Category Archives: Ιστορία

«ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ» έκδοση της ΑΠΕΛ-Σ τεύχος 18ο

«ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ»

278895

Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού δόκτορας Γιάννης Παπαοικονόμου

Μία θαυμάσια έκδοση της Αγωνιστικής Παράταξης Ελλήνων Λογοτεχνών-Συνεργαζομένων (ΑΠΕΛ-Σ), με δεκάδες λογοτεχνικά κείμενα, άρθρα, ποιήματα, διηγήματα, ιστορίας, πολιτισμού, αφιερώματα κλπ. Ό,τι καλύτερο για να αφουγκραστούμε τις ανήσυχες φωνές των λογοτεχνών μας στα χρόνια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι «Βρυσούλες γνώσης» συνιστούν ανεπιφύλακτα το περιοδικό αυτό που εκδίδεται κάθε τρείς μήνες  ως μία από τις πιο σημαντικές «εκδόσεις» λογοτεχνικού περιεχομένου που μάχεται στο πλευρό του αγωνιστή άνθρώπου  για έναν καλύτερο κόσμο, ως ένα μέσον γνώσης για την ανύψωση του ανθρώπου, για την αλήθεια της ζωής. Στο περιοδικό αυτό συναντάμε πολλούς αξιόλογους Έλληνες λογοτέχνες μέλη της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών που μαζί με άλλους συνεργαζόμενους, μας προσφέρουν την λογοτεχνική θαλπωρή του χθές,  του σήμερα και του ωραίου Αύριο, που αγωνίζονται να φτιάσουν.

Σημείωση. Στα τελευταία τεύχη του περιοδικού όπως και στο 18ο τεύχος φιλοξενούνται ποιήματα και διηγήματα του υπεύθυνου της ιστοσελίδας «Βρυσούλες γνώσης » Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου. Θερμά ευχαριστούμε.

*Πατήστε το > βέλος  και δείτε όλες τις σελίδες του περιοδικού
* Για μεγένθυση της γραμματοσειράς πατείστε το διακεκομένο τετραγωνικό σχήμα κάτω αριστερά.

Advertisements

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ » Ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε» (VIDEO)

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Συγκλονιστική η θεατρική παράσταση «Ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε» (VIDEO – ΦΩΤΟ)

Ένα πολυθέαμα που συγκλόνισε τους χιλιάδες που βρέθηκαν το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στη μεγάλη πολιτική – πολιτιστική εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση,  ήταν η παράσταση που ακολούθησε την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, με τίτλο «Ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε».

Μέσα από τα μάτια ενός νέου εργάτη το παρόν συναντιέται με το παρελθόν και η σύγχρονη πραγματικότητα με την ιστορία. Ένας σύγχρονος εργάτης γνωρίζει την ιστορία της Οκτωβριανής Επανάστασης μέσα από τη συνάντηση με μια γυναίκα που ενσαρκώνει την ιστορική πείρα και αναγκαιότητα να ανατραπεί το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και να οικοδομηθεί η νέα κοινωνία ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός.

Οι δεκάδες συντελεστές μέσα στην αρένα του ΣΕΦ, τα μοναδικά οπτικοακουστικά υλικά και η μουσική συνέβαλαν στο να φωτίσουν και με καλλιτεχνικά μέσα τα πολύτιμα συμπεράσματα της πορείας της Επανάστασης, της σοσιαλιστικής οικοδόμησης τον 20ό αιώνα, με το βλέμμα πάντα στραμμένο στο φωτεινό μέλλον…

Το σενάριο βασιζόταν σε κείμενα των Κ. Μαρξ, Φρ. Ένγκελς, Β. Ι. Λένιν, Ι. Β. Στάλιν, Ρ. Λούξεμπουργκ, Λ. Γκιούρκο, Τζ. Ριντ, Βλ. Μαγιακόφσκι και Μπ. Μπρεχτ.

Τα φώτα σβήνουν στο Στάδιο και οι θεατές παρακολουθούν… Στην αρχή οι εικόνες είναι οικείες, κόσμος να ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ. Και στη συνέχεια η αντίστροφη μέτρηση. Από το 2017 φτάνουμε στο 1917. Εικόνες σφαγής, εικόνες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στη συνέχεια σκηνές από τη μαχητική προετοιμασία των μπολσεβίκων, τη σταθερή αντίθεσή τους απέναντι στην αστική τάξη και τους οπορτουνιστές. Και μετά η Επανάσταση, οι συγκλονιστικές μέρες του Οκτώβρη που συντάραξαν τα θεμέλια του εκμεταλλευτικού κόσμου. Και στη συνέχεια τα τεράστια κατορθώματα της ΕΣΣΔ σε όλους τους τομείς, αλλά και οι αντιφάσεις που οδήγησαν στις ανατροπές. «Κρατάμε ψηλά την κόκκινη σημαία» το ιστορικό πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» εμφανίσθηκε μπροστά στους χιλιάδες θεατές που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι αυτό το πολυθέαμα, που σχεδιάστηκε ειδικά για την τόσο ξεχωριστή επέτειο, επιτεύχθηκε χάρη στην εθελοντική προσφορά, τη συλλογικότητα και το μεράκι όλων των συντελεστών μπροστά και πίσω από τη σκηνή. Δεκάδες μέλη και φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ, όλων των ηλικιών, χωρίς να λογαριάζουν κόπο και χρόνο, καθημερινά, μετά τη δουλειά, τη σχολή, την πρακτική άσκηση συμμετείχαν στις πρόβες, έφτιαχναν τη μουσική, τα σκηνικά, τα βίντεο και τόσα άλλα…

 

ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Ομάδα Σκηνοθεσίας
Θαλασσιά Αντωνοπούλου, Δανάη Κατσαμένη, Διονύσης Ξενάκης, Γιώργος Πέππας
Κινησιολογία – Χορογραφία – Χορος
Δανάη Βογιατζή, Νικολέτα Γκριμέκη, Βαγγελιώ Κυριαζίδου, Άννα Λιανοπούλου, Άννα Παντελαίου, Σίσσυ Λοΐζου, Κατερίνα Φερεκίδη
Πρωτότυπη μουσική
Δημήτρης Ανδρονιάδης, Φίλιππος Παχνιστής
Ενορχηστρώσεις
Δημήτρης Ανδρονιάδης
Σκηνογραφία
Άντα Γόντικα, Αποστόλης Δημακόπουλος, Βαγγελιώ Νικολάου, Άννα Λουκίδη – Ανδρέου, Στράτος Σαραντίδης
Φώτα
Άκης Αποστολίδης
Ενδυματολόγοι
Μυρτώ Πετάση, Σοφία Πολυχρονίδου, Ρηνιώ Κυριαζίδου, Ειρήνη Χανία, Αντρέας Αντωνόπουλος
Ομάδα βίντεο
Παυλίνα Αγαλιανού, Σωτήρης Γκέκας, Νότης Λυτσιούλης, Γιάννης Μαρούδας, Σήφης Στάμου, Παύλος Χαρμπαλής
Ηχοληψία και σχεδιασμός ηχητικού περιβάλλοντος
Δημήτρης Ανδρονιάδης, Γιάννης Μπαλλούς, Βασίλης Μητρόπουλος
Ακούγονται οι ηθοποιοί
Μιχαήλ Γιαννικάκης, Ελένη Γερασιμίδου, Γιώργος Ζιώγαλας, Κώστας Καζάκος, Δανάη Κατσαμένη, Λίλα Καφαντάρη, Στέλιος Μάινας, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Διονύσης Ξενάκης, Παύλος Ορκόπουλος, Γιώργος Πέππας, Μαριάνθη Σοντάκη, Θανάσης Χουλιαράς

Στους ρόλους
……………..
Των αστών 
Κώστας Γαβριλάκης, Αντώνης Γουγής, Γεωργία Καούκη, Ανδριαννή Τουντοπούλου, Σπύρος Κοντορίζος και Άννα Λιανοπούλου
Της Γυναίκας
Σοφία Μπότση
Του Εργάτη
Έρι Ζίλφο
Του Στρατιώτη
Νίκος Βεχλίδης
Της νέας και του νέου
Ήρα Ρόκου, Γιάννης Γεραμαζίδης και Κλαίρη Γερανίου
Της προσωρινής Κυβέρνησης
Γρηγόρης Βακάλης, Παναγιώτης Κυριαζίδης, Αποστόλης Ελμαλόγλου, Γιάννης Παπακωνσταντίνου
Των Ανθρώπων  στο super market
Δανάη Βογιατζή, Νικολέτα Γκριμέκη και Στάθης Ντόντος

Με τη συμμετοχή πάνω από 100 συντελεστών
αναμεσά τους και οι μικροί

Έκτορας, Σπύρος, Πέτρος
Με την καλλιτεχνική υποστίριξη
 του Σταύρου Τσακίρη.

* Πολύτιμη ήταν η συνεισφορά στην προετοιμασία και τη διεξαγωγή της παράστασης, τόσο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για την παραχώρηση μέρους των κοστουμιών, όσο και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για την παραχώρηση του κλειστού γηπέδου μπάσκετ, όπου πραγματοποιήθηκαν οι καθημερινές πρόβες.

 

 

 

Ένας χρόνος από τον θάνατο του Φιντέλ

203829

 

Στις 24 Νοέμβρη του 2016 τη νύχτα (πρωινές ώρες Σαββάτου ώρα Ελλάδας), μετά από χρόνια προβλήματα υγείας, «έφυγε» από τη ζωή ο Φιντέλ Κάστρο Ρους, μια θρυλική μορφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Για δεκαετίες, από τη θέση του Προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του ΚΚ Κούβας, καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ενωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες το 1989 – 1991. Τιμήθηκε και τιμάται από το λαό του και τους καταπιεσμένους όλου του κόσμου, όπως έδειξε και το τεράστιο λαϊκό ποτάμι που συνόδευσε την τέφρα του σε κάθε γωνιά της Κούβας για 9 μέρες πριν ταφεί στο Σαντιάγκο ντε Κούβα, όπου έχουν ταφεί και οι 32 σύντροφοί του, που έπεσαν στην επίθεση στους στρατώνες της Μονκάδα.

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1926 στο Μπιράν, παλιά επαρχία στην Ανατολική Κούβα, από γονείς με καταγωγή από την Ισπανία.

Από το 1945 συμμετείχε ενεργά στους φοιτητικούς πολιτικούς αγώνες στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, όπου σπούδασε Νομική.

Το 1947 έλαβε μέρος στην εκστρατεία εναντίον της τυραννίας του δικτάτορα Τρουχίγιο στη Δομινικανή Δημοκρατία.

Συμμετείχε μαζί με τον κολομβιανό λαό στη λαϊκή εξέγερση του Απρίλη του 1948 στην Μπογκοτά.

Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του Νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται. Ομως, η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.

«Η Ιστορία θα με δικαιώσει»

Στις 16 Οκτώβρη 1953, κατά τη διάρκεια της δίκης για την επίθεση στο φρούριο Μονκάδα της πόλης Σαντιάγο ντε Κούβα, σημείωνε ανάμεσα σε άλλα: «Σ’ αυτό τον λαό, που οι δρόμοι του είναι στρωμένοι με πέτρες άγχους, εξαπάτησης και ψεύτικων υποσχέσεων, εμείς δεν θα τους πούμε: «θα σου δώσουμε», αλλά: «Ορίστε, αγωνίσου τώρα με όλες σου τις δυνάμεις, για να γίνει δική σου η λευτεριά και η ευτυχία! Οσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα ‘ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανέναν, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει».

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση. Φυλακίστηκε για 22 μήνες, απελευθερώθηκε χάρη στη λαϊκή πίεση και ίδρυσε το Κίνημα της 26ης Ιούλη. Στις 15 του Μάη 1955 αποφυλακίστηκε και στις αρχές Ιούλη αναχώρησε για το Μεξικό, όπου οργάνωσε και εκπαίδευσε στρατιωτικά μια ομάδα επαναστατών, ανάμεσά τους ο Αργεντινός γιατρός Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (Τσε), που γνωρίστηκε εκεί με τον Φιντέλ και μπήκε στην ομάδα.

Η αποστολή του «Γκράνμα» και η νίκη της Επανάστασης

Στις 2 Δεκέμβρη 1956, έπειτα από ένα δραματικό ταξίδι, το πλοιάριο «Γκράνμα» (σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Επανάστασης στην Αβάνα), που ξεκίνησε από το Μεξικό, έφτασε στην παραλία του Νίκερο, ένα μικρό χωριό στην πλαγιά της Σιέρα Μαέστρα της Κούβας. Από τους 82 αποφασισμένους αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά, κατάφεραν να σωθούν από τα πυρά του στρατού και της αεροπορίας της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα μόνο 12. Ανάμεσά τους ο αρχηγός των ανταρτών, Φιντέλ Κάστρο, ο αδελφός του Ραούλ, ο Τσε, ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα.

Στη συνέχεια, συγκροτήθηκε ο επαναστατικός στρατός, που στηρίχτηκε στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία που είχε ξεκινήσει το Κίνημα της 26ης Ιούλη, με επικεφαλής τον Φ. Πάις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας, όπως είχε ονομαστεί το ΚΚ Κούβας, και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές.

Την 1η Γενάρη 1959, ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από έναν μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα, τον οποίο στήριζαν οι ΗΠΑ. Στις 9 Γενάρη φτάνει στην Αβάνα και ο Φιντέλ. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ενωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές (λίγο πριν την απόβαση των 1.400 μισθοφόρων της CIA στον Κόλπο των Χοίρων που ηττήθηκαν σε 72 ώρες), ο Φιντέλ Κάστρο ανακηρύσσει για πρώτη φορά το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης.

Υπήρξε Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Επαναστατικών Οργανώσεων και του Ηνωμένου Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης της Κούβας. Από την επανασύσταση του ΚΚ Κούβας, της Κεντρικής Επιτροπής του, τον Οκτώβρη του 1965, ανέλαβε τη θέση του Πρώτου Γραμματέα και επανεκλέχτηκε στη θέση αυτή για τέσσερα Συνέδρια του Κόμματος έως το 2008.

Εξελέγη βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας σε όλες τις περιόδους συνεδριάσεων από την ίδρυσή της το 1976 και από τότε η Συνέλευση τον διόρισε Πρόεδρο του Κρατικού Συμβουλίου και του Υπουργικού Συμβουλίου.

*************************

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΧΘΕΣ ΣΤΗΝ » ΑΛΚΥΟΝΙΔΑ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ

ekdilosi-alkyonis

Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, φίλων της Κούβας, πραγματοποιήθηκε χτες το βράδυ η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον ηγέτη της Επανάστασης Φιντέλ Κάστρο Ρους, στον ένα χρόνο από το θάνατό του, που διοργάνωσαν η Πρεσβεία της Κούβας και η «NEW STAR», στον κινηματογράφο «ΑΛΚΥΟΝΙΣ» στο κέντρο της Αθήνας. Η πρέσβειρα της Κούβας Ζέλμις Μαρία Ντομίνγκες αναφέρθηκε στη μεγάλη προσφορά του ιστορικού ηγέτη και τον αγώνα που δίνει και σήμερα ο κουβανικός λαός.

Εκ μέρους του ΚΚΕ χαιρετισμό απηύθυνε ο Γιάννης Γκιόκας, μέλος της ΚΕ, που σημείωσε ανάμεσα σε άλλα:

«Η κουβανική Επανάσταση και ο Φιντέλ, ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της, είναι η απόδειξη της ανωτερότητας του σοσιαλισμού. Ο σοσιαλισμός ήταν που οδήγησε μια χώρα μικρή, φτωχή, λίγα μόλις μίλια από τις ακτές της πιο ισχυρής ιμπεριαλιστικής δύναμης, των ΗΠΑ, να εξασφαλίσει πρωτόγνωρες κατακτήσεις στο λαό της, στην Υγεία, την Παιδεία, να εξασφαλίσει ένα νέο κράτος με λαογέννητους θεσμούς εξουσίας, να εξασφαλίσει πάνω απ’ όλα ένα λαό αποφασισμένο να υπερασπιστεί αυτές τις κατακτήσεις.

Ο Φιντέλ Κάστρο αφήνει πολύτιμη παρακαταθήκη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και ιδιαίτερα στον κουβανικό λαό, στον αγώνα που δίνει και σήμερα ενάντια στο αμερικανικό εμπάργκο που συνεχίζεται και όλες τις προσπάθειες υπονόμευσης του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης, στις οποίες πρωτοστατούν οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Ενας αγώνας που πρέπει να συνδυαστεί με τη διεθνιστική αλληλεγγύη, γιατί οι προσπάθειες των ιμπεριαλιστών σε βάρος της Κούβας συνεχίζονται και από την κυβέρνηση Τραμπ. Το ίδιο ισχύει για τις απαράδεκτες κυρώσεις εναντίον άλλων λαών, όπως οι οικονομικές κυρώσεις που πρόσφατα αποφάσισε η ΕΕ σε βάρος της Βενεζουέλας. Και είναι μεγάλη η ευθύνη των κυβερνήσεων, ανάμεσά τους και της ελληνικής κυβέρνησης, που στηρίζει αυτές τις κυρώσεις και εξωραΐζει την πολιτική Τραμπ».

Εκ μέρους του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης, ο πρόεδρός του Νίκος Καρανδρέας τόνισε ανάμεσα σε άλλα: «Όπως όλες οι πραγματικά μεγάλες μορφές της Ιστορίας, άνθρωποι που έθεσαν τα ιδιαίτερα προσωπικά τους χαρίσματα στην υπηρεσία της κοινωνίας και των συνανθρώπων τους, ο Φιντέλ Κάστρο συνδύαζε την οξυδέρκεια, την ικανότητα να συλλαμβάνει το κεντρικό σημείο της ιστορικής στιγμής, την αποφασιστικότητα και την πίστη στις αστείρευτες δυνατότητες του εργαζόμενου λαού».

Εκ μέρους της ΕΕΔΔΑ, η Δέσποινα Μάρκου στάθηκε στο παράδειγμα του Φιντέλ ως «συμβόλου της διεθνιστικής αλληλεγγύης απέναντι στους λαούς που μάχονται για τα δικαιώματά τους, για μια πιο δίκαιη ζωή, με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Κάτω από την καθοδήγησή του, Κουβανοί διεθνιστές έτρεξαν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση σεισμών, πλημμυρών, επιδημιών, καταστροφών, παντού όπου τους ζητήθηκε. Ολες οι ήπειροι, η Αφρική, η Ασία, η Λατινική Αμερική, αλλά ακόμα και χώρες της Ευρώπης και οι ίδιες οι ΗΠΑ, γνώρισαν την απλόχερη και ανιδιοτελή βοήθεια της σοσιαλιστικής Κούβας. Και φυσικά, όχι από το περίσσευμά της, γιατί κανένα υλικό αγαθό δεν περισσεύει σε μια χώρα σαν την Κούβα, αλλά πραγματικά από το υστέρημά της».

Χαιρέτισαν ο πρέσβης της Βενεζουέλας Φαρίντ Φερνάντες, ο Μανώλης Γλέζος, και επίσης, εκ μέρους του Πολιτιστικού Συλλόγου «Χοσέ Μαρτί» ο Αλέκος Χαλβατζής και εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο Νεκτάριος Μπουγδάνης.

Ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τη χορωδία του Πάντειου Πανεπιστημίου σε διεύθυνση του Γιάννη Βρυζάκη (Πιάνο: Διαμαντής Αναστασιάδης, Φλάουτο: Βάλια Καρζή, Βιολί: Μαριαλένα Φεδρούτση) και αγαπημένα τραγούδια του κουβανικού λαού ερμήνευσαν οι Μάρλεν Ολάνο, Ροσάνα Μαϊλάν και Οντάλις Πάλμα. Επίσης, υπήρξε προβολή από ιστορικές ομιλίες του Φιντέλ Κάστρο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Capturemnbhyooooooo

«Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή! Η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική!»

  • «Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή – Η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική», τονίζει η ΚΝΕ σε ανακοίνωσή της για τη φετινή επέτειο της αιματοβαμμένης εξέγερσης. «Ο ξεσηκωµός του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1973, αποτελεί πολύτιµη πηγή πείρας για τους σηµερινούς και τους αυριανούς µας αγώνες», επισημαίνει και σημειώνει επίσης ότι ο λαός, η νεολαία, μπορούν να αποκτήσουν τεράστια δύναµη, βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγµατικό αντίπαλο: την εξουσία του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. «​Νοέμβρης 1973 – Νοέμβρης 2017: Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή! Η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική!Ποιοι και γιατί επέβαλαν τη στρατιωτική δικτατορία;Η εξουσία δεν άλλαξε χέρια, την κρατούσαν οι µεγάλοι επιχειρηµατικοί όµιλοι, όπως και πριν τη δικτατορία, είτε ήταν στην κυβέρνηση η “Δεξιά” είτε το “Κέντρο” είτε οι λεγόµενοι αποστάτες. Αυτό που άλλαξε ήταν η µορφή άσκησής της. Τα µονοπώλια βγήκαν ενισχυµένα απ’ τη χουντική διακυβέρνηση. Τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών εκτινάχθηκαν, ενώ εντάθηκε η εκµετάλλευση της εργατικής τάξης, τσακίστηκε το εργατικό κίνηµα µε την καταστολή. Ενδεικτικό της πολιτικής υπέρ των µεγάλων επιχειρηµατικών οµίλων που άσκησε και η χούντα είναι η πορεία των καπιταλιστικών κερδών, που αυξήθηκαν κατά 186% την περίοδο 1961 – 1971, ενώ οι µισθοί και τα µεροκάµατα, που το 1961 αποτελούσαν το 34,5% του ιδιωτικού εγχώριου εισοδήµατος, το 1971 έφταναν µόλις στο 40,5%. Αυτό το καθεστώς υµνούν σήµερα οι ναζί εγκληµατίες της Χρυσής Αυγής, που είχε στα όπα – όπα το µεγάλο κεφάλαιο και τα κέρδη του, και στο “γύψο” τον λαό, τη νεολαία, τις ανάγκες και τους αγώνες τους. Και σήµερα, άλλωστε, η Χρυσή Αυγή µε την εγκληµατική της δράση υπηρετεί τους καπιταλιστές, θέλει τους εργάτες να δουλεύουν σαν “σκλάβοι”.Η αδυναµία του λαϊκού κινήµατος να αντιτάξει εξαρχής οργανωµένη αντίσταση για να αποτύχει το πραξικόπηµα, παρότι τα σχέδια για επιβολή της δικτατορίας ήταν γνωστά, έβαλε τη σφραγίδα της στην αντιδικτατορική πάλη που αργοπόρησε να πάρει µαζικά χαρακτηριστικά. Επιβεβαιώνεται πως µονάχα ένα γερά οργανωµένο εργατικό – λαϊκό κίνηµα που αντιπαλεύει την εξουσία των µονοπωλίων, όντας οργανωµένο στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, µε πολιτική επαγρύπνηση, µπορεί να είναι έτοιµο για να αντιµετωπίσει και τέτοια σχέδια σε βάρος του λαού. Βασική προϋπόθεση για να µπορέσει το εργατικό – λαϊκό κίνηµα να ανασυνταχθεί και να οργανωθεί, όπως αποδείχτηκε και από την περίοδο του αγώνα ενάντια στη δικτατορία, είναι το δυνάµωµα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.Απ’ την πρώτη στιγµή του πραξικοπήµατος, χιλιάδες µέλη και φίλοι του ΚΚΕ εξορίστηκαν σε ξερονήσια, ενώ στη διάρκεια της χούντας πολλοί βασανίστηκαν στα κολαστήριά της, πέρασαν από έκτακτα στρατοδικεία και είτε φυλακίστηκαν είτε εξορίστηκαν. Το πρώτο διάστηµα µετά την επιβολή της δικτατορίας, όταν κυριαρχούσαν ακόµα ο φόβος και η ηττοπάθεια, καθοριστική σηµασία για το σπάσιµο αυτού του κλίµατος, για να πάρει κουράγιο ο λαός, είχε η αταλάντευτη στάση των κοµµουνιστών απέναντι στους ανακριτές και τους βασανιστές. Πολλοί φυλακισµένοι και εξόριστοι, κοµµουνιστές και κοµµουνίστριες, στην πρώτη γραµµή των αγωνιστών, έδωσαν τέτοιο παράδειγµα.Τον Σεπτέµβρη του 1968 ιδρύεται η ΚΝΕ. Η απόφαση αυτή δηµιουργεί νέα δεδοµένα για την ανασυγκρότηση του νεολαιίστικου κινήµατος. Ταυτόχρονα, ξεκινά και η έκδοση του παράνοµου “Οδηγητή”. Η συµβολή της ΚΝΕ και του ΚΚΕ ήταν πολύτιµη για την οργάνωση των αγώνων της νεολαίας ενάντια στη χούντα.Σε πρώτη φάση, ο αγώνας είχε διάφορες µορφές: Διαβήµατα, υποµνήµατα, διακίνηση του παράνοµου Τύπου, προπαγανδιστική δουλειά µε πέταγµα τρικ, αναγραφή συνθηµάτων και µετάδοση ηχογραφηµένων µηνυµάτων σε κεντρικά σηµεία, κινητοποιήσεις οικογενειών κρατουµένων κατά των βασανιστηρίων.Ιδιαίτερα, το 1973 υπάρχουν αντιδράσεις και από την εργατική τάξη. Στην πρώτη γραµµή µπαίνουν διεκδικήσεις για την ίδρυση σωµατείων, για τα µεροκάµατα, τα ωράρια, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Οργανώνονται απεργίες στους τυπογράφους της Αθήνας, στους αλιεργάτες της Καβάλας, στους τεχνικούς της “Ολυµπιακής”, στη ΔΕΗ και αλλού. Κινητοποιήσεις οργανώνονται και απ’ τους φοιτητές – σπουδαστές. Απ’ το 1972 ξεκινούν κινητοποιήσεις µε αιχµή το αίτηµα της διεξαγωγής γνήσιων σπουδαστικών εκλογών. Το 1973, µε αφορµή τον “καταστατικό χάρτη” της Ανώτατης Παιδείας που προωθούσε η χούντα, οι αγώνες κλιµακώνονται. Το Φλεβάρη οι φοιτητές καταλαµβάνουν τη Νοµική για δύο µέρες. Μέσα στους µήνες Μάρτη – Απρίλη γίνονται καταλήψεις, ξανά στη Νοµική και στην Ιατρική, διάφορες κινητοποιήσεις σε άλλες σχολές της Αθήνας, της Πάτρας, της Θεσσαλονίκης.Παράλληλα, πραγµατοποιούνται και εκδηλώσεις µε καθαρά πολιτικό – αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Τέτοιες µέρες κινητοποίησης του λαού ήταν η 28η Οκτώβρη του ’72, η επέτειος του πραξικοπήµατος το ’73 και η Πρωτοµαγιά του ’73. Η ανάπτυξη του αντιδικτατορικού αγώνα, βέβαια, δεν προέκυψε µόνο απ’ το ανέβασµα των µορφών πάλης, αλλά και µε την όξυνση της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης. Είχε µεγάλη σηµασία, για να προχωρήσει το κίνηµα µπροστά, να ηττηθούν οι απόψεις που αποδέχονταν το λεγόµενο “δηµοκρατικό” εγχείρηµα της χούντας, µε σκοπό να το αξιοποιήσουν, όπως έλεγαν, εκφράζοντας τη λογική του µικρότερου κακού, του “ρεαλισµού”. Βασικοί φορείς αυτών των απόψεων ήταν δυνάµεις του αναθεωρητικού φραξιονιστικού τµήµατος που αποχώρησε το 1968 από το ΚΚΕ, του λεγόµενου “ΚΚΕ Εσωτερικού”, καθώς και η ηγεσία της ΕΔΑ.Ο ξεσηκωµός του ΠολυτεχνείουΤην επόµενη µέρα, η Κοµµατική Οργάνωση Αθήνας καλεί τους εργαζόµενους και τους νέους να κατέβουν µαζικά στο Πολυτεχνείο. Από εκείνη τη στιγµή, η κατάληψη του Πολυτεχνείου καθώς ενώνεται µε το εργατικό – λαϊκό κίνηµα αποκτά χαρακτήρα παλλαϊκού ξεσηκωµού. Δίπλα στο σύνθηµα “Ψωµί – Παιδεία – Ελευθερία”, δυνάµωναν και τα “Έξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ” και “Κάτω η Χούντα”. Το µήνυµα ήταν πολιτικό, ανατρεπτικό, αντιιµπεριαλιστικό. Ο ρόλος του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ, παρά τις ελλείψεις που παρουσιάστηκαν, ήταν σηµαντικός. Η 16η Νοέµβρη ήταν η µέρα κορύφωσης της εξέγερσης. Οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας προχωρούν και αυτοί σε καταλήψεις. Στην Αθήνα, χιλιάδες λαού κατεβαίνουν µε πυκνά και µεγάλα µπλοκ στο Πολυτεχνείο. Οι οικοδόµοι και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι έχουν τα µαχητικότερα µπλοκ. Περίπου 150.000 λαού είναι στους δρόµους. Η αστυνοµία χτυπά τον λαό, χωρίς να µπορεί να διαλύσει τις διαδηλώσεις. Αργά το απόγευµα, πέφτουν οι πρώτοι νεκροί. Ξηµερώµατα της 17ης Νοέµβρη, τα τανκς κυκλώνουν το Πολυτεχνείο. Στις 3 το πρωί, ένα απ’ τα τανκς πέφτει πάνω στην πύλη του Πολυτεχνείου. Η θυσία δεν πήγε χαµένη: `Ανοιξε ο δρόµος για την κατάρρευση της δικτατορίας. Χιλιάδες νέοι και νέες απ’ το παράδειγµα του Πολυτεχνείου διαπαιδαγωγήθηκαν µε τα ιδανικά του οργανωµένου αγώνα.Η µορφή άσκησης της εξουσίας το 1974 άλλαξε. Η εξουσία όµως παρέµεινε στα χέρια των εφοπλιστών, των βιοµηχάνων, των τραπεζιτών, των µεγαλοεπιχειρηµατιών. Όσες κυβερνήσεις αναδείχτηκαν από τότε υπηρετούν το κεφάλαιο και τις διεθνείς καπιταλιστικές ενώσεις στις οποίες συµµετέχει.«Έφτασαν ντυµένοι “φίλοι” αµέτρητες φορές οι εχθροί µου τα παµπάλαια δώρα προσφέροντας. Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε παρά µόνο σίδερο και φωτιά. (…) Μόνο όπλα και σίδερο και φωτιά»Σήµερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν µπορεί να παριστάνει τον τιµητή του Πολυτεχνείου. Τρίζουν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών του λαού όταν η κυβέρνηση από τη µία “ξεγυµνώνεται” μπροστά στον αµερικάνικο ιµπεριαλισµό, όπως µε την πρόσφατη επίσκεψη του Τσίπρα στον Τραµπ, και από την άλλη εµφανίζεται σαν “συνεχιστής” ηρωικών στιγµών του εργατικού – λαϊκού κινήµατος. Η κυβέρνηση:
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στηρίζει τις επιδιώξεις του κεφαλαίου στον ανταγωνισµό µε άλλα µονοπώλια άλλων χωρών. Γι’ αυτό και βάζει πλάτη στα επικίνδυνα πολεµικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην περιοχή. Παίρνει µέρος στις µεγάλες κόντρες µεταξύ των ιµπεριαλιστών ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσίας, Κίνας και άλλων καπιταλιστικών κρατών.
  • Οδυσσέας Ελύτης
  • Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!
  • Τελικά τον Ιούλη του 1974, κάτω από το βάρος της Κυπριακής τραγωδίας, στην οποία η χούντα πρωτοστάτησε, και την τουρκική εισβολή και κατοχή που ακολούθησαν, αλλά και λόγω των αναγκών του ίδιου του συστήµατος, το στρατιωτικό καθεστώς κατέρρευσε, ως αποτέλεσµα του συµβιβασµού που επήλθε ανάµεσα στις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και του αστικού πολιτικού κόσµου από τη µία και τη χουντική διακυβέρνηση από την άλλη.
  • Το απόγευµα της Τετάρτης (14/11/1973), ξεκινά η κατάληψη του Πολυτεχνείου. Φτιάχνεται ο πρώτος ραδιοφωνικός ποµπός, αρκετός κόσµος µαζεύεται γύρω απ’ το Πολυτεχνείο έως το βράδυ.
  • Έτσι, φτάσαµε στον Νοέµβρη του ’73 και την κατάληψη του Πoλυτεχνείου, που δεν ήρθε σαν “κεραυνός εν αιθρία” αλλά ήταν η κορύφωση όλης της προηγούµενης αγωνιστικής πορείας του λαϊκού και του νεολαιίστικου κινήµατος.
  • Αγωνιστικές κινητοποιήσεις οργανώνονται και από αγρότες σε ορισµένους χώρους, γίνονται συλλαλητήρια εναντίον των απαλλοτριώσεων γης που εφαρµόζονταν για την εγκατάσταση µονοπωλιακών οµίλων (π.χ. ΠΕΤΡΟΛΑ).
  • Στα τέλη του 1971 και καθώς εξελίσσεται διεθνής καπιταλιστική οικονοµική κρίση (η λεγόµενη “πετρελαϊκή”), ο αντιδικτατορικός αγώνας αρχίζει να σηµειώνει άνοδο.
  • Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και καθώς αναπτύσσονται οι Οργανώσεις τους, ιδρύονται οι αντιδικτατορικές Οργανώσεις: Η Ενιαία Συνδικαλιστική Αντιδικτατορική Κίνηση – ΕΣΑΚ (τον Απρίλη του ’68), αργότερα η Αντιδικτατορική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας (Αντι-ΕΦΕΕ) και η Μαθητική Οργάνωση Δηµοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (ΜΟΔΝΕ).
  • Το ΚΚΕ, µετά τη 12η Ολοµέλεια της Κεντρικής Επιτροπής (Φλεβάρης 1968), άρχισε να ανασυγκροτεί τις παράνοµες Οργανώσεις του, να ξεκαθαρίζει τις γραµµές του απ’ τους οπορτουνιστές που ήθελαν να το διαλύσουν, στο όνοµα της “ανανέωσής” του. Ξεκινά η κυκλοφορία του παράνοµου “Ριζοσπάστη”.
  • Η κλιµάκωση του αγώνα
  • Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ οργανώνουν τον αντιδικτατορικό αγώνα
  • Η διακυβέρνηση της χώρας, την 21η Απριλίου 1967, πέρασε από τα αστικά κόµµατα σε τµήµατα δυνάµεων του στρατού. Το πραξικόπηµα έγινε στο όνοµα του υποτιθέµενου “κοµµουνιστικού κινδύνου”. Αποδείχθηκε, για µια ακόµη φορά, πως ο αντικοµµουνισµός είναι πάντοτε προποµπός συνολικότερων αντιλαϊκών σχεδίων, έχει στο στόχαστρο συνολικά τον λαό, τη νεολαία, το κίνηµα. Οι λόγοι που επέβαλαν τη δικτατορία ήταν η ανάγκη του αστικού πολιτικού συστήµατος να προσπαθήσει να υπερβεί τις αντιθέσεις του, αλλά και για να στηριχτούν οι επιδιώξεις του αµερικανο-ΝΑΤΟικού ιµπεριαλισµού στην περιοχή.
  • Ο ξεσηκωµός του Πολυτεχνείου, τον Νοέµβρη του 1973, αποτελεί πολύτιµη πηγή πείρας για τους σηµερινούς και τους αυριανούς µας αγώνες. Και φέτος θα βρεθούν αυτοί που θα εµφανίζονται σαν τιµητές του Πολυτεχνείου την ίδια ώρα που µε την πολιτική τους τσακίζουν τη ζωή των εργαζοµένων και της νεολαίας. Αυτό κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Άλλοι µε διάφορους τρόπους θα διαστρεβλώνουν τα συµπεράσµατα απ’ τον ξεσηκωµό, για να δικαιολογούν τη βάρβαρη πολιτική τους. Αυτό κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Και φέτος θα βγουν από τις τρύπες τους οι νοσταλγοί της χούντας και των βασανιστών της να κάνουν λόγο για “µύθο” του Πολυτεχνείου, αλλά και για τα “καλά” της χούντας. Αυτό κάνει η ναζιστική εγκληµατική Χρυσή Αυγή και άλλοι. Ποια είναι όµως η αλήθεια;
  • Ολόκληρη η ανακοίνωση:
  • Αναβαθµίζει την αµερικάνικη βάση της Σούδας, το βασικό ορµητήριο για τους πολέµους στη Μέση Ανατολή, παζαρεύει τη δηµιουργία νέων βάσεων στη χώρα µας. Μετατρέπει την Αλεξανδρούπολη σε ΝΑΤΟλκό ορµητήριο.
  • Συγκαλύπτει τα σχέδια αξιοποίησης της βάσης του Άραξου για την αποθήκευση πυρηνικών όπλων.
  • Φορτώνει στις πλάτες του λαού 2,4 δισ. δολάρια για την αναβάθµιση των «F-16». Η δαπάνη αυτή δεν έχει καµιά σχέση µε την άµυνα της χώρας. Οι ίδιες οι ΗΠΑ λένε ανοιχτά ότι η αναβάθµιση γίνεται για την πιο αποτελεσµατική εµπλοκή της Ελλάδας στους πολέµους του ΝΑΤΟ.Οι κόντρες µεταξύ των ιµπεριαλιστών και των αστικών τάξεων κάθε χώρας για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στα πετρέλαια, το φυσικό αέριο και τους ενεργειακούς δρόµους της περιοχής µπορούν να οδηγήσουν σε γενίκευση του ιµπεριαλιστικού πολέµου.ΝΑΤΟ σηµαίνει χούντες και πολέµοι!
  • Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ µπλέκει το λαό στα επικίνδυνα πολεµικά σχέδια στην περιοχή καλλιεργώντας την αφέλεια ότι το ΝΑΤΟ µας “προστατεύει”.
  • Όλα αυτά γίνονται στο όνοµα της “γεωστρατηγικής αναβάθµισης” της Ελλάδας και µε τη συµφωνία όλων των κοµµάτων, πλην του ΚΚΕ. Οι στόχοι της κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας είναι εχθρικοί για τη νεολαία και τον λαό. Αφορούν αποκλειστικά τα κέρδη, το κοµµάτι από την πίτα που θέλουν να πάρουν οι µεγάλοι επιχειρηµατικοί όµιλοι της Ελλάδας. Τίποτα θετικό δεν προµηνύει η πιο βαθιά εµπλοκή της Ελλάδας στους ανταγωνισµούς και τους πολέμους των ιµπεριαλιστών. Κέρδισε κάτι ο ελληνικός λαός από τη συµµετοχή της Ελλάδας στους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Συρία;
  • Η στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα έχει τη σφραγίδα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.
  • Η εισβολή και η κατοχή του 37% της Κύπρου έχουν τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ.
  • Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο έχει δώσει αέρα στα πανιά των διεκδικήσεων εκ µέρους της τουρκικής πλουτοκρατίας.
  • Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα στο Αιγαίο.Δεν θα γίνουµε κρέας για τα κανόνια των εκµεταλλευτών! Παλεύουµε µε τη δική µας σηµαία, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας. Οι λαοί µε τον αγώνα τους και την αλληλεγγύη τους µπορούν να ανοίξουν έναν ριζικά διαφορετικό δρόµο σε ρήξη µε την εξουσία του κεφαλαίου, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.Ο λαός, η νεολαία, όταν είµαστε οργανωµένοι και ενωµένοι, όταν ξέρουµε γιατί παλεύουµε, µπορούµε να ξεπεράσουµε κάθε δυσκολία. Μπορούµε να αποκτήσουµε τεράστια δύναµη! Βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγµατικό αντίπαλο: την εξουσία του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Σήµερα έχουµε περισσότερες αποδείξεις. “Σωτήρες” και “εύκολες λύσεις” δεν υπάρχουν. Παίρνουµε τη ζωή µας στα δικά µας χέρια. Συνεχίζουµε την πάλη για να ανατρέψουµε τη δικτατορία των µονοπωλίων, για να κατακτήσει ο λαός την εξουσία και να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει!
  • Ο 20ός αιώνας “άνοιξε” µε την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στη Ρωσία. Ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας νέων σοσιαλιστικών επαναστάσεων, που θα οδηγήσουν ξανά την ανθρωπότητα στην πρόοδο! Η κατάργηση της εκµετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο σοσιαλισµός, είναι το µέλλον!»
  • Παλεύουµε για µία κοινωνία χωρίς κρίσεις, πολέµους, εκµετάλλευση
  • Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και οι καπιταλιστές µετράνε µόνο τα κέρδη τους, τους τζίρους και τα συµφέροντά τους. Στέλνουν τους λαούς να χύσουν το αίµα τους για ξένα προς τις ανάγκες τους συµφέροντα.

Η ΕΕΔΥΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

H  EEΔΥΕ  ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

untitled

«Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών»

Σε ανακοίνωσή της για την επέτειο του Πολυτεχνείου, η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) σημειώνει:

«Η Ελ­λη­νι­κή Επι­τρο­πή για τη Διε­θνή Ύφεση και Ει­ρή­νη (ΕΕΔΥΕ) τιμά και φέτος την επέτειο του ηρωικού ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου, τους αγωνιστές που θυσιάστηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν στον αγώνα ενάντια στην αμερικανοκίνητη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απρίλη 1967.

Τα συνθήματα της πύλης του Πολυτεχνείου ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ, το σύνθημα Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία που δονούσε τις αντιδικτατορικές διαδηλώσεις, είναι και σήμερα ζωντανά και όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρα, γιατί:

  • Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία, δεινοπαθούν κάτω από τα αλλεπάλληλα αντιλαϊκά μέτρα, το φόρτωμα των βαρών της καπιταλιστικής κρίσης στις δικές τους πλάτες.
  • Η χώρα μας εμπλέκεται, ολοένα και περισσότερο, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.Η ΕΕΔΥΕ, οι αγωνιστές του αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος πανελλαδικά θα συνδυάσουν τη δράση τους για το 18ο Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ με τη μαχητική συμμετοχή στις αντιιμπεριαλιστικές εκδηλώσεις και πορείες στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα και τις αντίστοιχες σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Τιμάμε την εξέγερση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ δυναμώνοντας τον αγώνα για:
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει βαριές ευθύνες, γιατί και με τη συμφωνία των άλλων αστικών κομμάτων, παραχωρεί τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις το σύνολο των υποδομών και τις ένοπλες δυνάμεις για να εξυπηρετηθούν οι επιδρομές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή μας. Ονομάζει «γεωστρατηγική αναβάθμιση» τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο θανάτου και θέτει σε μεγάλους κινδύνους το λαό προς όφελος των εγχώριων και διεθνών επιχειρηματικών ομίλων.
  • Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους – Καμιά αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα καθορίζουν.
  • Να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ευρωατλαντικές βάσεις και στρατηγεία που υπάρχουν στην Ελλάδα.
  • Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις που συμμετέχουν σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο εξωτερικό.
  • Να καταργηθούν όλα τα πυρηνικά όπλα – Να απαγορευτούν οι πυρηνικές δοκιμές.
  • Αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ με το λαό αφέντη στον τόπο του.
  • Όχι στη συμφωνία κυβέρνησης – ΗΠΑ.
  • Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών».

Αύριο Πέμπτη 9 Νοέμβρη τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ

9noembrh-afisa-1

Σε συλλαλητήρια την Πέμπτη 9 Νοέμβρη, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, καλεί το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο. Στην Αθήνα η κινητοποίηση θα γίνει στις 6.30 μ.μ. στο Σύνταγμα και στη Θεσσαλονίκη την ίδια ώρα στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Απέναντι στα παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα που περιλαμβάνει το «πακέτο» της «δίκαιης ανάπτυξης», μπροστά στην 3η «αξιολόγηση» και τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2018, αλλά και ενάντια στη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, το ΠΑΜΕ καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων, της νεολαίας, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων να αντιτάξουν τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και του λαού, να συμβάλουν στην άνοδο των αγώνων για την αντεπίθεση. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

«Με παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα χτίζουν την ανάκαμψη, τσακίζουν τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου», τονίζει η ΠΑΣΕΒΕ και καλεί σε μαζική συμμετοχή.

Κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση απευθύνουν το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας, η ΕΕΔΥΕη Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, η Κίνηση για την Εθνικής Άμυνα (ΚΕΘΑ), η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση ΠυροσβεστώνΣε μαζική συμμετοχή καλεί τους απόστρατους των Σωμάτων Ασφαλείας η Πρωτοβουλία Αποστράτων ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της ΚΕΘΑ.

Για την Αθήνα έχουν οριστεί προσυγκεντρώσεις στις 6 μ.μ., στις πλατείες Κάνιγγος, Ομονοίας, Μοναστηρακίου και στα Προπύλαια.

Στην κινητοποίηση της Αθήνας θα παραβρεθεί ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

    ********************       *******************************        ********************
100 χρόνια από την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση (βίντεο)

«Οκτώβης 1940» ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

«Οκτώβρης 1940″
Του Γιάννη Ρίτσου

depositphotos_37573835-Vintage-windows-with-open-wooden-shutters-and-fresh-flowers
Ανοίγουν τα παράθυρα
images5E90QJQH
κι όσοι μένουν χαιρετούν αυτούς που φεύγουν
77835
και φεύγουν όλοι.
Γέμισαν οι πόλεις τύμπανα και σημαίες.
Ορθή η αυγή σημαιοστολίζει τα όνειρά μας
κι η Ελλάδα λάμπει μες στα φώτα των ονείρων μας .
3a-08
Ο ήλιος πλυμένος
με το καθάριο πρόσωπο στραμμένο στον άνθρωπο,
χαιρετάει τους δρόμους που τραβούν στη μάχη.
images70FHYE41
Αυτοκίνητα περνούν γεμάτα πλήθος.
 untitled
Αποχαιρετιούνται στις πόρτες και γελάνε
imagesLL6LFLKE
ύστερα ακούγονται τ’ άρβυλα στην άσφαλτο,
το μεγάλο τραγούδι των αντρίκιων βημάτων
που μακραίνει και σβήνει στο βάθος του δρόμου,
ως το βραδινό σταθμό με τα χαμηλωμένα φώτα.
untitled
Εκεί τα τρένα περιμένουνε
σφυρίζουν για λίγο έξω από την πόλη,
ακούγονται οι αποχαιρετιστήριοι πυροβολισμοί
κι ύστερα όλα σωπαίνουν και περιμένουν.
images563GQ3QL
Διαβάζουμε τα τελευταία παραρτήματα:
Νικούμε. Νικούμε.
Πάντα νικάει το δίκιο!
imagesN72GA3VS
Μια μέρα θα νικήσει ο άνθρωπος.
Μια μέρα η λευτεριά θα νικήσει τον πόλεμο.
Μια μέρα θα νικήσουμε για πάντα.

Αθήνα, Νοέμβριος 1940, Γιάννης Ρίτσος

«ΟΚΤΩΒΡΗΣ» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΟΚΤΩΒΡΗΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

1917-2017-100-Oktovriani-Lenin

΄Ενας φθινοπωρινός μήνας με αναμονές, μ’ έναν ήλιο από το πρώτο λεπτό της ημέρας μέχρι την ολοκλήρωση της τελευταίας κόκκινης αχτίδας του ήλιου που υποσχόταν τον Οκτώβρη λαμπρό και φωτεινό.

Τις δυο πρώτες εβδομάδες τις έζησα κάνοντας επισκέψεις σε διάφορες πόλεις και χωριά της Μεσσηνίας με τον σκηνοθέτη, Γιάννη Κατωμερή, ο οποίος κινηματογραφεί σε διάφορα σημεία μια ταινία και έτυχε να αναφερθούμε συχνά στον Οκτώβρη του 1917.

Ο Οκτώβρης απ’ όπου κι αν περνάει, σε όποιο μέρος της γης και αν βρίσκεται, όποια φυλή, έθνος, γλώσσα κι αν μιλάνε, όποια δουλειά, η επάγγελμα και αν ασκούν, έχει επηρεάσει κι εξακολουθεί να επηρεάζει την ύπαρξή τους στον παρόντα χρόνο.

Ακριβώς στη μέση του Οκτώβρη 2017 επιβεβαιώθηκαν τα 100 ιστορικά του χρόνια στην αίθουσα του ΚΚΕ από έναν Μεξικάνο (κάποτε που βρισκόμουν στην πρωτεύουσα του Μεξικού είδα τη μεγαλύτερη και δυναμικότερη απεργία εκπαιδευτικών) μέχρι τον σύντροφο που είχε έρθει Τουρκία, από την συντρόφισσα Μπουλέλουα, από το Νοτιοαφρικανικό ΚΚ, την Ιταλίδα σ’ εκείνη από την Ουγγαρία μέχρι το σύντροφο από τη Ρωσία μέχρι εκείνον από τη Λετονία, από την Ισπανία στην Ιρλανδία, συμπληρώνοντας μια δεκάδα ομιλητές για τον Οκτώβρη του 1917 γεμάτο προβλήματα όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά των λαών από τους οποίους προέρχονταν, και τελικά όλου του κόσμου.

Η κομμουνιστική πολιτική είναι συνδεδεμένη και με τον πολιτισμό σε όλες του τις εκφράσεις αρχίζοντας από το ζωντανό και γραπτό λόγο, τη ζωγραφική και όλες τις άλλες μέχρι που συμπεριέλαβε τον κινηματογράφο.

Και αυτό ακούστηκε από τον μεταφρασμένο λόγο, τον ίδιο μεταγραμμένο στο πεντάγραμμο που τον μετατρέπει σε μουσικό, κι έτσι οι παρευρισκόμενοι στην Αίθουσα Συνεδρίων απόλαυσαν μουσικά όργανα και εκπαιδευμένες φωνές, όχι μόνο εκφραζόμενες στα ελληνικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες.

Ήταν μια συνάντηση που συγκινούσε και ευχαριστούσε τους ακροατές.

Η σχέση της μουσικής αναπτύχθηκε σε αυτή που ονομάστηκε κλασική και που το ΚΚΕ μας πρόσφερε μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Κυριακή στις 18 του Οκτώβρη, στα 100 του χρόνια.

Οι μουσικοσυνθέτες ήταν οι μεγάλοι Σοβιετικοί Ρώσοι παγκόσμια γνωστοί, Σεργκέι Προκόφιεφ, (1891 – 1953) Ντμίτρι Σοστακόβιτς, (1906 – 1975) και ο Αράμ Χατσατουριάν, (1903 – 1982)

 Την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και διηύθυνε ο Αλέξανδρος Μυράτ, παγκόσμια γνωστός και τιμημένος με ανώτατα βραβεία, ο οποίος πρόσφερε επίσης τις υπέροχες ικανότητές του στην Ελλάδα, στο ίδιο Μέγαρο και στην Καμεράτα, πριν από μερικές δεκαετίες..

Στην πλατεία και τα υπερώα δεν υπήρξε καμιά άδεια καρέκλα και τα χειροκροτήματα των θεατών/ακροατών σε χρονική διάρκεια και δύναμη υπήρξαν ευχαριστίες για την απόλαυση και τη συνύπαρξη  των πάντων.

 

 

 

 

 

ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;) της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;)
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί πότε και πού εμφανίστηκε το πολιτικό λεξιλόγιο. Στην Ιλιάδα ή στην Οδύσσεια; Κάποιος συγγενής μου είπε κάποτε πως ο Όμηρος, ο οποίος ήταν πρακτορείο ειδήσεων. Επομένως τα γραπτά του ήταν ένα σύνολο πληροφοριών που επεξεργαζόταν εκείνος.
Ακούστηκε σαν ανέκδοτο.
Με το πέρασμα του χρόνου και το είδος του γραπτού λόγου άρχισα να αναρωτιέμαι αν η πολιτική ορολογία ήταν αποτέλεσμα του Μαρξισμού (Καρλ Μαρξ (1818-1883) του Λενινισμού, (Βλαδιμίρ Λένιν 1870-1924), ή και του Τροτσικισμού (Λέων Τρότσκι (1879-1940).
Αγνοώντας τη ρωσική γλώσσα δεν μπορούσα ούτε μπορώ να αποφασίσω αν οι μεταφραστές τους ήταν πλήρως γνώστες των δυο αυτών γλωσσών ή παράφρασαν κάποιους πρωτοφανείς όρους.
Όσον αφορά στην ελληνική γλώσσα, είχα επιλέξει τον αστισμό, τους αστούς, την αστική οικονομία, και απαριθμώντας τις σημαντικές υποδιαιρέσεις κοινωνία, οικονομία που δημιουργούν την εκάστοτε πολιτική: κοινωνία, (society, economy, politics), από τις οποίες το κύριο παράδειγμα ήταν/είναι η αστική οικονομία, που παρήχθη από τη λέξη Άστυ.
Άστυ ήταν η πρωτεύουσα μιας μερίδας κάθε ομόγλωσσου και εθνικού συνόλου πολιτών, ιδιοκτητών των οποίων τα γεωργικά και χειρονακτικά έργα τα ανέθεταν σε εκείνους που κατοικούσαν έξω από τα όρια του Άστεως.
Οι αστοί τους εκμεταλλεύονταν υπέρ των κερδών τους διαμέσου του χρόνου εργασίας, του είδους παραγωγής προϊόντων και κατασκευών, δημιουργώντας την αστική οικονομική πολιτική.
Με αυτό τον τρόπο προσπαθούσα να βρω τη ρίζα και την καταγωγή διαφόρων συστημάτων με τα οποία επιβάλλονταν και κυριαρχούσαν πάνω στους λαούς.
Αυτά μου ήρθαν στο νου σε μια συνάντηση που παραβρέθηκα. Ο ομιλητής
προερχόταν από μια χώρα της Λατινικής Αμερικής, εύγλωττος και εξαιρετικά γνώστης των θεμάτων στα οποία αναφερόταν, έχοντας δίπλα του μια σύγχρονη εκπαιδευμένη νεαρή ερμηνεύτρια.
Κάποια στιγμή τον διέκοψε μια ακροάτρια και τον ρώτησε κάτι δυσνόητο.
Εκείνος της απάντησε μ’ ένα πλήρες οικονομικό και πολιτικό λεξιλόγιο.
Και οι δυο μ’ επανάφεραν στον πιο πάνω συλλογισμό.
Ο καπιταλισμός, ο οποίος επαναλαμβανόταν, είναι ο όρος αστισμός αφού η πρωτεύουσα, στις γλώσσες από το λατινικό γλωσσικό δέντρο, λέγεται  Capital και η οικονομική τακτική τους είναι capitalism.
Οι πιο γνωστές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ένα Άστυ όπως κι εμείς την Αθήνα,
Όσο μεγάλη και αν είναι η Θεσσαλονίκη, το Μπέρμινκγχαμ. Η Φρανκφούρτη, η Νεάπολη, το Μάλμο έχουν ένα άστυ την αντίστοιχη πρωτεύουσα των χωρών τους, Λονδίνο, Βερολίνο, Ρώμη, Στοκχόλμη, και ακολούθως αστική οικονομική πολιτική.

Το ερώτημα παραμένει γιατί οι σωστές απαντήσεις δεν είναι ατομικές.

 

 

 

50 χρόνια από τη δολοφονία του ΤΣΕ ..!

untitled
Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται στις 9 Οκτώβρη από τότε που ο Τσε Γκεβάρα, όντας τραυματίας και κρατούμενος από την προηγούμενη μέρα, δολοφονείται στη Βολιβία μετά από εντολή της CIA. Υπήρξε ένας ξεχωριστός κομμουνιστής επαναστάτης, διεθνιστής, από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης στην Κούβα, που το παράδειγμά του εξακολουθεί να εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες των εργατών, των λαϊκών ανθρώπων όλου του κόσμου που παλεύουν για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, της κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

 

Ο Τσε γεννήθηκε ως Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (με πατέρα τον Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς, με ιρλανδικές ρίζες, και μητέρα την Σέλια ντε λα Σέρνα, με ισπανικές) στο Ροζάριο της Αργεντινής, στις 14 Ιούνη 1928, και σπούδασε Ιατρική. Από τα μετεφηβικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες, ταξιδεύει δύο φορές στη Λατινική Αμερική, γνωρίζει τα βάσανα των απλών ανθρώπων και το 1954 βρίσκεται στη Γουατεμάλα, όπου θα συμμετάσχει ενεργά στην υπεράσπιση της φιλολαϊκής κυβέρνησης του Γιάκομπο Αρμπενς, που χτυπιέται από την ξένη επέμβαση. Μετά το ματοκύλισμα στη Γουατεμάλα, περνάει στο Μεξικό, συναντιέται για πρώτη φορά με τον Φιντέλ Κάστρο, προσχωρεί στο επαναστατικό του τμήμα και στα 83 άτομα που θα αποτελέσουν την αποστολή του πλοιάριου «Γκράνμα» και συμμετέχει στον ένοπλο αγώνα που θα οδηγήσει στην ανατροπή του δικτάτορα Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959.

Πήρε την κουβανική υπηκοότητα και υπηρέτησε την Κουβανική Επανάσταση από διάφορες θέσεις. Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, υπουργός Βιομηχανίας και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Προγραμματισμού και στην εισβολή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στον Κόλπο των Χοίρων, τον Απρίλη του 1961, διοικητής των στρατευμάτων στο Πινάρ ντελ Ρίο. Στις 14 Μάρτη 1965 κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του. Στις 3 Οκτώβρη 1965 ο Φιντέλ Κάστρο, στην ιδρυτική συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, θα διαβάσει το αποχαιρετιστήριο γράμμα του φεύγοντας για τη Βολιβία, για να φουντώσει το επαναστατικό κίνημα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Σε αυτό σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Αφήνω εδώ το λαό που με δέχτηκε σαν γιο του και αυτό μου προξενεί πόνο στην ψυχή μου. Παίρνω μαζί μου στα νέα πεδία των μαχών την πίστη, που εσύ μου ενέπνευσες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, τη συναίσθηση ότι εκπληρώνω το πιο ιερό καθήκον μου: Να αγωνιστώ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, όπου κι αν υπάρχει. Αυτό μου δυναμώνει την πεποίθηση και πολλαπλά μου γιατρεύει κάθε πόνο».

Ο Τσε, παράλληλα με τη φλόγα του επαναστάτη μαχητή που αφειδώλευτα έδινε την κάθε ικμάδα της ύπαρξής του στον αγώνα, ανέδειξε την τεράστια αξία της μελέτης, της γνώσης και της πρακτικής εφαρμογής της κορυφαίας θεωρίας απελευθέρωσης των εργατών, του μαρξισμού – λενινισμού. Και το έκανε με το προσωπικό του παράδειγμα, την αυτομόρφωσή του. Σε όποιον τομέα και αν χρεώθηκε, μελέτησε βαθιά, με οδηγό αυτό το εργαλείο.

82636
Η συμβολή του στα ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού

Από αυτή την σκοπιά, παρουσιάζουμε σήμερα ένα δείγμα από τα πολλά άρθρα και γραπτά που άφησε ο Τσε ως παρακαταθήκη. Ως ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και υπουργός Βιομηχανίας (1961) είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επεξεργασία πολιτικών κατευθύνσεων που αφορούν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στην Κούβα τη δεκαετία του 1960. Η μαρξιστική – λενινιστική του κατάρτιση του επέτρεψε να προσεγγίσει – με εργαλείο την επαναστατική θεωρία – σημαντικά και κρίσιμα προβλήματα που αφορούν την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ιδιαίτερα τη σοσιαλιστική οικονομία.

Την ίδια περίοδο επισκέφτηκε ως επικεφαλής της κουβανέζικης αντιπροσωπείας μια σειρά σοσιαλιστικές χώρες, ανάμεσά τους την ΕΣΣΔ, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, τη Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, και μελέτησε ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Σε αυτό το πλαίσιο, αντιμετώπισε με κριτικό πνεύμα μεταρρυθμίσεις και πολιτικές που ακολουθούνταν τη δεκαετία του 1960 στην ΕΣΣΔ και σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Το απόσπασμα από άρθρο που παρουσιάζουμε αναδημοσιεύεται από αφιέρωμα της εφημερίδας στις 13/1/2013 και αφορά τη λειτουργία των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Η βιομηχανία μας, Οικονομική Επιθεώρηση», τεύχος Νο. 5 του Φεβρουαρίου του 1964, και μεταφράστηκε από τα Ισπανικά από την επίσημη ιστοσελίδα του «Κέντρου Μελετών Τσε Γκουεβάρα» της Κούβας (http://cheguevara.cubasi.cu).

Για το νόμο της αξίας

«Κατανοούμε ότι για ένα χρονικό διάστημα οι κατηγορίες του καπιταλισμού διατηρούνται και ότι το διάστημα αυτό δεν μπορεί να καθοριστεί από πριν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όμως της μεταβατικής περιόδου είναι αυτά μιας κοινωνίας που σπάει τα παλιά δεσμά της, για να μπει γρήγορα στο καινούργιο στάδιο. Η τάση πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μας, η εξάλειψη όσο το δυνατόν πιο σθεναρά των παλιών κατηγοριών, όπως η αγορά, το χρήμα και ως εκ τούτου ο μοχλός του υλικού κινήτρου ή – για να το πούμε καλύτερα – οι συνθήκες που προκαλούν την ύπαρξή του. Το αντίθετο θα σήμαινε ότι το καθήκον της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μια καθυστερημένη κοινωνία είναι ένα είδος ιστορικού ατυχήματος και ότι οι ηγέτες, για να επανορθώσουν το σφάλμα, πρέπει να αφιερωθούν στην εμπέδωση όλων των κατηγοριών που ενυπάρχουν στην ενδιάμεση κοινωνία, αφήνοντας μονάχα σαν βάσεις της καινούργιας κοινωνίας την κατανομή των εσόδων ανάλογα με την εργασία και την τάση εξάλειψης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί, σαν παράγοντας της ανάπτυξης της γιγάντιας συνειδησιακής αλλαγής που είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το μεταβατικό στάδιο, αλλαγής που θα πρέπει να συντελείται με την πολύμορφη δράση όλων των καινούργιων σχέσεων, τη διαπαιδαγώγηση και τη σοσιαλιστική ηθική, όταν λάβουμε υπόψη μας την ατομικιστική νοοτροπία που το άμεσο υλικό κίνητρο δημιουργεί στη συνείδηση, φρενάροντας την ανάπτυξη του ανθρώπου σαν κοινωνικού όντος.

Για να συνοψίσουμε τις διαφωνίες μας:

Θεωρούμε το νόμο της αξίας σαν μερικά υπαρκτό, εξαιτίας των υπολειμμάτων της εμπορευματικής κοινωνίας που παραμένουν και που αντανακλώνται στον τύπο ανταλλαγής που πραγματοποιείται ανάμεσα στο κράτος – προμηθευτή και τον καταναλωτή. Πιστεύουμε ότι ειδικά σε μια κοινωνία με πολύ ανεπτυγμένο εξωτερικό εμπόριο, όπως η δική μας, ο νόμος της αξίας σε παγκόσμια κλίμακα πρέπει να αναγνωριστεί σαν ένα γεγονός που κυριαρχεί στις εμπορικές σχέσεις, ακόμα και στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο και αναγνωρίζουμε την ανάγκη να περάσει αυτό το εμπόριο σε μορφές πιο αναπτυγμένες στις χώρες της καινούργιας κοινωνίας, εμποδίζοντας να γίνουν βαθύτερες οι διαφορές ανάμεσα στις αναπτυγμένες χώρες και τις πιο καθυστερημένες με την εμπορική ανταλλαγή. Με άλλα λόγια, πρέπει να βρούμε εμπορικούς τύπους που να επιτρέπουν τη χρηματοδότηση βιομηχανικών επενδύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες, ακόμα και αν έρθουμε σε αντίθεση με τα συστήματα τιμών που υπάρχουν στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά, πράγμα που θα επιτρέψει την όσο το δυνατό περισσότερο ισόμετρη πρόοδο ολόκληρου του σοσιαλιστικού στρατοπέδου με φυσικές συνέπειες τον περιορισμό των ανωμαλιών και την πρόσδοση μιας συνοχής στο πνεύμα του προλεταριακού διεθνισμού (η πρόσφατη συμφωνία ανάμεσα στην Κούβα και την ΕΣΣΔ είναι ένα δείγμα για το τι μπορεί να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση). Αρνιόμαστε τη δυνατότητα της συνειδητής χρησιμοποίησης του νόμου της αξίας, στηριζόμενοι στη μη ύπαρξη μιας ελεύθερης αγοράς που να εκφράζει αυτόματα την αντίθεση ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή, αρνιόμαστε την ύπαρξη κατηγορίας εμπορευμάτων στη σχέση ανάμεσα σε κρατικές επιχειρήσεις και θεωρούμε όλους τους οργανισμούς τμήμα της ενιαίας μεγάλης επιχείρησης που είναι το κράτος (παρόλο που στην πράξη δε συμβαίνει ακόμη αυτό στη χώρα μας). Ο νόμος της αξίας και το πλάνο είναι δύο όροι που συνδέονται από μιαν αντίθεση και τη λύση της. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ο συγκεντρωτικός σχεδιασμός είναι ο τρόπος ύπαρξης της σοσιαλιστικής κοινωνίας, η κατηγορία που την ορίζει και το σημείο όπου η συνείδηση του ανθρώπου κατορθώνει επιτέλους να συνθέσει και να κατευθύνει την οικονομία προς το στόχο της, την πλήρη απελευθέρωση του ανθρώπινου όντος μέσα στα πλαίσια της κομμουνιστικής κοινωνίας».

ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΕ

613554

Με αφορμή αυτήν την επέτειο του θανάτου του Τσε, η Τομεακή Οργάνωση Πειραιά της ΚΝΕ διοργανώνει εκδήλωση σήμερα Κυριακή 8 Οκτώβρη, στις 7 μ.μ., στο «Κρεμλίνο» (Καραΐσκου 119). Θα μιλήσει ο Μανώλης Ραπανάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της ΟΠ Αττικής

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (3)

 ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (3)

2028-rsz_61_l

Οι αναμνήσεις του καθενός σβήνουν, προφανώς, όταν σβήνει ο ίδιος που τις κουβαλάει μαζί του άοσμες, αθέατες και άηχες

Ο χρόνος άλλοτε τις διατηρεί αλώβητες, αναλλοίωτες, ακέραιες και κάποιες τις εμπλουτίζει, τις ανανεώνει, τις περιλούζει με δάκρυα ή τις καλύπτει με πένθιμο διαμπερές τούλι.

Κάποιες από τις αναμνήσεις επαναλαμβάνονται μέσα στο χρόνο και άλλες επιστρέφουν στην αφετηρία τους.

Μερικές είναι τόσο προσωπικές που παραμένουν ασύμβατες.

΄Άλλες είναι ανώνυμες και άλλες φέρουν τίτλους.

Στην τελευταία διάκριση ανήκει μια που η επωνυμία της είναι δοσμένη από τον χαμένο διανοούμενο, σκηνοθέτη, συγγραφέα, χρονογράφο, αγωνιστή και  φίλο, τον Νίκο Αντωνάκο, όταν κάθε φορά που αναφερόμασταν σε αναξιοποίητα υλικά μας, σε διάφορες μορφές, μου έλεγε: γι’ αυτά υπάρχουν τα συρτάρια και τα ράφια.

Σε αυτά παραμένουν άγνωστα αδημοσίευτα γραπτά που δημιουργούν, επιμηκύνουν  ή πολλαπλασιάζουν την απογοήτευση, την κατάθλιψη ή διάφορα άλλα συναισθήματα εκείνων που στοιβάζονται στα συρτάρια και τα ράφια.

Προσωπικά οι αναμνήσεις που παράγουν τα χειρόγραφα με καταθλίβουν θυμίζοντάς μου τις επανειλημμένες σχετικές συζητήσεις με τον Νίκο Αντωνάκο.

Η τελευταία εμπειρία ήταν οι τελευταίες φωτογραφίες από το νησί της Πάτμου. που δημοσιεύτηκαν τελευταία στον Τύπο και μου θύμισαν «Τ ομορφόπαιδο», ένα χειρόγραφο μυθιστόρημα που το μετέτρεψα σε Χολιγουντιανό σενάριο το μήνα και το χρόνο, 1967, της απάνθρωπης χούντας.

Και ακόμα την περιήγησης μας με την αδελφή μου σε λόφους και, βουνοκορφές με τα ξωκλήσια, τάματα των οικογενειών ναυτικών που τα βρίσκαμε λεηλατημένα, και είδαμε στο εσωτερικό ενός τοίχου να κρέμεται μια κακοποιημένη εικόνα του Αγίου Νικολάου και είπα στην αδελφή μου, ας την πάρω,
Και η αδελφή μου Σούλα απάντησε:
Θα τους στενοχωρήσεις
Ποιους;
Τους Γερμανούς. Αυτοί ως κατακτητές ήξεραν την ύπαρξη τους και τις έκλεβαν…

 

 

 

 

 

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (2)

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (2)

Οι βρυσούλες με τα δυο προηγούμενα κείμενα άνοιξαν και άφησαν τα νερά να τρέχουν σχηματίζοντας ένα ποτάμι προκαλώντας με να τα διακρίνω αν ήταν βαθιά ή ρηχά, καθαρά η βρώμικα, αν απόκλιναν κάπου και χάνονταν άγνωστο προς τα πού, αν επέστρεφαν και πόσος χρόνος μεσολαβούσε, αν στις όχθες υπήρχαν δέντρα  κι έριχναν τη σκιά τους στην επιφάνεια του, και το ρεύμα του αυτή τη φορά ανανέωνε τις αναμνήσεις μου. Ενώ διάβαζα, για πολλοστή φορά το δεύτερο τόμο του Κωνσταντίνου . Παπακωνσταντίνου (ΜΠΕΛΑΣ), «Νεκρή Μεραρχία»,  που κάλυπτε το ιστορικό ήμισυ της  δεκαετίας 1940, με θανάσιμες μάχες, φυσικές και υλικές ταλαιπωρίες, βασικές ελλείψεις διαβίωσης.  με περάσματα ποταμών και αναβάσεις βουνών σε κωμοπόλεις και χωριά στους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως, Αρκαδίας, Μεσσηνίας καθώς και Λακωνίας.

Για μια ακόμα φορά βούλιαξα στη ροή των αναμνήσεων, αναρωτώντας άηχα ποια είναι η σειρά τους, η χρονική, η ιστορική, η σημαντικότητα, η  σταθερότητα, η συχνότητα τους και πού διατηρούνται  και διαφυλάσσονται, ποια ρεύματα τις προωθούν και πώς αξιολογούνται.

Η λογοτεχνία της Αντίστασης είναι πολύτιμη και φανερώνει την μη ανοχή της κατάκτησης της πατρίδας από τον εχθρό, τη στάση των πολιτών, ανδρών και γυναικών, κάθε ηλικίας, επαγγέλματος και παιδείας, με την αδιάψευστη κατάθεση τόπου και χρόνου.

Από τη «Νεκρή Μεραρχία» η ανάμνηση της αληθινής γυναικείας συμμετοχής στην ιστορία της Αντίσασης, κράτησε μια σταθερή θέση στις αναμνήσεις μου:

 

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΝΤΑΡΤΙΣΑ

grammos

Δυσκολίες αντιμετώπιζαν οι κοπέλες. Τώρα είχαμε πολλές. Σε κάθε ομάδα δυο και τρεις. Στις υπηρεσίες πολύ περισσότερες. Στα όπλα δυσκολεύονταν. Ιδιαίτερα στη σκόπευση. Όταν ήρθαν στα τμήματα υπέφεραν γιατί οι διοικήσεις δεν έδωσαν την απαιτούμενη προσοχή στις κοπέλες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σακατευτούν. Αρρώστησαν και τις στείλαμε πάλι πίσω για να ξεκουραστούν να κάνουν ενέσεις για να συνέλθουν,,,

…Ηρωίδα της μάχης αναδείχτηκε μια αντάρτισσα από το χωριό Ποδογορά, Γορτυνίας. Η Χάρη Παπαδημητρίου, Ήταν στην ομάδα της Θεώνης Καρρά από το χωριό Δίβριτσα, Γορτυνίας. Ήταν μια κοντόσωμη κοπέλα και δεν ξεχώριζε μέχρι τότε για τίποτα. Η ομαδάρχισσα τραυματίστηκε βαριά  στην κοιλιά. Είπα να την μεταφέρουν πίσω. Όταν όμως έφθασαν σ’ ένα σημείο δεν μπορούσαν να προχωρήσουν άλλο. Τότε βλέπω τη Χάρη να παίρνει στον ώμο της τη Θεώνη και όρθια, όσο ήταν δυνατό να προχωρεί γρήγορα, να βασίζει μέσα στις λάκκες. Έβαλα τις φωνές να πέσει κάτω. Αυτή όμως συνέχισε χωρίς να λογαριάζει τις σφαίρες που σφύριζαν γύρω της. Τελικά την έβγαλε πέρα. Όμως το βράδυ η Θεώνη  πέθανε στο χωριό Μάρκου, Γορτυνίας…

…Στη μάχη της Ζαχάρως σκοτώθηκε η αδερφή του Παναγιώτα. Σε μένα έπεσε ο κλήρος να του αναγγείλω το λυπηρό γεγονός. Φάνηκε ότι το άντεξε καλά, όμως μέσα του βασανίζονταν. Ήταν το τέταρτο θύμα. Τον αδερφό του Αλέξη τον σκότωσαν οι Γερμανοί στους Μύλους, Αργολίδας, Τον άλλο αδελφό του, τον Κώστα και τον γαμπρό του Μιχόπουλο τους σκότωσε ο Βρεττάκος στο χωριό Λυκόχια. Τώρα σκοτώθηκε και η αδελφή του Παναγιώτα. Αργότερα με τις εκκαθαριστικές θα σκοτωθεί και η άλλη αδελφή του η Γιαννούλα και τέλος ο ίδιος, ΄Εζησε μόνο ο Λιάς.

****

Η επιλογή αναφορών για μια απλή αντιγραφή είναι, τουλάχιστον, εκ μέρους μου αδύνατον να πραγματοποιηθεί.
Όταν διάβασα το βιβλίο, το 1987, προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου, αλλά δεν με βοήθησε ο χρόνος. Την άλλη μέρα έφυγα από την πατρίδα μας.
Τον επόμενο χρόνο, όταν επέστρεψα, πληροφορήθηκα ότι είχε φύγει από τη ζωή. για την οποία είχε αγωνιστεί, την Πρώτη Φεβρουαρίου 1988,  σε ηλικία 63 χρόνων.

Ιωάννα Καρατζαφέρη

 

 

 

 

 

 

 

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη λλλλλλλλλλλ

Πριν λίγα χρόνιια είχα ζήσει σ’ ένα ξενοδοχείο στην
Αλακαρνισσό, που μόλις έβγαινα από την κύρια είσοδο
βρισκόμουν στη θάλασσα, που μας χώριζε από το νησί Κως.
Ήταν τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς,
Αυτό έκανε το κολύμπι μου στη θάλασσα αξιοθέατο, αφού
η θάλασσα ήταν μόνο δική μου.
Αργά τα απογεύματα και τα βραδάκια στα καφενεία και τα
φαγάδικα, οι περισσότεροι θαμώνες ήταν Έλληνες.
Έπιανα κουβέντα μαζί τους για να μάθω περισσότερα
απ’ όσα έβλεπα.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως οι πιο πολλοί
ήταν σχεδόν καιθημερινοί επισκέπτες, κυρίως από απέναντι
-το νησί της Κω- αλλά τα ιδιωτικά πλεούμενά τους ήταν
κατασκευασμένα και αγορασμένα στην Κω, όπως και εκείνα
με τα οποία έκαναν θαλάσσιες εκδρομές των τουριστών στα
δικά τους νησιά.
Τους ρωτούσα ΄αν μιλούσαν τούρκικα.
Όχι δεν τους χρειαζόταν.
Και πώς συννεοείστε;
Στα εεληνικά.
Ένας νέος, που τύχαινε να κάθεται συχνά στο ίδιο τραπέζι,
μου είπε ότι είχε έναν αδελφό που ζούσε στη Γαλλία με μια
γαλλίδα.΄Ο ίδιος συστηνόταν πάντα ως Έλληνας,
Κάποιο Κυριακάτικο απόγευμα, με τα καφενεία γεμάτα πελάτες,
βρήκα μια άδεια καρέκλα σ’ ένα τραπεζάκι, όπου καθόταν ένας
κύριος κάποιας ηλικίας
. Του ζήτησα την άδεια να καθήσω. Μου απάντησε,
θετικά στα ελληνικά.
Ύστερα απί λίγη ώρα κατακλείστηκε η παραλία και οι δρόμοι
από έναν όχλο υψώνοντας με τη φωνή τους τούρκικες σημαίες.
Τι είναι αυτοί; ρώτησα τον κύριο που μου είχε παραχωρήσει
το κάθισμα.
Γκρίζοι λύκοι.
Και τι ποσοστό είναι στη χώρα;
Περίπου οκτώ τοις εκατό, μου απάντησε και πάλι στα ελληνικά.
Αναρωτήθηκα, σιωπηλά, τι ήταν η δική μας Αλικαρνασσός.

 

 

 

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

λλλλλλλλλλλ

Με την επιστροφή μου στην πατρίδα μας, μετά την πτώση της χούντας το 1974, ένιωθα την επιθυμία να συναντήσω, γνωστούς εντός κι εκτός, για την αντιστασιακή τους δράση, τις οδυνηρές τους εμπειρίες στις φυλακές και την απάνθρωπη επιβίωσή τους στις εξορίες.

Η πρώτη σκέψη μου ήταν μια επίσκεψη στην Καισαριανή, όπου πραγματικά συνάντησα δοκιμασμένους και ονομαστούς, κάθε ηλικίας, επώνυμους και ανώνυμους, για την άρνηση τους να υποταχθούν στη δικτατορία του Μεταξά, το 1936, τους φασίστες της Γερμανικής Κατοχής και τους χουντικούς της 21ης Απριλίου 1967.

Κάποια μέρα, ύστερα από τις πολλαπλές επισκέψεις και συναντήσεις στην Καισαριανή, δέχτηκα σπίτι κάποιον σκηνοθέτη που είχε έρθει απροειδοποίητα μ’ ένα φίλο του και συνάδελφό του, τον Νίκο Αντωνάκο, με φιλικό ύφος και όμορφο πρόσωπο, γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.

Από την αρχή της συζήτησής μας ανακαλύψαμε πως γνωριζόμασταν, εκείνος από το Λονδίνο κι εγώ τη Νέα Υόρκη, από κοινά αναγνώσματα και την ύπαρξη και σχέση με το ΠΑΜ.

Η γνωριμία μας στήθηκε σταθερά πάνω στα θεμέλια της κοινής ιδεολογίας, καλλιτεχνικών τάσεων και τελευταία στην αντιστασιακή μας στάση.

Η ταυτόχρονη παρουσία μας από τις στήλες μας στο Ριζοσπάστη δυνάμωνε και επέκτεινε τα κοινά μας σημεία και με την προβολή της ταινίας του «Δεξιότερα της Δεξιάς», στο Παλλάς, πολλαπλασίασε τον αριθμό των κοινωνικών και πολιτικών φίλων.

Captureιιιιιιιιιιιιι

Ο Νίκος Αντωνάκος, σκηνοθέτης και συγγραφέας, είχε διαβάσει το μυθιστόρημα μου «Μπαζαγιάζι» (καλύπτει την πατρίδα μας από το 1936 τη δικτατορία του Μεταξά και τις επόμενες δεκαετίες σχεδόν μέχρι τη χούντα το 1967 και είχε διακαή επιθυμία να το κάνει σίριαλ για την τηλεόραση.

 

Η πρότασή του στη ΝΕΤ απορρίφθηκε εξαιτίας της πολιτικής μας θέσης.

Τα χρόνια της μακράς μας φιλίας τελείωσαν με το θάνατό του στις 3 Απριλίου, 2009 μ’ έναν απροσδόκητο τρόπο.

Καλεσμένη από το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου, στα Εξάρχεια, είχε υπάρξει πρόεδρος, σε μια εκδήλωση για τον Γιάννη Ρίτσο.

‘Όταν φτάσαμε εκεί, η αδελφή μου Σούλα κι εγώ, ο Νίκος Αντωνάκος βρισκόταν ήδη εκεί με τη δική του συντροφιά. Οι δυο μας καθίσαμε στην πρώτη σειρά.

Πρώτη ομιλήτρια ήταν η θυγατέρα του Ρίτσου, η οποία αφού τελείωσε την ομιλία της, ευχαρίστησε τους ακροατές, αναχώρησε για κάποια άλλη υποχρέωση.

Την διαδέχτηκε στο βήμα ο Νίκος που με ξάφνιασε γιατί φορούσε παλτό. Μετά από μια ή δυο παραγράφους, αφού ζήτησε συγνώμη, κάλεσε τη σύντροφό του, αγαπημένη μου φίλη, Ελένη Ζαφειρίου, δικηγόρο και υποψήφια στο δελτίο εκλογών του ΚΚΕ να ανέβει στο βήμα και να τον αντικαταστήσει στην ανάγνωση της δικής του ομιλίας που τον δυσκόλευε το κρυολόγημά του.

Ο ίδιος κατέβηκε και ήρθε και κάθισε δεξιά, δίπλα στην αδελφή μου..

Η σύντροφός του δεν είχε διαβάσει περισσότερες από μια ή δυο παραγράφους. όταν ο αγαπημένος μας Νίκος Αντωνάκος έγειρε το κεφάλι αριστερά, πάνω στον δεξιό της ώμο,

Η πολιτική του κηδεία έγινε στο Α. Κοιμητήριο της Αθήνας, και το πλήθος έφτασε στον τάφο του οδηγούμενο από τον Μπετόβεν.

 

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ Ιστορικός περίπατος για τα 100 χρόνια ζωής και δράσης

595783

 

Τις 22 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που με τη δράση του «συνόδευσε» τη δράση του ελληνικού λαού σε κάθε καμπή της Ιστορίας. Το ΣΕΗ τιμά αυτήν την επέτειο με δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στη χρονιά. Ηδη έχει πραγματοποιηθεί η παρουσίαση της διακήρυξης και η έκθεση αρχειακού υλικού.

Εκατό χρόνια γεμάτα αγώνες, θυσίες, κατακτήσεις, αλλά και γεμάτα θέατρο, προσφορά και αγάπη για την τέχνη. Πλευρές αυτής της 100χρονης πορείας θα ψηλαφιστούν στους δρόμους της Αθήνας στον ιστορικό περίπατο, με ξενάγηση από ιστορικό, που διοργανώνει το Σωματείο την Κυριακή 18 Ιούνη, στις 15.00.

Με οδηγό τα 100 χρόνια ζωής και δράσης, σελίδες μνήμης του θεάτρου και των ανθρώπων του ζωντανεύουν μέσα από μια ιστορική περιήγηση στους δρόμους της Αθήνας, όπου ξεδιπλώνονται βήμα – βήμα οι αγώνες και οι αγωνίες του λαού, οι αγώνες και οι αγωνίες του Σωματείου. Παλιοί και νέοι ηθοποιοί, παλιοί και νέοι συνδικαλιστές μοιράζονται στιγμές από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ΣΕΗ.

Οι εννιά σταθμοί του ιστορικού περιπάτου

Η αφετηρία είναι η πλατεία Εθν. Αντίστασης (πρώην Κοτζιά), στις 15.00, εκεί όπου οι ηθοποιοί έκαναν το πιο συγκροτημένο βήμα για την οργάνωσή τους, πριν από εκατό χρόνια. Σε εκείνο το μέρος βρισκόταν το Δημοτικό Θέατρο, όπου στεγάστηκαν και τα πρώτα γραφεία του Σωματείου. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, Ελένη Γερασιμίδου, από την επιτροπή εορτασμού των 100 χρόνων του ΣΕΗ, θα αναφερθεί στην ξεχωριστή σημασία αυτής της πρωτοβουλίας. Ο Στράτος Σαραντίδης, γιος του Γεώργιου Σαραντίδη, ιδρυτικού μέλους του Σωματείου, μοιράζεται με τους παρευρισκόμενους προσωπικές μαρτυρίες. Στο χώρο θα στηθεί και πλακέτα.

Ο επόμενος σταθμός, στις 16.15, είναι στην Πειραιώς 40. Εκεί βρίσκονταν τα πρώτα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Σε αυτή τη στάση οι παρευρισκόμενοι θα μεταφερθούν στην εποχή της μεταξικής δικτατορίας (1936). Η Ασφάλεια τοποθετεί ανθρώπους της στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το ισόγειο του οποίου οι ηθοποιοί έχουν μετατρέψει σε αίθουσα θεάτρου. Σε συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στην κήρυξη μιας απεργίας, πρόσωπα που μέχρι χτες ήταν «οικεία», πραγματοποιούν συλλήψεις. Οι ηθοποιοί Μαριάνθη Σοντάκη και Σάββας Στρούμπος διαβάζουν μαρτυρία του ηθοποιού Ευθύφρωνα Ηλιάδη.

Στις 17.00, ο περίπατος φτάνει στο ιστορικό κτίριο της Κοραή 4, εκεί όπου ήταν τα κρατητήρια της Kommadatur κατά τη Γερμανική Κατοχή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα «τμήμα μεταγωγών», πριν τη μεταφορά των κρατουμένων σε φυλακές – κολαστήρια στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Ο ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης και η Αννα Φωτοπούλου, κόρη του Μίμη Φωτόπουλου, θα διαβάσουν αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίμη Φωτόπουλου, «Ελ Ντάμπα, όμηρος των Εγγλέζων».

17.40, Θέατρο ΡΕΞ. 18.20, Θέατρο Τέχνης. Κατοχή, Αντίσταση. Στιγμές γεμάτες καρδιοχτύπι, για τα κρυφά μηνύματα αντίστασης και ελευθερίας που ακούγονται από σκηνής.

Στο ΡΕΞ, η ηθοποιός Ολυμπία Παπαδούκα είχε στήσει παράνομο πολύγραφο του ΕΑΜ. Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου θα διαβάσει αποσπάσματα από μαρτυρία της Ολυμπίας Παπαδούκα. Η συγγραφέας Αλκη Ζέη και ο ηθοποιός Βασίλης Κολοβός, πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, μιλούν για τα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας, Κατοχή – Αντίσταση – Εμφύλιος. Στο Θέατρο Τέχνης, η ηθοποιός Καλή Καλό, πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου, μοιράζεται προσωπικές μαρτυρίες από τα χρόνια της Κατοχής.

Η πλειοψηφία των ηθοποιών ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ Θεάτρου και είχαν αναπτύξει πλούσια αντιστασιακή δράση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα πάρτι με καλλιτεχνικό πρόγραμμα που οργάνωνε για να μαζευτούν χρήματα για την Εθνική Αλληλεγγύη, η ψυχαγωγία για τους ανάπηρους του Αλβανικού Μετώπου κάθε Κυριακή στα νοσοκομεία. Ο Αιμίλιος Βεάκης πήγαινε στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Στα θέατρα έβαζαν προκηρύξεις στις χλαίνες των Γερμανών αξιωματικών, με περιεχόμενο που τους έριχνε το ηθικό. Αντίστοιχα, προκηρύξεις έβαζαν και στα καθίσματα των θεάτρων και των κινηματογράφων, για να ενημερώνονται οι θεατές για την πορεία του αγώνα. Ακόμα, τις μέρες των μεγάλων διαδηλώσεων, των απεργιών, των εκτελέσεων, οι ηθοποιοί έκλειναν τα θέατρα. Οπως μας πληροφορεί η Ολ. Παπαδούκα στο βιβλίο της, «αυτό το μουγκό, άφωνο, κλειστό θέατρο, ήτανε μια κραυγαλέα διαμαρτυρία, σαν συνέχεια της μαχητικής διαμαρτυρίας της ημέρας. Και τότε πια… ήμασταν «στο στόμα του λύκου». Η Ασφάλεια ερχόταν την άλλη μέρα να μας ανακρίνει. «Γιατί δεν έπαιξες χτες;»»

Επόμενος σταθμός, στις 18.50, η συμβολή των οδών Καποδιστρίου και Πατησίων, εκεί που βρισκόταν η Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Τα δύσκολα χρόνια των διώξεων και του κυνηγητού… Η ηθοποιός Μαρία Φωκά, μετέπειτα πρόεδρος του Σωματείου, συλλαμβάνεται. Λίγες μέρες μετά οδηγείται στις φυλακές Πατρών. Θα διαβαστεί σημείωμα της Ισμήνης Καλλέργη, κόρης της Μαρίας Φωκά. Ο Στέφανος Ληναίος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΗ το 1966, μας μεταφέρει το κλίμα της περιόδου.

Στις 19.30, στο Θέατρο «Αθήναιον» (Μάρνης και Πατησίων), οι παρευρισκόμενοι θα «ταξιδέψουν» στα χρόνια της δικτατορίας. Εκεί, ανεβαίνει η παράσταση – σύμβολο κατά της χούντας «Το μεγάλο μας Τσίρκο», του Ι. Καμπανέλλη. Η πρεμιέρα δόθηκε τον Ιούνη του ’73. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος. Τραγουδούσε ζωντανά ο Νίκος Ξυλούρης. Ο Κ. Καζάκος αναφέρεται στις ιστορικές μέρες αντίστασης του ελληνικού θεάτρου, καθώς και στη μεγάλη απεργία ηθοποιών και οικοδόμων. Θα πραγματοποιηθεί παρέμβαση και από το Συνδικάτο Οικοδόμων.

Στις 20.30, στο Θέατρο «Γκλόρια» (Ιπποκράτους 7), παίρνεται η ιστορική απόφαση επανασύστασης του, σφραγισμένου μέχρι τότε από την Ασφάλεια, Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την πτώση της χούντας. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρεται στα γεγονότα. Ο σκηνοθέτης και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Λεωνίδας Βαρδαρός αναφέρεται στη μεγάλη απεργία της ΕΡΤ.

Ο περίπατος καταλήγει στις 21.00 στο Θεατρικό Μουσείο (Ακαδημίας 50). Πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου. Ενα αρχειακό υλικό σπάνιας αξίας, που με ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού καταστρέφεται. Η Λίλα Καφαντάρη, πρόεδρος του ΣΕΗ, θα μιλήσει για την ανάγκη ανάδειξης και πρόσβασης του λαού στο ανεκτίμητης αξίας αρχειακό υλικό του Θεατρικού Μουσείου.

  • Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα του ΣΕΗ, 2103833742, 2103817369 και στο e-mail: support@sei.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ΤΟ ΚΚΕ τιμά την 9η του Μάη, μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών

raixstagk

Σε ανακοίνωσή του για τα 72 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Τιμάμε την 9η Μάη, που ήταν, είναι και θα είναι ορόσημο της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, σε πείσμα όλων όσοι επιχειρούν να παραχαράξουν την Ιστορία, για να ξεχάσουν οι λαοί, κυρίως οι νεότερες γενιές, την Αντιφασιστική Νίκη και τα ιστορικά διδάγματα που απορρέουν απ’ αυτήν.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι, όσους θυσιάστηκαν, όσους έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στο ναζιστικό – φασιστικό ιμπεριαλιστικό «άξονα» Γερμανίας – Ιταλίας – Ιαπωνίας και των συμμάχων τους. Τιμάμε τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων.

Είμαστε περήφανοι για το Κόμμα μας, το ΚΚΕ, που αποτέλεσε την ψυχή, τον αιμοδότη και καθοδηγητή του ηρωικού αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και των άλλων ΕΑΜικών οργανώσεων.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Πρώτος, ήταν απόρροια των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, βάθυναν την ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη και κατέστησαν και πάλι τη Γερμανία μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη.

Σήμερα, 72 χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί , στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, οξύνονται σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, με επίκεντρο τις πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Αυτό αποδεικνύεται από τους δεκάδες τοπικούς και περιφερειακούς πολέμους, από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με θύματα τους λαούς και με χιλιάδες πρόσφυγες και ξεριζωμένους. Επομένως, οι λαοί πρέπει να επαγρυπνούν, καθώς μεγαλώνουν οι κίνδυνοι εκδήλωσης ενός πιο γενικευμένου πολέμου, με την εμπλοκή και της Ελλάδας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποκριτικά ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι “όαση ειρήνης και σταθερότητας”, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα συμμετέχει στο ΝΑΤΟ, έχει παραχωρήσει τη Σούδα, συμμετέχει στη διαπάλη για τη μοιρασιά “λείας”.

Η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη και στη συντριβή του ναζισμού – φασισμού ήταν κορυφαία, με περισσότερους από 20 εκατομμύρια νεκρούς, τη στιγμή που οι νικήτριες καπιταλιστικές χώρες του Α’ Παγκοσμίου παρείχαν σημαντική βοήθεια στη Γερμανία, με σκοπό να την αξιοποιήσουν ως δύναμη κρούσης ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι νικηφόρες μάχες του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ, στο Κουρσκ, στο Λένινγκραντ, μέσα στο Βερολίνο απέδειξαν την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος, της εργατικής εξουσίας, τα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας. Χάρη σ’ αυτά τα πλεονεκτήματα μπόρεσε η Σοβιετική Ένωση να γίνει μια ισχυρή οικονομική δύναμη και να δημιουργήσει έναν αξιόμαχο Κόκκινο Στρατό.

Για να υπερασπίσουν αυτήν την εξουσία πάλευαν με τόσο σθένος οι μαχητές του Κόκκινου Στρατού, ο σοβιετικός λαός, υπερνικώντας τις στρατιωτικές δυνάμεις των ναζιστών, αλλά και την υπονόμευση των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, που καθυστερούσαν να ανοίξουν το δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη.

Η Ιστορία αυτή, που γράφτηκε με το αίμα των λαών, γίνεται προσπάθεια να “ξαναγραφτεί”, ιδιαίτερα μετά τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

Στην παραχάραξη της Ιστορίας πρωτοστατεί η ΕΕ που καθιέρωσε την 9η του Μάη ως «Ημέρα της Ευρώπης», ενώ ταυτόχρονα προωθεί με διάφορα προγράμματα τον αντικομμουνισμό, την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα απαγορεύονται σε μια σειρά χώρες, διώκονται αγωνιστές και αποκαθίστανται οι ναζιστές, τα Ες -Ες. Την ίδια ώρα η ΕΕ στηρίζει τις αντιδραστικές – ναζιστικές δυνάμεις που πραξικοπηματικά αναρριχήθηκαν στην κυβέρνηση της Ουκρανίας.

Στο παιχνίδι της παραχάραξης συμμετέχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς συγχέει σκόπιμα και ανιστόρητα την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης με την “Ημέρα της ΕΕ”. Προσπαθεί να πείσει το λαό ότι η ιμπεριαλιστική συμμαχία της ΕΕ μπορεί να διορθωθεί με διαπραγματεύσεις και να επιστρέψει δήθεν “στις καλές της ρίζες”.

Η ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύουν περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός – φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη γερμανικών και άλλων μονοπωλίων. Επιβεβαιώνεται πως μόνο το εργατικό – λαϊκό κίνημα, μια ισχυρή Κοινωνική Συμμαχία, που έχει στόχο την εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει και να ξεριζώσει το φασισμό, να απομονώσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή και την εγκληματική της δράση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δύναμή τους. Αυτήν τη δύναμη μπορούν και πρέπει σήμερα να δοκιμάσουν για να απαλλαγούν απ’ τα αντιλαϊκά μέτρα και τα μνημόνια διαρκείας, τη φτώχεια, την ανεργία και την εκμετάλλευση. Για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ, να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες που είναι εκτός συνόρων, να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη. Συνεχίζουμε με ακλόνητη την πίστη ότι ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος, μόνη απάντηση στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά. Αταλάντευτα συνεχίζουμε στην πρώτη γραμμή, με την εργατική τάξη και το λαό, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».

Κοντά στο «ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ»

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-16

Πλήθος κόσμου συμμετείχε και στις εκδηλώσεις της Κυριακής των Δήμων Καισαριανής και Χαϊδαρίου για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές. Οι εκδηλώσεις είχαν ξεκινήσει από το Σάββατο. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

Στην Καισαριανή πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο παλιό Δημαρχείο και ακολούθησε πικετοφορία προς το «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς». Στην κεφαλή ήταν νεολαίοι που κρατούσαν συμβολικά «χωνιά» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και φώναζαν συνθήματα που ακουγόντουσαν τότε.

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-4

Ακολουθούσαν νεολαίοι που κρατούσαν πικέτες με τα ονομάτα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας έριχναν κόκκινα γαρύφαλλα στο δρόμο, ενώ φώναζαν συνθήματα όπως «Πατριωτισμός το δίκιο του λαού όχι τα συμφέροντα του καπιταλισμού», «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή, είναι ο αγώνας για την ανατροπή», «Το Μάη οι εργάτες πότισαν με αίμα, εμπρός λαέ σήκω και πολέμα», «Δόξα και τιμή στην Καισαριανή στο κάθε νεκρό κομμουνιστή». (Δείτε βίντεο με πλάνα ΕΔΩ)

Παράλληλα από το Χαϊδάρι είχε ξεκινήσει λαμπαδηδρομία από το «Μπλοκ 15». Όταν οι λαμπαδηδρόμοι έφτασαν στην Καισαριανή τους υποδέχθηκαν οι Δήμαρχοι Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος και Χαϊδαρίου Μ. Σελέκος.

Στην εκδήλωση που ακολούθησε μίλησε ο Κώστας Γαβριλάκης γραμματέας του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Καισαριανής ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στον αντίποδα της αστικής επιχείρησης για την αναθεώρηση και παραχάραξη της ιστορίας». (Δείτε βίντεο ΕΔΩ και διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ)

Στην ομιλία του ο Δήμαρχος Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος αναφέρθηκε στα σύγχρονα μηνύματα της θυσία των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών τονίζοντας ότι «τα ιδανικά, οι ιδέες, τα συνθήματα που γαλούχησαν και ενέπνευσαν τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του 1944 αλλά και τόσους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες της εργατικής τάξης παραμένουν επίκαιρα και αναγκαία όσο ποτέ».

Αναφερόμενος στην επαίσχυντη συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σημείωσε ότι πρόκειται για «νεκροθάφτη όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει» και τόνισε ότι «αυτή η αντεργατική αντιλαϊκή βαρβαρότητα δεν θα έχει τέλος αν δεν δυναμώσει η λαϊκή πάλη, η ενότητα και η οργάνωση του λαού». Διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ

Στο Αρχείο του ΚΚΕ το ιστορικό αρχείο του Δημήτρη Γιολδάση

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Λόγω ενός μικρού ατυχήματος θα διακόψουμε την ανάρτυση κειμένων στην ιστοσελίδα αυτή  για ένα μικρό διάστημα. Ζητάμε συγνώμη  στους φίλους μας που περιμένουν απάντηση στα μηνύματά τους, θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε αργότερα.Κάποια κείμενα πολιτικού προσανατολισμού θα αναρτύονται από φιλικό μας πρόσωπο μέχρι την πλήρη ανάρρωση του υπεύθυνου για τις Βρ.γνώσης.

Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

******************************************

 

551276ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ

Στην ΚΕ του ΚΚΕ και στο Αρχείο του Κόμματος παραδόθηκε όλο το ιστορικό αρχείο του ζωγράφου Δημήτρη Γιολδάση μαζί με πίνακές του. Τη δωρεά έκανε ο Κώστας Θεοδωρίδης. Ο ίδιος σε σημείωμα που συνοδεύει την προσφορά σημειώνει:

«Ο Γιολδάσης με το έργο του ιστορούσε τους αγώνες του λαού, τα προβλήματά του και την ανάγκη της πάλης κι άφησε χωρίς καμιά αμφιβολία μνημεία λεβεντιάς για το λαό μας και ιδιαίτερα για το λαό της Καρδίτσας. Σε όλη του τη ζωή στάθηκε πλάι στο ΚΚΕ.

551283ΤΟΠΙΟ

Ηταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης κι ένας ιδεολόγος κομμουνιστής. Πήρε μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Βγήκε από τους πρώτους στο βουνό. Τα χρόνια που ήταν στο βουνό έδωσε διαλέξεις για θέματα τέχνης και πολιτισμού στην Παιδαγωγική Ακαδημία του ΕΑΜ. Είχε ξεχωριστή συμβολή στην εγκατάσταση και τη λειτουργία του ηλεκτροκίνητου τυπογραφείου του ΕΑΜ σε μια ρεματιά του Ιτάμου πιο πάνω από το Παλιοζογλώπι. Αργότερα, ακούραστα και με φαντασία διακοσμεί μαζί με τους Βάλια Σεμερτζίδη, Δημήτρη Μεγαλίδη, Ηλία Φέρτη, Γιώργο Δήμου και Γιώργο Λυδάκη με ήρωες του 1821 το κτίριο στις Κορυσχάδες, όπου συγκλήθηκε το Εθνικοσυμβούλιο.

Ο ίδιος έλεγε ότι μπορεί να βάζει την υπογραφή του στα έργα, όμως θεωρούσε ότι ήταν άδικο γιατί μπορεί το τελικό δημιούργημα να ήταν δικό του αλλά όλα τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν προϊόν άλλων εργατών. Για να γίνει ζωγράφος τα αγαθά που χρειάστηκαν από τροφή, κατοικία, ή άλλα αγαθά, του τα πρόσφεραν οι συνάνθρωποί του, ο ίδιος ο λαός. Γι’ αυτό πίστευε ότι οι καλλιτέχνες και τα δημιουργήματά τους ανήκουν στον ίδιο το λαό που τους παρέχουν όλα τα αγαθά αυτά.

Με μεγάλη μου χαρά και ευχαρίστηση, υλοποιώντας έτσι και την επιθυμία της κόρης του Στέλλας, παρέδωσα πίνακες κι όλο το ιστορικό αρχείο της ζωής και του έργου του Γιολδάση στην ΚΕ του ΚΚΕ, το Κόμμα που πάντα ήταν πλάι του, το Κόμμα της εργατικής τάξης. Μέρος από το πλούσιο παραπάνω υλικό παρουσιάστηκε στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος κατά τη διάρκεια των εργασιών προς τιμήν του 20ού Συνεδρίου του.

ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ανακάλυψη πυραμίδας 3.700 ετών

images

Την ανακάλυψη πυραμίδας ηλικίας 3.700 ετών κοντά στο Κάιρο ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

Τα ερείπια της μικρής πυραμίδας, που ανάγεται στην περίοδο της 13ης Δυναστείας (1802-1640 π.Χ.), βρέθηκαν στη νεκρόπολη του αρχαιολογικού χώρου του Νταχσούρ, στα νότια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα διάδρομο που οδηγεί στο εσωτερικό της πυραμίδας καθώς και την είσοδο μιας αίθουσας.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο, η ομάδα των αρχαιολόγων θα συνεχίσει την ανασκαφή για να φέρει στο φως την υπόλοιπη πυραμίδα.

Μεταξύ άλλων, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μικρό αλαβάστρινο κομμάτι διακοσμημένο με ιερογλυφικά καθώς και ένα γρανιτένιο υπέρθυρο καθώς και ογκόλιθους που θα τους επιτρέψουν να μάθουν περισσότερα για την εσωτερική αρχιτεκτονική της πυραμίδας.

Η ανασκαφή βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδιά της και προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί το ακριβές μέγεθος της πυραμίδας.