Category Archives: Πολιτισμός

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ στο ΠΑΡΑΜΥΘΙ. «Το γατάκι»της Κοστούλας Ραζή Μουσμούτη

     Την Κοστούλα (Κωσταντίνα) Ραζή Μουσμούτη την έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα από τα ποιήματά της. Οι «Βρυσούλες γνώσης» έχουν επανειλημένα αναρτήσει ποιήματά  της καθώς και βιογραφικό της λογοτέχνιδας. Η βιωματική ποίηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται είναι συνυφασμένη σε μεγάλο βαθμό με την τρίτη ηλικία.  Όμως η τρίτη ηλικία μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, καθώς στο προσκήνιο εμφανίζεται το «παραμύθι» και γίνεται κτήμα της. Λίγο ή πολύ βέβαια το έχουν αυτό οι γιαγιάδες κι οι παπούδες. Όμως το να καθίσεις να γράψεις ένα δικό σου παραμύθι δεν είναι εύκολο. Ήταν όμως εύκολο για την Κωσταντίνα που όχι μόνο απλά άρχισε να γράφει παραμύθια αλλά να τα εκδίδει κι όλας. Ένα τέτοιο ήταν και το παραμύθι  «το Γατάκι»  που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ και το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους. Το δίδαγμα που βγαίνει από το παραμύθι αυτό, είναι πως ποτέ δεν πρέπει να δραπετεύουμε από ένα πρόβλημα που από λάθος δημιουργούμε  αλλά να αναλαμβάνουμε την ευθύνη και να το λύουμε. Γιατί μία δραπέτευση μπορεί να μας δημιουργήσει επιπρόσθετα προβλήματα.  Αλλά καλύτερα να δανειστούμε από το εξωφυλλο του βιβλίου  την υπόθεση του παραμυθιού.«Η εβδομηντάχρονη κα Μαρία , ένα γατάκι, και ένα πολύτιμο βάζο…Το γατάκι παίζει, το βάζο σπάει και μια φιλία κινδυνεύει να χαθεί…Όμως πάντα η αγάπη βρίσκει τον τρόπο να γιατρεύει τις πληγές…Ενα τρυφερό παραμύθι που θα σας συγκινήσει!»

 

Μικρό Βιογραφικό
Η Κωσταντίνα Ραζή, γεννήθηκε στην Κεφαλονιά, και διαμένει στο Αργοστόλι. Έχει τελειώσει την «Εμπορική Σχολή Αργοστολίου» Το 2012 πρωτοεμφανίζεται στο λογοτεχνικό προσκήνιο, γράφονταςποιήματα, διηγήματα και παραμύθια. Τώρα σε ηλικία 76 ετών εκδίδει το πρώτο της παραμύθι, αφιερωμένο στα εγγόνια της, στα οποία διηγόταν πολλά από αυτά.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ  ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΛΛΟΤΑΞΙΔΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
και την ευχαριστούμε θερμά που μας επέτρεψε να αναρτήσουμε το παραμύθι της στην ιστοσελίδα μας
ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ

*********

ΤΟ ΓΑΤΑΚΙ  
Εικονογράφηση Μαίρη Κυπριώτη
                                                                 

Capture το γατακι η πρωτη πανω

Της Κωσταντίνας Ραζή Μουσμούτη (Αργοστόλι)

    Στην μικρή μας πόλη ζούσε η κα Μαρία .Ήταν μια κυρία γύρω στα εβδομήντα  και κατοικούσε στο μικρό αλλά πολύ ζεστό και καλοβαλμένο σπιτάκι της. Της άρεσε να φροντίζει τα λουλούδια και τα λαχανικά του κήπου της και να κουβεντιάζει τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια έξω από την πόρτα του σπιτιού της  με τις φίλες  και γειτόνισσες  της . Ήταν πολύ ήρεμη και καταδεχτική.

    Επειδή ζούσε μόνη και η μοναξιά δεν της άρεσε καθόλου, είχε στο σπίτι της ένα μικρό χαριτωμένο ασπρόμαυρο  γατάκι, με μια φουντωτή ουρά και με ματάκια πανέξυπνα και γκριζωπά. Το τρίχωμά του ήταν πεντακάθαρο, γιατί του άρεσε με την γλωσσίτσα του συνεχώς να την καθαρίζει και να την γυαλίζει. Τα γαμψά του νύχια , προσπαθούσε να τα ακονίσει πάνω στα δένδρα του κήπου, αφήνοντας πληγές πάνω στον κορμό τους.
Ήταν παιχνιδιάρικο, σκανταλιάρικο και  πονηρό. Ήταν  πολύ χαϊδεμένο και αρκετά κακομαθημένο. Τις αταξίες του προσπαθούσε να τις καλύψει με τα γλυκά νιαουρίσματα και τα τριψίματα της ουράς πάνω στα πόδια της κας Μαρίας. Στο λαιμό φορούσε ένα καφέ δερμάτινο λουράκι με το όνομά της <<Ελενίτσα>>. Πολλές φορές προσπαθούσε να βγάλει από το λαιμό αυτό το περιδέραιο,  νομίζοντας ότι χωρίς αυτό θα ένοιωθε ελεύθερη. Η κυρία Μαρία όμως είχε στερεώσει καλά την ταυτότητα της μικρής της φίλης και την διεύθυνσή της,  αν τύχαινε  να χαθεί.
Ζούσαν αρμονικά  οι δύο  τους ! Τα βράδια καθισμένες στον καναπέ,  η κα Μαρία παρακολουθεί      τηλεόραση   και η Ελενίτσα  κοιμάται. Πολλές φορές πάλι  η κα Μαρία έπλεκε και εκείνη έπαιζε με το κουβάρι  και  την δυσκολεύει στο  πλέξιμο.
Μέσα στο σπίτι η Ελενίτσα  σουλατσάριζε  ελεύθερα χωρίς περιορισμούς.  Ξάπλωνε στο κρεβάτι, ανέβαινε στην  καρέκλα, παρακολουθούσε την  κα Μαρία στην κουζίνα  και έκανε ότι μπορούσε να φανταστεί.    Είχε ένα μικρό κουβάρι,  που μ` αυτό έπαιζε πολλές  ώρες, εξασκούμενη στο κυνήγι των ποντικιών. Το έριχνε  πάνω  στο κρεβάτι, το άφηνε να κυλίσει κάτω απ` την καρέκλα, ή το έπαιρνε στα μπροστινά  πόδια,  το πετούσε  για να το ξαναπιάσει πολύ γρήγορα.

Captureγατακι 3 φωτο
Όλα λοιπόν επιτρεπόταν στην  Ελενίτσα;
Ναι, όλα, εκτός από κάτι που η κα Μαρία της είχε ζητήσει να προσέχει.
Δίπλα στο σκρίνιο του σαλονιού, υπήρχε ένα βάζο  ενθύμιο πολύ παλιό και κληρονομιά από γενιά  σε γενιά. Αυτό  το βάζο η κα Μαρία τ` αγαπούσε πολύ και παρακάλεσε  την Ελενίτσα , να μην παίζει το κουβάρι της  κοντά,  γιατί δεν ήθελε να της το σπάσει  και αν γινόταν αυτό,  θα θύμωνε πολύ! Κάποια μέρα η κα Μαρία έφυγε και η Ελενίτσα  όπως   άλλες  φορές έμεινε μόνη. Κάθισε  στην  πολυθρόνα , κοιμήθηκε  αρκετά και με το ξύπνημα σκέφθηκε, ότι έπρεπε  να ξεμουδιάσει .Τι να κάνει λοιπόν;

    Α! Ναι το κουβαράκι. Θα ήταν το πιο όμορφο παιγνίδι για αυτές τις ώρες.

     Άρχισε τότε να κυνηγάει το κουβάρι. Το έσπρωχνε κάτω από το τραπέζι, το άρπαζε με τα  μπροστινά της πόδια, το μύριζε, το ξαναπετούσε και κατέληξε  παίζοντας στο σαλόνι. Δεν σταματούσε  όμως η Ελενίτσα! Νάτη! Tο ξαναπέταξε όλο χάρη το ξανάριξε και προσπάθησε να το πιάσει στον αέρα.
Αλλοίμονο  όμως, εκείνη την στιγμή πέφτει μαζί με το κουβάρι πάνω στο βάζο, για το οποίο η κ. Μαρία της είχε εξηγήσει τόσες φορές  την  σπουδαιότητα και την σημασία του.

φωτο 4

Ξαφνιασμένη  συνειδητοποίησε το μέγεθος της καταστροφής. Δεν αντιδρούσε . Ο φόβος και η αγωνία είχαν γίνει  κόμπος στο λαιμό της. Είχε μείνει  ακίνητη και κοίταζε  με απέραντη θλίψη τα κομμάτια.
Η λύπη της είναι πιο μεγάλη γιατί η κα Μαρία την πρόσεχε τόσο πολύ, την αγαπούσε και τα χάδια της  γέμιζαν  την ψυχούλα της τρυφερότητα. Το γατάκι μας τι έκανε για αυτήν; Τίποτε.  Ντρεπόταν και φοβόταν  πολύ. Ήταν πολύ ταραγμένη για να σκεφθεί ήρεμα. Η κα Μαρία τι θα της έκανε; Θα την μάλωνε  λίγο και μέσα σε λίγη ώρα ο θυμός θα της είχε περάσει. Έκανε ένα λάθος, θα έπρεπε να καθίσει, να το συζητήσει με τον άνθρωπο που την αγαπούσε τόσο πολύ, να της ζητήσει συγνώμη, και να συνεχίσουν και οι δυο την ζωή τους όπως και πριν. Δεν ήξερε, ότι αυτοί που μας αγαπούν, είναι έτοιμοι να μας συγχωρήσουν; Δεν το σκέφθηκε όμως.  Μόνο μια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό της, ότι δεν μπορεί να  ξαναδεί την κα Μαρία.
Παίρνει την βιαστική απόφαση και χωρίς άλλη σκέψη και χωρίς να φαντάζεται, τι πρόκειται να της συμβεί, σκαρφάλωσε στο νεροχύτη και από το ανοιχτό παράθυρο της κουζίνας σε λίγα λεπτά βρέθηκε έξω στο δρόμο.

φωτο 5

Η επαφή της με τον έξω κόσμο την  έκανε να νοιώθει  σαστισμένη και χαμένη,  γιατί η Ελενίτσα  ζούσε συνεχώς μέσα στο σπίτι και  ήταν  πολύ δύσκολο για εκείνη,  να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον.
Προχωρούσε  προσεχτικά . Έπρεπε  γρήγορα ν` απομακρυνθεί απ` αυτήν  την  γειτονιά και να βρεθεί μακριά.
Περπατούσε  πολύ ώρα. Ξαφνικά ένα δυνατό χτύπημα την πέταξε αρκετά μακριά,  και ένιωσε δυνατούς πόνους στο πόδι. Ένα μηχανάκι την είχε χτυπήσει πολύ άσχημα και πονούσε φοβερά.   Προσπάθησε να φθάσει στο διπλανό οικόπεδο .Εκεί υπήρχαν πολλά κιβώτια που θα μπορούσε να  κρυφτεί  και  να κοιμηθεί. Έπρεπε όμως να βρει και  κάτι να φάει, γιατί η πείνα  είχε αρχίσει να την βασανίζει. Ο πόνος όμως στο πόδι της ήταν πολύ δυνατός,  για αυτό προτίμησε , να τρυπώσει  σ` ένα από τα κιβώτια που ήταν σκορπισμένα γύρω και να περάσει την νύχτα νηστική. Ο ύπνος της ήταν ανήσυχος και ο πόνος από το τραύμα την ξύπνησε αρκετές φορές.
Άρχισε να ξημερώνει. Στο μισοσκόταδο ακόμα άρχισε να σκέφτεται, τι θα  έκανε το πρωί.
Ξαφνικά ένας περίεργος  θόρυβος την έκανε να τεντώσει  τ` αυτιά της  και ν` ανοίξει τα μάτια της. Ο θόρυβος  συνεχώς πλησίαζε  και μαζί μ` αυτόν  ακούγονταν και φωνές  ανθρώπων, που  συνομιλούσαν  μεταξύ τους πολύ δυνατά.
Περίμενε! Μα οι φωνές όλο και πλησίαζαν και  τα γρανάζια μιας περιστρεφόμενης πελώριας  μηχανής, ξαφνικά βρέθηκαν δίπλα της.

Capture7
Αλλοίμονο! Πως δεν το είχε σκεφθεί; Το απορριμματοφόρο γύριζε τα σκουπίδια,  που έριχναν σ` αυτό  οι εργάτες. Κατάλαβε αμέσως, πόσο μεγάλο κίνδυνο διέτρεχε.  Με προσπάθεια μεγάλη έβγαλε το κεφάλι της και προσπάθησε  να βρει τον τρόπο ,που θα μπορέσει να ξεφύγει από τον θανάσιμο κίνδυνο. Ναι!  είδε τους  εργάτες να παίρνουν τα κιβώτια  που βρίσκονταν  δίπλα της.       Έπρεπε να προλάβει. Αν  καθυστερούσε έστω  και λίγο,  θα βρισκόταν  μέσα στον κύλινδρο .  Έντρομη  και με όσες δυνάμεις της  είχαν απομείνει,  πήδηξε έξω από το κιβώτιο και χωρίς να σκέφτεται το τραυματισμένο της πόδι,  έψαχνε  κάποιο μέρος να κρυφτεί.
Τρύπωσε  στον πρώτο  θάμνο που βρήκε μπροστά της,  τρέμοντας ακόμα από ό,τι είχε δει και είχε περάσει .Προσπάθησε να δει που βρισκόταν και που θα έπρεπε να πάει.
Τι  μεγάλη έκπληξη! Μπροστά  της  βρισκόταν μια παιδική χαρά. Τι καλύτερο μέρος θα μπορούσε να βρει;  Σε λίγο όλος ο χώρος θα γέμιζε παιδιά μικρά και μεγάλα. Αυτά είναι τρυφερά και πονόψυχα σκέφτηκε,  αγαπούν και παίζουν με τα ζώα. Κοντά τους θα  μπορούσε να βρει λίγη από τη χαμένη στοργή και φροντίδα. Σιγά-σιγά άρχισε να ηρεμεί και ο φόβος της να καταλαγιάζει.

Capture9
Μέσα σε λίγη μόνο ώρα η παιδική χαρά άρχισε  να γεμίζει και τα κοιμισμένα παιχνίδια ένα- ένα  να ξυπνούν. Κούνιες ,τραμπάλες,  μονόζυγα.
Το γατάκι μας είχε μένει σιωπηλό!  Ζήλευε και  αναρωτιόταν. Με τέτοιο τρελό παιγνίδι ποιος θα την πρόσεχε;
Δεν είχε δίκιο
Να! Ένα παιδί την πλησίασε. Την σήκωσε απαλά στην αγκαλιά του. Την χάιδεψε, της μίλησε σιγανά μην την τρομάξει .Το  τρυφερό  του χεράκι άρχισε, από  το μικρό τρεμάμενο κεφάλι, για να φθάσει στο κορμάκι   και  την φουντωτή ουρά της  Ελενίτσας, που κουνιόταν πέρα δώθε, για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της .
Η καρδούλα της χτυπούσε δυνατά, χαρούμενα μα και φοβισμένα. Νιαούριζε και έγλυφε τα χέρια του μικρού της  φίλου, δίνοντας πίσω ένα μέρος της αγάπης που έπαιρνε. Σε λίγο , ένας μεγάλος κύκλος παιδιών τους έχει κυκλώσει!
Όλα ήθελαν  να την πάρουν αγκαλιά, να την χαϊδέψουν,  να την παρηγορήσουν .Καταλάβαιναν  πως είχε χαθεί και ήθελαν να καταλαγιάσουν την μοναξιά  και τον φόβο της. Μερικά της έδιναν κομμάτια  από το κουλούρι τους, άλλα  της  έφερναν  νερό, και άλλα πάλι  έτρεχαν στην καντίνα να της φέρουν κάτι πιο νόστιμο.
Πόσο  όμορφα και ζεστά αισθανόταν η μικρή μας φίλη!  Άρχισε να κάνει όνειρα.  Νόμιζε  ,ότι αυτή η ευτυχία  δεν θα τελείωνε  ποτέ.  Μια καινούργια ζωή ανοιγόταν για αυτήν. Πίστευε  ότι τα παιδιά   θα είναι οι φίλοι και  σύντροφοι  για μια ζωή.
Να όμως που τα παιδιά χόρτασαν. Έδωσαν την  αγάπη που μπόρεσαν,  έπαιξαν και ευχαριστήθηκαν μαζί  της,  χόρτασαν  και ένα  ένα επέστρεφαν στα παιχνίδια,  που τόσο ξαφνικά είχαν εγκαταλείψει.
Έμεινε πάλι μόνη! Λίγο, πολύ λίγο κράτησε η χαρά της.
Απογοητευμένη, πικραμένη, κάθισε κάτω από το πρώτο παγκάκι. Η αγάπη και η στοργή των παιδιών είχαν απαλύνει και τον πόνο του χτυπημένου της ποδιού . Όμως ο πόνος  επανήλθε, για να της θυμίσει, ότι δεν έχει τίποτα  τελειώσει  και έπρεπε γρήγορα να ξεμπερδέψει  μόνη της.  Έφυγε σαν κυνηγημένος κλέφτης από την ασφάλεια του σπιτιού και  τώρα περνούσε τόσο δύσκολα  και οι δυσκολίες δεν φαίνονταν  να τελειώνουν. Και όλα αυτά γιατί  φοβήθηκε τον άνθρωπο που την αγαπούσε και την πρόσεχε.
Δεν ήταν   όμως η μόνη κακοτυχία. Στο παγκάκι που είχε βρει καταφύγιο, ήλθαν  να ξεκουραστούν  δυο  ηλικιωμένοι.

Capture10

Η Ελενίτσα μας  ήταν σίγουρη για τα καλά τους αισθήματα  μια και εκείνοι  στην ηλικία που βρίσκονται  ,   ήξεραν από πόνο, εγκατάλειψη και  απογοήτευση.
Η φίλη μας πλησίασε και με την ουρά της  χάιδεψε  τα πόδια του παππού. Με μεγάλη έκπληξη αντίκρισε, έναν παππού  εξαγριωμένο να σηκώνεται  απότομα και να την κλωτσά με πολύ δύναμη. Πως  μπόρεσε αυτός ο αδύναμος  άνθρωπος, να δείξει τόση σκληρότητα  σ` ένα τόσο μικρό  πλασματάκι;  Λύπη και απόγνωση  την κυρίεψαν. Ποια λύση έπρεπε να δώσει,  για να γλυτώσει και να μη χαθεί, όπως τόσα και τόσα ζωάκια;
Αρχίζει να σκέφτεται, ότι  μόνο αν ξαναγυρνούσε στην πολύτιμη φίλη που εγκατέλειψε από φόβο και ντροπή, θα ξανάβρισκε πάλι,  όλα όσα έχασε από την απροθυμία της να υπακούσει σε κάτι πολύ μικρό που της ζητήθηκε. Εύκολα λέγεται,  μα πώς να ξεχνούσε  όλα όσα έγιναν ; Ήταν  δύσκολο,  μα έπρεπε. Αν  έμενε έξω μόνη και απροστάτευτη, πολύ γρήγορα  θα χανόταν.
Σκαφτόταν  και προχωρούσε , χωρίς να έχει πάρει απόφαση. Όμως  χωρίς να το είχε καταλάβει έχει πάρει το δρόμο  του γυρισμού! Ήταν   νύχτα . Έπρεπε  κάπου, σε  κάποια γωνιά,  να βρει ένα  χώρο να ξεκουράσει το κορμάκι της και το χτυπημένο της πόδι.
Εκεί κοντά  είδε έναν κήπο,  με μεγάλα δένδρα και αρκετούς θάμνους, που θα της χρησίμευαν  σαν καταφύγιο,  για να περάσει εκείνη την κρύα και σκοτεινή νύχτα .Πήδησε  τα κάγκελα και χώθηκε γρήγορα στην πρώτη κρυψώνα, ανακουφισμένη και χαρούμενη που επιτέλους τα βάσανα και η ταλαιπωρία  έφθαναν στο τέλος. Να όμως ,την ανακάλυψε ο σκύλος του σπιτιού και με δυνατά γαυγίσματα ορμά  προς το μέρος της.

Capture11
Τα γαυγίσματα  έφεραν  πολύ γρήγορα το αφεντικό και έπρεπε  γρήγορα να εξαφανιστεί. Μάζεψε  τις δυνάμεις της και πήδησε πάλι τα κάγκελα. Τώρα χωρίς να σταματήσει  πουθενά έπρεπε να φθάσει στο δικό της το σπίτι, να  βρει ζεστασιά, φαγητό,  περιποίηση και αγάπη.
Έτρεχε  χαρούμενη και ανακουφισμένη. Ξεχνούσε  ακόμα και το πληγωμένο της πόδι.
Μα τι  ωραία!  Έφτασε χωρίς να το καταλάβει στην παλιά της  γειτονιά . Είδε το σπίτι της κ. Ζηνοβίας,   που όταν ερχόταν   στο σπίτι,  την έπνιγε  από τα χάδια και την κουβέντιαζε σαν να είναι το δικό της  γατάκι.  Πόση ευχαρίστηση ένιωθε δεν λέγεται  . Δίπλα ήταν  το σπίτι της κ. Φρόσως, που ήταν  πνιγμένο στα πολύχρωμα λουλούδια ,στα γιασεμιά και είχε το μικρό κοριτσάκι  την  Αννούλα  με τις όμορφες μπούκλες και τη βελούδινη φωνή. Όλες αυτές  σε λίγο θα τις ξανάβλεπε  στο δικό της το σπίτι και αυτή  θρονιασμένη στην αγκαλιά της κα Μαρίας , με μισόκλειστα μάτια  θα παρακολουθούσε  όπως παλιά,  τις συζητήσεις και τ` αστεία τους.
Έφθασε σπίτι! Να το σιδερένιο πορτόνι  και τα μαρμάρινα σκαλοπάτια  που  οδηγούσαν  στην κουζίνα. Να το χαλάκι που τις ημέρες του κρύου καθόταν  επάνω για να την ζεστάνει ο ήλιος,  έβλεπε όσους περνούσαν και να διασκέδαζε. Το καλοκαίρι πάλι στην ίδια θέση κάτω από την παχιά σκιά της μαρκίζας δροσιζόταν  από τον καύσωνα.
Ήταν έξω από το σπίτι και ήταν  ακόμα νύχτα. Σκαφτόταν ότι δεν έπρεπε  να ξυπνήσει την κα Μαρία και να την αναστατώσει αυτήν την ώρα. Θα περίμενε,   αφού πηδούσε τα κάγκελα θα καθόταν  ήσυχα στο χαλάκι, μέχρι  να ξημερώσει.
Γεμάτη συγκίνηση  προχώρησε  προς το σπίτι. Τα πόδια της έτρεμαν και όλες οι εικόνες από την απόδρασή της ξανάρχονταν  επίμονα μπροστά της και την τρομοκρατούσαν . Θυμήθηκε την  Ανυπακοή  της, την ζημιά και τα κομμάτι του σπασμένου βάζου.
Όχι δεν θ` άφηνε  το φόβο, να την κυριεύσει και να πάρει ξανά μια λάθος απόφαση. Κουλουριάστηκε  πάνω στο χαλί και αφού βόλεψε το τραυματισμένο της  πόδι,  άφησε  την κούραση να την οδηγήσει στα μονοπάτια  του ύπνου και της χαλάρωσης. Κοιμήθηκε αρκετές ώρες σαν τον παλιό καλό καιρό ξένοιαστη!
Μέσα στον ύπνο της που ήταν  βαρύς άκουγε φωνές χαρούμενες. Τα όνειρα πολλές φορές σκεφτόταν  είναι πολύ όμορφα,  σε κάνουν να νοιώθεις  ευτυχισμένα . Μα ποιο  όνειρο διαρκεί και όταν ακόμα είσαι ξύπνια; Α  ναι!  Είχε  ξυπνήσει και αναγνώρισε την τρυφερή φωνή της κα Μαρίας να την φωνάζει με τ` όνομά της και ανοίγοντας τα μάτια την  είδε να  την κοιτά με στοργή και  έκπληξη.
Χωρίς να σκεφτεί τίποτε,  πήδηξε και χώθηκε  στην αγκαλιά της φίλης  της,  που   ορισμένες μέρες πριν πίστευε,  ότι δε θα  ξανάβλεπε ποτέ.  Το χέρι της κ. Μαρίας  γεμάτο στοργή  ανεβοκατέβαινε, της σήκωνε το κεφάλι,  την κοίταζε κατάματα και φάνηκε   να μην πιστεύει πως το γατάκι  που κρατούσε, ήταν εκείνο,  που  τις προηγούμενες  μέρες, θεωρούσε χαμένο , ήταν λυπημένη και είχε κλάψει τόσο πολύ.
Σε κάποια κίνηση  η κα Μαρία πίεσε το πόδι της κι εκείνη  άρχισε να κλαψουρίζει ,δίνοντας της να καταλάβει, ότι κάτι συμβαίνει. Αυτή  έψαξε προσεχτικά  να βρει το σημείο τραυματισμού. Αφού το εντόπισε,  με τρυφερότητα  την καθησύχασε και της υποσχέθηκε ,ότι  η πρώτη φροντίδα θα είναι η επίσκεψη στον κτηνίατρο της γειτονιάς.
Η εικόνα των δύο αυτών πλασμάτων ήταν  συγκινητική. Τα αισθήματα  πλημμύρισαν  τις καρδιές τους  και  η κάθε μια προσπάθησε να μεταβιβάσει τα αισθήματά της στην άλλη. Η μικρή μας  Ελενίτσα  νιαούριζε  συνεχώς , έγλυφε την κα Μαρία σαν να της ζητούσε  συγνώμη για την ανυπακοή της και για την στεναχώρια που της προξένησε , με το σπάσιμο του βάζου  μα και την εξαφάνισή της.
Η κα Μαρία ήταν ευτυχισμένη.  Είχε ξεχάσει τα όσα έγιναν.  Είχε  ήδη συγχωρέσει την μικρή της φίλη. Ήξερε ότι,  η μικρή της φίλη κατάλαβε  πολύ καλά, τι σήμαινε για αυτήν το να μην υπακούσει και το  πιο σπουδαίο στην περιπέτειά της ότι,  ό,τι και να μας συμβεί δεν το βάζουμε στα πόδια.  Έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε τις  συνέπειες  των πράξεων  μας. Με τους  δικούς μας ανθρώπους αυτούς που ξέρουμε πως μας αγαπούν, συζητάμε για ότι μας έχει συμβεί και εκείνοι  θα μας δώσουν την λύση και όχι να το βάζουμε στα πόδια. Με αυτές τις σκέψεις  και με την Ελενίτσα  πάντα στην αγκαλιά, η κα Μαρία άνοιξε την πόρτα  για να μπουν  στο σπίτι  και  όπως παλιά να συνεχίσουν την ζωή τους,  που διεκόπη για λίγες ημέρες.
Αφού μπήκαν, έκλεισε η πόρτα πίσω τους,   κλείνοντας  μέσα την ζωή και την ευτυχία των δύο πλασμάτων που θα συνεχίσουν  να ζουν μαζί, να νοιάζεται η μια την άλλη και να αγαπιούνται πολύ.

Capture το γατακι η πρωτη πανω

Έτσι το παραμύθι μας έφθασε στο τέλος του και εγώ σας αφήνω να ξαναθυμηθείτε  και να ευχηθείτε περαστικά στην μικρή μας Ελενίτσα.

Capture γατακι 3 κανονικο      το γατακι 1    φωτο 4    Capture9   Capture11  Captureγατακι 3 φωτο

 

 

 

Advertisements

Κ.Πελετίδης: ο αριθμός των παιδιών στις κατασκηνώσεις θα αυξηθεί.

Εκδήλωση το περασμένο Σάββατο στην πλαζ της Αγυιάς. Τα 1.000 παιδιά που φιλοξενήθηκαν φέτος δωρεάν θα αυξηθούν την επόμενη χρονιά, παρά τα εμπόδια που βάζει η κυβέρνηση

613481

Ο δήμαρχος της Πάτρας, Κώστας Πελετίδης

Τη διαβεβαίωση ότι το πρόγραμμα της ημερήσιας παιδικής κατασκήνωσης θα αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα με την αξιοποίηση και άλλων χώρων, έδωσε ο δήμαρχος Πάτρας, Κώστας Πελετίδης, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης – απολογισμού που έγινε το περασμένο Σάββατο στο χώρο της πλαζ της Αγυιάς. Μία εκδήλωση – γιορτή, στην οποία συμμετείχε πλήθος κόσμου, ενώ τιμήθηκαν οι εργαζόμενοι και οι φορείς που προσέφεραν εθελοντικά στη λειτουργία της κατασκήνωσης. Υπενθυμίζεται ότι στην παιδική κατασκήνωση του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου (ΚΟΔΗΠ) φιλοξενήθηκαν δωρεάν 1.000 παιδιά.

Ο δήμαρχος Πατρέων, στο χαιρετισμό του κατά την έναρξη της εκδήλωσης, μεταξύ άλλων τόνισε: «Αυτή η προσπάθεια που γίνεται και που θα μεγαλώσει το επόμενο διάστημα με την αξιοποίηση κι άλλων χώρων, έχει στόχο να ζουν όμορφα τα παιδιά μας, να απολαμβάνουν τη ζωή. Προσπαθούμε να τους προσφέρουμε αυτά που είναι δικαίωμά τους και που έπρεπε να τα απολαμβάνουν με συγκροτημένο τρόπο, αν οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονταν και φρόντιζαν να έχουν το καλοκαίρι διακοπές και οι λαϊκές οικογένειες και τα παιδιά μας.

Από την επόμενη χρονιά θα λειτουργήσει και η δημοτική κατασκήνωση στα Ροΐτικα. Ολα αυτά γίνονται με μεγάλη προσπάθεια. Γνωρίζετε όλοι τις δυσκολίες που υπάρχουν και όσον αφορά τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού, αφού η κυβέρνηση δεν επιτρέπει την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, και όσον αφορά τα οικονομικά, αφού κι εδώ η κυβέρνηση έχει περικόψει κι άλλο τα κονδύλια προς τους δήμους. Εμείς θα συνεχίσουμε στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών και γίνονται υπερπροσπάθειες και από τους εργαζόμενους και από τον Κοινωνικό Οργανισμό, που έχει την ευθύνη λειτουργίας της κατασκήνωσης, και από πάρα πολλούς φορείς και πολίτες που κατανοούν την ανάγκη να έχουν τα παιδιά μας αυτό που τους αξίζει.

43o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ – «ΟΔΗΓΗΤΗ»

Με την μεγάλη πολιτική συγκέντρωση κορυφώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις (SPOT)

Στις 8.30 μ.μ. στο χώρο της Κεντρικής Σκηνής με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα – Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Ν. Αμπατιέλος

611349

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σήμερα στο πάρκο «Αντ. Τρίτσης» στο Ίλιον, όπου κορυφώνονται οι κεντρικές εκδηλώσεις του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» με σύνθημα «100 χρόνια από τις μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο – «Το μέλλον δε θα ‘ρθει από μονάχο του… αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς» (Βλ. Μαγιακόφσκι)».

Το φετινό φεστιβάλ, από την πρώτη ημέρα έδειξε μια ξεχωριστή μαζικότητα, με πλήθος κόσμου, να επισκέπτονται, από την πρώτη ημέρα τους χώρους του φεστιβάλ και να παρακολουθούν τις πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η μαζική προσέλευση κόσμου από νωρίς το απόγευμα ήταν το χαρακτηριστικό της δεύτερης ημέρας, με την έκθεση, τα στέκια και οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, να αποτελούν πόλους έλξης των επισκεπτών.

Το σημερινό πρόγραμμα συζητήσεων, θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών, αθλητικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων σε όλες τις σκηνές και τους χώρους είναι ιδιαίτερα πλούσιο.

Κορυφαία πολιτική στιγμή του σημερινού προγράμματος αλλά και του Φεστιβάλ αποτελεί η μεγάλη συγκέντρωση στις 8.45 μ.μ. όπου θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, και θα προηγηθεί ο χαιρετισμός του Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, Νίκου Αμπατιέλου στις 8.30.

Από το υπόλοιπο πρόγραμμα ξεχωρίζουν η συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, στις 21.30 στην κεντρική σκηνή, το λαϊκό γλέντι με την Γλυκερία στις 23.30 στη Λαϊκή Σκηνή, η βράβευση νικητριών ομάδων του 4ου Πανελλαδικού Μαθητικού Διαγωνισμού Συλλογικής Ερευνητικής Εργασίας της ΚΝΕ και του «Οδηγητή», η παρουσίαση του «Θεσσαλικού Κύκλου» σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους του Κώστα Βίρβου, από τις πολιτιστικές ομάδες του ΠΑΜΕ και φυσικά το πλούσιο πρόγραμμα σε Παιδότοπο και Μικρόκοσμο.

(Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω όλο το πρόγραμμα και δείτε συνολικά το πρόγραμμα στο διαδραστικό χάρτη ΕΔΩ)

Οι Οργανώσεις από διάφορες περιοχές της Αθήνας δρομολογούν πούλμαν καθημερινά για το χώρο του Φεστιβάλ. (Διαβάστε ΕΔΩ αναλυτικά)

Όπως έδειξε από την πρώτη του στιγμή, το φετινό Φεστιβάλ είναι ξεχωριστό τόσο λόγω της μαζικότητάς του, όσο και λόγω του δυνατού του προγράμματος, που προσφέρει όχι μόνο ουσιαστική ψυχαγωγία, αλλά και μεγάλες συγκινήσεις με τα αφιερώματά του σε δημιουργούς που άφησαν το στίγμα τους υμνώντας τους αγώνες του λαού μας, αλλά και τη δυνατότητα επαναστατικής αλλαγής του κόσμου.

Αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ως εξής:

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

20.30: Μεγάλη πολιτική συγκέντρωση. Θα μιλήσει ο Δημήτρης Κουτσούμπας, Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Νίκος Αμπατιέλος, Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ.

21.30: Συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο. Τραγουδούν: Γιώργος Νταλάρας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μαρία Φαραντούρη και Ασπασία Στρατηγού. Ενορχήστρωση: Γιάννης Παπαζαχαριάκης.

ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ

21.30: Γλέντι με τις «Smyrna».

22.30: Ποντιακό γλέντι. Ηλίας Υφαντίδης (λύρα), Παναγιώτης Κοπαλίδης και Νώντας Κυργιάκης (νταούλι). Συμμετέχουν οι χορευτικοί όμιλοι της Ένωσης Ποντίων Περιστερίου και του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών Αττικής.

23.30: Λαϊκό γλέντι με την Γλυκερία.

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΤΕΚΙ

18.45: Βράβευση νικητριών ομάδων του 4ου Πανελλαδικού Μαθητικού Διαγωνισμού Συλλογικής Ερευνητικής Εργασίας της ΚΝΕ και του «Οδηγητή».

21.30: Συναυλία με τον George Zervos.

23.00: Συναυλία με τους Imam Baildi.

ΣΤΕΚΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

19.00: «Θεσσαλικός Κύκλος» σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους του Κώστα Βίρβου, από τις πολιτιστικές ομάδες του ΠΑΜΕ.

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

18.00: Εργαστήρι κατασκευών και «Ταξιδεύοντας με το Σπούτνικ!». Διαδραστικό παιχνίδι γνώσεων από ομάδα παιδαγωγών της ΚΝΕ. Φτιάχνουμε τους πυραύλους μας, γινόμαστε οι ίδιοι αστροναύτες και ταξιδεύουμε ανάμεσα στους πλανήτες εξερευνώντας το Διάστημα…

19.30: Παράσταση μαγείας με τον ταχυδακτυλουργό Tristan.

21.30: «Θησέας», Παράσταση κουκλοθεάτρου από το θίασο ΚΟΥ-ΚΛΟ Θέατρο Κρήτης, με την τεχνική black light.

ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

19.00: Θεατρική παράσταση «Κοντά στις ράγες» από παιδική θεατρική ομάδα, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη.

Εγκαίνια έκθεσης εικαστικών έργων του ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Captureεβαγγελατος Κώστας Ευαγγελάτος

Capture

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Capture πππππππ 

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
και «ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ» 2017
ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ στο ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ.

 Τη Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017, ώρα 9μμ θα εγκαινιαστεί η έκθεση εικαστικών έργων του ζωγράφου, περφόρμερ, λογοτέχνη, θεωρητικού τέχνης Κώστα Ευαγγελάτου, στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa «Ροδόπη», Μεσολωρά 7 και Βύρωνος στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.

Ο Κώστας Ευαγγελάτος παρουσιάζει χαρακτηριστικά έργα του ζωγραφικής σε καμβά, ύφασμα, χαρτί, ξύλο και πήλινα πιάτα, με θέμα του συνειρμικές συνθέσεις με μορφές και νεφελογραφίες.

θα ακολουθήσει στις 10.15μμ η ετήσια εκδήλωση λόγου και τέχνης «Πανσέληνος στον κήπο». 

Είσοδος κήπου από Μαντζαβίνου 8, Ανάληψη, Αργοστόλι.

 Επισκέψεις- ξεναγήσεις στην έκθεση κάθε Τετάρτη και Σάββατο από 8.30μμ -10.30μμ.

Διάρκεια έκθεσης μέχρι και τις 2 Σεπτεμβρίου 2017.

 www.rodopicollection.blogspot. com

 πληροφορίες: 210 72942596944621286

 www.gisi.gr/evangelatos

 

 

 

 

 

 

 

 

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Ψηφίστηκε η παραπέρα εμπορευματοποίηση του Πολιτισμού

 

395081

Εν μέσω μεγάλων αντιδράσεων από εκπροσώπους καλλιτεχνών και δημιουργών από το χώρο του βιβλίου, του τραγουδιού και του κινηματογράφου, η κυβέρνηση «πέρασε» χτες από την Ολομέλεια της Βουλής, με τη διαδικασία του επείγοντος και τις ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της Ενωσης Κεντρώων, το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού με το οποίο, με «όχημα» την ενσωμάτωση Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οδηγεί στην ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση τον Πολιτισμό, εξασφαλίζοντας νέα πεδία κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

«Η κυβερνητική πολιτική, η οποία, όπως και στους υπόλοιπους τομείς, με σημαία πάντα την ανάπτυξη των καπιταλιστικών κερδών, τσακίζει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, έτσι και στο χώρο της Τέχνης ετοιμάζεται να θυσιάσει τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των δημιουργών καλλιτεχνών στο βωμό των κερδών του κεφαλαίου, που δραστηριοποιείται ολοένα και πιο έντονα στον Πολιτισμό, πλήττοντας ταυτόχρονα και το δικαίωμα του λαού σε αυτόν», επισήμανε ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Γιάννης Δελής, καταψηφίζοντας και καταγγέλλοντας το νομοσχέδιο.

Οπως τόνισε, το νομοσχέδιο και η Οδηγία αυτό που κάνουν είναι να «παρεμβαίνουν για τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής αγοράς πνευματικών δικαιωμάτων που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, επιτρέποντας να ιδρυθούν στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης πολλές κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με αντικείμενο της οικονομικής τους δραστηριότητας τη διαχείριση των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Αποτέλεσμα είναι το βάθεμα της εμπορευματοποίησης στο χώρο του Πολιτισμού».

Εντελώς ενδεικτικά το νομοσχέδιο παρέχει τη δυνατότητα δημιουργίας Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων (ΟΣΔ) ακόμα και από επιχειρηματικούς ομίλους εκτός Ελλάδας, οι οποίοι θα «αντιπαρατεθούν» προκειμένου να οδηγήσουν στη διάλυση ή στην αλλαγή του χαρακτήρα τους τους σημερινούς ΟΣΔ, οι οποίοι έχουν ιδρυθεί από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, λειτουργούν σε συνεταιριστική βάση, με αυτοδιαχείριση και χωρίς οποιαδήποτε κερδοσκοπική λογική, προκειμένου, όπως σημείωσε ο Γ. Δελής, «να υπερασπιστούν το έργο τους από τη μονοπωλιακή ασυδοσία που τους δείχνει τα δόντια». Ενισχύει ακόμα περισσότερο το ρόλο των Ανεξάρτητων Οντοτήτων Διαχείρισης (ΑΟΔ), οι οποίες θα μπορούν να λειτουργούν πλέον ανεξέλεγκτα στο χώρο και αποτελούν μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στο χώρο του Πολιτισμού, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η «αμαρτωλή» Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ).

Η ταξικότητα του νομοσχεδίου διαφαίνεται και από άλλες διατάξεις, με χαρακτηριστική αυτή που αφορά την Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης, όπου, όπως ανέφερε ο Γ. Δελής, «εμπορευματοποιείτε τις σπουδές της, την ωθείτε στην επιχειρηματικότητα και τη σέρνετε στα πόδια των χορηγών». Συνολικά ο Γ. Δελής χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «κίνδυνο – θάνατο» για τον Πολιτισμό και πρόσθεσε πως «η ίδια η ζωή, η ιστορία της Τέχνης δείχνει ότι η Τέχνη γονιμοποιείται και ο καλλιτέχνης ολοκληρώνεται όταν συναντά και εκφράζει τον λαό, τις ανάγκες του και τους αγώνες του. Στους σημερινούς ταξικούς αγώνες οι καλλιτέχνες έχουν χρέος να συμβάλλουν και με το όπλο της Τέχνης τους».

Οι αντιρρήσεις που εξέφρασαν τα άλλα αστικά κόμματα ήταν καθαρά διαχειριστικού χαρακτήρα και για δευτερεύοντα ζητήματα. Για παράδειγμα, η ΝΔ προέβαλε την «αδιαφάνεια στην Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας», το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση για «προχειρότητα και ανικανότητα», ενώ η ναζιστική Χρυσή Αυγή, αν και βρήκε «θετική» κατά τον Αντ. Γρέγο την προσπάθεια της κυβέρνησης «να βάλει μία τάξη στο χώρο», είπε ότι δεν μπορεί να ψηφίσει γιατί δεν την εμπιστεύεται ότι θα το εφαρμόσει.

Αντιρρήσεις σε ορισμένα άρθρα εξέφρασαν και δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, στο φόντο και των γενικότερων διεργασιών, ο Ν. Ξυδάκης και Ν. Φίλης, ζητώντας την απόσυρση του άρθρου 67 που αφορά τους αρχαιολογικούς χώρους, το οποίο τελικά και αποσύρθηκε.

 

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ πρόσκληση σε διευρύνσεις- Δόθηκε η εντολή

  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΙΕΥΡΥΝΣΕΙΣ
της Ιωάννας Καρατζαφέρη

untitledsjzhijtgml58049859ec278

Οι σύγχρονες πνευματικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται στην Αίθουσα Συνεδρίων της ΚΕ του ΚΚΕ, με ελεύθερη είσοδο του κοινού, αποδεικνύονται κάθε φορά πιο δυναμικές, και εμβληματικές, δημιουργώντας μια αναμονή για την επόμενη.

Ο κύκλος τους, των Γραμμάτων και των Τεχνών, διευρύνεται και ο δρόμος τους μακραίνει οδηγώντας από τη μια τέχνη στην άλλη μέχρι την έβδομη, με κορυφαία την ταινία Οκτωβριανή Επανάσταση, που προβλήθηκε την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου 2017 στην Αίθουσα Συνεδρίων της ΚΕ του ΚΚΕ.

Το κοινό, όπως πάντα, ήταν αντιπροσωπευτικό των πολιτών της χώρας, από παλαιούς αντιστασιακούς μέχρι τους δραστήριους ΚΝΙΤΕΣ και τους μελλοντικούς, που παρακολουθούσε με το βλέμμα κάθε εικόνα, χωρίς να αποσπάται, και την ακοή να οξύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο.

Βασικό στοιχείο της εκδήλωσης ήταν η επεξηγητική και εμπεριστατωμένη ομιλία του σκηνοθέτη,  για την ταινία Οκτωβριανή Επανάσταση, Κώστα Σταματόπουλου και η αποσπασματική επιλογή σκηνών που επιβεβαίωναν τον υπότιτλο «Μήτρα του Σύγχρονου Κινηματογράφου». Η επιλογή και η συνοχή κάθε φράσης και αναφοράς έλαμψαν την προβολή που την ακολούθησε μια τρομερά συνοδευτική μουσική των Opera Chaotic.

********************

 

ΔΟΘΗΚΕ Η ΕΝΤΟΛΗ
της Ιωάννας Καρατζαφέρη

imagesQKX6PZOP

Το κόκκινο φωτάκι μου έκλεισε το μάτι
κι η λευκή σελίδα γλίστρησε
στην πλατιά εγκοπή
και η απάντηση
βγήκε αθόρυβα
στιγματισμένη
Ήταν χαράματα μιας φθινοπωρινής μέρας
που μόλις άρχιζε
να σκάει ο ήλιος τις πρώτες του αχτίδες
στ’ απέναντι τζάμια
που μου έκρυβαν τον ορίζοντα

 

 

 

 

 

 

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ για τον επαναπατρισμό της «Αφροδίτης της Μήλου»

22529 Σε εξέλιξη βρίσκεται η πρωτοβουλία που έχει πάρει το Δημοτικό Συμβούλιο της Μήλου για τον επαναπατρισμό του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου. Για το σκοπό αυτό, βρίσκεται σε εξέλιξη μια ολοκληρωμένη καμπάνια ενημέρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

Βασικό επιχείρημα του δήμου Μήλου είναι ότι η αρπαγή του αγάλματος από το νησί, πριν από σχεδόν 200 χρόνια, είναι πολεμική πράξη, καθώς φορτώθηκε σε γαλλικό πολεμικό πλοίο από Γάλλους αξιωματικούς.

Σε αυτό το πλαίσιο, έχει ξεκινήσει η διαδικασία συλλογής υπογραφών ηλεκτρονικά. Στόχος είναι η συλλογή 1.000.000 υπογραφών, ώστε να αποτελέσει θέμα συζήτησης στο Ευρωκοινοβούλιο.

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ Ιστορικός περίπατος για τα 100 χρόνια ζωής και δράσης

595783

 

Τις 22 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την ίδρυση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που με τη δράση του «συνόδευσε» τη δράση του ελληνικού λαού σε κάθε καμπή της Ιστορίας. Το ΣΕΗ τιμά αυτήν την επέτειο με δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στη χρονιά. Ηδη έχει πραγματοποιηθεί η παρουσίαση της διακήρυξης και η έκθεση αρχειακού υλικού.

Εκατό χρόνια γεμάτα αγώνες, θυσίες, κατακτήσεις, αλλά και γεμάτα θέατρο, προσφορά και αγάπη για την τέχνη. Πλευρές αυτής της 100χρονης πορείας θα ψηλαφιστούν στους δρόμους της Αθήνας στον ιστορικό περίπατο, με ξενάγηση από ιστορικό, που διοργανώνει το Σωματείο την Κυριακή 18 Ιούνη, στις 15.00.

Με οδηγό τα 100 χρόνια ζωής και δράσης, σελίδες μνήμης του θεάτρου και των ανθρώπων του ζωντανεύουν μέσα από μια ιστορική περιήγηση στους δρόμους της Αθήνας, όπου ξεδιπλώνονται βήμα – βήμα οι αγώνες και οι αγωνίες του λαού, οι αγώνες και οι αγωνίες του Σωματείου. Παλιοί και νέοι ηθοποιοί, παλιοί και νέοι συνδικαλιστές μοιράζονται στιγμές από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ΣΕΗ.

Οι εννιά σταθμοί του ιστορικού περιπάτου

Η αφετηρία είναι η πλατεία Εθν. Αντίστασης (πρώην Κοτζιά), στις 15.00, εκεί όπου οι ηθοποιοί έκαναν το πιο συγκροτημένο βήμα για την οργάνωσή τους, πριν από εκατό χρόνια. Σε εκείνο το μέρος βρισκόταν το Δημοτικό Θέατρο, όπου στεγάστηκαν και τα πρώτα γραφεία του Σωματείου. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, Ελένη Γερασιμίδου, από την επιτροπή εορτασμού των 100 χρόνων του ΣΕΗ, θα αναφερθεί στην ξεχωριστή σημασία αυτής της πρωτοβουλίας. Ο Στράτος Σαραντίδης, γιος του Γεώργιου Σαραντίδη, ιδρυτικού μέλους του Σωματείου, μοιράζεται με τους παρευρισκόμενους προσωπικές μαρτυρίες. Στο χώρο θα στηθεί και πλακέτα.

Ο επόμενος σταθμός, στις 16.15, είναι στην Πειραιώς 40. Εκεί βρίσκονταν τα πρώτα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Σε αυτή τη στάση οι παρευρισκόμενοι θα μεταφερθούν στην εποχή της μεταξικής δικτατορίας (1936). Η Ασφάλεια τοποθετεί ανθρώπους της στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το ισόγειο του οποίου οι ηθοποιοί έχουν μετατρέψει σε αίθουσα θεάτρου. Σε συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί μπροστά στην κήρυξη μιας απεργίας, πρόσωπα που μέχρι χτες ήταν «οικεία», πραγματοποιούν συλλήψεις. Οι ηθοποιοί Μαριάνθη Σοντάκη και Σάββας Στρούμπος διαβάζουν μαρτυρία του ηθοποιού Ευθύφρωνα Ηλιάδη.

Στις 17.00, ο περίπατος φτάνει στο ιστορικό κτίριο της Κοραή 4, εκεί όπου ήταν τα κρατητήρια της Kommadatur κατά τη Γερμανική Κατοχή. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα «τμήμα μεταγωγών», πριν τη μεταφορά των κρατουμένων σε φυλακές – κολαστήρια στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Ο ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης και η Αννα Φωτοπούλου, κόρη του Μίμη Φωτόπουλου, θα διαβάσουν αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίμη Φωτόπουλου, «Ελ Ντάμπα, όμηρος των Εγγλέζων».

17.40, Θέατρο ΡΕΞ. 18.20, Θέατρο Τέχνης. Κατοχή, Αντίσταση. Στιγμές γεμάτες καρδιοχτύπι, για τα κρυφά μηνύματα αντίστασης και ελευθερίας που ακούγονται από σκηνής.

Στο ΡΕΞ, η ηθοποιός Ολυμπία Παπαδούκα είχε στήσει παράνομο πολύγραφο του ΕΑΜ. Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου θα διαβάσει αποσπάσματα από μαρτυρία της Ολυμπίας Παπαδούκα. Η συγγραφέας Αλκη Ζέη και ο ηθοποιός Βασίλης Κολοβός, πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ, μιλούν για τα ιστορικά γεγονότα της δεκαετίας, Κατοχή – Αντίσταση – Εμφύλιος. Στο Θέατρο Τέχνης, η ηθοποιός Καλή Καλό, πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου, μοιράζεται προσωπικές μαρτυρίες από τα χρόνια της Κατοχής.

Η πλειοψηφία των ηθοποιών ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ Θεάτρου και είχαν αναπτύξει πλούσια αντιστασιακή δράση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα πάρτι με καλλιτεχνικό πρόγραμμα που οργάνωνε για να μαζευτούν χρήματα για την Εθνική Αλληλεγγύη, η ψυχαγωγία για τους ανάπηρους του Αλβανικού Μετώπου κάθε Κυριακή στα νοσοκομεία. Ο Αιμίλιος Βεάκης πήγαινε στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Στα θέατρα έβαζαν προκηρύξεις στις χλαίνες των Γερμανών αξιωματικών, με περιεχόμενο που τους έριχνε το ηθικό. Αντίστοιχα, προκηρύξεις έβαζαν και στα καθίσματα των θεάτρων και των κινηματογράφων, για να ενημερώνονται οι θεατές για την πορεία του αγώνα. Ακόμα, τις μέρες των μεγάλων διαδηλώσεων, των απεργιών, των εκτελέσεων, οι ηθοποιοί έκλειναν τα θέατρα. Οπως μας πληροφορεί η Ολ. Παπαδούκα στο βιβλίο της, «αυτό το μουγκό, άφωνο, κλειστό θέατρο, ήτανε μια κραυγαλέα διαμαρτυρία, σαν συνέχεια της μαχητικής διαμαρτυρίας της ημέρας. Και τότε πια… ήμασταν «στο στόμα του λύκου». Η Ασφάλεια ερχόταν την άλλη μέρα να μας ανακρίνει. «Γιατί δεν έπαιξες χτες;»»

Επόμενος σταθμός, στις 18.50, η συμβολή των οδών Καποδιστρίου και Πατησίων, εκεί που βρισκόταν η Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Τα δύσκολα χρόνια των διώξεων και του κυνηγητού… Η ηθοποιός Μαρία Φωκά, μετέπειτα πρόεδρος του Σωματείου, συλλαμβάνεται. Λίγες μέρες μετά οδηγείται στις φυλακές Πατρών. Θα διαβαστεί σημείωμα της Ισμήνης Καλλέργη, κόρης της Μαρίας Φωκά. Ο Στέφανος Ληναίος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΗ το 1966, μας μεταφέρει το κλίμα της περιόδου.

Στις 19.30, στο Θέατρο «Αθήναιον» (Μάρνης και Πατησίων), οι παρευρισκόμενοι θα «ταξιδέψουν» στα χρόνια της δικτατορίας. Εκεί, ανεβαίνει η παράσταση – σύμβολο κατά της χούντας «Το μεγάλο μας Τσίρκο», του Ι. Καμπανέλλη. Η πρεμιέρα δόθηκε τον Ιούνη του ’73. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος. Τραγουδούσε ζωντανά ο Νίκος Ξυλούρης. Ο Κ. Καζάκος αναφέρεται στις ιστορικές μέρες αντίστασης του ελληνικού θεάτρου, καθώς και στη μεγάλη απεργία ηθοποιών και οικοδόμων. Θα πραγματοποιηθεί παρέμβαση και από το Συνδικάτο Οικοδόμων.

Στις 20.30, στο Θέατρο «Γκλόρια» (Ιπποκράτους 7), παίρνεται η ιστορική απόφαση επανασύστασης του, σφραγισμένου μέχρι τότε από την Ασφάλεια, Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την πτώση της χούντας. Η ηθοποιός και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρεται στα γεγονότα. Ο σκηνοθέτης και πρώην πρόεδρος του ΣΕΗ Λεωνίδας Βαρδαρός αναφέρεται στη μεγάλη απεργία της ΕΡΤ.

Ο περίπατος καταλήγει στις 21.00 στο Θεατρικό Μουσείο (Ακαδημίας 50). Πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου. Ενα αρχειακό υλικό σπάνιας αξίας, που με ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού καταστρέφεται. Η Λίλα Καφαντάρη, πρόεδρος του ΣΕΗ, θα μιλήσει για την ανάγκη ανάδειξης και πρόσβασης του λαού στο ανεκτίμητης αξίας αρχειακό υλικό του Θεατρικού Μουσείου.

  • Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα του ΣΕΗ, 2103833742, 2103817369 και στο e-mail: support@sei.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΤΡΑΣ Η νεώτερη ιστορία της Πάτρας μέσα από χορό και λόγο την Κυριακή 11 Ιούνη

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΤΡΑΣ

x2.jpg

Χορός, κίνηση, φως και λόγος συνθέτουν ένα ενιαίο τετράπτυχο πάνω στο οποίο βασίζεται η παράσταση «Χορός ..εν χρόνω, εν Πάτραις τη» , που ανεβαίνει την Κυριακή 11 Ιούνη στις 9.00 το βράδυ στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας 2017.

h1

Η θεατρική Ομάδα φοιτητών του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το Χορευτικό Τμήμα του Πολιτιστικού Ομίλου ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας «Τέχνης Κίνηση» και το Χορευτικό του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας, συμπράττουν και παρουσιάζουν μία παράσταση η οποία αναφέρεται στην ιστορία της Πάτρας κατά την περίοδο 1890-1900 έως 1950-1960.

Tα χορευτικά έχει επιμεληθεί ο Κωνσταντίνος Σουλτανάς, πανεπιστημιακός υπότροφος ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, Καθ. Φυσικής Αγωγής, η δραματουργική σύνθεση και η αφήγηση ανήκουν στον Βασίλη Λάγιο, η σκηνοθεσία – σκηνογραφία στον Βασίλη Σουλτανά και η ενδυματολογική επιμέλεια στην Όλγα Καρβουνιάρη. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

h2

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

-Βίντεο: Η Πάτρα από την αρχαιότητα έως το 1890.

-1890 – 1900 «στο φως της ασετυλίνης» 1. Χασαποσέρβικο 2. Τσάμικο 3. Καλαματιανό Χορεύουν: Τα χορευτικά τμήματα των 33ου και 17ου Δημοτικών Σχολείων Πατρών.

-1900 – 1910 «αντιθέσεις» 1. Vales 2. Απτάλικο 3. Tango 4. Χασάπικο 5. Oriental Χορεύουν: Τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας και Διοικητικών Υπαλλήλων / Φοιτητών ΤΕΙ Δυτ. Ελλάδας.

-1910 – 1920 «…εκ της τέφρας» Επτάνησα 1. Θιακός 2. Μπάλος Κεφαλληνίας 3. Μεγάλος Ζακυνθινός Χορεύουν: Το χορευτικό Διοικητικών Υπαλλήλων / Φοιτητών ΤΕΙ Δυτ. Ελλάδας Μακεδονία – Θράκη 1. Λεβέντικος 2. Ντρίστα 3. Τροϊρω. Χορεύουν: Το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας.

-1920 – 1930 «φωτιά ….. φωτιά» Μικρά Ασία – Πόντος 1. Ζεϊμπέκικο Περγάμου 2. Γιωργίτσα 3. Συρτός 4. Κότσαρι Χορεύουν: Το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Δασκάλων και  Νηπιαγωγών Πάτρας.

-1930 – 1940 «καταχνιά» Ήπειρος 1. Συρτό στα δύο 2. Ζαγορίσιος 3. Φεζοδερβέναγας Χορεύουν: Τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας και Διοικητικών Υπαλλήλων / Φοιτητών ΤΕΙ Δυτ. Ελλάδας Κρήτη 1. Ανωγειανός 2. Χανιώτικος 3. Πεντοζάλη Χορεύουν: Το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας.

-1940 – 1950 «…»,

-1950 – 1960 «American dream της μπούλας»,

-Τραγούδι: «Όμορφη πόλη», Μ. Θεοδωράκης.

ΕΛΗΞΕ η συζήτηση «σχέση ποιητή και ποίησης» με μεγάλη επιτυχία. Σήμερα όλα τα σχόλια για την συζήτηση.

·ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ
Η
ΣΥΖΗΤΗΣΗ  » Σχέση ποιητή και ποίησης» Ιούνιος 2017
ΕΛΗΞΕ

   και οι 12+1 ήσαν ΥΠΕΡΟΧΟΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ,  ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
Ευχαριστούμε!
…ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ’ΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

 

Capture hqdefault Capture;;;;;;;;;;;;;;

ΕΡΜΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ «…μικρός Χριστός γεννημένος σε φάτνη από λέξεις φτωχές».          ΧΡΙΣΤ.ΤΡΙΑΝΤΗΣ «Ω,οδύνη μυστικά κατέβαινες στην πόλη.»

κοκοκο γερασιμος    7068152  μμμμμμμμμμμμμμμμμμμ

ΓΕΡ.Μ.ΛΥΜΠΕΡΑΤΟΣ «κι όλες οι λέξεις στο φως νικούν το σκοτάδι.»
ΒΑΣ.ΔΡΑΓΟΥΝΗ ‘Το μιαλό της τριγυρνά σ’ άγνωστους διαδρόμους του μέλλοντος»

....................................   Captureρουμελιωτη     Captureχρ,ππππ   Capture

Μ.Κ.ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ «Κι αν αφήσει το χέρι του, θα ξεσκιστούν τα πέπλα που της φόρεσαν οι μούσες »
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ «Το βίος τους το εμπάλωσαν με μια αντάρα στην καρδιά»

Captureσσσσσ  Captureσοφια  Captureμπιμης κκκκκκκκκκκκκκ

ΣΟΦΙΑ ΚΑΘΑΡΕΙΟΥ «Μακρύς ο νόστος όσο κι η θύμηση των αιώνων»
Γ.Δ.ΜΠΙΜΗΣ «Με το κοπίδι του μόχτου θρυμμάτισε τη φλέβα του ουρανού,»

Captureιιιιιιιιιιιι κοστουλα  καζας Capture

Κ.Ρ.ΜΟΥΣΜΟΥΤΗ «Ροφούν τα μυνήματα, που η θάλασσα στέλνει, με σταγόνες διάφανες.»
ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΚΑΖΑΣ «-στων φονιάδων τις φλέβες ρέει ακουαφόρτε-«

Capture999999999 Capture   Capture Capture

Α. ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ «Μάτια γλυκά στου ανεμόβροχου το βάθος.»
Π. ΣΟΦΙΑΝΟΣ «Μα άδικο άν βλέπεις μη σταθείς και τρομαγμένος θεατής το ψέμα υποφέρεις,» 

Capture   2015-09-13-1322 copy ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ » Νέα Υόρκη, πολύχρωμη, βουερή, πολύμορφη γεννήτρα,»

*************    *********************     ***************

ΣΧΟΛΙΑ- ΣΧΟΛΙΑ-ΣΧΟΛΙΑ-ΣΧΟΛΙΑ- ΣΧΟΛΙΑ- ΣΧΟΛΙΑ-ΣΧΟΛΙΑ

1  Από Γεράσιμο Μ.Λυμπεράτο για το ποίημα ΒΑΘΟΣ  Ανέστη Χριστίδη
Μας «εκτινάζεις» στο απεριόριστο βάθος των στίχων σου «…δώσε της καρδιά σου το απόσταγμα» αυτός κι αν δεν είναι στίχος.

Από Κατερίνα Μήλιου  για την γραφή του Α.Χριστίδη «Ο πρώτος που απολαμβάνει το ποίημα είναι ο ίδιος ο ποιητής» Τί όμορφη αλήθεια! Αισθητικές και διανοητικές ανάγκες, εσωτερική έλλειψη, ικανοποίηση, απόλαυση, τάξη αισθημάτων, αρμολόγηση και συναρμολόγηση μέσω λειτουργίας όλων των αισθήσεων, συν της φαντασίας. Και ο χρόνος, ο απαραίτητος χρόνος, ωρίμανσης της αρχικής έξαψης, ο χρόνος της σκέψης και η ώθηση για την έκθεση ως αναγκαία για την επικοινωνία. Τί όμορφος καμβάς για τη σχέση του ποιητή με την ποίηση! Τί όμορφος καμβάς συνάντησης του ποιητή με τον αναγνώστη!

******

3 Από Κ.Ρ.Μουσμούτη για γραφή και ποίηση της Ι. Καρατζαφέρη Η κυρία Καρατζαφέρη, καταφέρνει να είναι θαυμάσια στον λόγο της, ήτε αυτός αφορά διήγημα, παραμύθι , ποίηση.Η τοποθέτησή της στη σχέση ποιήτριας ποίησης είναι θαυμάσια, όπως και με  το ποίημά της προσεγγίζει μέχρι δακρύων φυλετικές σχέσεις ( ….καλύτερη άσπρη ζωή……) και περιβάλλον πόλεων.

Για την γραφή και ποίηση της Ιωάννας Καρατζαφέρη. Η κ. Καρατζαφέρη με απλότητα και με σαφήνεια μας μίλησε για την σχέση της με την ποίηση, και μας περιέγραψε την Νέα Υόρκη με στίχους που αντανακλούν μια πραγματικότητα.
Μάριος  Σύδνευ

4 Η Κ.Ρ.Μουσμούτη  για την γραφή και ποίηση της Σ.Καθαρείου  Τελευταία πρόταση της κυρίας Καθαρείου,»Η ποίηση είναι ο οραματισμός……..στα ποιήματά του»,  δεν αφήνει κανένα περιθώριο να γράψεις,  αν δεν υπάρχει οραματισμός  και ενόραση. Δηλαδή σχέση άρρηκτη ποιήτριας ποίησης.  Στο ποίημά της αφήνει αυτή τη σχέση μέσα από το συναίσθημα να αποτυπωθεί με την νοσταλγία του ανθρώπου που βιώνει την μετανάστευση.

*******

5  Από τον  Ι.Μαρίνη  Αθήνα, για τη Γραφή του Γ.Μπίμη. Πολύ συγκροτημένο το άρθρο για την τέχνη του κ. Γ.Μπίμη. Προτρέπει τους λογοτέχνες να μη μένουν απαθείς σε μιά κοινωνία που παραπέει αλλά να στρατευτούν για να αντιμετωπίσουν  την αδικία, το αίμα, το ψέμα, τις φωτιές, τις πληγές και τα δάκρυα… Συγχαρητήρια

******

Για την ποίηση του Αδριανού Καζά   «Ανατριχίλα σε πιάνει διαβάζοντας αυτό το ποίημα. Μπράβο στους Ελληνοαυστραλούς ποιητές που έχουν την ευαισθησία παρ όλη την οικ. ευημερία τους να σκέπτονται ακόμη και τον μακρυνό συνάνθρωπό τους
Μηνάς  Τουρίκας- Αθήνα

7 Από Κατερίνα Μήλιου  για τη γραφή του Α.Καζά Ο έρωτας για την ποίηση, για τη ζωή! Είθε ποτέ να μην κοπάσει. Πάντα, εραστές και εράστριες, σεμνά και ταπεινά, ικέτες, δυνατοί και αδύναμοι, καθείς μέσα από το δικό του δρόμο να πασχίζουμε για την ποίηση, για την ίδια τη ζωή!

******

8 Για όλα τα πονήματα από τον  Χριστόφορο Τριάντη
Κάθε λέξη έχει συνέπειες. Γι’ αυτό τα γραφόμενά μας είναι τα μάτια  βλέπουν τον «κόσμο»* βαθιά κι αγαπητικά . Ξεκινώντας από τους  στοχασμούς και την πραγματικότητα,  ανοίγουμε το έργο μας «στους φίλους μιας άλλης χαράς»*. Με τις λέξεις κινούμε τη «γη»* (λίγο ή πολύ , δεν έχει σημασία). Δεν είμαστε σοφοί, ούτε προφήτες , απλά γράφουμε ποιήματα .

-κόσμος* : οι άνθρωποι , η φύση , τα παιδικά μας χρόνια , η πατρίδα μικρή και μεγάλη .
-στους φίλους μιας άλλης χαράς*: τίτλος ποιητικής συλλογής του Γ. Σαραντάρη .
– γη* : λέξη από τη φράση του Αρχιμήδη : Δῶς μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω.

******

  9 Για την ποίηση του Γεράσιμου Λυμπεράτου  Πολύ  όμορφος ο κόσμος που οραματίζεται ο κ. Λυμπεράτος
Αθηνά Ελευθερίου,  Ρόδος 

10 Για τη γραφή του Γερ.Μ. Λυμπεράτου από την Ιωάννα Καρατζαφέρη
Η σχέση ποιητή πίεσης εξαιτίας της μετανάστευσης παίρνει τη μορφή αυτο-θεραπείας
Αιτία για την από προσωπική να γίνεται και του «συνανθρώπου» και ακόμα πλατύτερα – της κοινωνίας.
Η σχέση καταλήγει να εξελίσσεται σε μαχητική, να ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο ταξικά, να επιδιώκει την αλήθεια και τη μετάδοση της

*******

11 Από Ανδριανό Καζά    «Θα έλεγα  χωρίς βιασύνη ομως ,  να προτείνεις ώστε  οι συμμετέχοντες να γνωριστούν μεταξύ τους, να γίνουν μια φιλική μη ανταγωνιστική παρέα  και ανοιχτή σε  άλλους όσους  επιθυμούν να συμμετέχουν.
Οι «Βρυσούλες» να βοηθήσουν την ανταλλαγή emails μεταξύ όσων το ζητήσουν και μία ή δυο φορές το χρόνο να οργανώνουν κάποιο θέμα για συζήτηση ή και ποιητική γιορτή, χωρίς να ρυθμίζουν την πορεία της ομάδας παρά να της συμπαραστέκονται. Μια ιδέα είναι»Αδριανός

12 Από Κ.Ρ.Μουσμούτη προς τον κ.Γεράσιμο Λυμπεράτο  Μπαίνοντας στο υπολογιστή για να διαβάσω τις αναρτήσεις έμεινα άφωνη από την δική μου ανάρτηση.
Η χαρά μου είναι μεγάλη γιατί έγραψα σε μισή ώρα ένα κείμενο που μπορούσε να σταθεί κάπως μέσα στα μεγαθήρια της λογοτεχνίας.
Να είσαι πάντα καλά να δίνεις αυτές τις ευκαιρίες πνευματικής τροφής και να μας κρατάς, σε καλή πνευματική κατάσταση.
Βέβαια προσπαθώ με πολλούς τρόπους να ξεπερνώ όσο μπορώ τις δυσκολίες του Χρόνου που με κυνηγά.
Χαίρομαι  για την επιτυχημένη προσπάθεια και για την απήχηση που είχε.
Χαίρομαι και σ` ευχαριστώ για την εμμονή σου στην συμμετοχή μου. Να έχεις ένα καλό και χαρούμενο απόγευμα.  Κωστούλα ( Κωσταντίνα Ραζή – Μουσμούτη). Αργοστόλι

******

13 Από την Ιωάννα Καρατζαφέρη γενικά.
Θαύμασα εξαιρετικά έκπληκτη όλων των συμμετεχόντων τα ποιήματα και απόρησα για την άγνοιά μου.

******

 14 Από την Ιωάννα Καρατζαφέρη για την γραφή του Χριστόφορου Τριάντη.
Διαβάζοντας το κείμενο νιώθεις τη θνητότητα και την αθανασία με μια άπιαστη μεταφυσική φωτισμένη εκφραστικότητα
Η ποίηση είναι μια πορεία συναδέλφωσης περιτυλιγμένη με μια θεία ατμόσφαιρα.

******

15 Από Ιωάννα Καρατζαφέρη  για τη γραφή της Βασ. Δραγούνη
«Κάποιος που γράφει ποίημα»

Στον τίτλο του κειμένου θα μπορούσε να αντικατασταθεί το ρήμα με το διαβάζει.
Η πνευματική και αισθηματική κατάσταση του ποιητή μεταλλάσσεται στις αντίστοιχες καταστάσεις του αναγνώστη.
Η σχέση ποιητή και ποίησης αλληλοσυμπληρώνεται και παράγει τα ίδια συναισθήματα εκφρασμένα γεμάτα με αυτά.

******

16 Από Ιωάννα Καρατζαφέρη για τη γραφή και ποίηση του Χρήστου Δημούλα
Διαβάζοντας στις «βρυσούλες» ακόμα μια φορά το πρόγραμμα της
ημέρας είδα να αναφέρεται στο γνωστό ποιητή Χρήστο Δημούλα και αυτόματα
σκέφτηκα: α! θα πάρω βαθιά αναπνοή, όπως κάθε φορά που διαβάζω ποιήματά του.
Η σχέση μου με την ποίηση ισούται με την ανάγκη γι’ αναπνοή…
με διαβεβαίωσε για την αλλαγή κάποιας δικής μου αίσθησης με τα ποιήματα του,
ιδιαίτερα με τους «Λαϊκατζήδες» σχετικά με τους πωλητές στις λαϊκές αγορές.
Μέχρι τότε περίμενα την ημέρα της εβδομάδας που γινόταν στη γειτονιά μου η
λαϊκή αγορά για να πάω και να θαυμάσω τα χρώματα, τα σχήματα, τα μεγέθη με
τα οποία απλώνονταν τα φρούτα και τα λαχανικά. Οι παραγωγοί, οι πωλητές
έδειχναν με αυτό τον τρόπο την εποχική παραγωγή τους.
Τα ποιήματα του Χρ, Δημ. -όποιος και αν είναι ο τίτλος τους- επέφεραν στο
νου μου τις ταξικές και κοινωνικές διαφορές που δημιουργούν οι εργατικές και
επαγγελματικές διαχωριστικές γραμμές.
Τα ποιήματα δεν έχουν χρηματικές ταμπέλες, η αξία τους  είναι πνευματική χωρίς
να παραβλέπει την οικονομική κρίση, αντίθετα αποκαλύπτει και ξεπερνάει τα όρια της.

17 Από Σοφία Καθαρείου
Αγαπητέ Φίλε Γεράσιμε,
 Αύριο τελειώνει η συζήτησή μας για την ποίηση και θέλω να σ’ ευχαριστήσω για την πρωτοβουλία σου να καλέσεις ποιητές και ποιήτριες
να εκφράσουν τη γνώμη τους για τη “Σχέση Ποιητή και Ποίησης”. 

 Διαβάζοντας τη δική σου εισήγηση συγκινήθηκα πολύ για την θαυμάσια έμπνευση πού είχες να φτιάξεις μια πνευματική γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας.
Οι ποιητές και οι ποιήτριες που κάλεσες είναι πράγματι άτομα χαρισματικά και ταλαντούχα
που χειρίζονται άριστα το εργαλείο του λόγου, που είναι γνήσιοι και αυθεντικοί εκφραστές συναισθημάτων και ιδεών.
Διάβασα με ενδιαφέρον
αλλά και με ευλάβεια την προσέγγιση των ποιητών και ποιητριών στα θέματα και τις ιδέες που πρόσφεραν.  Όλοι και όλες μας πρόσφεραν ένα κομμάτι απ’ την ψυχή τους κι’ αυτό το θεωρώ σαν μια θεραπευτική πράξη για όσους από μας βασανίζονται από την εγκατάλειψη της χώρας που αφήσαμε.
Αισθάνθηκα πως η απόσταση μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας εκμηδενίστηκε- και τολμώ να πω έπαψε να υπάρχει η φθοροποιός απόσταση όταν η γλώσσας μας έγινε το κοινό βάθρο της σκέψης μας.

 Σ’ ευχαριστώ Γεράσιμε για την τόσο σπουδαία εμπειρία που μου πρόσφερες Εσύ και όλοι φίλοι και φίλες που καλλιεργούμε το χωράφι της ποίησης.

Με εκτίμηση,
Σοφία Ράλλη Καθαρείου

 ******

18 Από Ιωάννα Καρατζαφέρη
Τι είναι το ταλέντο; Πόσα μπορεί να έχουν παρουσιαστεί σ’ ένα άτομο, να γεννιούνται μαζί του, πώς το/τα αναγνωρίζει ο ίδιος, πώς τα εκφράζει, πώς καθορίζεται η επιλογή τους για την ανάπτυξή τους.

Το ταλέντο απομονώνει τον κάτοχό του, ή τον ωθεί στην επικοινωνία με τους συνανθρώπους του, διαμέσου του είδους που παράγει: λόγος, ζωγραφική, μουσική, θέατρο, και τα υπόλοιπα μέχρι που φτάνουν στην έβδομη τέχνη, τον κινηματογράφο και τα εμπλέκουν με την τεχνολογία στην τηλεόραση.

Τα ταλέντα του Γεράσιμου Λυμπεράτου -το πεζογράφημα, η ποίηση το σκίτσο και η ζωγραφική, τόσο ιδιαίτερα, που αφήνουν ανεξάντλητα, την απορία και το θαυμασμό, του αναγνώστη, του θεατή και οποιασδήποτε άλλης προσέγγισης γεννάνε πολλά ερωτηματικά.

Η αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του και αυτή που τον στέγασε μακριά της, η κοινωνική ιδεολογία του, που απλώνεται συντροφικά, πάνω από θάλασσες, ωκεανούς, λίμνες και δάση, ζωντανά από την ανθρώπινη ύπαρξη, τον ώθησαν σε μια κοινωνική δραστηριότητα σαν αυτή που εξελίχτηκε από τις  1 Ιουνίου 2017 και τελειώνει σήμερα 8 Ιουνίου 2017,
Όλα αυτά και όσα υπάρχουν και παραμένουν άγνωστα, εξαιτίας των αποστάσεων ανάμεσα στον κοινωνικά, καλλιτεχνικά, δημιουργικά, δραστήριο εμπνευσμένο και εμπνευστή Γεράσιμο Λυμπεράτο, και τους ζώντες, ας μετατραπούν σε ένα παγκόσμιο παράδειγμα προς τη ρεαλιστική αντίληψη της κάθε νέας γενιάς που συνεχίζει το ανθρώπινο γένος για ένα πιο άξιο και ειρηνικό μέλλον.
Ιωάννα Καρατζαφέρη

**********     *********     ***********

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Θέλω νε ευχαριστήσω θερμά  όλους τους  λογοτέχνες  που πήραν μέρος στην συζήτηση με Θέμα  «Σχέση  ποιητή και ποίησης»
Για τις «Βρυσούλες γνώσης» ήταν  ένα γεγονός  ιδαίτερης σημασίας, αφού μπόρεσε να φέρει κοντά λογοτέχνες από την πατρίδα Ελλάδα και την δεύτερη πατρίδα Αυστραλία.
Να εκφράσουν τις απόψεις τους πάνω σ αυτό το σπουδαίο θέμα.
Ταυτόχονα θεωρούμε σημαντικό ό,τι τις 7 ημέρες που διήρκησε η συζήτηση οι επισκέψεις έφθασαν τις 780 από όλα τα μήκη του πλανήτη μας. Που με τον αριθμό αυτό καταγράφεται πρώτιστα το ενδιαφέρον για την συζήτηση αυτή .
Επίσης σημαντικό είναι ό,τι αποκτήσαμε πείρα -μέσα από λάθη και αδυναμίες μας- έτσι την επόμενη φορά που θα κληθούμε να συμμετάσχουμε στην επόμενη συζήτηση θα είμαστε  πιο ακριβείς και πιο σωστοί.
Κλείνωντας αυτή την συζήτηση θέλουμε να ευχηθούμε σε όλους υγεία και κάθε πρόοδο στο συγγραφικό , ποιητικό σας έργο.
Με την σκέψη όλων  μας προς ένα καλλίτερο πιο Ανθρώπινο αύριο ευχαριστούμε και τους γνωστούς , άγνωστους επισκέπτες -φίλους της ιστοσελίδας μας υποσχόμενοι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για την ενημερωσή τους πάνω σε λογοτεχνικά, καλλιτεχνικά  πολιτιστικά, πολιτικά θέματα που προκύπτουν από την καθημερινότητα, το χθές και που σημαδεύουν το αύριο.
Να είστε όλοι καλά.
Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος. Σύδνεϊ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΙΔΙΚΗ λογοτεχνία «Η ΣΥΚΙΑ» Ιωάννας Καρατζαφέρη

untitled ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ

Η ΣΥΚΙΑ
και τα πράσινα φύλλα

images

Το σπίτι του παππού στο χωριό είναι πέτρινο.
Και έχει μια μεγάλη αυλή.
Η αυλή έχει γύρω – γύρω μάντρα.
Η μάντρα έχει μαύρα, σιδερένια κάγκελα.
Μέσα στην αυλή έχει δέντρα.
Το πιο μεγάλο δέντρο είναι η Συκιά.
Η Συκιά έχει πολλά κλαριά.
Τα κλαριά έχουν πολλά πράσινα φύλλα.
Το καλοκαίρι κάνει σύκα.
Η Συκιά μου αρέσει πολύ.
Είναι τόσο ήσυχη. Σαν μια μεγάλη γιαγιά που κάθεται στη γωνία και λέει παραμύθια.
Το σπίτι είναι πάνω και κάτω.
Για να πάμε πάνω ανεβαίνουμε μια πέτρινη σκάλα.
Για να πάμε κάτω κατεβαίνουμε την άλλη πέτρινη σκάλα.
Το πάνω σπίτι έχει μια βεράντα.
Η βεράντα έχει μαύρα, σιδερένια κάγκελα όπως η μάντρα.
Όλα τα βλέπω ανάμεσα από κάγκελα.

images8GXFC0LC

Οι γάτες περνάνε ανάμεσά τους.
Ξέρουν πότε τελειώνουμε το φαγητό και έρχονται. Όταν περπατάνε δεν ακούγονται καθόλου.
Η μαμά μου έχει για τις γάτες τα δικά τους πιάτα.
Σ’ αυτά τα πιάτα βάζει το φαγητό του. Οι γάτες το μυρίζονται από μακριά και τρέχουν αθόρυβα. Κρύβουν τα νύχια τους από το τρίχωμά τους. Τότε πέφτουν με τα μούτρα στο φαγητό τους. Όταν χορτάσουν βγάζουν τη ροζ γλωσσίτσα τους και γλείφουν τα χείλη τους.
Μόλις φάνε οι γάτες, σηκώνουν την ουρά τους, Μετά πάνε και τρίβονται στα πόδια της μαμάς μου.
Καλά, καλά, λέει η μαμά μου. Το κατάλαβα το ευχαριστώ που μου είπατε.
Τώρα κι εγώ έμαθα όταν τελειώνω το φαγητό μου να λέω, ευχαριστώ, μαμά.
Οι γάτες ποτέ δεν έχουν μιλήσει, όπως μιλάμε εμείς, αλλά λένε νιάου, νιάου, και η μαμά μου νομίζει ότι έτσι μιλάνε.
Κι έτσι οι γάτες νομίζουν ότι μιλάνε όπως εμείς.

imagesLPJ0EUGM

Η γάτα που μου αρέσει πιο πολύ έχει άλλοτε πράσινα μάτια και άλλοτε κίτρινα. Είναι άσπρη και στο λαιμό της έχει μια μαύρη τριχωτή γραβάτα.
Επειδή δεν ξέρω το πραγματικό της όνομα, τη λέω Ασπρούλα.
Νομίζω πως δεν με αγαπάει όπως τη μαμά μου, που τους βάζει φαγητό στα πιάτα τους. Ούτε όσο την αγαπάω εγώ γιατί δεν ξέρω τι γλώσσα μιλάει.Άμα φάει, βγάζει μια μικρή, ροζ γλωσσίτσα και γλείφει τα χείλη της.
Τότε μου αρέσει πάρα πολύ.
Ύστερα έρχεται από άλλη γειτονιά ένας μεγάλος, μαύρος γάτος και οι γάτες το σκάνε. Πηδάνε μέσα από τα κάγκελα της βεράντας και η μια σκαρφαλώνει στην πορτοκαλιά, η άλλη στη Συκιά και κάποια άλλη χάνεται.
Τότε μένω πάλι μόνη μου στη βεράντα.
Κάθομαι σε μια καρέκλα και κρέμονται τα πόδια μου.
Στη βεράντα είναι στημένο ένα τραπεζάκι με καρέκλες. Είναι όλα σιδερένια και τα λένε εξοχικά.
Το πρωί πίνω εκεί το γάλα μου.
Η καρέκλα έχει μαξιλάρι, αλλά τα πόδια μου πάλι κρέμονται. Τα κουνάω μπροστά και πίσω.
Μελίνα, γιατί δεν πας να παίξεις; με ρωτάει η μαμά μου.
Η φωνή της είναι μαλακιά και θέλω να της πω:
Μου αρέσει εδώ μαζί σου, αλλά δεν το λέω.
Θα περιμένω να έρθουν τα παιδιά , λέω και κοιτάζω τη Συκιά.
Τα παιδιά μένουν στο παρακάτω σπίτι, ή στο παρακάτω. Μετά την Παιδική Χαρά.

imagesX4CEMFPY

Τα παιδιά που παίζομε μαζί είναι αδελφάκια. Ο Τάκης και η Τασία.
Το σπίτι τους είναι της μαμάς τους και του μπαμπά τους.
Το δικό τους σπίτι έχει ένα μικρό κήπο και λίγα δέντρα.
Η σκάλα έχει άσπρα σκαλιά από μάρμαρο.
Άμα κάθομαι στα σκαλιά, το μάρμαρο είναι κρύο.
Όμως, δε με νοιάζει γιατί είναι καλοκαίρι.
Ο μπαμπάς τους είναι μαρμαράς.
Ο μπαμπάς μου λέει ότι είναι καλός μαρμαράς.
Η μαμά τους είναι μόνο μαμά.
Η μαμά τους όλο μαγειρεύει. Φτιάχνει και κουλουράκια.
Τα κουλουράκια είναι νόστιμα να τα τρως με το γάλα σου.
Το γάλα είναι άσπρο σαν το μάρμαρο.
Εγώ το γάλα μου το πίνω κρύο.
Το γάλα είναι κρύο σαν το μάρμαρο.
Αλλά μου αρέσει.

imagesY4IF7YF6

Όταν πίνω το γάλα μου έχω άσπρο μουστάκι.
Σκουπίσου, λέει η μαμά μου και γελάει.
Τότε βλέπω τα ωραία άσπρα δόντια της.
Τα βουρτσίζει στο μπάνιο. Στο βουρτσάκι βάζει την άσπρη κρέμα για τα δόντια.
Γελάω και εγώ.
Άμα γελάω δεν φαίνονται όλα μου τα δόντια.
Τα μπροστινά μου δόντια έχουν πέσει.
Το σπίτι του παππού των παιδιών είναι αλλού.
Η αυλή του είναι γεμάτη πορτοκαλιές. Έτσι τα λένε τα δέντρα που κάνουν πορτοκάλια.
Τα πορτοκάλια κάνουν την πορτοκαλάδα.
Έχει και δέντρα που κάνουν μανταρίνια.
Αυτά τα δέντρα τα λένε μανταρινιές.
Τα άλλα που κάνουν τα λεμόνια, τα λένε λεμονιές.
Εγώ πίνω κάθε πρωί πορτοκαλάδα. Τα πορτοκάλια τα στύβει η μαμά μου.
Δεν ξέρω τι θα έτρωγα και τι θα έπινα αν δεν ήταν η μαμά μου στο σπίτι.
Ο μπαμπάς δεν ανακατεύεται ούτε με τα φαγητά, ούτε με το γάλα, ούτε με τις πορτοκαλάδες.
Τα παιδιά φέρνουν ξύλα και χαρτόνια και κουρέλια και κουμπιά και κλωστές και σπάγκους και άδεια κουτιά και καπάκια από μπουκάλια και ένα σωρό άλλα πράγματα.
Καθόμαστε στα σκαλάκια ή κάτω από τη βεράντα για να μη μας καίει ο ήλιος και φτιάχνουμε παιχνίδια.
Τα δικά μου, που τα έχομε αγοράσει από τα μαγαζιά παιχνιδιών, δεν τους αρέσουν και πολύ. Θέλουν να φτιάχνουν τα παιχνίδια τους μόνα τους
Πρώτα τα ζωγραφίζουν στα χαρτιά και μετά αρχίζουν να τα φτιάχνουν.
Όταν είμαστε τρία ή τέσσερα ή πέντε παιδιά, ο Τάκης λέει:
Τώρα είμαστε εργοστάσιο.

imagesM3ETITYXΤότε μοιραζόμαστε τα πράγματα και αρχίζουμε να δουλεύουμε. Όλοι κάνουμε κάτι. Άλλος κόβει, άλλος ράβει, άλλος κολλάει, άλλος ζωγραφίζει και άλλος βάζει τα πράγματα στη σειρά.
Εγώ πιο πολύ κοιτάω πώς τα φτιάχνουν.
Τη δουλειά δεν την τελειώνουμε για να έχουμε κάτι να κάνουμε και την άλλη μέρα.
Την άλλη μέρα έρχονται να παίξουμε πάλι.
Καμιά φορά φέρνουν μαζί τους και κάποια άλλα παιδιά, που το χειμώνα πάνε μαζί στο ίδιο σχολείο.
Τότε είναι σαν γιορτή.
Η μαμά μου έχει πάντα κεράσματα στο ντουλάπι. Φρούτα, λουκούμια, κουλουράκια, κέικ, απ’ όλα. Τα βάζει σε πιατάκια και τα ακουμπάει στο εξοχικό τραπεζάκι. Φέρνει και μια κανάτα με και ποτήρια να πίνουμε νερό.
Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό. Είναι σαν τα γενέθλια.
Δυο αγοράκια έχουν αρχαία ονόματα. Αυτό το είπε ο Τάκης.
Το ένα αγοράκι το λένε Σωκράτη. Το άλλο το λένε Δημοσθένη.
Μια μέρα ήρθαν όλοι μαζί στο σπίτι να παίξουμε. Ανέβηκαν στη βεράντα. Ήρθαν και οι γάτες. Σήκωναν την ουρά τους. Μπερδεύονταν στα πόδια των παιδιών.
Τώρα που είμαστε πολλά παιδιά, καλύτερα να κατεβούμε να παίξουμε στην αυλή, είπε ο Σωκράτης.
Ο Σωκράτης είναι σοφός, είπε η μαμά μου.
Ένα κοριτσάκι έβαλε τα γέλια. Της είχαν πέσει δυο δοντάκια.

untitled

Ο Σωκράτης ήταν ένας σοφός στην Αθήνα, είπε ο Δημοσθένης.
Ζούσε κάτω από την Ακρόπολη, μίλησε και ο ίδιος ο Σωκράτης.
Ο Δημοσθένης τι ήταν; ρώτησα εγώ.
Μεγάλος ρήτορας, είπε η Τασία που πάει σε πιο μεγάλη τάξη. Το ρω δεν το λέει όπως τα άλλα παιδιά.
Εγώ δεν ήξερα τι θα πει ρήτορας, αλλά δεν ρώτησα.
Τι θα πει ρήτορας, ρώτησε η μαμά μου που καθάριζε φασολάκια στην κουζίνα.
Δεν ξέρω ποιον ρώτησε για δεν είδα ποιον κοίταξε.
Αυτός που μιλάει ωραία και δεν κάνει λάθη, έδωσε την απάντηση ο ίδιος ο Δημοσθένης.
Ύστερα έφυγαν.

Την Κυριακή πήγαμε στην Παιδική χαρά.
Κανένα άλλο παιδάκι δεν ήταν εκεί.
Όμως, δεν μπορούσαμε καθόλου να παίξουμε.

paidiki-xara-2-225x300

Ο Σωκράτης είπε πως ήταν όλα σπασμένα και σκουριασμένα. Αν κοβόμασταν, θα αρρωσταίναμε.
Οι αλυσίδες στις κούνιες κρέμονταν. Τα ξύλινα καθίσματα ήταν ξεκάρφωτα. Η τραμπάλα ήταν σπασμένη. Μόνο το σιδερένιο ψηλό Π, που πιάνονται τα παιδιά και κάνουν ακροβατικά, δεν είχε πάθει τίποτα. Εγώ δεν το φτάνω.
Η άμμος κάτω είχε γίνει σκληρή σαν πέτρα. Κανένας δεν μπορούσε να πηδήξει άλμα εις μήκος, όπως το λένε. Το άλλο το λένε τριπλούν.
Ο Τάκης και η Τασία είπαν καλύτερα να πάμε να παίξουμε στο σπίτι του παππού της. Να μη χάναμε τη μέρα μας.
Ο Σωκράτης είπε πριν πάμε στον παππού της, καλύτερα να πηγαίναμε στον Δήμαρχο.
Ο Δήμαρχος ήταν θείος τους.
Τι να κάνουμε εκεί; ρώτησε η Τασία και τα μάτια έγιναν στρογγυλά.
Να του πούμε για την Παιδική Χαρά.
Τι να του πούμε; ρώτησαν τα άλλα παιδιά.
Να τη φτιάξει, είπε πάλι ο Σωκράτης.
Ποιος θα του το πει; ρώτησε ένα παιδάκι με κόκκινα μαλλιά.
Ο Δημοσθένης, είπα εγώ.
Τον κοίταξα και μου φάνηκε ψηλός.
Δεν μπογώ, είπε ο Δημοσθένης
Τον κοίταξα και μου φάνηκε πως είχε κοκκινίσει.
Μπορείς, μπορείς, μπορείς, είπαν όλα τα παιδιά μαζί και ξεκινήσαμε.
Τελευταία πήγαινα εγώ. Η Τασία με κρατούσε από το χέρι. Στα παπούτσια μου όλο έμπαιναν χαλικάκια και σταματούσα.
Θα τους χάσουμε, έλεγε η Τασία και μου φαινόταν ότι με τράβαγε από το χέρι.
Πιο ψηλός μας ήταν ο Τάκης.

untitled

Φτάσαμε σ’ ένα μεγάλο κτίριο. Στο μπαλκόνι κρεμόταν μια ταμπέλα. Μεγάλα μπλε γράμματα έγραφαν: ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΝ.
Εδώ είναι ο θείος μου; ρώτησε ο Τάκης που ήταν πρώτος.
Και ποιος είναι ο θείος σου; ρώτησε ο άνθρωπος που στεκόταν στο πάνω σκαλί.
Ο κύριος Δήμαρχος, είπε η Τασία και μου φάνηκε σαν δασκάλα.
Ποιος τον ζητάει, παρακαλώ, ρώτησε ο άλλος. Η φωνή τους ήταν σαν του αστυνόμου στο σίριαλ.
Τα παιδιά, είπε ο Σωκράτης.
Α, κατάλαβα, είπε τώρα ο άνθρωπος. Εμένα μου φάνηκε πως δεν είχε καταλάβει.
Είπανε και άλλα και μετά ανεβήκαμε μια ξύλινη σκάλα.
Μπορείς; με ρώτησε η Τασία. Μου φάνηκε σαν μικρή μαμά.
Αμέ, της είπα, αλλά δεν ξέρω πώς της φάνηκα εγώ γιατί δεν με κοίταξε.
Μπήκαμε σ’ ένα μεγάλο δωμάτιο. Ένας άλλος άνθρωπος καθόταν πίσω από ένα μεγάλο γραφείο. Πιο μεγάλο από του μπαμπά μου.
Μας ρώτησε τι θέλαμε και όλοι είπανε:
Θα σας πει ο Δημοσθένης.
Ο Δημοσθένης άρχισε να μιλάει όπως στην τηλεόραση γι’ αυτό δεν κατάλαβα τι είπε. Το μόνο που κατάλαβα ήταν η αρχή. Κύγιε Δήμαγχε.
Στην τηλεόραση μιλάνε άλλη γλώσσα. Ο μπαμπάς μου και η μαμά μου τα καταλαβαίνουν όλα. Εγώ ούτε στα παιδικά δεν τα καταλαβαίνω όλα.
Ο κύριος Δήμαρχος είπε, καλά, καλά, και χτύπησε ένα κουδούνι που ήταν πάνω στο γραφείο του με πολλά χαρτιά.
Τότε ήρθε ένα κορίτσι με φούστα.
Τι έχομε να κεράσουμε τα παιδιά; Ρώτησε ο κύριος Δήμαρχος και σηκώθηκε από την καρέκλα του. Ήταν χοντρός.
Απ’ όλα, είπε το κορίτσι και μου χάιδεψε τα μαλλιά.
Φέρε, είπε ο Δήμαρχος και δεν θύμωσε που μέσα μου δεν είπα ο κύριος Δήμαρχος
Το κορίτσι πρώτα έφυγε και μετά ήρθε. Στα χέρια του κρατούσε ένα πιάτο γεμάτο σύκα.

untitled

Το ακούμπησε πάνω σ’ ένα μικρό τραπεζάκι, κοντά σ’ ένα καναπέ.
Πήγα κοντά στο πιάτο και κοίταξα τα σύκα. Ήθελα να ρωτήσω αν ήταν από τη δικιά μας συκιά, αλλά δεν ρώτησα γιατί δεν ήταν.
Κανένα παιδί δεν έφαγε ούτε ένα σύκο, αλλά όλοι ακούσαμε τον Τάκη που είπε:
Πάμε.
Και φύγαμε. Πριν ανεβήκαμε τη σκάλα, τώρα την κατεβήκαμε.
Μπορείς Μελίνα; με ρώτησε πάλι η Τασία.
Μπορούσα, αλλά δεν τον είπα.
Βγήκαμε πάλι στον ίδιο δρόμο που είχαμε έρθει.
Εγώ ήθελα να ήμουν στη βεράντα να βλέπω τη Συκιά που δε με ρωτάει τίποτα. Δηλαδή ρωτάει όταν φυσάει αέρας και τα φύλλα ψιθυρίζουν, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω τι λένε.
Τι κάνουμε τώρα; ρώτησε η Τασία.
Περπατάμε, είπε ο Σωκράτης.
ξυπνάδες, είπε η Τασία, όμως η φωνή της ήταν αλλιώτικη. Γύρισα και την κοίταξα. Ήταν σαν θυμωμένη. Εγώ δεν ήμουν.
Εγώ λέω να πάμε στην Παιδική Χαγχά, είπε ο Δημοσθένης.
Πήγαμε
Τα παιδιά κάνανε βόλτες μέσα στην Παιδική Χαρά. Πιάνανε τα σπασμένα, τα χαλασμένα, τα πεταμένα.
Θα τα φτιάξουμε εμείς, μόνοι μας, είπαν όλα μαζί. Εγώ δεν είπα τίποτα.
Μετά άρχισαν να λένε τι έπρεπε να κάνουν και πού θα έβρισκαν τα εργαλεία και από
ποιο σπίτι θα έπαιρναν σιδερικά και ξύλα και καρφιά και κόλλες.
Εγώ ήξερα πού θα τα έβρισκαν όλα αυτά και το είπα.
Ο μπαμπάς μου έχει ένα δωμάτιο από τέτοια, από τέτοια, είπα.
Τι τέτοια; Ρώτησε ο Σωκράτης.
Από αυτά.
Ποια αυτά, ξαναρώτησε δυνατά. Ήθελα να βάλω τα κλάματα, αλλά δεν τα έβαλα.
Για να φτιάξετε την Παιδική Χαρά, είπα και δεν ήμουν πια καθόλου κουρασμένη.
Μετά τα παιδιά άρχισαν ρωτάνε το ένα το άλλο αν ο μπαμπάς μου θα τους έδινε τα εργαλεία και τα πράγματα που χρειάζονταν. Εγώ ήθελα να τους πω ότι ο μπαμπάς μου είναι καλός, αλλά δεν το είπα.
Αφού δε μίλησα εγώ, μίλησε η Τασία.
Εμείς θα πάμε να του τα ζητήσουμε και αν μας τα δώσει καλά, και αν δεν μας τα δώσει πάλι καλά.
Για σένα όλα καλά είναι, της είπε ο Τάκης που είναι αδελφός της.
Θα πάμε τώργχα ή αύγχιο; Ρώτησε ο Δημοσθένης.
Τι ώρα έρχεται ο μπαμπάς σου σπίτι, με ρώτησε ο Σωκράτης.
Τι ώρα; Ρώτησα κι εγώ.
Καλύτερα να πας σπίτι σου, είπε ο Σωκράτης.
Τασία, να την πας εσύ, είπε ο Τάκης σα να φορούσε στολή αξιωματικού.
Όταν μπήκαμε στην αυλή, κοίταξα κατά τη Συκιά.
Ήταν εκεί.
Μαμά, μαμά, φώναξα και η μαμά μου φάνηκε ψηλά στη σκάλα.
Πού ήσουν τόση ώρα; Ρώτησε.
Πήγαμε στο θείο μου, απάντησε η Τασία που μπήκε μετά.
Σε ποιο θείο σου;
Στον κύριο Δήμαρχο, είπα εγώ.
Ελάτε πάνω, είπε η μαμά μου.
Καλύτερα να πηγαίνω. Θα με γυρεύει η μαμά μου, είπε η Τασία και μου φάνηκε μικρή.
Πού είναι τα άλλα παιδιά, ρώτησε πάλι η μαμά μου.
Πάνε για τα πράγματα, είπε η Τασία.
Ποια πράγματα;
Αντίο, είπε η Τασία και έφυγε.
Ανέβηκα τη σκάλα. Η μαμά μου με περίμενε μέχρι να τη φτάσω. Άπλωσε τα χέρια της και με αγκάλιασε.
Να πας να πλύνεις τα χεράκια σου, είπε.
Θα πάω.
Δεν πείνασες;
΄Όχι.
Για ποια πράγματα έλεγε η Τασία; Ρώτησε η μαμά μου.
Του μπαμπά μου, είπα.
Καλά, άντε τώρα να πλύνεις τα χέρια σου.
Κοίταξα τα χέρια μου. Ήταν καθαρά. Εγώ δεν είχα πιάσει τίποτα στην Παιδική Χαρά. Ούτε είχα φάει σύκο από το πιάτο που είχε φέρει το κορίτσι με τη φούστα. Μόνο το χέρι της Τασίας είχα πιάσει.
Έπλυνα τα χέρια μου και κάθισα στην καρέκλα. Πάλι κρέμονταν τα πόδια μου.
Μου άρεσε να κοιτάζω τη Συκιά μέσα από τα κάγκελα. Σα να κόβονταν τα κλαριά, αλλά δεν κόβονταν. Πάνω στα κλαριά κάθονταν πουλάκια. Δεν τα έβλεπα όλα. Λίγα έβλεπα. Όμως μόνο όταν πετούσαν.
Θα περίμενα τον μπαμπά μου να του πω για τα πράγματα σ’ εκείνο το δωμάτιο. Το έλεγε αποθήκη. Έμπαινε εκεί μέσα, έπιανε τα εργαλεία και όλο έφτιαχνε πράγματα.

Big-Bang_5304_final

Όταν έφτιαχνε πράγματα, ο μπαμπάς μου ίδρωνε. Όταν ίδρωνε γυάλιζαν τα μαλλιά του.
Η μαμά μου του έλεγε πως θα κρυώσει, αλλά ο μπαμπάς μου δεν κρύωνε.
Από εκεί που καθόμουν μετρούσα τα φύλλα, αλλά έχανα τον αριθμό. Άρχιζα πάλι. Μετά μπερδευόμουν και σταματούσα.
Όταν σταμάτησα να μετράω ήρθε ο μπαμπάς μου.
Ο μπαμπάς μου ανεβαίνει δυο – δυο τα σκαλιά.
Ήρθε κοντά μου και με φίλησε.
Τι κάνει η Μελίνα μου, σήμερα; Ρώτησε και μου ανακάτεψε τα μαλλιά.
Μου αρέσει να ακούω τον μπαμπά μου να λέει το όνομά μου.
Ήθελα να τρέξω να αγκαλιάσω την Συκιά, αλλά δεν έτρεξα.
Μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι να φάμε, είπε η μαμά μου και καθίσαμε.
Εγώ πεινούσα, αλλά δεν ήθελα να φάω. Καλύτερα να είχα άδειο το στόμα μου για να απαντούσα στον μπαμπά μου άμα με ρωτούσε κάτι.
Η μαμά μου δεν το ήξερε αυτό, και όλο μου έλεγε να φάω το φαγητό μου.
Ύστερα που φάγαμε είπε στον μπαμπά μου ότι είχα να του πω κάτι.
Τι έχεις να μου πεις; με ρώτησε και με κοίταξε στα μάτια.
Όχι, εγώ.
Ποιος;
Τα παιδιά.
Ποια παιδιά
Αυτά που παίζουμε μαζί.
Για ποιο πράγμα;
Για την Παιδική Χαρά.
Εγώ νόμιζα για το Δήμαρχο, μπήκε στη μέση η μαμά μου.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα, είπε ο μπαμπάς μου και σηκώθηκε. Μέχρι τότε όλα τα καταλάβαινε.
Θα τα πει ο Δημοσθένης, είπα.
Έμαθε να μιλάει αυτό το παιδί; ρώτησε ο μπαμπάς μου.
Σα ρήτορας, απάντησε η μαμά μου.
Ο Δημοσθένης μιλούσε σα να μιλούσε αυτός. Όχι σαν κάποιος.
Τι γρήγορα που μεγαλώνουν τα παιδιά, είπε πάλι ο μπαμπάς μου και τεντώθηκε.
Κι εμείς μεγαλώνομε, είπε η μαμά μου καθώς μάζευε τα πιάτα και τα ποτήρια. Γύρισα και την κοίταξα. Δεν είχε μεγαλώσει από πριν.
Η Συκιά μεγαλώνει; ρώτησα και βγήκα έξω να τη δω από τη βεράντα.
images*****************************
*********************************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue reading ΠΑΙΔΙΚΗ λογοτεχνία «Η ΣΥΚΙΑ» Ιωάννας Καρατζαφέρη

Από 1η Ιουνίου στις Βρυσούλες Γνώσης»

           ΣΥΖΗΤΗΣΗ;;;;;;;;;;;;;;ΣΧΕΣΗ ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗΣ

Νεοέλληνες και ελληνοαυστραλοί λογοτέχνες καταθέτουν τις απόψεις τους.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ
Έρμα Βασιλείου, Χριστόφορος Τριάντης, Βασιλική Δραγούνη, Αδριανός Καζάς, Γ. Μπίμης, Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη, Χρήστος Δημούλας, Σοφία Καθαρίου, Ανέστης Χριστίδης, Γεράσιμος Λυμπεράτος

Όλα τα κείμενα των λογοτεχνών μας θα συνοδεύονται με δικά τους ποητικά δημιουργήματα

ΑΠΟ 1η ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ  και κάθε μέρα στις «ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ«

ΔΥΟ ανέκδοτα παραμύθια της Μαρίας Μάρα

abgdezhuiΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ  ΜΑΡΑ

     Τα παραμύθια -είναι γνωστό – ανήκουν στις λαικές τέχνες. Σήμερα δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μην έχει έρθει σε επαφή με το παραμύθι.
Η ιστορική του αναδρομή, έρχεται από τα βάθη των αιώνων,και βασίζεται στον προφορικό λόγο.
Το παιδικό παραμύθι απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Ένα καλό παραμύθι κάνει το παιδί χαρούμενο, του αυξάνει την φαντασία, το ταξιδεύει σε μαγικούς κόσμους αλλά και το διαπαιδαγωγεί. Το βοηθά ν αντιμετοπίζει την ζωή με θάρος με ενισχυμένη αυτοπεποίθηση κι ανθρώπινες αξίες που μεγαλώνοντας θα τις βρεί μπροστά του.

Σήμερα οι «Βρυσούλες γνώσης» αναρτούν δύο  ανέκδοτα παιδικά παραμύθια της Μαρίας Μάρα που με την ευκαιρία αυτή, η ιστοσελίδα μας την Καλωσορίζει, ευχόμενη σ αυτήν εκπλήρωση  της επιθυμίας της να εκδοθούν σύντομα τα ευρηματικά και άκρως διδακτικά παραμύθια της.
Το 1ο παραμύθι βοηθά το κάθε παιδί να ανακαλύψει τις δυνάμεις του και να μη περιμένει υπερφυσικές δυνάμεις να του λύνουν τα προβλήματά του ενώ το 2ο παραμύθι με υπέροχες νοητές εικόνες φέρνει  το παιδί να γίνει κοινωνός  του γλυκύτατου κόσμου της μουσικής.
Με αυτά τα λίγα λόγια και χωρίς άλλη καθυστέρηση σας παρουσιάζουμε μέρος του ανέκδοτου συγγραφικού έργου της αγαπητής Μαρίας Μάρα ευχόμενοι πάντα επιτυχίες. Καλή συνέχεια.

Για τις Βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπερατος.

************

Μικρό βιογραφικό   Captureμμμμμμμμ

     Η Μαρία Μάρα γεννήθηκε στο Λυγουριό Αργολίδας, όπου τέλειωσε το Γενικό Λύκειο στα 1992. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Εφαρμογών Αισθητικής, του Ι.Ι.Ε.Κ. Ν. Αυγερινόπουλου (1995). Το 1999 απέκτησε δίπλωμα μασάζ Helliniqe 2000. Το 2008 παρακολούθησε το σεμινάριο ASDL WORD EXCEL INTERNET και το 2011 σεμινάρια μανικιούρ, πεντικιούρ ονυχοπλαστικής NAIL DESIGN.
Γνωρίζει αγγλικά και χρήση υπολογιστή.
Έχει εργαστεί για αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα ως αισθητικός και ως εμποροϋπάλληλος, έχει διοργανώσει ιδιωτικά χριστουγεννιάτικα face painting σε εκδηλώσεις εταιρείας κ.ά.
Είναι παντρεμένη με τον Νίκο Καραγιάννη, τεχνικό Η/Υ, έχουν ένα γιο 8 χρόνων, τον Οδυσσέα και σήμερα διαμένουν στο Λυγουριό Αργολίδας, πολύ κοντά στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.
Έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή παραμυθιών, τα οποία παραμένουν ανέκδοτα.
Είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύονται κείμενά της.

************

Μαρία Μάρα
Ο ΚΑΠΕΛΟΥΔΟΣ

ηηηηηηηηηηηΜια φορά και έναν καιρό, σε μια μικρή γειτονιά ζούσε ο Καπελούδος. Ένα αγοράκι… που ίσως και να σου έμοιαζε λίγο. Είχατε την ίδια ηλικία, τα ίδια λαμπερά μάτια και ακριβώς την ίδια περιέργεια για εξερεύνηση.
Κάθε μέρα έβγαινε στην αυλή του σπιτιού του, κοιτούσε αριστερά δεξιά, και ακολουθούσε ότι του έκανε εντύπωση.
Τι μια φορά ήταν μια πολύχρωμη πεταλούδα, την άλλη ένα σαλιγκάρι ή ένα φύλο που χόρευε με τον αέρα. Άλλες φορές πάλι, τη γάτα του μπάρμπα Νίκου από το γειτονικό σπίτι. Αυτή πολύ τον κούραζε γιατί έτρεχε πολύ και σκαρφάλωνε συνέχεια στα δέντρα.

    Όταν γύρναγε  στο σπίτι ήταν  κουρασμένος, αλλά με μεγάλη ικανοποίηση για τις διάφορες εξερευνήσεις του, καθώς και  τις συζητήσεις που έκανε κάθε μέρα με τη γάτα, το σαλιγκάρι, τον κότσυφα ή τη μηλιά στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Σε όλες του τις περιπέτειες ο Καπελούδος είχε πάντα  μαζί του, αχώριστο φίλο, ένα κόκκινο καπέλο, που χωρίς αυτό δεν πήγαινε πουθενά.
Ούτε μέχρι την αυλή του σπιτιού . Γι’ αυτόν, το καπέλο του ήταν μαγικό, τον έκανε δυνατό, γενναίο, ατρόμητο. Νόμιζε δηλαδή ότι μόνο χάρη στο καπέλο του μπορούσε να κάνει δύσκολα πράγματα, όπως να σκαρφαλώνει στα δέντρα ή να μη φοβάται το φωνακλά σκύλο του γείτονα και χίλια δυο άλλα.
Έτσι, το φορούσε πάντα… ή σχεδόν πάντα, εκτός δηλαδή από το βράδυ που ξάπλωνε στο κρεβάτι του για να κοιμηθεί.

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, εκεί που παρατηρούσε μια ακρίδα που ετοιμαζόταν να πετάξει, φυσάει ένας δυνατός άνεμος και… παφ, το κόκκινο καπέλο άρχισε να πετάει ψηλά στον ουρανό. Αμάν… ο Καπελούδος σάστισε. Το πήρε τόσο γρήγορα ο αέρας, που  το έχασε αμέσως από τα μάτια του.

Captureοοοοοοοοο

Δεν ήξερε τι να κάνει. Σκέφτηκε, σκέφτηκε, σκέφτηκε… και τότε του ήρθε μια ιδέα. Να ακολουθήσει τον άνεμο.
Έτσι, χωρίς καθόλου να σκεφτεί ότι δεν φοράει το κόκκινο καπέλο του,
βγήκε από την αυλή και άρχισε να περπατάει. Συνάντησε την κυρά μηλιά:

-Κυρά μηλιά μήπως είδες τον φίλο μου το κόκκινο καπέλο ? τη ρώτησε.
Φύσηξε αέρας και το παρέσυρε ψηλά στον ουρανό.
-Καπελούδο μου δεν το είδα, απάντησε εκείνη. Έδινα τους χυμούς μου στα μήλα για να γίνουν ζουμερά. Καλύτερα να ρωτήσεις τον κότσυφα.
Αυτός όλο και κάτι μπορεί να έχει δει, μιας και πετάει από δω και από εκεί όλη μέρα.
Έτσι ο Καπελούδος ευχαρίστησε την μηλιά και  προχώρησε για να βρει τον κότσυφα.
Πιο κάτω, πράγματι είδε τον κότσυφα να τσιμπάει  κάτι σπόρους με μεγάλη γρηγοράδα.

-Εεε… κυρ κότσυφα.. Του φωνάζει. Ψάχνω το κόκκινο καπέλο μου, μήπως το είδες εσύ που πετάς και βλέπεις τα πάντα από ψηλά?
-Καλέ μου Καπελούδο είμαι απασχολημένος ώρα τώρα με αυτούς τους σπόρους, και δεν έχω πετάξει. Γιατί δεν ρωτάς το κυπαρίσσι που είναι ψηλό και από εκεί επάνω όλα τα βλέπει?
Έτσι ο Καπελούδος αφού ευχαρίστησε και τον κότσυφα  προχώρησε πιο κάτω..
Εκεί στη γωνία του δρόμου βλέπει ψηλό και αγέρωχο το κυπαρίσσι.
-Εεεεεε κυπαρίσσιιιιι…. Φωνάζει..
Μα το κυπαρίσσι ούτε που τον άκουσε.
-Εεεεε….. ξαναφωνάζει…Εδώ κυπαρίσσι, χαμηλά..του είπε για να κοιτάξει προς τα κάτω.
Έγειρε τα κλαδιά του το κυπαρίσσι που  άκουσε  κάποιον να το φωνάζει και είδε τον Καπελούδο.
– Γεια σου Καπελούδο μου, είπε. Πως και δεν φοράς το κόκκινο καπέλο σου σήμερα; τον ρώτησε.
-Δεν το φοράω γιατί φύσηξε αέρας και παρέσυρε το καπέλο μου. Και τώρα δεν ξέρω που είναι. Μήπως το έχεις δει εσύ που είσαι ψήλο πολύ, και όλα τα βλέπεις από εκεί πάνω; του απαντάει  στενοχωρημένος ο Καπελούδος.
– Μην στενοχωριέσαι Καπελούδο μου. Το είδα το καπέλο σου. Πετούσε προς το γεφυράκι του πόταμου. Εκεί θα είναι σίγουρα.
Ο Καπελούδος χαμογέλασε και άρχισε να τρέχει προς το γεφυράκι.
-Ευχαριστώ κυπαρίσσι, ακούστηκε ο Καπελούδος να φωνάζει καθώς έτρεχε προς το γεφυράκι.
Είχε λαχανιάσει από το πολύ τρέξιμο αλλά δεν σταματούσε. Ήθελε να φτάσει στο γεφυράκι του πόταμου όσο πιο γρήγορα μπορούσε, πριν ξαναρχίσει ο αέρας να φυσάει δυνατά, μιας και είχε από ώρα τώρα σταματήσει.
Πριν καλά καλά φτάσει,  βλέπει το καπέλο του από μακριά να στέκει στη μέση της γεφυρούλας.
– ΝΑΙ!!!!!!!!!!!!! Φωνάζει όλο χαρά.
Τρέχει λοιπόν, και χωρίς να σκεφτεί ότι πάντα φοβόταν αυτό το  γέρικο ξύλινο γεφυράκι, περπατά επάνω του, με μεγάλη σιγουριά και παίρνει στα χέρια του το κόκκινο καπέλο.
Επιτέλους. Το κράταγε γερά γερά .. Και χαμογελούσε τόσο πολύ που πόνεσε το στόμα του από το χαμόγελο.
Εκείνη την ώρα να σου και ο κότσυφας πέταξε και κάθισε διπλά του.
– Χαίρομαι που βρήκες το καπέλο σου, του λέει. Και χαίρομαι πιο πολύ και για κάτι ακόμα.
Ο Καπελούδος τον κοίταξε με απορία. Δεν καταλάβαινε τι ήθελε να πει ο κότσυφας.
-Τελικά δεν χρειάζεσαι κανένα καπέλο για να είσαι δυνατός, ατρόμητος και γενναίος, του είπε. Έδειξες μεγάλη γενναιότητα για να το βρεις.
-Καπελούδο, του ξαναλέει ο κότσυφας. Μέσα μας είναι η δύναμη για να κάνουμε τα πάντα. Το καπέλο, είναι φίλος , πιστός, και παντοτινός…. ε;
Ο Καπελούδος κατάλαβε πολύ καλά τι ήθελε να πει ο κότσυφας, χαμογέλασε φόρεσε το καπέλο του και καμάρωσε  που κατάφερε μονός του να το βρει χωρίς να διστάσει ούτε μια στιγμή.

*ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ -ΣΚΙΤΣΑ Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

************

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑ
ΜΟΥΣΙΚΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

ααααααααααβββββββββ     Κάποτε, σε μία όχι και πολύ μεγάλη πόλη, που την έλεγαν Παρτιτούρα, ζούσε μια πολλή αρμονική οικογένεια.
Ζούσαν σε  μια πολυκατοικία με πέντε πατώματα.
Η μαμά η κυρία Πεντάγραμμο, ο μπαμπάς ο κύριος Κλειδί Σολ και οι 7 κόρες τους, οι νότες: η Ντο, η Ρε, η Μι, η Φα, η Σολ, η Λα και η Σι.
Η κάθε μία από τις 7 κόρες τους ζούσε σ’ ένα από τα πατώματα της πολυκατοικίας. Η Ντο και η Ρε συνήθως καθόντουσαν στη μεγάλη αυλή κάτω από την πενταόροφη πολυκατοικία. Γι’ αυτό και οι γονείς τους τούς έβαλαν εκεί ένα ωραίο σπιτάκι για να μην κρυώνουν το χειμώνα.
Ξυπνούσαν κάθε πρωί με τραγούδια. Μα και όποτε μιλούσε ο καθένας τους, πάλι μελωδικά μιλούσαν.
Ακόμα και όταν θύμωναν ή ήταν στενοχωρημένοι, μια γλυκιά μελαγχολική μελωδία ακουγόταν. Έπαιζαν όλη μέρα μέσα και έξω από το σπίτι, χοροπηδώντας από το ένα πάτωμα στο άλλο, κάνοντας δυνατά άλματα από τον πρώτο στον τρίτο όροφο, ή κάνοντας τσουλήθρα χρησιμοποιώντας τις μεγάλες γραμμές του μπαμπά τους, του κύριου Κλειδί Σολ.

images

Μια μέρα, σαν όλες τις άλλες, εκεί που έπαιζαν, η μαμά τους τούς φώναξε για το μεσημεριανό φαγητό. Τους είχε φτιάξει το αγαπημένο τους φαγητό.
Γεμιστά παρεστιγμένα. Η μαμά που έκανε δίαιτα, έφαγε ψητές παύσεις. Κάθισαν μία μία στις καρεκλίτσες τους. Αφού έφαγαν όλο το φαγητό τους, η Λα είχε μία ιδέα. Να πάνε στην πόλη, γιατί άκουσε από τον  θείο τους, τον κύριο Κλειδί ντο, ότι  θα γίνει διαγωνισμός καλύτερης φωνής.
Οι νότες κατενθουσιάστηκαν.
Χωρίς πολύ σκέψη, φόρεσαν  τα πανωφόρια τους  και δίνοντας η καθεμιά τους ένα φιλάκι στην μαμά ξεκίνησαν για το διαγωνισμό.
Στο δρόμο έκαναν πρόβες στη φωνή τους.

e7f0fd4dd7196c89c5c1bc45342e4f3d

«Ντο ντοοοοο…», τραγουδούσε η μία, «φααα φαααα…», τραγουδούσε η άλλη.
«Σι σι σιιιιιι…», τραγουδούσε η Σι με όλη της τη δύναμη. Από την πολλή προσπάθεια όμως, η Σι  που είχε και την πιο λεπτή φωνή απ’ όλες, βράχνιασε και η φωνή της έγινε μπάσα. Έτσι, αποφάσισε να σταματήσει τις πρόβες και να φάει μία ωραία κουταλιά από το βαζάκι με το μέλι που τους είχε δώσει η μαμά τους, γι’ αυτήν ακριβώς την περίπτωση. Τελικά, οι μαμάδες ξέρουν πολλά πράγματα, ε;
Σχεδόν είχαν φτάσει στο χώρο που θα γινόταν ο διαγωνισμός. Πολύς κόσμος περίμενε να πάρει μέρος σε αυτόν. Είχαν έρθει τα όγδοα, τα μισά, τα δέκατα έκτα, τα τριακοστά δεύτερα…. Να σου και η Δίεση Ρε, πίσω από την Ύφεση Μι. Ήταν τόσοι  πολλοί εκεί, που είχαν απλωθεί σχεδόν σε όλα τα δρομάκια της πόλης Παρτιτούρα.

Τελικά, κάποια στιγμή ξεκίνησε ο διαγωνισμός, ο οποίος δε σας κρύβω ότι κράτησε ώρες πολλές. Οι κριτές που δεν ήταν άλλοι από το Κλειδί Σολ,  το Κλειδί Φα και το Κλειδί Ντο, είχαν ενθουσιαστεί πραγματικά με τόσο ωραίους ήχους που άκουγαν. Η κάθε φωνή ήταν μοναδική, άλλη ίδια δεν υπήρχε. Άλλη ήταν λεπτή, όπως της νότας Σι, που τελικά με το μέλι της μαμάς, έφυγε το βράχνιασμα.
Άλλη ήταν χαμηλή και κοφτή, όπως του όγδοου Ρε. Η καθεμιά είχε τη δική της ομορφιά.
Έτσι, το έργο των κριτών ήταν πολύ δύσκολο.
Αφού έκαναν συμβούλιο, που κράτησε ώρες πολλές, για ν’ αποφασίσουν πια φωνή ήταν η καλύτερη, βρέθηκαν σε αδιέξοδο. Γιατί;
Μα γιατί, δεν ήταν μόνο μια η καλύτερη φωνή.
Έτσι, αποφάσισαν ότι δεν υπήρχε μόνο ένας νικητής, αλλά όλοι ήταν νικητές σε αυτό το διαγωνισμό.
Μετά απ’ αυτά τ’ αποτελέσματα των κριτών, έγινε μεγάλο γλέντι στην Παρτιτούρα.
Χοροί και τραγούδια μέχρι το πρωί. Ήταν τόσο μεγάλο το κέφι και τραγουδούσαν τόσο δυνατά, που ακουγόντουσαν και πέρα από την Παρτιτούρα.

777777777777777777777

βββββββ  Μάλιστα ο κύριος συνθέτης που ζούσε λίγο πιο έξω απ’ αυτήν, ενθουσιάστηκε με της μελωδίες της και κάλεσε το βιολί, ένα μουσικό όργανο, να παίξει ένα από τα τραγούδια, που άκουσε από της κατοίκους της Παρτιτούρας. Με τη σειρά του το βιολί φώναξε το μαέστρο να το διευθύνει.
Και έτσι χάρη της νότες τα όγδοα, της διέσεις και της υφέσεις, χάρη στη μαμά Πεντάγραμμο  και στον μπαμπά Κλειδί Σολ, μα και σε όλους της κατοίκους της Παρτιτούρας, δημιουργήθηκε ένα κονσέρτο.

  • ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ- ΣΚΙΤΣΑ Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος
  • ΠΕΝΤΑΓΡΑΜΜΑ  από το διαδίκτυο

 

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ Όποιος το δίκιο δεν παλεύει, θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς…

586426

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή η πρεμιέρα του «Θεσσαλικού Κύκλου», σε στίχους Κώστα Βίρβου και μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου, από την Πολιτιστική Ομάδα του ΠΑΜΕ. Τα κείμενα, γραμμένα για τις ανάγκες της παράστασης, του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά.

Στα εγκαίνια παρευρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ.

Παρουσιάστηκαν 14 από τα 18 τραγούδια του Κύκλου, ανάμεσά τους «Το Παζάρι», «Ο Σιδηρόδρομος», «Τελάλης», «Ο δάσκαλος» και άλλα. Οπως σημειώνει το ΠΑΜΕ, στην παράσταση «εμφανίζονται οι δύο αντίπαλες τάξεις, η τάξη στην οποία ανήκει ο τσιφλικάς, το αφεντικό και η αντίπαλη τάξη των κολίγων, των εργατών της γης. Εμφανίζεται η εργατική φαμίλια αλλά και η οικογένεια του τσιφλικά, που απομυζά το μόχθο, τον ιδρώτα, το αίμα αυτών που καλλιεργούν και δουλεύουν τη γη. Αφεντικά και εργάτες υπάρχουν στην Ελλάδα του σήμερα αλλά και σε όλο τον κόσμο…». Και συνεχίζει σημειώνοντας ότι η παράσταση «αποτελεί άλλη μια πολιτιστική πρόταση του ΠΑΜΕ προς τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους. Αλλη μια προσπάθεια παρέμβασης της Ομάδας, που αποτελείται από εργάτες, ανέργους, νέους, συνταξιούχους, που μπορεί να συμβάλει για να δυναμώσουν και με αυτόν τον τρόπο οι δεσμοί των συνδικάτων με τους εργαζόμενους, για να μπολιαστούν όλο και περισσότερες συνειδήσεις με τα δίκια που παλεύουμε και με την πίστη: «Οποιος για το δίκιο δεν παλεύει, θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς»».

Πριν την παράσταση, σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους του ΠΑΜΕ απηύθυνε η Χρυσούλα Λαμπούδη, τονίζοντας πως «είναι θετικό που ενώνουμε τους αγώνες μας με τον πολιτισμό, καθώς είναι αναγκαία η τέχνη που όχι μόνο ευχαριστεί, αλλά και διαπαιδαγωγεί, εμπνέει, οπλίζει τους αγώνες της τάξης μας». Ακόμα, ανέφερε ότι κλήθηκαν οι συντελεστές του έργου που βρίσκονται εν ζωή. Δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν αλλά ευχήθηκαν τα καλύτερα στο ΠΑΜΕ και τους αγώνες του.

Η παράσταση ενθουσίασε τον κόσμο που κατέκλυσε την «Αλκυονίδα», ξεσπώντας σε χειροκροτήματα ενδιάμεσα και σιγοτραγουδώντας τα κομμάτια. Μάλιστα, στο τέλος επαναλήφθηκε «Ο Δάσκαλος» με τη συμμετοχή του κοινού.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Νάγια Μητσάκου, Κατερίνα Βασιλείου, Ενορχήστρωση – Διασκευή – Διδασκαλία τραγουδιών: Νίκος Μόσχος, Μαέστρος χορωδίας: Τατιάνα Ντερέβσκα. Για την πραγματοποίηση της παράστασης εργάστηκαν ακούραστα όλοι οι συναγωνιστές που στελεχώνουν τα πολιτιστικά τμήματα του ΠΑΜΕ.

ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ανακάλυψη πυραμίδας 3.700 ετών

images

Την ανακάλυψη πυραμίδας ηλικίας 3.700 ετών κοντά στο Κάιρο ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

Τα ερείπια της μικρής πυραμίδας, που ανάγεται στην περίοδο της 13ης Δυναστείας (1802-1640 π.Χ.), βρέθηκαν στη νεκρόπολη του αρχαιολογικού χώρου του Νταχσούρ, στα νότια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα διάδρομο που οδηγεί στο εσωτερικό της πυραμίδας καθώς και την είσοδο μιας αίθουσας.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο, η ομάδα των αρχαιολόγων θα συνεχίσει την ανασκαφή για να φέρει στο φως την υπόλοιπη πυραμίδα.

Μεταξύ άλλων, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μικρό αλαβάστρινο κομμάτι διακοσμημένο με ιερογλυφικά καθώς και ένα γρανιτένιο υπέρθυρο καθώς και ογκόλιθους που θα τους επιτρέψουν να μάθουν περισσότερα για την εσωτερική αρχιτεκτονική της πυραμίδας.

Η ανασκαφή βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδιά της και προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί το ακριβές μέγεθος της πυραμίδας.

Διαδικτυακή παρουσίαση του Δρ. θανάση Ν.Καραγιάννη στους ομογενείς της Αυστραλίας

Διαδικτυακή  παρουσίαση του Δρ. Θανάση Ν.Καραγιάννη στούς ομογενείς της Αυστραλίας.
Από τις «Βρυσούλες γνώσης»

Capture

Οι «Βρυσούλες γνώσης» βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουν στην Ελληνική ομογένεια της Αυστραλίας τον Δρ Θανάση Ν.Καραγιάννη, ερευνητή, μελετητή, κριτικού παιδικού θεάτρου και συγγραφέα. Όσοι θα έχουν την ευγενή καλοσύνη να διαβάσουν το μικρό  βιογραφικό του σημείωμα, που παραθέτουμε στην ιστοσελίδα μας, θα συμφωνήσουν πως ο δόκτορας θανάσης Ν.Καραγιάννης ανήκει στους κορυφαίους και μάλιστα προοδευτικούς επιστήμονες « εν ζωή» στην Ελλάδα.

untitled

Ο Δρ. Θανάσης Καραγιάννης εισηγητής
στο επιστημονικό συνέδριο  του ΚΚΕ για τον Μπρεχτ

Απρίλης 2013

Το μεγάλο συγγραφικό του έργο και η τεράστια διευθυντική του παρουσία και όχι μόνο, σε σχολεία, πανεπιστήμια, περιοδικά εφημερίδες, ραδιόφωνα, συνέδρια κλπ τον κατατάσσουν στους ακούραστους άνθρώπους των γραμμάτων και του πνεύματος, μαχητή των ιδεών που πρεσβεύει.

Είναι πάντα κοντά στους αγώνες της εργατικής τάξης της Ελλάδας, κοντά στον κάθε εργαζόμενο που τον ταλαιπωρεί  βάναυσα η  Οικονομική  Καπιταλιστική Κρίση.

Ο Δρ Θανάσης Ν.Καραγιάννης πιθανόν άγνωστος στην Αυστραλία, έρχεται και δια μέσω αυτής της ιστοσελίδας να ενισχύσει την εκπολιτιστική μας και πολιτιστική μας προσπάθεια σε πολλούς τομείς, να ανεβάσει την ποιότητά της με την σκέψη του, την  έρευνα και το συγγραφικό έργο του.

Θεωρήσαμε σωστό σ αυτή την μικρή παρουσίαση ενός σημαντικού επιστήμονα να αναρτήσουμε σαν αρχή κάποιο κείμενο του καθηγητή  μας . Ζητήσαμε και μας απεστάλει ένα μικρό πεζό (αφήγημα) μια και η ιστοσελίδα μας έχει ιδαίτερη σχέση με την λογοτεχνία.

Το αφήγημα που φέρει τον τίτλο « Αυτό που με στενοχωρεί είναι που δεν αντιδρά ο λαός» είναι βγαλμένο μέσα από την σημερινή ελληνική κοινωνική πραγματικότητα και απαντάει εύστοχα στην διαπίστωση του τίτλου με λόγια απλά κατανοητά.

Η ιδεολογική θολούρα που πλασάρεται στον κόσμο αποβλέπει να απομακρύνει τον άνθρωπο από την αλήθεια της ζωής, να τον ακινητοποιεί στο άδικο, και να δέχεται αυτό το άδικο μοιρολατρικά, αγχώδικα, φοβισμένα, χωρίς θυμό, χωρίς έστω και με μια απλή διαμαρτυρία.

Όμως η κοινωνική παρατήρηση του συγγραφέα στην συγκεκριμένη περίπτωση – κι εδώ βρίσκεται η αξία- μετατρέπεται σε λογοτεχνική δημιουργία. Αν προσθέσουμε και την παιδαγωγική πείρα του καθηγητή μας έχουμε ένα τέλειο αφήγημα που δεν αντιγράφει ή εξιστορεί ένα συμβάν της ζωής  μόνο, αλλά  δίνει, διέξοδο στο αδιέξοδο, όραμα, κι  ανοίγει δρόμους για να ένα ποθητό Ανθρώπινο αποτέλεσμα. Ποίο είναι αυτό το αποτέλεσμα; Δείτε το στο μικρό αριστουργηματικό αφήγημα κοινωνικού ρεαλισμού του Δρ θανάση Καραγιάννη.

Ωστόσο και πρίν την ανάγνωση του αφηγήματος πρέπον θα είναι να «καλωσορίσουμε» τον καθηγητή μας  στις «Βρυσούλες γνώσης»  να τον ευχαριστήσουμε θερμά και να ευχηθούμε καλή συνεργασία.

Για τις Βρ.Γ. Γεράσιμος Λυμπεράτος Σύδνεϊ

**********

ΑΦΗΓΗΜΑ

«Αυτό που με στενοχωρεί είναι που δεν αντιδρά ο λαός»
Του Δρ. Θανάση Καραγιάννη

 Capture

Ήταν μεσημέρι, στο μετρό με κατεύθυνση προς το «Ελληνικό». Συναντηθήκαμε με τον Κώστα, ένα νέο παιδί, θλιμμένο, θυμωμένο, απογοητευμένο. Συζητήσαμε για λίγο, αφού κατέβηκε σε δυο στάσεις πριν απ’ τη δική μου. Μια συζήτηση, που μάλλον αποτέλεσε έναν εσωτερικό μονόλογο του Κώστα, που ήθελε να βγάλει από μέσα του πράγματα, μιλώντας δυνατά με σκοπό να τον ακούσουν όλοι οι συνεπιβάτες μας στο βαγόνι, κι όχι μονάχα εγώ, ο συνομιλητής του. Η σύντομη συζήτησή μας διακόπηκε, καθώς άρχισε ο μονόλογος του Κώστα. Έμεινα βουβός. Τον άκουγα με προσοχή και σεβασμό. Κουνούσα συγκαταβατικά το κεφάλι μου και τα θετικά νεύματά μου, έδειχναν ότι συμφωνούσα και συμπονούσα.

Ήταν για χρόνια άνεργος ναυτικός. Δούλευε πολύ περιστασιακά σε αλλότριες εργασίες, έξω και πέρα από την ειδικότητά του, μόνο για επιβίωση, χωρίς αυτό να τον γεμίζει ψυχικά. Το περισσότερο καιρό ήταν άνεργος. Προσπαθούσε να γεμίσει το χρόνο του και το συναισθηματικό του κενό με το facebook, να επικοινωνήσει με άλλους καταφρονεμένους ομοϊδεάτες του, να τους γνωρίσει και ν’ ανταλλάξει μαζί τους τον πόνο του, το θυμό του, τις σκέψεις του. Πολλές φορές έπεφτε πάνω σε χορτάτους «φιλοσόφους» και «ιδεολόγους», κι «έσπαγε τα μούτρα του» στη διαφορετικότητα των ιδεολογικών και κομματικών τους προτιμήσεων, αλλά και στη βλακεία, την ιδιοτέλεια, την άγνοια ή ημιμάθεια και τη θολούρα του μυαλού τους.

Εκεί τον γνώρισα κι εγώ, πριν από χρόνια. Παράδερνε μεταξύ των αγανακτισμένων της πάνω και κάτω μεριάς της πλατείας Συντάγματος, νομίζοντας ότι θα βρεθεί μια «λύση» απ’ όλους αυτούς που συναγελάζονταν στις ολονυχτίες, χωρίς συγκεκριμένο και ξεκάθαρο σκοπό και όραμα, αυτών που τους έβαζαν όλους στο ίδιο τσουβάλι τόσο άλογα και άδικα…

Τον είχα χάσει για ένα χρόνο, περίπου, από τότε που του πρότεινα να’ ρθει στη συνέλευση της Λαϊκής Επιτροπής, στο δήμο διαμονής μου, αν και αυτός διέμενε σε άλλον δήμο. Ήρθε. Προβληματίστηκε, χωρίς όμως να συμφωνεί με όλα. «Ο σπόρος έπεσε», σκέφτηκα τότε. Αλλά, καθώς τον έχασα, με δική μου ευθύνη, απελπίστηκα πως παρασύρθηκε και χάθηκε κι αυτός, όπως τόσοι άλλοι… στο πλήθος.

«Αυτό που με στενοχωρεί είναι που δεν αντιδρά ο λαός», μου είπε. Προσπάθησα να του πω τη γνώμη μου για την προσωρινή αδράνεια της εργατικής τάξης, των εργαζόμενων και όλων των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. «Αυτό με στενοχωρεί», μου ξανάπε, λες και δε μ’ άκουσε. «Προχτές, στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ…» άρχισε να λέει και σχεδόν έτρεξε στην έξοδο, χαιρετώντας με βιαστικά. «Πρόσεχε, να μη λυγίσεις ψυχολογικά. Δεν είσαι μόνος σου», του φώναξα. Δεν είμαι σίγουρος, αν με άκουσε.

«Ο Κώστας στο ΠΑΜΕ;», σκέφτηκα και ένα χαμόγελο ικανοποίησης φώτισε το πρόσωπό μου. Στο ΠΑΜΕ, που ο Κώστας ένα χρόνο πριν, ασχολούταν μόνο με το ίνδαλμά του, τον Ολυμπιακό και το μόνο που έκανε ήταν να εκφράζει την αγανάκτησή του με κραυγές ιδεολογικής θολούρας. Τον είδα πιο συγκροτημένο, πιο ώριμο, πιο κατασταλαγμένο. Ο λόγος του είχε πια ειρμό, έκρυβε το σταδιακό κτίσιμο ταξικής συνείδησης, ήξερε πλέον ποιος του έφταιγε και τι ήθελε. Λες το ΠΑΜΕ και οι συναγωνιστές του να τον βοήθησαν; Λες το ΠΑΜΕ να είναι πια κοντά του κι αυτός να το στηρίζει; Δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω για να καταλάβω τι συμβαίνει.

Το μόνο που έχω να του πω είναι: «Συνέχισε, Κώστα μου, ν’ αγωνίζεσαι με το ταξικό συνδικάτο, κι ο κόσμος θ’ αντιδράσει, πλησιάζει Αυτή η ώρα, είναι μονόδρομος. Αρχικά ο καθένας μας πρέπει να γραφτεί στο σωματείο του και αφού συμπορευτεί με το ΠΑΜΕ και συνειδητοποιήσει την ταξική του θέση και το ταξικό του συμφέρον, όλα θ’ αλλάξουν…» Έφτασα στον προορισμό μου και άφησα πίσω το μετρό, αισιόδοξος, με το κεφάλι ψηλά.

Ένας συνεπιβάτης του Μετρό
(Για την αντιγραφή: Θαν. Ν. Καραγιάννης)

**************

ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ

ΤΡΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Δρ ΘΑΝΑΣΗ Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
για το θέατρο για παιδιά και νέους

Capture

Στο βιβλίο Σχολικό Θέατρο (1871-1974). Πρόλογοι Σχολικού Θεάτρου & Σχολικών Γιορτών, [140 Κείμενα με αισθητικό, ιστορικό, παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό περιεχόμενο], Εκδόσεις Πάραλος, Αθήνα 2013, με προλόγους της Καθηγήτριας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κας Κυριακής Πετράκου και του Λέκτορος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κου Σίμου Παπαδόπουλου, ο Θανάσης Καραγιάννης αποδύεται σε μια άλλη σημαντική προσπάθεια, αυτή της έκδοσης και παρουσίασης των θεωρητικών κειμένων που δημοσιεύονταν ως πρόλογοι σε θεατρικά κείμενα τα οποία προορίζονταν κυρίως για «σχολικές γιορτές» ή «σχολικό θέατρο», σ’ ένα διάστημα μεγαλύτερο από έναν αιώνα (1871-1974). Τα κείμενα αυτά δεν αποτελούν απλώς πηγές πληροφοριών σε παιδαγωγικό, αισθητικό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό, πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, αλλά φωτίζουν με σύνθετο τρόπο και την εξελικτική πορεία του σχολικού θεάτρου και γενικότερα του ερασιτεχνικού και επαγγελματικού θεάτρου για παιδιά. ( Για περισσότερα στην ιστοσελίδα Ατέχνως)

Capture

Στο πολυσέλιδο βιβλίο του που κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Αντ. Σταμούλη (Θεσσαλονίκη) με τίτλο Ιστορία της Δραματουργίας για Παιδιά στην Ελλάδα (1871-1949) και την Κύπρο (1932-1949), ο ακούραστος μελετητής, αρχειοδίφης και κριτικός του θεάτρου καταθέτει μια πολύ σημαντική συμβολή στη μελέτη του θεάτρου για ανήλικους θεατές και την ιστορία του. Το βιβλίο πραγματεύεται την πορεία του είδους αυτού στην Ελλάδα από το τέλος του 19ου (1871) μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα (1949) και στην Κύπρο από το 1932 μέχρι το 1949, με βάση το αρχειακό υλικό που έχει συγκεντρώσει ο συγγραφέας και την έρευνά του για το σχολικό θέατρο.(Για περισσότερα στην ιστοσελίδα Ατέχνως)

 Capture

Τα κριτικά κείμενα που αναδημοσιεύει στα βιβλία του ο Καραγιάννης συνιστούν υλικό εξαιρετικά χρήσιμο για τον νέο εκπαιδευτικό, για τον φοιτητή, για τον ερευνητή, για τον καλλιτέχνη, για τον γονέα και για κάθε ενημερωμένο αναγνώστη, πρωτίστως γιατί είναι κείμενα βγαλμένα από την πένα ανθρώπου που γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες, τη φυσιογνωμία, την εξελικτική πορεία και την ιστορία του είδους που καλείται να κρίνει. Παραθέτω εδώ μία πολύ σημαντική, κατά τη γνώμη μου, θέση του Κωστή Παλαμά, σχετικά με την κριτική εν γένει και τις ικανότητες του κριτικού: «Σε εκείνον που ζητά να αισθανθεί και να καταλάβει, και να κρίνει και να τοποθετήσει, χρειάζεται πάντα η ιστορία, γιατί αλλιώτικα η τύφλα θριαμβεύει». Οι κριτικές του Θανάση Καραγιάννη εδράζονται στέρεα πάνω στη γνώση της δραματουργίας και της ιστορίας της, γι’ αυτό και αποτελούν πολύτιμο οδηγό για όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν το μονοπάτι που οδηγεί στον μαγικό κόσμο του θεάτρου για τα παιδιά.(Για περισσότερα στην ιστοσελίδα, Ατέχνως)

**********

Capture

Γεννήθηκε το 1954 στη Λαμία όπου σπούδασε στην εκεί Παιδαγωγική Ακαδημία (1972-1974). Μετεκπαιδεύθηκε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δ.Ε. (1983-1985) και είναι πτυχιούχος του Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1996). Το 2006 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Επί 31 έτη εργάστηκε ως δάσκαλος και ως διευθυντής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, ενώ διετέλεσε δύο φορές Σχολικός Σύμβουλος στη Θήβα Βοιωτίας (1998) και στην Καλλιθέα Αττικής (2007-2009) .

Την ακαδημαϊκή χρονιά 2008-2009 δίδαξε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Ναύπλιο) το μάθημα «Θέματα Ιστορίας & Δραματουργίας του Θεάτρου για παιδιά».

Υπήρξε Διευθυντής των περιοδικών: «Φθιωτική Σκέψη» (1978-1980) (Ιδρυτής) και «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» (1998). Έχουν κυκλοφορήσει 27 βιβλία του, με θέματα που αφορούν την Ιστορία της Εκπαίδευσης, τη Μελέτη και Κριτική Βιβλίου και Θεάτρου για παιδιά, αλλά και βιβλία του με εκπαιδευτικό, λαογραφικό και λογοτεχνικό περιεχόμενο. Επίσης, βιβλία του με περιεχόμενο άρθρα και μελετήματα, που αφορούν την Παιδική Λογοτεχνία. Αρκετά άρθρα, κριτικές και μελέτες του έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί σε έγκριτες εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά.

Είναι ο βασικός μελετητής του έργου του Βασίλη Ρώτα για παιδιά και εφήβους, τον οποίο επανέφερε στο προσκήνιο με τη διδακτορική διατριβή του: Ο Βασίλης Ρώτας και το έργο του για παιδιά και εφήβους. Θέατρο. Ποίηση. Πεζογραφία. «Κλασσικά εικονογραφημένα. Ερμηνευτικές, Θεματολογικές, Ιδεολογικές, Παιδαγωγικές προσεγγίσεις», Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2007, σελ. 659.

Από το 2008 ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορική έρευνα και μελέτη της Δραματουργίας για παιδιά. Έτσι, για μια τριετία διετέλεσε Κριτικός Θεάτρου για παιδιά στην εφ. «Ριζοσπάστης», στην οποία  επιμελούνταν μιας σελίδας σε τακτική εβδομαδιαία βάση. Εκτάκτως δημοσίευε θεατρικές κριτικές για παραστάσεις του Θεάτρου για παιδιά στο περ. «Θέματα Παιδείας» και σε άλλα έντυπα. Το υλικό αυτό εκδόθηκε σε βιβλίο το 2010, με τίτλο: «Κριτική Θεάτρου για παιδιά».

Επίσης, για μία χρονιά διετέλεσε υπεύθυνος και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής «Θέατρο για παιδιά», στον 902 και για ένα εξάμηνο της ραδιοφωνικής εκπομπής με το ίδιο θέμα στο webradio του 902.

Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες με θέματα θεατρολογικού και συνάμα παιδαγωγικού κ.ά. περιεχομένου.

Τα τελευταία βιβλία του είναι τα εξής:

Ιστορία της Δραματουργίας για παιδιά στην Ελλάδα 1871-1949 και την Κύπρο (1932-1949) (Πρόλογος: Βάλτερ Πούχνερ), Εκδοτικός Οίκος Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2012, σελ. 551.

Κριτική Θεάτρου για παιδιά (Πρόλογος: Κώστας Γεωργουσόπουλος), Εκδόσεις Πάραλος, Αθήνα 2013 (2η έκδοση βελτιωμένη και συμπληρωμένη), Αθήνα 2013, σελ. 226.

Σχολικό Θέατρο (1871-1974). Πρόλογοι Θεατρικών Έργων & Σχολικών Γιορτών (Πρόλογοι: Κυριακή Πετράκου – Σίμος Παπαδόπουλος), Εκδόσεις Πάραλος, Αθήνα 2013, σελ. 384.

Σχολικό Θέατρο & Σκηνικές Οδηγίες για σχολικές παραστάσεις (1923+-1974). Πρόλογοι. Θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα, Εκδοτικός Οίκος Κ. & Μ. Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2015, σελ. 278.

Θεατρικά ανάλεκτα (2006-2015. Θέατρο για παιδιά. Θέατρο για ενήλικες, Εκδόσεις Πάραλος, Αθήνα 2015, σελ. 164.

Παράλληλα με τα επιστημονικά και ερευνητικά του ενδιαφέροντα ασχολείται –κατά καιρούς– ερασιτεχνικά με τη Σκηνοθεσία Θεάτρου και τη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδιά (διασκευή-θεατρική προσαρμογή).

Επιστημονικά ενδιαφέροντα:

Κριτική Θεάτρου για παιδιά και εφήβους, Δοκιμιογραφία/Αρθρογραφία, Μελέτη/Έρευνα της Ιστορίας της Δραματουργίας για παιδιά και του Θεάτρου για παιδιά, ιδιαίτερα των περιόδων: α) του Μεσοπόλεμου (1922-1939), β) 1941-1949 και γ) 1950-1974.

**********

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ στην ΠΑΤΡΑ

 

karnavali-31

Μπορεί η βροχή φάνηκε να φλερτάρει στην αρχή της Μεγάλης Παρέλασης της Κυριακής, ωστόσο αμέσως έδωσε τη θέση της στον καρναβαλικό οίστρο των χιλιάδων καρναβαλιστών που αποδείχτηκε απτόητος πυροδοτώντας το ιλιγγιώδες κέφι και την αυθόρμητη έκρηξη χαράς που πλημμύρισε την οδό Κορίνθου, από την οδό Γούναρη έως την οδό Κιλκίς και βέβαια την πλατεία Γεωργίου, την πλατεία του Πατρινού Καρναβαλιού.

2249977

Οι 30.000 καρναβαλιστές με χειμαρρώδη ορμή, ξέφρενο κέφι που ξεχείλιζε, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και με την εξωστρέφεια και τον παροξυσμικό καρναβαλικό τους παλμό προσπέρασαν τη ρουτίνα της πραγματικότητας αφήνοντας στην άκρη έγνοιες και προβλήματα και μεταδίδοντας σε όλη την Πάτρα και την Ελλάδα, μέσω της ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης της «ΕΡΤ 2», στην οποία παρουσιαστές ήταν η Νατάσα Τραγουστή και ο Γιώργος Λογαράς, μηνύματα αισιοδοξίας, ελπίδας και χαράς για τη ζωή.

karnavali-patratora_gr_-3-799x510

Η μεγαλειώδης παρέλαση της Κυριακής άρχισε με επικεφαλής τους προέδρους και αντιπροσώπους των συλλόγων των «Σοκολατοριχτών», μέλη του ΔΣ της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πατρέων «Καρναβάλι Πάτρας» και της Γνωμοδοτικής Επιτροπής, τη Δημοτική Μουσική που παιάνιζε αποκριάτικους σκοπούς και καρναβαλικά τραγούδια και τα άρματα του Δήμου Πατρέων που προσέλκυσαν τον θαυμασμό των θεατών.

capture

Ο «Βασιλιάς Καρνάβαλος» (παγκοσμιοποιημένος Καπιταλισμός), που φέτος η είσοδός του στην πλατεία Γεωργίου μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» αναγγέλθηκε για πρώτη φορά με ηχητικό μήνυμα που μεταδόθηκε μέσω μεγαλοπρεπούς επιβλητικής μουσικής και επιβραδύνοντας το βήμα της παρέλασης.
karnavalivasilisa-682x384 vasildf2

Η ΑΝΤΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ στο άρμα της Βασίλισσας

Ακολούθησε το «Άρμα της Βασίλισσας» (κυψέλη με μέλισσες) που είχε υποδεχτεί τη Βασίλισσα του Πατρινού Καρναβαλιού Άντρια Παναγιωτοπούλου, το άρμα «Ο Πόλεμος των Ναρκωτικών» εμπνευσμένο από το φετινό θέμα του Πατρινού Καρναβαλιού «Καρναβαλιζόμαστε ελεύθεροι από ουσίες και εξαρτήσεις», το άρμα της ΚΕΔΜΟΠ και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας «Χάρισε ζωή», τα άρματα του Καρναβαλιού των Μικρών: «Ποσειδώνας», «Προπομπός Κιθαρίστας», «Ξαφνικά ένα Παπαγάλος», «Το Τραινάκι», «Πειρατικό Καράβι», «Ο Γάτος με ξίφος», «Γίγαντας και Κοκκινοσκουφίτσα» μαγνήτισαν τα βλέμματα των θεατών.

Η τρέχουσα επικαιρότητα, πολιτική και μη, ενέπνευσε το καρναβαλικό πνεύμα τόσο των αρμάτων του Δήμου όσο και των πληρωμάτων λαβαίνοντας απρόοπτες και συναρπαστικές μεταμορφώσεις, ενώ δεν έλειψαν και εμπνεύσεις και αφορμές από ένα ευρύτατο περιεχόμενο. Θέματα σατιρικά, καλλιτεχνικά, θέματα «ανακυκλώσιμα» και μη, πρόσκαιρα και διαχρονικά, εμπνευσμένα ότι φανταστεί ο νους, από ό,τι άγγιξε άλλοτε ανατρεπτικά και άλλοτε τρυφερά και με ευαισθησία, πάντοτε όμως με αυθεντική καρναβαλική διάθεση και χιούμορ το διεισδυτικό βλέμμα των πληρωμάτων.

 

carnival-11

Πέρα των εξαιρετικών στολών που φέτος παρουσιάστηκαν εξαιρετικά αναβαθμισμένες, εντυπωσίασαν τα υπέροχα καπέλα, οι ευρηματικές κατασκευές και βέβαια ο χείμαρρος της φαντασίας, του κεφιού, της ζωντάνιας και της φρεσκάδας που δεν γνώριζαν ηλικία.

Η αίσθηση γιορτής ήταν πανταχού παρούσα, σε συμμετέχοντες και θεατές.

Η φετινή παρουσία της νεολαίας αποστομωτική, δυναμική άφησε ανεξίτηλο το ίχνος της σε ένα ατέλειωτο πανηγύρι κεφιού, χαράς και ελπίδας με το χιούμορ και την καρναβαλική έμπνευση των πληρωμάτων να χτυπάει κόκκινο. Ευρηματικότητα, φαντασία, αστείρευτος χορός κι ένα ποτάμι χρωμάτων, χαρούμενων διαθέσεων και εκπλήξεων πλημμύρισε την οδό Κορίνθου αλλά και τους γύρω δρόμους.

1181872

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ των μικρων καρναβαλιστών στην Πάτρα

Στο τέλος της παρέλασης το αναλλοίωτο στο πέρασμα του χρόνου έθιμο του σοκολατοπόλεμου άφηνε την πιο γλυκιά γεύση σε Πατρινούς και επισκέπτες προκαλώντας τον ενθουσιασμό τους.

Αναμφίβολα η Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής ήταν η κορύφωση του Πατρινού Καρναβαλιού αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι το Πατρινό Καρναβάλι ανήκει σε όλους. Η νεολαία της Πάτρας και της Ελλάδας πήρε τα ηνία στα χέρια της και στάθηκε όρθια δείχνοντας παράστημα και ήθος.

Με το τέλος της Μεγάλης Παρέλασης της Κυριακής όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Μόλο της Αγ. Νικολάου, όπου στις 9.00 μ.μ. θα ξετυλιχτεί η τελευταία πράξη του Πατρινού Καρναβαλιού 2017 με την τελετή λήξης και την καύση του Βασιλιά Καρνάβαλου και θα ανανεωθεί το ραντεβού για του χρόνου.

 

**********************************

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

imagesΜεγάλη μέρα σήμερα, απόκριες και πάλι
γέλιο παντού, χαρά παντού, εν μέσω μαύρου χάλι.

Χάλι το λέμε δυστηχώς, που έγινε και χρόνιο,
μέτρα που εφαρμόζονται με βάση το μνημόνιο.

Σήμερα όλοι πιστοί, στον Χάχα τον καρνάβαλο,
για λίγη ώρα χαρωπή κι ας νιώθουμε σαράβαλο.

Τον ΕΝΦΙΑ  τον κάναμε ωραίο πεντοζάλι
που μας στερεί όσο μπορεί προβλήματα και ζάλη.

Μείωση σύνταξης, γέροι που δεν αντέχουν άλλο,
σηκώνονται παράταυτα σαλτοκοπώντας μπάλο.

Και οι μισθοί που κόπησαν εντός βουλής βραδάκι
τους κάναμε  πλέκοντας κόκκινο Γαιτανάκι.

Ακολουθάνε τα τραχτέρ στο κρύο του χειμώνα
μασκαρεμένα κουβαλούν τον χάχα ηγεμόνα.

Τα φαρμακεία έκλεισαν σήμερα συμβολικά
ο καθένας  νιώθει άνετα, δεν θέλει γιατρικά.

Οι ασθενείς λιγόστεψαν εις τα νοσοκομεία
μείναν τα ράτζα αδειανά χωρίς καν πελατεία

Δόσεις, φόροι ασήκωτοι, τελείως ξεχαστήκαν
αστεγοι και μπατήρηδες στον μασκαρά εμπήκαν.

Η ανεργία έφυγε ως δια μαγείας τρόπου
μεταμφιέστηκε κι αυτή σε είδος πιερότου.

Τα εργασιακά αφήσαμε να ΄ναι στο συρτάρι
για την   ανάσα την στερνή  πριν να μας βγεί το λάδι.

Αυτά κι άλλα πολλά στην λησμονιά αφήσαμε
τιμώντας τον καρνάβαλο που τόσο αγαπήσαμε

Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σ αυτά δεν παίρνει θέση
παρά κοιτά κάθε στιγμή με  μέτρα να μας δέσει.

Και να προσέξουμε πολύ, το συζητούν αυτό κι άλλοι
να σταματήσουν θέλουνε  τ αθώο καρναβάλι.

Μια μέρα γέλιου ειν αυτή μα θέλουν όπως όλα
πολιτισμό και έθιμα να μπουν στην καρμανιόλα.

Γι αυτό κόβουν από δώ και από κεί αρπάζουν
το πολιτιστικό μας  επίπεδο, κατεβάζουν.

Αλλιώς λοιπόν θάνε αύριο την καθαρή Δευτέρα
που μια απ τα παλιά, θα κλέμε νύχτα μέρα.

Εκτός κι αν ξυπνήσουμε με διάθεση ωραία
κι αντί κουκιά σαρακοστής αρπάξουμε σημαία

σε πόλεις κάμπους και χωριά όλοι ν ανταμωθούμε
εργάτες- αγρότες -φοιτητές να ξεσηκωθούμε

Μνημόνια  Ευρωπαϊκά αληθινά να σκίσουμε,
εξουσία λαική να εγκαθιδρύσουμε

Για ένα αύριο χαράς αγάπης και ειρήνης
αυτό θα εσήμανε το τέλος της Οδύνης.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Ξεκινά το 35ο Ελληνικό Φεστιβάλ Σύδνεϊ

capture

Με το καθιερωμένο διήμερο «γλέντι» αυτό το Σαβατοκύριακο 25 και 26 του Φλεβάρη ανοίγει το 35ο Ελληνικό Φεστιβάλ  Σύδνευ στην τοποθεσία DARLING HARBOUR  του Σύδνεϊ.
Το πολιτιστικό φεστιβάλ, ξεκίνησε και καταξιώθηκε σαν  ένα δημιούργημα των πρώτων προοδευτικών μεταναστών μελών της τότε προοδευτικής Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Σύδνευ και ΝΝΟ, της δεκαετίας -αρχές -του 1980.
Το Ελληνικό Φεστιβάλ περιλαμβάνει στο πρόγραμμά του πολλές εκδηλώσεις  που καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων ντόπιας  καλλιτεχνικής  και λογοτεχνικής δημιουργίας με την προσθήκη ικανών καλλιτεχνών από τον Ελλαδικό χώρο.
Φέτος ο ελληνισμός του Σύδνευ θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει Έλληνες τραγουδιστές όπως  η Γλυκερία , Μπάσης, Απόδημη Κομπανία κλπ, σε μια σειρά συναυλιών σε ανοιχτούς και κλειστούς χώρους.
Θα προηγηθεί η Γλυκερία  στο Γλέντι της Κυριακής 26-2-2017,
Η απόδημη κομπανία στις 9-4-2017,
ενώ αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη θα λάβει χώρα  στις 28-4-2017 στο City Recital Hall,Angel Place,Sydney όπου θα παρουσιαστεί το ορατόριο  Canto general, με συμμετοχή του Δ.Μπάση , συμφωνικής ορχήστρας, Φιλαρμονικής Χορωδίας του Σύδνεϊ, μουσικοί,παραδοσιακής ελληνικής μουσικής υπό την διεύθυνση του μαέστρου G.Ellis.
Από τις άλλες δεκάδες εκδηλώσεις σημειώνουμε την ομιλία της της διδάκτορας Παναγιώτας Νάζου με αναφορά στα επιτεύγματα της ελληνίδας γυναίκας ως την συμμετοχή της στην Εθνική  αντίσταση, καθώς θα προβληθεί και το ντοκυματέρ «Τα Κορίτσια της Βροχής»  της Αλίντας Δημητρίου.

Ο  δρ Alfred Vincent  την Τετάρτη 26-4 -2017 θα κάνει ομιλία με θέμα » Γέλιο και λογική:Η αρχαία ελληνική κωμωδία και ο κόσμος του σήμερα.»

Ο καθηγητής Βρασίδας Καραλής Θα μιλήσει για τον Ελληνοαυστραλό σκηνοθέτη George Miller 20-4-2017 και θα ακολουθήσουν  δεκάδες άλλες σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις που θα διασκέσουν μέχρι τις αρχές του μήνα Μάη.

Τέλος σημειώνουμε πως ένα από τ αρνητικά του φεστιβάλ είναι ό,τι το φεστιβάλ χρόνο με τον χρόνο  επαφίεται στην αύξηση των οικ. χορηγών, καθώς επίσης, ούτε μια εκδήλωση αναφέρεται στην Ελλάδα της οικονομικής καπιταλιστικής  κρίσης και στις επιπτώσεις της στον Ελληνικό λαό,στον πολιτισμό τα γράμματα και τις τέχνες,  ικανοποιώντας τα πολιτικά κατεστημένα της Ελληνικής παροικίας, και ιδαίτερα της Ελλάδας.