρωποι με την οικογένειά τους, όπως όλοι οι άλλοι. Αυτή είναι η ταπεινή τους επιθυμία. Να φάνε, όπως το καλούν οι χρονιάρες μέρες.

«Τα κάλαντα του Καραγκιόζη»

Την παρακάτω κωμωδιούλα «Τα κάλαντα του Καραγκιόζη», την κατέγραψα από τον αξέχαστο φίλο – δάσκαλο καραγκιοζοπαίχτη Γιώργο Χαρίδημο, όταν έπαιζε στο θεατράκι του, στην πλατεία Λυσικράτη – Φανάρι Διογένη, στην Πλάκα, όπου μαζεύονταν αρκετοί φίλοι του Θεάτρου Σκιών, παιδιά, μεγάλοι, ξένοι ακόμα και παπάδες. Δυστυχώς, αυτό το διατηρητέο, παραδοσιακό θεατράκι, με τοιχογραφίες που ζωγράφισε ο Γ. Χαρίδημος, με θέματα από τον ελληνικό Καραγκιόζη, το κλείσανε για να το μετατρέψουν σε καφετέρια!

167309

Στα «Κάλαντα του Καραγκιόζη» το πανί δείχνει αριστερά την παράγκα του Καραγκιόζη και δεξιά το σαράι του Πασά. Καθώς ανάβουνε τα φώτα, στο πανί παρουσιάζεται ο Χατζηαβάτης. Προχωρά στην παράγκα, χτυπά και φωνάζει:

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη, βρε Καραγκιόζη!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: (Από μέσα). Ποιος;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Εγώ, ο φίλος σου ο Χατζηαβάτης ο Τζελεπής.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Φύγε από δω, ρε Χατζατζάρη Τσιμπλιμπλή.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ελα βρε Καραγκιόζη μου, ήρθα να σε δω.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ηρθες να με δεις, για θα με μπερδέψεις πάλι και θα με μουρλάνουνε στο ξύλο…
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ελα βρε ματάκια μου!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δεν είμαι μέσα ρε. Δεν είμαι δω.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ (γελά): Χα, χα, χα! Βρε, αφού δεν είσαι μέσα στην παράγκα, πώς ακούγεται η φωνή σου;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ρε βλάκα, έφυγα το πρωί αφηρημένος κι έτσι ξέχασα τη φωνή μου μέσα στην παράγκα.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Βρε, έλα βρε. Σε θέλω να σου πω.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αϊ φύγε από δω. Δεν έρχομαι, άσε με ήσυχο.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Το ξέρω τι πεισματάρης είναι. Οταν θα πει δε βγαίνω από την παράγκα, ο κόσμος να χαλάσει αυτός δε βγαίνει. Τώρα βρε μούργο, θα σε κάνω να βγεις αμέσως. Καραγκιόζη, θα έρθεις;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Οχι. Δεν έχω όρεξη να σε δείρω και να σου ρίξω καρπαζιές. Αμα θάρθει η όρεξη, θα σε ειδοποιήσω.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ (μονολογών): Τώρα θα σε κάνω να βγεις τρεχάλα (Φωνάζει δυνατά). Κοίταξε τι τυχερός που είμαι! Απ’ το πρωί, τόσοι διαβάτες περάσανε έξω απ’ την παράγκα και δεν είδαν αυτό το ωραίο ρολόι χάμω. Ας το πάρω, λοιπόν, τώρα που δε με βλέπει κανένας και να φύγω.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ (Μέσα από την παράγκα): Τι έγινε λέει; Ρολόι απόξω απ’ την παράγκα; Και δε με πήρε η μυρουδιά του;

Γίνεται φασαρία με γκαραντενεκέδες στην παράγκα, παίρνει φόρα ο Καραγκιόζης και πέφτει πάνω στον Χατζηαβάτη. Τον αρχίζει στις καρπαζιές, φωνάζοντας.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δώσε μου το, ρε.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Γιατί με χτυπάς Καραγκιόζη;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Το ρολόι ρε.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ποιο
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Το ρολόι που βρήκες απόξω απ’ την παράγκα.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Γιατί με χτυπάς; Εγώ το βρήκα, δεν τόκλεψα.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Είναι δικό μου το ρολόι.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Πώς είναι δικός σου;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να, ρε, εγώ το άφησα απόξω απ’ την παράγκα, για να περάσει κανένας βλάκας, σαν και σένα, να σκύψει να το πάρει και να πεταχτώ όξω. Ας το ρολόι, ρε, κάτω, κι εγώ τόβαλα για να σπάσω πλάκα. Δε μου λες ρε Χατζατζάρη, το ρολόι που βρήκες, δουλεύει;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ναι. Είναι καλό το ρολόι.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να, λοιπόν, τι έγινε. Εγώ το ρολόι το άφησα εδώ που σούπα. Αυτό δουλεύει. Κάνει τίκι – τάκα, τίκι – τάκα, τίκι – τάκα. Περπάτησε από δω που τ’ άφησα και ήρθε κει που το βρήκες.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Και τι ώρα έλεγε που τ’ άφησες το ρολόι σου;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Οχτώμισι παρά τέταρτο.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη μου, δε βρήκα ρολόι, αλλά για να σε κάνω να βγεις απ’ την παράγκα, φώναξα δυνατά ν’ ακούσεις ότι βρήκα ρολόι, για να βγεις έξω. Ψάξε με, να δεις ότι σου λέω την αλήθεια. (Τον ψάχνει ο Καραγκιόζης, κι αφού βεβαιώνεται ότι δε βρήκε ρολόι ο Χατζηαβάτης, του ρίχνει καρπαζιά και του λέει):
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να, βρε κατεργάρη, που μ’ έβγαλες όξω.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ξέρεις γιατί σε θέλω Καραγκιόζη μου; Χρονιάρες μέρες είναι, δουλιά δεν έχουμε εγώ κι εσύ. Ομως, έχουμε φαμελιές μεγάλες. Ολα τα σπίτια, μέρες που είναι, κάνουν τα γλυκά τους, παίρνουν γαλοπούλες, αρνιά, σαλατικά, φρούτα, κι εμείς δεν έχουμε ψωμί. Πρέπει κάτι να κάνουμε, να βγάλουμε μερικά χρήματα, να γιορτάσουμε κι εμείς τούτες τις μέρες, Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, όπως όλος ο κόσμος.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και τι δουλιά θα κάνουμε;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη μου, αύριο ξημερώνει παραμονή. Λένε τα κάλαντα. Να πάμε να πούμε τα κάλαντα στα μαγαζιά, στα σπίτια, να βγάλουμε χρήματα, για να κάνουμε κι εμείς γιορτές.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ρε, ολόκληροι μαντράχαλοι, τα κάλαντα θα λέμε;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Δεν είναι ντροπή Καραγκιόζη μου, δε θα μας παρεξηγήσουν. Το καλούν οι μέρες και θα μας δίνουν χρήματα.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και πώς θα τα πούμε δίχως καμπανέλια;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ε, Καραγκιόζη μου, να σάξουμε.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Πάμε δω πιο κάτω, είναι μια οικοδομή. Να πάρουμε μπετόβεργες και να σάξουμε δυο καμπανέλια.

Πάνε, φτιάχνουν τα τρίγωνα, τα καμπανέλια τους και ξαναβγαίνουν στο πανί.

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Εγώ φεύγω τώρα και θάρθω πολύ πρωί να σε πάρω ν’ αρχίσουμε από νωρίς τα κάλαντα ως το βράδυ. Θα βγάλουμε αρκετά χρήματα.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Στάρου ρε Χατζατζάρη, γιατί δεν αρχίζουμε από τώρα, και να συνεχίσουμε κι αύριο.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Βρε Καραγκιόζη μου, δεν τα λένε από σήμερα. Αύριο.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ρε, βλάκα, αφού είναι καινούργιο το μαγαζί μας, θ’ αρχίσουμε από σήμερα. Το ίδιο είναι.

Καταφέρνει ο Καραγκιόζης τον Χατζηαβάτη ν’ αρχίσουνε τα κάλαντα. Βρίσκονται έξω από το σαράι.

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη, βρισκόμαστε έξω από το σαράι. Δεν αρχίζουμε τα κάλαντα από δω, μήπως ο Πασάς φιλοτιμηθεί και μας δώσει καμιά λιρίτσα;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Λιρίτσα θα μας δώσει, για καμιά κλωτσίτσα;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ελα Καραγκιόζη μου, ας αρχίσουμε τα κάλαντα. Να, θ’ αρχίσω εγώ πρώτα, κι εσύ θα με ακολουθήσεις. (Αρχίζει ο Χατζηαβάτης να τραγουδά τα γνωστά παραδοσιακά κάλαντα): «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά…». Καλά. Μόνος μου θα λέω τα κάλαντα Καραγκιόζη μου; Μαζί θα τα λέμε για να κάνουμε και πιο μεγάλο ντόρο.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αντε ρε σαχλαμάρα. Κάλαντα είναι αυτά που λες, ή το «Πατερημών». Εσύ τα είπες. Ε, θα τα πω κι εγώ μόνος μου:
«Νάχα ψωμί, μύδια και τυρί
κι ένα κουτί σερενετιά,
μια παπαδιά στον αργαλειό,
σεκλέτια μάνα μου.
Χρόνια πολλά ρέεεεε!
Σεκλέτια μάνα μου,
μια παπαδιά στον αργαλειό.
Νάχα ψωμί, μύδια και τυρί
κι ένα κουτί σερενετιά.
Χρόνια πολλά ρέεεε!
Καλές μακαρονάδες (οι μακαρονάδες είναι για τις Αποκριές).
Ζωή σε λόγου σας.
Καλά σαράντα.
Δώστε μας λεφτά, ρέεεε
και πεινάμε»!

Μέσα από το σαράι ο Πασάς φωνάζει.

ΠΑΣΑΣ: Δερβέναγα, κατέβα κάτω και κοίταξε, ποιος φωνάζει απ’ έξω απ’ το σαράι και μας ενοχλεί. Και να του δώσεις ένα καλό ξύλο, να τσακιστεί να φύγει. (Ο Καραγκιόζης εξακολουθεί).
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δώστε μας λεφτά ρέεεε και πεινάμε.

Βγαίνει ο Βεληγκέκας κι αρχίζει στο ξύλο τον Χατζηαβάτη και τον Καραγκιόζη. Πέφτουν χάμω οι δυο τους, κι ο Βεληγκέκας, από πάνω τους, λέει:

ΒΕΛΗΓΚΕΚΑΣ: Πόγια ορέ, πο φωνές, αντάρες, πο να χολιάζεται το εφέντια. Πο τώρα ορέ να σας σβαρνάω, χαλάλι να σας γίνει.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Χατζατζάρη, μας χαλαλίζει και τις ξυλιές που μας έδωσε. (Φεύγει ο Βεληγκέκας).
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ (Πεσμένος χάμω): Πο, πο, πο η σπάλα μου!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Και μένα η κουτάλα μου!
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Μας σκότωσε στο ξύλο.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Μεγάλες εισπράξεις κάναμε. Ελα τώρα να τις μοιραστούμε. Αντε Χατζατζάρη, και του χρόνου νάμαστε καλά να μας ξαναδείρουνε. (Κι αρχίζει τον Χατζηαβάτη στις καρπαζιές).
Κι η κωμωδία με τα «Κάλαντα του Καραγκιόζη» τελειώνει χαρακτηριστικά:
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Χρόνια πολλά ρέεεε μέχρι τα σπίτια σας. Χρόνια πολλά ρέεεε, πεινάμε!

Βασίλης ΠΛΑΤΑΝΟΣ

*****************************

untitled

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΜΕΤΡΗΣΤΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΑΣ (Νο2)

ΘΕΜΑ: Αρχαία Ελληνική ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ απαντήστε στα ερωτήματα

Ενότητα Α-Εύκολα ερωτήματα

1  Ανέπτυξε την θεωρεία του ατόμου……………………………..
2  Το όνομα της γυναίκας του Περικλή……………………………….
3  Ποιος ήπιε το κώνειο ……………….………………..
4 Το νησί που γεννήθηκε ο Πυθαγόρας……………….……………………
5 Ήταν δάσκαλος του Μέγα-Αλέξανδρου ………………………………….

Ενότητα Β-Μέτρια ερωτήματα

1.Ελλην. Φιλόσοφος, φίλος του Περικλή που καταδικάστηκε για αθεισμό . ………………………………………
2. «Τα πάντα ρει» ποιος φιλόσοφος το είπε……………………………………………
3. Ίδρυσε την «περιπατητική σχολή»…………………………………………………..
4. Το πυθάρι ήταν η κατοικία του ……………………………………………..
5 Αθηναίος αριστοκράτης φιλόσοφος.……………………………………………..

Ενότητα Γ-Δύσκολα ερωτήματα
1. Γυναίκα φιλόσοφος που έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην πνευματική κίνηση της Αλεξάνδρειας……………………………………………………..
2.Φιλόσοφος που με χαντάκι έστρεψε αλλού το ρέμα ποταμού και πέρασε ο Λυδικός στρατός………………………………………………………………………
3.Φιλόσοφος ενάντια στην θεωρία της πολλαπλότητας. «Αν το ον δεν ήταν ένα αλλά πολλά, τότε έπρεπε να είναι και άπειρα μικρό και άπειρα μεγάλο…»………………………………………………………………..

  1. Ο γυιος του γλύπτη Σωφρονίσκου  και της μαμής Φαινάρετης…………………
  2. Σε ποια φιλοσοφική σχολή ανήκει το καρακάτω: «Το φιλοσοφείν, λόγω μεν αναζητείν, έργω δε Πράττειν, ά πρέπει». Με απλά λόγια οι φιλόσοφοι της σχολής αυτής δεν ξεχώριζαν τη θεωρία από την πράξη………………………

Ενότητα Δ -Πολύ δύσκολα ερωτήματα
1.Σε ποιόν αρχαίο φιλόσοφο ανήκαν τα συγγράμματα ο «Ηρακλής», ο «Κύρος», ο Διάλογος «Αλκιβιάδης», ο «Πολιτικός», ο «Αρχέλαος» ο «Προτρεπτικός» και ο «Σάθων».
2.Ποιος ήταν ο φιλόσοφος που απέριψετην ιδεαλιστική θεωρία των «Ιδεών»που πρέσβευε ο δάσκαλός του και την υπέβαλε σε μια αυτηρή   κριτική  ………………………………………………….
3.Φιλόσοφος που αρνιόταν την επέμβαση των θεών στις υποθέσεις του κόσμου και έπαιρνε σαν αφετηρία την αιωνιότητα της ύλης που είναι προικισμένη με μια εσωτερική κίνηση……………………………
4.Φιλόσοφος που παρουσίασε για πρώτη φορά τον φιλοσοφικό όρο «Λόγος» κι εννοούσε την καθολίκότητα και την αναγκαιότητα του Φυσικού Νόμου( τον νόμο που διέπει τη φύση)…………………………………………………
5.Η πρώτη υλιστική σχολή της αρχαίας Ελλάδας τον 6ο πχ αιώνα……………

ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ενότητα Α. Από ένα βαθμό
Ενότητα Β. Από δύο βαθμούς

Ενότητα Γ.  Από 3 βαθμούς
Ενότητα 4.  Από 4 Βαθμούς

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ Από  1- 10 βαθμούς. Βρισκόσαστε ακόμη στην αρχή συνεχίστε με πιο γοργά βήματα.  Από 11-20.  Το ενδιαφέρον σας  για την Αρχαία ελλην. Φιλοσοφία παρουσιάζει εδιαφέρον. Γνωρίζετε αρκετά αλλά δεν φτάνουν. Από 21-35 Γίνεστε αποδεκτός σε μια φιλοσοφική παρέα.  Από 36-50  Ε, τι να πούμε. Είστε γνώστης σε μεγάλο βαθμό της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας. Μπράβο σας! ΒΡΥΣ. Γ.

 * ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ στο τέλος της σελίδας , στο τέλος του διηγήματος για τον Παπαδιαμάντη.

*****************************************

ΝΙΩΘΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

imagesCTHMMLIS

Αυτό το παιδί  του κόσμου μας λέει πολλά ..

Καθημερινά ο Άνθρωπος νιώθει ό,τι τον πλησιάζει η «Πλήρης απωλειά του». Σαν ναυαγός προσπαθεί να γαντζωθεί από κάπου,από μια σανίδα σωτηρίας. Την ίδια στιγμή οι «ρωγμές» για νέα κοινωνικά ναυάγια αυξάνουν συνεχώς,απ τις αρνητικές επιδράσεις της πολιτικής της άρχουσας τάξης της νέας τάξης πραγμάτων, ( πράγματα είναι ο άνθρωπος).

Οι νέες εργασιακές σχέσεις που επιβάλλουν οι τεχνοκράτες πολιτικοί, οι βαθύτερες οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις ανά τον κόσμο, και πολλές από αυτές σε περιόδους οικονομικών καπιταλιστικών κρίσεων (ΗΠΑ, Ευρωπαική ένωση κλπ). Τείνουν να μαστιγώνουν αλύπητα τους εργαζομένους αλλά και τους μικροαγρότες, την μικρομεσαία αστική τάξη.  Η κοινωνική δικαιοσύνη κάθε άλλο παρά κοινωνική είναι αφού ο πλούτος αλλά και το ψωμί συσσωρεύονται στις αυλές των πλουσίων.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ιδαίτερα η τηλεώραση, αντανακλούν τις προθέσεις των κρατούντων, κατασκεύαζοντας παραπληροφόρηση, αλλά και ακίνδυνες για την τάξη τους συνειδήσεις.

Η επιστήμη και η τεχνολογία που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και το οικονομικό υπόβαθρο μιας κοινωνίας, ενεργεί εις βάρος των εργαζομένων αφού η χρησιμοποίησή τους δεν προσφέρεται για μείωση ωρών εργασίας και κατ απέκταση μείωση της ανεργίας, αλλά ακριβώς για «κόψιμο εργατικών χεριών» δημιουργώντας αύξηση ανεργίας αλλά και άλλων κοινωνικών προβλημάτων.

Η καλλιτεχνία γενικά, ως μέσον όχι μόνο διασκέδασης,αλλά και ως μόρφωση, σπρώχνεται σε άγονους δρόμους από διάφορους εμπόρους και κερδοσκόπους του κατεστημένου δημιουργώντας υποκουλτούρα, αλλά και κατευνασμό αφύπνισης συνειδήσεων  για την αλήθεια της ζωής.

Η Ελευθερία, η Δημοκρατία, η αγάπη, ο γάμος, η οικογένεια, η φιλία, η τιμή και το χρέος, η συνείδηση, η ευτυχία κι ο ανθρωπισμός καταρρέουν σε καθημερινή βάση.

Ο ρόλος του ανθρώπου σαν ένα «ον»που ξεπέρασε τα ζωώδη ένστικτά του και που έχει-ύστερα από πορεία αιώνων-αποκτίσει λογική και συνείδηση, κινδυνεύει να εκλείψει. Γιατί το ζώο που πεινάει όταν τρώει δεν σχετίζεται με κανένα άλλο ζώο, δηλαδήπαραμένει ζώο, ενώ ο πεινασμένος  άνθρωπος πριν φάει το φαγητό του, προσπαθεί να το μοιραστεί με τον συνάνθρωπό του, δηλαδή ενεργεί σαν άνθρωπος. Κι εδώ ακριβώς τίθεται το ερώτημα: Που βαδίζει ο άνθρωπος του σήμερα; Ενεργεί σαν άνθρωπος;

Η αγάπη, αυτό το ζωτικό συναίσθημα που προκαλεί απεριόριστη χαρά κι ευτυχία, και που μόνο στο ανθρώπινο γένος ουσιαστικά ενυπάρχει, κινδυνεύει να εκλέίψει από τους νέους κανόνες που θέλουν τον άνθρωπο μισερό και άκαρδο.

Η φιλία, που έχει ταυτιστεί με τον άνθρωπο από καταβολής κόσμου, έχει μετατραπεί σε σε «λυκοφιλία» που βάση δεν έχουν οι αγνές προθέσεις, αλλά κάποιο συμφέρον.

Ο γάμος, η οικογένεια, όντας κοινωνικές κατηγορίες μέλλουν να εξαφανισθούν απ τα περίεργα φαινόμενα της σήψης , του ηθικού και κοινωνικού ξεπεσμού.

Η τιμή… ποια τιμή; Ολόκληρη η ζωή παρουσιάζεται σαν «προσβολή» Κ ι αυτή την προσβολή την ανεχώμαστε, την αποσκοπούμε, στην ουσία την θρέφουμε. Ας μη παρεξηγηθούμε όμως. Γιατί ίσως τεθεί το ερώτημα: Είναι η ζωή προσβολή;  Όχι, δεν είναι.  Το πώς ζούμε, το πώς μας σπρώχνουν  να ζούμε και με ποιες αξίες, αυτό ναι μπορεί να είναι προσβολή.

Τέλος το Χρέος του Ανθρώπου προς τον Άνθρωπο – με τις ανάλογες εξαιρέσεις βέβαια- δεν ανταποκρίνεται στις ιδιάζουσες κοινωνικές καταστάσεις του καιρού μας  (των οικ. κρίσεων και των πολέμων).

Ναι, είναι τα πράγματα σήμερα έτσι που ο κάθε άνθρωπος -αυτός που θέλει να λέγεται άνθρωπος- νιώθει απωλεσμένος. Νιώθει να μην πατά γερά στα πόδια του,νιώθει το γκρίζο και το μαύρο να τον περιτριγυρίζει χωρίς να βλέπει  έστω και την πιο μικρή αναλαμπή για να ελπίζει.

Νιώθει την τρομερή δύναμη της εποχής του να τον καθυποτάσσει  μες τις άγριες συνθήκες ζωής.

Τι όμως  πρέπει να κάνουμε για να ξεφύγει ο άνθρωπος απ αυτόν τον οδυνηρό κλοιό;

Απαντάμε:  Ότι έκανε για να ξεφύγει απ τις σπηλιές του.  Ότι έκανε για ναγλύτώσει από τον μεσαίωνα.  Ότι έκανε για να οδηγηθεί στην πρόοδο και τον πολιτισμό.  Ότι έκανε για να αποκτήσει την λευτεριά του την εθνική του ανεξαρτησία, τα δικαιώματά του, την οκτάωρη εργασία, την δωρεάν παιδεία και υγεία, τους ανθρώπινους όρους εργασίας, την κοινωνική δικαιωσήνη και πάνω απ όλα την συναδέλφωση των λαών και την Ειρήνη.

Είναι στο χέρι του να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο, να ανατρέψει τις επικίνδυνες απάνθρωπες πολιτικές που θρέφει στους κόρφους του πάντα το καπιταλιστικό σύστημα.

***********************************

 

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
Του  Κώστα Βάρναλη

 untitled

Ο ουρανός έβρεχε διαρκώς λεπτόν νερόχιονον, ο γραίος αδιάκοπος εφύσα και ήτο ψύχοςκαι χειμών τας παραμονάς των Χριστουγέννων του έτους…

Ο κυρ Αλέξανδρος είχε νηστεύσει ανελλιπώς ολόκληρον το Σαρανταήμερον και είχεν εξομολογηθεί τα κρίματά του (Παπά-Δημήτρη το χέρι σου φιλώ!). Και αφού εγκαίρως παρέδωσε το χριστουγεννιάτικον διήγημά του εις την «Ακρόπολιν» και διέθεσεν ολόκληρον την γλίσχρον αντιμισθίαν του προς πληρωμήν του ενοικίου και των ολίγων χρεών του, γέρων ήδη κεκμηκώς υπό των ετών και της νηστείας, αποφεύγων πάντοτε την πολυάσχολον τύρβην, αλλά φιλακόλουθος πιστός, έψαλεν, ως συνήθως, με την βραχνήν και σπασμένην φωνήν του, πλήρη όμως ενθέου πάθους, ως αριστερός ψάλτης, εις το παρεκκλήσιον του Αγίου Ελισσαίου τας Μεγάλας Ώρας, σχεδόν από στήθους, και ότε επανήλθεν εις το πτωχικόν του δωμάτιον, δεν είχεν ακόμη φέξει!

Ήναψε το κηρίον του και τη βοηθεία του κηρίου (και του Κυρίου!) έβγαλε το υπόδημά του το αριστερόν, διότι τον ηνώχλει ο κάλος, και ημίκλιντος επί της πενιχράς στρωμνής του, πολλά ρεμβάζων και ουδέν σκεπτόμενος, ήκουε τας ορυγάς του κραταιού ανέμου και τους κρότους της βροχής και έβλεπε νοερώς τον πορφυρούν πόντον να ρήγνυται εις τους σκληρούς αιχμηρούς βράχους του νεφελοσκεπούς και χιονοστεφάνου Άθω.
Εκρύωνεν. Αλλά το καφενείον του κυρ Γιάννη του Αγκιστριώτη ήτο κλειστόν. Αλλά και οβολόν δεν είχε να παραγγείλει
– Πάτερ Αβραάμ, πέμψον Λάζαρον! (ένα ποτηράκι ρακή ή ρώμι).

Εκείνην την χρονιάν τα Χριστούγεννα έπεσαν Παρασκευήν. Τόσον το καλύτερον. Θα νηστεύσει και πάλιν, ως το είχε τάμα να νηστεύει δια βίου κάθε Παρασκευήν δια να εξαγνισθεί ο αμαρτωλός δούλος του Θεού από το μέγα κρίμα της νεότητός του, που είδε τυχαίως από την κλειδαρότρυπαν την νεαράν του εξαδέλφην να γδύνεται.
Έκαμε τον σταυρόν του κι εσκεπάσθη με την διάτρητον βατανίαν του, όπως ήτο ντυμένος και με τα υποδήματα – πλην του αριστερού.

Και τότε ευρέθη εις την προσφιλήν του νήσον των παιδικών του χρόνων με τα ρόδιν’ ακρογιάλια, τας αλκυονίδας ημέρας, τας χλοϊζούσας πλαγιάς, με τα κρίταμα, την κάππαριν και τας αρμυρήθρας των παραθαλασσίων βράχων και με τους απλούς παλαιούς ανθρώπους, θαλασσοδαρμένους ή ναυαγούς, ζωντανούς και κεκοιμημένους.

Και ήλθεν ο Χριστός με το τεθλιμμένον πρόσωπον, η Παναγία η Γλυκοφιλούσα με το λευκόν και ένθεον Βρέφος της, ο Άγιος Στυλιανός, ο φίλος και φρουρός των νηπίων, η Αγία Βαρβάρα και η Αγία Κυριακή με τους σταυρούς και τους κλάδους των φοινίκων εις τας χείρας, ο όσιος Αντώνιος και Ευθύμιος και Σάββας με τας γενειάδας και τα κομβοσχοίνιά των· και ήλθε και ο όσιος Μωϋσής ο Αιθίοψ, «άνθρωπος την όψιν και θεός την καρδίαν», η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια κρατούσα εις τας χείρας το μικρόν της ληκύθιον, το περιέχον τα λυτήρια όλων των μαγγανειών και επωδών, ο Άγιος Ελευθέριος, η Αγία Μαρίνα και είτα ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Δημήτριος με τα χαντζάρια των, με τας ασπίδας και τους θώρακάς των – ολόκληρον το Τέμπλον του παρεκκλησίου της Παναγίας της Γλυκοφιλούσης εκεί επάνω εις τον βράχον τον μαστιζόμενον από θυέλλας και λαίλαπας και λικνιζόμενον από το πολυτάραχον και πολύρροιβδον κύμα….

Φέγγος εαρινόν και θαλπωρή διεχύθησαν εντός του υγρού δωματίου και ο κυρ Αλέξανδρος λησμονήσας τον κάλον του ανεσηκώθη να φορέσει και το αριστερόν του υπόδημα δια ν’ ασπασθεί ευλαβώς τους πόδας του Χριστού, της Παναγίας και των αγίων.
Αλλ’ η οπτασία εξηφανίσθη και ιδού ευρέθη εις τον Άι Γιάννην τον Κρυφόν, που εγιάτρευε τους κρυφούς πόνους κι εδέχετο την εξαγόρευσιν των κρυφών αμαρτιών. Πλήθος πιστών είχεν ανέλθει από την πολίχνην, ζωντανοί και συγχωρεμένοι, να παρακολουθήσουν την Λειτουργίαν, την οποία ετέλει ο παπά-Μπεφάνης βοηθούμενος από τον μπάρμπ’ Αναγνώστην τον Παρθένην.

Κατά περίεργον αντινομίαν των στοιχείων, ήτο καλοκαίρι κι η Λειτουργία είχε τελειώσει και ήτον δεν ήτον τρίτη πρωϊνή, ότε η αμφιλύκη ήρχισε να ροδίζει εις τον αντικρυνόν ζυγόν του βουνού.

Όλοι γείτονες, λάλοι και φωνασκοί, εκάθηντο κατά γης πέριξ εστρωμένης καθαράς οθόνης. Τέσσερ’ αρνιά, τρία πρόβατα, δύο κατσίκια, αστακοουρές, κεφαλόπουλα καπνιστά της λίμνης, αυγοτάραχον και εγχέλεις αλατισμένοι, πίττες, κουραμπιέδες, μπακλαβάδες, πορτοκάλια και μήλα – όλα τα καλούδια, προϊόντα της μικρής και ωραίας νήσου, περιέμενον τους συνδαιτυμόνας.

– Καλώς ώρισες κυρ Αλέξαντρε, κάτσε κ’ η αφεντιά σου, του είπεν η θεια η Αμέρσα.

Αλλά τι βλέπει γύρω του; Όλους τους ήρωας και τας ηρωίδας των Χριστουγεννιάτικων διηγημάτων του. Εκεί ήτον η θεια-Αχτίτσα, φορούσα καινουργή μανδήλαν και νέα πέδιλα, επιδεικνύουσα μετ’ ευγνωμοσύνης το συνάλλαγμα των δέκα λιρών, το οποίον μόλις έλαβε από τον ξενητευμένον εις την Αμερικήν υιόν της. Δίπλα της εκάθητο κι ο Γιάννης ο Παλούκας, ο προσποιηθείς τον Καλλικάντζαρον την Παραμονήν των Χριστουγέννων και ληστεύσας τον Αγγελήν, τον Νάσον, τον Τάσον – όλα τα παιδιά τα οποία κατήρχοντο από την Επάνω ενορίαν, αφού είχαν ψάλει τα Κάλανδα. Εσηκώθη και παρέδωσεν εις τον κυρ Αλέξανδρον τας κλεμμένας πεντάρας -δεν είχε πως να μεθύσει και εορτάσει τα Χριστούγεννα εκείνην την χρονιάν (συχωρεμένος ας είναι!).

Ιδού κι ο Μπάρμπ’ Αλέξης, ο Καλοκαιρής, που δεν είχεν ανάγκην του πορθμείου του Χάρωνος δια να πηδήσει εις τον άλλον κόσμον· είχε το ιδικόν του, υπόσαθρον πλοιάριον, αυτόχρημα σκυλοπνίχτην. Μαζί του ήτον κι ο σύντροφός του ο Γιάννης ο Πανταρώτας ο ναυτολογημένος ως Ιωαννίδης και διατελών εν διαρκεί απουσία κατά τας ώρας της εργασίας
– Να φροντίσεις, του είπεν ο Πανταρώτας, να πάρω την σύνταξή μου.
Και λησμονών την ιερότητα της στιγμής εμούντζωσε το κενόν συνοδεύων την άσεμνον χειρονομίαν με την ασεμνοτέραν βλασφημίαν:
– Όρσε, κουβέρνο!
Εκεί ήτον κι ο Μπάρμπα-Διόμας, ευτυχής διότι εγλύτωσεν από το ναυάγιον και ερρόφησεν απνευστί επί του διασώσαντος αυτόν τρεχαντηρίου ολόκληρον φιάλην πλήρη ηδυγεύστου μαύρου οίνου δια να συνέλθει – ω πενιχρά, αλλ’ υπερτάτη ευτυχία του πτωχού!

Αλλ’ ιδού έτρεξε να του σφίξη την χείρα και ο βοσκός ο Σταθ’ς του Μπόζα, του οποίου δύο αίγες είχον βραχωθή εις τον κρημνόν υπεράνω της αβύσσου, όπου έχαινεν ο πόντος και ήτο αδύνατον να σωθούν, αν δεν τον κατεβίβαζαν δια σχοινίου εις τον βράχον με κίνδυνον της ζωής του.

– Την Ψαρή την έχω τάξει ασημένια στην Παναγιά. Τη Στέρφα (την άλλην αίγα) θα την σφάξω για σένα, να την φάμε.

Και η Ασημίνα του μαστρο-Στεφανή του βαρελά, με τας τέσσαρας κακοτυχισμένας θυγατέρας, τη Ροδαυγή, την Ελένη, τη Μαργαρώ και την Αφέντρα, η Ασημίνα, που την μίαν ημέραν εώρτασε τους γάμους της Αφέντρας με τον Γρηγόρη της Μονεβασάς και την άλλην ημέραν επένθησεν τον θάνατον του υιού της του Θανάση.

Τέλος, ω! της εκπλήξεως, ενεφανίσθη και ο έτερος εαυτός του, ο Αλέξανδρος Παπαδημούλης, ο πτωχαλαζών, ο ασχολούμενος εις έργα μη κοινώς παραδεδεγμένης χρησιμότητος!

Ο κυρ Αλέξανδρος ησθάνθη τύψεις, ότι έπλασεν όλους αυτούς τους ανθρώπους του λαού τόσον δυστυχείς και ταπεινούς ή τόσον αμαρτωλούς (ουδείς αναμάρτητος!) και τον εαυτόν του τόσον επηρμένον!…

Αλλά την στιγμήν εκείνην τον διέκοψεν η οκταόκαδος τσότρα, η περιφερομένη από χειρός εις χείρα. Δεν επρόλαβε να την εναγκαλισθή και ήχησαν τα λαλούμενα (βιολιτζήδες ντόπιοι και τουρκόγυφτοι με κλαρινέτα) και … εξύπνησεν.

Ποτέ ο κοσμοκαλόγηρος κυρ Αλέξανδρος δεν εξύπνησε τόσον χορτάτος, όσον εκείνην την αγίαν ημέραν, ο νήστις του Σαρανταημέρου και ο νήστις όλης της ζωής του! – ζωήν να έχει!
**********************************************************

ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ,
ΜΕΤΡΗΣΤΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΑΣ (Νο 2).

Ενότητα Α. 1.  Δημόκριτος 2.Ασπασία 3. Σωκράτης 4. Σάμος. 5. Αριστοτέλης

Ενότητα Β. 1. Αναξαγόρας 2. Ηράκλειτος 3.Αριστοτέλης 4. Διογέννης  5. Πλάτων.

Ενότητα Γ. 1. Υπατία. 2. Θαλής 3. Ζήνων ο Ελεάτης 4. Σωκράτης 5. Στοική σχολή.

Ενότητα Δ. 1. Αντισθένης 2. Αριστοτέλης 3.Επίκουρος 4. Ηράκλειτος 5.Σχολή Μιλήτου.

6ο Χριστουγεννιάτικο φεστιβάλ της ΚΝΕ

6ο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ της ΚΝΕ

xristougenniatikh-giorth-paidiwn-18

Με χαρούμενα παιδικά προσωπάκια γέμισε το φουαγιέ της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ στο 6ο Χριστουγεννιάτικο Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Δεκάδες μπόμπιρες έτρεξαν, έπαιξαν, γέλασαν και απασχολήθηκαν δημιουργικά και φυσικά πέρασαν στιγμές χαράς και ξεγνοιασιάς.

Ομάδα παιδαγωγών της ΚΝΕ υποδέχθηκε τα παιδιά για να απολαύσουν ένα πρόγραμμα με δραστηριότητες και παραστάσεις που επιμελήθηκε από κοινού με την Επιτροπή Φεστιβάλ του ΚΣ της ΚΝΕ, σχεδιασμένο για παιδιά μέχρι και τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού.

Στο Χριστουγεννιάτικο Φεστιβάλ βρέθηκε το πρωί της Κυριακής ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, ο οποίος δήλωσε:

«Καλές γιορτές σε όλα τα παιδιά. Τα Χριστουγεννιάτικα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, που γίνονται πάνω από έξι χρόνια τώρα, έχουν καθιερωθεί σαν μια πραγματική όαση χαράς, ξεγνοιασιάς, δημιουργίας των παιδιών, με παιχνίδι, τραγούδι, χορό, με κατασκευές, με θεατρικές παραστάσεις. Είναι πραγματικά μια όαση μέσα σ’ αυτή την κόλαση που ζει ο λαός μας και οι λαϊκές οικογένειες, με την οικονομική καπιταλιστική κρίση. Eίναι ταυτόχρονα φροντίδα για τους νέους γονείς, για τις νέες οικογένειες που βιώνουν φτώχεια, ανεργία, απληρωσιά, μια σειρά προβλήματα που βιώνουν όλες οι οικογένειες της πατρίδας μας.

Καλή δύναμη σε όλους και όλες, καλές γιορτές, να περάσετε καλά».

 

 

ΕΥΧΕΣ v Πόλεμοι v Ναυάγια

imagesNHJ18Z2M

λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
Β   Ρ   Υ   Σ   Ο   Υ   Λ   Ε   Σ      Γ   Ν   Ω   Σ   Η   Σ imagesNHJ18Z2M
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
imagesNHJ18Z2MΚ  Α  Λ   Ε  Σ     Γ  Ι  Ο  Ρ  Τ  Ε  Σ                                               λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΕΙΡΗΝΙΚΟ untitled.png
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
untitled ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ 03122015 (4)
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτιμοςπολιτικοςπροσανατολισμος
imagesNORV2EF1ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμος
ΤΟ 2016imagesNHJ18Z2M
λογοτεχνιακαλλιτεχνιαπολιτισμοςπολιτικοςπροβληματισμός

imagesNHJ18Z2M

 

 

 

 

********************************

ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Πολεμικά αεροπλάνα, πλοία και πυραύλους patriot στην Τουρκία στέλνει το ΝΑΤΟ

nato-soldiers

Με πολεμικά αεροσκάφη και πλοία θα ενισχύσει το ΝΑΤΟ την Τουρκία προκειμένου να ισχυροποιηθεί η άμυνα της Άγκυρας στα σύνορα με τη Συρία.

Με την απόφαση αυτή το ΝΑΤΟ εμπλέκεται όλο και πιο πολύ στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Μέση Ανατολή, συγκεντρώνοντας ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στα σύνορα με την Τουρκία αλλά και στη θαλάσσια περιοχή της νότιο-ανατολικής Μεσογείου, όπου επίσης έχουν συγκεντρωθεί σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις της Ρωσίας.
Δηλώσεις του γγ του ΝΑΤΟ στο «Reuters»
Την είδηση μετέδωσε το πρακτορείο «Reuters» που επικαλείται τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ. Σύμφωνα με τα όσα μεταδόθηκαν την Παρασκευή 18 Δεκέμβρη, συμφωνήθηκε να σταλεί στρατιωτική βοήθεια του ΝΑΤΟ στην Τουρκία και πλέον απομένει να συγκεκριμενοποιηθεί τι είδους αεροσκάφη και πλοία που θα σταλούν από τις υπόλοιπες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ στην Τουρκία που επίσης είναι μέλος της Βορειοατλαντικής συμμαχίας.

«Έχουμε συμφωνήσει σε ένα πακέτο μέτρων διασφάλισης για την Τουρκία ενόψει της ασταθούς κατάστασης στην περιοχή», δήλωσε ο Γενς Στόλτενμπεργκ, ενώ διπλωμάτες που επικαλούνται το «Reuters», ισχυρίζονται ότι η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας θα μειώσει τον κίνδυνο επανάληψης ενός περιστατικού όμοιου με την κατάρριψη ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία στα σύνορα με τη Συρία.
Θα σταλούν πλοία από Γερμανία και Δανία
Πέραν των πολεμικών πλοίων που θα προέρχονται από τη Γερμανία και τη Δανία, που πραγματοποιούν ασκήσεις στην ανατολική Μεσόγειο, το ΝΑΤΟϊκό πακέτο θα περιλαμβάνει και τα AWACS, τα αεροσκάφη επιτήρησης του ΝΑΤΟ, με τον Γενς Στόλτενμπεργκ να κάνει λόγο για «ενισχυμένη αεροπορική αστυνόμευση και αύξηση της ναυτικής παρουσίας, συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών θαλάσσιας περιπολίας».
Ο γγ του ΝΑΤΟ δήλωσε, επίσης, ότι η συμφωνία αυτή «θα μας δώσει μια καλύτερη επίγνωση της κατάστασης… περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη προβλεψιμότητα και ότι θα συμβάλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης στην περιοχή και επίσης θα μειώσει τις εντάσεις».
Στην Τουρκία πύραυλοι patriot και στη Συρία πύραυλοι S-400
Το «Reuters» μεταδίδει ότι η Ισπανία έχει συμφωνήσει να παρατείνει την παραμονή των συστημάτων patriot με πυραύλους εδάφους – αέρος κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας, που έχουν την δυνατότητα να καταστρέψουν πυραύλους που προέρχονται από το έδαφος της Συρίας, όπου επίσης η Ρωσία έχει αναπτύξει το υπερσύγχρονο σύστημα πυραύλων εδάφους-αέρος S-400 που της δίνει τη δυνατότητα να πλήξει πυραύλους αλλά και αεροσκάφη μέχρι και 400 χιλιόμετρα.
Το μοντέλο της Βαλτικής και στην Τουρκία
Αν και το ΝΑΤΟ αυξάνει την στρατιωτική του παρουσία στη Μέση Ανατολή μέσω της Τουρκίας, ο Γενς Στόλτενμπεργκ δηλώνει ότι «ανησυχούμε για την συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή» και ανέφερε ότι ελπίζει πως το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επαναλάβει το ίδιο είδος της αεροπορικής αστυνόμευσης που γίνεται στις χώρες της Βαλτικής «χωρίς συμβάντα και ατυχήματα». Στις χώρες της Βαλτικής το ΝΑΤΟ από το 2004 συγκεντρώνει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ ο εναέριος χώρος των χωρών της Βαλτικής επί της ουσίας είναι υπό τον έλεγχο του ΝΑΤΟ με πτήσεις των NATOϊκών αεροσκαφών επιτήρησης AWACS.(902gr)

*****************************************

19-12-2015

ΝΕΟ  ΝΑΥΑΓΙΟ ΜΕ 18  ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

metanastes-prosfyges-10-12

Δεκαοκτώ πρόσφυγες πνίγηκαν τη νύχτα όταν το σκάφος που τους μετέφερε με προορισμό την Κάλυμνο βυθίστηκε ανοικτά των δυτικών ακτών της Τουρκίας.
Μέλη της τουρκικής ακτοφυλακής κατάφεραν να σώσουν 14 ανθρώπους, από τη Συρία, το Ιράκ και το Πακιστάν, όπως μετέδωσε πρακτορείο ειδήσεων «Dogan».
Οι διασωθέντες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο με υποθερμία και η κατάστασή τους κρίνεται σοβαρή.
Σύμφωνα με μαρτυρίες των διασωθέντων, οι πρόσφυγες είχαν επιβιβαστεί στην Αλικαρνασσό σε ένα παλιό σκάφος που ανατράπηκε και βυθίστηκε, δύο ναυτικά μίλια από τις τουρκικές ακτές.

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ για τηνπαγκόσμια μέρα του μετανάστη

Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την Παγκόσμια Μέρα Μετανάστη αναφέρεται:

migrants-general

Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την Παγκόσμια Μέρα Μετανάστη αναφέρεται:

«Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Μεταναστών, το ΚΚΕ απευθύνει θερμό χαιρετισμό στους χιλιάδες Έλληνες μετανάστες που ζουν σε χώρες του εξωτερικού, ειδικά τους νέους μετανάστες που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν τα τελευταία χρόνια της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, στους δεκάδες χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες που ζουν στη χώρα μας. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους χιλιάδες πρόσφυγες που δημιουργούν οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στη Συρία. Σε όλους όσοι κινδυνεύουν στα νερά του Αιγαίου και στους φράχτες που υψώνουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, που περιφέρονται στα διάφορα γήπεδα της Αττικής για να καταλήξουν, και πάλι, φυλακισμένοι στα κέντρα κράτησης και τις «Αμυγδαλέζες».

Είναι στη φύση του καπιταλισμού να γεννά μαζικά κύματα προσφύγων από χώρες όπου εκδηλώνεται πόλεμος και οικονομικών μεταναστών από χώρες που μαστίζονται από την πείνα και την εξαθλίωση. Είναι στη φύση του να αξιοποιεί τους μετανάστες ως φτηνό εργατικό δυναμικό, με ελάχιστα δικαιώματα, για να αυξάνει την κερδοφορία του κεφαλαίου και να αφαιρεί εργατικές κατακτήσεις για το σύνολο των εργαζομένων. Γι’ αυτό και το κοινό συμφέρον Ελλήνων και ξένων εργατών είναι η πάλη για να καταργηθεί το σύστημα της εκμετάλλευσης, των πολέμων, της φτώχειας και της εξαθλίωσης των λαών.

Οι πρόσφατες αποφάσεις των Συνόδων της ΕΕ για το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα, με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης, στόχο έχουν κυρίως την αξιοποίηση των προσφύγων και μεταναστών στους ανταγωνισμούς για το μοίρασμα εδαφών, ταυτόχρονα με τον έλεγχο ροής του ξένου εργατικού δυναμικού.

Ιδιαίτερα η δημιουργία Συνοριοφυλακής – Ακτοφυλακής της ΕΕ, που θα μπορεί να επεμβαίνει στα εξωτερικά σύνορα ακόμη και χωρίς τη συμφωνία του κράτους-μέλους, σημαίνει για τη χώρα μας ευθεία αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και προώθηση σχεδίων συνδιαχείρισης του Αιγαίου με την Τουρκία.

Μαζί με τη σύσταση «Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιστροφών», δηλαδή απελάσεων και επαναπροωθήσεων, η δημιουργία των hot-spots θα εντείνει την καταστολή ενάντια στα εκατομμύρια των προσφύγων και των μεταναστών που είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρει μεγάλη ευθύνη για τις σοβαρές και επικίνδυνες εξελίξεις. Γιατί όχι μόνο ψήφισε και εφαρμόζει κατά γράμμα όλες τις αποφάσεις της ΕΕ, αλλά και γιατί συμφωνεί με τη δημιουργία του νέου κατασταλτικού «ευρωμηχανισμού», γιατί κάλεσε τις «Ομάδες Ταχείας Επέμβασης» του Frontex, γιατί μετατρέπει την Ελλάδα σε αποθήκη εγκλωβισμένων προσφύγων και μεταναστών, γιατί συμμετέχει ενεργά στην κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

Το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη και το λαό, Έλληνες και μετανάστες εργαζόμενους, να επαγρυπνούν για τις επικίνδυνες εξελίξεις, να εντείνουν την αλληλεγγύη και να παλέψουν από κοινού για:

  • Απευθείας μεταφορά των προσφύγων – μεταναστών στις χώρες τελικού προορισμού τους, με ευθύνη του ΟΗΕ και της ΕΕ.

  • Δημιουργία ανθρώπινων και αξιοπρεπών χώρων υποδοχής και φιλοξενίας και όχι ευρωκέντρων διαλογής προσφύγων (hot-spots), με ταυτόχρονη εξασφάλιση χώρων (κατασκηνώσεων, στρατοπέδων κλπ.) άμεσης φιλοξενίας για όσο διάστημα χρειάζεται μέχρι την προώθησή τους.

  • Κατάργηση του αντιδραστικού Κανονισμού του Δουβλίνου, της Σένγκεν, του Frontex.

  • Απεμπλοκή τώρα της χώρας μας από τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών στη Συρία. Να κλείσει η βάση της Σούδας και να σταματήσει κάθε διευκόλυνση στους ιμπεριαλιστές στον πόλεμο σε βάρος της Συρίας από γη, αέρα και θάλασσα.

  • Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα αυτών που έχουν αναπτύξει ισχυρούς βιοτικούς δεσμούς. Απλοποίηση των διαδικασιών ανανέωσης, αποσύνδεση από συγκέντρωση συγκεκριμένου αριθμού ενσήμων, κατάργηση των παραβόλων και των προστίμων.

  • Ίσα εργατικά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες και δυνατότητα μεταφοράς των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων από και προς τις χώρες προέλευσης με την υπογραφή διακρατικών συμφωνιών.

  • Ισότιμη πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, ανεξάρτητα από νομιμοποιητικά έγγραφα.

  • Όχι στη δημιουργία νέων ευρωμηχανισμών φύλαξης των συνόρων και στα σχέδια για συνδιαχείριση του Αιγαίου με την Τουρκία, υπό την αιγίδα της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ.

  • Αλληλεγγύη και πάλη των λαών ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης που γεννά φτώχεια και πολέμους, μαζικά κύματα μεταναστών και προσφύγων».

Παρουσιάστηκε η ποιητική συλλογή «Μνήμες της πέτρας και της σιωπής»___»ΕΦΥΓΕ» Η σοπράνο Σ.ΝΤΟΥΦΕΞΗ

517491

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, με την Ελ. Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ και τον ποιητή Γ. Μπίμη (δεξιά)

 

«Μαζί γεννηθήκαμε πριν από χιλιάδες χρόνια πάνω στη μάνα γη, μαζί ονειρευτήκαμε κάτω από τον ίδιο γκρίζο ουρανό, μαζί βιώσαμε την πανάρχαια αγωνία των ανθρώπων, μαζί αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε τα αιώνια «γιατί» που τυραννάνε μόνιμα την ψυχή και τη συνείδηση των ανθρώπων».

«Μνήμες της πέτρας και της σιωπής» είναι ο τίτλος της ποιητικής συλλογής του Γιώργου Δ. Μπίμη, που παρουσιάστηκε χτες το απόγευμα στην «Αλκυονίδα», χωρίς εκδότες, μόνο με φίλους, συνοδοιπόρους και συναγωνιστές. Μια εκδήλωση για την ποίηση που έχουμε τόση ανάγκη σήμερα. Για την ανάγκη να ακουμπήσουμε στα ποιητικά εκείνα σύμβολα που είναι ικανά να θρέψουν τις σημερινές και αυριανές νέες γενιές. Στην εκδήλωση παρευρέθηκε και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, παρουσιάστηκαν μελοποιημένα ποιήματα της συλλογής από το συνθέτη και τραγουδιστή Παντελή Θαλασσινό, τη σολίστ κιθάρας Εύα Φάμπα, ενώ συμμετείχαν οι μουσικοί Μανώλης Μητσάκος (φωνή και μπουζούκι) και ο Λάζαρος Σαββίδης (κρουστά). Ποιήματα του ποιητή της αναζήτησης και της ανησυχίας διάβασαν οι ηθοποιοί Βασίλης Κολοβός και Κατερίνα Κουτροκόη.

«»Κατά βάθος, η ποίηση είναι μια ανθρώπινη καρδιά φορτωμένη όλο τον κόσμο», έλεγε ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Τέτοια είναι και η ποίηση του Γιώργου Μπίμη. Μια καρδιά φορτωμένη τον πόνο και τα όνειρα όλου του κόσμου. Στην περιπλάνησή της αυτή, η καρδιά αναζητά την ουσία της ύπαρξης διακηρύσσοντας ταυτόχρονα της ιδέες του: «Αύριο τα παιδιά θα ‘χουν μια αυλή αδελφέ μου, θα ‘χουν ένα δέντρο να ξαπλώνουν στον ίσκιο του… Θα έχουν τη σχολική τους τσάντα, το αλφαβητάρι, θα μάθουν τα πρώτα γράμματα… Αύριο τα παιδιά θα διαβάζουν ποιήματα κάτω από τις αχτίδες του φεγγαριού!» Ο Γιώργος Μπίμης, ποιητής της αναζήτησης και της ανησυχίας, δυναμικός και τρυφερός ανατόμος των ταπεινών αλλά ανυπότακτων ανθρώπων, τολμά, παρατηρεί και ανασυνθέτει τη ζωή», είπε, μιλώντας για το έργο του, η συγγραφέας – δημοσιογράφος Σοφία Αδαμίδου. Ενώ ο ζωγράφος Παναγιώτης (Τάκης) Βαρελάς είπε για τον ποιητή: «Μ’ αυτόν τον άνθρωπο είχα την τύχη να περπατήσω μαζί του με κοντά παντελονάκια. Να κοινωνήσουμε από ίδιες αξίες και ιδανικά. Να διαβούμε τους ίδιους δρόμους. Συναντηθήκαμε μετά από 30 χρόνια, όχι γιατί δεν ξέραμε πού να πάμε, αλλά γιατί είμαστε μετανάστες στην ίδια μας την πατρίδα. Ο Γιώργος γεννήθηκε μέσα από μια μήτρα που δούλεψε στα καπνοχώρια και τα γιαπιά (…) γι’ αυτό ξέρει για ποιους γράφει, για τους εργαζόμενους, για τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, για τους ανήμπορους, για όσους έχει πνίξει η αδικία. Και μαζί με αυτούς βρίσκεται στους κοινωνικούς αγώνες και πορεύεται μαζί τους». Στο τέλος της εκδήλωσης, ο ίδιος ο ποιητής, αφού ευχαρίστησε όλους τους παρευρισκόμενους, έκλεισε με την ευχή και ελπίδα, όπως είπε, «να ζήσουμε ένα καλύτερο αύριο από αυτή την τραγωδία και τη βαρβαρότητα που ζούμε σήμερα και να συνεχίσουμε να πολεμάμε».

 

ΑΪΛΑΝ  ΣΕΝΟΥ – ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ  ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ
Ποίημα του Γ. Μπίμηimages

Το κορμί μου είναι ένα σπασμένο καράβι που ταξιδεύει πάνω στο κύμα κι η ψυχή μου ένα λευκό σύννεφο ψηλά στον ουρανό…

Η πατρίδα μου, μια φτιασιδωμένη γριά μάγισσα, που κρύβει στα σεντούκια της αμύθητα πλούτη,… μα δε χαραμίζει στους διαβάτες που την εκλιπαρούν μήτε δυο ψίχουλα χαράς … Αλλόκοτος καιρός, μ’ ερειπωμένα σπίτια και γκρεμισμένα όνειρα…
Να φύγω θέλω, να πατάξω μακριά, να πλανηθώ στις μακρινές πολιτείες με τους πλατιούς δρόμους και τις φανταχτερές βιτρίνες για ν’ αποδιώξω τούτο το κακό  όνειρο… Απλές προθέσεις ζωής,… σε μια νύχτα απρόσιτη που δεν προσεγγίζεται απ’ τον ήλιο του μεσημεριού…
Σε ποιον ουρανό να πιστέψω; Σε ποιο θεό να ορκιστώ;
Μια μοίρα σκυθρωπή μ’ εξόρισε στο πουθενά (ένας μικρός Χριστός κείτεται νεκρός στ’ απόκρημνα βράχια κάποιας ερημικής παραλίας) για να βιώσω τον απόλυτο πόνο, το μαρτύριο, τη συντριβή και το θάνατο,…

Για να κερδοσκοπήσουν ακόμα μια φορά οι έμποροι, οι φονιάδες κι οι εκτελεστές…

Πως μπορούν αλήθεια και παραδίδονται στον αρυτίδωτο ύπνο οι μανάδες που μεγαλώνουν τα βρέφη τους δίπλα στο τόπο της θυσίας,… πως η ανία, η πλήξη και τα ναυαγισμένα τους όνειρα δε γίνονται εφιάλτες στη νοσηρή τους αυταπάτη;

Θα ‘ρθουν ξανά να σε πείσουν πως η αγάπη δεν είναι ίδια παντού … Μην τους πιστέψεις…

Θα σου μιλήσουν με παραβολές για να ξεγελάσουν τον πόνο σου κι όταν φτάσει η δίσεκτη ώρα θα σου καρφώσουν πάλι το μαχαίρι πισώπλατα… Γιατί ο φασισμός δεν είναι απερισκεψία, αβλεψία ή αποχτημένη συνήθεια,… ο φασισμός είναι ιδεολογία…
…………………………………………………………..
Κι όταν ξημερώσει και σκουπίσετε τα δάκρυα και τους ίσκιους απ’ το βλέμμα σας, τότε θ’ αντικρίσετε στην άκρη του  ορίζοντα το λευκό σύννεφο,… και θα ‘μαι εγώ…  Κι όταν ωριμάσει ο καιρός θα γίνω άνεμος και βροχή, γιατί προορισμός μου είναι να επιστρέψω στο αλύτρωτο χώμα,…

Αλλά τότε δε θα ’μαι το πρόβατο, θα ‘μαι ο βοσκός κι εγώ θ’ αποφασίζω,… για τη ζωή και το θάνατο, για την αγνότητα και την αμαρτία, για τη μεταμέλεια και  για την εκδίκηση…

Και μέσα στα ματωμένα χέρια μου  θα σφίγγω με πείσμα ένα δίκοπο μαχαίρι…

 ***************************************

«ΕΦΥΓΕ» Η ΜΕΤΖΟ  ΣΟΠΡΑΝΟ   ΣΤΕΛΛΑ  ΝΤΟΥΦΕΞΗ

 517046

Η διεθνούς αναγνώρισης Ελληνογερμανίδα μεσόφωνος Στέλλα Ντουφεξή, μοναχοπαίδι του διεθνώς αναγνωρισμένου Ελληνα θεατρικού σκηνοθέτη Σταύρου Ντουφεξή, «έφυγε» την Τετάρτη 16 Δεκέμβρη στο Βερολίνο, νικημένη από τον καρκίνο. Η Στέλλα Ντουφεξή, γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη το 1968, σε οικογένεια καλλιτεχνική, αφού και η μητέρα της διηύθυνε το γραφείο του συνθέτη Χανς Βέρνερ Χέντσε, ενώ θείος της είναι ο μαέστρος Χανς Ντρέβαντζ, για δεκαετίες μουσικός διευθυντής του Ντάρμστατ.

 

Υπήρξε μια διεθνώς καταξιωμένη κλασική τραγουδίστρια που πορεύτηκε εξίσου εξαιρετικά στην Οπερα όσο και στο λυρικό τραγούδι. «Αυτή η πολυμορφία με γοητεύει», συνήθιζε να λέει «Αγαπώ να εναλλάσσω τα διάφορα γένη της μουσικής και να τα αφήνω να διαχέονται το ένα μέσα στο άλλο». Η Στέλλα Ντουφεξή που στην αρχή της σταδιοδρομίας της έγινε δεκτή παμψηφεί στην Ανωτάτη Σχολή Τεχνών του Βερολίνου, διέπρεψε στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα και τις συμφωνικές αίθουσες όλου του κόσμου. Στην Κρατική Οπερα, στη Φιλαρμονική και Κωμική Οπερα του Βερολίνου, στην Οπερα της Σκοτίας, στο Βίγκμορ Χολ, στο Gran Teatro del Liceu της Βαρκελώνης, στο Grand Theatre de Geneve, στη Βαυαρική Κρατική Οπερα του Μονάχου, στο Theatre de la Monnaie των Βρυξελλών, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην Οπερα της Μόσχας, στην Vlaamse Opera της Αμβέρσας και αλλού. Ως μια από τις πιο περιζήτητες μέτζο σοπράνο των ημερών μας, συνεργάστηκε με ονομαστούς μαέστρους, τον Κλαούντιο Αμπάντο, τον Ιβορ Μπόλτον, τον Γιούκα Πέκα Σάραστε, τον Κριστόφ Εσενμπαχ, τον Κεντ Ναγκάνο και άλλους. Στην Ελλάδα εμφανίστηκε τελευταία φορά το Μάρτη του 2015 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ρεσιτάλ αφιερωμένο σε συνθέτες της ρομαντικής και μεταρομαντικής εποχής, με τίτλο «Ανοιξιάτικη νύχτα», στο πλαίσιο της ετήσιας σειράς «Lied: Φωνή και πιάνο». Τον Οκτώβρη του 2014 η Στέλλα Ντουφεξή ανέλαβε καθήκοντα καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο του Ντίσελντορφ «Ρόμπερτ Σούμαν». Η Στέλλα Ντουφεξή ενέπνευσε, κινητοποίησε, ερέθισε και εκμαίευσε τις ικανότητες και ευαισθησίες των νέων ταλέντων, των μαθητών της στο Πανεπιστήμιο του Ντίσελντορφ.

«Τα βέλη» διήγημα της Κατερίνας Μήλιου.________________ «…Την άλλη μέρα των Χριστουγέννων» διήγημα του Γερ. Μ. Λυμπεράτου

 

Με το διήγημα  «Τα Βέλη», η συγγραφέας και ποιήτρια  Κατερίνα  Μήλιου είχε λάβει μέρος  στο λογοτεχνικό διαγωνισμό με θέμα «Πόλεμος και Ειρήνη» που διοργάνωσε, τον Απρίλιο 2015, η Γκοβεδάρειος βιβλιοθήκη Κοζάνης. Επίσης το διήγημα αυτό   αναρτήθηκε πρόσφατα, στις 29 Νοεμβρίου 2015 και στο λογοτεχνικό ιστότοπο «ποιείν».
Σημ. Οι φωτογραφίες  στα διηγήματα έγινε με πρωτοβουλία και ευθύνη μας. ΒΡ.Γ.
************

images0W6HGJKZ

Τα Βέλη

      Διήγημα

      της Κατερίνας Μήλιου

 Η Πέτρα έχει ασυνήθιστο όνομα και κάθε άλλο παρά πέτρα θυμίζει. Είναι μια γυναίκα με διάφανο δέρμα. Της έδωσαν, περίεργο πώς, γιατί κανείς δεν μιλούσε γι αυτόν, το όνομα του παππού της. Τον γνώρισε μόνο μέσα από φωτογραφίες που κλεφτά ανακάλυψε και από τις μη λεχθέντες ιστορίες που κατοικούσαν στα σώματα των δικών της. Η γιαγιά που δάκρυζε συχνά με διάφορες ασήμαντες αιτίες και η μητέρα που έσφιγγε τα χείλη της σα γροθιά και δεν μιλούσε. Σκοτώθηκε στον εμφύλιο, παρεξηγημένος από τους δικούς του ανθρώπους, θεωρούμενος προδότης. Μετά από αυτό έφυγαν, ήρθαν στην πρωτεύουσα. Η μητέρα της παντρεύτηκε, μετακόμισαν σε άλλη μικρή πόλη, όπου γεννήθηκε εκείνη. Ο πατέρας της τους εγκατέλειψε όταν ακόμη ήταν  παιδί. Ίσως έφταιγαν τα δάκρυα της γιαγιάς, τα σφιχτά χείλη της μητέρας, είχε αναρωτηθεί, ίσως πάλι έφταιγε εκείνη. Δεν μιλούσαν όμως γι αυτά, ποτέ δεν μιλούσαν, παρά μόνο για τα καθημερινά. Όταν μεγάλωνε, η γιαγιά πέθανε. Όταν μεγάλωσε για τα καλά πέθανε και η μητέρα. Η Πέτρα έμενε ήδη στην πρωτεύουσα, είχε σπουδάσει, έπιασε δουλειά, έκανε φίλους, αλλά δεν παντρεύτηκε. Το διάφανο δέρμα της την έκανε ελκυστική, αλλά και ευάλωτη. Ιδιαίτερα ευαίσθητη,  σε στιγμές κρίσης, βηματίζει νευρικά, φέρνει πάνω – κάτω  τη ζωή της,  εικόνες της καθημερινότητας,  μνήμες, σκέψεις, όνειρα…..

imagesFOZ169MN.jpg

Σηκώνεται κάθε πρωί χάραμα, καμιά φορά σκοτάδι ακόμη. Κι όταν εκείνη η πρώτη φέτα φωτός ξανοίγει το σκούρο τ’ ουρανού, σκέφτεται πως “Ξεκινά η μέρα κι αρματώνεται”. Όταν κλείνει πίσω της την πόρτα, το φως έχει ήδη ξεγλιστρήσει, άπλετο ή σκοτισμένο από σύγνεφα και τη βρίσκει ο δρόμος, γνώριμο καράβι. Η εικόνα της δασκάλας της πρώτης δημοτικού συχνά ξεπηδά στο νου της απρόσκλητη. “Ξύπνησα το πρωί, έκανα τα πρωινά μου καθήκοντα, πλύθηκα, ντύθηκα, έφαγα το πρωινό μου και ξεκίνησα τη μέρα μου” τους μάθαινε να παπαγαλίζουν.  Ύστερα, αρματωμένη με βέλη ρωτούσε “Ποιοί έχουν ψυγείο στο σπίτι τους; να σηκώσουν το χέρι”. “Πάλι Ιωάννα έβαλες την ποδιά σου κάτω από το στρώμα και κοιμήθηκες; ” Σημάδευε και πλήγωνε τα παιδικά τους σώματα.

LouImage7-500x330

Μ’ αυτό το σώμα η Πέτρα συνεχίζει καθημερινά το δρόμο της και συναντά πια τουλάχιστον πέντε άστεγους. Τους βλέπει καθισμένους σε κοίλα σημεία ή σε πεζούλια πεζοδρομίων. Παρατηρεί πάνω τους χιλιάδες βέλη καρφωμένα κι αναρωτιέται πώς χωράνε τόσα. Αναρωτιέται ακόμη ποιοί είναι κάτω από τα βέλη.

Astegos-pagkaki-koimatai

Ξέρουμε ότι δεν είναι μόνο άστεγοι, σκέφτεται, αλλά σαν μόνο αυτό να μας επιτρέπεται να βλέπουμε. “Ποιοί δεν έχουν σπίτι να σηκώσουν το χέρι” και δεν ξέρει αν το αίσθημα της ντροπής που νιώθει είναι για κείνους που δεν έχουν ή για την ίδια που έχει. Επικεντρώνεται στα βέλη που τους καλύπτουν. “Πώς και δεν τα βλέπουμε όταν εκτοξεύονται, πώς δεν ακούμε το συριχτό τους ήχο; Για να εκτοξεύονται βέλη πρέπει να υπάρχει πόλεμος, αλλά όλοι γύρω περπατάμε σαν να έχουμε ειρήνη”.

Φαινομενική η ειρήνη τότε στην εφηβεία της, εν μέσω εξωτερικών και εσωτερικών αγριοτήτων, μια καλοκαιρινή ημέρα παραθερισμού, κατέρευσε ξέπνοη στα πόδια της. Ένας οξύς πόνος στο πέλμα από την επίθεση μιας βοής λέξεων, για τον οποίο μια σφήκα ήταν μόνο η αφορμή, τη βρήκε καθισμένη στην άκρη της θάλασσας.  “Πρέπει να φύγουμε, επιστράτευση, να γυρίσουμε στην πόλη, εισβολή στην Κύπρο”. Ένας ακόμη, ανάμεσα στους άπειρους, κηρυγμένος πόλεμος, ξεπήδησε ολοζώντανος μπροστά της και συμπλήρωσε μέσα της εκείνους των αναγνωσμάτων στα βιβλία και στα σώματα της μητέρας και της γιαγιάς. Τον ακολούθησαν τα τανκς του Πολυτεχνείου πάνω στα σώματα των σχεδόν συνομιλήκων της.

Guernica

Και οι πόλεμοι συνεχίστηκαν, συνεχίζονται λίγο πιο κοντά, λίγο πιο μακριά. Στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στη Συρία, στο Σουδάν, στη Σομαλία, στο Μαλί, στο Κονγκό, στις Φιλιππίνες, στη Νιγηρία,  στο Αφγανιστάν, στο Μεξικό, στην Ουκρανία, στην Κένυα……… Οι πληγές στα σώματα των ανθρώπων όταν η Πέτρα φτάνει στη δουλειά της είναι τόσο πολλές που φουσκώνουν τα ρέματα, τα ποτάμια, τις θάλασσες και μας πνίγουν.

Παρά ταύτα, τις βροχερές μέρες μαζεύονται με τους φίλους της τα βράδια μετά τη δουλειά, ανάβουν το τζάκι, πιο αραιά από παλιά, βάζουν στα ποτήρια τους να πιούν και στα πιάτα τους να φάνε. Αποφεύγουν την τηλεόραση, κοιτάν ο ένας στα μάτια του άλλου και λένε ιστορίες. “Στο σχολείο όλο και αγριεύουν τα παιδιά, πλακώνονται. Τις προάλλες ένα κορίτσι όρμηξε σ’  ένα άλλο. Τρέξαμε να τα χωρίσουμε. Μετά, αυτό που είχε υποστεί την επίθεση και δεν είχε προλάβει να αμυνθεί και να χτυπήσει έπαθε κάτι σαν παράκρουση, χτυπιόταν κάτω και ούρλιαζε, νομίζαμε πως είχε πάθει επιληπτική κρίση. Τελικά το ηρεμήσαμε”.  Σφίγγουν το χέρι ο ένας στον ώμο του άλλου, χαϊδεύουν παρηγορητικά τα μαλλιά. “Πώς είσαι με τις χημειοθεραπείες;”, “Μου λείπει η μητέρα μου”. Λένε για τα παιδιά και το μέλλον τους. “Προσαρμόσθηκε η Μαίρη στη Σουηδία;”,  “Πώς πήγε στην εξεταστική ο Κωνσταντίνος;”, “Ο Χρήστος φεύγει φαντάρος σε μια εβδομάδα”. Πότε – πότε μαλώνουν. Γύρω από ένα φιλικό τραπέζι, εν μέσω μιας έντονης πολιτικής συζήτησης, λίγο καιρό πριν, η Πέτρα έβγαλε μια πολεμική κραυγή “Μα είναι δυνατόν όλα πια στην πολιτική και τη ζωή μας να είναι μόνο χρήμα; Οι πόλεμοι πάντα γίνονται για το χρήμα. Χρώμαι. Είμαι σίγουρη όμως πως δεν χρειάζεται μόνο το χρήμα κι ας προχθές είχα μόνο είκοσι λεπτά στην τσέπη και δεν ξέρω πως θα συνεχίσω να τηρώ τη ρύθμιση που κατάφερα να κάνω”.

Τις ζεστές μέρες ανοίγουν τα μπαλκόνια, συνεχίζουν τις δουλειές, τις κουβέντες,  τα πάθη, τις αγάπες και τα μίση. Όταν περπατάνε στο δρόμο δεν μυρίζει μόνο το καυσαέριο, αλλά και λεμονανθοί  ή και πιο σπάνια γιασεμί, σε κάτι πιο μικρούς δρόμους. Στον απόηχο της μέρας ακούγονται οι μελωδίες ακορντεόν από τους πλανόδιους μουσικούς. Στους πεζόδρομους η ζωντάνια των νέων τους συνεπαίρνει. Καθισμένοι σε γραμμές ή σε κύκλους πίνουν μπύρες και ονειρεύονται. Καμιά φορά τα όνειρά τους εκρήγνυνται, γεμίζουν φωτιές, καπνό και κρότους. Προσπαθούν να μας αφυπνίσουν, σκέφτεται η Πέτρα, να δούμε και ν’  ακούσουμε τα βέλη που περνούν ξυστά γύρω μας, όχι μόνο αυτά των άλλων. Κοιτά τα δικά της βέλη  καρφωμένα πάνω σε σώματα άλλων κι αυτά που είναι στο δικό της σώμα.

Τις νύχτες, όταν ήταν μικρή κοιμόταν σ’ ένα ξύλινο κρεβατάκι με κάγκελα και φοβόταν. Κάθε που έπεφτε να κοιμηθεί έτρεμε, έκλαιγε κρυφά για το τέρας που θα ερχόταν. Τώρα πριν πέσει να κοιμηθεί βλέπει ταινίες τρόμου κι όταν πέσει στο κρεβάτι σκέφτεται τον οξύ πόνο των πληγών. Μετρά, για να καθησυχάσει τους φόβους της, λέει, αλλά μάλλον μετρά  βέλη και καθησυχάζει γιατί δεν ξεχνά πως υπάρχουν. Πριν μετέλθει στο βύθιο σώμα της, η ζέστη ενός χαμόγελου και το σκέπασμα ενός αγγίγματος που γαληνεύει και θεραπεύει τις πληγές ακόμη κι όταν γύρω τα βέλη σφυρίζουν ανελέητα, στρώνει στοργικά τα σκεπάσματά της.

Η Πέτρα ονειρεύεται συχνά, αλλά ένα όνειρο μένει καρφωμένο στο μυαλό της. Γεμάτο εικόνες και δράση που  προσπερνούν η μία την άλλη σχεδόν/ή βίαια. Ένα κορίτσι την  πλησιάζει και της ζητά χρήματα για να φάει. Δεν προλαβαίνει ν’ αντιδράσει, αντανακλαστικά, προκατειλλημένη, σκέφτεται ότι δεν τα χρειάζεται πραγματικά, αλλά πάλι, όσο προχωρά, δεν είναι σίγουρη, σχεδόν το μετανιώνει. Παρακάτω, ένας νεαρός άντρας, επαναλαμβάνει το ίδιο. Η προηγούμενη εικόνα την οδηγεί να του δώσει. Και οι δύο φαίνονταν εξωτερικά φροντισμένοι, αλλά δεν θυμάται τα πρόσωπά τους. Εμφανίζεται ένας άλλος άντρας που σέρνει ένα σιδερένιο καρότσι, με το οποίο κουβαλά άλλα σίδερα μέσα του. Αυτή τη φορά κοιτά το πρόσωπό του. Αντικρύζει μια θάλασσα δάκρια. Μέσα της σε  ένα εύθραυστο πλεούμενο, αυτός ο άντρας κρατά σφιχτά το χέρι ενός μικρού αγοριού. Στο σώμα του κλείνει μια χώρα ολόκληρη, γεμάτα και τα δυο ρωγμές. Από μια τέτοια ρωγμή ένα κύμα ξεχύνεται, κόβει στα δυο τα σφιχτοπιασμένα χέρια και δημιουργεί μια τρομακτική βοή – κραυγή που σέρνεται πίσω του μαζί με τον ήχο που κάνουν οι σκουριασμένες ρόδες. Μια παράφορη ορμή την οδηγεί να τον ακολουθήσει σε μια ανηφορική στροφή του δρόμου, όπου το σώμα του γίνεται τοξοειδής καμπύλη με πίεση προς τα πάνω, εκεί που σπρώχνει την κόκκινη λαβή. Κρύβεται να μη τη δει όσο παρατηρεί νευρικά τα χέρια του να ανακατεύουν μέσα στα ανακυκλώσιμα σκουπίδια. Κοιτάζει γύρω της, ερημιά. Πού πήγαν όλοι; Κρύβονται. Εκτός απ’ αυτούς που περιμένουν σε μια μάντρα να παραλάβουν το εμπόρευμα και να πληρώσουν ένα πενιχρό αντίτιμο, γι αυτά που τώρα ο άντρας βγάζει απ’ τον κάδο, επεξεργάζεται, επιλέγει, απυθώνει μέσα στο καρότσι του και συνεχίζει. Η Πέτρα στο όνειρό της συνεχίζει πίσω του, όλη μέρα. Αισθάνεται τα πόδια της να πονάνε  παρότι εκείνη σπρώχνει μόνο τη ζωή της. Ο ήλιος κοκκινίζει καθώς πέφτει και στην άλλη σκηνή είναι εκείνη που σπρώχνει ένα καρότσι γεμάτο σίδερα που μπροστά σ’ ένα κάδο συγκρούεται με το καρότσι του άντρα. Νιώθει το αίμα να βράζει μέσα της και ορμάει επάνω του να τον διώξει. “Είναι δικός μου τούτος ο κάδος!” κραυγάζει. Δεν καταλαβαίνει τί της απαντά, αλλά ούτε και νοιάζεται. Θέλει να τον διώξει. Αλλά εκείνος δεν φεύγει, ούτε όταν τον χτυπάει μ’ ένα σίδερο αιχμηρό στην άκρη του σαν βέλος. Αίμα τρέχει απ’ το κεφάλι του κι αρπάζει κι εκείνος ένα. Το μίσος που ξεχειλίζει απ’ τα μάτια του την τρομάζει. Μή!!!! κραυγάζει και πετάγεται στο σκοτεινό ακόμη δωμάτιο. Φόβος και μίσος ανακατεμένα μέσα της. Ένταση, συναισθήματα σε πόλεμο, ερωτήματα που την τρομάζουν. “Από που ξεπήδησε αυτή η σκηνή της δικής μου βίας; Που εξαφανίστηκαν οι καλές μου προθέσεις; Πού πήγαν όταν βρέθηκα στη δική του θέση; Πώς έφτασα στο ή εκείνος ή εγώ; ”.

Θαρρώ από μακριά την απάντηση να πλησιάζει. Ποτέ ο πόλεμος δεν είναι μόνο πόλεμος, ούτε η ειρήνη μόνο ειρήνη. Μοιράζονται το ίδιο σώμα. Κατοικούν στο σώμα ο ένας του άλλου. Στο σώμα μας.

Ύστερα, η Πέτρα, με το ασυνήθιστο όνομα, του παππού της και το διάφανο δέρμα, συνεχίζει να ξυπνά κάθε πρωί, χάραμα, καμιά φορά σκοτάδι ακόμη, κάνει τα πρωινά της καθήκοντα, πλένεται, ντύνεται, τρώει το πρωινό της και, όταν εκείνη η πρώτη φέτα φωτός ξανοίγει το σκούρο τ’ ουρανού και ξεγλιστρά άπλετο ή σκοτισμένο από σύγνεφα το φως, κλείνει πίσω της την πόρτα και ξεκινά μαζί με τη μέρα ν’ αρματώνεται.

Ένα πρωινό όμως, λίγα μέτρα πιο κάτω, ένας άντρας με καρότσι, μισογεμάτο με σίδερα, πλησιάζει προς το μέρος της, χαμογελάει και της απευθύνεται.

“Καλημέρα”

Κι εκείνη λίγο ντροπαλά του απαντά.

“Καλημέρα”

*********************************************************

bondi-sunrise1

…ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Διήγημα
Του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

scw5_050

Πρωί.  Οι γλάροι τινάζοντας ενδεικτικά τα φτερά τους, άφηναν τις ακτές, κι άρχισαν να πετούν πάνω από το γαλήνιο Botany Bay*. Στόχος τους ήταν να υποδεχτούν το τεράστιο εμπορικό καράβι, που μόλις έγινε αισθητό στο βάθος του απέραντου Ειρηνικού ωκεανού. Την ίδια στιγμή από τα υψώματα του la pεrouse o ήλιος ξεπρόβαλλε, βαμμένος όλος κοκκινιές και  λεπτό με λεπτό κατακτούσε το γαλάζιο του ουρανού. Το καλοκαίρι θερμό, στεγνό τούτες τις μέρες, ήταν ότι ευχάριστο για όλους τους κατοίκους του Σύδνει που κάθε φορά εύρισκαν την ευκαιρία να δροσιστούν στις φημισμένες παραλίες του, να γευθούν την δροσιά και την αρμύρα της θάλασσας ποικιλοτρόπως.

brighton-le-sands-image1

Είναι Κυριακή 26  του Δεκεμβρη 2004.  2η Χριστουγεννιάτικη μέρα αργίας, κι οι ξανθές «νιόφτιαχτες» παραλίες των νότιων προαστίων, απ το Dolls point, ως το «ελληνικό» Brighton le sands    είχαν την τιμητική τους.  Από νωρίς πρωί  εκτός από τους περίοικους, άρχισαν να καταφθάνουν κι εκατοντάδες κάτοικοι όλων των εθνοτήτων κυρίως από τα καυτά δυτικά προάστεια, που δεν είχαν την πολυτέλεια να βρίσκονται κοντά σε θάλασσα για να αντιμετωπίσουν την αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού.

10155

Και να τώρα που όλα, σ αυτές τις παραλίες είχαν πάρει το χρώμα τους, την κίνησή τους,  τον ήχο τους.  Οι πρώτοι θαρραλέοι κολυμβητές της μέρας ήταν κάτι  παλιοί ναυαγοσώστες που πίστευαν πως το καλύτερο κολύμπι το κάνεις τα ξημερώματα. Πιο κεί στους τσιμεντένιους πεζόδρομους που άγγιζαν τις ακτές σε μήκος έξι χιλιομέτρων, υπέρβαροι όλων των ηλικιών έκαναν ένα ηρωικό αγώνα για να ρίξουν τα κιλά τους, τρέχοντας ή περπατώντας με γοργούς ρυθμούς.

29479c9b5ae2363d919013a3d67ce3c9

Κοντά σ αυτούς ποδηλάτες, ζωόφιλοι με τα τετράποδά τους, αθλητές, αθλήτριες, ως και μοντέλα της πασαρέλας πρόσδιδαν σ αυτό το χώρο ένα έντονο συνάμα Χριστουγεννιάτικο  παρόν. Κι αυτό γιατί τα  συνήθη καπέλα ηλίου σε πολλές περιπτώσεις είχαν αντικατασταθεί με αγιοβασιλιάτικα* σκουφιά. Ξέχωρο επιβλητικό σήμερα το Botany Bay.

imagesYF9RV2K5

Η ματιά λαίμαργη ρουφούσε όλες τις ομορφιές του τοπίου, που κάθε στιγμή άλλαζε τα χαρακτηριστικά του καθώς δεκάδες πλεούμενα, ιστιοπλοικά, ψαρόβαρκες , κανό, λουόμενοι γέμιζαν ακτές και θάλασσα.  Κατά της 11 η ώρα, όλοι οι χώροι είχαν καταληφθεί από παρέες.

Lady-Robinson-1

Οι Αυστραλοί προτίμησαν να απωθήσουν το κορμί τους πάνω στην καυτή άμμο στην πλαζ της «Λαίδης Ρόμπινσον» χωρίς ιδαίτερες προφυλάξεις, όπου ρουφούσαν τις ακτίνες του ήλιου με ευχαρίστηση.  Απεναντίας, οι Ελληνες, οι Ιταλοί οι Λιβανέζοι κλπ. προτίμησαν τις σκιές των κουκουναριών, και των ελάτων που κυριαρχούσαν στο χώρο. Κύριο χαρακτηριστικό των στιγμών αυτών ήταν η χαρά, που διέκρινες στα πρόσωπα όλων εξ αιτίας της Χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας, για άλλους της ξεγνοιασιάς που πρόσδιδαν οι μέρες αργίας.

images

Αισθητή και η παρουσία των Άγιο-βασίληδων που μοίραζαν  μπαλόνια στα παιδιά, ενώ άλλοι στόλιζαν στο πάρκο τα έλατα με χρωματιστές κορδέλες και Χριστουγεννιάτικα  στολίδια.

images2RU0WECL

Ακόμη κ οι οι γαργαλιστικές μυρουδιές από το ψήσιμο των μεζέδων άνοιγαν την όρεξη εφιαλτικά όμως για τους ανυπόμονους καλοφαγάδες.

P1090726

Ξέχασα να αναφέρω πως σ αυτά τα  καλέσματα του Καλοκαιριού, του γαλάζιου και της ξεγνοιασάς δεν έλειπαν κι οι ρομαντικοί της βόλτας.  Ένα απ αυτούς είμουν κι εγώ. Τώρα μάλιστα που απαλλάχτηκα από το «πρέπει της εργασίας» είχα όλο τον χρόνο, να κάνω μακρινούς περιπάτους, σ αυτές τις πανέμορφες παραλίες του Botany Bay. Το μεσημέρι μάλιστα αποφάσισα να γευματίσω σε παραπλήσιο γραφικό εστιατόριο.  Εκεί απολαμβάνοντας το ωραίο φαγητό με βρήκε τυχαία κι ένας γειτονάς  μου. Είχε κουραστεί απ το περπάτημα, και ήρθε να ξεκουραστεί και να τσιμπήσει κάτι όπως είπε.  Ο γειτονάς μου ήταν τύπος ομιλητικός και ρεαλιστής, το αντίθετο από εμένα που είμουν ρομαντικός και ονειροπαρμένος. Δεν ταιριάζαμε. Όμως διατηρούσαμε τον σεβασμό ό ένας για τον άλλο. Του είπα και κάθισε στο ίδιο τραπέζι.Παράγγειλε κι αυτός το δικό του φαγητό κι έτσι βρήκα  κι εγώ την ευκαιρία  ν αρχίσω την κουβέντα με κάτι σαν ποιητικό, γιατί  κοντά στο καλό φαγητό, και το κρύο άσπρο κρασάκι, η ψυχή το έσκαγε από την φυλακή της, ανδρειωνόταν και πάντα κάτι είχε να μας πεί.

untitled

images

«Κώστα, του λέω δείχνοντας κατά μήκος της αμμουδιάς τα μικρά παιδάκια που έπαιζαν στην άμμο με τα κουβαδάκια τους, και που  μάζευαν κοχύλια κι ότι σημαντικό είχε ξεβράσει η θάλασσα. Κοίτα  πόσο χαρούμενα είναι. Κοίτα με τι περιέργεια  περιεργάζονται τους αστερίες, τα τοπάλια…» O γειτονάς μου δεν μίλησε. Κούνησε μόνο το κεφάλι του,ήπιε μια γουλιά κρασί κι ύστερα μια απροσδιόριστη σιωπή σκέπασε το προσωπό του. Μα εγώ συνέχισα να του μιλάω.  «Ξέρεις γιατί η θάλασσα ξευγάζει τέτοιους θησαυρούς; Δεν ξέρεις, έ τότε θα σου πώ εγώ. Πολλοί πιστεύουν πως η θάλασσα έχει την ευαισθησία της καρδιάς του ανθρώπου. Δεν ανέχεται ψύλλο στον κόρφο της. Η αλήθεια είναι άλλη. Ξέρω εγώ που μπορώ να μιλώ μαζί της. Η θάλασσα υποφέρει από μοναξιά, από τρυφερότητα , απ  αγάπη. Σαν τη γή κι αυτή για ότι συμβαίνει στους κόρφους της – όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό – ξεσπάει στα βράχια και χτυπά αλύπητα την άμμο μη και κάποτε ξυπνήσουν κι ανταλάξουν μια κουβέντα μαζί, να τους πεί τον πόνο της. Όμως αυτοί τίποτε.Παραμένουν βουβοί κι αδιάφοροι  σαν πεθαμένοι…

imagesXYX2DQ8N

Μια μέρα όμως η θάλασσα είδε να στέκεται στην άκρη της άμμου  έναν απελπισμένο άνθρωπο. Τον πλησίασε με τον τρόπο που αυτή ήξερε, μίλησαν μαζί κι ο άνθρωπος συνήλθε. Ξαναβρήκε χάρη της θάλασσας την αγάπη του για την ζωή.

untitled

Κι από τότε άνθρωπος και θάλασσα τα βρήκανε. Γίνανε δυό πολύ καλοί φίλοι.Τον έμαθε πώς να μην κιδυνεύει απ τον θυμό της, τον δίδαξε να φτιάνει γερά πλεούμενα και να μαθαίνει κολύμπι. Ακόμη για να τον ευχαριστήσει του πρόσφερε την ξεκούραση με το γαλάζιο της, το ίδιο το σώμα της να εξασκείται και να γιατρεύεται. Ε, λοιπόν φίλε μου θα συμφωνήσεις πως ένας περίπατος σ αυτές τις χρυσες ακτές, με τις δεκάδες αποχρώσεις του γαλάζιου, μ αυτή την συμφιλιωμένη επιφάνεια του νερού και την μυστηριακή πραμάτεια στην άμμο σ οδηγούν στην ποίηση , γιατί είναι ποίηση…».

tsounami

-Ξέρεις τι πάει να πει «Τσουνάμι;» Με διέκοψε ο γειτονάς  μου μ απότομο θάλεγα τρόπο. Δεν ξέρεις…Τότε ρώτα τη θάλασσά σου που το παίζει σήμερα αθώα περιστερά… αλλά και να την ρωτήσεις εσύ που ξέρεις και μιλάς μαζί της, απάντηση δεν θα πάρεις… τότε θα σου πω εγώ. «Τσουνάμι» λοιπόν είναι ένα θεόρατο κύμα υψους πάνω από 20 μέτρα. Μακρύ και κυκλικό όσος κι ένας ωκεανός. Βγάζει μια τρομακτική υπόκοφη βοή, αφρίζει σαν λυσασμένο και τρέχει όσο ένα αεροπλάνο. Λοιπόν ένα τέτοιο κύμα έδειξε όλη την «γενναιοδωρία»της θάλασσας.

the_impossible_poster0111111

Έπεσε με απίστευτη ορμή πάνω στις  γεμάτες από κόσμο παραλίες της Ινδονησίας της Ταιλάνδης,της Σριλάνκα και δεν ξέρω σε πόσες άλλες χώρες και πέρα από τις βιβλικές καταστροφές επνιξε κυριολεκτικά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, άνρες γυναίκες και παιδιά, ντόπιους και τουρίστες.  Δηλαδή έπνιξε όλους αυτούς π αγαπούσαν την θάλασσα που την συντρόφευαν, για να μη νιώθει μοναξιά.

tsunami__b2

Δεν σεβάστηκε τίποτε. Ούτε ανθρώπινες ζωές, ούτε σπίτια, ούτε ξενοδοχεία,πλεούμενα , περιουσίες. Όλα τα κατέστρεψε στο ορμητικό του διάβα. Στο διάολο λοιπόν κι όλα τα στοιχειά της φύσης. Ύπουλα και κακά κτυπούν απροειδοποίητα κι αφανίζουν τα πάντα.  Δεν μας έφταναν τα δικά μας ανθρώπινα προβλήματα, οι πόλεμοι τα πάθη και τα μίση, έχουμε τώρα κάθε τόσο κι αυτά τα στοιχειά της φύσης να μας κάνουν την «καρδιά περιβόλι». Μανιακοί αγέρες, φωτιές, σεισμοί,ακράτητες νεροποντές, και τώρα και θανατηφόρα παλιρροιακά κύματα. Παντού κα πάντα παραμονεύει ο θάνατος κι ο περήφανος άνθρωπος… ο υπερήφανος άνθρωπος ας γελάσω…μπροστά τους ένα τίποτε είναι! Κι έρχεσαι εσύ φίλε μου να μου μιλάς για θάλασσα και για ποίηση. Τι αξία μπορεί να  έχει η ποίηση με τους πνιγμούς και την καταστροφή σαν ο άνθρωπος από αυτά τα στοιχειά πάψει να υπάρχει!».

untitled

Δεν κατάλαβα πόση ώρα εξακολουθούσε να μιλά ο γειτονάς μου. Διαπίστωσα όμως πως η όρεξη για φαγητό μου κόπηκε. Άφησα το εστιατόριο κι άρχισα να περπατώ κάτω απ τις κουκουναριές. Εκεί κατάλαβα την ορθότητα όσων με πληροφόρησε ο γειτονάς μου. Το είδα στα πρόσωπα των ανθρώπων που ξαφνικά είχαν χάσει την λάμψη της Χριστουγεννιάτικης χαράς. Το άκουσα κι από κάποια φορητά ραδιόφωνα που μετέδιδαν συνεχώς ειδήσεις και που η λέξη «Τσουνάμι» επαναλαμβανόταν συνεχώς. «Τσουνάμι, τσουνάμι το τέρας της θάλασσας …το τέρας της φρίκης…, από κάποια ευαίσθητα μάτια που έτρεχαν δάκρυα…

299

Πόσο τυχερός στάθηκε ο Χριστός! Μόλις που πρόλαβε να γεννηθεί. Μόνο εκείνο το «επεί γης Ειρήνη κι εν ανθρώποις ευδοκία» των αγγέλων διεκόπηκε απ τον απρόσμενο θρήνο που ξέσπασε σ όλα τα μήκη και πλάτη του πολυβασανισμένου πλανήτη μας.

Πριν αφήσω το Botany Bay γύρισα και του έριξα μια τελευταία ματιά. Έστω κι αν σ αυτή την φρικτή τραγωδία δεν έφταιξε σε τίποτε αυτό, ωστόσο μου φάνηκε πολύ μισητό. Το «τέρας τσουνάμι» πλανιόταν πανω στο θαλάσσιο χώρο σαν να με κοίταζε με  χίλια φθονερά μάτια. Τούτη την θλιβερή μέρα, ο ρομαντισμός κι η ποίηση σήκωσαν τα χέρια ψηλά  και μαζί τους κι ο ποιητής.

************

imagesΥστερόγραφο.
Κάτι παρόμοιο αισθάνομαι και τώρα εν έτει 2015 σαν αντικρύζω θάλασσα. Αυτή τη φορά δεν είναι το τσουνάμι με τα χίλια μάτια του να με κοιτάζει απειλητικά αλλά τα χιλιάδες μάτια των προσφύγων που πνίγηκαν στην Μεσόγειο και στο Αιγαίο, και είναι σαν να με ρωτούν, γιατί;

  • Botany Bay. Κόλπος, του Σύδνει. Φυσικό, κύριο εμπορικό λιμάνι του Σύδνει. Ιστορικός κόλπος , όπου ο καπετάνιος ΚΟΟΚ ανακάλυψετην Αυστραλία. Δύο αεροδιάδρομοι διασχίζουν τον κολπο.Γύρω του βρέχονται πολλά νότια και ανατολικά προάστεια του Σύδνει.
  • Στην Αυστραλία ο Άγιος βασίλης παρουσιάζεται τα Χριστούγεννα, ως «πατέρας των Χριστουγέννων» κι όχι ως Άγιος βασίλης. Έχει την ίδια φορεσιά και κάνει την ίδια δουλειά. Μοιράζει δώρα.

ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΤΗΚΕ το νομοσχέδιο.

boylh-07.jpg

Με τις 153 θετικές ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ υπερψηφίστηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα στην Ολομέλεια της Βουλής.
Οι βουλευτές του ΚΚΕ καταψήφισαν το επίμαχο νομοσχέδιο.
Κατά ψήφισαν επίσης ΝΔ, Χρυσή Αυγή, ΠΑΣΟΚ, Το Ποτάμι και η Ένωση Κεντρώων.
Το νομοσχέδιο είχε εγκριθεί και στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής τη Δευτέρα, με τις ψήφους των βουλευτών των κομμάτων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (Δείτε ΕΔΩ αναλυτικά ρεπορτάζ από τη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής).
Η κυβέρνηση ιδρώνει για το κεφάλαιο και ματώνει το λαό, επισήμανε στην ομιλία του στην Ολομέλεια, το απόγευμα της Τρίτης, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας(Δείτε ΕΔΩ την ομιλία του).
Η συζήτηση ξεκίνησε με ζητήματα επί της διαδικασίας, όσον αφορά τη διαδικασία του κατεπείγοντος και το χρόνο που προβλέπεται για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το οποίο έγειρε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Α. Λοβέρδος, καθώς και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Γ. Βρούτσης. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση υπεραμύνθηκε της διαδικασίας, με τον υπουργό Οικονομίας, Γιώργο Σταθάκη, να σημειώνει ότι το κατεπείγον δικαιολογείται καθώς η εκταμίευση της δόσης -γενικότερα αλλά και συγκεκριμένα της Παρασκευής- εξαρτάται από τις διαδικασίες στο Eurogroup και στο Euroworking Group.
Την ξεκάθαρα διατυπωμένη διαφωνία του ΚΚΕ με τις απαράδεκτες διαδικασίες του κατεπείγοντος επανέλαβε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, καυτηριάζοντας τη στάση τόσο της κυβέρνησης, όσο και των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Επειδή «ο μαθητής ξεπέρασε το δάσκαλο», δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αυτό «δεν σημαίνει ότι ο δάσκαλος είναι αθώος», καθώς εδώ και πέντε χρόνια η διαδικασία του κατεπείγοντος έχει γίνει κανόνας, τόνισε ο Θ. Παφίλης. (Δείτε ΕΔΩ την τοποθέτηση του Θ. Παφίλη επί του διαδικαστικού

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ από τις «Βρυσούλες γνώσης»

skepsiΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

ΜΕΤΡΗΣΤΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΑΣ (Νο1) απαντήστε στα ερωτήματα

ΕΝΟΤΗΤΑ  Α -Εύκολα ερωτήματα

1 το όνομα του Ρίτσου…………. 2. του Σεφέρη………………. 3.του Βάρναλη……………….. 4.του Ελύτη…………………… 5.του Παλαμά………………….

ΕΝΟΤΗΤΑ  Β-Μέτρια ερωτήματα

Ζητείται ο συγγραφέας

  1. Ένα παιδί μετράει τα άστρα………………………… 2. Η ζωή εν τάφω…………………………………………… 3.Τερέζα………………………………………………….. 4. Κάτω απ τους ουρανοξύστες. …………………………………………….. 5 Στα μυστικά του βάλτου……………………………………………..

ΕΝΟΤΗΤΑ  Γ -Δύσκολα ερωτήματα

Σε ποιο ποίημα και σε ποιον ποιητή  ανήκουν οι στίχοι;

1.Το παιδί της μεγάλωσε. Έκλεισε σήμερα τα έξη του χρόνια. Το χτένισε όμορφα. δεν θάχει πιά ανάγκη. Περνά και βλέπει. Στη γωνειά της πλατείας στέκει σαν άντρας. Απ΄τα πέντε κουτιά τα σπίρτα έχει κιόλας  πουλήσει τα τέσσερα.     ποίημα…………………………………………ποιητής…………………………………….

2.Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες    ποίημα ……………………………………ποιητής……………………..

3.Τα χέρια  μας μείναν γυμνά, Τα χέρια μας χιλιάδες φορές τρίφτηκαν Στο αξούριστο σαγόνι του αγέρα χιλιάδες φορές γαντζώθηκαν στο συρματόπλεγμα χιλιάδες φορές άγγιξαν τα παγωμένα κάγκελα του θανάτου.  ποίημα ……………………………………..ποιητής……………………

4.Κ’ ένα στυλώνει  κι ανασταίνει, το να βασίλειο της Δουλειάς, (Ειρήνη! Ειρήνη!)  το βασίλειο της Πανανθρώπινης  Φιλιάς.  Ποίημα…………………………ποιητής  ……… ……………………………….

5.Μαννούλα, τα μωρά θα πεθάνουν στις κούνιες τους. θα σκοτωθούνε οι έφηβοι άδικα. θα μαραθούν τα λουλούδια στις γλάστρες, κι, εσύ, να μην περιμένεις να πραγματοποιήσεις κανένα σου όνειρο… Αυτό…είναι, ΠΟΛΕΜΟΣ.    ποίημα…. …………………………………ποιητής……………………………………………

ΕΝΟΤΗΤΑ  Δ  -Πολύ δύσκολα ερωτήματα

1.Πως λέγεται η επιστήμη που ως αντικείμενο έχει την τέχνη , το καλό και το ωραίο……………………………………………………………….

2.Το μέσον που καθρεφτίζουμε το κοινωνικό Είναι των ανθρώπων, τη ζωή τους στις ποικολόμορφες εκδηλώσεις της……………………………………………………………………………..

3.Σε πιά κοσμοθεωρία στηρίζεται ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός;
…………………………………………………………………..

4.«Σήμερα η ζωγραφική, πλαστική, μουσική εφευρετικότητα όσο κι αν λογαριάζονται ακόμη από κάποιους σαν στοχεία της ποίησης,δεν είναι η ίδια η ποίηση.Κάποτε μάλιστα συμβαίνει η κατάχρηση αυτών των στοιχείων ν αποβαίνει σε βάρος της ποίησης, μεταβάλλοντας τον σεμνά αποκαλυπτικό και εξομολογητικό της χαρακτήρα, σε επιδεικτικά δεξιοτεχνικό τέχνασμα….» ποιος λογοτέχνης διετύπωσε τα λόγια αυτά;
………………………………………………………………………………..

5.Ο συγγραφέας του βιβλίου « ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ». Ανθρώπινοι χαρακτήρες.
……………………………………………………

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Για κάθε σωστή απάντηση στην ΕΝΟΤΗΤΑ Α  από 1 Βαθμό                                                                                                    Β  από  2 βαθμούς                                                                                                     Γ  από  3 βαθμούς                                                                                                     Δ  από  4 βαθμούς

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ Από  1- 10 βαθμούς. Από άλλους που δεν διαθέτουν λογοτεχνικές γνώσεις είστε καλύτεροι. Από 11-20  δείχνετε ενδιαφέρον αλλά μη το σταματάτε εκεί. Από 21- 35 μπορείτε με σιγουριά να συμμετέχετε σε μια λογοτεχνική συζήτηση. Από 36-50 μπορείται να ανεβείται αν θέλετε στο βάθρο του νικητή αλλά πρέπει να γνωρίζετε πως κάποιος άλλος θα ξέρει περισσότερα από εσάς.  Μην επαναπαύεστε.

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ

ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ  ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

Όλοι στο συλλαλητήριο που καλεί το ΠΑΜΕ 15 Δεκέμβρη, στις 18.00, στην ΟΜΟΝΟΙΑ

images6J26P4K4

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζοντας την απαράδεκτη διαδικασία του «κατεπείγοντος», ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της ΕΕ, των δανειστών και της ντόπιας πλουτοκρατίας, φέρνει στη Βουλή τη δεύτερη δόση των προαπαιτούμενων. Μέσα σε αυτά είναι το «νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων», που θα έχει ισχύ από την 1/1/2016, η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, η παράδοση των κόκκινων δανείων στα κοράκια των χρηματαγορών.

Η κυβέρνηση, το κεφάλαιο και η ΕΕ πέρα από το βαθύ πλήγμα που προσπαθούν να επιφέρουν αυτήν την περίοδο στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης με νέες μειώσεις στις συντάξεις, αυξήσεις στα όρια ηλικίας, τσεκούρι στις παροχές υγείας και πρόνοιας, έχουν διαμορφώσει την ευρύτερη τακτική τους, τους αντιλαϊκούς και αντεργατικούς σχεδιασμούς τους, για τη συνέχεια.

Καμιά συναίνεση στη συνέχιση της σφαγής των δικαιωμάτων μας! Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή!

Τα καθημερινά χτυπήματα στη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας πληθαίνουν, με τους πλειστηριασμούς κατοικιών, το τσεκούρι στα επιδόματα θέρμανσης, τις συνεχείς περικοπές δικαιούχων-ανέργων και των ποσών των συνολικών επιδομάτων ανεργίας σε περίοδο εκτεταμένης ανεργίας.

Τα μέτρα που φέρνουν πρέπει να συναντήσουν τοίχο από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους εργαζόμενους, να απαντήσουν στη νέα προσπάθεια τρομοκράτησης του εργαζόμενου λαού με παλιά και νέα διλήμματα για την ΕΕ, με εκβιασμούς για την πολιτική αστάθεια, σε συνθήκες που κορυφώνεται η εργοδοτική τρομοκρατία σε κάθε κλάδο.

Οργανώνουμε την αγωνιστική κλιμάκωση
χωρίς να χάσουμε λεπτό!

 Το ΠΑΜΕ καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία και τις γυναίκες, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς  κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου.

 ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις που προηγήθηκαν, έδωσαν απάντηση στην κυβερνητική επιχείρηση εξαπάτησης που επιδιώκει να εμφανίσει τους εργαζόμενους συνένοχους στο σφαγιασμό των δικαιωμάτων τους, στο κλίμα συναίνεσης των κομμάτων που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο.

Το ΠΑΜΕ καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά κέντρα, να πάρουν απόφαση για νέα απεργία τον Γενάρη για το ασφαλιστικό, για να μην περάσουν οι αντιασφαλιστικοί σχεδιασμοί.

Αυτά σημαίνουν ένταση των συλλογικών διαδικασιών με συζητήσεις στους κλάδους και στους χώρους δουλειάς, συσκέψεις, πλατιές συνεδριάσεις των ΔΣ, γενικές συνελεύσεις. Να δυναμώσει η ενημέρωση για το κοινωνικοασφαλιστικό παντού! Να μην περάσει η σιωπή, η συνενοχή στο έγκλημα που προετοιμάζουν!

 Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη!

 Να στηριχθούν οι αγώνες σε κλάδους, εργοστάσια, τόπους δουλειάς, ενάντια στις απολύσεις που πολλαπλασιάζονται, την καταβολή δεδουλευμένων καθώς χιλιάδες εργάτες παραμένουν απλήρωτοι για μήνες, για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Στηρίζουμε τους αγώνες και την πανελλαδική κινητοποίηση των εργαζόμενων στα 5μηνα προγράμματα, τις κινητοποιήσεις των συνταξιούχων σε όλη τη χώρα, τα αγωνιστικά μπλόκα των αγροτών.

Χρειάζεται να αποκαλυφθεί ο επιζήμιος ρόλος των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Είναι η ώρα περισσότεροι εργαζόμενοι, τίμιοι συνδικαλιστές να βοηθήσουν να απαλλαγεί το συνδικαλιστικό κίνημα από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό έλεγχο.

Το ΠΑΜΕ αναλαμβάνει την πρωτοβουλία και καλεί σε αποφασιστική αναμέτρηση, συμπόρευση σε σκληρό αγώνα για το μεγάλο μέτωπο της κοινωνικής ασφάλισης.

 Η παρεμπόδιση και ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ απαιτεί σήμερα απ’ όλους τους εργαζόμενους συμμετοχή στην οργάνωση του αγώνα, κοινωνική συμμαχία και κοινή δράση με τα άλλα λαϊκά στρώματα, απαιτεί να δυναμώσει η πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

 Όλοι στο συλλαλητήριο που καλεί το ΠΑΜΕ
15 Δεκέμβρη, στις 18.00, στην ΟΜΟΝΟΙΑ

*********************************************************

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΜΕΤΡΗΣΤΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΑΣ (ΝΟ 1)

ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΕΝΟΤΗΤΑ Α.  1. Γιάννης 2. Γιώργος. 3. Κώστας  4.Ωδυσέας 5. Κώστας
ΕΝΟΤΗΤΑ Β. 1 . Λουντέμης Μ. 2. Μυριβήλης Σ. 3. Γερμανός Φ. 4. Δ. Ψαθάς 5. Π. Δέλτα.
ΕΝΟΤΗΤΑ Γ. 1.Το παιδί με τα σπίρτα. Ν. Βρεττάκος  2. Επιτύμβιο Γ. Σεφέρης 3. Στα χέρια των συντρόφων Γ. Ρίτσος 4. Οδηγητής. Κ. Βάρναλης. 5. Στη μάνα. Φ.Αγγουλές.
ΕΝΟΤΗΤΑ Δ. 1. Αισθητική 2. Τέχνη. 3. Μαρξισμός Λενινισμός 4. Γ. Ρίτσος. 5.Α. Λασκαράτος.

ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο Ν. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ από το ΚΚΕ

images

Με μαζική συμμετοχή μελών και φίλων του Κόμματος και της ΚΝΕ από όλη τη Δυτική Ελλάδα, αλλά και από άλλες περιοχές, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής στην Αμαλιάδα η εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Μπελογιάννη.

Την ομιλία στη συγκέντρωση που έγινε στο κατάμεστο Κλειστό Γυμναστήριο της πόλης, πραγματοποίησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. (διαβάστε και δείτε ΕΔΩ ολόκληρη την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα)

Πριν από την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα, προβλήθηκε βίντεο – αφιέρωμα στη ζωή και τη δράση του Ν. Μπελογιάννη (δείτε το βίντεο παρακάτω), ενώ ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος απήγγειλε το ποίημα του Γ. Ρίτσου «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Η εκδήλωση έκλεισε με μουσικό αφιέρωμα από το συγκρότημα της ΚΝΕ.

Νωρίτερα, στις 10 το πρωί, είχε πραγματοποιηθεί προσυγκέντρωση  στην πλατεία Μπελογιάννη, στη διάρκεια της οποίας ο Δ. Κουτσούμπας κατέθεσε στεφάνι στον κομμουνιστή ήρωα.

Στη συνέχεια ακολούθησε μαζική πορεία προς το χώρο της συγκέντρωσης, με το σύνθημα «Κοντά ένας αιώνας, αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» να αντηχεί στους δρόμους της πόλης και το πανό στην κεφαλή της πορείας να τονίζει: «Το ΚΚΕ γεννά Μπελογιάννηδες, μπροστάρηδες στον αγώνα σήμερα για λαϊκή εξουσία – το Σοσιαλισμό».

Η πορεία πέρασε μπροστά από το σπίτι που έζησε ο Ν. Μπελογιάννης, στην πόρτα του οποίου κατέθεσε μια ανθοδέσμη ο Δ. Κουτσούμπας.

(Δείτε εδώ βίντεο με στιγμιότυπα από την προσυγκέντρωση και την πορεία προς το χώρο της εκδήλωσης)

Μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης για τον Νίκο Μπελογιάννη, η ΤΕ Ηλείας πραγματοποίησε συνεστίαση στο κέντρο «Δεμίρης Royal» στο 75ο χιλιόμετρο ΕΟ Πάτρας – Πύργου (Μαραθιά Αμαλιάδας).

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην περιοχή, ο Δ. Κουτσούμπας συναντήθηκε με το δήμαρχο Αμαλιάδας, επισκέφτηκε την έκθεση προς τιμήν του Ν. Μπελογιάννη που λειτουργεί στο Εργατικό Κέντρο της πόλης, ενώ αργά το απόγευμα της Κυριακής επισκέφτηκε το χωριό Φαναράκι της ορεινής Γορτυνίας.

«Μνήμες της Πέτρας και της Σιωπής»

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ. Με μεγάλη χαρά πληροφορούμαστε από τον ελληνικό τύπο (ριζοσπἀστη) την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του ποιητή Γιώργου Δ. Μπίμη.στην Αθήνα. Είχαμε την μεγάλη τιμή, ποιήματά του να αναρτήσουν  οι «Βρυσούλες γνώσης» με μεγάλη επιτυχία,  πριν ένα περίπου μήνα, ως πρώτη γνωριμία του έργου του με την ομογένεια της Αυστραλίας. Τον συγχαίρουμε για την ποιητική του συλλογή και του ευχόμαστε καλή συνέχεια. Σημειώνουμε πως για το έργο  του Γ.Δ.Μπίμη θα ασχοληθεί μία κορυφαία ομάδα λογοτεχνών και καλλιτεχνών της πατρίδας μας.

 515656«Μνήμες της Πέτρας και της Σιωπής», είναι ο τίτλος της ποιητικής συλλογής του Γιώργου Δ. Μπίμη, που θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 17 Δεκέμβρη, στην «Αλκυονίδα» (Ιουλιανού 42-46, πλ. Βικτωρίας, τηλ. 210.8220.008, 210.8220.023), στις 6.30 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο.

Για το έργο θα μιλήσουν, η συγγραφέας – δημοσιογράφος Σοφία Αδαμίδου και ο ζωγράφος Παναγιώτης (Τάκης) Βαρελάς. Μελοποιημένα ποιήματα της συλλογής θα παρουσιάσουν: Ο συνθέτης και τραγουδιστής Παντελής Θαλασσινός και η σολίστ κιθάρας Εύα Φάμπα. Συμμετέχουν οι μουσικοί: Μανώλης Μητσάκος, φωνή – μπουζούκι, και Λάζαρος Σαββίδης, κρουστά. Ποιήματα διαβάζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Κολοβός και Κατερίνα Κουτροκόη.

Ο Γιώργος Δ. Μπίμης, ποιητής της αναζήτησης και της ανησυχίας, δυναμικός και τρυφερός ανατόμος των ταπεινών αλλά ανυπότακτων ανθρώπων, τολμά, παρατηρεί και ανασυνθέτει τη ζωή. Η ποίησή του είναι μια αναδρομή προς την αφετηρία, ένα βάπτισμα στην αρχέγονη αθωότητα και παράλληλα ο χώρος της ανακάλυψης του τρόπου, με τον οποίο τόσο η ζωή όσο και ο θάνατος δε χάνουν τη γεύση τους.

«Είναι η ίδια η ζωή που συντρίβεται στο αφιλόξενο τοπίο της απόγνωσης και της μοναξιάς, είναι οι βροχερές μέρες που πλαταίνουν στον ορίζοντα, που θρυμματίζουν τη θλίψη και σκορπούν τα δάκρυα, είναι η επινόηση μιας αυταπάτης που εξαντλήθηκε στην ανεπάρκεια ενός αστόχαστου καιρού…».

Μια περίεργη θλίψη θέτει σε κίνηση τη λειτουργία μιας απαιτητικής δράσης με τρόπο μάχιμο και δραματικά αποτελεσματικό.

«Ομως, ο άνθρωπος υπάρχει για να ματώνει τον πόνο όταν η ελπίδα του εξορίζεται και η ζωή για να υπενθυμίζει σ’ αυτόν αυτό που έχει συντελεστεί: τη θυσία και το αίμα …»

Ο λυρισμός, σ’ ένα επιτυχές σύμπλεγμα με ρεαλιστικά στοιχεία αναδεικνύει τη φαντασία και την επιδεξιότητα του ποιητή.

«Κι απ’ την ομολογία της ψυχής θ’ ανατείλει το καινούριο φως… Η αβάσταχτη πορεία του ανθρώπου για το αύριο. Κι εκεί σ’ αυτή την υπέρτατη ηθική του μέλλοντος θα αναζητήσουμε το μέτρο της αληθινής ζωής… Σ΄ αυτόν το ανήφορο θ’ αποκαλύψουμε τα μεγάλα φτερά της ψυχής, την άβυσσο της δικαιοσύνης, το ήθος των χεριών, τον άπειρο πλούτο και την ταπεινή φτώχεια, τον παράδεισο και την κόλαση…».

16 οι νεκροί ,Β.Α. στο φαρμακονήσι

Άκαρπες οι έρευνες για τον εντοπισμό αγνοουμένων στο Αιγαίο. 

 

Ακαρπες ήταν μέχρι χτες το βράδυ οι έρευνες για τον εντοπισμό των αγνοουμένων μετά το προχτεσινό ναυάγιο με νεκρούς πρόσφυγες βορειοανατολικά του Φαρμακονησίου. Χτες, βρέθηκαν άλλες τέσσερις σοροί, ανεβάζοντας τον αριθμό των θυμάτων από 12 σε 16. Πρόκειται για δύο άνδρες, μία γυναίκα κι ένα βρέφος. Σύμφωνα με μαρτυρίες των διασωθέντων, αγνοούνται 8 άτομα.

Στις έρευνες που ξεκίνησαν με το πρώτο φως της μέρας, συμμετείχαν τρία πλωτά του Λιμενικού, σκάφος του Frontex και ελικόπτερο. Οι 26 διασωθέντες του ναυαγίου φιλοξενούνται προσωρινά στη Λέρο, όπου μεταφέρθηκαν και οι σοροί των δώδεκα ατόμων (έξι παιδιά, δύο γυναίκες και τέσσερις άνδρες).

Επίσης, δύο μικρά κορίτσια που είχαν διασωθεί από το ναυάγιο και νοσηλεύονταν σε νοσοκομείο της Σάμου με συμπτώματα υποθερμίας μεταφέρθηκαν λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής τους σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Την ίδια ώρα, σχεδόν 4.500 πρόσφυγες και μετανάστες αναμενόταν να φτάσουν στο λιμάνι του Πειραιά. Ειδικότερα, έχουν ήδη αποβιβαστεί από το πλοίο «Blue Star 1» 1.330 προερχόμενοι από τη Λέσβο και τη Χίο, από το πλοίο «Νήσος Ρόδος» 1.372 από τη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο, ενώ αναμενόταν να καταπλεύσει, προερχόμενο από τη Λέσβο, το πλοίο «Ελευθέριος Βενιζέλος» που μεταφέρει 1.771 αλλοδαπούς.

515695

Από την καταστολή της αστυνομίας στην ΕΙΔΩΜΕΝΗ.
*ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι τους ξεριζώνουν από τον τόπο τους, η θάλασσα τους πνίγει, οι κάτοικοι των νησιών τους φέρονται ανθρώπινα, η Ευρωπαική Ένωση με τις αστυνομίες των κρατών της τους δέρνει. Και όλα αυτά για ένα πόλεμο που οι ίδιοι δημιούργησαν για την αρπαγή των αγορών και τα κέρδη .

Προβλήματα μεταξύ των χωρών – μελών της ΕΕ προκαλεί το θέμα του εύρους των αρμοδιοτήτων που θα μπορεί να έχει ο Frontex, στο πλαίσιο ελέγχου των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων. Στα μέσα Δεκέμβρη, η Κομισιόν αναμένεται να παρουσιάσει προτάσεις σχετικά με την ενίσχυση του επιχειρησιακού ρόλου του Frontex. Οπως σημείωνε χτες η εφημερίδα «Νέα», η ελληνική πλευρά σε όλους τους τόνους έχει δηλώσει πως δεν επιθυμεί να δοθεί στον Frontex δικαίωμα να δρα αυτοδίκαια σε εξαιρετικές περιπτώσεις χωρίς την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη των αρχών της χώρας.

Εως το Μάρτη του 2016 θα υποβληθεί πρόταση αναθεώρησης του Κανονισμού του Δουβλίνου για τη μετανάστευση. Παράλληλα, όσο υπάρχουν ελλείψεις του ελληνικού συστήματος χορήγησης ασύλου, αναστέλλονται οι μεταφορές μεταναστών ή προσφύγων, που μπήκαν από τη χώρα μας και ζητούν άσυλο σε άλλες χώρες της ΕΕ, προς την Ελλάδα, διότι οι μεταφορές αυτές συνιστούν παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου. Αυτό έχει δηλώσει ο αρμόδιος επίτροπος, Δ. Αβραμόπουλος.