Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2016

» Ασυντρόφιαστο πουλί» Ποίημα του ΧΡ.ΔΗΜΟΥΛΑ

ΑΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣΤΟ ΠΟΥΛΙ
του Χρήστου Δημούλα

 imagespvb2gqv8

Ενα ασυντρόφιαστο πουλί
τον ουρανό κοιτάζει
τα μαύρα του τα σύννεφα
τον ήλιο που χαράζει
και τα μικρά φτεράκια του

στον ήλιο τα απλώνει
με τα γλυκά λογάκια του
την πλάση βαλαντώνει:
»Ημέρα μου γεννήτρα μου
βοηθέ στην μοναξιά μου

μέσα απ’ το κλουβάκι μου
στέλνω τη σφυριξιά μου
φέρε μου μέσα στην ζωή
ένα πουλί μονάχο
αδέλφι μου νάν’ στην ψυχή
το ταίρι μου για νάχω »
.                                                                     untitled

 

Advertisements

ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝ.ΝΗΣΙΑ ΘΕΤΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

ΤΟΥΡΚΙΑ

 

Σε μία δήλωση που προκαλεί έντονες ανησυχίες, με δεδομένο το πόσο μπλεγμένο είναι το κουβάρι των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, προχώρησε σήμερα ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σε συνάντησή του με τους κοινοτάρχες της Άγκυρας, ο Ερντογάν βρήκε την ευκαιρία να αναφερθεί στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), υποστηρίζοντας ότι «κάποιοι προσπάθησαν να την παρουσιάσουν ως νίκη».

Η Συνθήκη της Λωζάνης υπογράφηκε την 24η Ιούλη του 1923 από τον Ισμέτ Ινονού, δεύτερο πρόεδρο της Τουρκίας, διαδεχόμενος τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Θεωρείται η Συνθήκη που σηματοδότησε το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δημιουργία του τουρκικού κράτους μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας -όπως τον αποκαλούν στην Τουρκία- δηλαδή την αντίσταση του κινήματος των Νεοτούρκων στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της Αντάντ και της Ελλάδος. Η Συνθήκη αναγνωρίζει τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας, καθώς και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σήμερα ζουν οι μη-μουσουλμανικές μειονότητες.

«Η 15η Ιουλίου είναι ο δεύτερος πόλεμος Ανεξαρτησίας για το τουρκικό έθνος. Ας την μνημονεύουμε ως τέτοια. Μας (απείλησαν) με τις Σέβρες το 1920 και μας έπεισαν να αποδεχθούμε τη Λωζάνη. Κάποιοι προσπάθησαν να την παρουσιάσουν ως νίκη. Στη Λωζάνη, παραδώσαμε τα νησιά στα οποία μπορείς να φωνάξεις από απέναντι», δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος αφήνοντας εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί ότι επιθυμεί αναθεώρηση της Συνθήκης.

«Μέχρι σήμερα συγκρουόμαστε για το ποια θα είναι η υφαλοκρηπίδα και τι ισχύει στη ξηρά και τον αέρα. Ο λόγος είναι αυτοί που κάθισαν στο τραπέζι για αυτή τη Συνθήκη. Αυτοί δεν μας δικαίωσαν και σήμερα αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες. Αν αυτό το πραξικόπημα ήταν επιτυχές, θα μας έφερναν μία Συνθήκη που θα μας έκανε να αποζητούμε ακόμα και τις Σέβρες» συνέχισε.

ktirio_4 ΤΟ ΚΚΕ.

Σε ανακοίνωσή του για τις δηλώσεις Ερντογάν σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Οι δηλώσεις Ερντογάν είναι επικίνδυνες και προκλητικές, εντάσσονται στη συστηματική προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας να αμφισβητεί τα νησιά του Αιγαίου και γενικότερα τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, να εγείρει θέμα «γκρίζων Ζωνών».

Η περίοδος που γίνονται αυτές οι δηλώσεις μόνο τυχαία δεν είναι, καθώς εντείνονται οι διαπραγματεύσεις για το «κλείσιμο» του Κυπριακού, στη βάση των δύο συνιστώντων κρατών, ενώ είναι σε εξέλιξη τα παζάρια Τουρκίας – ΕΕ για το προσφυγικό ζήτημα. Με τις συγκεκριμένες δηλώσεις η Τουρκία αντικειμενικά ασκεί πίεση για τη διευθέτηση αυτών των θεμάτων, σε ακόμη πιο αρνητική για τους λαούς κατεύθυνση.

Για μια ακόμη φορά εκτίθενται η κυβέρνηση και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, που χρόνια τώρα καθησυχάζουν τον ελληνικό λαό, ότι η συμμαχία Ελλάδας – Τουρκίας, στο πλαίσιο του – ΝΑΤΟ, είναι παράγοντας «ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή», τη στιγμή που το ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν κατευνάζει τις επιθετικές βλέψεις της Τουρκίας, αλλά αντίθετα τις υποθάλπει και τις ενισχύει».

 

«Μάνα, γλυκιά, ποτέ δε θα ξεχάσω» Ένα ποίημα της Μ.Κ.Ρουμελιώτη

«ΜΑΝΑ, ΓΛΥΚΙΑ, ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

 imagesE3B30NXJ.jpg

 ΜΑΝΑ, ΓΛΥΚΙΑ, ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ
 ( Στίχοι αφιερωμένοι στους ξενιτεμένους φίλους : Γεράσιμο και Ιωάννα)

 Μάνα, γλυκιά, ποτέ δε θα ξεχάσω
τον πόνο που ‘χες σαν έφευγα στα ξένα
κι ήθελα, μάνα, τον πόνο σου ν’  αλλάξω
με αγάπης λόγια απ’ την ψυχούλα μου βγαλμένα.
Σου είπα, μάνα, για μένα μη λυπάσαι
γέννησες άξιο, γενναίο παλικάρι
μόνο για μένα, μανούλα, να θυμάσαι
ευχές να στέλνεις το πρωί μα και το βράδυ.
Και σ’ είδα, μάνα, να σκουπίζεις τ’ άγιο δάκρυ
με το τσεμπέρι που φορούσες στο κεφάλι
και τότε μου ‘δωσες απ’ το προσκυνητάρι
της Παναγιάς εικόνα να ‘χω πάντα φυλαχτάρι.
Μπήκα στην κούρσα και με γλυκοφιλούσες
« Το νου σου, γιε μου, στα ξένα που παγαίνεις»
κι αν μπορούσες τις στιγμές θα σταματούσες
πλάι  σου να ‘μαι, με στοργή να με γλυκαίνεις.
Μάνα, γλυκιά, ποτέ δε θα ξεχάσω…
Σαν φύλλο έπεσες, τρεμάμενη στο χώμα
κι  έσβησε ο ήλιος καταμεσής το  γιόμα
μορφή εικόνας που ποτέ δεν θα αλλάξω.
Αυτό το γράμμα το έγραψα για σένα∙
το είχα χρόνια στο συρτάρι  ξεχασμένο∙
άσπρισα, μάνα, το μυαλό μου σκορπισμένο:
Μισός, εδώ… Μισός, εκεί… Δίχως εσένα…
Να ‘σαι καλά, μανούλα, εκεί που είσαι
κι εγώ κερί θα ανάβω σε μανουάλι
για την ψυχούλα σου που πάντα με αγκαλιάζει.
Να ‘σαι καλά, μανούλα, όπου και  να‘σαι !…

«Ιστοελίδα Άδυτες Διαδρομές» ΠΑΤΡΑ
Φ. Από ΒΡ.Γ.

 

 

 

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ένα άρθρο του Μάκη Πιτσαλίδη

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
του Μάκη Πιτσαλίδη

untitled

Τα σημεία των θαυμάτων εξελίσσονται και συνεχίζονται. Όταν οι άγγελοι γίνονται διάβολοι, τότε ο υπεσχημένος παράδεισος γίνεται κόλαση. Οι πληγές του πολέμου πυορροούν την αφασία μας. Η σιωπή των αμνών καθελκύει μωρία και όνειδος. Εναποθέσαμε το θαύμα της ζωής στο θέλημα των θεών, των παθών και των συνδρόμων μας. Οι αθώοι του αίματος στα διεθνή φόρουμ σε επιδείξεις ρητόρων βερμπαλίζουν για τις αρχές και τις αξίες του ανθρωπισμού, τον πολιτισμό και τις άγονες δημοκρατίες τους. Με άλλοθι ευφάνταστους λόγους σκεπάζουν την κατάρα των πράξεών τους. Στην «πασαρέλα» της έδρας του ΟΗΕ, ηγέτες νάνοι, μαριονέτες των επιταγών του συστήματος του πλούτου, κάνουν επίδειξη μεγαλόστομων διακηρύξεων απύθμενης υποκρισίας και άφατης ματαιοδοξίας.

Οι θεραπαινίδες της δεοντολογίας υλάζουν στα δελτία ειδήσεων. Η ανηλεής τρομοκρατία των ΜΜΕ στην υπηρεσία της δύναμης του πλούτου, στο όνομα και στην κατ’ επίφασιν δημοκρατία, αποσυνθέτει τη λογική σκέψη, αποσαθρώνει τον κοινωνικό ιστό, ενσπείρει τον κοινωνικό αυτοματισμό. Και στην όποια φωνή αντίστασης προσδίδει την έννοια του γραφικού. Ευχή προθέσεων – αταξία πράξεων. Μωρίας έργα – θανάτου θηραμάτα. Τι τραγωδία για τον κόσμο. Χωρίζουν η Αθηνά με τον Αλβάρο, ο Μπραντ με την Αντζελίνα. Τι αξία έχει η ασήμαντη ζωή σας όταν «θεοί» υποφέρουν. Η τραγωδία της ταλαιπωρίας ενάμιση εκατομμυρίου ανθρώπων να πάνε στις δουλειές τους από την απεργία των ΜΜΜ δεν έχει καμιά θέση στη σκαλέτα των ειδήσεών τους. Περισπούδαστοι αναλυτές με λεκτικές αταξίες αποφεύγουν να καταδείξουν την πραγματική αιτία των τραγωδιών που ταλανίζουν τον κόσμο, ο λόγος τους παραμύθια στον κόσμο των ονείρων τους. Οι υπερθεματιστές, τι ακριβής λέξη, βάζουν σε τάξη τον πλούτο, τους θεούς και τους δαίμονες.

Ταμπουρωμένοι στον μικρόκοσμο της ιδιοτέλειάς μας κάνουμε τον μεγάκοσμο φαντασίωση της μοίρας μας. Βλέπουμε το δέντρο κι όχι το δάσος. Ευχόμαστε μα αναδρομούμε στα λάθη μας. Η άμυνα και η εκδίκηση της φύσης θα παράγει και θα παρουσιάζει με γεωμετρική πρόοδο το αποκρουστικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Η εικόνα της ζωής μαγεία ψευδαίσθησης σαν τον ήλιο που σβήνει στη θάλασσα.

 

ΙΧΝΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ τις διακοπές μας στην Πατρίδα.

ΙΧΝΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ                            

Του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

*Επιστροφή στην Ελλάδα, επιστροφή στην Αυστραλία, το αιώνιο δράμα του αποχωρισμού για κάθε μετανάστη που γνώρισε δύο πατρίδες. Τη μια στην αγκαλιά της μάνας που μας γέννησε και την άλλη στην αγκαλιά της μάνας που έδωσε νόημα στην ζωή μας. Κάπως έτσι είναι η κάθε επιστροφή έστω και με την έννοια των διακοπών στα μέρη που γεννηθήκαμε, αλλά και στα μέρη που στεργιώσαμε την οικογένεια και είδαμε άσπρη μέρα.

img_2017

Το ηλιοβασίλεμα στον Πατραικό κόλπο

*Οι πρώτες μας λαχτάρες, να λουστούμε στο φως το πρώτο που βαφτιστήκαμε, ν αναπνεύσουμε το σπάνιο οξυγόνο που μας άδωσε πνοή αιώνια , να σκαλίσουμε με τα δακτυλά μας το τίμιο χώμα των προγόνων μας, το ποτισμένο με αίμα για λευτεριά και δίκιο, των προγόνων μας, που μας έμαθαν να εμπιστευόμαστε τον ήλιο που ζεσταίνει τα ονειρά μας,  να εμπιστευόμαστε και της σκληρής νύχτας τα αστέρια. Κι ύστερα ξανά και πάλι η ίδια αγωνία της επιστροφής στην άλλη πατρίδα. Ν αγκαλιάσουμε τα βλαστάρια μας, να ξανασκαλίσουμε τον κήπο του σπιτιού μας, να ξαναμπούμε στους ρυθμούς της ζωής μας, της άλλης γλώσσας, της άλλης κουλτούρας, σαν συνταξιούχοι πλέον κι από την πρώτη στιγμή της επιστροφής μας ν αναπολούμε τις γλυκές στιγμές που περάσαμε   σχεδιάζωντας  τις νέες διακοπές για την επόμενη φορά.

untitled    imagessirg3o8x

ΕΛΙΑ το αγαπημένο δέντρο των Ελλήνων
ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ το αγαπημένο δέντρο των Αυστραλών.

*Αγάπη κι ευγνωμοσύνη και για τις δυο πατρίδες, έστω κι αν κουβαλάμε πάνω μας περασμένες πίκρες, θυμούς, αγωνίες, ώσπου να σταθούμε στα πόδια μας.

img_1984

Το νεόκτιστο καταπληκτικό μουσείο στην Ελεύθερνα Κρήτης. Τα αρχαιολογικά ευρήματα εκεί επαληθεύουν τον Όμηρο.

img_1949

Μια κληματαριά  στο χωριό Κοπετοί έξω από την Κάντανο Χανίων, με τα Ροζακί σταφύλια να κρέμονται, είναι πάνω από 60 χρονών  και δεν υπάρχει πιο εύγευστο σταφύλι στην Ελλάδα ολόκληρη.  

*Κι όταν αυτά τελειώσουν κάποια στιγμή, και βρεθούμε στην πραγματικότητα του τώρα, μα τόσο εύκολα γινόμαστε ένας με τους άλλους. Με τις ίδιες απορίες, τις ίδιες εκμυστερεύσεις, τους ίδιους θαυμασμούς, τις διαφορετικές πλεύσεις, και τις συγκρίσεις των δυό πατρίδων. Από την γοητεία των φαγάτικων στις τουριστικές περιοχές ως τις εγκαταλειμένες φτωχικές συνοικίες των πόλεων. Την οικονομική κρίση και τα επακολουθά της, ως τα λουκούλεια γεύματα των διακοπών μας. Μία στην Βεργίνα και μία στην Ελεύθερνα.

img_1708                     img_1738

Στο κτήμα των αδελφών Πιτσαλίδη στην Νάουσσα.

Μία στις μηλιές της Νάουσας και μία στο Κάστρο της Μονεμβασιάς με ένα κόκκινο γαρύφαλο για τον τάφο του ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου. Λουστήκαμε στα νερά του Ρέθυμνου, του Πατραικού, της νέας Καλλικράτειας, Θαυμάσαμε την γέφυρα Ρίου- Αντιρίου, τους καταράκτες της Έδεσσας, βρεθήκαμε στην μαρτυρική Κάνδανο της Κρήτης, είπαμε Μαντινάδες, πατήσαμε και πάλι τα χώματα της Ακρόπολης ευλαβικό προσκύνημα στον Ιερό βράχο.

img_1804                              img_1834

Στο Κάστρο της Μονεμβασιάς κοντά στον ποιητή  μας Γιάννη Ρίτσο.

*Μα η ματιά είναι ματιά. Ελεύθερη κι ανεμπόδιστη έπεσε στις καφετηρίες της Πάτρας, κι ανταμώσαμε με τις εκατοντάδες ανέργους νεολαίους. Και είδαμε κάποιες φορές στο τραπέζι των 6 καθισμάτων, ένα καφέ κι έξι ποτήρια νερό. Πιο κεί αφίσσες κολημένες πάνω στους τοίχους καλούσαν τους νεολαίους στο πολιτιστικό -πολιτικό φεστιβάλ της ΚΝΕ και πιο πέρα ένα ακούραστο δήμαρχο π αγωνιούσε να αλλάξει τα δεδομένα προς το καλύτερο στην Πάτρα

42-1   img_1994

*ΑΓΩΝΑΣ, ΤΟΛΜΗ, ΚΙ ΑΝΤΟΧΗ, έγραφαν οι αφίσσες. Σε κάθε πόλη της Ελλάδας. Στο Ρέθυμνο, στην πλατεία των Μικρασιατών βρεθήκαμε σε μια από αυτές τις φεστιβαλιακές εκδηλώσεις της ΚΝΕ. Στην είσοδο μια Κνίτησα μας πλησίασε για μια μικρή οικονομική ενίσχυση. Συγκινηθήκαμε. Μια άλλη μας ξενάγησε στα περίπτερα, στον τόπο έκθεσης αφίσσας και φωτογραφίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, λίγο μετά η πολιτική ομιλία κι αργότερα οι μουσικές συναυλίες. Ευτυχώς υπήρχαν και νεολαίοι που δεν το έβαζαν κάτω. Δεν μοιρολατρούσαν αλλά έδιδαν το παρόν στα καλέσματα αντιμετώπισης της οικ. κρίσης, κι έδειχναν σ όλους τον δρόμο του αγώνα ως μέσον για μια καλύτερη Ελλάδα για ένα καλλίτερο κόσμο.

IMG_2034.JPG

Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα πάντα εντυπωσιάζει

*Πάτρα – Αθήνα, Αθήνα- Πάτρα. Ένα έργο που διαφημίστηκε πολύ, αλλά που ποτέ δεν τελειώνει. Χρόνια τώρα το ίδιο σκηνικό. Μία μπουλντόζα κατά διαστήματα 2-3 εργάτες. Είπανε πως -επιτέλους- παραδώθηκαν τα πρώτα 20 χιλιόμετρα. Τους πήρε γι αυτά πολλά χρόνια. Τελικά για τα άλλα 80 χιλιόμετρα θα χρειαστούμε ( μ αυτούς τους ρυθμούς) άλλα 30 χρόνια μέχρι να φτιαχτεί ο δρόμος. Ένα έργο που για άλλες οικονομίες θα χρειαζόντουσαν το πολύ 2 χρόνια. Τουλάχιστον να μη πανηγυρίζουμε, λέμε.

*Αναφερθήκαμε σε έργα για να διαπιστώσουμε πως ούτε φύλλο κινείται στις μέρες μας, που όλοι περιμένουν την ανάκαμψη που όμως δεν έρχεται και αμφιβάλουμε αν έρθρει ποτέ, αλλά κι αν έρθει  κάτω από πιο όρους; Τα μνημόνια αφήνουν πίσω τους συντρίμια.Η Ευρωπαική ένωση για πολλούς κατάρα τώρα. Στερεί απ τους εργαζόμενους τα πάντα. Τους κλέβει την ελπίδα, τους εμπλέκει σε πολέμους, το Αιγαίο γέμισε πολεμικά του ΝΑΤΟ απ την μια άκρη στην άλλη. Καιρός να του δίνουμε, λέμε.

*Στα κέντρα των πόλεων δεν είδαμε πρόσφυγες. Τους έχουν έγκλειστους σε στρατόπεδα φρουρούμενοι ακόμη και με στρατό. Εσωτερικά διοικούνται από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Άλλο φρούτο κιαυτές. Έχουν αντικαταστήσει το κράτος, που τις ανέχεται κλείνοντάς τους το μάτι. Οι πρόσφυγες ζουν σε άθλιες συνθήκες, όπως άθλια, είναι και η συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία που υπόγραψε με χαλαρή συνείδηση και η Ελληνική κυβέρνηση.

*Τυχαία συνομιλήσαμε με ένα Εθνικιστή. Για πολύ ώρα μιλούσε με μίσος για τους πρόσφυγες, που τους αποκαλούσε λαθρομετανάστες. Ούτε κουβέντα για τον πόλεμο που γεννά την προσφυγιά. « Να κάτσουνε στην πατρίδα τους να πολεμήσουν γι αυτήν» ήταν η απαντησή του. Κι όταν του δείξαμε σε ένα υπολογιστή την ΣΥΡΙΑ πως ήταν πριν τον πόλεμο και τώρα με τον πόλεμο κατεστραμένη, με 300.000 νεκρούς, ούτε που ίδρωσε καθόλου το αυτί του. « Δικό τους πρόβλημα, μας είπε κυνικά». Είπαμε να το διασκεδάσουμε στο τέλος και καθώς το έφερε η κουβέντα τον ρωτήσαμε αν του άρεσε το θέατρο, η ποίηση, η μουσική, και μας απάντησε « Μόνο τα όπλα μου αρέσουν». Αλήθεια, σκεφτήκαμε ποτέ αν νικούσε ο Χίτλερ στο Στάλιγκραντ πως θα ήταν ο κόσμος;

pamesilalitirio_madata_461965316.jpg

*Στην αντίπερα όχθη, ο ταξιτζής που μας μετέφερε σε μια συνοικία της Αθήνας μας ανέφερε πως δεν μπορούσε να περάσει από το κέντρο της πόλης γιατί είχε καταληφθεί από χιλιάδες εργαζομένους και συνταξιούχους του ΠΑΜΕ, που διαμαρτύρονταν ενάντια στις προσκείμενες εργασιακές μεταρυθμήσεις κλπ

*Το όχι βγήκε ναι,
το ναί βγήκε μνημόνιο,
να ζήσει το δαιμόνιο
των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ

*Μουδιασμένοι οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταπιεί την γλώσσα τους. « Καλύτερα θα ήταν με την δεξιά; μας λένε…» Σίγουρα η δεξιά δεν είναι καλή αλλά κι ο ΣΥΡΙΖΑ στην πράξη σε τι διαφέρει; λέμε.

*Μια μητέρα μας εξομολογήθηκε: Τα παιδάκια μου τώρα δεν τρέχουν στην αγκαλιά μου όπως πρώτα, ούτε στην αγκαλιά του πατέρα τους. Ίδαλμά τους τώρα είναι η γιαγιά κι ο παπούς. Εμείς είμαστε από χρόνια άνεργοι, ο παπούς τα χαρτζιλικώνει.

*Και μια νηπιαγωγός: Μειώθηκαν τα παιδάκια στο νηπιαγωγείο. Πιο νιόπαντρο γευγάρι λαικής οικογένειας τολμά να κάνει παιδιά σήμερα;

*Και δυστυχία δεν είναι απλά να σου μειώνουν τον μισθό, την σύνταξη, να σε υποχρεώνουν σε αβάσταχτους φόρους, να πεινάς. Η πιο μεγάλη δυστυχία  -ηθικά- είναι να ζητιανεύεις για ένα πιάτο φαγητό. Δίκοπο μαχαίρι στην καρδιά είναι… μας είπε ένας νέος άνδρας την ώρα του συσσιτίου έξω από την εκκλησιά.

 

*Ένας μουσικός του δρόμου κοντά στην πλατεία της Ν. Καλικράτειας έπαιζε το μπουζούκι του και τραγουδούσε. Κι ήταν τόσο γλυκός άνθρωπος. Είχε την θήκη κι αυτός του μπουζουκιού του ανοιχτή,  ζητώντας την ευσπλαχνία του κόσμου.  Πάρα πολλοί από αυτούς με την οικ. κρίση είχαν χάσει την δουλειά τους.

img_2022  img_1578

Φ. Αριστερά. Η Λογοτέχνις και εικαστικός Μαρία Κ. Ρουμελιώτη με τον συζυγό της Γιάννη, την Ιωάννα και τον Γεράσιμο Λυμπεράτο υπέυθυνο της ιστοσελίδας » Βρυσούλες γνώσης» στην Πάτρα.
Φ. Δεξιά. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάκης Πιτσαλίδης με την συζυγό του Σοφία στην Περαία Θεσσαλονίκης..

*Ελπιδοφόρο. Συναντηθήκαμε με όσους λογοτέχνες-καλλιτέχνες μπορέσαμε. Σε αντίξοες συνθήκες κι αυτοί κάνουν ότι μπορούν για να κρατήσουν τον λαό ζωντανό, να τον ανυψώσουν. Με ένα ποίημα , ένα τραγούδι, ένα πίνακα ζωγραφικής, έδιδαν το δικό τους παρόν σε μια κοινωνία που φένεται να καταρρέει από την επίδραση της υποκουλτούρας και των αποτελεσμάτων της καπιταλιστικής οικ. κρίσης.

20160826_114205

Στην Ν. Καλλικράτεια Χαλκιδικής συναντήσαμε και τον συμπάροικο από το Σύδνευ Π.Κοζαίτη ο οποίος είχε την ευγενή καλοσύνη να μας ξεναγήσει στα πατρικά του εδάφη, ιδαίτερα στην όμορφη Θεσσαλονίκη.

img_1645 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

*Από έξω από ένα γυμνάσιο στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου στην Πεύκη της Αθήνας περπατούσαμε. Κοντά στα κάγκελα του γυμνασίου, σε ένα διάλειμα, κουβέντιαζαν ένα τσούρμο από 10 περίπου μαθητές. Προσπερνώντας τους εμείς απ έξω τους είπαμε Καλημέρα, κι αυτοί αμέσως όλοι μαζί την ανταπέδωσαν. Ήταν η πιο ηχηρή ελπιδοφόρα Καλημέρα που έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα.

*ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ, σιγά. Το γκριζόμαυρο κυριαρχεί. Ούτε ένα ξέφωτο γαλανό στον ουρανό.

untitled.png

*Μόνο κατά το σούρουπο ξεπετάχτηκε μια ασυνήθιστη κοκκινάδα σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Ήταν μια διαδήλωση από τις πολλές του ΚΚΕ. Κόκκινες σημαίες , σφυροδρέπανα, αντιμπεριαλιστικά  συνθήματα. «Για ένα καλύτερο κόσμο», «για Ειρήνη  και προκοπή», «για λαική Εξουσία». Κι αυτό ήταν το πιο σημαντικό, το πιο σπουδαίο το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα καθ όλη την διάρκεια των διακοπών μας !

 

 

ΝΕΑ ΔΕΙΝΑ για τον ελληνικό λαό

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ

boylh-07

Υπερψηφίστηκε με διαδικασίες εξπρές – ΚΚΕ: Πολιτική εξαπάτηση του λαού από την κυβέρνηση (VIDEO)

Με 152 «ναι» από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ υπερψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο με τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα από την Ολομέλεια της Βουλής. Στην ονομαστική ψηφοφορία παρόντες ήταν 293 βουλευτές εκ των οποίων 152 ψήφισαν «ναι» και 141 ψήφισαν «όχι» επί της αρχής και για τα άρθρα 1 και 2.

Το ΚΚΕ καταψήφισε επί της αρχής και επί των άρθρων το πολυνομοσχέδιο που με τις καθιερωμένες απαράδεκτες διαδικασίες εξπρές εισήλθε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, περιλαμβάνοντας μέτρα που συνδέονται με την υποδόση των 2,8 δισ. ευρώ. Το νομοσχέδιο είχε γίνει δεκτό και στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής με τις ψήφους των κυβερνητικών βουλευτών.

«Ήρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να πει: Τέλος οι θυσίες για τα κέρδη των λίγων», τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημητρης Κουτσούμπας μιλώντας για το πολυνομοσχέδιο των προαπαιτούμενων μέτρων σημειώνοντας ότι «η αρνητική ψήφος μας στο νέο αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο είναι δεδομένη. Δεδομένη θα είναι και η πάλη μας ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές». (Δείτε εδώ video, διαβάστε ολόκληρη την ομιλία).

Οι εισηγητές του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και των άλλων αστικών κομμάτων επιδόθηκαν σε κοκορομαχίες για το ποιο κόμμα έχει μεγαλύτερη εμπλοκή στα σκάνδαλα και το ποια είναι η καλύτερη μέθοδος ιδιωτικοποίησης. Ωστόσο, πίσω από αυτό το αποπροσανατολιστικό σκηνικό, έγινε ορατή η σύμπλευσή τους γύρω από τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου.

Την πολιτική εξαπάτηση και την κοροϊδία του ελληνικού λαού, στην οποία επιδίδονται ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής στη συζήτηση για τα προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ.

Όπως τόνισε, το νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια των μνημονιακών δεσμεύσεων, περιλαμβάνει μέτρα που υπηρετούν την ικανοποίηση των αναγκών των μονοπωλιακών ομίλων σε βάρος του λαού και των εργαζομένων.

Επισήμανε ότι, σήμερα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έρχονται και μιλάνε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ το καλοκαίρι του 2015 είχαν ψηφίσει το 3ο μνημόνιο, όπου καθαρά αναφέρεται πως η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια θα καθορίζεται από κυβέρνηση και κουαρτέτο με ιδιωτικοποιήσεις και άλλες μορφές, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας τους και τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας τους. Προβλέπεται επίσης πως το 50% των εσόδων θα πηγαίνει απευθείας στους δανειστές και το υπόλοιπο στις «επενδύσεις», δηλαδή στο μεγάλο κεφάλαιο.

«Είτε παραμείνουν στο νέο υπερταμείο, είτε παραδοθούν σε ιδιώτες, ο τρόπος λειτουργίας τους σε ανταγωνιστική βάση είναι σε βάρος των εργαζομένων και του λαού», υπογράμμισε ο Ν. Καραθανασόπουλος.

Αναφορικά με τις διατάξεις για την αγορά Ενέργειας, σημείωσε ότι το νομοσχέδιο επιταχύνει την απελευθέρωσή της, διαδικασία που είχαν ξεκινήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει τώρα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

«Αντί για τη μικρή ΔΕΗ που είχαν θεσμοθετήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, σήμερα γίνεται δημοπράτηση της ηλεκτρικής ενέργειας, δηλαδή οι επιχειρηματίες θα αγοράζουν φθηνό ρεύμα από τη ΔΕΗ και θα το πουλάνε ακριβά στους καταναλωτές, τα λαϊκά νοικοκυριά. Αέρα θα πουλάνε και αυτό η κυβέρνηση το βαφτίζει νέα και υγιή επιχειρηματικότητα», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Ν. Καραθανασόπουλος

Σπουδαία ανακάλυψη NASA

 

europa2

Οι ερευνητές της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας NASA ανακοίνωσαν σε συνέντευξη Τύπου ότι εντόπισαν αποδείξεις ύπαρξης από πίδακες υδρατμών στην Ευρώπη, ένα από τα μεγάλα φεγγάρια του Δία, σε μια ανακάλυψη που ενδεχομένως να διευκολύνει τους επιστήμονες να διαπιστώσουν για την εμφάνιση ζωής στον ωκεανό που κρύβεται κάτω από το κέλυφος πάγου που καλύπτει τον δορυφόρο.

Οι κατά τα φαινόμενα πίδακες υδρατμών εντοπίστηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble από απόσταση 200 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Ευρώπης, ανέφερε η NASA.

Η Ευρώπη, που θεωρείται ως ένας από τους πλέον υποσχόμενους υποψήφιους δορυφόρους για ύπαρξη ζωής στο ηλιακό σύστημα, πέρα από την Γη, διαθέτει έναν ωκεανό με ποσότητα νερού διπλάσια από όσο όλες οι θάλασσες της Γης, που είναι ένα κρυμμένος κάτω από ένα στρώμα πάγου αγνώστου πάχους.

«Εάν οι πίδακες είναι πραγματικοί, ενδεχομένως να μας κάνει ευκολότερη την πρόσβαση στον υπόγειο ωκεανό… χωρίς να χρειάζεται να τρυπήσουμε χιλιόμετρα πάγου», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Γουίλιαμ Σπαρκς από το επιστημονικό ινστιτούτο διαστημικών τηλεσκοπίων του Γκρίνμπελτ στο Μέριλαντ.

Η Ευρώπη έχει διάμετρο είναι 3.100 χλμ., λίγο μικρότερη από την Σελήνη της Γης. Ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία, η Ευρώπη είναι το δεύτερο κοντινότερο στον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού συστήματος.

Στους παλμούς του 42ου φεστιβάλ της ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

559314547778.png
«Αγώνας, γνώση, τόλμη κι αντοχή»559406

Μέγα πλήθος. Νιάτα πολλά κι άνθρωποι κάθε ηλικίας. Γιορτή και γλέντι, μνήμη και συγκίνηση, αισιοδοξία και περηφάνια. Αγώνας και γνώση που δίνουν τόλμη κι αντοχή για τις μάχες που ‘ναι μπροστά και ως την τελική νίκη. Σε κάθε χώρο και κάθε γωνιά, το 42ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» επιβεβαίωσε ξανά ότι είναι το μεγαλύτερο πολιτικό και πολιτιστικό νεανικό γεγονός της χρονιάς. Η μεγάλη κόκκινη πολιτεία ήταν και πάλι εκεί, χάρη στα παιδιά της ΚΝΕ που δούλεψαν συλλογικά, σχεδιασμένα και ακούραστα. Χάρη στο τεράστιο πλήθος του λαού και της νεολαίας που γέμισαν ασφυκτικά κάθε γωνιά του Πάρκου Τρίτση και κάθε μια από τις δεκάδες ποιοτικές εκδηλώσεις, για να χορέψουν και να τραγουδήσουν, να συζητήσουν και να μάθουν. Να στείλουν μήνυμα αισιοδοξίας κόντρα στην απογοήτευση και τη μοιρολατρία. Η ελπίδα, η πρόταση του ΚΚΕ, είναι εδώ. Χιλιάδες προχωράνε καθώς προβαίνει μπρος η Ιστορία

559296

Μια γνήσια λαϊκή φωνή άνοιξε το γλέντι τη δεύτερη μέρα του Φεστιβάλ στη Λαϊκή Σκηνή. Πάνω από 49 δημιουργικά χρόνια στο ελληνικό τραγούδι μετράει ο Μανώλης Μητσιάς, εκφράζοντας με τη φωνή του ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης ελληνικής ποιητικής δημιουργίας. Με τραγούδια που κινούνται από το αυθεντικό λαϊκό άκουσμα στο σύγχρονο έντεχνο κι από κει έως τη δημοτική παράδοση, ο Μ. Μητσιάς μαζί με τον Σταύρο Σιώλα και την Γεωργία Νταγάκη, με την καταπληκτική φωνή και τη λύρα της, καθήλωσαν και συνάμα ξεσήκωσαν τον κόσμο που είχε ασφυκτικά γεμίσει το χώρο της Λαϊκής Σκηνής. «Μ’ ένα τραγούδι του δρόμου να ‘ρθείς όνειρό μου» είναι οι πρώτοι στίχοι που ακούγονται… πριν ξεκινήσει το ταξίδι στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, σε δημιουργίες των μεγαλύτερων Ελλήνων συνθετών, στιχουργών και ποιητών.

«Είμαι χαρούμενος που είμαι στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, το ραντεβού είναι σταθερό με την ΚΝΕ και θα είναι σταθερό πάντα όσο είμαστε καλά», λέει ο Μανώλης Μητσιάς κι εύχεται καλή διασκέδαση, προσφέροντας με τους συνεργάτες και συνάδελφους ένα πλούσιο και όμορφο πρόγραμμα. Στον αποχαιρετισμό του θυμίζει: «Χωρίς αγώνες δε γίνεται τίποτα. Εσείς μπροστά κι εμείς ακολουθούμε, πάντα μαζί σας!».

559366

 Σταχυολογώντας τα καλύτερα

559392

Με ένα αφιέρωμα – που ετοίμασε ειδικά για το Φεστιβάλ – στον αξέχαστο και πολυαγαπημένο μας Μάνο Λοΐζο, που φέτος συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από το θάνατό του, ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής το πρόγραμμά της στην Κεντρική Σκηνή η Γλυκερία. Με σεβασμό και αγάπη, η Γλυκερία κατέθεσε στιγμές συγκινητικές σταχυολογώντας μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια του. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα περιελάμβανε τραγούδια λαϊκά – έντεχνα – παραδοσιακά, καθώς και τις επιτυχίες της ερμηνεύτριας, που διακρίνεται για τη γνησιότητα, τη ζεστασιά και την αυθεντική ψυχαγωγία που χαρίζει στο κοινό της. Ερμήνευσε μοναδικά σμυρνέικα τραγούδια όπως «Τι σε μέλλει εσένα», «Από ξένο τόπο», «Τζιβαέρι», αλλά και τραγούδια από το νέο της άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Πλαισιωμένη από μία ορχήστρα αποτελούμενη από εξαίρετους μουσικούς, δημιούργησε μια μοναδική ατμόσφαιρα. Μαζί της ο Βασίλης Προδρόμου και ο Δημήτρης Κανέλλος.

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ»

Καθήλωσε τους θεατές το αφιέρωμα στην προσφυγιά και τη μετανάστευση
559314
Μια ξεχωριστή στιγμή. Ο ποιητής Φ. Λάδης (δεξιά), στη σκηνή του 42ου Φεστιβάλ τραγουδάει μαζί με τον Γ. Μεράντζα και την Μπ. Χαρλαύτη τα «Γράμματα απ’ τη Γερμανία»
Τη μνήμη στους εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες μετανάστες του 20ού αιώνα και τη σκέψη στους δεκάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα του σήμερα μετέφεραν τα «Γράμματα από τη Γερμανία» στους επισκέπτες του 42ου Φεστιβάλ, την Παρασκευή, στην Κεντρική Σκηνή, όπου πραγματοποιήθηκε ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για την ξενιτιά, την προσφυγιά και τη μετανάστευση.Η μουσική παράσταση «Γράμματα από τη Γερμανία» σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση του Φώντα Λάδη καθήλωσαν τους θεατές και ήταν πολλοί εκείνοι που σιγοτραγουδούσαν μαζί με τους Ρίτα Αντωνοπούλου, Γιώργο Μεράντζα, Δημήτρη Μπάση και Μπέτυ Χαρλαύτη, που συνοδεία εξαιρετικών μουσικών και σε ενορχήστρωση του Γιάννη Παπαζαχαριάκη από τη σκηνή τραγούδησαν τον καημό και την αγωνιστικότητα των Ελλήνων μεταναστών εργατών που ξενιτεύτηκαν στοιβαγμένοι σε βαγόνια και έζησαν μια ζωή στα ξένα. Που έφυγαν από τη φτώχεια της Ελλάδας και έζησαν στη νύχτα της ξενιτιάς.

Μεταξύ των θεατών και ο ποιητής Φώντας Λάδης, που, όπως εύστοχα ειπώθηκε από τους συντελεστές, είναι από τους ανθρώπους «που κάνουν για μας το συναίσθημα λέξεις». Ξεχωριστή, φορτισμένη στιγμή όταν στο τέλος του πρώτου μέρους ο ποιητής ανέβηκε στη σκηνή για να τονίσει πως 50 χρόνια μετά ο κόσμος είναι ακόμα έτσι, αλλά «και εμείς βρισκόμαστε εδώ οπότε θα πολεμήσουμε όλοι μαζί, για να αναστραφεί»… Και αμέσως μετά σιγοτραγούδησε μαζί με το συγκρότημα το τραγούδι «Προς το υπουργείο Εργασίας».

Το αφιέρωμα ξεκίνησε με την ανάγνωση κειμένου του Μίκη Θεοδωράκη: «Τα «Γράμματα από τη Γερμανία» πρωτοτραγουδήθηκαν στον Πρώτο Μουσικό Αύγουστο στα 1966 στον Λυκαβηττό, από το Γιώργο Ζωγράφο. Ηταν θα έλεγα, τραγούδια επίκαιρα, καθαρά πολιτικά, γιατί άγγιζαν το πιο καυτό πρόβλημα εκείνης της εποχής: Τη μετανάστευση. (…) Ολοι εμείς, που ανήκαμε στις προοδευτικές δυνάμεις, βλέπαμε την πατρίδα μας να αιμορραγεί. Εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας που μεγάλωσαν από το υστέρημα και με το αίμα του ελληνικού λαού, θα πήγαιναν τώρα να προσφέρουν το μυαλό και τα μπράτσα τους σε ξένους λαούς, τη στιγμή που το όραμα της κοινωνικής ανάπλασης και της εθνικής αναγέννησης άρχισε να γιγαντώνει μέσα στις τάξεις του λαού και προ παντός της νεολαίας μας. (…) Ισως αυτές οι σκέψεις να είναι πικρές. Γι’ αυτό όμως υπάρχει η μουσική και το τραγούδι. Για να δίνουν κουράγιο και να γλυκαίνουν τον πόνο».

Οι πρώτες νότες και οι στίχοι του τραγουδιού «χτες τ’ απόγευμα στο Ααχεν» ζωντάνεψαν τα πάντα επίκαιρα επί 50 χρόνια «Γράμματα από τη Γερμανία». Αμέσως μετά ακούστηκε το «Κίνησε ο Μάης για να ‘ρθεί» αφιερωμένο στον δολοφονημένο Γιώργο Λαμπράκη. Ιδιαίτερη στιγμή ήταν εκείνη που το τραγούδι «Εστειλα στο Κόμμα» διαπέρασε την κεντρική σκηνή και χειροκροτήθηκε θερμά, όπως επίσης και το τραγούδι «Βγήκε η ζωή μας στο σφυρί» αφιερωμένο στους ανθρώπους ξενιτεύτηκαν σ’ Αμερική κι Ευρώπη.

«Ιδανικό κουαρτέτο»

559262

Στην Κεντρική Σκηνή ανέβηκαν το βράδυ της Παρασκευής οι τραγουδοποιοί, φίλοι και συνεργάτες, Μανώλης Φάμελλος και Στάθης Δρογώσης, για να αφηγηθούν, να μοιραστούν δικά τους τραγούδια, αλλά και να αυτοσχεδιάσουν πάνω σε τραγούδια που «φαντάστηκαν» δικά τους, μα και ξένα που τα ένιωσαν δικά τους με τον καιρό. Στιγμές γεμάτες μουσική με τραγούδια που είναι ριζωμένα στο κέντρο του συναισθήματος. Τραγούδια που έρχονται από παντού και που σε πάνε παντού. Από τόπο σε τόπο και από χρόνο σε χρόνο.

Μαζί τους ο Οδυσσέας Τσάκαλος, πρώην ντράμερ των «Φατμέ», αλλά και τραγουδοποιός, και ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, πολυοργανίστας και τραγουδοποιός. Ολοι μαζί συνθέτουν το «ιδανικό κουαρτέτο» και βέβαια τραγουδούν άλλοτε συμπληρωματικά κι άλλοτε «ανταγωνιστικά», μπαίνοντας ο ένας μέσα στη σκιά του άλλου με το θράσος της συνάφειας. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό.

 

Λαϊκά γλέντια με ποικίλα ηχοχρώματα…

559364

Λαϊκά γλέντια με διαφορετικά ηχοχρώματα «άναψαν» το βράδυ της Παρασκευής, με τη σκυτάλη να παίρνει από τον Μ. Μητσιά ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Γιώργος Μάγγας και να χαιρετάει την ασφυκτικά γεμάτη Λαϊκή Σκηνή: «Σας αγαπάμε. Οπου κι αν είσαστε εμείς θα είμαστε πρώτοι. Γιατί είμαστε δικοί σας», είπε δημιουργώντας μια εκρηκτική ατμόσφαιρα, με το τσιφτετέλι να συναντά το τσάμικο, τον καλαματιανό κι άλλους παραδοσιακούς ρυθμούς. Με μοναδική δεξιοτεχνία, κάνοντας το κλαρίνο του κυριολεκτικά ό,τι θέλει, επικράτησε το αδιαχώρητο κι ο κόσμος όρθιος, δε σταματούσε στιγμή να χορεύει σ’ ένα αυθεντικό ρουμελιώτικο γλέντι.

Η βραδιά «έκλεισε» στη Λαϊκή Σκηνή με Ικαριώτικο γλέντι από τον Νίκο Φάκαρο, το γνωστό βιολιστή και την ορχήστρα του, που μετέφεραν τη μοναδική αίσθηση των ξακουστών Ικαριώτικων πανηγυριών. Ωμο με ώμο άντρες και γυναίκες, πιάνουν το χορό και συνοδεύουν την ορχήστρα του Ν. Φακάρου σ’ ένα γλέντι με πολύ κέφι και ζωντάνια.

Στην έκθεση για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ

558881

Σε κέντρο αναφοράς για το σύνολο των χώρων του 42ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» αναδείχθηκε ο χώρος της έκθεσης με τα ντοκουμέντα και υλικά από τη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στις τρεις μέρες των εκδηλώσεων χιλιάδες επισκέπτες θεώρησαν ως εκ των ων ουκ άνευ το πέρασμά τους από κει ξανά και ξανά. Και δικαίως, όχι μόνο για το ιστορικό φορτίο του χώρου και των εκθεμάτων, βεβαίως και γι’ αυτό, αλλά κυρίως για τη μεγάλη ποσότητα πρωτότυπου υλικού που μετά την πρώτη επαφή μαζί του «ζητούσε» ένα ακόμα κοίταγμα, λύσιμο αποριών, μια συζήτηση. Κι αυτό συνέβαινε και τις τρεις μέρες. Οι σύντροφοι από την ΚΝΕ που είχαν αναλάβει τις ξεναγήσεις στο χώρο κυριολεκτικά δεν προλάβαιναν να απαντούν σ’ αυτήν και την άλλη ερώτηση, να εξηγούν και να προτείνουν για παραπέρα μελέτη. Το περισσότερο ενδιαφέρον τραβούσαν ειδικά τα πρώτα ταμπλό, στα οποία γινόταν αναφορά στα γιατί και τα διότι της ένοπλης αναμέτρησης. Πολλές οι ερωτήσεις, ειδικά από νεολαίους, όπως γιατί «άργησαν» οι σύντροφοι να βγούνε στο βουνό, γιατί δεν αναπτύχθηκε η ένοπλη πάλη και στις πόλεις που ήταν συγκεντρωμένη η πλειοψηφία της εργατικής τάξης, είναι ή δεν είναι αντίφαση να έχει αναπτυχθεί η ένοπλη πάλη και ταυτόχρονα να γίνονται εκκλήσεις για συμφιλίωση και δημοκρατική διέξοδο; Τέτοια και πολλά ακόμα που όρεξη να ‘χες και χρόνο να απαντάς – συζητάς. Το σίγουρο είναι πως η μεγάλη πλειοψηφία των επισκεπτών της έκθεσης έφευγαν από κει με σοβαρά ερεθίσματα για παραπέρα αναζήτηση. Οχι λίγοι κατευθύνθηκαν απέναντι στο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» για συμπλήρωση της γνώσης από τις νέες εκδόσεις για το θέμα.

Δεν έλειψαν και εξειδικευμένες συζητήσεις με αφορμή τα υλικά της έκθεσης, όπως π.χ. μια κουβέντα με τοπογράφους μπροστά στους χάρτες του ΔΣΕ για το πώς μπορούμε να μεταγράψουμε σε σύγχρονους χάρτες τα μονοπάτια εκείνων των χαρτών, ώστε να μπορούν και σήμερα να περπατηθούν ξανά. `Η, μια κουβέντα για τις νάρκες κατά προσωπικού που με πατέντα και φτηνά υλικά είχε φτιάξει ο ΔΣΕ. Πιο «βαριές» κουβέντες αφορούσαν την ενότητα γυναίκες και ΔΣΕ καθώς ακόμα και σήμερα είναι μακρινό όνειρο για μεγάλο τμήμα των γυναικών όσα κατάκτησαν οι γυναίκες με το όπλο στο χέρι εκείνο τον καιρό. Κι εκείνο που σίγουρα έκανε το βήμα ειδικά νεολαίων επισκεπτών να κοντοστέκεται ήταν ο μεγάλος τοίχος με τις φωτογραφίες των μαχητών του ΔΣΕ που στη μεγάλη πλειοψηφία τους ήταν ανάμεσα στα 18 και 25.

«Ταξίδια» και συγκινήσεις

558987

Ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Μίλτος Πασχαλίδης ένωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα μοναδικό σχήμα και συναντήθηκαν για άλλη μια χρονιά με όλους τους νέους ανθρώπους από 7 …έως 87 χρόνων, στην Κεντρική Σκηνή του 42ου Φεστιβάλ, για να τραγουδήσουν μαζί τους τραγούδια κοινού αισθήματος. Τραγούδια αγαπημένα, που τρεις γενιές περπάτησαν μαζί τους, καθιστώντας τα μ’ αυτό τον τρόπο διαχρονικά. Μια σπουδαία μουσική παράσταση μεγάλης ευφορίας. Ευφορία που έχει να κάνει με τον προβληματισμό, την ουσιαστική παρέμβαση των στίχων και της μουσικής, σε συνδυασμό με την πραγματική ψυχαγωγία. Μια μουσική παράσταση γεμάτη από υπέροχα τραγούδια, που συγκίνησε, μάγεψε και «ταξίδεψε» μυαλό και καρδιά.

Ο Θάνος Μικρούτσικος ευχαρίστησε την ΚΝΕ για την πρόσκληση και χαρακτήρισε το Φεστιβάλ ως το σημαντικότερο θεσμό από τη μεταπολίτευση και μετά, ενώ είπε πως έχει διπλή αξία. Τόσο πολιτική όσο και πολιτιστική. «Είναι άξιο λόγου το γεγονός ότι τα 42 αυτά χρόνια πέρασε από ‘δω η συντριπτική πλειοψηφία των σημαντικότερων καλλιτεχνών, το άνθος του ελληνικού τραγουδιού και συγχαίρω την ΚΝΕ που επιμένει προς αυτή την κατεύθυνση».

Ο Θάνος Μικρούτσικος, με το πιάνο του και τους εκπληκτικούς αυτοσχεδιασμούς του, «συνομίλησε» με τον τρυφερό ακροβάτη μεταξύ της ροκ και της παράδοσης, τραγουδοποιό Μίλτο Πασχαλίδη. Κάθε τραγούδι είναι μία ιστορία και ο Θάνος Μικρούτσικος μαζί με τον Μίλτο Πασχαλίδη μας διηγήθηκαν τις δικές τους, παλιές και καινούργιες, με ένα πρόγραμμα εφ’ όλης της ύλης, τραγούδια από την προσωπική τους δισκογραφία, αγαπημένες συνθέσεις. «Στα είπα όλα» είπε ο Μίλτος. Βιάζεσαι, γιατί είσαι «Αγύριστο κεφάλι», του απάντησε ο Θάνος. Ελα μαζί μου για να δούμε την «Ρόζα», τον «Γουίλι», τους «7 νάνους» πάνω σε «Μια πιρόγα» να σηκώνουν τις «Βυθισμένες άγκυρες» σε μια «Λίμνη», τραγούδησαν εναλλάξ αλλά και οι δύο μαζί. Και «Ακροβάτης» να ήμουνα, πώς θες ν’ ανάψω τη «Φωτιά μου», απάντησε ο Μίλτος. Με ένα «Μαχαίρι», του είπε αινιγματικά ο Θάνος και πριν το καταλάβεις, θα σου φέρω τη «Θάλασσα στη σκάλα».

559004

Μαζί τους και η νεότερη τραγουδοποιός Μιρέλα Πάχου. Επιμέλεια ορχήστρας: Θύμιος Παπαδόπουλος. Συντελεστές: Θύμιος Παπαδόπουλος, πνευστά. Μιρέλα Πάχου, πιάνο, ακορντεόν, τραγούδι. Δημήτρης Σινογιάννης, κιθάρες. Δημήτρης Μουτάφης, μπάσο. Ηλίας Δουμάνης, ντραμς.