Category Archives: Ιστορία

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (3)

 ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (3)

2028-rsz_61_l

Οι αναμνήσεις του καθενός σβήνουν, προφανώς, όταν σβήνει ο ίδιος που τις κουβαλάει μαζί του άοσμες, αθέατες και άηχες

Ο χρόνος άλλοτε τις διατηρεί αλώβητες, αναλλοίωτες, ακέραιες και κάποιες τις εμπλουτίζει, τις ανανεώνει, τις περιλούζει με δάκρυα ή τις καλύπτει με πένθιμο διαμπερές τούλι.

Κάποιες από τις αναμνήσεις επαναλαμβάνονται μέσα στο χρόνο και άλλες επιστρέφουν στην αφετηρία τους.

Μερικές είναι τόσο προσωπικές που παραμένουν ασύμβατες.

΄Άλλες είναι ανώνυμες και άλλες φέρουν τίτλους.

Στην τελευταία διάκριση ανήκει μια που η επωνυμία της είναι δοσμένη από τον χαμένο διανοούμενο, σκηνοθέτη, συγγραφέα, χρονογράφο, αγωνιστή και  φίλο, τον Νίκο Αντωνάκο, όταν κάθε φορά που αναφερόμασταν σε αναξιοποίητα υλικά μας, σε διάφορες μορφές, μου έλεγε: γι’ αυτά υπάρχουν τα συρτάρια και τα ράφια.

Σε αυτά παραμένουν άγνωστα αδημοσίευτα γραπτά που δημιουργούν, επιμηκύνουν  ή πολλαπλασιάζουν την απογοήτευση, την κατάθλιψη ή διάφορα άλλα συναισθήματα εκείνων που στοιβάζονται στα συρτάρια και τα ράφια.

Προσωπικά οι αναμνήσεις που παράγουν τα χειρόγραφα με καταθλίβουν θυμίζοντάς μου τις επανειλημμένες σχετικές συζητήσεις με τον Νίκο Αντωνάκο.

Η τελευταία εμπειρία ήταν οι τελευταίες φωτογραφίες από το νησί της Πάτμου. που δημοσιεύτηκαν τελευταία στον Τύπο και μου θύμισαν «Τ ομορφόπαιδο», ένα χειρόγραφο μυθιστόρημα που το μετέτρεψα σε Χολιγουντιανό σενάριο το μήνα και το χρόνο, 1967, της απάνθρωπης χούντας.

Και ακόμα την περιήγησης μας με την αδελφή μου σε λόφους και, βουνοκορφές με τα ξωκλήσια, τάματα των οικογενειών ναυτικών που τα βρίσκαμε λεηλατημένα, και είδαμε στο εσωτερικό ενός τοίχου να κρέμεται μια κακοποιημένη εικόνα του Αγίου Νικολάου και είπα στην αδελφή μου, ας την πάρω,
Και η αδελφή μου Σούλα απάντησε:
Θα τους στενοχωρήσεις
Ποιους;
Τους Γερμανούς. Αυτοί ως κατακτητές ήξεραν την ύπαρξη τους και τις έκλεβαν…

 

 

 

 

 

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (2)

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (2)

Οι βρυσούλες με τα δυο προηγούμενα κείμενα άνοιξαν και άφησαν τα νερά να τρέχουν σχηματίζοντας ένα ποτάμι προκαλώντας με να τα διακρίνω αν ήταν βαθιά ή ρηχά, καθαρά η βρώμικα, αν απόκλιναν κάπου και χάνονταν άγνωστο προς τα πού, αν επέστρεφαν και πόσος χρόνος μεσολαβούσε, αν στις όχθες υπήρχαν δέντρα  κι έριχναν τη σκιά τους στην επιφάνεια του, και το ρεύμα του αυτή τη φορά ανανέωνε τις αναμνήσεις μου. Ενώ διάβαζα, για πολλοστή φορά το δεύτερο τόμο του Κωνσταντίνου . Παπακωνσταντίνου (ΜΠΕΛΑΣ), «Νεκρή Μεραρχία»,  που κάλυπτε το ιστορικό ήμισυ της  δεκαετίας 1940, με θανάσιμες μάχες, φυσικές και υλικές ταλαιπωρίες, βασικές ελλείψεις διαβίωσης.  με περάσματα ποταμών και αναβάσεις βουνών σε κωμοπόλεις και χωριά στους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως, Αρκαδίας, Μεσσηνίας καθώς και Λακωνίας.

Για μια ακόμα φορά βούλιαξα στη ροή των αναμνήσεων, αναρωτώντας άηχα ποια είναι η σειρά τους, η χρονική, η ιστορική, η σημαντικότητα, η  σταθερότητα, η συχνότητα τους και πού διατηρούνται  και διαφυλάσσονται, ποια ρεύματα τις προωθούν και πώς αξιολογούνται.

Η λογοτεχνία της Αντίστασης είναι πολύτιμη και φανερώνει την μη ανοχή της κατάκτησης της πατρίδας από τον εχθρό, τη στάση των πολιτών, ανδρών και γυναικών, κάθε ηλικίας, επαγγέλματος και παιδείας, με την αδιάψευστη κατάθεση τόπου και χρόνου.

Από τη «Νεκρή Μεραρχία» η ανάμνηση της αληθινής γυναικείας συμμετοχής στην ιστορία της Αντίσασης, κράτησε μια σταθερή θέση στις αναμνήσεις μου:

 

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΝΤΑΡΤΙΣΑ

grammos

Δυσκολίες αντιμετώπιζαν οι κοπέλες. Τώρα είχαμε πολλές. Σε κάθε ομάδα δυο και τρεις. Στις υπηρεσίες πολύ περισσότερες. Στα όπλα δυσκολεύονταν. Ιδιαίτερα στη σκόπευση. Όταν ήρθαν στα τμήματα υπέφεραν γιατί οι διοικήσεις δεν έδωσαν την απαιτούμενη προσοχή στις κοπέλες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σακατευτούν. Αρρώστησαν και τις στείλαμε πάλι πίσω για να ξεκουραστούν να κάνουν ενέσεις για να συνέλθουν,,,

…Ηρωίδα της μάχης αναδείχτηκε μια αντάρτισσα από το χωριό Ποδογορά, Γορτυνίας. Η Χάρη Παπαδημητρίου, Ήταν στην ομάδα της Θεώνης Καρρά από το χωριό Δίβριτσα, Γορτυνίας. Ήταν μια κοντόσωμη κοπέλα και δεν ξεχώριζε μέχρι τότε για τίποτα. Η ομαδάρχισσα τραυματίστηκε βαριά  στην κοιλιά. Είπα να την μεταφέρουν πίσω. Όταν όμως έφθασαν σ’ ένα σημείο δεν μπορούσαν να προχωρήσουν άλλο. Τότε βλέπω τη Χάρη να παίρνει στον ώμο της τη Θεώνη και όρθια, όσο ήταν δυνατό να προχωρεί γρήγορα, να βασίζει μέσα στις λάκκες. Έβαλα τις φωνές να πέσει κάτω. Αυτή όμως συνέχισε χωρίς να λογαριάζει τις σφαίρες που σφύριζαν γύρω της. Τελικά την έβγαλε πέρα. Όμως το βράδυ η Θεώνη  πέθανε στο χωριό Μάρκου, Γορτυνίας…

…Στη μάχη της Ζαχάρως σκοτώθηκε η αδερφή του Παναγιώτα. Σε μένα έπεσε ο κλήρος να του αναγγείλω το λυπηρό γεγονός. Φάνηκε ότι το άντεξε καλά, όμως μέσα του βασανίζονταν. Ήταν το τέταρτο θύμα. Τον αδερφό του Αλέξη τον σκότωσαν οι Γερμανοί στους Μύλους, Αργολίδας, Τον άλλο αδελφό του, τον Κώστα και τον γαμπρό του Μιχόπουλο τους σκότωσε ο Βρεττάκος στο χωριό Λυκόχια. Τώρα σκοτώθηκε και η αδελφή του Παναγιώτα. Αργότερα με τις εκκαθαριστικές θα σκοτωθεί και η άλλη αδελφή του η Γιαννούλα και τέλος ο ίδιος, ΄Εζησε μόνο ο Λιάς.

****

Η επιλογή αναφορών για μια απλή αντιγραφή είναι, τουλάχιστον, εκ μέρους μου αδύνατον να πραγματοποιηθεί.
Όταν διάβασα το βιβλίο, το 1987, προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου, αλλά δεν με βοήθησε ο χρόνος. Την άλλη μέρα έφυγα από την πατρίδα μας.
Τον επόμενο χρόνο, όταν επέστρεψα, πληροφορήθηκα ότι είχε φύγει από τη ζωή. για την οποία είχε αγωνιστεί, την Πρώτη Φεβρουαρίου 1988,  σε ηλικία 63 χρόνων.

Ιωάννα Καρατζαφέρη

 

 

 

 

 

 

 

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη λλλλλλλλλλλ

Πριν λίγα χρόνιια είχα ζήσει σ’ ένα ξενοδοχείο στην
Αλακαρνισσό, που μόλις έβγαινα από την κύρια είσοδο
βρισκόμουν στη θάλασσα, που μας χώριζε από το νησί Κως.
Ήταν τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς,
Αυτό έκανε το κολύμπι μου στη θάλασσα αξιοθέατο, αφού
η θάλασσα ήταν μόνο δική μου.
Αργά τα απογεύματα και τα βραδάκια στα καφενεία και τα
φαγάδικα, οι περισσότεροι θαμώνες ήταν Έλληνες.
Έπιανα κουβέντα μαζί τους για να μάθω περισσότερα
απ’ όσα έβλεπα.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως οι πιο πολλοί
ήταν σχεδόν καιθημερινοί επισκέπτες, κυρίως από απέναντι
-το νησί της Κω- αλλά τα ιδιωτικά πλεούμενά τους ήταν
κατασκευασμένα και αγορασμένα στην Κω, όπως και εκείνα
με τα οποία έκαναν θαλάσσιες εκδρομές των τουριστών στα
δικά τους νησιά.
Τους ρωτούσα ΄αν μιλούσαν τούρκικα.
Όχι δεν τους χρειαζόταν.
Και πώς συννεοείστε;
Στα εεληνικά.
Ένας νέος, που τύχαινε να κάθεται συχνά στο ίδιο τραπέζι,
μου είπε ότι είχε έναν αδελφό που ζούσε στη Γαλλία με μια
γαλλίδα.΄Ο ίδιος συστηνόταν πάντα ως Έλληνας,
Κάποιο Κυριακάτικο απόγευμα, με τα καφενεία γεμάτα πελάτες,
βρήκα μια άδεια καρέκλα σ’ ένα τραπεζάκι, όπου καθόταν ένας
κύριος κάποιας ηλικίας
. Του ζήτησα την άδεια να καθήσω. Μου απάντησε,
θετικά στα ελληνικά.
Ύστερα απί λίγη ώρα κατακλείστηκε η παραλία και οι δρόμοι
από έναν όχλο υψώνοντας με τη φωνή τους τούρκικες σημαίες.
Τι είναι αυτοί; ρώτησα τον κύριο που μου είχε παραχωρήσει
το κάθισμα.
Γκρίζοι λύκοι.
Και τι ποσοστό είναι στη χώρα;
Περίπου οκτώ τοις εκατό, μου απάντησε και πάλι στα ελληνικά.
Αναρωτήθηκα, σιωπηλά, τι ήταν η δική μας Αλικαρνασσός.

 

 

 

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

λλλλλλλλλλλ

Με την επιστροφή μου στην πατρίδα μας, μετά την πτώση της χούντας το 1974, ένιωθα την επιθυμία να συναντήσω, γνωστούς εντός κι εκτός, για την αντιστασιακή τους δράση, τις οδυνηρές τους εμπειρίες στις φυλακές και την απάνθρωπη επιβίωσή τους στις εξορίες.

Η πρώτη σκέψη μου ήταν μια επίσκεψη στην Καισαριανή, όπου πραγματικά συνάντησα δοκιμασμένους και ονομαστούς, κάθε ηλικίας, επώνυμους και ανώνυμους, για την άρνηση τους να υποταχθούν στη δικτατορία του Μεταξά, το 1936, τους φασίστες της Γερμανικής Κατοχής και τους χουντικούς της 21ης Απριλίου 1967.

Κάποια μέρα, ύστερα από τις πολλαπλές επισκέψεις και συναντήσεις στην Καισαριανή, δέχτηκα σπίτι κάποιον σκηνοθέτη που είχε έρθει απροειδοποίητα μ’ ένα φίλο του και συνάδελφό του, τον Νίκο Αντωνάκο, με φιλικό ύφος και όμορφο πρόσωπο, γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.

Από την αρχή της συζήτησής μας ανακαλύψαμε πως γνωριζόμασταν, εκείνος από το Λονδίνο κι εγώ τη Νέα Υόρκη, από κοινά αναγνώσματα και την ύπαρξη και σχέση με το ΠΑΜ.

Η γνωριμία μας στήθηκε σταθερά πάνω στα θεμέλια της κοινής ιδεολογίας, καλλιτεχνικών τάσεων και τελευταία στην αντιστασιακή μας στάση.

Η ταυτόχρονη παρουσία μας από τις στήλες μας στο Ριζοσπάστη δυνάμωνε και επέκτεινε τα κοινά μας σημεία και με την προβολή της ταινίας του «Δεξιότερα της Δεξιάς», στο Παλλάς, πολλαπλασίασε τον αριθμό των κοινωνικών και πολιτικών φίλων.

Captureιιιιιιιιιιιιι

Ο Νίκος Αντωνάκος, σκηνοθέτης και συγγραφέας, είχε διαβάσει το μυθιστόρημα μου «Μπαζαγιάζι» (καλύπτει την πατρίδα μας από το 1936 τη δικτατορία του Μεταξά και τις επόμενες δεκαετίες σχεδόν μέχρι τη χούντα το 1967 και είχε διακαή επιθυμία να το κάνει σίριαλ για την τηλεόραση.

 

Η πρότασή του στη ΝΕΤ απορρίφθηκε εξαιτίας της πολιτικής μας θέσης.

Τα χρόνια της μακράς μας φιλίας τελείωσαν με το θάνατό του στις 3 Απριλίου, 2009 μ’ έναν απροσδόκητο τρόπο.

Καλεσμένη από το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου, στα Εξάρχεια, είχε υπάρξει πρόεδρος, σε μια εκδήλωση για τον Γιάννη Ρίτσο.

‘Όταν φτάσαμε εκεί, η αδελφή μου Σούλα κι εγώ, ο Νίκος Αντωνάκος βρισκόταν ήδη εκεί με τη δική του συντροφιά. Οι δυο μας καθίσαμε στην πρώτη σειρά.

Πρώτη ομιλήτρια ήταν η θυγατέρα του Ρίτσου, η οποία αφού τελείωσε την ομιλία της, ευχαρίστησε τους ακροατές, αναχώρησε για κάποια άλλη υποχρέωση.

Την διαδέχτηκε στο βήμα ο Νίκος που με ξάφνιασε γιατί φορούσε παλτό. Μετά από μια ή δυο παραγράφους, αφού ζήτησε συγνώμη, κάλεσε τη σύντροφό του, αγαπημένη μου φίλη, Ελένη Ζαφειρίου, δικηγόρο και υποψήφια στο δελτίο εκλογών του ΚΚΕ να ανέβει στο βήμα και να τον αντικαταστήσει στην ανάγνωση της δικής του ομιλίας που τον δυσκόλευε το κρυολόγημά του.

Ο ίδιος κατέβηκε και ήρθε και κάθισε δεξιά, δίπλα στην αδελφή μου..

Η σύντροφός του δεν είχε διαβάσει περισσότερες από μια ή δυο παραγράφους. όταν ο αγαπημένος μας Νίκος Αντωνάκος έγειρε το κεφάλι αριστερά, πάνω στον δεξιό της ώμο,

Η πολιτική του κηδεία έγινε στο Α. Κοιμητήριο της Αθήνας, και το πλήθος έφτασε στον τάφο του οδηγούμενο από τον Μπετόβεν.

 

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ Ιστορικός περίπατος για τα 100 χρόνια ζωής και δράσης

595783

 

Τις 22 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που με τη δράση του «συνόδευσε» τη δράση του ελληνικού λαού σε κάθε καμπή της Ιστορίας. Το ΣΕΗ τιμά αυτήν την επέτειο με δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στη χρονιά. Ηδη έχει πραγματοποιηθεί η παρουσίαση της διακήρυξης και η έκθεση αρχειακού υλικού.

Εκατό χρόνια γεμάτα αγώνες, θυσίες, κατακτήσεις, αλλά και γεμάτα θέατρο, προσφορά και αγάπη για την τέχνη. Πλευρές αυτής της 100χρονης πορείας θα ψηλαφιστούν στους δρόμους της Αθήνας στον ιστορικό περίπατο, με ξενάγηση από ιστορικό, που διοργανώνει το Σωματείο την Κυριακή 18 Ιούνη, στις 15.00.

Με οδηγό τα 100 χρόνια ζωής και δράσης, σελίδες μνήμης του θεάτρου και των ανθρώπων του ζωντανεύουν μέσα από μια ιστορική περιήγηση στους δρόμους της Αθήνας, όπου ξεδιπλώνονται βήμα – βήμα οι αγώνες και οι αγωνίες του λαού, οι αγώνες και οι αγωνίες του Σωματείου. Παλιοί και νέοι ηθοποιοί, παλιοί και νέοι συνδικαλιστές μοιράζονται στιγμές από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ΣΕΗ.

Οι εννιά σταθμοί του ιστορικού περιπάτου

Η αφετηρία είναι η πλατεία Εθν. Αντίστασης (πρώην Κοτζιά), στις 15.00, εκεί όπου οι ηθοποιοί έκαναν το πιο συγκροτημένο βήμα για την οργάνωσή τους, πριν από εκατό χρόνια. Σε εκείνο το μέρος βρισκόταν το Δημοτικό Θέατρο, όπου στεγάστηκαν και τα πρώτα γραφεία του Σωματείου. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, Ελένη Γερασιμίδου, από την επιτροπή εορτασμού των 100 χρόνων του ΣΕΗ, θα αναφερθεί στην ξεχωριστή σημασία αυτής της πρωτοβουλίας. Ο Στράτος Σαραντίδης, γιος του Γεώργιου Σαραντίδη, ιδρυτικού μέλους του Σωματείου, μοιράζεται με τους παρευρισκόμενους προσωπικές μαρτυρίες. Στο χώρο θα στηθεί και πλακέτα.

Ο επόμενος σταθμός, στις 16.15, είναι στην Πειραιώς 40. Εκεί βρίσκονταν τα πρώτα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Σε αυτή τη στάση οι παρευρισκόμενοι θα μεταφερθούν στην εποχή της μεταξικής δικτατορίας (1936). Η Ασφάλεια τοποθετεί ανθρώπους της στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το ισόγειο του οποίου οι ηθοποιοί έχουν μετατρέψει σε αίθουσα θεάτρου. Σε συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στην κήρυξη μιας απεργίας, πρόσωπα που μέχρι χτες ήταν «οικεία», πραγματοποιούν συλλήψεις. Οι ηθοποιοί Μαριάνθη Σοντάκη και Σάββας Στρούμπος διαβάζουν μαρτυρία του ηθοποιού Ευθύφρωνα Ηλιάδη.

Στις 17.00, ο περίπατος φτάνει στο ιστορικό κτίριο της Κοραή 4, εκεί όπου ήταν τα κρατητήρια της Kommadatur κατά τη Γερμανική Κατοχή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα «τμήμα μεταγωγών», πριν τη μεταφορά των κρατουμένων σε φυλακές – κολαστήρια στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Ο ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης και η Αννα Φωτοπούλου, κόρη του Μίμη Φωτόπουλου, θα διαβάσουν αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίμη Φωτόπουλου, «Ελ Ντάμπα, όμηρος των Εγγλέζων».

17.40, Θέατρο ΡΕΞ. 18.20, Θέατρο Τέχνης. Κατοχή, Αντίσταση. Στιγμές γεμάτες καρδιοχτύπι, για τα κρυφά μηνύματα αντίστασης και ελευθερίας που ακούγονται από σκηνής.

Στο ΡΕΞ, η ηθοποιός Ολυμπία Παπαδούκα είχε στήσει παράνομο πολύγραφο του ΕΑΜ. Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου θα διαβάσει αποσπάσματα από μαρτυρία της Ολυμπίας Παπαδούκα. Η συγγραφέας Αλκη Ζέη και ο ηθοποιός Βασίλης Κολοβός, πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, μιλούν για τα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας, Κατοχή – Αντίσταση – Εμφύλιος. Στο Θέατρο Τέχνης, η ηθοποιός Καλή Καλό, πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου, μοιράζεται προσωπικές μαρτυρίες από τα χρόνια της Κατοχής.

Η πλειοψηφία των ηθοποιών ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ Θεάτρου και είχαν αναπτύξει πλούσια αντιστασιακή δράση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα πάρτι με καλλιτεχνικό πρόγραμμα που οργάνωνε για να μαζευτούν χρήματα για την Εθνική Αλληλεγγύη, η ψυχαγωγία για τους ανάπηρους του Αλβανικού Μετώπου κάθε Κυριακή στα νοσοκομεία. Ο Αιμίλιος Βεάκης πήγαινε στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Στα θέατρα έβαζαν προκηρύξεις στις χλαίνες των Γερμανών αξιωματικών, με περιεχόμενο που τους έριχνε το ηθικό. Αντίστοιχα, προκηρύξεις έβαζαν και στα καθίσματα των θεάτρων και των κινηματογράφων, για να ενημερώνονται οι θεατές για την πορεία του αγώνα. Ακόμα, τις μέρες των μεγάλων διαδηλώσεων, των απεργιών, των εκτελέσεων, οι ηθοποιοί έκλειναν τα θέατρα. Οπως μας πληροφορεί η Ολ. Παπαδούκα στο βιβλίο της, «αυτό το μουγκό, άφωνο, κλειστό θέατρο, ήτανε μια κραυγαλέα διαμαρτυρία, σαν συνέχεια της μαχητικής διαμαρτυρίας της ημέρας. Και τότε πια… ήμασταν «στο στόμα του λύκου». Η Ασφάλεια ερχόταν την άλλη μέρα να μας ανακρίνει. «Γιατί δεν έπαιξες χτες;»»

Επόμενος σταθμός, στις 18.50, η συμβολή των οδών Καποδιστρίου και Πατησίων, εκεί που βρισκόταν η Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Τα δύσκολα χρόνια των διώξεων και του κυνηγητού… Η ηθοποιός Μαρία Φωκά, μετέπειτα πρόεδρος του Σωματείου, συλλαμβάνεται. Λίγες μέρες μετά οδηγείται στις φυλακές Πατρών. Θα διαβαστεί σημείωμα της Ισμήνης Καλλέργη, κόρης της Μαρίας Φωκά. Ο Στέφανος Ληναίος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΗ το 1966, μας μεταφέρει το κλίμα της περιόδου.

Στις 19.30, στο Θέατρο «Αθήναιον» (Μάρνης και Πατησίων), οι παρευρισκόμενοι θα «ταξιδέψουν» στα χρόνια της δικτατορίας. Εκεί, ανεβαίνει η παράσταση – σύμβολο κατά της χούντας «Το μεγάλο μας Τσίρκο», του Ι. Καμπανέλλη. Η πρεμιέρα δόθηκε τον Ιούνη του ’73. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος. Τραγουδούσε ζωντανά ο Νίκος Ξυλούρης. Ο Κ. Καζάκος αναφέρεται στις ιστορικές μέρες αντίστασης του ελληνικού θεάτρου, καθώς και στη μεγάλη απεργία ηθοποιών και οικοδόμων. Θα πραγματοποιηθεί παρέμβαση και από το Συνδικάτο Οικοδόμων.

Στις 20.30, στο Θέατρο «Γκλόρια» (Ιπποκράτους 7), παίρνεται η ιστορική απόφαση επανασύστασης του, σφραγισμένου μέχρι τότε από την Ασφάλεια, Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την πτώση της χούντας. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρεται στα γεγονότα. Ο σκηνοθέτης και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Λεωνίδας Βαρδαρός αναφέρεται στη μεγάλη απεργία της ΕΡΤ.

Ο περίπατος καταλήγει στις 21.00 στο Θεατρικό Μουσείο (Ακαδημίας 50). Πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου. Ενα αρχειακό υλικό σπάνιας αξίας, που με ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού καταστρέφεται. Η Λίλα Καφαντάρη, πρόεδρος του ΣΕΗ, θα μιλήσει για την ανάγκη ανάδειξης και πρόσβασης του λαού στο ανεκτίμητης αξίας αρχειακό υλικό του Θεατρικού Μουσείου.

  • Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα του ΣΕΗ, 2103833742, 2103817369 και στο e-mail: support@sei.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ΤΟ ΚΚΕ τιμά την 9η του Μάη, μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών

raixstagk

Σε ανακοίνωσή του για τα 72 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Τιμάμε την 9η Μάη, που ήταν, είναι και θα είναι ορόσημο της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, σε πείσμα όλων όσοι επιχειρούν να παραχαράξουν την Ιστορία, για να ξεχάσουν οι λαοί, κυρίως οι νεότερες γενιές, την Αντιφασιστική Νίκη και τα ιστορικά διδάγματα που απορρέουν απ’ αυτήν.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι, όσους θυσιάστηκαν, όσους έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στο ναζιστικό – φασιστικό ιμπεριαλιστικό «άξονα» Γερμανίας – Ιταλίας – Ιαπωνίας και των συμμάχων τους. Τιμάμε τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων.

Είμαστε περήφανοι για το Κόμμα μας, το ΚΚΕ, που αποτέλεσε την ψυχή, τον αιμοδότη και καθοδηγητή του ηρωικού αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και των άλλων ΕΑΜικών οργανώσεων.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Πρώτος, ήταν απόρροια των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, βάθυναν την ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη και κατέστησαν και πάλι τη Γερμανία μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη.

Σήμερα, 72 χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί , στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, οξύνονται σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, με επίκεντρο τις πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Αυτό αποδεικνύεται από τους δεκάδες τοπικούς και περιφερειακούς πολέμους, από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με θύματα τους λαούς και με χιλιάδες πρόσφυγες και ξεριζωμένους. Επομένως, οι λαοί πρέπει να επαγρυπνούν, καθώς μεγαλώνουν οι κίνδυνοι εκδήλωσης ενός πιο γενικευμένου πολέμου, με την εμπλοκή και της Ελλάδας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποκριτικά ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι “όαση ειρήνης και σταθερότητας”, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα συμμετέχει στο ΝΑΤΟ, έχει παραχωρήσει τη Σούδα, συμμετέχει στη διαπάλη για τη μοιρασιά “λείας”.

Η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη και στη συντριβή του ναζισμού – φασισμού ήταν κορυφαία, με περισσότερους από 20 εκατομμύρια νεκρούς, τη στιγμή που οι νικήτριες καπιταλιστικές χώρες του Α’ Παγκοσμίου παρείχαν σημαντική βοήθεια στη Γερμανία, με σκοπό να την αξιοποιήσουν ως δύναμη κρούσης ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι νικηφόρες μάχες του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ, στο Κουρσκ, στο Λένινγκραντ, μέσα στο Βερολίνο απέδειξαν την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος, της εργατικής εξουσίας, τα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας. Χάρη σ’ αυτά τα πλεονεκτήματα μπόρεσε η Σοβιετική Ένωση να γίνει μια ισχυρή οικονομική δύναμη και να δημιουργήσει έναν αξιόμαχο Κόκκινο Στρατό.

Για να υπερασπίσουν αυτήν την εξουσία πάλευαν με τόσο σθένος οι μαχητές του Κόκκινου Στρατού, ο σοβιετικός λαός, υπερνικώντας τις στρατιωτικές δυνάμεις των ναζιστών, αλλά και την υπονόμευση των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, που καθυστερούσαν να ανοίξουν το δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη.

Η Ιστορία αυτή, που γράφτηκε με το αίμα των λαών, γίνεται προσπάθεια να “ξαναγραφτεί”, ιδιαίτερα μετά τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

Στην παραχάραξη της Ιστορίας πρωτοστατεί η ΕΕ που καθιέρωσε την 9η του Μάη ως «Ημέρα της Ευρώπης», ενώ ταυτόχρονα προωθεί με διάφορα προγράμματα τον αντικομμουνισμό, την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα απαγορεύονται σε μια σειρά χώρες, διώκονται αγωνιστές και αποκαθίστανται οι ναζιστές, τα Ες -Ες. Την ίδια ώρα η ΕΕ στηρίζει τις αντιδραστικές – ναζιστικές δυνάμεις που πραξικοπηματικά αναρριχήθηκαν στην κυβέρνηση της Ουκρανίας.

Στο παιχνίδι της παραχάραξης συμμετέχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς συγχέει σκόπιμα και ανιστόρητα την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης με την “Ημέρα της ΕΕ”. Προσπαθεί να πείσει το λαό ότι η ιμπεριαλιστική συμμαχία της ΕΕ μπορεί να διορθωθεί με διαπραγματεύσεις και να επιστρέψει δήθεν “στις καλές της ρίζες”.

Η ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύουν περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός – φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη γερμανικών και άλλων μονοπωλίων. Επιβεβαιώνεται πως μόνο το εργατικό – λαϊκό κίνημα, μια ισχυρή Κοινωνική Συμμαχία, που έχει στόχο την εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει και να ξεριζώσει το φασισμό, να απομονώσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή και την εγκληματική της δράση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δύναμή τους. Αυτήν τη δύναμη μπορούν και πρέπει σήμερα να δοκιμάσουν για να απαλλαγούν απ’ τα αντιλαϊκά μέτρα και τα μνημόνια διαρκείας, τη φτώχεια, την ανεργία και την εκμετάλλευση. Για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ, να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες που είναι εκτός συνόρων, να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη. Συνεχίζουμε με ακλόνητη την πίστη ότι ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος, μόνη απάντηση στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά. Αταλάντευτα συνεχίζουμε στην πρώτη γραμμή, με την εργατική τάξη και το λαό, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».

Κοντά στο «ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ»

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-16

Πλήθος κόσμου συμμετείχε και στις εκδηλώσεις της Κυριακής των Δήμων Καισαριανής και Χαϊδαρίου για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές. Οι εκδηλώσεις είχαν ξεκινήσει από το Σάββατο. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

Στην Καισαριανή πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο παλιό Δημαρχείο και ακολούθησε πικετοφορία προς το «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς». Στην κεφαλή ήταν νεολαίοι που κρατούσαν συμβολικά «χωνιά» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και φώναζαν συνθήματα που ακουγόντουσαν τότε.

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-4

Ακολουθούσαν νεολαίοι που κρατούσαν πικέτες με τα ονομάτα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας έριχναν κόκκινα γαρύφαλλα στο δρόμο, ενώ φώναζαν συνθήματα όπως «Πατριωτισμός το δίκιο του λαού όχι τα συμφέροντα του καπιταλισμού», «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή, είναι ο αγώνας για την ανατροπή», «Το Μάη οι εργάτες πότισαν με αίμα, εμπρός λαέ σήκω και πολέμα», «Δόξα και τιμή στην Καισαριανή στο κάθε νεκρό κομμουνιστή». (Δείτε βίντεο με πλάνα ΕΔΩ)

Παράλληλα από το Χαϊδάρι είχε ξεκινήσει λαμπαδηδρομία από το «Μπλοκ 15». Όταν οι λαμπαδηδρόμοι έφτασαν στην Καισαριανή τους υποδέχθηκαν οι Δήμαρχοι Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος και Χαϊδαρίου Μ. Σελέκος.

Στην εκδήλωση που ακολούθησε μίλησε ο Κώστας Γαβριλάκης γραμματέας του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Καισαριανής ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στον αντίποδα της αστικής επιχείρησης για την αναθεώρηση και παραχάραξη της ιστορίας». (Δείτε βίντεο ΕΔΩ και διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ)

Στην ομιλία του ο Δήμαρχος Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος αναφέρθηκε στα σύγχρονα μηνύματα της θυσία των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών τονίζοντας ότι «τα ιδανικά, οι ιδέες, τα συνθήματα που γαλούχησαν και ενέπνευσαν τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του 1944 αλλά και τόσους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες της εργατικής τάξης παραμένουν επίκαιρα και αναγκαία όσο ποτέ».

Αναφερόμενος στην επαίσχυντη συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σημείωσε ότι πρόκειται για «νεκροθάφτη όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει» και τόνισε ότι «αυτή η αντεργατική αντιλαϊκή βαρβαρότητα δεν θα έχει τέλος αν δεν δυναμώσει η λαϊκή πάλη, η ενότητα και η οργάνωση του λαού». Διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ

Στο Αρχείο του ΚΚΕ το ιστορικό αρχείο του Δημήτρη Γιολδάση

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Λόγω ενός μικρού ατυχήματος θα διακόψουμε την ανάρτυση κειμένων στην ιστοσελίδα αυτή  για ένα μικρό διάστημα. Ζητάμε συγνώμη  στους φίλους μας που περιμένουν απάντηση στα μηνύματά τους, θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε αργότερα.Κάποια κείμενα πολιτικού προσανατολισμού θα αναρτύονται από φιλικό μας πρόσωπο μέχρι την πλήρη ανάρρωση του υπεύθυνου για τις Βρ.γνώσης.

Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

******************************************

 

551276ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ

Στην ΚΕ του ΚΚΕ και στο Αρχείο του Κόμματος παραδόθηκε όλο το ιστορικό αρχείο του ζωγράφου Δημήτρη Γιολδάση μαζί με πίνακές του. Τη δωρεά έκανε ο Κώστας Θεοδωρίδης. Ο ίδιος σε σημείωμα που συνοδεύει την προσφορά σημειώνει:

«Ο Γιολδάσης με το έργο του ιστορούσε τους αγώνες του λαού, τα προβλήματά του και την ανάγκη της πάλης κι άφησε χωρίς καμιά αμφιβολία μνημεία λεβεντιάς για το λαό μας και ιδιαίτερα για το λαό της Καρδίτσας. Σε όλη του τη ζωή στάθηκε πλάι στο ΚΚΕ.

551283ΤΟΠΙΟ

Ηταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης κι ένας ιδεολόγος κομμουνιστής. Πήρε μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Βγήκε από τους πρώτους στο βουνό. Τα χρόνια που ήταν στο βουνό έδωσε διαλέξεις για θέματα τέχνης και πολιτισμού στην Παιδαγωγική Ακαδημία του ΕΑΜ. Είχε ξεχωριστή συμβολή στην εγκατάσταση και τη λειτουργία του ηλεκτροκίνητου τυπογραφείου του ΕΑΜ σε μια ρεματιά του Ιτάμου πιο πάνω από το Παλιοζογλώπι. Αργότερα, ακούραστα και με φαντασία διακοσμεί μαζί με τους Βάλια Σεμερτζίδη, Δημήτρη Μεγαλίδη, Ηλία Φέρτη, Γιώργο Δήμου και Γιώργο Λυδάκη με ήρωες του 1821 το κτίριο στις Κορυσχάδες, όπου συγκλήθηκε το Εθνικοσυμβούλιο.

Ο ίδιος έλεγε ότι μπορεί να βάζει την υπογραφή του στα έργα, όμως θεωρούσε ότι ήταν άδικο γιατί μπορεί το τελικό δημιούργημα να ήταν δικό του αλλά όλα τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν προϊόν άλλων εργατών. Για να γίνει ζωγράφος τα αγαθά που χρειάστηκαν από τροφή, κατοικία, ή άλλα αγαθά, του τα πρόσφεραν οι συνάνθρωποί του, ο ίδιος ο λαός. Γι’ αυτό πίστευε ότι οι καλλιτέχνες και τα δημιουργήματά τους ανήκουν στον ίδιο το λαό που τους παρέχουν όλα τα αγαθά αυτά.

Με μεγάλη μου χαρά και ευχαρίστηση, υλοποιώντας έτσι και την επιθυμία της κόρης του Στέλλας, παρέδωσα πίνακες κι όλο το ιστορικό αρχείο της ζωής και του έργου του Γιολδάση στην ΚΕ του ΚΚΕ, το Κόμμα που πάντα ήταν πλάι του, το Κόμμα της εργατικής τάξης. Μέρος από το πλούσιο παραπάνω υλικό παρουσιάστηκε στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος κατά τη διάρκεια των εργασιών προς τιμήν του 20ού Συνεδρίου του.

ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ανακάλυψη πυραμίδας 3.700 ετών

images

Την ανακάλυψη πυραμίδας ηλικίας 3.700 ετών κοντά στο Κάιρο ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

Τα ερείπια της μικρής πυραμίδας, που ανάγεται στην περίοδο της 13ης Δυναστείας (1802-1640 π.Χ.), βρέθηκαν στη νεκρόπολη του αρχαιολογικού χώρου του Νταχσούρ, στα νότια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα διάδρομο που οδηγεί στο εσωτερικό της πυραμίδας καθώς και την είσοδο μιας αίθουσας.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο, η ομάδα των αρχαιολόγων θα συνεχίσει την ανασκαφή για να φέρει στο φως την υπόλοιπη πυραμίδα.

Μεταξύ άλλων, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μικρό αλαβάστρινο κομμάτι διακοσμημένο με ιερογλυφικά καθώς και ένα γρανιτένιο υπέρθυρο καθώς και ογκόλιθους που θα τους επιτρέψουν να μάθουν περισσότερα για την εσωτερική αρχιτεκτονική της πυραμίδας.

Η ανασκαφή βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδιά της και προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί το ακριβές μέγεθος της πυραμίδας.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ επανεξελέγη Γ.Γ. της Κ.Ε.του ΚΚΕ

571004

***************************

Έκτακτη είδηση

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής και Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

Η Κεντρική Επιτροπή, στην πρώτη της συνεδρίαση, εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα.

*******************************************

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
«Οπλο» μας το επαναστατικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ, «σφαίρες» τα χιλιάδες μέλη και οι οπαδοί του Κόμματος

Μια σύντομη αναδρομή στις χαρακτηριστικότερες στιγμές από τις εργασίες του Συνεδρίου

584584

«Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα και Κοινωνική Συμμαχία. Για την εξουσία – το σοσιαλισμό». Το σύνθημα αυτό του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ δέσποζε σε κάθε σημείο: Εξω από την αίθουσα, σαν γιγάντιο πανό στην πρόσοψη της έδρας της ΚΕ του Κόμματος. Μέσα στην αίθουσα, στη μία μετά την άλλη τις ομιλίες των αντιπροσώπων.

Παντού, ενθουσιασμός και συγκίνηση, σε κάθε χώρο, πριν ακόμα αρχίσουν την Πέμπτη οι εργασίες του Συνεδρίου. Στα ταμπλό της ειδικής έκθεσης μέσα από την οποία παρουσιαζόταν η εκατόχρονη Ιστορία του ΚΚΕ, στις προθήκες με τα υλικά από το Αρχείο του ΚΚΕ, στα πρόσωπα των συντρόφων, συνέδρων αλλά και εκατοντάδων άλλων που είχαν προσκληθεί στην έναρξη των εργασιών.

Στα μάτια όσων έπαιρναν στα χέρια τους την ειδική έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, με τη διαδρομή και τη θυσία 28 μελών της ΚΕ που εκτελέστηκαν ή σκοτώθηκαν, παλεύοντας χωρίς ταλάντευση στις επάλξεις του αγώνα της εργατικής τάξης και του λαού.

584674

Εκτιμάμε τη δράση μας, βγάζουμε συμπεράσματα, χαράσσουμε καθήκοντα, είπε παρουσιάζοντας την Εισήγηση, εκ μέρους της απερχόμενης ΚΕ, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Και η συζήτηση αναπτύχθηκε στις επόμενες μέρες ακριβώς μ’ αυτόν το στόχο: Την ισχυροποίηση του Κόμματος, ώστε να είναι διαρκώς το Κόμμα της κοινωνικής ανατροπής, να μπορεί να φέρει σε πέρας τον ιστορικό, πρωτοπόρο ρόλο του, αξιοποιώντας και βαθαίνοντας με την ταξική πάλη τις αντιθέσεις και αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος.

Με ατσαλωμένες δυνάμεις, προετοιμασμένες για δύσκολες και αποφασιστικές μάχες, για πολιτική δράση χωρίς ταλαντεύσεις και καθυστερήσεις, για καθημερινή ακούραστη δουλειά που θα δημιουργεί συνεχώς πολύτιμες εφεδρείες, που θα αντικαθιστούν, θα ανανεώνουν, θα διευρύνουν τις δυνάμεις του επαναστατικού κινήματος.

***

Την έναρξη των εργασιών και την παρουσίαση της Εισήγησης παρακολούθησαν, μαζί με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, δεκάδες προσκεκλημένοι από φορείς του κινήματος και τους χώρους των Γραμμάτων, της Τέχνης, του Πολιτισμού.

Στην αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ συναντήθηκαν γενιές και γενιές κομμουνιστών, από τους παλαίμαχους της «δρακογενιάς» της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, μέχρι τους νεότερους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τα προσκαλεσμένα στελέχη της ΚΝΕ.

Κάθε γωνιά του κτιρίου είχε διαμορφωθεί κατάλληλα με μεράκι και εθελοντική δουλειά ημερών, για να υποδεχτεί το σπουδαίο γεγονός. Το ίδιο πολύτιμη για την επιτυχία του Συνεδρίου ήταν η προσφορά όλων των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του φαγητού τις μέρες του Συνεδρίου, αλλά και η εθελοντική δουλειά δεκάδων συντρόφων σε όλους τους τομείς κατά τη διάρκεια των εργασιών.

Μαζί μας, σ’ αυτήν τη μεγάλη στιγμή για το Κόμμα, ήταν αγωνιστές που συμπορεύονται χρόνια με το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος, του αγροτικού, του κινήματος των ΕΒΕ, στους αγώνες των γυναικών και της νεολαίας.

Τα βλέμματα τη μέρα της έναρξης τραβούσαν τα ταμπλό και οι προθήκες της μόνιμης έκθεσης υλικών από την Ιστορία του ΔΣΕ και την πορεία του επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας, που λειτουργεί στην είσοδο των γραφείων της ΚΕ του Κόμματος. Τα εκθέματα αυτά συμπληρώθηκαν πρόσφατα με δεκάδες μοναδικά έντυπα και ντοκουμέντα σχετικά με τα 100χρονα από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση, που βρίσκονται στο Αρχείο του ΚΚΕ.

***

Μέσα σε μια εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα, το προεδρείο απηύθυνε ιδιαίτερο χαιρετισμό εκ μέρους του Κόμματος στους δεκάδες βετεράνους συντρόφους και συναγωνιστές που βρίσκονταν στην αίθουσα. Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, και των τριών συντρόφων του, Δημήτρη Μπάτση, Νίκου Καλούμενου και Ηλία Αργυριάδη, που έγινε στις 30 Μάρτη του 1952.

Ακολούθησε η αναφορά στα στελέχη του Κόμματος, μέλη της ΚΕ και του ΠΓ για πολλά χρόνια, που «έφυγαν» από τη ζωή στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο 19ο Συνέδριο. Ενός λεπτού σιγή και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα μέσα κι έξω από την αίθουσα, ππριν την παρουσίαση της Εισήγησης της ΚΕ στο Συνέδριο.

«Η όλη προσυνεδριακή διαδικασία, η υπερψήφιση των Θέσεων της ΚΕ και η ουσιαστική και δημιουργική συζήτηση που έγινε, αποτελούν ένα σημαντικό βήμα, παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Εκφράζουν, ταυτόχρονα, και τη σημαντική δουλειά που έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια με το Πρόγραμμα και τις άλλες επεξεργασίες και θέσεις του Κόμματος», όπως αναφέρεται στην εισήγηση και καταγράφονται ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία της εσωοργανωτικής δουλειάς που προηγήθηκε του Συνεδρίου:

Στις Κομματικές Οργανώσεις Βάσης, θετική ψήφο στις Θέσεις της ΚΕ για το Συνέδριο έδωσε το 99,3% των κομματικών μελών. Στις Συνδιασκέψεις των Τομεακών, της Περιφερειακής και των Οργανώσεων Περιοχής υπέρ ψήφισε το 99,9% των αντιπροσώπων.

Συνεδρίασαν, επίσης, όλα τα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ και οι ΟΒ και τοποθετήθηκαν πάνω στις Θέσεις. Στο Κεντρικό Συμβούλιο, στα Συμβούλια Περιοχής και στα Τομεακά Συμβούλια ψηφίστηκαν οι Θέσεις ομόφωνα. Στις Οργανώσεις Βάσης της ΚΝΕ, υπέρ ψήφισε το 99,7% των μελών.

Στον προσυνεδριακό διάλογο μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» και της ΚΟΜΕΠ πήραν μέρος 262 μέλη και φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ. Τις Θέσεις της ΚΕ πήραν 80.000 άνθρωποι. Εγιναν 850 ανοιχτές συγκεντρώσεις και συσκέψεις για τη συζήτηση των Θέσεων της ΚΕ, με τη συμμετοχή 23.000 φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

***

Λίγο πριν την Εισήγηση, είχε προηγηθεί μια επίσης υψηλού συγκινησιακού φορτίου «στιγμή», όταν στη σιγαλιά της αίθουσας, μια κορνέτα στην αρχή, ένα τρομπόνι μετά κι από κοντά ένα φλάουτο, ένα κλαρίνο, δυο πιατίνια, ένα τύμπανο, δυο κιθάρες άρχισαν να παίζουν μια γνώριμη μελωδία, που έγινε καθαρότερη όταν δεκάδες νεολαίοι άρχισαν να τραγουδούν μέσα από τις θέσεις των συνέδρων τον «Οδηγητή» του Κώστα Βάρναλη, με τη φωνή του ποιητή να απλώνεται επίσης στην αίθουσα:

«Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης

Ο πλαστουργός της νιας ζωής

Εγώ ‘μαι τέκνο της ανάγκης

Κι ώριμο τέκνο της οργής».

Σβήνοντας ο ήχος του τραγουδιού, μια άλλη θρυλική φωνή, αυτή του Γιάννη Ρίτσου, απλώθηκε στην αίθουσα: «Κάπα Κάπα Εψιλον» έλεγε, ανεβασμένος στο βήμα της μεγάλης εκδήλωσης που είχε γίνει στο γήπεδο του Πανιωνίου, χρόνια πριν, στη λήξη των εργασιών του 10ου Συνεδρίου του Κόμματος.

Κι ακολούθησε μέσα από το σχετικό φιλμάκι ένα μπαράζ εικόνων από την εκατόχρονη Ιστορία του Κόμματος. «Ενας αιώνας αγώνας και θυσία, το Κάπα Κάπα Εψιλον στην πρωτοπορία», ήταν αυτήν τη φορά το σύνθημα, μετά το οποίο άρχισαν κανονικά οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου, στη διάρκεια των οποίων κατατέθηκε πλούσιος προβληματισμός, εμπλουτίζοντας τις Θέσεις της ΚΕ και την Εισήγηση για τη διαμόρφωση της τελικής Απόφασης.

Με ενθουσιασμό και συγκίνηση ξεκίνησε χτες τις εργασίες του το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ

Με ενθουσιασμό και συγκίνηση ξεκίνησε χτες τις εργασίες του το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ

Μαζί με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, την έναρξη παρακολούθησαν και δεκάδες προσκεκλημένοι από φορείς του κινήματος και τους χώρους των Γραμμάτων, της Τέχνης, του Πολιτισμού

584635

Στην αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό, ξεκίνησαν χτες το πρωί οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ. Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και ενθουσιασμού, στην έναρξη του Συνεδρίου συναντήθηκαν γενιές και γενιές κομμουνιστών, από τους παλαίμαχους της «δρακογενιάς» της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, μέχρι τους νεότερους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τα προσκαλεσμένα στελέχη της ΚΝΕ.

584511
Κάθε γωνιά του κτιρίου είχε διαμορφωθεί κατάλληλα με μεράκι και εθελοντική δουλειά ημερών, για να υποδεχτεί το σπουδαίο γεγονός, τους εκατοντάδες εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, που από το πρωί κατέφταναν στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Κυρίαρχο στα γιγαντοπανό που κρέμονταν από τις προσόψεις του κτιρίου, ήταν το σύνθημα του Συνεδρίου: «Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία. Για την εξουσία – το σοσιαλισμό».

Ανάμεσα στους πολλούς που προσκλήθηκαν να παρακολουθήσουν την έναρξη των εργασιών, ήταν δεκάδες εκπρόσωποι από τους χώρους των Γραμμάτων, των Τεχνών, του Πολιτισμού, φορέων του επιστημονικού κόσμου και των μαζικών κινημάτων. Αγωνιστές που συμπορεύονται χρόνια με το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος, του αγροτικού, του κινήματος των ΕΒΕ, τους αγώνες των γυναικών και της νεολαίας.

584514

Παραβρέθηκαν, επίσης, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, οι αντιπρόεδροι της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, Δημήτρης Κρεμαστινός και Σπύρος Λυκούδης, οι δήμαρχοι Αθήνας και Πειραιά, Γιώργος Καμίνης και Γιάννης Μώραλης αντίστοιχα, και ο πρόεδρος της Ενωσης Περιφερειών, Κώστας Αγοραστός.

Τα βλέμματα όλων, μπαίνοντας στο φουαγέ της αίθουσας Συνεδρίων, έπεφταν στα ταμπλό και τις προθήκες της μόνιμης έκθεσης υλικών από την Ιστορία του ΔΣΕ και την πορεία του επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας, που λειτουργεί στην είσοδο των γραφείων της ΚΕ του Κόμματος. Τα εκθέματα αυτά συμπληρώθηκαν πρόσφατα με δεκάδες μοναδικά έντυπα και ντοκουμέντα σχετικά με τα 100χρονα από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση, που βρίσκονται στο Αρχείο του ΚΚΕ. Ολόκληρη η έκθεση θα παρουσιαστεί αναλυτικά από τον «Ριζοσπάστη» στο κυριακάτικο φύλλο.

Στο φουαγέ, επίσης, είχε προετοιμαστεί η κατάλληλη υποδομή ώστε δεκάδες σύνεδροι και προσκαλεσμένοι που δεν χώρεσαν στην κατάμεστη αίθουσα, να παρακολουθήσουν την έναρξη των εργασιών από μεγάλες οθόνες, μεταφέροντας μέχρι έξω τον ενθουσιασμό και τον παλμό που ήταν διάχυτος μέσα στην αίθουσα του Συνεδρίου.

584552
«Ενας δεν είμαι μα χιλιάδες»…

Μόλις έφτασε η καθορισμένη ώρα της έναρξης, μια τρομπέτα στην αρχή, από μια γωνία της αίθουσας, ξεκίνησε να παίζει το μουσικό θέμα του «Οδηγητή» – σε μουσική Χρήστου Λεοντή -, ενώ ακουγόταν από τα μεγάφωνα η χαρακτηριστική φωνή του Κώστα Βάρναλη να απαγγέλλει…

«Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης
Ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ ‘μαι τέκνο της ανάγκης
Κι ώριμο τέκνο της οργής».

Στους ήχους της τρομπέτας προστίθονταν σιγά – σιγά και άλλα όργανα (τρομπόνι, φλάουτο, κλαρινέτο, κρουστά, κιθάρες) από διάφορα σημεία της αίθουσας Συνεδρίων, την ώρα που μέσα από τον κόσμο σηκώνονταν ένας – ένας οι τραγουδιστές και οι φωνές τους έσμιγαν η μια μετά την άλλη, ακόμα πιο σταθερά, ακόμα πιο δυνατά…

«Δε δίνω λέξες παρηγόρια,
δίνω μαχαίρι σ’ ολουνούς
καθώς το μπήγω μες το χώμα
γίνεται φως, γίνεται νους».

Καθώς οι στίχοι και η μελωδία απλώνονταν σε όλη την αίθουσα, νέα παιδιά, ΚΝίτες και ΚΝίτισσες, σηκώνονταν από τις θέσεις τους και κατευθύνονταν προς το κέντρο, με γαρύφαλλα στο χέρι και υψωμένες γροθιές, τραγουδώντας όλοι μαζί, φέρνοντας στο μυαλό την 100χρονη πορεία του Κόμματος, τους αλύγιστους της ταξικής πάλης…

«Ενας δεν είμαι μα χιλιάδες
Οχι μονάχα οι ζωντανοί
Κι οι πεθαμένοι μ’ ακλουθάνε
Σε μιαν αραδά σκοτεινή».

Η αίθουσα πλημμύρισε με χειροκροτήματα, λίγο πριν χαμηλώσει ο φωτισμός για να προβληθεί ένα βίντεο με χαρακτηριστικές στιγμές από την εκατοντάχρονη Ιστορία του Κόμματος, πλαισιωμένες με δυνατές εικόνες και επιβλητική μουσική.

584553

Το άνοιγμα των εργασιών
584592
Ανοίγοντας τις εργασίες του Συνεδρίου, ο Τηλέμαχος Δημουλάς, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ευχαρίστησε από το βήμα τους προσκεκλημένους και απηύθυνε ιδιαίτερο χαιρετισμό εκ μέρους του Κόμματος στους δεκάδες βετεράνους συντρόφους και συναγωνιστές, που βρίσκονταν στην αίθουσα. Ξεχωριστή αναφορά έκανε στη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, και των τριών συντρόφων του, Δημήτρη Μπάτση, Νίκου Καλούμενου και Ηλία Αργυριάδη, που έγινε σαν χτες, στις 30 Μάρτη του 1952.

Ακολούθησε η αναφορά στα στελέχη του Κόμματος, μέλη της ΚΕ και του ΠΓ για πολλά χρόνια, που «έφυγαν» από τη ζωή στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο 19ο Συνέδριο. Ανάμεσά τους, οι Τάκης Τσίγκας, Ορέστης Κολοζώφ, Μπάμπης Αγγουράκης, Διονύσης Γεωργάτος, Μιχάλης Σπυριδάκης, Δημήτρης Κρεωνάς, Παναγιώτης Μακρής, Κώστας Λιαπάτης, Γιάννης Μαυρομάτης, Νίκος Μπατιστάτος, Γιώργος Χουρμουζιάδης, Νίκος Κυρίτσης και ο Θανάσης Θεοδοσιάδης από την ΚΕΟΕ.

Ακολούθησαν ενός λεπτού σιγή και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα μέσα κι έξω από την αίθουσα, πριν πάρει το λόγο ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, για να παρουσιάσει την Εισήγηση της ΚΕ στο Συνέδριο (δημοσιεύεται ολόκληρη στον σημερινό «Ριζοσπάστη»). Οι εργασίες της χτεσινής πρώτης μέρας συνεχίστηκαν αμέσως μετά με τη συμμετοχή μόνο των εκλεγμένων αντιπροσώπων και των παρατηρητών από τις Κομματικές Οργανώσεις, με ομιλίες των συνέδρων.

untitled

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ Για την 25η Μαρτίου 1821 Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

173024

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για την 25η Μαρτίου 1821:

«Το 1821 έγινε εθνικοαπελευθερωτική και ταξική πάλη, στην οποία ηγήθηκε η ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Σήμερα, η ταξική πάλη διεξάγεται με την αστική τάξη να έχει γίνει αντιδραστική, εμπόδιο στην κοινωνική εξέλιξη και το σύστημά της ο καπιταλισμός είναι πια, ιστορικά, ξεπερασμένος.

196 χρόνια μετά το 1821, ο λαός μας έχει συμφέρον να κλείσει τ’ αυτιά του και να προσπεράσει τις κορόνες εμπαιγμού του από τα αστικά κόμματα κάθε απόχρωσης, που με το τροπάριο της «εθνικής ενότητας» θέλουν να τον υποτάξουν και να τον παγιδεύσουν στις επιδιώξεις του εγχώριου κεφαλαίου και της ΕΕ, προκειμένου να ανακάμψουν τα κέρδη του πάνω στα συντρίμμια της εργατικής – λαϊκής εξαθλίωσης.

196 χρόνια μετά το 1821, ο λαός μας έχει την πείρα να συνειδητοποιήσει ότι σε «εθνική ενότητα» τον καλούν εκείνοι που έχουν προσχωρήσει στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που υπηρετούν το μοίρασμα της λείας του πετρελαίου, των αγωγών, των σφαιρών επιρροής. Οι ίδιοι που έχουν στείλει ελληνικό στρατό έξω από τα σύνορα εναντίον άλλων λαών, ενώ η βάση της Σούδας συνεχίζει την απρόσκοπτη φονική λειτουργία της.

Αλλη είναι η ενότητα που συμφέρει το λαό: Η συμμαχία της εργατικής τάξης με τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους της αγροτιάς και της πόλης, που θα διεκδικήσει την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, θα βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής, με κεντρικό σχεδιασμό κι εργατικό έλεγχο, ώστε να ακολουθήσει ο λαός φιλειρηνική πορεία και δρόμο προόδου».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ ο θρύλος της Πάτρας

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΗΡΩΙΚΟ 1821

 Τρεις περδικούλες κάθονται
‘σ της Κούκκιουρης τη ράχη
Η μια τηράει τα πέλαγα
Κ’ η άλλη κατά την Πάτρα.
Κ’ η τρίτη η καλλίτερη μοιρολογεί και λέει:
Θε’ μου ο Καρατζάς τι γένηκε
αυτός ο καπετάνιος.
Μάιδε  ΄σ την Πάτρα φαίνεται
μάιδε ΄ς το Σαραβάλι.
Μάιδε και ΄σ το Παλυόπυργο
πούχε το γυρισμά του!
Μας είπαν πως τον σκότωσαν
μεσ’  ΄ς του Ομπλού την πόρτα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ 2

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ       ΚΑΡΑΤΖΑΣ

Ποιός ήταν ο φυσικός ηγέτης της Πάτρας στα χρόνια της επαναστατημένης Ελλάδας;  Σ’ αυτό το ερώτημα οι πολλοί στις μέρες μας, θα απαντήσουν πως ήταν ο Παλαιός Πατρών Γερμανός. Αυτός πρώτος σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης, μ’εκείνο το «Ελευθερία ή Θάνατος» που κυριολεκτικά συγκλονίζει ακόμη και τώρα στον 21ο αιώνα.
Κι’ όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Διότι η ιστορία ανεξάρτητα πως κανονίστηκε να γραφεί, ο αληθινός αρχηγός της επαναστατημένης Πάτρας στις 21 του Μάρτη 1821, αυτός που έριξε την πρώτη κουμπουριά, ήταν ο Παναγιώτης Καρατζάς, τσαγκάρης το επάγγελμα.
Θα αναρωτηθείτε: άγνωστος για τους πολλούς. Άγνωστος για όσους δεν ξέρουν. Άλλωστε δεκάδες ήρωες του 21 έμειναν αγνοημένοι κ΄ άγνωστοι, ενώ άλλοι τιμήθηκαν περισσότερο από ότι έπρεπε.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Π.Π.Γερμανός που ο ιστορικός Ν.Μόσχος στο βιβλίο του ο «Καρατζάς» αναρωτιέται… Ποιά φερσίματα του Γερμανού βαραίνουν πιο πολύ, τα καλά ή τα άσχημα; Στην υπόθεση του αγώνα εννοείται     …

Στο σημείωμα αυτό, θα προσπαθήσουμε να ξεθαφτεί ο αγνοημένος Π.Καρατζάς και να τον τοποθετήσουμε στην θέση που του ανήκει, δίπλα στον Κολοκοτρώνη και τον Καραισκάκη, κοντά στούς άλλους ήρωες της  επανάστασης του ’21.

Για να θεμελιωθεί και να στερεωθεί ένας αγώνας χρειάζονται τρία υλικά. Δάκρυα, σάρκες, αίμα. Τέτοια υλικά όμως μόνο ένας λαός μπορεί  να τα δώσει. Κι’ ο ελληνικός λαός τα ‘δωσε και με το παραπάνω, στην επανάσταση του 1821. Γι’ αυτό και λέμε πως ο μεγάλος πρωταγωνιστής αυτού του ξεσηκωμού ήταν αναμφίβολα ο ελληνικός λαός. Σ’αυτόν κύρια ανήκει η τιμή και η δόξα. Μετά ακολουθούν οι μπροστάρηδες, οι φωτεινές αυτές προσωπικότητες που με ανδρεία και πίστη στην νίκη, καθοδήγησαν την επανάσταση.Ένας τέτοιος μπροστάρης ασφαλώς ήταν κι’ ο Π. Καρατζάς. Απλός, αγνός, χωρατατζής,παιδί του λαού,, περηφάνεια της Πάτρας. Κι΄αν λογαριάσουμε πως η Πάτρα στάθηκε η πρώτη της Ρωμιοσύνης επαναστάτρια πολιτεία, κι’ ο Καρατζάς αρχηγός της, αυτό και μόνο φθάνει για να ταυτιστεί το ονομά του με τον ξεσηκωμό.

Ο Π. Καρατζάς ήταν ο φόβος κι’ ο τρόμος των Τούρκων. Είχε απολυθεί από τον Αγγλικό στρατό με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ήταν τόσο άξιος στα στρατιωτικά που οι Πατρινοί τον εμπιστεύθηκαν όσο κανένα άλλον. Είχε πολλά χαρίσματα, παλικαριά, εξυπνάδα,τόλμη, φαντασία, διοικητική αξιοσύνη. Άφησε τον Αγγλικό στρατό για να υπηρετήσει τον αγώνα τού τόπου του, να παλάιψει τον μισητό εχθρό. Ακόμη κι΄ο προεστός,Κανακάρης τον αποκαλλούσε…. αρχηγό, Λεωνίδα, γενναίο, που πολεμούσε στις πιο επικινδυνοφόρους θέσεις…

Το έθνος χρωστάει πολλά στον Π.Καρατζά και θα  του χρωστούσε περισσότερα, αν ο φθόνος, η ζήλεια και η αλαζονεία τον αφήνανε να ζήσει, και δεν συνέβαλαν  στη δολοφονία του. Γιατί τον Καρατζά τον δολοφόνησαν 5 μήνες μετά τον ξεσηκωμό του γένους.
Ποιοί ευθύνονται για τον φόνο του Καρατζά; Ποιοί σπείρανε την συκοφαντία; Ποιοί την έθρεψαν; Ποιοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί; Ποιοί έθαψαν ύστερα την υπόθεση και την έριξαν στην λησμοσύνη;

Ίσως εδώ αρχίζουμε να ενοχλούμε! Όπως τότε…κείνα τα χρόνια…είχε αρχίσει να ενοχλείται το διευθυντήριο(Π.Π.Γερμανός, Λόντος, Ζαίμης) καθώς και οι προεστοί.(κοτζαμπάσηδες), από την αυξανόμενη επιρροή του Καρατζά στους Πατρινούς και στους καπεταναίους. Που σε κάθε μάχη ο Καρατζάςκατόρθωνε να εξοντώνει Τούρκους, να καταστρώνει επιτυχημένα σχέδια, να παγιδεύει τους Τούρκους, να νικά. Κι΄ακριβώς αυτές τις στιγμές ανόδου της επαναστατικής δραστηριότητας του Καρατζά ρίχτηκε η συκοφαντία… πως τάχα στην μάχη του Κάστρου πριν 4 μήνες, ο Καρατζάς σκότωσε ένα από τ΄αδέλφια του καπετάνιου Κουμανιώτη. Στην αρχή κανένας δεν το πίστεψε. Ούτε κι΄αυτοί οι Κουμανιατέοι. Όμως οι καλοθελητές δούλευαν με σύστημα. Μαζί με την συκοφαντία καλλιεργούν και την αντιζηλία με τους Κουμανιατέους. Ωσπου τελικά φτάσαμε στον φόνο του Καρατζά. Στην πρώτη πολιτική δολοφονιία του έθνους μετά την εξεργεσή του.

Ναι  αρχίζουμε και ενοχλούμε! ΄Όμως πρέπει να πούμε πως αν οι Κουμανιατέοι έπεσαν θύμα της συκοφαντίας και σκότωσαν τον Καρατζά, γιατί το διευθυντήριο δν κούνησε ούτε το μικρό του δακτυλάκι να σταματήσει στην γεννησή της αυτή η ανεπαίσχυντη συκοφαντία; Γιατί αφήσανε να δολοφωνηθεί ένας τέτοιος άξιος αγωνιστής που εκ των υστέρων ο Π.Π.Γερμανός  στα απομνημονευματά του αναφέρει…Φρίκην επροξενούσε εις τους Τούρκους. Ενώ σε ένα άλλο ντοκουμέντο- αναφορά 100 προκρίτων της Πάτρας, διαβάζουμε…. ο αείμνηστος συμπολίτης μας Π.Καρατζάς   όστις εν καιρώ τυραννίας,για την γαινναιότητα της ψυχής του,μη υποφέρων ποτέ να δει υβριζόμενον ήραπιζόμενον αδίκως κανέναν των συμπολιτών του  από Οθωμανούς, τινάς  ευρίσκετο εις αδιάλακτον μίσος με τους κατοικούντας ενταύθα Οθωμανούς….

Γιατί λοιπόν;  Γιατί η αλαζονεία  του διευθυντηρίου δεν επέτρεπεσε λαικούς αγωνιστές να έχουν αίγλη και δύναμη μέσα στο λαό και τους καπεταναίους. Γιατί το διευθυντήριο (κλήρος και  κοτζαμπάσηδες) προτίμησε να καεί η Πάτρα και να σφαγιασθεί ο λαός της από τον Γιουσούφ, παράνα πάρει την βοήθεια που του πρόσφεραν οι Καρατζάς, Κολοκοτρώνης,Πετμεζάς κλπ.για να σωθεί η Πατρα.
Αν  ήθελε το διευθυντήριο καμιά συκοφαντία δεν θα άφηνε να φουντώσει ώστε να φτάσει στην δολοφονία του Καρατζά. Αν  ο Π.Π.Γερμανός και οι προεστοί έβλεπαν αλλιώς τα πράγματα θα κάνανε επίσημα τον Καρατζά στρατιωτικό αρχηγό της περιοχής της Πάτρας. Και ασφαλώς όπως επισημαίνουν μερικοί ιστορικοί, η πορεία του αγώνα του Ελληνικού λαού θα ήταν πιό εύκολη χωρίς τα μίση και τα πάθη να την σκιάζουν. Δυστηχώς  Ο Π.Π.Γερμανός έβαζε πολλές φορές την μορφωσή του πάνω απ την λογική  γι’αυτό και υπέπεφτε σε σοβαρά λάθη  που ζημίωναν τον αγώνα.

Κλείνοντας αυτό το μικρό σημείωμα,δεν είχαμε την δυνατότητα να ασχοληθούμε με το πατριωτικό έργο του Καρατζά, τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην πατρίδα  με την μάχη του Κάστρου, την μάχη του Γηροκομείου, κλπ. Εκείνο που καταφέραμε είναι πως πολλοί από μας που θα βρεθούμε σε άνάλογους γιορτασμούς της επετείου της επανάστασης  του 1821, νοερά η σκέψη μας  κοντά στους γνωστούς μας  ήρωες του 1821 θα στραφεί και στην ηρωική μορφή του Π.Καρατζά. Λίγα λουλούδια τιμής και ευγνομωσύνης για ότι έχει προσφέρει  στην πατρίδα αποτελεί πράξη πατριωτική απ όλους μας.!

                                                                                             Επιμέλεια Βρυσούλες γνώσης

Τη Δευτέρα 27 Μάρτη τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης» στην Αμαλιάδα

 images6TCZI22Z
65 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ
582497
Τμήμα από την πρώτη σελίδα ενός από τους φακέλους
που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη
Τη Δευτέρα 27 Μάρτη τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης» στην Αμαλιάδα

 

Ο «Ριζοσπάστης», συνεχίζοντας την παρουσίαση υλικών που σχετίζονται με τη ζωή και δράση του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ, θα δημοσιεύσει στο κυριακάτικο φύλλο του στοιχεία από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη

Στη γενέτειρά του, την Αμαλιάδα, θα γίνουν τη Δευτέρα 27 Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι, τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης», το οποίο θα στεγάζεται στο κέντρο της πόλης, στο πατρικό σπίτι του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ, και το οποίο έχει παραχωρηθεί στο δήμο Ηλιδας (Αμαλιάδας). Η εκδήλωση που διοργανώνει ο δήμος γίνεται υπό την αιγίδα της Βουλής. Χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο δήμαρχος Ηλιδας Χρήστος Χριστοδουλόπουλος, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ενώ την κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει και θα χαιρετίσει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Στα εγκαίνια του Μουσείου θα παραβρεθεί και θα χαιρετίσει ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Το Μουσείο θα φιλοξενεί πλήθος υλικών που προέρχονται από το Αρχείο του ΚΚΕ.

Μετά τη δημοσίευση των σημειώσεων που κρατούσε ο Νίκος Μπελογιάννης στη διάρκεια της δίκης του, ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει την παρουσίαση υλικών που σχετίζονται με τη ζωή και τη δράση του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ. Στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» που θα κυκλοφορήσει στις 25 Μάρτη, θα παρουσιάσουμε στοιχεία από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια παρακολουθώντας τη δράση του Νίκου Μπελογιάννη από τον καιρό ακόμα της δικτατορίας του Μεταξά.

Επίσης, στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» θα παρουσιάσουμε ορισμένα από τα μοναδικά ντοκουμέντα που έχουν παραχωρηθεί από το Αρχείο του ΚΚΕ στο Μουσείο «Νίκος Μπελογιάννης». Ανάμεσά τους το βιογραφικό που έγραψε ο ίδιος ο Μπελογιάννης την περίοδο που ήταν στον ΔΣΕ, όπως και σημειώσεις του από την ίδια περίοδο. Μοναδικές φωτογραφίες από την περίοδο της πολιτικής προσφυγιάς, καθώς και το πρωτότυπο του χειρόγραφου τελευταίου γράμματός του πριν την εκτέλεση.

ΚΟΥΒΑ. Στο κοιμητήριο του Σαντιάγο ντε Κούβα η τέφρα του Φιντέλ Κάστρο

569166

cuba-castro-3

Με την ταφή της τέφρας του στο κοιμητήριο του Σαντιάγο ντε Κούβα, εκεί όπου ο Κομαντάντε και οι άνδρες του άρχισαν τον ανταρτοπόλεμο εναντίον της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα που τελικά οδήγησε στην ανατροπή του το 1959, ολοκληρώθηκε η κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, το πρωί της Κυριακής τοπική ώρα.

Η τελετή ήταν λιτή και δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά, ενώ σηματοδότησε το τέλος του εννιαήμερου εθνικού πένθους.

Η κηδεία ξεκίνησε περίπου στις 07.00 το πρωί τοπική ώρα (14.00 ώρα Ελλάδος) λίγο μετά την άφιξη στο κοιμητήριο Σάντα Ιφιχένια του «Καραβανιού της Ελευθερίας», της πομπής που μετέφερε την τέφρα του Φιντέλ, η οποία διέσχισε ολόκληρο το νησί, δίνοντας τη δυνατότητα σε χιλιάδες λαού, να ξεπροβοδίσουν τον ηγέτη της Επανάστασης.

Το κοιμητήριο βρίσκεται δίπλα στο μαυσωλείο του Χοσέ Μαρτί, του ήρωα της ανεξαρτησίας της Κούβας.

cuba-castro-pomph-2

Όλη την Κούβα συγκλόνισε η πομπή με την τέφρα του Φιντέλ Κάστρο, με εκατοντάδες χιλιάδες λαού να βρίσκονται κατά μήκος των δρόμων που περνούσε, ξεπροβοδίζοντας τον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 25 Νοέμβρη, σε ηλικία 90 χρόνων, αλλά μένει ζωντανός μέσα από το τεράστιο έργο στο οποίο συνέβαλε ως πρωταγωνιστής, τις κατακτήσεις που έφερε στο λαό η σοσιαλιστική οικοδόμηση.

*******************

569166

ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ. Πλήθος κόσμου στην εκδήλωση για την ανατίναξη της γέφυρας (ΦΩΤΟ)

569166

Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΤΟΥ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥgorgopotamos-14

Πλήθος κόσμου, άνθρωποι κάθε ηλικίας βρέθηκαν το πρωί του Σαββάτου στο Γοργοπόταμο στην εκδήλωση της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Αντιστασιακοί και απόγονοί τους, μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ασπρομάλληδες και μικρά παιδιά τίμησαν τα 74 χρόνια από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.

Στην εκδήλωση μίλησε ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ ( την ομιλία του θα την βρείτε στο 902gr μετά του παρόντος κειμένου)

Επίσης, μίλησε ο Θοδωρής Αυγέρος γενικός γραμματέας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ ο οποίος αναφέρθηκε στο χρονικό της ανατίναξης της γέφυρας, ενώ στηλίτευσε τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τους μαζικούς φορείς που δήθεν τιμούν τον Άρη και τα παλικάρια του, ωστόσο όπως σημείωσε «για όλους αυτούς η Εθνική Αντίσταση ήταν ανώνυμη». «Η αντίσταση όμως του ελληνικού λαού έχει όνομα και πρωτοπορία. Την έλεγαν: ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, Εθνική Αλληλεγγύη, Λαϊκή Πολιτοφυλακή, ΕΛΑΝ. Καρδιά, αιμοδότης, νους και καθοδηγητής του ΕΑΜικού κινήματος ήταν το ΚΚΕ», πρόσθεσε.

Ο Θ. Αυγέρος αναφέρθηκε στην προσπάθεια της ΕΕ και επιτελείων της αστικής τάξης στην Ελλάδα για παραχάραξη της ιστορίας και ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό επισημαίνοντας ότι «στοχεύουν ενάντια στους λαούς και τα κινήματά τους, θέλουν να διαμορφώσουν υποταγμένες συνειδήσεις, να παροπλίσουν την εργατική τάξη, να συκοφαντήσουν την ταξική πάλη και την προοπτική της».

«Εμείς πιστεύουμε στη δύναμη του λαού» τόνισε, προσθέτοντας ότι «ξέρουμε ότι είναι δικιά μας η ευθύνη να μπολιάσουμε τις λαϊκές συνειδήσεις με τα ιδανικά του αγώνα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».

Εκ μέρους της ΚΝΕ χαιρέτισε ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, γραμματέας του ΤΣ Φθιώτιδας της ΚΝΕ, σημειώνοντας ότι «είμαστε περήφανοι γιατί είμαστε η νεολαία του ΚΚΕ, που υπήρξε η ψυχή, ο καθοδηγητής και ο κύριος αιμοδότης του ΕΑΜ. Είμαστε περήφανοι γιατί ό,τι θετικό έζησε ο λαός στον τόπο μας τα κατέκτησε με σκληρούς αγώνες και σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Εμείς οι νέοι κομμουνιστές και κομμουνίστριες υποκλινόμαστε μπροστά στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Τιμάμε στην πράξη τους χιλιάδες αγωνιστές και κομμουνιστές που πήραν μέρος και δόθηκαν ολόψυχα στον αγώνα, όλους αυτούς που έπεσαν στα πεδία των μαχών, που φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εξορίστηκαν για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για το λαό μας».

Ο Δ. Αλεξόπουλος τόνισε ότι «έχουμε κάθε συμφέρον να αμφισβητούμε το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά συνέχεια, πολέμους, φτώχεια, εξαθλίωση και για τους νέους εξασφαλίζει την περιπλάνηση στην ανεργία. Έχουμε κάθε συμφέρον να παλέψουμε για την νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Εμείς διαλέγουμε τον δρόμο της ρήξης και της ανατροπής, του οργανωμένου αγώνα, οικοδομώντας τη Λαϊκή Συμμαχία των εργατών, των φτωχών αγροτών, των μικρών αυτοαπασχολουμένων».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι από παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ από όλη τη χώρα, από ομοσπονδίες και συλλόγους συνταξιούχων, την ΠΕΑΦΕ κ.ά., ενώ στεφάνια κατάθεσαν η ΚΕ του ΚΚΕ, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΚΝΕ.

Αντάρτικα τραγούδια τραγούδησε η χορωδία του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το προσκλητήριο νεκρών και το «Επέσατε θύματα».

ΚΟΥΒΑ. Οι Κουβανοί αποχαιρετούν από σήμερα τον ηγέτη τους Φιντέλ Κάστρο

 

cuba-foithtes-pano-me-castroΟι Κουβανοί άρχισαν να συγκεντρώνονται από σήμερα στην Πλατεία της Επανάστασης στην Αβάνα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων στη μνήμη του Φιντέλ Κάστρο, ηγέτη της κουβανικής επανάστασης και θρυλικής μορφής του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, που «έφυγε» την Παρασκευή, σε ηλικία 90 ετών.

Η σορός του αποτεφρώθηκε το Σάββατο και οι στάχτες του θα μεταφερθούν με πομπή στην πόλη Σαντιάγο ντε Κούβα, στα ανατολικά της Κούβας, απ’ όπου και ξεκίνησε η επανάσταση.

Η κυβέρνηση κάλεσε τους Κουβανούς στην Πλατεία της Επανάστασης για μία διήμερη τελετή μνήμης, που θ’ αρχίσει στις 09.00 το πρωί τοπική ώρα και θα κορυφωθεί αύριο Τρίτη 29 Νοέμβρη με συλλαλητήριο στην ίδια πλατεία. Σημείο αναφοράς στην τελετή θα είναι η τεφροδόχος με τη στάχτη του Φιντέλ Κάστρο.

Αντίστοιχες εκδηλώσεις θα γίνουν σε όλες τις πόλεις της χώρας, ενώ στις 30 Νοέμβρη θα ξεκινήσει μηχανοκίνητη πορεία από την Αβάνα προς το Σαντιάγο ντε Κούβα, σε ανάμνηση του «Καραβανιού της Ελευθερίας» του Γενάρη του 1959. Στις 3 Δεκέμβρη θα γίνει συγκέντρωση στην πλατεία του Σαντιάγο και στις 4 Δεκέμβρη θα γίνει η επίσημη κηδεία.

Όσο διαρκεί το εθνικό πένθος θα ανασταλούν όλες οι δημόσιες δραστηριότητες και θεάματα, οι σημαίες στα δημόσια κτίρια θα κυματίζουν μεσίστιες και τα ΜΜΕ θα έχουν ενημερωτικό πρόγραμμα και εκπομπές ιστορικού χαρακτήρα.

KOYBA. Πέθανε ο ιστορικός ηγέτης της κουβανικής επανάστασης Φιντέλ Κάστρο

fidel-castro_8

Το θάνατο του ιστορικού ηγέτη της κουβανικής επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, σε ηλικία 90 χρονών, ανακοίνωσε τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας ο αδερφός του και πρόεδρος της Κούβας, Ραούλ Κάστρο, σε διάγγελμά του το οποίο μετέδωσε απευθείας η δημόσια τηλεόραση της Κούβας.

Οπως μεταδίδει η «Γκράνμα», με επιθυμία του ίδιου η σωρός του θα αποτεφρωθεί και τις επόμενες ώρες θα ανακοινωθεί ο τρόπος που θα γίνει η κηδεία.

Ο Φιντέλ Κάστρο είχε γεννηθεί στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926 και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται, όμως η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: «Οσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα ‘ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει».

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση στο σωφρονιστήριο του Λος Πίνος που σήμερα ονομάζεται Ισλα δε Χουβεντούδα.

Το 1955, στις 15 του Μάη, ο Κάστρο αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της Κουβανέζικης Επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και φυσικά o Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

fidel-castro_3

Οι επαναστάτες ξεκίνησαν το αντάρτικο στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε «ακούμπησε» στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη με επικεφαλής τον Φ. Παις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτίζοταν από επαναστάτες φοιτητές. Βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι κύριες δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίηση τους στις Ενωμένες επαναστατικές δυνάμεις που οδήγησαν στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965.

Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Φλουχένσιο Μπατίστα που στήριζε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ενωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Δυο χρόνια και 4 μήνες μετά την Επανάσταση , ο κουβανικός λαός, με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο, αναχαιτίζει στον Κόλπο των Χοίρων στην παραλία Χιρόν, την εισβολή και απόβαση 1.400 μισθοφόρων που έστειλε η αμερικανική κυβέρνηση.

fidel-castro_4

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των μισθοφόρων της CIA), ο Φιντέλ Κάστρο, ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Για δεκαετίες ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ενωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες στο 1989-1991.

*********************

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΚΝΕ

Μήνυμα προς την Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Κούβας για το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο

Μήνυμα προς την Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Κούβας για το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο απέστειλε το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ, μεταφέροντας τα ειλικρινή συλλυπητήρια των μελών και φίλων της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας. 

Αναλυτικά το μήνυμα της ΚΝΕ έχει ως εξής:

«Συντρόφισσες και σύντροφοι της Ένωσης Κομμουνιστικής Νεολαίας Κούβας,

Σας μεταφέρουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια των μελών και των φίλων της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ) για το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο.

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη, κουβανό επαναστάτη Φιντέλ Κάστρο, που αποτέλεσε για δεκαετίες πηγή έμπνευσης για τους αγώνες της νεολαίας σε όλο τον κόσμο, και φυσικά και στην Ελλάδα. Ολόκληρες γενιές αγωνιστών διαπαιδαγωγήθηκαν με το παράδειγμά του. Ιδιαίτερα στις πολύ δύσκολες συνθήκες που διαμορφώθηκαν για το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές 1989-1991, τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ συνέχισαν να παίρνουν κουράγιο από τις κατακτήσεις της Κουβανικής Επανάστασης, από την αποφασιστική στάση του κουβανικού λαού και του Φιντέλ απέναντι στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.

Συνεχίζουμε τον αγώνα που ο σύντροφος Φιντέλ έδωσε για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Οι μεγάλες στιγμές, όπως η πρωτοχρονιά του 1959 με το λαϊκό επαναστατικό στρατό να μπαίνει θριαμβευτής στην Αβάνα, ή όπως ο Απρίλης του 1961 με τον κουβανικό λαό να αποκρούει την επέμβαση των μισθοφόρων της CIA στον Κόλπο των Χοίρων, μας συντροφεύουν σε αυτό τον αγώνα, αποτελούν πηγή έμπνευσης για εμάς. Δείχνουν ότι το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης δεν είναι ούτε ανίκητο, ούτε αιώνιο.

Ο Φιντέλ ζει στους σύγχρονους αγώνες των λαών και της νεολαίας ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την οριστική νίκη του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Με συντροφικούς χαιρετισμούς, το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ

26.11.2016».

***

Η  ΕΕΔΥΕ

Η  Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ)  με βαθιά θλίψη αποχαιρετά τον ιστορικό ηγέτη της κουβανικής επανάστασης Φιντέλ Κάστρο. 

Σε ανακοίνωσή της αναφέρει: 

«Η ΕΕΔΥΕ εκφράζει τα πιο θερμά της συλλυπητήρια στο «Κουβανικό Κίνημα για την Ειρήνη και την κυριαρχία των Λαών» και στον κουβανικό λαό, που είναι και σήμερα αντιμέτωπος με το αμερικάνικο εμπάργκο, την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού για την ανατροπή των όσων κατέκτησε με σκληρούς αγώνες.

Ο ηγέτης της Κούβας θα ζει για πάντα στους αγώνες των λαών για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Η ΕΕΔΥΕ, το αντιιμπεριαλιστικό φιλειρηνικό κίνημα εκφράζει τη σταθερή συμπαράστασή του στο λαό της Κούβας».

***

Το  ΠΑΜΕ

«Αντίο Φιντέλ. Μέχρι τη νίκη για πάντα!»

pame-fidel

Τα συλλυπητήρια του στον λαό, τους εργαζομένους και την CTC Κούβας για το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο, εκφράζει το ΠΑΜΕ, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας.

Μάλιστα το ΠΑΜΕ, θα αποτίσει φόρο τιμής στην μνήμη του Φιντέλ Κάστρο, στην πρεσβεία της Κούβας στην Αθήνα, την Τρίτη, 29 Νοέμβρη, στις 11 το πρωί.

Στην ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Ο Φιντέλ, ο Τσε, ο Καμίλο, ήταν παιδιά και ηγέτες του μεγάλου αγώνα των εργατών και του λαού της Κούβας ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση. Ο αγώνας του κουβανικού λαού, αρχικά ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα και μετά για δεκαετίες ενάντια στο Εμπάργκο των ΗΠΑ, ενάντια στις υπονομευτικές ενέργειες των ΗΠΑ, της ΕΕ, αποτέλεσε μια ακόμα απόδειξη ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος. Απέδειξε ότι οι λαοί έχουν τη δύναμη. Απέδειξε την τεράστια δύναμη της Αλληλεγγύης των Εργατών.

Τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας αποχαιρετούμε τον μεγάλο ηγέτη του Λαού της Κουβάς, της παγκόσμιας εργατικής τάξης με τα λόγια του, που αποτελούν πυξίδα και για τους αγώνες του σήμερα «δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου… Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η ιστορία θα με δικαιώσει».

Αντίο Φιντέλ…

Μέχρι τη Νίκη, για Πάντα!».

 

 

Ο ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΣΥΔΝΕΙ

untitled

30 -11-1974  Στο δημαρχείο  του Μαρρικβιλ στο Σύδνει. Ενός λεπτού σιγή για τους ήρωες του πολυτεχνείου. Είναι η στιγμή που αμέσως μετά θα προβληθεί   το ντοκυμαντέρ με  τα γεγονότα του Πολυτεχνείου που έφθασε στο Σύδνευ   Μίλησαν στην εκδήλωση αυτή ο πρόεδρος της Δ. Ν. Λαμπράκη Αυστραλίας Γεράσιμος Λυμπεράτος καθώς επίσης και ο οργανωτικός γραμματέας του  Ἀτλα Γ. Γκότσης.  Η εκδήλωση έκλεισε με προοδευτικά τραγούδια από τον Τ. Νεράντζη. ( Απόκομα εφημ.  Ελληνική φωνή . Αρχείο Γερ. Λυμπεράτου.)

Ο ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΣΥΔΝΕΙ

Η δικτατορία των Αθηνών , η λαομίσητη φασιστική χούντα, δεν άφησε αδιάφορο τον Ελληνισμό της Αυστραλίας. Από την πρώτη στιγμή που εκδηλώθηκε εκείνη τη καταραμένη μέρα της 21 του Απρίλη η δημοκρατική παροικία του Σύδνει βρέθηκε έξω από το Ελληνικό προξενείο φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στους συνταγματάρχες που αιματοκύλησαν την πατρίδα, ενάντια στον Βασιλιά και υπέρ της δημοκρατίας.
Κυρίαρχο ρόλο σ αυτή την αντιδικτατορική εκδήλωση αλλά και στις μετέπειτα που ακολούθησαν, έπαιξαν σ όλη την Αυστραλία, οι Ελληνικοί Εργατικοί Σύνδεσμοι, στο Σύδνει ο «ΑΤΛΑΣ».
Μαζί με την Δ.Ν.Λαμπράκη, η οργάνωση του «ΑΤΛΑ» σήκωσε όλο το βάρος του αντιδικτατορικού αγώνα στην Ελληνική παροικία. Με διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, αντιδικτατορικό θέατρο, αφισοκόλληση, συναυλίες, κατώρθωσε να απομονώσει την δραστηριότητα της χούντας περιορίζοντά την στους χώρους του προξενείου.
Παρ όλο που η δικτατορία βρήκε σύμμαχο την Εκκλησία δεν μπόρεσε να διεισδύσει στις πλατειές μάζες του Ελληνισμού.
Σ αυτό Βοήθησε και η τότε προοδευτική Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Σύδνευ αλλά και η ομοσπονδία Ελλην. Ορθοδ. Κοινοτήτων πλατύτερα.
Σημαντικός σταθμός στην ανάπτυξη του αντιδικτατορικού κινήματος υπήρξε και η ίδρυση του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αυστραλίας που προήλθε από την διάσπαση τότε του ΚΚ Αυστραλίας.
ΟΙ Έλληνες κομμουνιστές εντάχτηκαν στο Σ.Κ. Αυστραλίας όπου δια μέσω αυτού ο αντιδικτατορικός αγώνας πέρασε σε ανώτερο ποιοτικό στάδιο. Τώρα πλέον αλληλέγγυοι στον Ελληνικό λαό είναι και τα πρωτοπόρα συνδικάτα των Λιμενεργατών, Ναυτεργατών, Οικοδόμων κλπ. όπου με αποφάσεις των γεννικών συνελεύσεών τους δεν κατεδίκαζαν απλά την χούντα, αλλά έμπρακτα αποδείκνυαν την αλληλεγγύη τους, μποικοτάροντας τα Ελληνικά καράβια αρνούμενοι να τα ξεφορτώσουν αφού οι Έλληνες εφοπλιστές στήριζαν με κάθε μέσο την δικτατορία.
Ταυτόχρονα τα συνδικάτα αυτά, βοηθούσαν τους Ελληνες στα καράβια και αναδείκνυαν τα προβληματά τους διεθνώς, μια και η χούντα τους ανάγκαζε στην σιωπή και τους τρομοκρατούσε.
Θα πρέπει να πούμε πως σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του αντιδικτατορικού αγώνα στην Αυστραλία έπαιξε το ΠΑΜ όπου στελέχη του όπως ο Αντώνης Αμπατιέλος και η συμβία του Μπέτυ, ο Χρ. Λογαράς όλα τότε μέλη του παράνομου ΚΚΕ επανειλημμένα ταξίδευσαν στην Αυστραλία για να δυναμώσουν τον αντιδικτατορικό αγώνα και στο εξωτερικό.
Επίσης οι συναυλίες του Μ. Θεοδωράκη με τα τραγούδια του αγώνα βοήθησαν να ανέβει κατά πολύ η αντιδικτατορική διάθεση.
Την μεγάλη αλληλεγγύη του Ελληνισμού στα αδέλφια του, στην Ελλάδα, που στέναζαν κάτω από την μπότα του τύραννου, αλλά και την συμπαράσταση της Αυστραλιανής κυβέρνησης του Γκόφ Γουίτλαμ, των Αυτραλιανών συνδικάτων ανεγνώρισε και ο Ανδρέας Παπανδρέου χαρακτηριζοντάς την «Αποφασιστική» σε ταξίδι του στην Αυστραλία.
Σπουδαία αντιδικτατορική στιγμή για τον Εργατικό σύνδεσμο ΑΤΛΑ αποτέλεσε και η προβολή σχετικού ντοκυμαντέρ από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Την πρώτη φορά στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του «ΑΤΛΑ»και την δευτερη φορά μέσα σε μια βδομάδα στο δημαρχείο του Μάρρικβιλ στο Σύδνευ καθώς και σε άλλες πολιτείες της Αυστραλίας. Πάνω από 1500 άτομα παρευρέθηκαν στο δημαρχείο για να καταδικάσουν το αίγκλημα της χούντας να εισβάλουν με τανκς στο Πολυτεχνείο.
Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, και αφού προηγήθηκε η προδοσία της Κύπρου, με το πραξικόπημα και την Τούρκικη σωβινιστική εισβολή με εντολή της ΣΙΑ, η Ελληνική ομογένεια κάθε χρόνο τιμά τα ηρωικά παιδιά του πολυτεχνείου, με δάφορες εκδηλώσεις, κατάθεση στεφάνων και ομιλίες, αγωνιστικό πολιτιστικό πρόγραμμα.
Ταυτόχρονα αναδεικνύονται και τα οράματα των ηρώων του πολυτεχνίου που έπεσαν για ψωμί παιδεία Ελευθερία, καθώς και τα συνθηματά τους όπως « Έξω από το ΝΑΤΟ» και «ΕΟΚ» ( ΕΕ),  «ΝΑΤΟ – ΣΙΑ – ΠΡΟΔΟΣΙΑ». που στην σημερινή Ελλάδα των μνημονίων και της καπιταλιστικής κρίσης, αυτά τα συνθήματα και οράματα εξακολουθούν να είναι πάντα επίκαιρα.

Βρυσούλες γνώσης