Category Archives: Ιστορία

«ΟΚΤΩΒΡΗΣ» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΟΚΤΩΒΡΗΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

1917-2017-100-Oktovriani-Lenin

΄Ενας φθινοπωρινός μήνας με αναμονές, μ’ έναν ήλιο από το πρώτο λεπτό της ημέρας μέχρι την ολοκλήρωση της τελευταίας κόκκινης αχτίδας του ήλιου που υποσχόταν τον Οκτώβρη λαμπρό και φωτεινό.

Τις δυο πρώτες εβδομάδες τις έζησα κάνοντας επισκέψεις σε διάφορες πόλεις και χωριά της Μεσσηνίας με τον σκηνοθέτη, Γιάννη Κατωμερή, ο οποίος κινηματογραφεί σε διάφορα σημεία μια ταινία και έτυχε να αναφερθούμε συχνά στον Οκτώβρη του 1917.

Ο Οκτώβρης απ’ όπου κι αν περνάει, σε όποιο μέρος της γης και αν βρίσκεται, όποια φυλή, έθνος, γλώσσα κι αν μιλάνε, όποια δουλειά, η επάγγελμα και αν ασκούν, έχει επηρεάσει κι εξακολουθεί να επηρεάζει την ύπαρξή τους στον παρόντα χρόνο.

Ακριβώς στη μέση του Οκτώβρη 2017 επιβεβαιώθηκαν τα 100 ιστορικά του χρόνια στην αίθουσα του ΚΚΕ από έναν Μεξικάνο (κάποτε που βρισκόμουν στην πρωτεύουσα του Μεξικού είδα τη μεγαλύτερη και δυναμικότερη απεργία εκπαιδευτικών) μέχρι τον σύντροφο που είχε έρθει Τουρκία, από την συντρόφισσα Μπουλέλουα, από το Νοτιοαφρικανικό ΚΚ, την Ιταλίδα σ’ εκείνη από την Ουγγαρία μέχρι το σύντροφο από τη Ρωσία μέχρι εκείνον από τη Λετονία, από την Ισπανία στην Ιρλανδία, συμπληρώνοντας μια δεκάδα ομιλητές για τον Οκτώβρη του 1917 γεμάτο προβλήματα όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά των λαών από τους οποίους προέρχονταν, και τελικά όλου του κόσμου.

Η κομμουνιστική πολιτική είναι συνδεδεμένη και με τον πολιτισμό σε όλες του τις εκφράσεις αρχίζοντας από το ζωντανό και γραπτό λόγο, τη ζωγραφική και όλες τις άλλες μέχρι που συμπεριέλαβε τον κινηματογράφο.

Και αυτό ακούστηκε από τον μεταφρασμένο λόγο, τον ίδιο μεταγραμμένο στο πεντάγραμμο που τον μετατρέπει σε μουσικό, κι έτσι οι παρευρισκόμενοι στην Αίθουσα Συνεδρίων απόλαυσαν μουσικά όργανα και εκπαιδευμένες φωνές, όχι μόνο εκφραζόμενες στα ελληνικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες.

Ήταν μια συνάντηση που συγκινούσε και ευχαριστούσε τους ακροατές.

Η σχέση της μουσικής αναπτύχθηκε σε αυτή που ονομάστηκε κλασική και που το ΚΚΕ μας πρόσφερε μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Κυριακή στις 18 του Οκτώβρη, στα 100 του χρόνια.

Οι μουσικοσυνθέτες ήταν οι μεγάλοι Σοβιετικοί Ρώσοι παγκόσμια γνωστοί, Σεργκέι Προκόφιεφ, (1891 – 1953) Ντμίτρι Σοστακόβιτς, (1906 – 1975) και ο Αράμ Χατσατουριάν, (1903 – 1982)

 Την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και διηύθυνε ο Αλέξανδρος Μυράτ, παγκόσμια γνωστός και τιμημένος με ανώτατα βραβεία, ο οποίος πρόσφερε επίσης τις υπέροχες ικανότητές του στην Ελλάδα, στο ίδιο Μέγαρο και στην Καμεράτα, πριν από μερικές δεκαετίες..

Στην πλατεία και τα υπερώα δεν υπήρξε καμιά άδεια καρέκλα και τα χειροκροτήματα των θεατών/ακροατών σε χρονική διάρκεια και δύναμη υπήρξαν ευχαριστίες για την απόλαυση και τη συνύπαρξη  των πάντων.

 

 

 

 

 

Advertisements

ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;) της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;)
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί πότε και πού εμφανίστηκε το πολιτικό λεξιλόγιο. Στην Ιλιάδα ή στην Οδύσσεια; Κάποιος συγγενής μου είπε κάποτε πως ο Όμηρος, ο οποίος ήταν πρακτορείο ειδήσεων. Επομένως τα γραπτά του ήταν ένα σύνολο πληροφοριών που επεξεργαζόταν εκείνος.
Ακούστηκε σαν ανέκδοτο.
Με το πέρασμα του χρόνου και το είδος του γραπτού λόγου άρχισα να αναρωτιέμαι αν η πολιτική ορολογία ήταν αποτέλεσμα του Μαρξισμού (Καρλ Μαρξ (1818-1883) του Λενινισμού, (Βλαδιμίρ Λένιν 1870-1924), ή και του Τροτσικισμού (Λέων Τρότσκι (1879-1940).
Αγνοώντας τη ρωσική γλώσσα δεν μπορούσα ούτε μπορώ να αποφασίσω αν οι μεταφραστές τους ήταν πλήρως γνώστες των δυο αυτών γλωσσών ή παράφρασαν κάποιους πρωτοφανείς όρους.
Όσον αφορά στην ελληνική γλώσσα, είχα επιλέξει τον αστισμό, τους αστούς, την αστική οικονομία, και απαριθμώντας τις σημαντικές υποδιαιρέσεις κοινωνία, οικονομία που δημιουργούν την εκάστοτε πολιτική: κοινωνία, (society, economy, politics), από τις οποίες το κύριο παράδειγμα ήταν/είναι η αστική οικονομία, που παρήχθη από τη λέξη Άστυ.
Άστυ ήταν η πρωτεύουσα μιας μερίδας κάθε ομόγλωσσου και εθνικού συνόλου πολιτών, ιδιοκτητών των οποίων τα γεωργικά και χειρονακτικά έργα τα ανέθεταν σε εκείνους που κατοικούσαν έξω από τα όρια του Άστεως.
Οι αστοί τους εκμεταλλεύονταν υπέρ των κερδών τους διαμέσου του χρόνου εργασίας, του είδους παραγωγής προϊόντων και κατασκευών, δημιουργώντας την αστική οικονομική πολιτική.
Με αυτό τον τρόπο προσπαθούσα να βρω τη ρίζα και την καταγωγή διαφόρων συστημάτων με τα οποία επιβάλλονταν και κυριαρχούσαν πάνω στους λαούς.
Αυτά μου ήρθαν στο νου σε μια συνάντηση που παραβρέθηκα. Ο ομιλητής
προερχόταν από μια χώρα της Λατινικής Αμερικής, εύγλωττος και εξαιρετικά γνώστης των θεμάτων στα οποία αναφερόταν, έχοντας δίπλα του μια σύγχρονη εκπαιδευμένη νεαρή ερμηνεύτρια.
Κάποια στιγμή τον διέκοψε μια ακροάτρια και τον ρώτησε κάτι δυσνόητο.
Εκείνος της απάντησε μ’ ένα πλήρες οικονομικό και πολιτικό λεξιλόγιο.
Και οι δυο μ’ επανάφεραν στον πιο πάνω συλλογισμό.
Ο καπιταλισμός, ο οποίος επαναλαμβανόταν, είναι ο όρος αστισμός αφού η πρωτεύουσα, στις γλώσσες από το λατινικό γλωσσικό δέντρο, λέγεται  Capital και η οικονομική τακτική τους είναι capitalism.
Οι πιο γνωστές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ένα Άστυ όπως κι εμείς την Αθήνα,
Όσο μεγάλη και αν είναι η Θεσσαλονίκη, το Μπέρμινκγχαμ. Η Φρανκφούρτη, η Νεάπολη, το Μάλμο έχουν ένα άστυ την αντίστοιχη πρωτεύουσα των χωρών τους, Λονδίνο, Βερολίνο, Ρώμη, Στοκχόλμη, και ακολούθως αστική οικονομική πολιτική.

Το ερώτημα παραμένει γιατί οι σωστές απαντήσεις δεν είναι ατομικές.

 

 

 

50 χρόνια από τη δολοφονία του ΤΣΕ ..!

untitled
Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται στις 9 Οκτώβρη από τότε που ο Τσε Γκεβάρα, όντας τραυματίας και κρατούμενος από την προηγούμενη μέρα, δολοφονείται στη Βολιβία μετά από εντολή της CIA. Υπήρξε ένας ξεχωριστός κομμουνιστής επαναστάτης, διεθνιστής, από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης στην Κούβα, που το παράδειγμά του εξακολουθεί να εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες των εργατών, των λαϊκών ανθρώπων όλου του κόσμου που παλεύουν για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, της κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

 

Ο Τσε γεννήθηκε ως Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (με πατέρα τον Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς, με ιρλανδικές ρίζες, και μητέρα την Σέλια ντε λα Σέρνα, με ισπανικές) στο Ροζάριο της Αργεντινής, στις 14 Ιούνη 1928, και σπούδασε Ιατρική. Από τα μετεφηβικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες, ταξιδεύει δύο φορές στη Λατινική Αμερική, γνωρίζει τα βάσανα των απλών ανθρώπων και το 1954 βρίσκεται στη Γουατεμάλα, όπου θα συμμετάσχει ενεργά στην υπεράσπιση της φιλολαϊκής κυβέρνησης του Γιάκομπο Αρμπενς, που χτυπιέται από την ξένη επέμβαση. Μετά το ματοκύλισμα στη Γουατεμάλα, περνάει στο Μεξικό, συναντιέται για πρώτη φορά με τον Φιντέλ Κάστρο, προσχωρεί στο επαναστατικό του τμήμα και στα 83 άτομα που θα αποτελέσουν την αποστολή του πλοιάριου «Γκράνμα» και συμμετέχει στον ένοπλο αγώνα που θα οδηγήσει στην ανατροπή του δικτάτορα Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959.

Πήρε την κουβανική υπηκοότητα και υπηρέτησε την Κουβανική Επανάσταση από διάφορες θέσεις. Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, υπουργός Βιομηχανίας και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Προγραμματισμού και στην εισβολή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στον Κόλπο των Χοίρων, τον Απρίλη του 1961, διοικητής των στρατευμάτων στο Πινάρ ντελ Ρίο. Στις 14 Μάρτη 1965 κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του. Στις 3 Οκτώβρη 1965 ο Φιντέλ Κάστρο, στην ιδρυτική συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, θα διαβάσει το αποχαιρετιστήριο γράμμα του φεύγοντας για τη Βολιβία, για να φουντώσει το επαναστατικό κίνημα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Σε αυτό σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Αφήνω εδώ το λαό που με δέχτηκε σαν γιο του και αυτό μου προξενεί πόνο στην ψυχή μου. Παίρνω μαζί μου στα νέα πεδία των μαχών την πίστη, που εσύ μου ενέπνευσες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, τη συναίσθηση ότι εκπληρώνω το πιο ιερό καθήκον μου: Να αγωνιστώ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, όπου κι αν υπάρχει. Αυτό μου δυναμώνει την πεποίθηση και πολλαπλά μου γιατρεύει κάθε πόνο».

Ο Τσε, παράλληλα με τη φλόγα του επαναστάτη μαχητή που αφειδώλευτα έδινε την κάθε ικμάδα της ύπαρξής του στον αγώνα, ανέδειξε την τεράστια αξία της μελέτης, της γνώσης και της πρακτικής εφαρμογής της κορυφαίας θεωρίας απελευθέρωσης των εργατών, του μαρξισμού – λενινισμού. Και το έκανε με το προσωπικό του παράδειγμα, την αυτομόρφωσή του. Σε όποιον τομέα και αν χρεώθηκε, μελέτησε βαθιά, με οδηγό αυτό το εργαλείο.

82636
Η συμβολή του στα ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού

Από αυτή την σκοπιά, παρουσιάζουμε σήμερα ένα δείγμα από τα πολλά άρθρα και γραπτά που άφησε ο Τσε ως παρακαταθήκη. Ως ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και υπουργός Βιομηχανίας (1961) είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επεξεργασία πολιτικών κατευθύνσεων που αφορούν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στην Κούβα τη δεκαετία του 1960. Η μαρξιστική – λενινιστική του κατάρτιση του επέτρεψε να προσεγγίσει – με εργαλείο την επαναστατική θεωρία – σημαντικά και κρίσιμα προβλήματα που αφορούν την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ιδιαίτερα τη σοσιαλιστική οικονομία.

Την ίδια περίοδο επισκέφτηκε ως επικεφαλής της κουβανέζικης αντιπροσωπείας μια σειρά σοσιαλιστικές χώρες, ανάμεσά τους την ΕΣΣΔ, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, τη Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, και μελέτησε ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Σε αυτό το πλαίσιο, αντιμετώπισε με κριτικό πνεύμα μεταρρυθμίσεις και πολιτικές που ακολουθούνταν τη δεκαετία του 1960 στην ΕΣΣΔ και σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Το απόσπασμα από άρθρο που παρουσιάζουμε αναδημοσιεύεται από αφιέρωμα της εφημερίδας στις 13/1/2013 και αφορά τη λειτουργία των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Η βιομηχανία μας, Οικονομική Επιθεώρηση», τεύχος Νο. 5 του Φεβρουαρίου του 1964, και μεταφράστηκε από τα Ισπανικά από την επίσημη ιστοσελίδα του «Κέντρου Μελετών Τσε Γκουεβάρα» της Κούβας (http://cheguevara.cubasi.cu).

Για το νόμο της αξίας

«Κατανοούμε ότι για ένα χρονικό διάστημα οι κατηγορίες του καπιταλισμού διατηρούνται και ότι το διάστημα αυτό δεν μπορεί να καθοριστεί από πριν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όμως της μεταβατικής περιόδου είναι αυτά μιας κοινωνίας που σπάει τα παλιά δεσμά της, για να μπει γρήγορα στο καινούργιο στάδιο. Η τάση πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μας, η εξάλειψη όσο το δυνατόν πιο σθεναρά των παλιών κατηγοριών, όπως η αγορά, το χρήμα και ως εκ τούτου ο μοχλός του υλικού κινήτρου ή – για να το πούμε καλύτερα – οι συνθήκες που προκαλούν την ύπαρξή του. Το αντίθετο θα σήμαινε ότι το καθήκον της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μια καθυστερημένη κοινωνία είναι ένα είδος ιστορικού ατυχήματος και ότι οι ηγέτες, για να επανορθώσουν το σφάλμα, πρέπει να αφιερωθούν στην εμπέδωση όλων των κατηγοριών που ενυπάρχουν στην ενδιάμεση κοινωνία, αφήνοντας μονάχα σαν βάσεις της καινούργιας κοινωνίας την κατανομή των εσόδων ανάλογα με την εργασία και την τάση εξάλειψης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί, σαν παράγοντας της ανάπτυξης της γιγάντιας συνειδησιακής αλλαγής που είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το μεταβατικό στάδιο, αλλαγής που θα πρέπει να συντελείται με την πολύμορφη δράση όλων των καινούργιων σχέσεων, τη διαπαιδαγώγηση και τη σοσιαλιστική ηθική, όταν λάβουμε υπόψη μας την ατομικιστική νοοτροπία που το άμεσο υλικό κίνητρο δημιουργεί στη συνείδηση, φρενάροντας την ανάπτυξη του ανθρώπου σαν κοινωνικού όντος.

Για να συνοψίσουμε τις διαφωνίες μας:

Θεωρούμε το νόμο της αξίας σαν μερικά υπαρκτό, εξαιτίας των υπολειμμάτων της εμπορευματικής κοινωνίας που παραμένουν και που αντανακλώνται στον τύπο ανταλλαγής που πραγματοποιείται ανάμεσα στο κράτος – προμηθευτή και τον καταναλωτή. Πιστεύουμε ότι ειδικά σε μια κοινωνία με πολύ ανεπτυγμένο εξωτερικό εμπόριο, όπως η δική μας, ο νόμος της αξίας σε παγκόσμια κλίμακα πρέπει να αναγνωριστεί σαν ένα γεγονός που κυριαρχεί στις εμπορικές σχέσεις, ακόμα και στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο και αναγνωρίζουμε την ανάγκη να περάσει αυτό το εμπόριο σε μορφές πιο αναπτυγμένες στις χώρες της καινούργιας κοινωνίας, εμποδίζοντας να γίνουν βαθύτερες οι διαφορές ανάμεσα στις αναπτυγμένες χώρες και τις πιο καθυστερημένες με την εμπορική ανταλλαγή. Με άλλα λόγια, πρέπει να βρούμε εμπορικούς τύπους που να επιτρέπουν τη χρηματοδότηση βιομηχανικών επενδύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες, ακόμα και αν έρθουμε σε αντίθεση με τα συστήματα τιμών που υπάρχουν στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά, πράγμα που θα επιτρέψει την όσο το δυνατό περισσότερο ισόμετρη πρόοδο ολόκληρου του σοσιαλιστικού στρατοπέδου με φυσικές συνέπειες τον περιορισμό των ανωμαλιών και την πρόσδοση μιας συνοχής στο πνεύμα του προλεταριακού διεθνισμού (η πρόσφατη συμφωνία ανάμεσα στην Κούβα και την ΕΣΣΔ είναι ένα δείγμα για το τι μπορεί να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση). Αρνιόμαστε τη δυνατότητα της συνειδητής χρησιμοποίησης του νόμου της αξίας, στηριζόμενοι στη μη ύπαρξη μιας ελεύθερης αγοράς που να εκφράζει αυτόματα την αντίθεση ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή, αρνιόμαστε την ύπαρξη κατηγορίας εμπορευμάτων στη σχέση ανάμεσα σε κρατικές επιχειρήσεις και θεωρούμε όλους τους οργανισμούς τμήμα της ενιαίας μεγάλης επιχείρησης που είναι το κράτος (παρόλο που στην πράξη δε συμβαίνει ακόμη αυτό στη χώρα μας). Ο νόμος της αξίας και το πλάνο είναι δύο όροι που συνδέονται από μιαν αντίθεση και τη λύση της. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ο συγκεντρωτικός σχεδιασμός είναι ο τρόπος ύπαρξης της σοσιαλιστικής κοινωνίας, η κατηγορία που την ορίζει και το σημείο όπου η συνείδηση του ανθρώπου κατορθώνει επιτέλους να συνθέσει και να κατευθύνει την οικονομία προς το στόχο της, την πλήρη απελευθέρωση του ανθρώπινου όντος μέσα στα πλαίσια της κομμουνιστικής κοινωνίας».

ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΕ

613554

Με αφορμή αυτήν την επέτειο του θανάτου του Τσε, η Τομεακή Οργάνωση Πειραιά της ΚΝΕ διοργανώνει εκδήλωση σήμερα Κυριακή 8 Οκτώβρη, στις 7 μ.μ., στο «Κρεμλίνο» (Καραΐσκου 119). Θα μιλήσει ο Μανώλης Ραπανάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της ΟΠ Αττικής

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (3)

 ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (3)

2028-rsz_61_l

Οι αναμνήσεις του καθενός σβήνουν, προφανώς, όταν σβήνει ο ίδιος που τις κουβαλάει μαζί του άοσμες, αθέατες και άηχες

Ο χρόνος άλλοτε τις διατηρεί αλώβητες, αναλλοίωτες, ακέραιες και κάποιες τις εμπλουτίζει, τις ανανεώνει, τις περιλούζει με δάκρυα ή τις καλύπτει με πένθιμο διαμπερές τούλι.

Κάποιες από τις αναμνήσεις επαναλαμβάνονται μέσα στο χρόνο και άλλες επιστρέφουν στην αφετηρία τους.

Μερικές είναι τόσο προσωπικές που παραμένουν ασύμβατες.

΄Άλλες είναι ανώνυμες και άλλες φέρουν τίτλους.

Στην τελευταία διάκριση ανήκει μια που η επωνυμία της είναι δοσμένη από τον χαμένο διανοούμενο, σκηνοθέτη, συγγραφέα, χρονογράφο, αγωνιστή και  φίλο, τον Νίκο Αντωνάκο, όταν κάθε φορά που αναφερόμασταν σε αναξιοποίητα υλικά μας, σε διάφορες μορφές, μου έλεγε: γι’ αυτά υπάρχουν τα συρτάρια και τα ράφια.

Σε αυτά παραμένουν άγνωστα αδημοσίευτα γραπτά που δημιουργούν, επιμηκύνουν  ή πολλαπλασιάζουν την απογοήτευση, την κατάθλιψη ή διάφορα άλλα συναισθήματα εκείνων που στοιβάζονται στα συρτάρια και τα ράφια.

Προσωπικά οι αναμνήσεις που παράγουν τα χειρόγραφα με καταθλίβουν θυμίζοντάς μου τις επανειλημμένες σχετικές συζητήσεις με τον Νίκο Αντωνάκο.

Η τελευταία εμπειρία ήταν οι τελευταίες φωτογραφίες από το νησί της Πάτμου. που δημοσιεύτηκαν τελευταία στον Τύπο και μου θύμισαν «Τ ομορφόπαιδο», ένα χειρόγραφο μυθιστόρημα που το μετέτρεψα σε Χολιγουντιανό σενάριο το μήνα και το χρόνο, 1967, της απάνθρωπης χούντας.

Και ακόμα την περιήγησης μας με την αδελφή μου σε λόφους και, βουνοκορφές με τα ξωκλήσια, τάματα των οικογενειών ναυτικών που τα βρίσκαμε λεηλατημένα, και είδαμε στο εσωτερικό ενός τοίχου να κρέμεται μια κακοποιημένη εικόνα του Αγίου Νικολάου και είπα στην αδελφή μου, ας την πάρω,
Και η αδελφή μου Σούλα απάντησε:
Θα τους στενοχωρήσεις
Ποιους;
Τους Γερμανούς. Αυτοί ως κατακτητές ήξεραν την ύπαρξη τους και τις έκλεβαν…

 

 

 

 

 

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ αναμνήσεις (2)

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ λλλλλλλλλλλ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (2)

Οι βρυσούλες με τα δυο προηγούμενα κείμενα άνοιξαν και άφησαν τα νερά να τρέχουν σχηματίζοντας ένα ποτάμι προκαλώντας με να τα διακρίνω αν ήταν βαθιά ή ρηχά, καθαρά η βρώμικα, αν απόκλιναν κάπου και χάνονταν άγνωστο προς τα πού, αν επέστρεφαν και πόσος χρόνος μεσολαβούσε, αν στις όχθες υπήρχαν δέντρα  κι έριχναν τη σκιά τους στην επιφάνεια του, και το ρεύμα του αυτή τη φορά ανανέωνε τις αναμνήσεις μου. Ενώ διάβαζα, για πολλοστή φορά το δεύτερο τόμο του Κωνσταντίνου . Παπακωνσταντίνου (ΜΠΕΛΑΣ), «Νεκρή Μεραρχία»,  που κάλυπτε το ιστορικό ήμισυ της  δεκαετίας 1940, με θανάσιμες μάχες, φυσικές και υλικές ταλαιπωρίες, βασικές ελλείψεις διαβίωσης.  με περάσματα ποταμών και αναβάσεις βουνών σε κωμοπόλεις και χωριά στους νομούς της Πελοποννήσου, κυρίως, Αρκαδίας, Μεσσηνίας καθώς και Λακωνίας.

Για μια ακόμα φορά βούλιαξα στη ροή των αναμνήσεων, αναρωτώντας άηχα ποια είναι η σειρά τους, η χρονική, η ιστορική, η σημαντικότητα, η  σταθερότητα, η συχνότητα τους και πού διατηρούνται  και διαφυλάσσονται, ποια ρεύματα τις προωθούν και πώς αξιολογούνται.

Η λογοτεχνία της Αντίστασης είναι πολύτιμη και φανερώνει την μη ανοχή της κατάκτησης της πατρίδας από τον εχθρό, τη στάση των πολιτών, ανδρών και γυναικών, κάθε ηλικίας, επαγγέλματος και παιδείας, με την αδιάψευστη κατάθεση τόπου και χρόνου.

Από τη «Νεκρή Μεραρχία» η ανάμνηση της αληθινής γυναικείας συμμετοχής στην ιστορία της Αντίσασης, κράτησε μια σταθερή θέση στις αναμνήσεις μου:

 

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΝΤΑΡΤΙΣΑ

grammos

Δυσκολίες αντιμετώπιζαν οι κοπέλες. Τώρα είχαμε πολλές. Σε κάθε ομάδα δυο και τρεις. Στις υπηρεσίες πολύ περισσότερες. Στα όπλα δυσκολεύονταν. Ιδιαίτερα στη σκόπευση. Όταν ήρθαν στα τμήματα υπέφεραν γιατί οι διοικήσεις δεν έδωσαν την απαιτούμενη προσοχή στις κοπέλες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σακατευτούν. Αρρώστησαν και τις στείλαμε πάλι πίσω για να ξεκουραστούν να κάνουν ενέσεις για να συνέλθουν,,,

…Ηρωίδα της μάχης αναδείχτηκε μια αντάρτισσα από το χωριό Ποδογορά, Γορτυνίας. Η Χάρη Παπαδημητρίου, Ήταν στην ομάδα της Θεώνης Καρρά από το χωριό Δίβριτσα, Γορτυνίας. Ήταν μια κοντόσωμη κοπέλα και δεν ξεχώριζε μέχρι τότε για τίποτα. Η ομαδάρχισσα τραυματίστηκε βαριά  στην κοιλιά. Είπα να την μεταφέρουν πίσω. Όταν όμως έφθασαν σ’ ένα σημείο δεν μπορούσαν να προχωρήσουν άλλο. Τότε βλέπω τη Χάρη να παίρνει στον ώμο της τη Θεώνη και όρθια, όσο ήταν δυνατό να προχωρεί γρήγορα, να βασίζει μέσα στις λάκκες. Έβαλα τις φωνές να πέσει κάτω. Αυτή όμως συνέχισε χωρίς να λογαριάζει τις σφαίρες που σφύριζαν γύρω της. Τελικά την έβγαλε πέρα. Όμως το βράδυ η Θεώνη  πέθανε στο χωριό Μάρκου, Γορτυνίας…

…Στη μάχη της Ζαχάρως σκοτώθηκε η αδερφή του Παναγιώτα. Σε μένα έπεσε ο κλήρος να του αναγγείλω το λυπηρό γεγονός. Φάνηκε ότι το άντεξε καλά, όμως μέσα του βασανίζονταν. Ήταν το τέταρτο θύμα. Τον αδερφό του Αλέξη τον σκότωσαν οι Γερμανοί στους Μύλους, Αργολίδας, Τον άλλο αδελφό του, τον Κώστα και τον γαμπρό του Μιχόπουλο τους σκότωσε ο Βρεττάκος στο χωριό Λυκόχια. Τώρα σκοτώθηκε και η αδελφή του Παναγιώτα. Αργότερα με τις εκκαθαριστικές θα σκοτωθεί και η άλλη αδελφή του η Γιαννούλα και τέλος ο ίδιος, ΄Εζησε μόνο ο Λιάς.

****

Η επιλογή αναφορών για μια απλή αντιγραφή είναι, τουλάχιστον, εκ μέρους μου αδύνατον να πραγματοποιηθεί.
Όταν διάβασα το βιβλίο, το 1987, προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου, αλλά δεν με βοήθησε ο χρόνος. Την άλλη μέρα έφυγα από την πατρίδα μας.
Τον επόμενο χρόνο, όταν επέστρεψα, πληροφορήθηκα ότι είχε φύγει από τη ζωή. για την οποία είχε αγωνιστεί, την Πρώτη Φεβρουαρίου 1988,  σε ηλικία 63 χρόνων.

Ιωάννα Καρατζαφέρη

 

 

 

 

 

 

 

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη λλλλλλλλλλλ

Πριν λίγα χρόνιια είχα ζήσει σ’ ένα ξενοδοχείο στην
Αλακαρνισσό, που μόλις έβγαινα από την κύρια είσοδο
βρισκόμουν στη θάλασσα, που μας χώριζε από το νησί Κως.
Ήταν τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς,
Αυτό έκανε το κολύμπι μου στη θάλασσα αξιοθέατο, αφού
η θάλασσα ήταν μόνο δική μου.
Αργά τα απογεύματα και τα βραδάκια στα καφενεία και τα
φαγάδικα, οι περισσότεροι θαμώνες ήταν Έλληνες.
Έπιανα κουβέντα μαζί τους για να μάθω περισσότερα
απ’ όσα έβλεπα.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως οι πιο πολλοί
ήταν σχεδόν καιθημερινοί επισκέπτες, κυρίως από απέναντι
-το νησί της Κω- αλλά τα ιδιωτικά πλεούμενά τους ήταν
κατασκευασμένα και αγορασμένα στην Κω, όπως και εκείνα
με τα οποία έκαναν θαλάσσιες εκδρομές των τουριστών στα
δικά τους νησιά.
Τους ρωτούσα ΄αν μιλούσαν τούρκικα.
Όχι δεν τους χρειαζόταν.
Και πώς συννεοείστε;
Στα εεληνικά.
Ένας νέος, που τύχαινε να κάθεται συχνά στο ίδιο τραπέζι,
μου είπε ότι είχε έναν αδελφό που ζούσε στη Γαλλία με μια
γαλλίδα.΄Ο ίδιος συστηνόταν πάντα ως Έλληνας,
Κάποιο Κυριακάτικο απόγευμα, με τα καφενεία γεμάτα πελάτες,
βρήκα μια άδεια καρέκλα σ’ ένα τραπεζάκι, όπου καθόταν ένας
κύριος κάποιας ηλικίας
. Του ζήτησα την άδεια να καθήσω. Μου απάντησε,
θετικά στα ελληνικά.
Ύστερα απί λίγη ώρα κατακλείστηκε η παραλία και οι δρόμοι
από έναν όχλο υψώνοντας με τη φωνή τους τούρκικες σημαίες.
Τι είναι αυτοί; ρώτησα τον κύριο που μου είχε παραχωρήσει
το κάθισμα.
Γκρίζοι λύκοι.
Και τι ποσοστό είναι στη χώρα;
Περίπου οκτώ τοις εκατό, μου απάντησε και πάλι στα ελληνικά.
Αναρωτήθηκα, σιωπηλά, τι ήταν η δική μας Αλικαρνασσός.

 

 

 

 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

λλλλλλλλλλλ

Με την επιστροφή μου στην πατρίδα μας, μετά την πτώση της χούντας το 1974, ένιωθα την επιθυμία να συναντήσω, γνωστούς εντός κι εκτός, για την αντιστασιακή τους δράση, τις οδυνηρές τους εμπειρίες στις φυλακές και την απάνθρωπη επιβίωσή τους στις εξορίες.

Η πρώτη σκέψη μου ήταν μια επίσκεψη στην Καισαριανή, όπου πραγματικά συνάντησα δοκιμασμένους και ονομαστούς, κάθε ηλικίας, επώνυμους και ανώνυμους, για την άρνηση τους να υποταχθούν στη δικτατορία του Μεταξά, το 1936, τους φασίστες της Γερμανικής Κατοχής και τους χουντικούς της 21ης Απριλίου 1967.

Κάποια μέρα, ύστερα από τις πολλαπλές επισκέψεις και συναντήσεις στην Καισαριανή, δέχτηκα σπίτι κάποιον σκηνοθέτη που είχε έρθει απροειδοποίητα μ’ ένα φίλο του και συνάδελφό του, τον Νίκο Αντωνάκο, με φιλικό ύφος και όμορφο πρόσωπο, γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.

Από την αρχή της συζήτησής μας ανακαλύψαμε πως γνωριζόμασταν, εκείνος από το Λονδίνο κι εγώ τη Νέα Υόρκη, από κοινά αναγνώσματα και την ύπαρξη και σχέση με το ΠΑΜ.

Η γνωριμία μας στήθηκε σταθερά πάνω στα θεμέλια της κοινής ιδεολογίας, καλλιτεχνικών τάσεων και τελευταία στην αντιστασιακή μας στάση.

Η ταυτόχρονη παρουσία μας από τις στήλες μας στο Ριζοσπάστη δυνάμωνε και επέκτεινε τα κοινά μας σημεία και με την προβολή της ταινίας του «Δεξιότερα της Δεξιάς», στο Παλλάς, πολλαπλασίασε τον αριθμό των κοινωνικών και πολιτικών φίλων.

Captureιιιιιιιιιιιιι

Ο Νίκος Αντωνάκος, σκηνοθέτης και συγγραφέας, είχε διαβάσει το μυθιστόρημα μου «Μπαζαγιάζι» (καλύπτει την πατρίδα μας από το 1936 τη δικτατορία του Μεταξά και τις επόμενες δεκαετίες σχεδόν μέχρι τη χούντα το 1967 και είχε διακαή επιθυμία να το κάνει σίριαλ για την τηλεόραση.

 

Η πρότασή του στη ΝΕΤ απορρίφθηκε εξαιτίας της πολιτικής μας θέσης.

Τα χρόνια της μακράς μας φιλίας τελείωσαν με το θάνατό του στις 3 Απριλίου, 2009 μ’ έναν απροσδόκητο τρόπο.

Καλεσμένη από το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου, στα Εξάρχεια, είχε υπάρξει πρόεδρος, σε μια εκδήλωση για τον Γιάννη Ρίτσο.

‘Όταν φτάσαμε εκεί, η αδελφή μου Σούλα κι εγώ, ο Νίκος Αντωνάκος βρισκόταν ήδη εκεί με τη δική του συντροφιά. Οι δυο μας καθίσαμε στην πρώτη σειρά.

Πρώτη ομιλήτρια ήταν η θυγατέρα του Ρίτσου, η οποία αφού τελείωσε την ομιλία της, ευχαρίστησε τους ακροατές, αναχώρησε για κάποια άλλη υποχρέωση.

Την διαδέχτηκε στο βήμα ο Νίκος που με ξάφνιασε γιατί φορούσε παλτό. Μετά από μια ή δυο παραγράφους, αφού ζήτησε συγνώμη, κάλεσε τη σύντροφό του, αγαπημένη μου φίλη, Ελένη Ζαφειρίου, δικηγόρο και υποψήφια στο δελτίο εκλογών του ΚΚΕ να ανέβει στο βήμα και να τον αντικαταστήσει στην ανάγνωση της δικής του ομιλίας που τον δυσκόλευε το κρυολόγημά του.

Ο ίδιος κατέβηκε και ήρθε και κάθισε δεξιά, δίπλα στην αδελφή μου..

Η σύντροφός του δεν είχε διαβάσει περισσότερες από μια ή δυο παραγράφους. όταν ο αγαπημένος μας Νίκος Αντωνάκος έγειρε το κεφάλι αριστερά, πάνω στον δεξιό της ώμο,

Η πολιτική του κηδεία έγινε στο Α. Κοιμητήριο της Αθήνας, και το πλήθος έφτασε στον τάφο του οδηγούμενο από τον Μπετόβεν.

 

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ Ιστορικός περίπατος για τα 100 χρόνια ζωής και δράσης

595783

 

Τις 22 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που με τη δράση του «συνόδευσε» τη δράση του ελληνικού λαού σε κάθε καμπή της Ιστορίας. Το ΣΕΗ τιμά αυτήν την επέτειο με δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στη χρονιά. Ηδη έχει πραγματοποιηθεί η παρουσίαση της διακήρυξης και η έκθεση αρχειακού υλικού.

Εκατό χρόνια γεμάτα αγώνες, θυσίες, κατακτήσεις, αλλά και γεμάτα θέατρο, προσφορά και αγάπη για την τέχνη. Πλευρές αυτής της 100χρονης πορείας θα ψηλαφιστούν στους δρόμους της Αθήνας στον ιστορικό περίπατο, με ξενάγηση από ιστορικό, που διοργανώνει το Σωματείο την Κυριακή 18 Ιούνη, στις 15.00.

Με οδηγό τα 100 χρόνια ζωής και δράσης, σελίδες μνήμης του θεάτρου και των ανθρώπων του ζωντανεύουν μέσα από μια ιστορική περιήγηση στους δρόμους της Αθήνας, όπου ξεδιπλώνονται βήμα – βήμα οι αγώνες και οι αγωνίες του λαού, οι αγώνες και οι αγωνίες του Σωματείου. Παλιοί και νέοι ηθοποιοί, παλιοί και νέοι συνδικαλιστές μοιράζονται στιγμές από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ΣΕΗ.

Οι εννιά σταθμοί του ιστορικού περιπάτου

Η αφετηρία είναι η πλατεία Εθν. Αντίστασης (πρώην Κοτζιά), στις 15.00, εκεί όπου οι ηθοποιοί έκαναν το πιο συγκροτημένο βήμα για την οργάνωσή τους, πριν από εκατό χρόνια. Σε εκείνο το μέρος βρισκόταν το Δημοτικό Θέατρο, όπου στεγάστηκαν και τα πρώτα γραφεία του Σωματείου. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, Ελένη Γερασιμίδου, από την επιτροπή εορτασμού των 100 χρόνων του ΣΕΗ, θα αναφερθεί στην ξεχωριστή σημασία αυτής της πρωτοβουλίας. Ο Στράτος Σαραντίδης, γιος του Γεώργιου Σαραντίδη, ιδρυτικού μέλους του Σωματείου, μοιράζεται με τους παρευρισκόμενους προσωπικές μαρτυρίες. Στο χώρο θα στηθεί και πλακέτα.

Ο επόμενος σταθμός, στις 16.15, είναι στην Πειραιώς 40. Εκεί βρίσκονταν τα πρώτα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Σε αυτή τη στάση οι παρευρισκόμενοι θα μεταφερθούν στην εποχή της μεταξικής δικτατορίας (1936). Η Ασφάλεια τοποθετεί ανθρώπους της στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το ισόγειο του οποίου οι ηθοποιοί έχουν μετατρέψει σε αίθουσα θεάτρου. Σε συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στην κήρυξη μιας απεργίας, πρόσωπα που μέχρι χτες ήταν «οικεία», πραγματοποιούν συλλήψεις. Οι ηθοποιοί Μαριάνθη Σοντάκη και Σάββας Στρούμπος διαβάζουν μαρτυρία του ηθοποιού Ευθύφρωνα Ηλιάδη.

Στις 17.00, ο περίπατος φτάνει στο ιστορικό κτίριο της Κοραή 4, εκεί όπου ήταν τα κρατητήρια της Kommadatur κατά τη Γερμανική Κατοχή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα «τμήμα μεταγωγών», πριν τη μεταφορά των κρατουμένων σε φυλακές – κολαστήρια στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Ο ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης και η Αννα Φωτοπούλου, κόρη του Μίμη Φωτόπουλου, θα διαβάσουν αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίμη Φωτόπουλου, «Ελ Ντάμπα, όμηρος των Εγγλέζων».

17.40, Θέατρο ΡΕΞ. 18.20, Θέατρο Τέχνης. Κατοχή, Αντίσταση. Στιγμές γεμάτες καρδιοχτύπι, για τα κρυφά μηνύματα αντίστασης και ελευθερίας που ακούγονται από σκηνής.

Στο ΡΕΞ, η ηθοποιός Ολυμπία Παπαδούκα είχε στήσει παράνομο πολύγραφο του ΕΑΜ. Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου θα διαβάσει αποσπάσματα από μαρτυρία της Ολυμπίας Παπαδούκα. Η συγγραφέας Αλκη Ζέη και ο ηθοποιός Βασίλης Κολοβός, πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, μιλούν για τα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας, Κατοχή – Αντίσταση – Εμφύλιος. Στο Θέατρο Τέχνης, η ηθοποιός Καλή Καλό, πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου, μοιράζεται προσωπικές μαρτυρίες από τα χρόνια της Κατοχής.

Η πλειοψηφία των ηθοποιών ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ Θεάτρου και είχαν αναπτύξει πλούσια αντιστασιακή δράση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα πάρτι με καλλιτεχνικό πρόγραμμα που οργάνωνε για να μαζευτούν χρήματα για την Εθνική Αλληλεγγύη, η ψυχαγωγία για τους ανάπηρους του Αλβανικού Μετώπου κάθε Κυριακή στα νοσοκομεία. Ο Αιμίλιος Βεάκης πήγαινε στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Στα θέατρα έβαζαν προκηρύξεις στις χλαίνες των Γερμανών αξιωματικών, με περιεχόμενο που τους έριχνε το ηθικό. Αντίστοιχα, προκηρύξεις έβαζαν και στα καθίσματα των θεάτρων και των κινηματογράφων, για να ενημερώνονται οι θεατές για την πορεία του αγώνα. Ακόμα, τις μέρες των μεγάλων διαδηλώσεων, των απεργιών, των εκτελέσεων, οι ηθοποιοί έκλειναν τα θέατρα. Οπως μας πληροφορεί η Ολ. Παπαδούκα στο βιβλίο της, «αυτό το μουγκό, άφωνο, κλειστό θέατρο, ήτανε μια κραυγαλέα διαμαρτυρία, σαν συνέχεια της μαχητικής διαμαρτυρίας της ημέρας. Και τότε πια… ήμασταν «στο στόμα του λύκου». Η Ασφάλεια ερχόταν την άλλη μέρα να μας ανακρίνει. «Γιατί δεν έπαιξες χτες;»»

Επόμενος σταθμός, στις 18.50, η συμβολή των οδών Καποδιστρίου και Πατησίων, εκεί που βρισκόταν η Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Τα δύσκολα χρόνια των διώξεων και του κυνηγητού… Η ηθοποιός Μαρία Φωκά, μετέπειτα πρόεδρος του Σωματείου, συλλαμβάνεται. Λίγες μέρες μετά οδηγείται στις φυλακές Πατρών. Θα διαβαστεί σημείωμα της Ισμήνης Καλλέργη, κόρης της Μαρίας Φωκά. Ο Στέφανος Ληναίος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΗ το 1966, μας μεταφέρει το κλίμα της περιόδου.

Στις 19.30, στο Θέατρο «Αθήναιον» (Μάρνης και Πατησίων), οι παρευρισκόμενοι θα «ταξιδέψουν» στα χρόνια της δικτατορίας. Εκεί, ανεβαίνει η παράσταση – σύμβολο κατά της χούντας «Το μεγάλο μας Τσίρκο», του Ι. Καμπανέλλη. Η πρεμιέρα δόθηκε τον Ιούνη του ’73. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος. Τραγουδούσε ζωντανά ο Νίκος Ξυλούρης. Ο Κ. Καζάκος αναφέρεται στις ιστορικές μέρες αντίστασης του ελληνικού θεάτρου, καθώς και στη μεγάλη απεργία ηθοποιών και οικοδόμων. Θα πραγματοποιηθεί παρέμβαση και από το Συνδικάτο Οικοδόμων.

Στις 20.30, στο Θέατρο «Γκλόρια» (Ιπποκράτους 7), παίρνεται η ιστορική απόφαση επανασύστασης του, σφραγισμένου μέχρι τότε από την Ασφάλεια, Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την πτώση της χούντας. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρεται στα γεγονότα. Ο σκηνοθέτης και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Λεωνίδας Βαρδαρός αναφέρεται στη μεγάλη απεργία της ΕΡΤ.

Ο περίπατος καταλήγει στις 21.00 στο Θεατρικό Μουσείο (Ακαδημίας 50). Πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου. Ενα αρχειακό υλικό σπάνιας αξίας, που με ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού καταστρέφεται. Η Λίλα Καφαντάρη, πρόεδρος του ΣΕΗ, θα μιλήσει για την ανάγκη ανάδειξης και πρόσβασης του λαού στο ανεκτίμητης αξίας αρχειακό υλικό του Θεατρικού Μουσείου.

  • Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα του ΣΕΗ, 2103833742, 2103817369 και στο e-mail: support@sei.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ΤΟ ΚΚΕ τιμά την 9η του Μάη, μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών

raixstagk

Σε ανακοίνωσή του για τα 72 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Τιμάμε την 9η Μάη, που ήταν, είναι και θα είναι ορόσημο της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, σε πείσμα όλων όσοι επιχειρούν να παραχαράξουν την Ιστορία, για να ξεχάσουν οι λαοί, κυρίως οι νεότερες γενιές, την Αντιφασιστική Νίκη και τα ιστορικά διδάγματα που απορρέουν απ’ αυτήν.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι, όσους θυσιάστηκαν, όσους έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στο ναζιστικό – φασιστικό ιμπεριαλιστικό «άξονα» Γερμανίας – Ιταλίας – Ιαπωνίας και των συμμάχων τους. Τιμάμε τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων.

Είμαστε περήφανοι για το Κόμμα μας, το ΚΚΕ, που αποτέλεσε την ψυχή, τον αιμοδότη και καθοδηγητή του ηρωικού αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και των άλλων ΕΑΜικών οργανώσεων.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Πρώτος, ήταν απόρροια των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, βάθυναν την ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη και κατέστησαν και πάλι τη Γερμανία μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη.

Σήμερα, 72 χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί , στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, οξύνονται σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, με επίκεντρο τις πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Αυτό αποδεικνύεται από τους δεκάδες τοπικούς και περιφερειακούς πολέμους, από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με θύματα τους λαούς και με χιλιάδες πρόσφυγες και ξεριζωμένους. Επομένως, οι λαοί πρέπει να επαγρυπνούν, καθώς μεγαλώνουν οι κίνδυνοι εκδήλωσης ενός πιο γενικευμένου πολέμου, με την εμπλοκή και της Ελλάδας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποκριτικά ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι “όαση ειρήνης και σταθερότητας”, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα συμμετέχει στο ΝΑΤΟ, έχει παραχωρήσει τη Σούδα, συμμετέχει στη διαπάλη για τη μοιρασιά “λείας”.

Η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη και στη συντριβή του ναζισμού – φασισμού ήταν κορυφαία, με περισσότερους από 20 εκατομμύρια νεκρούς, τη στιγμή που οι νικήτριες καπιταλιστικές χώρες του Α’ Παγκοσμίου παρείχαν σημαντική βοήθεια στη Γερμανία, με σκοπό να την αξιοποιήσουν ως δύναμη κρούσης ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.

Οι νικηφόρες μάχες του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ, στο Κουρσκ, στο Λένινγκραντ, μέσα στο Βερολίνο απέδειξαν την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος, της εργατικής εξουσίας, τα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας. Χάρη σ’ αυτά τα πλεονεκτήματα μπόρεσε η Σοβιετική Ένωση να γίνει μια ισχυρή οικονομική δύναμη και να δημιουργήσει έναν αξιόμαχο Κόκκινο Στρατό.

Για να υπερασπίσουν αυτήν την εξουσία πάλευαν με τόσο σθένος οι μαχητές του Κόκκινου Στρατού, ο σοβιετικός λαός, υπερνικώντας τις στρατιωτικές δυνάμεις των ναζιστών, αλλά και την υπονόμευση των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, που καθυστερούσαν να ανοίξουν το δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη.

Η Ιστορία αυτή, που γράφτηκε με το αίμα των λαών, γίνεται προσπάθεια να “ξαναγραφτεί”, ιδιαίτερα μετά τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

Στην παραχάραξη της Ιστορίας πρωτοστατεί η ΕΕ που καθιέρωσε την 9η του Μάη ως «Ημέρα της Ευρώπης», ενώ ταυτόχρονα προωθεί με διάφορα προγράμματα τον αντικομμουνισμό, την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα απαγορεύονται σε μια σειρά χώρες, διώκονται αγωνιστές και αποκαθίστανται οι ναζιστές, τα Ες -Ες. Την ίδια ώρα η ΕΕ στηρίζει τις αντιδραστικές – ναζιστικές δυνάμεις που πραξικοπηματικά αναρριχήθηκαν στην κυβέρνηση της Ουκρανίας.

Στο παιχνίδι της παραχάραξης συμμετέχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς συγχέει σκόπιμα και ανιστόρητα την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης με την “Ημέρα της ΕΕ”. Προσπαθεί να πείσει το λαό ότι η ιμπεριαλιστική συμμαχία της ΕΕ μπορεί να διορθωθεί με διαπραγματεύσεις και να επιστρέψει δήθεν “στις καλές της ρίζες”.

Η ιστορία της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, συνολικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποδεικνύουν περίτρανα και ανεξίτηλα πως ο ναζισμός – φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Άλλωστε και ο Χίτλερ αναρριχήθηκε στην εξουσία με τη στήριξη γερμανικών και άλλων μονοπωλίων. Επιβεβαιώνεται πως μόνο το εργατικό – λαϊκό κίνημα, μια ισχυρή Κοινωνική Συμμαχία, που έχει στόχο την εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει και να ξεριζώσει το φασισμό, να απομονώσει τη ναζιστική Χρυσή Αυγή και την εγκληματική της δράση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.

Η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δύναμή τους. Αυτήν τη δύναμη μπορούν και πρέπει σήμερα να δοκιμάσουν για να απαλλαγούν απ’ τα αντιλαϊκά μέτρα και τα μνημόνια διαρκείας, τη φτώχεια, την ανεργία και την εκμετάλλευση. Για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ, να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες που είναι εκτός συνόρων, να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη. Συνεχίζουμε με ακλόνητη την πίστη ότι ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος, μόνη απάντηση στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά. Αταλάντευτα συνεχίζουμε στην πρώτη γραμμή, με την εργατική τάξη και το λαό, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».

Κοντά στο «ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ»

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-16

Πλήθος κόσμου συμμετείχε και στις εκδηλώσεις της Κυριακής των Δήμων Καισαριανής και Χαϊδαρίου για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές. Οι εκδηλώσεις είχαν ξεκινήσει από το Σάββατο. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

Στην Καισαριανή πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο παλιό Δημαρχείο και ακολούθησε πικετοφορία προς το «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς». Στην κεφαλή ήταν νεολαίοι που κρατούσαν συμβολικά «χωνιά» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και φώναζαν συνθήματα που ακουγόντουσαν τότε.

ekdhlosi-skopeythrio-kaisarianhs-4

Ακολουθούσαν νεολαίοι που κρατούσαν πικέτες με τα ονομάτα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας έριχναν κόκκινα γαρύφαλλα στο δρόμο, ενώ φώναζαν συνθήματα όπως «Πατριωτισμός το δίκιο του λαού όχι τα συμφέροντα του καπιταλισμού», «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή, είναι ο αγώνας για την ανατροπή», «Το Μάη οι εργάτες πότισαν με αίμα, εμπρός λαέ σήκω και πολέμα», «Δόξα και τιμή στην Καισαριανή στο κάθε νεκρό κομμουνιστή». (Δείτε βίντεο με πλάνα ΕΔΩ)

Παράλληλα από το Χαϊδάρι είχε ξεκινήσει λαμπαδηδρομία από το «Μπλοκ 15». Όταν οι λαμπαδηδρόμοι έφτασαν στην Καισαριανή τους υποδέχθηκαν οι Δήμαρχοι Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος και Χαϊδαρίου Μ. Σελέκος.

Στην εκδήλωση που ακολούθησε μίλησε ο Κώστας Γαβριλάκης γραμματέας του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Καισαριανής ο οποίος σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στον αντίποδα της αστικής επιχείρησης για την αναθεώρηση και παραχάραξη της ιστορίας». (Δείτε βίντεο ΕΔΩ και διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ)

Στην ομιλία του ο Δήμαρχος Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος αναφέρθηκε στα σύγχρονα μηνύματα της θυσία των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών τονίζοντας ότι «τα ιδανικά, οι ιδέες, τα συνθήματα που γαλούχησαν και ενέπνευσαν τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του 1944 αλλά και τόσους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες της εργατικής τάξης παραμένουν επίκαιρα και αναγκαία όσο ποτέ».

Αναφερόμενος στην επαίσχυντη συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σημείωσε ότι πρόκειται για «νεκροθάφτη όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει» και τόνισε ότι «αυτή η αντεργατική αντιλαϊκή βαρβαρότητα δεν θα έχει τέλος αν δεν δυναμώσει η λαϊκή πάλη, η ενότητα και η οργάνωση του λαού». Διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ

Στο Αρχείο του ΚΚΕ το ιστορικό αρχείο του Δημήτρη Γιολδάση

ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Λόγω ενός μικρού ατυχήματος θα διακόψουμε την ανάρτυση κειμένων στην ιστοσελίδα αυτή  για ένα μικρό διάστημα. Ζητάμε συγνώμη  στους φίλους μας που περιμένουν απάντηση στα μηνύματά τους, θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε αργότερα.Κάποια κείμενα πολιτικού προσανατολισμού θα αναρτύονται από φιλικό μας πρόσωπο μέχρι την πλήρη ανάρρωση του υπεύθυνου για τις Βρ.γνώσης.

Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

******************************************

 

551276ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ

Στην ΚΕ του ΚΚΕ και στο Αρχείο του Κόμματος παραδόθηκε όλο το ιστορικό αρχείο του ζωγράφου Δημήτρη Γιολδάση μαζί με πίνακές του. Τη δωρεά έκανε ο Κώστας Θεοδωρίδης. Ο ίδιος σε σημείωμα που συνοδεύει την προσφορά σημειώνει:

«Ο Γιολδάσης με το έργο του ιστορούσε τους αγώνες του λαού, τα προβλήματά του και την ανάγκη της πάλης κι άφησε χωρίς καμιά αμφιβολία μνημεία λεβεντιάς για το λαό μας και ιδιαίτερα για το λαό της Καρδίτσας. Σε όλη του τη ζωή στάθηκε πλάι στο ΚΚΕ.

551283ΤΟΠΙΟ

Ηταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης κι ένας ιδεολόγος κομμουνιστής. Πήρε μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Βγήκε από τους πρώτους στο βουνό. Τα χρόνια που ήταν στο βουνό έδωσε διαλέξεις για θέματα τέχνης και πολιτισμού στην Παιδαγωγική Ακαδημία του ΕΑΜ. Είχε ξεχωριστή συμβολή στην εγκατάσταση και τη λειτουργία του ηλεκτροκίνητου τυπογραφείου του ΕΑΜ σε μια ρεματιά του Ιτάμου πιο πάνω από το Παλιοζογλώπι. Αργότερα, ακούραστα και με φαντασία διακοσμεί μαζί με τους Βάλια Σεμερτζίδη, Δημήτρη Μεγαλίδη, Ηλία Φέρτη, Γιώργο Δήμου και Γιώργο Λυδάκη με ήρωες του 1821 το κτίριο στις Κορυσχάδες, όπου συγκλήθηκε το Εθνικοσυμβούλιο.

Ο ίδιος έλεγε ότι μπορεί να βάζει την υπογραφή του στα έργα, όμως θεωρούσε ότι ήταν άδικο γιατί μπορεί το τελικό δημιούργημα να ήταν δικό του αλλά όλα τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν προϊόν άλλων εργατών. Για να γίνει ζωγράφος τα αγαθά που χρειάστηκαν από τροφή, κατοικία, ή άλλα αγαθά, του τα πρόσφεραν οι συνάνθρωποί του, ο ίδιος ο λαός. Γι’ αυτό πίστευε ότι οι καλλιτέχνες και τα δημιουργήματά τους ανήκουν στον ίδιο το λαό που τους παρέχουν όλα τα αγαθά αυτά.

Με μεγάλη μου χαρά και ευχαρίστηση, υλοποιώντας έτσι και την επιθυμία της κόρης του Στέλλας, παρέδωσα πίνακες κι όλο το ιστορικό αρχείο της ζωής και του έργου του Γιολδάση στην ΚΕ του ΚΚΕ, το Κόμμα που πάντα ήταν πλάι του, το Κόμμα της εργατικής τάξης. Μέρος από το πλούσιο παραπάνω υλικό παρουσιάστηκε στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος κατά τη διάρκεια των εργασιών προς τιμήν του 20ού Συνεδρίου του.

ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ανακάλυψη πυραμίδας 3.700 ετών

images

Την ανακάλυψη πυραμίδας ηλικίας 3.700 ετών κοντά στο Κάιρο ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

Τα ερείπια της μικρής πυραμίδας, που ανάγεται στην περίοδο της 13ης Δυναστείας (1802-1640 π.Χ.), βρέθηκαν στη νεκρόπολη του αρχαιολογικού χώρου του Νταχσούρ, στα νότια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα διάδρομο που οδηγεί στο εσωτερικό της πυραμίδας καθώς και την είσοδο μιας αίθουσας.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο, η ομάδα των αρχαιολόγων θα συνεχίσει την ανασκαφή για να φέρει στο φως την υπόλοιπη πυραμίδα.

Μεταξύ άλλων, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μικρό αλαβάστρινο κομμάτι διακοσμημένο με ιερογλυφικά καθώς και ένα γρανιτένιο υπέρθυρο καθώς και ογκόλιθους που θα τους επιτρέψουν να μάθουν περισσότερα για την εσωτερική αρχιτεκτονική της πυραμίδας.

Η ανασκαφή βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδιά της και προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί το ακριβές μέγεθος της πυραμίδας.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ επανεξελέγη Γ.Γ. της Κ.Ε.του ΚΚΕ

571004

***************************

Έκτακτη είδηση

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής και Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

Η Κεντρική Επιτροπή, στην πρώτη της συνεδρίαση, εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα.

*******************************************

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
«Οπλο» μας το επαναστατικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ, «σφαίρες» τα χιλιάδες μέλη και οι οπαδοί του Κόμματος

Μια σύντομη αναδρομή στις χαρακτηριστικότερες στιγμές από τις εργασίες του Συνεδρίου

584584

«Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα και Κοινωνική Συμμαχία. Για την εξουσία – το σοσιαλισμό». Το σύνθημα αυτό του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ δέσποζε σε κάθε σημείο: Εξω από την αίθουσα, σαν γιγάντιο πανό στην πρόσοψη της έδρας της ΚΕ του Κόμματος. Μέσα στην αίθουσα, στη μία μετά την άλλη τις ομιλίες των αντιπροσώπων.

Παντού, ενθουσιασμός και συγκίνηση, σε κάθε χώρο, πριν ακόμα αρχίσουν την Πέμπτη οι εργασίες του Συνεδρίου. Στα ταμπλό της ειδικής έκθεσης μέσα από την οποία παρουσιαζόταν η εκατόχρονη Ιστορία του ΚΚΕ, στις προθήκες με τα υλικά από το Αρχείο του ΚΚΕ, στα πρόσωπα των συντρόφων, συνέδρων αλλά και εκατοντάδων άλλων που είχαν προσκληθεί στην έναρξη των εργασιών.

Στα μάτια όσων έπαιρναν στα χέρια τους την ειδική έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, με τη διαδρομή και τη θυσία 28 μελών της ΚΕ που εκτελέστηκαν ή σκοτώθηκαν, παλεύοντας χωρίς ταλάντευση στις επάλξεις του αγώνα της εργατικής τάξης και του λαού.

584674

Εκτιμάμε τη δράση μας, βγάζουμε συμπεράσματα, χαράσσουμε καθήκοντα, είπε παρουσιάζοντας την Εισήγηση, εκ μέρους της απερχόμενης ΚΕ, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Και η συζήτηση αναπτύχθηκε στις επόμενες μέρες ακριβώς μ’ αυτόν το στόχο: Την ισχυροποίηση του Κόμματος, ώστε να είναι διαρκώς το Κόμμα της κοινωνικής ανατροπής, να μπορεί να φέρει σε πέρας τον ιστορικό, πρωτοπόρο ρόλο του, αξιοποιώντας και βαθαίνοντας με την ταξική πάλη τις αντιθέσεις και αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος.

Με ατσαλωμένες δυνάμεις, προετοιμασμένες για δύσκολες και αποφασιστικές μάχες, για πολιτική δράση χωρίς ταλαντεύσεις και καθυστερήσεις, για καθημερινή ακούραστη δουλειά που θα δημιουργεί συνεχώς πολύτιμες εφεδρείες, που θα αντικαθιστούν, θα ανανεώνουν, θα διευρύνουν τις δυνάμεις του επαναστατικού κινήματος.

***

Την έναρξη των εργασιών και την παρουσίαση της Εισήγησης παρακολούθησαν, μαζί με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, δεκάδες προσκεκλημένοι από φορείς του κινήματος και τους χώρους των Γραμμάτων, της Τέχνης, του Πολιτισμού.

Στην αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ συναντήθηκαν γενιές και γενιές κομμουνιστών, από τους παλαίμαχους της «δρακογενιάς» της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, μέχρι τους νεότερους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τα προσκαλεσμένα στελέχη της ΚΝΕ.

Κάθε γωνιά του κτιρίου είχε διαμορφωθεί κατάλληλα με μεράκι και εθελοντική δουλειά ημερών, για να υποδεχτεί το σπουδαίο γεγονός. Το ίδιο πολύτιμη για την επιτυχία του Συνεδρίου ήταν η προσφορά όλων των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του φαγητού τις μέρες του Συνεδρίου, αλλά και η εθελοντική δουλειά δεκάδων συντρόφων σε όλους τους τομείς κατά τη διάρκεια των εργασιών.

Μαζί μας, σ’ αυτήν τη μεγάλη στιγμή για το Κόμμα, ήταν αγωνιστές που συμπορεύονται χρόνια με το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος, του αγροτικού, του κινήματος των ΕΒΕ, στους αγώνες των γυναικών και της νεολαίας.

Τα βλέμματα τη μέρα της έναρξης τραβούσαν τα ταμπλό και οι προθήκες της μόνιμης έκθεσης υλικών από την Ιστορία του ΔΣΕ και την πορεία του επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας, που λειτουργεί στην είσοδο των γραφείων της ΚΕ του Κόμματος. Τα εκθέματα αυτά συμπληρώθηκαν πρόσφατα με δεκάδες μοναδικά έντυπα και ντοκουμέντα σχετικά με τα 100χρονα από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση, που βρίσκονται στο Αρχείο του ΚΚΕ.

***

Μέσα σε μια εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα, το προεδρείο απηύθυνε ιδιαίτερο χαιρετισμό εκ μέρους του Κόμματος στους δεκάδες βετεράνους συντρόφους και συναγωνιστές που βρίσκονταν στην αίθουσα. Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, και των τριών συντρόφων του, Δημήτρη Μπάτση, Νίκου Καλούμενου και Ηλία Αργυριάδη, που έγινε στις 30 Μάρτη του 1952.

Ακολούθησε η αναφορά στα στελέχη του Κόμματος, μέλη της ΚΕ και του ΠΓ για πολλά χρόνια, που «έφυγαν» από τη ζωή στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο 19ο Συνέδριο. Ενός λεπτού σιγή και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα μέσα κι έξω από την αίθουσα, ππριν την παρουσίαση της Εισήγησης της ΚΕ στο Συνέδριο.

«Η όλη προσυνεδριακή διαδικασία, η υπερψήφιση των Θέσεων της ΚΕ και η ουσιαστική και δημιουργική συζήτηση που έγινε, αποτελούν ένα σημαντικό βήμα, παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Εκφράζουν, ταυτόχρονα, και τη σημαντική δουλειά που έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια με το Πρόγραμμα και τις άλλες επεξεργασίες και θέσεις του Κόμματος», όπως αναφέρεται στην εισήγηση και καταγράφονται ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία της εσωοργανωτικής δουλειάς που προηγήθηκε του Συνεδρίου:

Στις Κομματικές Οργανώσεις Βάσης, θετική ψήφο στις Θέσεις της ΚΕ για το Συνέδριο έδωσε το 99,3% των κομματικών μελών. Στις Συνδιασκέψεις των Τομεακών, της Περιφερειακής και των Οργανώσεων Περιοχής υπέρ ψήφισε το 99,9% των αντιπροσώπων.

Συνεδρίασαν, επίσης, όλα τα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ και οι ΟΒ και τοποθετήθηκαν πάνω στις Θέσεις. Στο Κεντρικό Συμβούλιο, στα Συμβούλια Περιοχής και στα Τομεακά Συμβούλια ψηφίστηκαν οι Θέσεις ομόφωνα. Στις Οργανώσεις Βάσης της ΚΝΕ, υπέρ ψήφισε το 99,7% των μελών.

Στον προσυνεδριακό διάλογο μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» και της ΚΟΜΕΠ πήραν μέρος 262 μέλη και φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ. Τις Θέσεις της ΚΕ πήραν 80.000 άνθρωποι. Εγιναν 850 ανοιχτές συγκεντρώσεις και συσκέψεις για τη συζήτηση των Θέσεων της ΚΕ, με τη συμμετοχή 23.000 φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

***

Λίγο πριν την Εισήγηση, είχε προηγηθεί μια επίσης υψηλού συγκινησιακού φορτίου «στιγμή», όταν στη σιγαλιά της αίθουσας, μια κορνέτα στην αρχή, ένα τρομπόνι μετά κι από κοντά ένα φλάουτο, ένα κλαρίνο, δυο πιατίνια, ένα τύμπανο, δυο κιθάρες άρχισαν να παίζουν μια γνώριμη μελωδία, που έγινε καθαρότερη όταν δεκάδες νεολαίοι άρχισαν να τραγουδούν μέσα από τις θέσεις των συνέδρων τον «Οδηγητή» του Κώστα Βάρναλη, με τη φωνή του ποιητή να απλώνεται επίσης στην αίθουσα:

«Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης

Ο πλαστουργός της νιας ζωής

Εγώ ‘μαι τέκνο της ανάγκης

Κι ώριμο τέκνο της οργής».

Σβήνοντας ο ήχος του τραγουδιού, μια άλλη θρυλική φωνή, αυτή του Γιάννη Ρίτσου, απλώθηκε στην αίθουσα: «Κάπα Κάπα Εψιλον» έλεγε, ανεβασμένος στο βήμα της μεγάλης εκδήλωσης που είχε γίνει στο γήπεδο του Πανιωνίου, χρόνια πριν, στη λήξη των εργασιών του 10ου Συνεδρίου του Κόμματος.

Κι ακολούθησε μέσα από το σχετικό φιλμάκι ένα μπαράζ εικόνων από την εκατόχρονη Ιστορία του Κόμματος. «Ενας αιώνας αγώνας και θυσία, το Κάπα Κάπα Εψιλον στην πρωτοπορία», ήταν αυτήν τη φορά το σύνθημα, μετά το οποίο άρχισαν κανονικά οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου, στη διάρκεια των οποίων κατατέθηκε πλούσιος προβληματισμός, εμπλουτίζοντας τις Θέσεις της ΚΕ και την Εισήγηση για τη διαμόρφωση της τελικής Απόφασης.

Με ενθουσιασμό και συγκίνηση ξεκίνησε χτες τις εργασίες του το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ

Με ενθουσιασμό και συγκίνηση ξεκίνησε χτες τις εργασίες του το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ

Μαζί με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, την έναρξη παρακολούθησαν και δεκάδες προσκεκλημένοι από φορείς του κινήματος και τους χώρους των Γραμμάτων, της Τέχνης, του Πολιτισμού

584635

Στην αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό, ξεκίνησαν χτες το πρωί οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ. Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και ενθουσιασμού, στην έναρξη του Συνεδρίου συναντήθηκαν γενιές και γενιές κομμουνιστών, από τους παλαίμαχους της «δρακογενιάς» της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, μέχρι τους νεότερους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τα προσκαλεσμένα στελέχη της ΚΝΕ.

584511
Κάθε γωνιά του κτιρίου είχε διαμορφωθεί κατάλληλα με μεράκι και εθελοντική δουλειά ημερών, για να υποδεχτεί το σπουδαίο γεγονός, τους εκατοντάδες εκλεγμένους αντιπροσώπους και παρατηρητές, που από το πρωί κατέφταναν στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Κυρίαρχο στα γιγαντοπανό που κρέμονταν από τις προσόψεις του κτιρίου, ήταν το σύνθημα του Συνεδρίου: «Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία. Για την εξουσία – το σοσιαλισμό».

Ανάμεσα στους πολλούς που προσκλήθηκαν να παρακολουθήσουν την έναρξη των εργασιών, ήταν δεκάδες εκπρόσωποι από τους χώρους των Γραμμάτων, των Τεχνών, του Πολιτισμού, φορέων του επιστημονικού κόσμου και των μαζικών κινημάτων. Αγωνιστές που συμπορεύονται χρόνια με το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος, του αγροτικού, του κινήματος των ΕΒΕ, τους αγώνες των γυναικών και της νεολαίας.

584514

Παραβρέθηκαν, επίσης, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, οι αντιπρόεδροι της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, Δημήτρης Κρεμαστινός και Σπύρος Λυκούδης, οι δήμαρχοι Αθήνας και Πειραιά, Γιώργος Καμίνης και Γιάννης Μώραλης αντίστοιχα, και ο πρόεδρος της Ενωσης Περιφερειών, Κώστας Αγοραστός.

Τα βλέμματα όλων, μπαίνοντας στο φουαγέ της αίθουσας Συνεδρίων, έπεφταν στα ταμπλό και τις προθήκες της μόνιμης έκθεσης υλικών από την Ιστορία του ΔΣΕ και την πορεία του επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας, που λειτουργεί στην είσοδο των γραφείων της ΚΕ του Κόμματος. Τα εκθέματα αυτά συμπληρώθηκαν πρόσφατα με δεκάδες μοναδικά έντυπα και ντοκουμέντα σχετικά με τα 100χρονα από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση, που βρίσκονται στο Αρχείο του ΚΚΕ. Ολόκληρη η έκθεση θα παρουσιαστεί αναλυτικά από τον «Ριζοσπάστη» στο κυριακάτικο φύλλο.

Στο φουαγέ, επίσης, είχε προετοιμαστεί η κατάλληλη υποδομή ώστε δεκάδες σύνεδροι και προσκαλεσμένοι που δεν χώρεσαν στην κατάμεστη αίθουσα, να παρακολουθήσουν την έναρξη των εργασιών από μεγάλες οθόνες, μεταφέροντας μέχρι έξω τον ενθουσιασμό και τον παλμό που ήταν διάχυτος μέσα στην αίθουσα του Συνεδρίου.

584552
«Ενας δεν είμαι μα χιλιάδες»…

Μόλις έφτασε η καθορισμένη ώρα της έναρξης, μια τρομπέτα στην αρχή, από μια γωνία της αίθουσας, ξεκίνησε να παίζει το μουσικό θέμα του «Οδηγητή» – σε μουσική Χρήστου Λεοντή -, ενώ ακουγόταν από τα μεγάφωνα η χαρακτηριστική φωνή του Κώστα Βάρναλη να απαγγέλλει…

«Δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης
Ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ ‘μαι τέκνο της ανάγκης
Κι ώριμο τέκνο της οργής».

Στους ήχους της τρομπέτας προστίθονταν σιγά – σιγά και άλλα όργανα (τρομπόνι, φλάουτο, κλαρινέτο, κρουστά, κιθάρες) από διάφορα σημεία της αίθουσας Συνεδρίων, την ώρα που μέσα από τον κόσμο σηκώνονταν ένας – ένας οι τραγουδιστές και οι φωνές τους έσμιγαν η μια μετά την άλλη, ακόμα πιο σταθερά, ακόμα πιο δυνατά…

«Δε δίνω λέξες παρηγόρια,
δίνω μαχαίρι σ’ ολουνούς
καθώς το μπήγω μες το χώμα
γίνεται φως, γίνεται νους».

Καθώς οι στίχοι και η μελωδία απλώνονταν σε όλη την αίθουσα, νέα παιδιά, ΚΝίτες και ΚΝίτισσες, σηκώνονταν από τις θέσεις τους και κατευθύνονταν προς το κέντρο, με γαρύφαλλα στο χέρι και υψωμένες γροθιές, τραγουδώντας όλοι μαζί, φέρνοντας στο μυαλό την 100χρονη πορεία του Κόμματος, τους αλύγιστους της ταξικής πάλης…

«Ενας δεν είμαι μα χιλιάδες
Οχι μονάχα οι ζωντανοί
Κι οι πεθαμένοι μ’ ακλουθάνε
Σε μιαν αραδά σκοτεινή».

Η αίθουσα πλημμύρισε με χειροκροτήματα, λίγο πριν χαμηλώσει ο φωτισμός για να προβληθεί ένα βίντεο με χαρακτηριστικές στιγμές από την εκατοντάχρονη Ιστορία του Κόμματος, πλαισιωμένες με δυνατές εικόνες και επιβλητική μουσική.

584553

Το άνοιγμα των εργασιών
584592
Ανοίγοντας τις εργασίες του Συνεδρίου, ο Τηλέμαχος Δημουλάς, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ευχαρίστησε από το βήμα τους προσκεκλημένους και απηύθυνε ιδιαίτερο χαιρετισμό εκ μέρους του Κόμματος στους δεκάδες βετεράνους συντρόφους και συναγωνιστές, που βρίσκονταν στην αίθουσα. Ξεχωριστή αναφορά έκανε στη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, και των τριών συντρόφων του, Δημήτρη Μπάτση, Νίκου Καλούμενου και Ηλία Αργυριάδη, που έγινε σαν χτες, στις 30 Μάρτη του 1952.

Ακολούθησε η αναφορά στα στελέχη του Κόμματος, μέλη της ΚΕ και του ΠΓ για πολλά χρόνια, που «έφυγαν» από τη ζωή στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο 19ο Συνέδριο. Ανάμεσά τους, οι Τάκης Τσίγκας, Ορέστης Κολοζώφ, Μπάμπης Αγγουράκης, Διονύσης Γεωργάτος, Μιχάλης Σπυριδάκης, Δημήτρης Κρεωνάς, Παναγιώτης Μακρής, Κώστας Λιαπάτης, Γιάννης Μαυρομάτης, Νίκος Μπατιστάτος, Γιώργος Χουρμουζιάδης, Νίκος Κυρίτσης και ο Θανάσης Θεοδοσιάδης από την ΚΕΟΕ.

Ακολούθησαν ενός λεπτού σιγή και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα μέσα κι έξω από την αίθουσα, πριν πάρει το λόγο ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, για να παρουσιάσει την Εισήγηση της ΚΕ στο Συνέδριο (δημοσιεύεται ολόκληρη στον σημερινό «Ριζοσπάστη»). Οι εργασίες της χτεσινής πρώτης μέρας συνεχίστηκαν αμέσως μετά με τη συμμετοχή μόνο των εκλεγμένων αντιπροσώπων και των παρατηρητών από τις Κομματικές Οργανώσεις, με ομιλίες των συνέδρων.

untitled

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ Για την 25η Μαρτίου 1821 Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

173024

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για την 25η Μαρτίου 1821:

«Το 1821 έγινε εθνικοαπελευθερωτική και ταξική πάλη, στην οποία ηγήθηκε η ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Σήμερα, η ταξική πάλη διεξάγεται με την αστική τάξη να έχει γίνει αντιδραστική, εμπόδιο στην κοινωνική εξέλιξη και το σύστημά της ο καπιταλισμός είναι πια, ιστορικά, ξεπερασμένος.

196 χρόνια μετά το 1821, ο λαός μας έχει συμφέρον να κλείσει τ’ αυτιά του και να προσπεράσει τις κορόνες εμπαιγμού του από τα αστικά κόμματα κάθε απόχρωσης, που με το τροπάριο της «εθνικής ενότητας» θέλουν να τον υποτάξουν και να τον παγιδεύσουν στις επιδιώξεις του εγχώριου κεφαλαίου και της ΕΕ, προκειμένου να ανακάμψουν τα κέρδη του πάνω στα συντρίμμια της εργατικής – λαϊκής εξαθλίωσης.

196 χρόνια μετά το 1821, ο λαός μας έχει την πείρα να συνειδητοποιήσει ότι σε «εθνική ενότητα» τον καλούν εκείνοι που έχουν προσχωρήσει στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που υπηρετούν το μοίρασμα της λείας του πετρελαίου, των αγωγών, των σφαιρών επιρροής. Οι ίδιοι που έχουν στείλει ελληνικό στρατό έξω από τα σύνορα εναντίον άλλων λαών, ενώ η βάση της Σούδας συνεχίζει την απρόσκοπτη φονική λειτουργία της.

Αλλη είναι η ενότητα που συμφέρει το λαό: Η συμμαχία της εργατικής τάξης με τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους της αγροτιάς και της πόλης, που θα διεκδικήσει την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, θα βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής, με κεντρικό σχεδιασμό κι εργατικό έλεγχο, ώστε να ακολουθήσει ο λαός φιλειρηνική πορεία και δρόμο προόδου».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ ο θρύλος της Πάτρας

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΗΡΩΙΚΟ 1821

 Τρεις περδικούλες κάθονται
‘σ της Κούκκιουρης τη ράχη
Η μια τηράει τα πέλαγα
Κ’ η άλλη κατά την Πάτρα.
Κ’ η τρίτη η καλλίτερη μοιρολογεί και λέει:
Θε’ μου ο Καρατζάς τι γένηκε
αυτός ο καπετάνιος.
Μάιδε  ΄σ την Πάτρα φαίνεται
μάιδε ΄ς το Σαραβάλι.
Μάιδε και ΄σ το Παλυόπυργο
πούχε το γυρισμά του!
Μας είπαν πως τον σκότωσαν
μεσ’  ΄ς του Ομπλού την πόρτα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ 2

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ       ΚΑΡΑΤΖΑΣ

Ποιός ήταν ο φυσικός ηγέτης της Πάτρας στα χρόνια της επαναστατημένης Ελλάδας;  Σ’ αυτό το ερώτημα οι πολλοί στις μέρες μας, θα απαντήσουν πως ήταν ο Παλαιός Πατρών Γερμανός. Αυτός πρώτος σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης, μ’εκείνο το «Ελευθερία ή Θάνατος» που κυριολεκτικά συγκλονίζει ακόμη και τώρα στον 21ο αιώνα.
Κι’ όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Διότι η ιστορία ανεξάρτητα πως κανονίστηκε να γραφεί, ο αληθινός αρχηγός της επαναστατημένης Πάτρας στις 21 του Μάρτη 1821, αυτός που έριξε την πρώτη κουμπουριά, ήταν ο Παναγιώτης Καρατζάς, τσαγκάρης το επάγγελμα.
Θα αναρωτηθείτε: άγνωστος για τους πολλούς. Άγνωστος για όσους δεν ξέρουν. Άλλωστε δεκάδες ήρωες του 21 έμειναν αγνοημένοι κ΄ άγνωστοι, ενώ άλλοι τιμήθηκαν περισσότερο από ότι έπρεπε.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Π.Π.Γερμανός που ο ιστορικός Ν.Μόσχος στο βιβλίο του ο «Καρατζάς» αναρωτιέται… Ποιά φερσίματα του Γερμανού βαραίνουν πιο πολύ, τα καλά ή τα άσχημα; Στην υπόθεση του αγώνα εννοείται     …

Στο σημείωμα αυτό, θα προσπαθήσουμε να ξεθαφτεί ο αγνοημένος Π.Καρατζάς και να τον τοποθετήσουμε στην θέση που του ανήκει, δίπλα στον Κολοκοτρώνη και τον Καραισκάκη, κοντά στούς άλλους ήρωες της  επανάστασης του ’21.

Για να θεμελιωθεί και να στερεωθεί ένας αγώνας χρειάζονται τρία υλικά. Δάκρυα, σάρκες, αίμα. Τέτοια υλικά όμως μόνο ένας λαός μπορεί  να τα δώσει. Κι’ ο ελληνικός λαός τα ‘δωσε και με το παραπάνω, στην επανάσταση του 1821. Γι’ αυτό και λέμε πως ο μεγάλος πρωταγωνιστής αυτού του ξεσηκωμού ήταν αναμφίβολα ο ελληνικός λαός. Σ’αυτόν κύρια ανήκει η τιμή και η δόξα. Μετά ακολουθούν οι μπροστάρηδες, οι φωτεινές αυτές προσωπικότητες που με ανδρεία και πίστη στην νίκη, καθοδήγησαν την επανάσταση.Ένας τέτοιος μπροστάρης ασφαλώς ήταν κι’ ο Π. Καρατζάς. Απλός, αγνός, χωρατατζής,παιδί του λαού,, περηφάνεια της Πάτρας. Κι΄αν λογαριάσουμε πως η Πάτρα στάθηκε η πρώτη της Ρωμιοσύνης επαναστάτρια πολιτεία, κι’ ο Καρατζάς αρχηγός της, αυτό και μόνο φθάνει για να ταυτιστεί το ονομά του με τον ξεσηκωμό.

Ο Π. Καρατζάς ήταν ο φόβος κι’ ο τρόμος των Τούρκων. Είχε απολυθεί από τον Αγγλικό στρατό με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ήταν τόσο άξιος στα στρατιωτικά που οι Πατρινοί τον εμπιστεύθηκαν όσο κανένα άλλον. Είχε πολλά χαρίσματα, παλικαριά, εξυπνάδα,τόλμη, φαντασία, διοικητική αξιοσύνη. Άφησε τον Αγγλικό στρατό για να υπηρετήσει τον αγώνα τού τόπου του, να παλάιψει τον μισητό εχθρό. Ακόμη κι΄ο προεστός,Κανακάρης τον αποκαλλούσε…. αρχηγό, Λεωνίδα, γενναίο, που πολεμούσε στις πιο επικινδυνοφόρους θέσεις…

Το έθνος χρωστάει πολλά στον Π.Καρατζά και θα  του χρωστούσε περισσότερα, αν ο φθόνος, η ζήλεια και η αλαζονεία τον αφήνανε να ζήσει, και δεν συνέβαλαν  στη δολοφονία του. Γιατί τον Καρατζά τον δολοφόνησαν 5 μήνες μετά τον ξεσηκωμό του γένους.
Ποιοί ευθύνονται για τον φόνο του Καρατζά; Ποιοί σπείρανε την συκοφαντία; Ποιοί την έθρεψαν; Ποιοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί; Ποιοί έθαψαν ύστερα την υπόθεση και την έριξαν στην λησμοσύνη;

Ίσως εδώ αρχίζουμε να ενοχλούμε! Όπως τότε…κείνα τα χρόνια…είχε αρχίσει να ενοχλείται το διευθυντήριο(Π.Π.Γερμανός, Λόντος, Ζαίμης) καθώς και οι προεστοί.(κοτζαμπάσηδες), από την αυξανόμενη επιρροή του Καρατζά στους Πατρινούς και στους καπεταναίους. Που σε κάθε μάχη ο Καρατζάςκατόρθωνε να εξοντώνει Τούρκους, να καταστρώνει επιτυχημένα σχέδια, να παγιδεύει τους Τούρκους, να νικά. Κι΄ακριβώς αυτές τις στιγμές ανόδου της επαναστατικής δραστηριότητας του Καρατζά ρίχτηκε η συκοφαντία… πως τάχα στην μάχη του Κάστρου πριν 4 μήνες, ο Καρατζάς σκότωσε ένα από τ΄αδέλφια του καπετάνιου Κουμανιώτη. Στην αρχή κανένας δεν το πίστεψε. Ούτε κι΄αυτοί οι Κουμανιατέοι. Όμως οι καλοθελητές δούλευαν με σύστημα. Μαζί με την συκοφαντία καλλιεργούν και την αντιζηλία με τους Κουμανιατέους. Ωσπου τελικά φτάσαμε στον φόνο του Καρατζά. Στην πρώτη πολιτική δολοφονιία του έθνους μετά την εξεργεσή του.

Ναι  αρχίζουμε και ενοχλούμε! ΄Όμως πρέπει να πούμε πως αν οι Κουμανιατέοι έπεσαν θύμα της συκοφαντίας και σκότωσαν τον Καρατζά, γιατί το διευθυντήριο δν κούνησε ούτε το μικρό του δακτυλάκι να σταματήσει στην γεννησή της αυτή η ανεπαίσχυντη συκοφαντία; Γιατί αφήσανε να δολοφωνηθεί ένας τέτοιος άξιος αγωνιστής που εκ των υστέρων ο Π.Π.Γερμανός  στα απομνημονευματά του αναφέρει…Φρίκην επροξενούσε εις τους Τούρκους. Ενώ σε ένα άλλο ντοκουμέντο- αναφορά 100 προκρίτων της Πάτρας, διαβάζουμε…. ο αείμνηστος συμπολίτης μας Π.Καρατζάς   όστις εν καιρώ τυραννίας,για την γαινναιότητα της ψυχής του,μη υποφέρων ποτέ να δει υβριζόμενον ήραπιζόμενον αδίκως κανέναν των συμπολιτών του  από Οθωμανούς, τινάς  ευρίσκετο εις αδιάλακτον μίσος με τους κατοικούντας ενταύθα Οθωμανούς….

Γιατί λοιπόν;  Γιατί η αλαζονεία  του διευθυντηρίου δεν επέτρεπεσε λαικούς αγωνιστές να έχουν αίγλη και δύναμη μέσα στο λαό και τους καπεταναίους. Γιατί το διευθυντήριο (κλήρος και  κοτζαμπάσηδες) προτίμησε να καεί η Πάτρα και να σφαγιασθεί ο λαός της από τον Γιουσούφ, παράνα πάρει την βοήθεια που του πρόσφεραν οι Καρατζάς, Κολοκοτρώνης,Πετμεζάς κλπ.για να σωθεί η Πατρα.
Αν  ήθελε το διευθυντήριο καμιά συκοφαντία δεν θα άφηνε να φουντώσει ώστε να φτάσει στην δολοφονία του Καρατζά. Αν  ο Π.Π.Γερμανός και οι προεστοί έβλεπαν αλλιώς τα πράγματα θα κάνανε επίσημα τον Καρατζά στρατιωτικό αρχηγό της περιοχής της Πάτρας. Και ασφαλώς όπως επισημαίνουν μερικοί ιστορικοί, η πορεία του αγώνα του Ελληνικού λαού θα ήταν πιό εύκολη χωρίς τα μίση και τα πάθη να την σκιάζουν. Δυστηχώς  Ο Π.Π.Γερμανός έβαζε πολλές φορές την μορφωσή του πάνω απ την λογική  γι’αυτό και υπέπεφτε σε σοβαρά λάθη  που ζημίωναν τον αγώνα.

Κλείνοντας αυτό το μικρό σημείωμα,δεν είχαμε την δυνατότητα να ασχοληθούμε με το πατριωτικό έργο του Καρατζά, τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην πατρίδα  με την μάχη του Κάστρου, την μάχη του Γηροκομείου, κλπ. Εκείνο που καταφέραμε είναι πως πολλοί από μας που θα βρεθούμε σε άνάλογους γιορτασμούς της επετείου της επανάστασης  του 1821, νοερά η σκέψη μας  κοντά στους γνωστούς μας  ήρωες του 1821 θα στραφεί και στην ηρωική μορφή του Π.Καρατζά. Λίγα λουλούδια τιμής και ευγνομωσύνης για ότι έχει προσφέρει  στην πατρίδα αποτελεί πράξη πατριωτική απ όλους μας.!

                                                                                             Επιμέλεια Βρυσούλες γνώσης

Τη Δευτέρα 27 Μάρτη τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης» στην Αμαλιάδα

 images6TCZI22Z
65 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ
582497
Τμήμα από την πρώτη σελίδα ενός από τους φακέλους
που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη
Τη Δευτέρα 27 Μάρτη τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης» στην Αμαλιάδα

 

Ο «Ριζοσπάστης», συνεχίζοντας την παρουσίαση υλικών που σχετίζονται με τη ζωή και δράση του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ, θα δημοσιεύσει στο κυριακάτικο φύλλο του στοιχεία από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη

Στη γενέτειρά του, την Αμαλιάδα, θα γίνουν τη Δευτέρα 27 Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι, τα εγκαίνια του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης», το οποίο θα στεγάζεται στο κέντρο της πόλης, στο πατρικό σπίτι του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ, και το οποίο έχει παραχωρηθεί στο δήμο Ηλιδας (Αμαλιάδας). Η εκδήλωση που διοργανώνει ο δήμος γίνεται υπό την αιγίδα της Βουλής. Χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο δήμαρχος Ηλιδας Χρήστος Χριστοδουλόπουλος, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ενώ την κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει και θα χαιρετίσει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Στα εγκαίνια του Μουσείου θα παραβρεθεί και θα χαιρετίσει ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Το Μουσείο θα φιλοξενεί πλήθος υλικών που προέρχονται από το Αρχείο του ΚΚΕ.

Μετά τη δημοσίευση των σημειώσεων που κρατούσε ο Νίκος Μπελογιάννης στη διάρκεια της δίκης του, ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει την παρουσίαση υλικών που σχετίζονται με τη ζωή και τη δράση του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ. Στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» που θα κυκλοφορήσει στις 25 Μάρτη, θα παρουσιάσουμε στοιχεία από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια παρακολουθώντας τη δράση του Νίκου Μπελογιάννη από τον καιρό ακόμα της δικτατορίας του Μεταξά.

Επίσης, στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» θα παρουσιάσουμε ορισμένα από τα μοναδικά ντοκουμέντα που έχουν παραχωρηθεί από το Αρχείο του ΚΚΕ στο Μουσείο «Νίκος Μπελογιάννης». Ανάμεσά τους το βιογραφικό που έγραψε ο ίδιος ο Μπελογιάννης την περίοδο που ήταν στον ΔΣΕ, όπως και σημειώσεις του από την ίδια περίοδο. Μοναδικές φωτογραφίες από την περίοδο της πολιτικής προσφυγιάς, καθώς και το πρωτότυπο του χειρόγραφου τελευταίου γράμματός του πριν την εκτέλεση.

ΚΟΥΒΑ. Στο κοιμητήριο του Σαντιάγο ντε Κούβα η τέφρα του Φιντέλ Κάστρο

569166

cuba-castro-3

Με την ταφή της τέφρας του στο κοιμητήριο του Σαντιάγο ντε Κούβα, εκεί όπου ο Κομαντάντε και οι άνδρες του άρχισαν τον ανταρτοπόλεμο εναντίον της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα που τελικά οδήγησε στην ανατροπή του το 1959, ολοκληρώθηκε η κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, το πρωί της Κυριακής τοπική ώρα.

Η τελετή ήταν λιτή και δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά, ενώ σηματοδότησε το τέλος του εννιαήμερου εθνικού πένθους.

Η κηδεία ξεκίνησε περίπου στις 07.00 το πρωί τοπική ώρα (14.00 ώρα Ελλάδος) λίγο μετά την άφιξη στο κοιμητήριο Σάντα Ιφιχένια του «Καραβανιού της Ελευθερίας», της πομπής που μετέφερε την τέφρα του Φιντέλ, η οποία διέσχισε ολόκληρο το νησί, δίνοντας τη δυνατότητα σε χιλιάδες λαού, να ξεπροβοδίσουν τον ηγέτη της Επανάστασης.

Το κοιμητήριο βρίσκεται δίπλα στο μαυσωλείο του Χοσέ Μαρτί, του ήρωα της ανεξαρτησίας της Κούβας.

cuba-castro-pomph-2

Όλη την Κούβα συγκλόνισε η πομπή με την τέφρα του Φιντέλ Κάστρο, με εκατοντάδες χιλιάδες λαού να βρίσκονται κατά μήκος των δρόμων που περνούσε, ξεπροβοδίζοντας τον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 25 Νοέμβρη, σε ηλικία 90 χρόνων, αλλά μένει ζωντανός μέσα από το τεράστιο έργο στο οποίο συνέβαλε ως πρωταγωνιστής, τις κατακτήσεις που έφερε στο λαό η σοσιαλιστική οικοδόμηση.

*******************

569166

ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ. Πλήθος κόσμου στην εκδήλωση για την ανατίναξη της γέφυρας (ΦΩΤΟ)

569166

Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΤΟΥ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥgorgopotamos-14

Πλήθος κόσμου, άνθρωποι κάθε ηλικίας βρέθηκαν το πρωί του Σαββάτου στο Γοργοπόταμο στην εκδήλωση της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Αντιστασιακοί και απόγονοί τους, μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ασπρομάλληδες και μικρά παιδιά τίμησαν τα 74 χρόνια από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.

Στην εκδήλωση μίλησε ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ ( την ομιλία του θα την βρείτε στο 902gr μετά του παρόντος κειμένου)

Επίσης, μίλησε ο Θοδωρής Αυγέρος γενικός γραμματέας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ ο οποίος αναφέρθηκε στο χρονικό της ανατίναξης της γέφυρας, ενώ στηλίτευσε τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τους μαζικούς φορείς που δήθεν τιμούν τον Άρη και τα παλικάρια του, ωστόσο όπως σημείωσε «για όλους αυτούς η Εθνική Αντίσταση ήταν ανώνυμη». «Η αντίσταση όμως του ελληνικού λαού έχει όνομα και πρωτοπορία. Την έλεγαν: ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, Εθνική Αλληλεγγύη, Λαϊκή Πολιτοφυλακή, ΕΛΑΝ. Καρδιά, αιμοδότης, νους και καθοδηγητής του ΕΑΜικού κινήματος ήταν το ΚΚΕ», πρόσθεσε.

Ο Θ. Αυγέρος αναφέρθηκε στην προσπάθεια της ΕΕ και επιτελείων της αστικής τάξης στην Ελλάδα για παραχάραξη της ιστορίας και ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό επισημαίνοντας ότι «στοχεύουν ενάντια στους λαούς και τα κινήματά τους, θέλουν να διαμορφώσουν υποταγμένες συνειδήσεις, να παροπλίσουν την εργατική τάξη, να συκοφαντήσουν την ταξική πάλη και την προοπτική της».

«Εμείς πιστεύουμε στη δύναμη του λαού» τόνισε, προσθέτοντας ότι «ξέρουμε ότι είναι δικιά μας η ευθύνη να μπολιάσουμε τις λαϊκές συνειδήσεις με τα ιδανικά του αγώνα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».

Εκ μέρους της ΚΝΕ χαιρέτισε ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, γραμματέας του ΤΣ Φθιώτιδας της ΚΝΕ, σημειώνοντας ότι «είμαστε περήφανοι γιατί είμαστε η νεολαία του ΚΚΕ, που υπήρξε η ψυχή, ο καθοδηγητής και ο κύριος αιμοδότης του ΕΑΜ. Είμαστε περήφανοι γιατί ό,τι θετικό έζησε ο λαός στον τόπο μας τα κατέκτησε με σκληρούς αγώνες και σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Εμείς οι νέοι κομμουνιστές και κομμουνίστριες υποκλινόμαστε μπροστά στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Τιμάμε στην πράξη τους χιλιάδες αγωνιστές και κομμουνιστές που πήραν μέρος και δόθηκαν ολόψυχα στον αγώνα, όλους αυτούς που έπεσαν στα πεδία των μαχών, που φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εξορίστηκαν για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για το λαό μας».

Ο Δ. Αλεξόπουλος τόνισε ότι «έχουμε κάθε συμφέρον να αμφισβητούμε το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά συνέχεια, πολέμους, φτώχεια, εξαθλίωση και για τους νέους εξασφαλίζει την περιπλάνηση στην ανεργία. Έχουμε κάθε συμφέρον να παλέψουμε για την νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Εμείς διαλέγουμε τον δρόμο της ρήξης και της ανατροπής, του οργανωμένου αγώνα, οικοδομώντας τη Λαϊκή Συμμαχία των εργατών, των φτωχών αγροτών, των μικρών αυτοαπασχολουμένων».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι από παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ από όλη τη χώρα, από ομοσπονδίες και συλλόγους συνταξιούχων, την ΠΕΑΦΕ κ.ά., ενώ στεφάνια κατάθεσαν η ΚΕ του ΚΚΕ, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΚΝΕ.

Αντάρτικα τραγούδια τραγούδησε η χορωδία του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το προσκλητήριο νεκρών και το «Επέσατε θύματα».