Category Archives: Λαογραφια

Tα SparKlinG Eyes αναζητούν βλέμματα που αγαπούν την Θεσσαλονίκη. Της Εβελίνα Κούλλια

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ Ευφροσύνη Πιτσαλίδη
by Evelina Koullia
12:27 01-12-2017

Η γνωριμία μας με την Φρόσω ήταν τόσο αναπάντεχη και συνάμα ευχάριστη! Πριν αρκετό καιρό, λοιπόν, αποφάσισα να συμμετάσχω σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε η ίδια στη σελίδα της στο Facebook, ονόματι SparKlinG Eyes και το δώρο του νικητή θα ήταν ένα πορτραίτο. Τόσο ιδιαίτερο και πρωτότυπο δώρο, σκέφτηκα, και δήλωσα κατευθείαν συμμετοχή! Τελικά, βέβαια, είχα την τύχη να με «ζωγραφίσει» (πέραν της συμμετοχής μου στον διαγωνισμό), μιας και θα μπορούσα να συνδράμω στο πρότζεκτ που εμπνεύστηκε για την ανάδειξη αγαπημένων σημείων στον χάρτη της Θεσσαλονίκης. Πολλά σας είπα όμως…τα υπόλοιπα για την εμπειρία μου αυτή και την εμπνευσμένη καλλιτεχνική πρωτοβουλία στην οποία συμμετείχα, θα τα μάθετε από την συνέντευξη που μου παραχώρησε η δημιουργός. Και μην ξεχνάτε…μπορείτε να συμμετάσχετε και εσείς!
Evelina Koullia

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ :Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα PolisPost

Γεια σου Φρόσω μου! Χαίρομαι ιδιαιτέρως για αυτή την συνέντευξη που δέχτηκες να μου παραχωρήσεις διότι η δουλειά σου είναι πανέμορφη και αξιέπαινη και θεωρώ ότι περισσότερος κόσμος θα μπορούσε να μάθει για το μεράκι και το πάθος που έχεις για αυτό που κάνεις, και φυσικά να εμπλακεί ενεργά σε αυτό!

Εβελίνα μου, η χαρά είναι όλη δική μου! Ευχαριστώ θερμά για την ευκαιρία που μου δίνεις να μοιραστώ, μέσα από την υπέροχη σελίδα σας, ένα καλλιτεχνικό project, ανοιχτό σε όσους αγαπούν την πόλη μας!

Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, θα ήθελα να μου πεις λίγα πράγματα για εσένα. Σου άρεσε από μικρή ηλικία η ζωγραφική ή ήταν κάτι με το οποίο ασχολήθηκες αργότερα; Και κάτω από ποιες συνθήκες ξεκίνησες να εξελίσσεσαι σε αυτή;

Σύμφωνα με την μητέρα μου, δήλωνα με απόλυτη σιγουριά ότι «θα γίνω ζωγράφος» ήδη από τα τρία μου…! Μάλλον εκείνη μου εμφύσησε την αγάπη για την ζωγραφική, γιατί μου μάθαινε πολλά μέσω αυτής. Όλως περιέργως, οι γονείς μου είναι πολύ καλοί στο σχέδιο, παρόλο που ποτέ δεν ασχολήθηκαν συστηματικά με αυτό. Υπήρξαν, ωστόσο, ανέκαθεν πολύ ενθαρρυντικοί στις δικές μου καλλιτεχνικές κλίσεις. Στο δημοτικό παρακολούθησα μαθήματα στο εργαστήρι ζωγραφικής του κ. Γεώργιου Ψαράκη, μέσα από τα οποία εφοδιάστηκα με βασικές γνώσεις και άρχισα να βιώνω την ζωγραφική στο πραγματικό της μεγαλείο, ως ένα συναρπαστικό παιχνίδι αυτό-ανακάλυψης, έκφρασης και επικοινωνίας. Αρκετά χρόνια αργότερα, στα 16 μου, διδάχθηκα για έναν χρόνο σχέδιο από την εικαστικό, κ. Σουραβλά. Αυτό είναι το μάλλον σύντομο καλλιτεχνικό «βιογραφικό» μου. Ζωγράφος, δυστυχώς, δεν έγινα (τουλάχιστον όχι με την «αναγνωρισμένη» έννοια του όρου), αλλά η αλήθεια είναι πως κι εγώ, όπως όλοι όσοι αγαπούν την ζωγραφική, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ζωγραφίζω συνέχεια…

Kαι η προσωπογραφία/πορτραίτο ήταν απ’ την αρχή η κλίση σου στην ζωγραφική ή ήταν κάτι άλλο που σε οδήγησε εκεί; Τι είναι αυτό που κάνει την τεχνική της προσωπογραφίας τόσο ιδιαίτερη κατά την γνώμη σου; Έχω διαβάσει κάπου πως η προσωπογραφία δεν είναι απλώς η απεικόνιση ενός προσώπου, αλλά παράλληλα και η απεικόνιση της προσωπικότητας, των συναισθημάτων και του ψυχικού κόσμου του προσώπου αυτού. Συμφωνείς με αυτό και πώς νιώθεις όταν καλείσαι να ζωγραφίσεις ένα πρόσωπο; Εξήγησέ μου.

Ανέκαθεν με γοήτευαν τα πρόσωπα, ιδιαίτερα τα βλέμματα. Φαντάζομαι ότι ακούγεται κάπως κοινότοπο, αλλά πιστεύω πως κάθε βλέμμα συγκεντρώνει μέσα του όλη την κοσμοθεωρία ενός ανθρώπου, νιώθω ότι συνοψίζει την ίδια του την ύπαρξη στην ουσία της. Όταν κοιτάζεις ένα πορτραίτο, αντικρίζεις μια ξεχωριστή ψυχή, μια διαφορετική οπτική, ανοίγεις νοητά έναν διάλογο που σε πλουτίζει και μπορεί να σου αποκαλύψει περισσότερα πράγματα τόσο για το πρόσωπο που εικονίζεται όσο και για εσένα τον ίδιο. Ακριβώς όπως οι στιγμές δημιουργικής σιωπής όταν κοιτάζεσαι κατάματα με κάποιον. Αυτό τουλάχιστον είναι το δικό μου βίωμα στην επαφή μου με τα έργα άλλων καλλιτεχνών, οπότε αυτή την στιγμή τοποθετούμαι και ως παρατηρήτρια και ως δημιουργός!

Παλιότερα με ενοχλούσε το γεγονός ότι μπορούσα να δημιουργήσω μόνο συμπαθητικά αντίγραφα φωτογραφιών κι όχι πραγματικά πρωτότυπες συνθέσεις. Πλέον, όντας επιτέλους ικανή να μετουσιώνω στο χαρτί τις συνθέσεις της φαντασίας μου, συνειδητοποιώ ότι εξακολουθώ να απολαμβάνω το ίδιο αυτά τα «αντίγραφα φωτογραφιών», αγαπώ να ανακαλύπτω τις μικρές λεπτομέρειες και την ιδιαίτερη ομορφιά σε κάθε πρόσωπο, ξέρω ότι δεν πρόκειται για απλά αντίγραφα, τίποτα δεν είναι απλό όταν εμπεριέχει την έννοια της επικοινωνίας και του μοιράσματος…

Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα μόλις είπες! Σχετικά, τώρα, με την σελίδα που έχεις φτιάξει στο Facebook ονόματι «Sparkling Eyes», θα ήθελα να μας πεις λίγα πράγματα για την ιδέα πίσω από αυτό το εγχείρημα. Πως γεννήθηκε η ιδέα για την δημιουργία αυτής της σελίδας; Ήταν για ‘σένα το μέσο να προβάλλεις την δουλειά σου ή το σκέφτηκες κάπως αλλιώς;

Όλα ξεκίνησαν από μία μαγική σκέψη ενός εξαιρετικά πολύτιμου για μένα ανθρώπου, την οποία δεν θα ήθελα να αδικήσω συνοψίζοντάς την σε λίγες λέξεις, οπότε θα μου επιτρέψετε να την παραθέσω αυτούσια:

» I have discovered what we all have in common:

The sparkling eyes

There were moments when one talked about what made his/her heart sing, what brought passion, joy and completion; it might have been an alternative political theory, bikes, the sound of a guitar, plants, football, languages, or even card games and desserts. Every single time while talking about it, his/her eyes sparkled. By far those were my favourite moments. And this is my version of a revolution: if we can have a world where people talk –and act– about what makes them passionate and content, it would turn things upside down! If all of us are able to do what we love, we can inspire other people in more ways than we could ever imagine.»

Ανταποκρινόμενη στην δική μου εσωτερική ανάγκη να απαθανατίσω αυτά τα εκστατικά βλέμματα σε πορτραίτα γεμάτα θετική ενέργεια, κατέληξα να ξεκινήσω το ομώνυμο project. Επιθυμώντας, ωστόσο, να το συσχετίσω με την πόλη μας, τροποποίησα την αρχική σκέψη. Τα SparKlinG eyes https://www.facebook.com/SKGeyes/-με εμφατικά τα αρχικά SKG, για να παραπέμπουν στην Θεσσαλονίκη- περιλαμβάνουν βλέμματα που ακτινοβολούν χαρά στην θέα των πιο όμορφων σημείων της πόλης μας.

23468462_348965168905939_290947627_o-300x109Το βλέμμα της υπερπολύτιμης Κατερίνας, από το όραμα της οποίας γεννήθηκε ο πυρήνας των SparKlinG eyes

Επιπλέον, για την δημιουργία κάθε προσώπου χρησιμοποιείς την ίδια τεχνική ή κάθε πρόσωπο σου δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα και άρα το προσεγγίζεις με διαφορετικό τρόπο;

Η τεχνική είναι η ίδια, με την έμφαση πάντα να δίνεται στα βλέμματα, ώστε να υπάρχει συνοχή στα έργα και συμφωνία με το πνεύμα του project. Ωστόσο, προσπαθώ να ανακαλύπτω τρόπους ώστε να αναδεικνύω περισσότερο την λάμψη κάθε βλέμματος. Αν παρατηρήσετε τα πορτραίτα, η πιο προφανής διαφορά έγκειται στα μαλλιά. Σε κάποια πρόσωπα, υπάρχουν λίγες διακριτικές τούφες που απλώς οριοθετούν το πρόσωπο. Σε άλλα, υπάρχουν σαφή περιγράμματα και πιο έντονες φωτοσκιάσεις. Νιώθω πως κάθε βλέμμα με… καθοδηγεί από μόνο του σε όσα χρειάζεται για να αναδειχθεί στην πλήρη του ακτινοβολία.

17761133_452211448458768_3350302599283060964_o-300x112

Εν ώρα δημιουργίας

Πες μου λίγα παραπάνω λόγια για το «Sparkling Eyes». Τι ακριβώς εμπεριέχεται σε αυτό και γιατί χρειάζεται ο χάρτης στο πρότζεκτ;

Ο χάρτης αποτελεί το… παιχνιδιάρικο αποτύπωμα των SparKlinG eyes. Κάνοντας κλικ στο «Μάθετε περισσότερα», μπορείτε να περιηγηθείτε στον χάρτη και να ανακαλύψετε τις επιλογές των συμμετεχόντων στην πόλη μας. Αντί φωτογραφιών των σημείων (που θα περιλάμβανε ένας παραδοσιακός χάρτης), εμφανίζονται τα λαμπερά βλέμματα των ανθρώπων που τα επέλεξαν και ένα σύντομο κείμενο που αιτιολογεί τις επιλογές. Ο χάρτης είναι δομημένος έτσι ώστε να σας «παρακινήσει» να επισκεφθείτε κάποιο σημείο, επειδή κάποιο βλέμμα ή κείμενο θα σας αγγίξει ή θα σας ιντριγκάρει. Να δείτε και να αγαπήσετε την πόλη μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου. Δεν ξέρω αν έχει πετύχει τον σκοπό του, αλλά εγώ έχω βρει νέα σημεία στην πόλη που με κάνουν να χαμογελώ στην θέα τους (π.χ.το σταματημένο ρολόι!) – κι αυτό είναι κάτι που επιζητούσα σε προσωπικό επίπεδο: να αγαπήσω λίγο παραπάνω την Θεσσαλονίκη, να την δω μέσα από την ομορφιά της κι όχι μέσα από την αθλιότητα. Εβελίνα μου, νιώθω ότι η αθλιότητα υπερπροβάλλεται στις μέρες μας, ότι κυριαρχεί μια τάση προς την μιζέρια και το «θάψιμο» χωρίς πρόθεση βελτίωσης ή ανατροπής, γκρίνια καθαρά για να γκρινιάξουμε. Τα SparKlinG eyes είναι μια προσπάθεια να επεκτείνω το εσωτερικό μου χαμόγελο σε περισσότερες ψυχές. Κι αν αυτό φαντάζει αφελές, ψωνίστικο ή μεγαλεπήβολο, καθόλου δεν με ενοχλεί. Ακόμα κι αν ένας μόνο άνθρωπος χαμογελάσει για ένα δευτερόλεπτο μέσω του project, το εγχείρημα δικαιώνεται για μένα.

24331270_1556972334345916_2044067579_n-300x213

Η Θεσσαλονίκη και τα αγαπημένα-καρφιτσωμένα σημεία της πόλης όσων συμμετέχουν στο πρότζεκτ

Πραγματικά αυτή σου η αισιόδοξη διάθεση προσφέρει κίνητρο και για να συμμετάσχει κάποιος σε όλο αυτό που εμπνεύστηκες, αλλά πιο πολύ να βρει το θετικό νόημα στην καθημερινότητά του!
Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία των προσωπογραφιών και στο παραπάνω πρότζεκτ και σε τι χρειάζεται να συνεισφέρουν;

Εβελίνα, εσύ νομίζω είσαι πιο αρμόδια να απαντήσεις σε αυτό καθότι συμμετέχουσα, χαχα! Λοιπόν, στα Sparkling eyes μπορεί να συμμετάσχει ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ οποιοσδήποτε ζει ή έχει επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά την Θεσσαλονίκη και έχει αγαπήσει έστω και ένα σημείο της. Αυτή είναι η μοναδική προϋπόθεση. Από εκεί και πέρα, μπορεί να επικοινωνήσει με την σελίδα, στέλνοντας μια καλή, χαμογελαστή φωτογραφία προσώπου (τραβηγμένη οπουδήποτε – μας ενδιαφέρει η έκφραση ευτυχίας, όχι το φόντο!) και γράφοντας 2-3 σειρές για όσα αγαπά στην πόλη μας. Λίγες μέρες αργότερα θα δει το πορτραίτο του αναρτημένο στη σελίδα και τις επιλογές καταχωρημένες στον χάρτη!
Θα ήθελα εδώ να προσθέσω ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός όσον αφορά την ηλικία των συμμετεχόντων (απλώς στην περίπτωση ανηλίκων, θα χρειαστεί η συμπλήρωση υπεύθυνης δήλωσης από γονέα) ή στο πότε έχει τραβηχτεί η φωτογραφία. Η μητέρα μου, για παράδειγμα, μοιράστηκε τις πρώτες της μνήμες από την πόλη και το πορτραίτο της είναι… μωρουδιακό

21083616_519761575037088_4385228480271916707_o-209x300

Το πορτραίτο που έφτιαξε για εμένα η δημιουργός των SparKlinG eyes

Σχετικά με τα αγαπημένα σημεία που θα τοποθετηθούν στον χάρτη, θα πρέπει να είναι κάτι συγκεκριμένο ή ο καθένας θα μπορούσε ανάλογα με τα βιώματά του και τα συναισθήματά του για την πόλη να κάνει τις επιλογές του ;

Σημεία που έχουν ιδιαίτερη ομορφιά, όπως ένα γκράφιτι ή ένα μπαλκόνι γεμάτο λουλούδια. Σημεία που έχουν ιδιαίτερη σημασία για κάποιον, γιατί είναι συνδεδεμένα με κάποιο πολύ ευχάριστο ή αστείο γεγονός, κάποια άλλη εποχή ή κάποια ξεχωριστή αισθητηριακή εμπειρία (γεύσεις, αρώματα κ.ά.).

Οι επιλογές των συμμετεχόντων ως τώρα ποικίλλουν και αυτό μου δίνει ιδιαίτερη χαρά. Μία κυρία, για παράδειγμα, αναφέρθηκε στο… χειρότερο για εκείνη σημείο της πόλης, όπου εργαζόταν για πολλά χρόνια, επιθυμώντας να υπογραμμίσει την σημασία των αρνητικών εμπειριών και να μοιραστεί το γεγονός ότι βγήκε πιο δυνατή μέσα από αυτές. Το χαμόγελο μπορεί να ανθίσει οπουδήποτε, αυτή είναι η μαγεία του!

Μάλιστα! Τώρα σίγουρα έγινε ακόμα πιο σαφής η όλη ιδέα πίσω από αυτό το όμορφο και πρωτότυπο εγχείρημα!

Σκέφτεσαι μελλοντικά να συμπεριλάβεις τα πορτραίτα σε κάποια έκθεση; Μοιράσου μαζί μας κάποιες σκέψεις και όνειρά σου για αυτό που κάνεις.

Ιδανικά θα ήθελα να δω να φιλοξενούνται τουλάχιστον 100 πορτραίτα sparkling eyes σε κάποιον εκθεσιακό χώρο της πόλης μας! Πρακτικά, δεν ξέρω πώς ακριβώς θα το κυνηγήσω αυτό, αλλά είναι νωρίς ακόμα… Προς το παρόν, απολαμβάνω την δημιουργία και το μοίρασμα και ευχαριστώ όλους όσους εμπιστευτήκατε τα… βλέμματά σας στα μολύβια μου! Εύχομαι να υποδέχεστε κάθε νέα μέρα με Sparkling eyes!

Σου εύχομαι όμορφα βλέμματα, υπέροχες δημιουργίες και πολλές επιτυχίες!

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την δημιουργό της πρωτοβουλίας στο https://www.facebook.com/SKGeyes/

ΑΛΛΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ της Ευφροσύνης Πιτσαλίδη

23483150_348966082239181_872122124_o-192x300

Συμμετοχή στη συλλογική Έκθεση Ζωγραφικής του Συ.Ζω.Σα. στο Συνεδριακό Κέντρο Τράπεζας Πειραιώς, Θεσσαλονίκη (2017)

untitled

Η «Εστία» από τη συλλογή «ΔωδεκΆθεο

untitled«Το τελευταίο γιατί» – 2015 (1η τιμητική διάκριση, “Stop Syria War Art Contest”)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ . Οι βρυσούλες γνώσης αναδημοσιεύουν την σημαντική συνέτευξη της Ευφροσύνης Πιτσαλίδη προς την Εβελίνα Κούλλια με ιδαίτερη χαρά. Η Νεαρή καλλιτέχνης είναι κόρη των συνεργατών μας  Μάκη και Σοφίας Πιτσαλίδη, όπου και έχουμε αναρτήσει στο παρελθόν  άρθρα και λογοτεχνικά κείμενά τους στις (Βρ.Γ.) Το διήγημα της Ευφροσύνης που αναρτήσαμε παλαιότερα «Η ΜΑΓΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΥ » απέσπασε πολύ ευνοϊκά σχόλια. Για τους αναγνώστες μας, θα το βρείτε στις ετικέτες  του μήνα Μαρτίου  2017. Θερμά συγχαρητήρια στην Ευφροσύνη για τις σημαντικές της πρωτοβουλίες στην  ανάπτυξη της λαογραφίας δια μέσου της καλλιτεχνίας.
Βρυσούλες γνώσης 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

ΔΥΟ ανέκδοτα παραμύθια της Μαρίας Μάρα

abgdezhuiΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ  ΜΑΡΑ

     Τα παραμύθια -είναι γνωστό – ανήκουν στις λαικές τέχνες. Σήμερα δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μην έχει έρθει σε επαφή με το παραμύθι.
Η ιστορική του αναδρομή, έρχεται από τα βάθη των αιώνων,και βασίζεται στον προφορικό λόγο.
Το παιδικό παραμύθι απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Ένα καλό παραμύθι κάνει το παιδί χαρούμενο, του αυξάνει την φαντασία, το ταξιδεύει σε μαγικούς κόσμους αλλά και το διαπαιδαγωγεί. Το βοηθά ν αντιμετοπίζει την ζωή με θάρος με ενισχυμένη αυτοπεποίθηση κι ανθρώπινες αξίες που μεγαλώνοντας θα τις βρεί μπροστά του.

Σήμερα οι «Βρυσούλες γνώσης» αναρτούν δύο  ανέκδοτα παιδικά παραμύθια της Μαρίας Μάρα που με την ευκαιρία αυτή, η ιστοσελίδα μας την Καλωσορίζει, ευχόμενη σ αυτήν εκπλήρωση  της επιθυμίας της να εκδοθούν σύντομα τα ευρηματικά και άκρως διδακτικά παραμύθια της.
Το 1ο παραμύθι βοηθά το κάθε παιδί να ανακαλύψει τις δυνάμεις του και να μη περιμένει υπερφυσικές δυνάμεις να του λύνουν τα προβλήματά του ενώ το 2ο παραμύθι με υπέροχες νοητές εικόνες φέρνει  το παιδί να γίνει κοινωνός  του γλυκύτατου κόσμου της μουσικής.
Με αυτά τα λίγα λόγια και χωρίς άλλη καθυστέρηση σας παρουσιάζουμε μέρος του ανέκδοτου συγγραφικού έργου της αγαπητής Μαρίας Μάρα ευχόμενοι πάντα επιτυχίες. Καλή συνέχεια.

Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπερατος.

************

Μικρό βιογραφικό   Captureμμμμμμμμ

     Η Μαρία Μάρα γεννήθηκε στο Λυγουριό Αργολίδας, όπου τέλειωσε το Γενικό Λύκειο στα 1992. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Εφαρμογών Αισθητικής, του Ι.Ι.Ε.Κ. Ν. Αυγερινόπουλου (1995). Το 1999 απέκτησε δίπλωμα μασάζ Helliniqe 2000. Το 2008 παρακολούθησε το σεμινάριο ASDL WORD EXCEL INTERNET και το 2011 σεμινάρια μανικιούρ, πεντικιούρ ονυχοπλαστικής NAIL DESIGN.
Γνωρίζει αγγλικά και χρήση υπολογιστή.
Έχει εργαστεί για αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα ως αισθητικός και ως εμποροϋπάλληλος, έχει διοργανώσει ιδιωτικά χριστουγεννιάτικα face painting σε εκδηλώσεις εταιρείας κ.ά.
Είναι παντρεμένη με τον Νίκο Καραγιάννη, τεχνικό Η/Υ, έχουν ένα γιο 8 χρόνων, τον Οδυσσέα και σήμερα διαμένουν στο Λυγουριό Αργολίδας, πολύ κοντά στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.
Έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή παραμυθιών, τα οποία παραμένουν ανέκδοτα.
Είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύονται κείμενά της.

************

Μαρία Μάρα
Ο ΚΑΠΕΛΟΥΔΟΣ

ηηηηηηηηηηηΜια φορά και έναν καιρό, σε μια μικρή γειτονιά ζούσε ο Καπελούδος. Ένα αγοράκι… που ίσως και να σου έμοιαζε λίγο. Είχατε την ίδια ηλικία, τα ίδια λαμπερά μάτια και ακριβώς την ίδια περιέργεια για εξερεύνηση.
Κάθε μέρα έβγαινε στην αυλή του σπιτιού του, κοιτούσε αριστερά δεξιά, και ακολουθούσε ότι του έκανε εντύπωση.
Τι μια φορά ήταν μια πολύχρωμη πεταλούδα, την άλλη ένα σαλιγκάρι ή ένα φύλο που χόρευε με τον αέρα. Άλλες φορές πάλι, τη γάτα του μπάρμπα Νίκου από το γειτονικό σπίτι. Αυτή πολύ τον κούραζε γιατί έτρεχε πολύ και σκαρφάλωνε συνέχεια στα δέντρα.

    Όταν γύρναγε  στο σπίτι ήταν  κουρασμένος, αλλά με μεγάλη ικανοποίηση για τις διάφορες εξερευνήσεις του, καθώς και  τις συζητήσεις που έκανε κάθε μέρα με τη γάτα, το σαλιγκάρι, τον κότσυφα ή τη μηλιά στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Σε όλες του τις περιπέτειες ο Καπελούδος είχε πάντα  μαζί του, αχώριστο φίλο, ένα κόκκινο καπέλο, που χωρίς αυτό δεν πήγαινε πουθενά.
Ούτε μέχρι την αυλή του σπιτιού . Γι’ αυτόν, το καπέλο του ήταν μαγικό, τον έκανε δυνατό, γενναίο, ατρόμητο. Νόμιζε δηλαδή ότι μόνο χάρη στο καπέλο του μπορούσε να κάνει δύσκολα πράγματα, όπως να σκαρφαλώνει στα δέντρα ή να μη φοβάται το φωνακλά σκύλο του γείτονα και χίλια δυο άλλα.
Έτσι, το φορούσε πάντα… ή σχεδόν πάντα, εκτός δηλαδή από το βράδυ που ξάπλωνε στο κρεβάτι του για να κοιμηθεί.

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, εκεί που παρατηρούσε μια ακρίδα που ετοιμαζόταν να πετάξει, φυσάει ένας δυνατός άνεμος και… παφ, το κόκκινο καπέλο άρχισε να πετάει ψηλά στον ουρανό. Αμάν… ο Καπελούδος σάστισε. Το πήρε τόσο γρήγορα ο αέρας, που  το έχασε αμέσως από τα μάτια του.

Captureοοοοοοοοο

Δεν ήξερε τι να κάνει. Σκέφτηκε, σκέφτηκε, σκέφτηκε… και τότε του ήρθε μια ιδέα. Να ακολουθήσει τον άνεμο.
Έτσι, χωρίς καθόλου να σκεφτεί ότι δεν φοράει το κόκκινο καπέλο του,
βγήκε από την αυλή και άρχισε να περπατάει. Συνάντησε την κυρά μηλιά:

-Κυρά μηλιά μήπως είδες τον φίλο μου το κόκκινο καπέλο ? τη ρώτησε.
Φύσηξε αέρας και το παρέσυρε ψηλά στον ουρανό.
-Καπελούδο μου δεν το είδα, απάντησε εκείνη. Έδινα τους χυμούς μου στα μήλα για να γίνουν ζουμερά. Καλύτερα να ρωτήσεις τον κότσυφα.
Αυτός όλο και κάτι μπορεί να έχει δει, μιας και πετάει από δω και από εκεί όλη μέρα.
Έτσι ο Καπελούδος ευχαρίστησε την μηλιά και  προχώρησε για να βρει τον κότσυφα.
Πιο κάτω, πράγματι είδε τον κότσυφα να τσιμπάει  κάτι σπόρους με μεγάλη γρηγοράδα.

-Εεε… κυρ κότσυφα.. Του φωνάζει. Ψάχνω το κόκκινο καπέλο μου, μήπως το είδες εσύ που πετάς και βλέπεις τα πάντα από ψηλά?
-Καλέ μου Καπελούδο είμαι απασχολημένος ώρα τώρα με αυτούς τους σπόρους, και δεν έχω πετάξει. Γιατί δεν ρωτάς το κυπαρίσσι που είναι ψηλό και από εκεί επάνω όλα τα βλέπει?
Έτσι ο Καπελούδος αφού ευχαρίστησε και τον κότσυφα  προχώρησε πιο κάτω..
Εκεί στη γωνία του δρόμου βλέπει ψηλό και αγέρωχο το κυπαρίσσι.
-Εεεεεε κυπαρίσσιιιιι…. Φωνάζει..
Μα το κυπαρίσσι ούτε που τον άκουσε.
-Εεεεε….. ξαναφωνάζει…Εδώ κυπαρίσσι, χαμηλά..του είπε για να κοιτάξει προς τα κάτω.
Έγειρε τα κλαδιά του το κυπαρίσσι που  άκουσε  κάποιον να το φωνάζει και είδε τον Καπελούδο.
– Γεια σου Καπελούδο μου, είπε. Πως και δεν φοράς το κόκκινο καπέλο σου σήμερα; τον ρώτησε.
-Δεν το φοράω γιατί φύσηξε αέρας και παρέσυρε το καπέλο μου. Και τώρα δεν ξέρω που είναι. Μήπως το έχεις δει εσύ που είσαι ψήλο πολύ, και όλα τα βλέπεις από εκεί πάνω; του απαντάει  στενοχωρημένος ο Καπελούδος.
– Μην στενοχωριέσαι Καπελούδο μου. Το είδα το καπέλο σου. Πετούσε προς το γεφυράκι του πόταμου. Εκεί θα είναι σίγουρα.
Ο Καπελούδος χαμογέλασε και άρχισε να τρέχει προς το γεφυράκι.
-Ευχαριστώ κυπαρίσσι, ακούστηκε ο Καπελούδος να φωνάζει καθώς έτρεχε προς το γεφυράκι.
Είχε λαχανιάσει από το πολύ τρέξιμο αλλά δεν σταματούσε. Ήθελε να φτάσει στο γεφυράκι του πόταμου όσο πιο γρήγορα μπορούσε, πριν ξαναρχίσει ο αέρας να φυσάει δυνατά, μιας και είχε από ώρα τώρα σταματήσει.
Πριν καλά καλά φτάσει,  βλέπει το καπέλο του από μακριά να στέκει στη μέση της γεφυρούλας.
– ΝΑΙ!!!!!!!!!!!!! Φωνάζει όλο χαρά.
Τρέχει λοιπόν, και χωρίς να σκεφτεί ότι πάντα φοβόταν αυτό το  γέρικο ξύλινο γεφυράκι, περπατά επάνω του, με μεγάλη σιγουριά και παίρνει στα χέρια του το κόκκινο καπέλο.
Επιτέλους. Το κράταγε γερά γερά .. Και χαμογελούσε τόσο πολύ που πόνεσε το στόμα του από το χαμόγελο.
Εκείνη την ώρα να σου και ο κότσυφας πέταξε και κάθισε διπλά του.
– Χαίρομαι που βρήκες το καπέλο σου, του λέει. Και χαίρομαι πιο πολύ και για κάτι ακόμα.
Ο Καπελούδος τον κοίταξε με απορία. Δεν καταλάβαινε τι ήθελε να πει ο κότσυφας.
-Τελικά δεν χρειάζεσαι κανένα καπέλο για να είσαι δυνατός, ατρόμητος και γενναίος, του είπε. Έδειξες μεγάλη γενναιότητα για να το βρεις.
-Καπελούδο, του ξαναλέει ο κότσυφας. Μέσα μας είναι η δύναμη για να κάνουμε τα πάντα. Το καπέλο, είναι φίλος , πιστός, και παντοτινός…. ε;
Ο Καπελούδος κατάλαβε πολύ καλά τι ήθελε να πει ο κότσυφας, χαμογέλασε φόρεσε το καπέλο του και καμάρωσε  που κατάφερε μονός του να το βρει χωρίς να διστάσει ούτε μια στιγμή.

*ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ -ΣΚΙΤΣΑ Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

************

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑ
ΜΟΥΣΙΚΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

ααααααααααβββββββββ     Κάποτε, σε μία όχι και πολύ μεγάλη πόλη, που την έλεγαν Παρτιτούρα, ζούσε μια πολλή αρμονική οικογένεια.
Ζούσαν σε  μια πολυκατοικία με πέντε πατώματα.
Η μαμά η κυρία Πεντάγραμμο, ο μπαμπάς ο κύριος Κλειδί Σολ και οι 7 κόρες τους, οι νότες: η Ντο, η Ρε, η Μι, η Φα, η Σολ, η Λα και η Σι.
Η κάθε μία από τις 7 κόρες τους ζούσε σ’ ένα από τα πατώματα της πολυκατοικίας. Η Ντο και η Ρε συνήθως καθόντουσαν στη μεγάλη αυλή κάτω από την πενταόροφη πολυκατοικία. Γι’ αυτό και οι γονείς τους τούς έβαλαν εκεί ένα ωραίο σπιτάκι για να μην κρυώνουν το χειμώνα.
Ξυπνούσαν κάθε πρωί με τραγούδια. Μα και όποτε μιλούσε ο καθένας τους, πάλι μελωδικά μιλούσαν.
Ακόμα και όταν θύμωναν ή ήταν στενοχωρημένοι, μια γλυκιά μελαγχολική μελωδία ακουγόταν. Έπαιζαν όλη μέρα μέσα και έξω από το σπίτι, χοροπηδώντας από το ένα πάτωμα στο άλλο, κάνοντας δυνατά άλματα από τον πρώτο στον τρίτο όροφο, ή κάνοντας τσουλήθρα χρησιμοποιώντας τις μεγάλες γραμμές του μπαμπά τους, του κύριου Κλειδί Σολ.

images

Μια μέρα, σαν όλες τις άλλες, εκεί που έπαιζαν, η μαμά τους τούς φώναξε για το μεσημεριανό φαγητό. Τους είχε φτιάξει το αγαπημένο τους φαγητό.
Γεμιστά παρεστιγμένα. Η μαμά που έκανε δίαιτα, έφαγε ψητές παύσεις. Κάθισαν μία μία στις καρεκλίτσες τους. Αφού έφαγαν όλο το φαγητό τους, η Λα είχε μία ιδέα. Να πάνε στην πόλη, γιατί άκουσε από τον  θείο τους, τον κύριο Κλειδί ντο, ότι  θα γίνει διαγωνισμός καλύτερης φωνής.
Οι νότες κατενθουσιάστηκαν.
Χωρίς πολύ σκέψη, φόρεσαν  τα πανωφόρια τους  και δίνοντας η καθεμιά τους ένα φιλάκι στην μαμά ξεκίνησαν για το διαγωνισμό.
Στο δρόμο έκαναν πρόβες στη φωνή τους.

e7f0fd4dd7196c89c5c1bc45342e4f3d

«Ντο ντοοοοο…», τραγουδούσε η μία, «φααα φαααα…», τραγουδούσε η άλλη.
«Σι σι σιιιιιι…», τραγουδούσε η Σι με όλη της τη δύναμη. Από την πολλή προσπάθεια όμως, η Σι  που είχε και την πιο λεπτή φωνή απ’ όλες, βράχνιασε και η φωνή της έγινε μπάσα. Έτσι, αποφάσισε να σταματήσει τις πρόβες και να φάει μία ωραία κουταλιά από το βαζάκι με το μέλι που τους είχε δώσει η μαμά τους, γι’ αυτήν ακριβώς την περίπτωση. Τελικά, οι μαμάδες ξέρουν πολλά πράγματα, ε;
Σχεδόν είχαν φτάσει στο χώρο που θα γινόταν ο διαγωνισμός. Πολύς κόσμος περίμενε να πάρει μέρος σε αυτόν. Είχαν έρθει τα όγδοα, τα μισά, τα δέκατα έκτα, τα τριακοστά δεύτερα…. Να σου και η Δίεση Ρε, πίσω από την Ύφεση Μι. Ήταν τόσοι  πολλοί εκεί, που είχαν απλωθεί σχεδόν σε όλα τα δρομάκια της πόλης Παρτιτούρα.

Τελικά, κάποια στιγμή ξεκίνησε ο διαγωνισμός, ο οποίος δε σας κρύβω ότι κράτησε ώρες πολλές. Οι κριτές που δεν ήταν άλλοι από το Κλειδί Σολ,  το Κλειδί Φα και το Κλειδί Ντο, είχαν ενθουσιαστεί πραγματικά με τόσο ωραίους ήχους που άκουγαν. Η κάθε φωνή ήταν μοναδική, άλλη ίδια δεν υπήρχε. Άλλη ήταν λεπτή, όπως της νότας Σι, που τελικά με το μέλι της μαμάς, έφυγε το βράχνιασμα.
Άλλη ήταν χαμηλή και κοφτή, όπως του όγδοου Ρε. Η καθεμιά είχε τη δική της ομορφιά.
Έτσι, το έργο των κριτών ήταν πολύ δύσκολο.
Αφού έκαναν συμβούλιο, που κράτησε ώρες πολλές, για ν’ αποφασίσουν πια φωνή ήταν η καλύτερη, βρέθηκαν σε αδιέξοδο. Γιατί;
Μα γιατί, δεν ήταν μόνο μια η καλύτερη φωνή.
Έτσι, αποφάσισαν ότι δεν υπήρχε μόνο ένας νικητής, αλλά όλοι ήταν νικητές σε αυτό το διαγωνισμό.
Μετά απ’ αυτά τ’ αποτελέσματα των κριτών, έγινε μεγάλο γλέντι στην Παρτιτούρα.
Χοροί και τραγούδια μέχρι το πρωί. Ήταν τόσο μεγάλο το κέφι και τραγουδούσαν τόσο δυνατά, που ακουγόντουσαν και πέρα από την Παρτιτούρα.

777777777777777777777

βββββββ  Μάλιστα ο κύριος συνθέτης που ζούσε λίγο πιο έξω απ’ αυτήν, ενθουσιάστηκε με της μελωδίες της και κάλεσε το βιολί, ένα μουσικό όργανο, να παίξει ένα από τα τραγούδια, που άκουσε από της κατοίκους της Παρτιτούρας. Με τη σειρά του το βιολί φώναξε το μαέστρο να το διευθύνει.
Και έτσι χάρη της νότες τα όγδοα, της διέσεις και της υφέσεις, χάρη στη μαμά Πεντάγραμμο  και στον μπαμπά Κλειδί Σολ, μα και σε όλους της κατοίκους της Παρτιτούρας, δημιουργήθηκε ένα κονσέρτο.

  • ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ- ΣΚΙΤΣΑ Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος
  • ΠΕΝΤΑΓΡΑΜΜΑ  από το διαδίκτυο

 

ΚΟΥΛΟΥΜΑ 2017

ergazomenoi-athens-ledra-kathara-deytera-4

«Εργάτη δείξε τη δύναμή σου – Αγωνίσου τώρα για τη ζωή σου». Με το δικό τους χαρταετό και το παραπάνω σύνθημα γιόρτασαν οι εργαζόμενοι στο ξενοδοχείο «Athens Ledra» την καθαρά Δευτέρα.

************************

Το πέταγμα του χαρταετού. Κούλουμα 2017
Του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

untitled

Το «πέταγμα του χαρταετού» είναι ένα από τα ωραιότερα έθιμα της πατρίδας μας. Συνδυάζεται πάντα με την Καθαρή Δευτέρα ή τα Κούλουμα . Η μέρα αυτή αργία, επιτρέπει στους κατοίκους των πόλεων  να εκδράμουν  οικογενειακώς για να γιορτάσουν τα κούλουμα με τα νηστίσιμα φαγητά τους, (λαγάνα, Ελιές, κουκιά βραστά κλπ.).

kite xartaetos%202

Ταυτόχρονα επιδίδονται και στο πέταγμα του πατροπαράδοτου «χαρταετού». Οι ελληνικές βουνοπλαγιές, και τα διάφορα υψώματα θα στολιστούν από τους πολύχρωμους χαρταετούς, το στησιμό τους.

dscf0242

Με υπερηφάνεια τα παιδιά μας θα καμαρώνουν το καθένα ξεχωριστά για τον χαρταετό τους, αλλά και οι πατεράδες τους θα ξαναζήσουν όμορφες παιδικές χαρές σαν αυτές που προσφέρονται τώρα με το πέταγμα του χαρταετού. Χωρίς  όμως να αποφεύγονται και τα ατυχήματα που φέρνουν μικρές παρεξηγήσεις όπως με τα μπερδέματα των χαρταετών λόγο «κολοτούμπας» και ισχυρών ανέμων.

untitled

Το πέταγμα του χαρταετού δεν είναι όμως ένα έθιμο ελληνικό ή ανατολίτικο. Έχει εξαπλωθεί παντού, ως και την μακρυνή Αυστραλία. Μάλιστα. Είναι τόσο δημοφιλές το έθιμο αυτό, που προς χάρι του έχουν ιδρυθεί  δεκάδες λέσχες, σ όλες τις πόλεις της Αυστραλίας. Οι λέσχες αυτές δραστηριοποιούνται πολλές φορές τον χρόνο, με αποκορύφωμα τα Φεστιβάλς που οργανώνονται μεταξύ 10 έως 15  μαρτίου κάθε χρόνο.

kite-festival-bondi-beach1

Από το φετινό φεστιβάλ χαρταετού στην φημισμένη πλαζ  BONDI του SYDNEY

Σε αυτά τα βεστιβάλς, συγκετρώνονται εκατοντάδες λάτρεις του εθίμου και επιδίδονται σε ευγενική άμιλλα , καθώς στο τέλος βραβέύεται ο πιο όμορφος χαρταετός, ο πιο προτότυπος σε εμφάνιση και σε τεχνική. Πρέπει να πούμε πως τον  παραδοσιακό ελληνικό χαρταετό, έχει διαδεχτεί και ο αετός με άλλα υλικά εκτός του χαρτιού και του καλαμιού, και είναι οι λεγόμενοι βιομηχανοποιημένοι χαρταετοί.Τέλος το πέταγμα του χαρταετού έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις καθώς δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μην ασχοληθεί με αυτό το έθιμο.

washington-state-international-kite-festival-long-beach-wa

Το πέταγμα του αετού  στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ στο LONG BEACH

********************

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ στην ΠΑΤΡΑ

 

karnavali-31

Μπορεί η βροχή φάνηκε να φλερτάρει στην αρχή της Μεγάλης Παρέλασης της Κυριακής, ωστόσο αμέσως έδωσε τη θέση της στον καρναβαλικό οίστρο των χιλιάδων καρναβαλιστών που αποδείχτηκε απτόητος πυροδοτώντας το ιλιγγιώδες κέφι και την αυθόρμητη έκρηξη χαράς που πλημμύρισε την οδό Κορίνθου, από την οδό Γούναρη έως την οδό Κιλκίς και βέβαια την πλατεία Γεωργίου, την πλατεία του Πατρινού Καρναβαλιού.

2249977

Οι 30.000 καρναβαλιστές με χειμαρρώδη ορμή, ξέφρενο κέφι που ξεχείλιζε, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και με την εξωστρέφεια και τον παροξυσμικό καρναβαλικό τους παλμό προσπέρασαν τη ρουτίνα της πραγματικότητας αφήνοντας στην άκρη έγνοιες και προβλήματα και μεταδίδοντας σε όλη την Πάτρα και την Ελλάδα, μέσω της ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης της «ΕΡΤ 2», στην οποία παρουσιαστές ήταν η Νατάσα Τραγουστή και ο Γιώργος Λογαράς, μηνύματα αισιοδοξίας, ελπίδας και χαράς για τη ζωή.

karnavali-patratora_gr_-3-799x510

Η μεγαλειώδης παρέλαση της Κυριακής άρχισε με επικεφαλής τους προέδρους και αντιπροσώπους των συλλόγων των «Σοκολατοριχτών», μέλη του ΔΣ της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πατρέων «Καρναβάλι Πάτρας» και της Γνωμοδοτικής Επιτροπής, τη Δημοτική Μουσική που παιάνιζε αποκριάτικους σκοπούς και καρναβαλικά τραγούδια και τα άρματα του Δήμου Πατρέων που προσέλκυσαν τον θαυμασμό των θεατών.

capture

Ο «Βασιλιάς Καρνάβαλος» (παγκοσμιοποιημένος Καπιταλισμός), που φέτος η είσοδός του στην πλατεία Γεωργίου μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» αναγγέλθηκε για πρώτη φορά με ηχητικό μήνυμα που μεταδόθηκε μέσω μεγαλοπρεπούς επιβλητικής μουσικής και επιβραδύνοντας το βήμα της παρέλασης.
karnavalivasilisa-682x384 vasildf2

Η ΑΝΤΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ στο άρμα της Βασίλισσας

Ακολούθησε το «Άρμα της Βασίλισσας» (κυψέλη με μέλισσες) που είχε υποδεχτεί τη Βασίλισσα του Πατρινού Καρναβαλιού Άντρια Παναγιωτοπούλου, το άρμα «Ο Πόλεμος των Ναρκωτικών» εμπνευσμένο από το φετινό θέμα του Πατρινού Καρναβαλιού «Καρναβαλιζόμαστε ελεύθεροι από ουσίες και εξαρτήσεις», το άρμα της ΚΕΔΜΟΠ και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας «Χάρισε ζωή», τα άρματα του Καρναβαλιού των Μικρών: «Ποσειδώνας», «Προπομπός Κιθαρίστας», «Ξαφνικά ένα Παπαγάλος», «Το Τραινάκι», «Πειρατικό Καράβι», «Ο Γάτος με ξίφος», «Γίγαντας και Κοκκινοσκουφίτσα» μαγνήτισαν τα βλέμματα των θεατών.

Η τρέχουσα επικαιρότητα, πολιτική και μη, ενέπνευσε το καρναβαλικό πνεύμα τόσο των αρμάτων του Δήμου όσο και των πληρωμάτων λαβαίνοντας απρόοπτες και συναρπαστικές μεταμορφώσεις, ενώ δεν έλειψαν και εμπνεύσεις και αφορμές από ένα ευρύτατο περιεχόμενο. Θέματα σατιρικά, καλλιτεχνικά, θέματα «ανακυκλώσιμα» και μη, πρόσκαιρα και διαχρονικά, εμπνευσμένα ότι φανταστεί ο νους, από ό,τι άγγιξε άλλοτε ανατρεπτικά και άλλοτε τρυφερά και με ευαισθησία, πάντοτε όμως με αυθεντική καρναβαλική διάθεση και χιούμορ το διεισδυτικό βλέμμα των πληρωμάτων.

 

carnival-11

Πέρα των εξαιρετικών στολών που φέτος παρουσιάστηκαν εξαιρετικά αναβαθμισμένες, εντυπωσίασαν τα υπέροχα καπέλα, οι ευρηματικές κατασκευές και βέβαια ο χείμαρρος της φαντασίας, του κεφιού, της ζωντάνιας και της φρεσκάδας που δεν γνώριζαν ηλικία.

Η αίσθηση γιορτής ήταν πανταχού παρούσα, σε συμμετέχοντες και θεατές.

Η φετινή παρουσία της νεολαίας αποστομωτική, δυναμική άφησε ανεξίτηλο το ίχνος της σε ένα ατέλειωτο πανηγύρι κεφιού, χαράς και ελπίδας με το χιούμορ και την καρναβαλική έμπνευση των πληρωμάτων να χτυπάει κόκκινο. Ευρηματικότητα, φαντασία, αστείρευτος χορός κι ένα ποτάμι χρωμάτων, χαρούμενων διαθέσεων και εκπλήξεων πλημμύρισε την οδό Κορίνθου αλλά και τους γύρω δρόμους.

1181872

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ των μικρων καρναβαλιστών στην Πάτρα

Στο τέλος της παρέλασης το αναλλοίωτο στο πέρασμα του χρόνου έθιμο του σοκολατοπόλεμου άφηνε την πιο γλυκιά γεύση σε Πατρινούς και επισκέπτες προκαλώντας τον ενθουσιασμό τους.

Αναμφίβολα η Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής ήταν η κορύφωση του Πατρινού Καρναβαλιού αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι το Πατρινό Καρναβάλι ανήκει σε όλους. Η νεολαία της Πάτρας και της Ελλάδας πήρε τα ηνία στα χέρια της και στάθηκε όρθια δείχνοντας παράστημα και ήθος.

Με το τέλος της Μεγάλης Παρέλασης της Κυριακής όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Μόλο της Αγ. Νικολάου, όπου στις 9.00 μ.μ. θα ξετυλιχτεί η τελευταία πράξη του Πατρινού Καρναβαλιού 2017 με την τελετή λήξης και την καύση του Βασιλιά Καρνάβαλου και θα ανανεωθεί το ραντεβού για του χρόνου.

 

**********************************

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

imagesΜεγάλη μέρα σήμερα, απόκριες και πάλι
γέλιο παντού, χαρά παντού, εν μέσω μαύρου χάλι.

Χάλι το λέμε δυστηχώς, που έγινε και χρόνιο,
μέτρα που εφαρμόζονται με βάση το μνημόνιο.

Σήμερα όλοι πιστοί, στον Χάχα τον καρνάβαλο,
για λίγη ώρα χαρωπή κι ας νιώθουμε σαράβαλο.

Τον ΕΝΦΙΑ  τον κάναμε ωραίο πεντοζάλι
που μας στερεί όσο μπορεί προβλήματα και ζάλη.

Μείωση σύνταξης, γέροι που δεν αντέχουν άλλο,
σηκώνονται παράταυτα σαλτοκοπώντας μπάλο.

Και οι μισθοί που κόπησαν εντός βουλής βραδάκι
τους κάναμε  πλέκοντας κόκκινο Γαιτανάκι.

Ακολουθάνε τα τραχτέρ στο κρύο του χειμώνα
μασκαρεμένα κουβαλούν τον χάχα ηγεμόνα.

Τα φαρμακεία έκλεισαν σήμερα συμβολικά
ο καθένας  νιώθει άνετα, δεν θέλει γιατρικά.

Οι ασθενείς λιγόστεψαν εις τα νοσοκομεία
μείναν τα ράτζα αδειανά χωρίς καν πελατεία

Δόσεις, φόροι ασήκωτοι, τελείως ξεχαστήκαν
αστεγοι και μπατήρηδες στον μασκαρά εμπήκαν.

Η ανεργία έφυγε ως δια μαγείας τρόπου
μεταμφιέστηκε κι αυτή σε είδος πιερότου.

Τα εργασιακά αφήσαμε να ΄ναι στο συρτάρι
για την   ανάσα την στερνή  πριν να μας βγεί το λάδι.

Αυτά κι άλλα πολλά στην λησμονιά αφήσαμε
τιμώντας τον καρνάβαλο που τόσο αγαπήσαμε

Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σ αυτά δεν παίρνει θέση
παρά κοιτά κάθε στιγμή με  μέτρα να μας δέσει.

Και να προσέξουμε πολύ, το συζητούν αυτό κι άλλοι
να σταματήσουν θέλουνε  τ αθώο καρναβάλι.

Μια μέρα γέλιου ειν αυτή μα θέλουν όπως όλα
πολιτισμό και έθιμα να μπουν στην καρμανιόλα.

Γι αυτό κόβουν από δώ και από κεί αρπάζουν
το πολιτιστικό μας  επίπεδο, κατεβάζουν.

Αλλιώς λοιπόν θάνε αύριο την καθαρή Δευτέρα
που μια απ τα παλιά, θα κλέμε νύχτα μέρα.

Εκτός κι αν ξυπνήσουμε με διάθεση ωραία
κι αντί κουκιά σαρακοστής αρπάξουμε σημαία

σε πόλεις κάμπους και χωριά όλοι ν ανταμωθούμε
εργάτες- αγρότες -φοιτητές να ξεσηκωθούμε

Μνημόνια  Ευρωπαϊκά αληθινά να σκίσουμε,
εξουσία λαική να εγκαθιδρύσουμε

Για ένα αύριο χαράς αγάπης και ειρήνης
αυτό θα εσήμανε το τέλος της Οδύνης.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ