Category Archives: Πολιτισμός

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ τώρα οι εντυπώσεις μας. Β. Μέρος Μπέρλινγτον, Βοστώνη, Νέα Υόρκη

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ τώρα οι εντυπώσεις μας.
Γράφει ο Γεράσιμος Μ. Λυμπεράτος Captureγγγγγγγγγγγγ

ΜΕΡΟΣ Β.
ΜΠΕΡΛΙΝΚΤΟΝ -ΒΟΣΤΩΝΗ-ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Αφήνοντας τις πανέμορφες εντυπωσιακές πόλεις του Καναδά, τον Νιαγάρα και τα χίλια νησάκια, τα τόσα πολλά αξιοθέατα, τους συμπατριώτες μας ελληνοκαναδούς, η ομάδα με επικεφαλείς τους οργανωτές της εκδρομής αυτής, σύλογος Ηλίων «ο Ερμής» και το DENNY’S TRAVEL κατευθύνθηκε και μέσα από μία καταπράσινη διαδρομή 5 ωρών  πέρασε τα σύνορα κι’ έφθασε στις ΗΠΑ.
Ο πρώτος σταθμός μας ήταν για λίγη ξεκούραση και για φαγητό η μικρή πολιτεία ΜΠΕΡΛΙΝΚΤΟΝ.
Μια πανέμορφη πολιτεία που λόγω και των πανεπιστημίων της ήταν κέντρο νεολαίας. Απολαύσαμε μεσημεριανό -αλλά ελληνικά- σε τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο με ομπρέλες καθώς ο ήλιος σε αντίθεση με αυτόν του Καναδά  ζέστενε πολύ.

Captureμπερλινκτον 1Captureμπερλινγτον 444444444444444444444444444444444444

 

ΜΠΕΡΛΙΝΓΤΟΝ. ΗΠΑ

 

ΒΟΣΤΩΝΗ

Capture βοστονη 12

Στην πολιτεία των ΗΠΑ  Βοστώνη φθάσαμε το βραδάκι κουρασμένοι, αλλά με το ηθικό ακμαίο.
Είχαμε την άλλη μέρα όλόκληρη δική μας για να πάρουμε μια μικρή γεύση και από αυτή την πόλη.
Η Βοστώνη είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις των ΗΠΑ.
Είναι γνωστή από τα φημισμένα πανεπιστήμιά της όπως αυτά: (Harvard University), (Tufts University), (MIT), (Brandeis).
Επίσης η Βοστώνη είναι γνωστή για το μουσικό κολέγιο  ΜΠΕΡΚΛΙ και για του υψηλού επιπέδου ιατρικά της κέντρα.
Δεν είχαμε ευκαιρίες για πολλά, καθώς μια μέρα δεν αρκεί, αλλά μια ιδέα την πήραμε κι από αυτή την πόλη.

Captureβοστονη 4  βοστονη βοστονη βοστονη

Στίς μαρκέτες και  στο λιμανάκι της Βοστώνης

Captureβοστωνη 10101010101010Ακροβατικά στην πλατεία

βοστωνη 2000000000200000
Στρογγυλό καρβελάκι χωρίς ψύχα γεμιστό με αστακόσουπα. Ένα από τα λίγα νόστιμα φαγητά που δοκιμάσαμε ως εκείνη την στιγμή.

 

 

 

 

ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ J.ΗARVART

Captureβοστονη βοστονη 2 Captureβοστονη 5 βοστονη 5

Στο φημισμένο πανεπιστήμιο J. HARVART

Captur ΗΡΑΚΛΗΣ.JPG Captureβοστονη 50000000
…Και με τον Ηρακλή παρέα
κλίνεις μια ημέρα ωραία!

**************
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Captureνεα υορκη 1

 

Από νεαρό με εύρισκαν αντίθετο οι πολιτικές των ΗΠΑ, μια που πάντα συνδέονταν με οικ. κρίσεις, πολέμους κι επεμβάσεις.
Αυτό βέβαια μου ήταν γνωστό.
Ηθελα όμως να διαπιστώσω- έστω και σε μικρογραφία- ποία ήταν η σχέση αυτών των πολιτικών επιλογών των ΗΠΑ  σε σχέση με τον λαό της, να γνωρίσω έστω κάποιες άλλες πλευρές της πόλης των πολλών εκκατομυρίων κατοίκων της Νέας Υόρκης.
Πως όμως;  Φθάνοντας εκεί, ξαφνικά μικρύναμε. Έπρεπε να ξαπλώσουμε ανάσκελα για να διαπιστώσουμε το ύψος των ουρανοξυστών. Μά όταν ανεβήκαμε στο EMPIRE STATE BUILDING υψους 102 ορόφων ξαφνικά ψηλώσαμε κι εμείς μαζί του και μπορέσαμε να φωτογραφήσουμε την Υόρκη από όλες τις πλευρές.

Captureνεα υορκη 3 CaptureΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 2 Capture νεα υορκη 5

O αυτοκρατορικός πύργος της Νέας Υόρκης (Empire state building)

CaptureΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 4 Capture νεα υορκη 10
Άλλα κτιριακά συγκροτήματα στην Νέα Υόρκη

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΕΥΣΑΝ ΟΙ ΔΙΔΥΜΟΙ ΠΥΡΓΟΙ

Capture δυδιμοι πυργοι διδυμοι πυργοι
Οι δίδυμοι πύργοι λίγο πρίν καταρεύσουν

Η ιστορία θα κρίνει με ακρίβεια κάποια στιγμή τα γεγονότα της 11 του Σεπτέμβρη  2001 στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, όπου οι δίδυμοι πύργοι εμπορίου κατάρευσαν ύστερα από τρομακτικό κτύπημα, μ’ αποτέλεσμα να παρασύρουν στον θάνατο χιλιάδες αθώους εργαζόμενους στα γραφεία των πύργων. Διότι πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για «προβοκάτσια» ώστε να δικαιολογηθούν οι συνεχιζόμενοι από τότε και μέχρι σήμερα  πόλεμοι στην Μέση Ανατολή.

Capture νεα υορκη 12 12 12 Capture νεα υορκη 14

Αυτό είναι το μνηνείο που αποτελεί το υπόγειο των δίδυμων πύργων τετραγωνισμένο. Στα τοιχώματα κυλούν νερά σε 24ώρη βάση ενώ πάνω και γύρω από τα τοιχώματα είναι γραμμένα τα ονόματα αυτών των αθώων θυμάτων εργαζομένων. Εν ειρήνη για πάντα!

ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Capture ελευθερία
Χωρίς σειρά προσπαθούμε να εξιστορήσουμε με λίγα λόγια τις διακοπές μας στις ΗΠΑ στην Νέα Υόρκη.

Το καραβάκι παρέλαβε τους 80 της ομάδας μας μαζί με άλλες εκατοντάδες τουρίστες , για μια εκδρομή στο άγαλμα της Ελευθερίας, δώρο των Γάλλων στους Αμερικανούς.
Τα αποκαλυπτύρια έγιναν το 1886 και το ύψος του φθάνει τα 93 μέτρα. Ως έργο τέχνης είναι επιβλητικό με τις 7 ακτίνες του στέμματος να αντιπροσωπεύουν τις επτά Ηπείρους. Όμως κουβεντιάζοντας δεν είναι λίγοι κι αυτοί που αμφισβητούν την γενικώτερη σημασία του «ως άγαλμα της Ελευθερίας» εξ αιτίας των συνεχών πολεμικών επεμβάσεων σε λαούς που εκφράζουν οι πολιτικές των ΗΠΑ.

Captureηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη Captureελευθερια 9999999999.JPG
Το καραβάκι μας μεταφέρει στο άγαλμα της Ελευθερίας

Captureππππππππππππππππππππππππ  Captureκολτουρα 444444444444

Στο πάρκο του αγάλματος είδαμε και πολλές κατασκευές επώνυμων ανθρώπων.
**********

ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ  ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
στο νησί Έλλις της Νέας Υόρκης

Capture ελις2

Το καραβάκι μας μετέφερε στο νησί Έλλις όπου εκεί υπήρχε ένα σημαντικότατο μουσείο, αυτό του «Εθνικού Μουσίου Μετανάστευσης»
Χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο είχαν την επιθυμία να επισκευτούν το μουσείο αυτό.
Άκρως συγκινητικό, αφού εκατομμύρια μετανάστες πέρασαν από εκεί για να βρούν μια θέση στον ήλιο.
Εκει μέσα στην ίδια αίθουσα, σαν φαντάσματα οι σκιές των ξενητεμένων ξεπετάγονται για να μας πουν το ίδιο πονεμένο τραγούδι που έχουν ζήσει όλοι οι ξενητεμένοι σ’ όλο τον κόσμο.
Για μια θέση στον ήλιο που περνά μέσα από αβάστακτες ταλαιπωρίες, αρρώστειες, μοναξιές, ρατσιστικές πολιτικές, και σκληρή πολύ σκληρή δουλειά.
Σχεδόν 17 εκατομμύρια άνθρωποι πέρασαν τις πύλες του και σκορπίστηκαν στη χώρα, στο μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.
Σήμερα η τοποθεσία αυτή έχει γίνει εθνικό μουσείο.
Εκθέματα όπως το Πέρασμα των Πυλών της Αμερικής θυμίζουν τους ελέγχους της εισόδου.
Ο ηλεκτρονικός χάρτης απεικονίζοντας την Αμερική παρουσιάζει τις διαφορετικές εθνικότητες που συνθέτουν τον πληθυσμό.

Capture ΕΛΛΙΣ 8 Capture ΕΛΛΙΣ 7

Capture ΕΛΛΙΣ 9 Capture εβαγγελια

Capture ΡΑΝΤΖΑ Capture ΕΛΛΛΙΣ 10

Capture ΕΛΛΛΙ΅(

7 χαρακτηριστικές φωτογραφίες από τις χιλιάδες που υπάρχουν εκεί.

Από πάνω και προς τα δεξιά.
1. Νεοφέρμένοι μετανάστες ακόμη και με τα μωρά τους.
2. Πρόσωπα που προσπαθούν να δείξουν αισιοδοξία την στιγμή που κάποιοι τους φωτογραφήσανε.
3. Με τις βαλίτζες στο χέρι στην ουρά.
4. Και το μπαούλο της Ευαγγελίας.
5. Τα ράντζα. Όπως μας είπανε, με μια κουβέρτα, και στο κρύο του χειμώνα αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο για να ζεσταθούν.
6. Αναμονή σ΄ αυτήν την αίθουσα εκατοντάδων, μέχρι να εγκριθεί η παραμονή τους στις ΗΠΑ.
7.Σήμερα όπως είναι διαμορφωμένο το μουσείο. Ένας μήνας δεν φθάνει για να αποκομίσεις  μερικά μόλις από την ζωή των μεταναστών όλου του κόσμου στις ΗΠΑ.
Captureααααααααααααααααααααααααθ.JPG Η ομάδα πετάει. Επιστροφή στο ξενοδοχείο.

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ

Capture γεφυρα Το Μπρούκλιν σήμερα.

Capture μπρουκλιν 2

Στο Μπρούκλιν βρέθηκε η μισή ομάδα κατά προτίμηση.
Σημαντικό είναι να πούμε πως το Μπρούκλιν φιλοξένησε χιλιάδες Έλληνες μετανάστες του πρώτου καιρού.
Δηλαδή του 19ου και 20 αιώνα.
Δεν υπήρχε τον καιρό εκείνο ελληνική οικογένεια που να μην είχε κάποιον δικό της στην πόλη Μπρούκλιν, ομοίως και η δική μας οικογένεια.

                      ΜΕ  ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ για ιδαίτερα πράγματα

Στην 7η λεωφόφορο που  βρισκόταν το ξενοδοχείο μας, εκεί κοντά στο πασίγνωστο   Time Sq. Ήλιο δεν είδαμε.
Η μισή Νέα Υόρκη ήλιο δεν  βλέπει εξ αιτίας των ουρανοξυστών.
Οι τυχεροί εργαζόμενοι στα γραφεία των υψηλώτερων ορόφων,  βλέπουν κάποια στιγμή ήλιο. Οι άλλοι όμως όχι.
Και τα μεσημέρια που κατεβαίνουν για φαγητό γιομίζουν οι δρόμοι που σε περιπτώσεις σπρώχνει ο ένας τον άλλο.
Όπως κι εμείς διαπιστώσαμε αλλά και όπως μας είπαν, το 90% των Νεο-υορκέζων δεν μαγειρεύει. Που να προλάβει.
Πολλοί οδηγούν και 4 ώρες ημερησίως για να φθάσουν στις δουλειές τους. Στην Νέα Υόρκη όλοι τρέχουν. Λές και τους κυνηγά ο ταύρος της Ισπανίας. Που καιρός για μια μικρή ανάπαυση.
Όσοι έχουν καλούς μισθούς τρώνε στα ακριβά ρεστωράν (Φθινά δεν υπάρχουν) οι άλλοι τρώνε  στα «φασφουτάδικα τα σκουπίδια» δέκα φορές χειρότερα από αυτά της Αυστραλίας.
Γι’ αυτό στην Νέα Υόρκη ιδαίτερα οι παχύσαρκοι είναι επίσημα φαινόμενο ανησυχητικό.

Capture παχυσαρκια

Εκεί κοντά ήταν και το φήμισμένο BROADWAY, ο δρόμος των θεαμάτων που για να δείς ένα σοβαρό  θέαμα θα πρέπει να εξασφαλίσεις εισιτήριο από πολύ καιρό πιο πρίν. Πάντως εντύπωση μας έκανε μία ατέλειωτη ουρά τους ενός χιλιομέτρου και πιο πολύ, που περίμενε ν’ αγοράσει φθινό εισιτήριο.
Ώρες ολόκληρες στο πόδι για ένα θέαμα. Αυτό συμβαίνει με τους χαμηλόμισθους που δεν υπάρχει δυνατότητα ν αγοράσουν εισιτήριο στην κανονική του τιμή.

Capture κκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκ

Capture τιμε σκουερTIME SQ

Το Περίφημο ΤΙΜΕ SQ  που βλέπαμε από την τηλεώραση στο Σύδνευ, ιδαίτερα την πρωτοχρονιά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο ιδιος δρόμος που απλώνει κάπως και είναι συναπαρτικός για την νεολαία από την άποψη ότι είναι φωταγωγημένος με εκατοντάδες φωτεινές επιγραφές που δίνουν ένα πανηγυρικό χρώμα.
Σ αυτό το σημείο πρέπει να πούμε πως τα βράδια γίνεται χαμός από την πολυκοσμία.
Πολλά θα μπορούσαμε να δούμε στην Νέα Υόρκη και πάρα πολλά να παρατηρήσουμε.
Η Βιασύνη εδώ δεν έχει όρια. Κάποιες στοές  των 500 μέτρων τις έχουν μετατρέψει σε φαγότοπους, δεν λέω, εκεί βρήκαμε και φάγαμε Καναδέζικους αστακούς.
Είπαμε να νιώσουμε και λίγο «ευκατάστατοι» 1 κιλό ο κάθε ένας από αυτούς με το κέλυφος εννοείτε.
Αφού μας τους έψησαν αυτοστιγμή, μας τους αράδιασαν σε μια μεγάλη πλαστική πιατέλα και λόγο έλειψης καθισμάτων τους φάγαμε όρθιοι (όπως όλοι ) σε πάγκους.
Μην απορείτε.
Η καρέκλα ενός εστιατορίου είναι πολυτέλεια.
Τα 85% των κατοίκων τρώνε στο πόδι και μάλιστα φαγητά του ποδιού. Να μη ξεχάσουμε και το υποχρεωτικό  φιλοδώρημα 15% το οποίο μάλιστα όπως μας είπανε φορολογείτε με 8% (που είσαι Τσίπρα;)

Capture σεντραλ παρκ 2
ΚΕΝΤΡΙΚΟ  ΠΑΡΚΟ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Έχει μήκος 10 χιλιόμετρα, έχει πολλές φυσικές και τεχνικές ομορφιές και είναι ο φυσικός πνεύμονας της Νέας Υόρκης

Capture σεντραλ παρκ

Στο Κεντρικό Πάρκο της Νέας Υόρκης βρεθήκαμε για λίγο.
Ακριβώς στο σημείο που δολοφονήθηκε ο ΤΖΩΝ ΛΕΝΟΝ . Εκει στο κυκλικό επιτάφιο που ήταν κατασκευασμένο στο έδαφος με την λέξη IMAGINE ( Τίτλος του φιλοειρηνικού τραγουδιού του)  δεκάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών απότιαν φόρο τιμής σε ένα τραγουδιστή που αγαπούσε και αγωνίζονταν για την παγκόσμια Ειρήνη.
Δεν μας έκανε όμως εντύπωση το ό,τι σκοτώθηκε στην Νέα Υόρκη. Δεν ήταν και ο πρώτος.

Πιο κεί σε ένα παγκάκι καθήσαμε για λίγο και μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω με ένα νεαρό Αμερικανό. Μου έκανε πολλές ερωτήσεις για την Αυστραλία και εγώ για τις ΗΠΑ. Ομολογώ , είμουν πολύ προσεκτικός. ήθελα να ακούσω και λίγο πολιτική να ρωτήσω πως τα πάνε με τον καινούργιο πρόεδρο. Για μας φαίνεται συμπαθής μου είπε γιατί μας μείωσε την φορολογία.
-Και οι πόλεμοι στην μέση ανατολή;
Ε, για αυτά τα ζητήματα ρώτησε τον Λένον, αυτός ξέρει καλλίτερα από μένα, ήταν η έμμεση απάντησή του. Εργαζόταν σε γραφείο Εταιρείας ως ΙΤ στην 5η Ave. Ο μισθός ήταν ικανοποιητικός, αλλά που καιρός για παντρειά και οικογένεια.

Το όμορφο Κεντρικό Πάρκο που δίνει ανάσα στην Νέα Υόρκη το αφήσαμε βιαστικά για να επισκεφτούμε το μουσείο Κέννεντυ που δυστηχώς δεν το προλάβαμε ανοιχτό από το απρόσμενο μποτιλιάρισμα των δρόμων.

ΑΛΛΑ ΣΤΕΚΙΑ και αξιοθέατα που επισκεφτήκαμε στην Νέα Υόρκη 

Capture ροκφελερ κεντρο
Κέντρο Ροκφέλερ, κάτι σαν το Μάρτιν Πλέϊς στο Σύδνευ,
με εστιατόρια και  με το παραπάνω επίχρυσο καλλιτέχνημα.

Capture κοριτσακι
Σε κεντρική πλατεία της Ν. Υόρκης
Μπρούτζινο Καλλιτέχνημα.

ΣΤΟ ΚΕΝΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ

Captur σεντραλ στασιον.JPG

Capture σεντραλ στασιον Capture σεντραλ στασιον 3
Στον κεντρικό σταθμό του τρένου με το ρολόι των 3 εκατ. δολλαρίων.
Στην πάνω φ. Διακρίνεται η πιο μικρή σε ηληκία της ομάδας. Είναι η κορούλα της Ελένης Πετρίτση που ήταν και η ξεναγός της ομάδας μας.  Άκρως Εξυπηρετική.

 ΣΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ

Capture αστορια σπιτια Captureκορσανος

Στην Αστόρια όπως είναι γνωστόν μένουν οι περισσότεροι ελληνοαμερικανοί εργαζόμενοι και μικρομεσαία τάξη.
Είναι κάτι σαν το παλιό Μάρρικβιλ του Σύδνευ.
Σαν τοποθεσία , τίποτε το ιδαίτερο. Όμως εδώ υπάρχει ζωή αφού τα περισσότερα καταστήματα και κέντρα διασκέδασης ανήκουν στους συμπατριώτες μας.
Σε ένα από αυτά τα κοσμικά κέντρα ο Σύλλογος των Ηλίων, Νέας Υόρκης, φιλοξένησε και παρέθεσε δείπνο στην ομάδα των ελληνοαυστραλών.
Ήταν το κάτι άλλο.
Τόσο ο πρόεδρος του συλλόγου Ηλίων του Σύδνευ  «ο Ερμής»  Δ. Μπεκρής  όσο κι αυτός των Ηλίων της Αμερικής μίλησαν για τον φιλανθρωπικό ρόλο που παίζουν οι συλλόγοι τους και για όλες τις άλλες πολιτιστικές και κοινωνικές τους εκδηλώσεις.
Ακολούθησε ο δείπνος και μα όλοι έμειναν κατενθουσιασμένοι.
Κάπου εδώ τελειώνει η αναρτησή μας αυτή. Δυό λόγια συμπερασματικά ακόμη παρακάτω και τελειώνουμε.

Capture αστορια 7

Capture αστορια 1

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η δεύτερη εβδομάδα των διακοπών μας ήταν κι αυτή πολύ ενδιαφέρουσα από την άποψη πως είδαμε με τα μάτια μας κάποιες πτυχές της  ζωής της Νέας Υόρκης.

Πολλοί την θεωρούν κέντρο του κόσμου που αυτό το κέντρο νομίζω  μπορεί εύκολα να αγαπηθεί ή να μισηθεί. Εννοούμε τον τρόπο ζωής του. Μια πόλη των άκρων με ένα κοινό σημείο την βιασύνη.
Ο παράγοντας Άνθρωπος παραπατεί από την σκληρότητα αυτού του τρόπου ζωής. Πάνω απ’ όλα ο νόμος για τους λίγους. Ο νόμος για τους πολλούς είναι δυσβάσταχτος, ιδαίτερα σε ζητήματα υγείας, και πρόσβασης σε υγιεινό φαγητό.
Το ατομικό «εγώ» κυριαρχεί κι άν θιχτεί, εύκολα μετατρέπεται σε ό,τι δήποτε αρνητικό.
Από μιά στιγμή στην άλλη αρχίζει μια αιματοχυσία -που ζήσαμε μάλιστα κατα την διάρκεια της εκδρομής αυτής σε άλλη πόλη-  όπου μακελάρης πυροβόλησε και σκότωσε ανθρώπους σε μια επίθεση σε κτίριο της εφημερίδας.
Στην πολιτική ό,τι πεί ο πρόεδρος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που όλα έχουν την ίδια περίπου φωνή.
Η νέα Υόρκη τα έχει όλα τα καλά και τα κακά. Αυτά πάνε χεράκι. Δύσκολο να τα ξεκόψεις το ένα από το άλλο. Μια μητριά μάνα η Νέα Υόρκη είναι, που ξέρει να αγαπάει μόνο με τον δικό της τρόπο. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται. Τραβά κι αυτή  τον δικό της δρόμο. Που ξέρεις,  κάποια στιγμή η Ειρήνη, η αγάπη, η δικαιωσύνη, κι ο Άνθρωπος μπορεί να συναντηθούν σ’ αυτόν τον δρόμο! 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ. Ξενοδοχεία 7 από δέκα. Φαγητό 6. Ξενάγηση 8. Επίπεδο ομάδας 9. Προβλήματα: αντιμετωπίσθει μία αδιαθεσία άμεσα. Ασφάλεια 8. Λεωφορεία 8. Οδηγός 10.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ . Στους Ηλιείς για την πετυχημένη αυτή εκδρομή στις ΗΠΑ και ΚΑΝΑΔΑ.
Στην κυρία Ελένη Πετρίτση και DENNY’S travel για την ξενάγηση,  και στην κορούλα της για την σημαντική της βοήθεια στους ηληκιωμένους.
Στην ομάδα γενικά,  που με μέση ηλικία πάνω- κάτω γύρω στα 75 της χρόνια τα κατάφερε μέχρις τέλους καλά χωρίς προβλήματα.

Χαιρετισμούς  σε όλους, ιδαίτερα στους νέους φίλους που αποκτήσαμε!

* Σημείωση. Η ανάρτηση αυτή εκφράζει τις εντυπώσεις του Γερ. Μ. Λυμπεράτου αποκλειστικά, όπου είναι και υπεύθυνος για το παραπάνω κείμενο. 

******************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ τώρα οι εντυπώσεις μας!

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ τώρα οι εντυπώσεις μας»
γράφει ο Γεράσιμος Μ. Λυμπεράτος Captureγγγγγγγγγγγγ

ΜΕΡΟΣ 1: ΚΑΝΑΔΑΣ

Είχα μία επιθυμία να επισκεφτώ τις ΗΠΑ και Καναδά από μικρό παιδί. Εκεί που μεγάλωσαν  και πέθαναν αδέλφια του πατέρα μου, αφήνοντας πίσω αρκετά ξαδέλφια που ακόμη και σήμερα  παρ’ όλες τις προσπάθειές μου όλα αυτά τα αγαπητά πρόσωπα  μου παραμένουν άγνωστα.
Επίσης επιθυμία ήταν και της συζύγου μου Ιωάννας που μεγάλωσε με ιστορίες του πατέρας της, που έζησε από το 1895  ως την δεκαετία του 1930  στο Μπρούκλιν των ΗΠΑ.  Την ευκαιρία μας έδωσε ο σύλλογος των Ηλίων ο Ερμης του Σύδνευ  που οργάνωσε  μαζί με το ελληνoαυστραλιανό πρακτορείο Denny’s travel μια 15ήμερη εκδρομή στα παραπάνω δύο κράτη.
Θέλω να περιγράψω τις εντυπώσεις μου από αυτό το ταξίδι σ’ αυτές στις δυό χώρες. Τις πρώτες και βιαστικές εντυπώσεις, γιατί ο χρόνος δεν μας επιστρέπει για κάτι περισσότερο. Από 5-6 μέρες σε δυό μεγάλες χώρες του κόσμου ούτε καφέ δεν προλαβαίνεις να πιείς. Ωστόσο θα προσπαθήσω. Μαζί με κάποιες φωτογραφίες στο τέλος ίσως κάτι να βγεί.

Συναντήθηκε όλη η ομάδα στο αεροδρόμιο του Σύδνευ. Εκεί παραλάβαμε από τον πρόεδρο του συλλόγου κ. Δ. Μπεκρή και την ξεναγό Ελένη Πετρίτση τα εισητήριά μας με πρώτο προορισμό το los Angeles. Εμείς (οι μισοί του γκρούπ) ταξιδέψαμε με την Qantas air lines οι άλλοι  μισοί με Αμερικανική εταιρεία.  Και ύστερα από ένα κουραστικό ταξείδι 14 ωρών φθάσαμε στον προορισμό μας.
Εκεί πήραμε μια πρώτη γεύση τι σημαίνει σημερινό Αμερικανικό αεροδρόμιο. Διαβατήρια, αποτύπωμα παλάμης, αντίχειρα, φωτογράφιση και δεκάδες ηλεκτρονικές και προφορικές ερωτήσεις. Μια γριούλα συμπατριώτισα των 80 χρόνων πώς να απαντήσει σε δεκάδες ερωτήσεις, που μόνο το τηλέφωνο του σπιτιού είξερε να σηκώνει! Οι υπεύθυνες γυναίκες εκεί όχι δεν σε βοηθούσαν αλλά σε πανικόβαλλαν με την βιασύνη τους. Ούτε τρομοκράτες νάμαστε. ’Οσπου η Ρ. η Κρητικιά  τα έψαλε για τα καλά σε μία από αυτές που δεν ίδρωνε όμως τα αυτί της.

ΚΑΝΑΔΑΣ  

 ΤΟΡΟΝΤΟ -ΟΤΑΒΑ- ΜΟΝΤΡΕΑΛ- ΚΙΟΥΜΠΕΚ

τοροντο 1
ΤΟΡΟΝΤΟ

Ύστερα κι από άλλες 5 ώρες ταξιδιού φθάσαμε στο Τοροντο του Καναδά. Κατάκοποι, αλλά που επιτέλους τα καταφέραμε χωρίς προβλήματα υγείας να φθάσουμε στο ξενοδοχείο μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Για λίγη ξεκούραση. Πολύ σύντομα θα έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε, να γευθούμε πολλές πλευρές της πολιτείας του Τορόντο.

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΝΙΑΓΑΡΑ

Ωστόσο η πρώτη μοναδική εμπειρία μας ήταν οι καταράκτες του ΝΙΑΓΑΡΑ .
Άλλο οι φωτογραφίες που κοιτούσαμε κι άλλο να τους δεί κανείς από κοντά και μάλιστα να βραχείς απ’ τα νερά τους.
Είναι ένα φυσικό θέαμα που και γι αυτό και μόνο αξίζει κανείς -άν έχει την δυνατότητα-  να ταξιδεύσει ως τον Καναδά.

Captureνιαγαρας οοοο

Captureνιαγαρα 3  Captureνιαγαρα 4=5

 

 

 

 

Captureνιαγαρα 10 νιαγαρα20 ββββββββββββββββββ

Captureλουλουδια Capture2222222222222222222222222

ΦΩΤΟ. Από πάνω
1.Οι καταράκτες του Νιαγάρα
2. Το καραβάκι που θα μας μεταφέρει μια ανάσα από τους καταράκτες.
3.4.5.6. Το  τουριστικό κέντρο της πόλης του Νιαγάρα. Στην περιοχή  αυτή έχουν και τα πανάκριβα εξοχικά τους σπίτια οι πλούσιοι Καναδοί. Μας είπαν πως κάθε χρόνο ξοδεύει η δημαρχία για καλοπισμό των δρόμων με πολύχρωμα εποχικά  λουλούδια 600 εκατομμύρια δολλάρια.Το Ελληνικό στοιχείο και στον Νιαγάρα με τις καφετέριες και εστιατόρια δεν λείπει.

ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΟΡΟΝΤΟ

Η Ξεναγός μας αγαπητή Ελένη μας ανάφερε πως το Τορόντο  συγκαταλέγεται στις 8 πρώτες κοσμοπολίτικες πόλεις του κόσμου.
Έχει υψηλή στάθμη πολιτισμού. Τα συγκεντρώνει όλα.

Capture κρασια
Στο εργοστάσιο παραγωγής κρασιού.
Δοκιμάσαμε και τα κρασιά του Καναδά.
Ασπρο κόκκινο και Γλυκό

Capturekastro
Το κάστρο – έπαυλη CASA LOMA το φθινόπωροCaptureκαστρο γερ.ανν.

 

 

 

Ο Γεράσιμος Λυμπεράτος με την συζηγό του Ιωάννα

Captureτοιχοραφιο Παρόλο που απογορεύονταν οι φωτογραφίες  τραβήξαμε μία σε μια τοιχογραφία  στους διαδρόμους του μουσείου Τέχνης του Τορόντο
Captureφριντα
Η Ιωάννα με την φιλη της Φρίντα στην παραλία του Τορόντο

τοροντο πανωραμικη άποψη
Η παραλία λιμανάκι  του Τορόντο κάτι σαν το CIRCULAR QUAY στο Σύδνεϊ.

Captureελληνικο τοροντο Captureτοροντο γγρεκ

Καλώς ήλθατε στην ελληνική πόλη του Τορόντο. Όλα εδώ μυρίζουν Ελλάδα. Τα 90% των μαγαζιών και κτιρίων ανήκουν σε ελληνοκαναδούς συμπατριώτες μας.

 

ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΣΤΑ 1000 νησάκια 

Μια ενδεικτική φωτογραφία από τα 1000 νησάκια όπου συναντάς την φυσική ομορφιά αλλά και το ανθρώπινο νου… να τα κατακτήσει όλα!

Capture1000 νησια

Captureχιλια νησια

Το καραβάκι ήταν το μέσον για να απολαύσουμε μερικά από τα 1000 νησάκια. Στην πρώτη σειρά  η Ιωάννα  με την φίλη Δώρα.

 

 

 

*********

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ

Εκείνο που  χαρακτηρίζει την διαδρομή μας από την μια πόλη στην άλλη στον Καναδά είναι, το ανοιχτό πράσινο από την μια μεριά των πλατανιών, την απεραντοσύνη των καλιεργήσιμων εκτάσεων, και κατά διαστήματα τα γραφικά χωριά, οι ποταμοί κλπ.
Captureποταμι2222222 Captureχωρια 55555555 καλιεργια 111111111*

                                                                *********

οταβα

ΟΤΤΑΒΑ|
πρωτεύουσα του Καναδά

Η αγαπητή ξεναγός μας Ελένη μας είπε πως η ΟΤΑΒΑ είναι η πολιτεία των μορφωμένων. Τα 90% του πληθυσμού της Οττάβα διαθέτει πάνω από ένα, πανεπιστημιακά διπλώματα.  Έχει ελάχιστο ποσοστό ανεργίας.
Τα 85% των κατοίκων εργάζονται σε γραφεία. Η πόλη έχει Ευρωπαικό αλλά και σύγχρονο στυλ με πολλά πανεπιστήμια, μουσεία κλπ.

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΚΑΝΑΔΩΝ  ΕΠΙΣΚΕΨΗ

Η κατασκευή του κοινοβουλίου έγινε απο το πρωθυπουργό και υπουργό δημόσιων έργων Αλέξανδρο Μακένζη από το1873-1878 και μέχρι το 1927 ήταν το πιο αξιόλογο έργο του Καναδά.

Captureκοινοβουλιο οτταβα  Captureοταβα βιβλιοθηκη κοινοβουλιο

αιθουσα κοινοβουλιου

ΦΩΤΟ. Από πάνω αριστερά 1. Το κτίριο της βουλής του Καναδά 2. Βιβλιοθήκη της βουλής 3. Αίθουσα του κοινοβουλίου.

********

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ φυσικής ιστορίας της ΟΤΤΑΒΑ

Captureφυσικης ιστοριας

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

ΕΦΗ (;)ΝΤΙΝΑ,ΕΛΕΝΗ,ΔΩΡΑ,ΙΩΑΝΝΑ. 

αναμνηστικη οτταβα

Μια μεγάλη συντροφιά από την ομάδα  φωτογραφίζονται με την ξεναγό (πρώτη αριστρερά) Ελένη έξω από το μουσίο της φυσικής ιστορίας

Captureαπο το μουσιο φυσικης φωτογραφιζουμε

Πανοραμική άποψη της ΟΤΤΑΒΑ με κτίριο παλαιάς αρχιτεκτονικής.

σπαιτα οταβα
Θεόρατο μεταλικό καλλιτέχνημα ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ σε πλατεία της ΟΤΤΑΒΑΣ

**********

Captureμοντρεαλ

ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Είναι η πιο μεγάλη πόλη του Καναδά με 4.700.000 περίπου κατοίκους. Πανέμορφο κτισμένο πάνω σε ένα νησί. Το 1701 ύστερα από πολλές αιματηρές συμπλοκές με τους αυτόχθονες (Ινδιάνους) υπέγράφη συνθήκη ειρήνης. Το Μόντρεαλ ανήκει στην περιοχή του ΚΕΜΠΕΚ και το 80% είναι Γαλόφωνο δεκάδες είναι τα αξιοθέατα που μπορεί κάποιος επισκέπτης να απολαύσει. Οι Ινδιάνοι ακόμη και σήμερα διεκδικούν δικαιώματα που όμως αρνούνται να τους τα παραχωρήσουν, οι κυβερνώντες.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Capture ολυμπιακοι 2 2 ώρες ήταν λίγο για ν’  απολαύσει κανείς τα ολυμπιακά έργα. Όμως πήραμε μια ισχυρή γεύση. Μάθαμε πως οι χώροι δεν ρήμαξαν σαν αυτοί στην Αθήνα των Ολυμπιακών. Αλλά χρησιμοποιούνται και σήμερα ευρύτατα.   Captureολυμπιακοι

ΣΤΟ  ΜΟΥΣΕΙΟ και χώρο εκπαίδευσης μαύρων αλόγων

Captureστο μουσειο και χωρο εκπαιδευσης1  Captureεκπαιδευση 2

Ενδιαφέρον σ αυτή την επίσκεψη θα πρέπει να θεωρηθεί ο πακτολός χρημάτων που απαιτεί η εκπαίδευση -μαύρων μόνο- αλόγων από τις Βερμούδες για να σέρνουν τα άλογα μια βασιλική άμαξα, και να αξιοποιούνται σε τελετές ως και σε καταστολές διαδηλώσεων κλπ. Από ό,τι ακούσαμε από την ειδική ξεναγό, ένα τέτοιο άλογο κοστίζει από 30 -50 χιλιάδες δολλάρια και η εκπαιδευσή του πολύ περισσότερο. Μια και είμαστε στην εποχή της τεχνολογίας λέω μήπως είναι καλλίτερα να τα αφήναμε ήσυχα τα συμπαθεί αυτά τετράποδα; Αρκετά υπηρέτησαν τον άνθρωπο ας τους αποδώσει κι’ αυτός την ελευθερία τους! Το αξίζουν.
Φωτο. Απο αριστερά.1. Βασιλική άμαξα. 2. Στους σταύλους των αλόγων .

…. Και ώ του Θαύματος, εκεί που αργότερα βρεθήκαμε στους δρόμους του Μοντρεάλ ξεπετάχτηκε από μια στροφή του δρόμου μια διαδήλωση φιλόζωων Καναδών και απαιτούσαν σεβασμό στα ζώα Ήταν ενάντια στην υποκρισία «αγαπάμε το γουρουνάκι από την μια μεριά κι από την άλλη το σουβλίζουμε κανονικά»

Captureδιαδηλωση 2

Captureδιαδηλωση

 

 

 

 

 

 

                                   Πολύ ευαίσθητοι οι Καναδοί για τα ζώα. Aν είμαστε ευαίσθητοι όλοι έτσι  και για τον άνθρωπο ο κόσμος μας θα ήταν ένας παράδεισος . Ψέματα;

     ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ της  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΜΟΝΤΡΕΑΛ
που διατηρεί σχολείο και εκκλησία. 

Φθάσαμε με καθυστέρηση λόγο κίνησης στους χώρους της εκκλησίας, όπου πραγματοποιόταν το χρονιάτικο φεστιβάλ.
Κάποιοι ήθελαν να ανάψουν ένα κεράκι κι’ οι άλλοι να βρεθούν με τους συμπατριώτες Καναδούς να ανταλάξουν απόψεις από τις τρεις πατρίδες. Ελλάδα Καναδά και Αυστραλία.
Κι αυτό μπόρεσε και έγινε κατορθωτό.
Σε λίγα λεπτά τέλειωσε η λειτουργία κι’ όλοι σμίξαμε καθώς το DJ άρχιζε να παίζει Ελληνικά τραγούδια, κι’ η γυναικεία επιτροπή περιποιόταν ιδαιτέρως τους παρευρεθέντες .
Οι οσμές που ανέδυαν από τα σουβλάκια, τα κοτόπουλα, τα κοντοσούβλια πάνω στα κάρβουνα είχαν αντικαταστήσει το λιβάνι της εκκλησιάς και όλοι μαζί γευόμαστε τους νόστιμους Ελληνικούς μεζέδες,  από τα ξενέρωτα φαγητά  των Καναδών.
Παρατηρήσαμε όμως πως έλειπε το αρνίσιο σουβλάκι.
Όπως μας είπαν οφείλεται στο κόστος του αρνιού που ήταν 2.5 φορές πιο ακριβό από το Σύδνευ. Μάθαμε πως και στον Καναδά πραγματοποιούνται οι οικ. μεταρρυθμήσεις, με αποτέλεσμα να πέφτει το βιοτικό επίπεδο.

Captureεκλησια 3 Captureεκλησία 2

Captureεκκλησια1

«Καλό καλοκαίρι» ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Capture εκλησια10 Το χορό άνοιξε ο Παπάς με την γυναίκα του, μπήκε εμπρός του κι΄η ξανθιά έγιναν 1-2 με νικητή  το Κυπριακό τσιφτετέλι.

Captureεκκλησια 6

ελληνοαυστραλέζες και ελληνοκαναδές χορεύουν «Χασαποσέρβικο».

Captureεκκλησια 40

Μέρος του Κόσμου κάτω από τις Τέντες.

Captureεκλησια90

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ του ΜΟΝΤΡΕΑΛ 

Captureπαναγία 1

Captureπαναγια 2

 

 

Η αντίστιχη εκκλησιά βρίσκεται στο Παρίσι.
Εγινε γνωστή από το μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ » Η Παναγία των Παρισίων»
Στην φωτογραφία,  μέρος του εσωτερικού του ναού. Καλλιτεχνικά εντυπωσιάζει.

ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Φ. ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Captureμια χαρουμενη νοτα

Μια τελευταία φωτογραφία χαρούμενης νότας από την ζωή των Καναδών σε πλατεία του Μόντρεαλ!

ΚΕΜΠΕΚ – ΚΕΜΠΕΚ-ΚΕΜΠΕΚ

Captureκεμπεκ 6

ΚΕΜΠΕΚ ΠΟΛΗ

Αφήνωντας το Μόντρεαλ με αληθινά ωραίες εντυπώσεις μπήκαμε με ξέσπασμα βροχής στο καθαρά Γαλόφωνο ΚΕΜΠΕΚ.
Τελείως διαφορετικά εδώ από τις άλλες πόλεις του Καναδά. Τι Παρίσι λοιπόν τι Κεμπέκ. Αφού όλα είχαν βαπτιστεί στο Γαλικό ταπεραμέντο που λέμε. Άνθρωποι, κτίρια ζωή, τρόπος ζωής.
Κρίμα όμως. Το «μπουρίνη»που ξέσπασε μας έφαγε την ώρα. Ελάχιστα προς το τέλος είδαμε. Είχαμε ατυχία!

Captureκεμπεκ 100

Captureκεμπεκ 2
Αυτό το ακριβό εστιατόριο μας φιλοξένισε μέχρι να περάσει η μπόρα.
Και τυχεροί σταθήκαμε. Τουλάχιστον φάγαμε καλό γαλικό φαγητό.Captureκεμπεκ 3

 

Captureκεμπεκ 7

Όταν σταμάτησε η βροχή, και άνοιξε ο καιρός φάνηκε και ο ρομαντισμός του ΚΕΜΠΕΚ. Μα ήταν αργά. Το λεοφωρείο μας περίμενε για την επιστροφή. Ίσως αν προλάβουμε μια άλλη φορά, Ίσως.

*****************************
Καλλιτεχνίες από τους δρόμους των πόλεων του Καναδά

Capture88888888888888  0000000000000000000000  Capture999999999999999999

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η πρώτη εβδομάδα των διακοπών μας στον Καναδά ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, από την άποψη ότι συναντήσαμε δυό πολιτισμούς αυτόν των Αγγλοσαξώνων  κι αυτόν της Ευρωπαικής Γαλίας, σε μια γή των αυτόχθονων, κυρίως Ινδιάνων, που κατεπατήθει όπως ακριβώς και στην Αυστραλία.
Αυτή η γή τεράστιων εκτάσεων, ευλογημένη, έδωσε την ανάπτυξη και σήμερα ο Καναδάς θεωρείται μία από τις πιό αναπτυγμένες χώρες του κόσμου.
Για τους εργαζόμενους ακόμη είναι μια χώρα ανθρώπινη παρ’ όλες τις οικ. μεταρυθμίσεις που γίνονται εις βάρος τους.
Ανησυχητικό είναι ό,τι ο άλλοτε Ειρηνικός ΚΑΝΑΔΑΣ σήμερα δεν είναι αφού κι αυτός είναι προσδεδεμένος στο άρμα των ΗΠΑ και συμμετέχει σε πολεμικές επιχηρήσεις.
Πρέπει επίσης να πούμε -όπως απλοί συμπατριώτες μας στο Καναδά μας είπαν- πως οι σχέσεις των δύο χωρών Καναδά και ΗΠΑ έχουν σοβαρά προβλήματα στον οικ. τομέα εξ αιτίας των δασμών που επιβάλλει η κυβέρνηση των ΗΠΑ σε προιόντα του Καναδά κυρίως βιομηχανίας και τεχνολογίας.
Οι διοργανωτές της εκδρομής αυτής Ηλιείς  και με συνεργασία του πρακτορίου DENΝY΄S TRAVEL έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να εξυπηρετήσουν την άκρως ηλικιωμένη ομάδα που όμως αυτή έδειξε τρομερή αντοχή και μέχρις στιγμής συμμετείχε σε όλες τις ξεναγήσεις.  Σε αυτή την ομάδα θα πρέπει να δώσουμε τα πρώτα συγχαρητήριά μας και μετά σ’ όλους τους άλλους. Θα επανέλθουμε.

ΠΡΩΣΩΠΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ. Ξενοδοχεία  βαθμοί 10. Φαγητό  βαθμοί 7.  Ξενάγηση 8.
Πολιτιστικό Επιπεδο Ομάδας 9.  Λεοφωρείο 7.Οδηγός 10. Ασφάλεια 10. Προβλήματα σχεδόν κανένα. Γενική βαθμολογία 8.5

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1. Αυτά ήταν μερικές από τις ξεναγήσεις, υπήρχαν κι άλλες που λόγο χρόνου και όχι ευδιάκριτων φωτογραφιών δεν αναρτήσαμε. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2.  σε περίπου 10 μέρες θα αναφερθούμε στις εντυπώσεις που αποκομίσαμε την δεύτερη βδομάδα στις ΗΠΑ. ΒΟΣΤΟΝΗ  ΒΕΡΛΙΝΓΚΤΟΝ  ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ κλπ. 

 

«ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ» Σας αφήνουμε τα ΣΚΙΤΣΑ-ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ να σας συντροφεύουν κι εμείς πάμε για διακοπές…

ΟΙ » ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ» σας ανακοινώνουν πως θα διακόψουμε για 20 μέρες την ανάρτηση κειμένων λόγο διακοπών.
Όπως όλοι,χρειαζόμαστε κι εμείς να αποχωριστούμε για μερικές μέρες την καθημερινότητα, την τεχνολογία για να ζήσουμε λίγο διαφορετικά, ν’ανασάνουμε διαφορετικά και να χαρούμε διαφορετικά.
Όμως έχουμε φροντίσει
 να αφήσουμε πίσω μας 24 νέα σκίτσα -ζωγραφιές που θα σας κάνουν συντροφιά, καθώς κι ένα ποίημα.
Επίσης αναρτούμε ξανά το περιοδικό » Φωνή Λογοτεχνών» για να μπορέσετε να έχετε συντροφιά δεκάδες κείμενα
(λογοτεχνικά Κοινωνικά Καλλιτεχνικά κλπ.)
Αλλά και στο αρχείο μας μπορείτε να βρείτε πάνω από 1000 θέματα όλων των κατηγοριών.
Σας ευχαριστούμε θερμά για τις πάνω από 42000 επισκέψεις σας στην ιστοσελίδα μας.
Θα επανέλθουμε σύντομα με γεμάτες τις «μπαταρίες μας» όπως σ ‘ αυτές τις περιπτώσεις πάντα λέμε για να συνεχίσουμε -νομίζουμε- το δημιουργικό μας έργο.

Για τις βρυσούλες γνώσης
Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΦΗΒΙΚΑ ΣΚΙΤΣΑ-ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΜΗΝΙΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΑΣ

 ζωγραφιες 3  ζωγραφιες 2 ζωγραφιες 1
ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
1. Η ζωγραφιά της Εφτάχρονης Ελληνοπούλας από το Σύδνεϊ Μίας Κωσταντινίδη «Οι ακροβάτες» 2. «Γοητεία» 3. Κάτι σαν» παιχνιδιάρικο γατάκι.»

Captureζωγραφιες 4  ζωγραφιες 9  ζωγραφιες 6

1.»Εκδήλωση αγάπης» 2. «Μητέρα της φύσης;» 3. Το»Performing» κατσίκι.(Καλλιτέχνης)

ζωγραφιες 7 Captureζωγραφιες 17   ζωγραφιες 8

1. Πιθανότατα τρέχει για κουτσομπολιό. 2.»Φαντασία» 3.Σαν να κρατά ακορντεόν.

μκι8 ζωγραφιες10   ζωγραφιες 18

1.-Πρέπει να πληρώσουμε το νοίκι     – Με τι χρήματα; Είμαστε κι οι δυό άνεργοι. 2. Mid wives 3. Καλωσόρισμα.

Captureζωγραφιες 22 ζωγραφιες 19 Capture 232323232323232323232

1. Μα τι τρέχει, o αέρας την πήρε; Πάντως το ψάρι το έποιασε! 2. Θυμίζει Άνοιξη, Καλοκαιράκι! 3. Χαριτωμένο και προτότυπο. Δώσε εσύ ένα τίτλο.

ζωγραφιες 15 ζωραφιες 13  ζωγραφιες 20

1.Κάτι σαν πειρασμός  2. Πολύ συγκεντρωμένος. Τι να σκέπτεται; 3. Η αιώνεια Μάνα παρηγορεί την κόρη της…!

ζωγραφιες 12    ζωγραφιες 14  Captureζωγραφιες 11

1. Πιθανότατα της πέσανε οι μπίλιες. 2. Επανάσταση, ξεσηκωμός. 3.Εκατονταδες»LIKE» πήρε αυτή η ζωγραφιά στο διαδίκτυο.»Αποβίβαση «

5656565656565656565 Capture7878787 ζ 24

1. Κάτι σαν «Νομάδες» 2. Αγάπη 3. Μάγος ή κάτι σαν Αυτοκράτορας !

Captureκκε0

Ακόμη ένα σκίτσο μας με την ευκαιρία των 100 χρόνων του κόμματος της εργατικής τάξης του ΚΚΕ.

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΚΙΤΣΑ-ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ Μ. ΛΥΜΠΕΡΑΤΟΥ
επισκεφτείτε το INSTAGRAM  στον κωδικό  Gerrys_ pen_art

Captureμμμμξξξξξξξξξξξξξξ

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1750 άτομα σ’ όλο τον κόσμο ακολουθούν καθημερινά τις ζωγραφιές αυτές

********************************

Captureτευχος 20

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΕΥΧΟΣ 20
V
Τεύχος 20

******************************

ΠΟΙΗΣΗ
Γεράσιμος Μ.Λυμπερατος

ΦΥΛΛΟ

ω

Φύλλο στο δέντρο πράσινο,
που χάρις σε σένα
φτιάχτηκε το δάσος,
σε λυπάμαι
που σε λίγο θα σταματήσεις
να χέρεσαι το φως
σαν ξαφνικά βρεθείς στο κενό
κι  απελπισμένο στροβιλίζοντας
θα προσπαθείς
να πιαστείς από κάπου.
Κίτρινο,  ωχρό, κι άδοξα  το χώμα θ’ αγγίξεις
και ο μισητός αγέρας
θα σε περιπαίζει
εδώ κι εκεί σερνοντάς σε .
Σε λίγο  απ’ τα μάτια μας
το δάσος το γεναίο θα χαθεί
Τα δέντρα γυμνά
στο έλεος των καταιγίδων
κι εσύ  φύλο από τα βρόχινα νερά,
τους μανιακούς αγέρες,
στην σήψη θα βρεθείς..
Παράξενα για σένα όλα αυτά.
Και που τα ακούς τώρα
δεν μιλάς,  τίποτε  δεν καταλαβαίνεις.
Κανείς μα κανείς δεν σου είπε
πως ο πιο μισητός εχθρός  σου
είναι το φρινόπωρο που σε σκοτώνει
και μετά ο κακός χειμώνας
αφίεται να σου δώσει την χαριστική βολή;

 

 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ τεύχος 20 ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΑ ΥΛΗ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ τεύχος 20
ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΑ ΥΛΗ
Δεκάδες θέματα λογοτεχνικού ενδιαφέροντος

Κάνε κλικ  στο «τεύχος 20 » για να βγεί ο κωδικός και πάλι κλίκ για να βγεί το περιοδικό με όλη την ύλη του.
V
Τεύχος 20

φωνη λογοτεχνων

222222222222222

φωνη λογοτεχνων

 

 

«ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΟΥ» καινούργια έκδοση της Μ.Κ. Ρουμελιώτη

 «ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΟΥ» 

«Το χρυσάφι της γης μου» Είναι το  καινούργιο βιβλίο της συγραφέως και ποιήτριας Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη . Πρόκειτε για μια συλλογή διηγημάτων με κοινωνικό, ηθοπλαστικό, ιστορικό και λαογραφικό χαρακτήρα. Θα κυκλοφορήσει την πρώτη βδομάδα του Ιούνη η δε παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στις 18 του Ιούνη υπό την αιγίδα του Συλλόγου των Αρκάδων » Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» στην Πάτρα.
Μας απεστάλει και αναρτούμε την περίληψη  της έκδοσης αυτής όπου μπορούμε να πάρουμε μία πρώτη γεύση των ποικίλων  θεμάτων που περικλείει το βιλίο «Το χρυσάφι της γης μας.» Και όταν με το καλό έρθει στα χέρια μας ασφαλώς θα έχουμε να πούμε περισσότερα. Οι «Βρυσούλες Γνώσης» εύχονται στην αγαπητή Μαρία «καλοτάξιδο να είναι το βιβλίο»

ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΟΥ

Capture

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

«Φλερτάροντας με τις αναμνήσεις» μου ‘ρθαν στο νου στιγμές και εικόνες ξεχασμένες στο χρόνο» όπου κυοφορήθηκαν σιγά σιγά κρατώντας την ψυχή μου ανήμερη κι αγρυπνούσα.

 Η  φλόγα  που μ’ έκαιγε θέρμαινε  την πένα και ξεχείλιζε  στο χαρτί το μάγμα της αγάπης για τη Λαϊκή μας Παράδοση.  Έτσι άρχισα να γράφω ηθογραφικά θα έλεγα διηγήματα και αφηγήματα  με σκοπό να περισώσω    κάτι απ’ όσα πραγματικά και γνήσια ελληνικά έζησα και να τα μεταφέρω ως πνευματική κληρονομιά στα   παιδιά μου. Μαζεύτηκε  ένας μεγάλος αριθμός χειρόγραφων και μέσα από αυτό τον αριθμό ανθολόγησα (σαν μέσα σε κήπο), μερικά από εκείνα τα πεζογραφήματα και ετοίμασα τούτη τη μικρή συλλογή πεζογραφημάτων. Ιστορικά, υπαρξιακά, κοινωνικοπολιτικά, θρησκευτικά, ηθοπλαστικά διηγήματα  μαζί με κάποια ποιητικά γραφήματα έχουν πάρει τη θέση τους κι έχουν γίνει «Το χρυσάφι της γης μου».

Η διήγηση γίνεται σε α΄και γ΄ ενικό  πρόσωπο, όπου ο αφηγητής πανοραμικά παίρνει τη θέση του συγγραφέα και γίνεται το κυρίαρχο πρόσωπο της ιστορίας που αφηγείτο.

Μέσα σε αυτή τη συλλογή προσπάθησα να συγκρατήσω άσβεστες τις μνήμες, τα ακούσματα, τις ανησυχίες, τους πόθους, τα οράματα και την αγωνία για λύτρωση των ηρώων μου,  για να μην πετρώσουν περιμένοντας με υψωμένα χέρια,  χωρίς ποτέ να δικαιωθούνε.

 «Ο θούριος ενός αδόκιμου ποιητή» έρχεται να μας θυμίσει όλα τα κοινωνικοπολιτικά  προβλήματα της γενιάς μας κι ο «Αντιρρησίας της πίστεως» μας φανερώνει τη δύναμη της Χριστιανικής Πίστης,  παρόλο που οι Σειρήνες συνεχίζουν να παραπλανούν και να προσελκύουν τον κάθε Οδυσσέα.  «Αχίλλειος πτέρνα» όλων των γονέων είναι η έντονη ανησυχία και η συνεχόμενη επαγρύπνηση για το μέλλον των παιδιών μας.  Πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά! Ο δρόμος της αρετής και της προκοπής,  είναι γεμάτος ασπάλαθους…  «Σαν Παραμύθι…» φαντάζουν τα ήθη κι έθιμα των προηγούμενων γενεών. Η ξενόφερτη κουλτούρα, έκλεισε στο σεντούκι με δίχως ναφθαλίνη τα δικά μας έθιμα και καθώς  κάνουμε «Κουβέντα με πικρό καφέ», αντιλαμβανόμαστε την κατάντια μας. Όμως, στην άλλη πλευρά του μυαλού  υπάρχει « Ο άλλος Έλληνας», εκείνος που αγωνίζεται να κρατήσει την ηθική του ακεραιότητα  παρά τις όποιες αντιξοότητες   και τα διεφθαρμένα πρότυπα των καιροσκόπων. «Το πρόσωπο της αναδουλειάς» είναι σκληρό κι απάνθρωπο αλλά πάντα υπάρχει μια φωνή και μια έκδηλη αγωνία: Η φωνή της συνείδησης και η ιστορία μας υπενθυμίζουν πως πρέπει να παραμένουμε ξύπνιοι για να κάνουμε πράξη τη χριστή συμβουλή του Πηλέα: «Αιέν  αριστεύειν», να προσπαθούμε άξια να πορευόμαστε στη ζωή  διεκδικώντας τις μάχες που δίνουμε, για να μη κάνουμε «Διαδρομή σε μετέωρη διάβαση». Να έχουμε γνώση  πως «Το χρυσάφι της γης μας» είναι όλα όσα  δίδαξαν οι ήρωες προγονοί μας.  Η οικογένεια μας, τα παιδιά μας, οι συγγενείς, οι  φίλοι,  το χώμα μας, η γνώση και η ιστορία του τόπου μας:  είναι τα διαμαντικά μας. «Η κραυγή του παρελθόντος» είναι φωνή δυνατή,  βαριά καμπάνα που μας ξυπνάει για τη  συνέχιση της Ελληνικότητάς μας, τη διατήρηση της εθνικής μας κληρονομιάς∙ είναι το μοιρολόι της Ελληνικής Γης που φτάνει στα αυτιά μας και μας συνταράσσει. Κάθε πνευματικός άνθρωπος έχει χρέος να σφυρηλατήσει τις ψυχές των νέων ανθρώπων  με τη δύναμη του γραφτού    κι άγραφου λόγου αφυπνίζοντας τις ναρκωμένες συνειδήσεις. Να πέμψουν «Σήμα κινδύνου» πως ζούμε  «Σε χρόνο ανομβρίας» για να φυλάξουμε στη στάμνα όση περισσότερη μαγιά  για  τις γενεές που  θα έλθουν, για να μη λείψει ο σπόρος ο Ελληνικός.

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη
23 Μαρτίου 2018

  • ΖΩΓΡΑΦΙΑ  Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου.
    Συνοδεύει μόνο την σημερινή ανάρτηση

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στην γιορτή της μητέρας και στην 38η Μαραθώνια πορεία ειρήνης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
στην ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ  και στην 38η  ΜΑΡΑΘΩΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ

κκκκκκκκκκω

********

Capture1005

ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΥΒΑΛΑ ΚΙ ΑΥΤΗ ΤΟ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ
Ένα σκίτσο -ζωγραφιά του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

*****

Παγκόσμια μέρα της μητέρας.

untitled

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΗ ΝΙΚΗ  ΜΗΤΕΡΑ!

untitled untitled  imagesWCNUPYWG  maxresdefault

ΑΚΟΜΗ μια φορά κι εφέτος γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα της μητέρας.
Κι όμως, αυτή η μαγική λέξη « ΜΑΝΑ» που για κάθε παιδί, για κάθε οικογένεια για κάθε κοινωνία θα έπρεπε να αναδύει μέσα από απεριόριστο σεβασμό, αγάπη, χαρά κι ευτυχία, στα χρόνια μας  αναδύει μέσα από την φωτιά των πολέμων ως θύμα, μέσα από την συμφορά των ναυαγίων στην Μεσόγειο και το Αιγαίο, την προσφυγιά, την κατάργηση των δικαιωμάτων της, από θανατηφόρες πείνες, ανεργίες, κοινωνική σήψη, πόνο και δυστυχία.
Η επίθεση του πλούτου παγκόσμια, εις βάρος των κατακτήσεων και  της εργαζόμενης μητέρας, με όλα τα μέσα, – επίθεση που έχει την  σφραγίδα ενός άθλιου καπιταλιστικού συστήματος-, αναγκάζει την κάθε μητέρα σ’ ολόκληρο τον κόσμο, να ζεί ένα συνεχές μαρτύριο που καμιά ευχή, ή δώρα και λουλούδια εμπορίου μπορεί να την κάνει να ξαναβρεί το χαμογελό της.
Η μάνα στην Ελλάδα, η μάνα σ’ όλο τον κόσμο, χρειάζεται κάτι καλλίτερο από ευχές, δώρα, και λουλούδια.
Χρειάζεται την Ειρήνη, ως μέγιστο αγαθό δημιουργίας. Χρειάζεται δουλειά, και φάρμακα, μόρφωση για τα παιδιά της, κοινωνική ασφάλιση, και δρόμους σίγουρους για μια αξιοπρεπή ζωή.
Ποιος όμως θα της τα προσφέρει αυτά;
Στην Ελλάδα αυτά χρόνια  γινόμαστε μάρτυρες ενός αιγκλήματος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ  και όλων των άλλων ελληνικών κυβερνήσεων που προηγήθησαν, να πέρνουν ασταμάτητα μέτρα,  που τσακίζουν  τον κάθε εργαζόμενο, άνδρες , γυναίκες, ηλικιωμένους , ανάμεσα σ’ αυτούς την κάθε μάνα.
Οι αγωνίες της Ελληνίδας εργαζόμενης μάνας κορυφώνονται. Το καλλίτερο αύριο που ονειρεύτηκε, περισσότερο για τα παιδιά της, πάει περίπατο.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Η ζωή μας διδάσκει. Ένας είναι ο δρόμος. Παλαικός ξεσηκωμός.  Αύριο Κυριακή 13 του Μάη είναι η γιορτή της Μάνας, αλλά ταυτόχρονα η Ελληνική Επιτροπη Ειρήνης για την Υφεση και τον Αφοπλισμό (ΕΕΔΥΕ) οργανώνει την καθιερωμένη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.
Αυτή  την Κυριακή 13 του Mάη, αντί για δώρα και λουλούδια εμπορίου, αντί για ένα πενιχρό γεύμα στο σπίτι ή αλλού πάρτε την μητέρα σας στα μετερίζια του αγώνα, συμβολικά περπατήστε λίγα μέτρα, λίγα χιλιόμετρα ή ηρωικά τερματήστε . Ό,τι καλλίτερο και για την μάνα.  Απεργήστε, υψώστε φωνή διαμαρτυρίας, κι ευχηθείτε της,  η μάνα  είναι Αγάπη, Ειρήνη, Πρόοδος, της αξίζει να τις φτιάσουμε ένα καλλίτερο κόσμο για να μπορεί να μεγαλώνει τα παιδιά της με στοργή, αρχές κι ασφάλεια. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και  ΚΑΛΗ ΝΙΚΗ σε όλες  τις μητέρες του κόσμου.

Βρυσούλες γνώσης

***********

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Η ΦΩΝΗ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
απόσπασμα από το ποίημα (Το χαμόγελο της Χιροσίμα)
ΕΟΥΤΖΕΝ ΖΕΜΠΕΛΕΑΝΟΥ
μετάφραση από τα Ρουμάνικα,  Γιάννης Ρίτσος 

images

Δόστε μου το παιδί μου,
-δεν πειράζει, όπως νάναι,-
κι αν θάχει ακόμα
το πρόσωπό του
σαν ένα τέρας,
Δεν πειράζει, όπως νάναι,
Το παιδί μου, δόστε μού το,
Όπως νάναι, δεν πειράζει.
Κι αν δε μπορεί πιά νάναι για τη ζωή
(γι΄αυτή την άχαρη ζωή
την τόσο σύντομη κι ας κράταγε κ΄έναν αιώνα)
Τουλάχιστο,μονάχα για μια μέρα,
μόνο μια μέρα,
τόσο μονάχα ώσπου να φτάσει
ίσαμε μένα, ως έφτανε
με τα χεράκια του απλωμένα
σαν τυφλό
με τα λουλουδοπέταλα χλωμά του δακτυλάκια,
Δόστε μου το παιδί μου.

Κι ακόμη ας έχει
το προσωπάκι του σαν τέρας.

θα πάω σ΄αντάμωσή του
και θα χαμογελάσει,
θα μου χαμογελάσει,
έστω με πρόσωπο σαν τέρας
θα μου χαμογελάσει
Και θα του ανοίξω εγώ την πόρτα,
έστω κι άν έχει πρόσωπο-
δεν πειράζει, όπως νάναι …
Όχι, όχι στάχτη…

Το ξέρω ναί, πως θα μπορούσε
το πρόσωπό του νάχει αλλάξει
μά όταν θα κλάψει
αμέσως θα τ΄αναγνωρίσω
και τότε πια για να μην κλαίει θα σβήσω το φεγγάρι
(το πρόσωπο δεν φαίνεται μες  στο σκοτάδι)
τότε θα στρέψω όλα τα δάκρυά μου
στον αστροφώτιστο ουρανό.

Δε θέλω εγώ τον ουρανό
γαλάζιο ατσάλι,
τον ανελέητο ουρανό- τι να τον κάνω;
Μη μου τον δώστε.
Δόστε μου το παιδί μου.
Τ΄αστέρια, δίχως του, άμμος είναι.
τ΄αστέρια, δίχως του, είναι στάχτη,
είναι άδειες σφαίρες που κυλούν βουβά
απ΄ το τρύπιο δισάκι της νύχτας…

Δόστε μου το παιδί μου
Δόστε μου το παιδί μου- δεν πειράζει πώς
Δόστε μου το παιδί μου-δεν πειράζει όπως νάναι
το πρόσωπό του

Έχω τα ρουχαλάκια του μες στο συρτάρι
και το περιμένουν…
Σε λίγο θα του πέφτουνε πολυ μικρά.

*******

ΕΙΡΗΝΗ
του Γιάννη Ρίτσου
στον Κώστα Βάρναλη

487531

Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.
Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα,
είναι η ειρήνη.

Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
κ’ οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου
και μες στους λάκκους που ‘σκαψαν οι οβίδες φυτεύουμε δέντρα
και στις καρδιές που ‘καψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα
κ’ οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το βράδι,
τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο δρόμο δεν είναι φόβος,
τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος,
και το άνοιγμα του παράθυρου κάθε ώρα σημαίνει ουρανός
γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του,
είναι η ειρήνη.
Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κ’ ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.
Τότε που τα στάχυα γέρνουν τόνα στ’ άλλο λέγοντας: το φως το φως, το φως,
και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως
είναι η ειρήνη.

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να γίνουν βιβλιοθήκες,
τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα
τότε που τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ’ το σύγνεφο
όπως βγαίνει απ’ το κουρείο της συνοικίας φρεσκοξυρισμένος ο εργάτης το Σαββατόβραδο
είναι η ειρήνη.
Τότε που η μέρα που πέρασε
δεν είναι μια μέρα που χάθηκε
μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της χαράς μέσα στο βράδι
κ’ είναι μια κερδισμένη μέρα κ’ ένας δίκαιος ύπνος
τότε που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει βιαστικά τα κορδόνια του
να κυνηγήσει τη λύπη απ’ τις γωνιές του χρόνου
είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού
είναι τ’ αλφαβητάρι της καλοσύνης στα γόνατα της αυγής.
Όταν λες: αδελφέ μου — όταν λέμε: αύριο θα χτίσουμε
όταν χτίζουμε και τραγουδάμε
είναι η ειρήνη.

Τότε που ο θάνατος πιάνει λίγο τόπο στην καρδιά
κ’ οι καμινάδες δείχνουν με σίγουρα δάχτυλα την ευτυχία,
τότε που το μεγάλο γαρύφαλλο του δειλινού
το ίδιο μπορεί να το μυρίσει ο ποιητής κι ο προλετάριος
είναι η ειρήνη.

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων
είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου
είναι το χαμόγελο της μάνας.
Μονάχα αυτό.
Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη.
Και τ’ αλέτρια που χαράζουν βαθειές αυλακιές σ’ όλη τη γης
ένα όνομα μονάχα γράφουν:
Ειρήνη. Τίποτ’ άλλο. Ειρήνη.

Πάνω στις ράγες των στίχων μου
το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον
φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα
είναι η ειρήνη.

Αδέρφια μου,
μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει
όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.
Δόστε τα χέρια, αδέρφια μου,
αυτό ‘ναι η ειρήνη.

********

 [Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ] (από τον “Ορέστη”)
του Γιάννη Ρίτσου

oillamp_2807460_550_900_crp

«…Κ’ η φωνή της μητέρας, πόσο σύγχρονη, καθημερινή, σωστή, –
μπορεί να προφέρει φυσικά τα πιο μεγάλα λόγια
ή και τα πιο μικρά, στην πιο μεγάλη σημασία τους, όπως:
“μια πεταλούδα μπήκε απ’ το παράθυρο”,
ή: “ο κόσμος είναι ανυπόφορα υπέροχος”,
ή “θα χρειαζόταν πιότερο λουλάκι στις λινές πετσέτες”,
ή “μου διαφεύγει μια νότα απ’ αυτήν την ευωδιά της νύχτας”,
και γελάει, ίσως για να προλάβει κάποιον που μπορούσε να γελάσει –
Αυτή η βαθιά της κατανόηση κ’ η τρυφερή επιείκεια
για όλους και για όλα (σχεδόν μια περιφρόνηση), –
τη θαύμαζα πάντα και την τρόμαζα
μ’ αυτή την ενσυνείδητη, υψηλή περηφάνια της,
αναμιγνύοντας το μικρό, πονηρό, πολυδιάστατο γέλιο της,
με το μικρό κρότο του σπίρτου και τη φλόγα του σπίρτου,
καθώς άναβε την λάμπα της τραπεζαρίας,
κ’ ήταν εκεί, φωτισμένη απ’ τα κάτω,
μ’ εντοπισμένο πιο ισχυρό το φωτισμό το ευθύγραμμο πηγούνι της
και στα λεπτά, παλλόμενα ρουθούνια της, που για λίγο
σταματούσαν ν’ ανασαίνουν και στένευαν
σαν για να μείνει κοντά μας, να σταθεί, ν’ ακινητήσει
μη διαλυθεί σα μια στήλη γαλάζιος καπνός στις πνοές της νύχτας,
μην την πάρουν τα δέντρα με τα μακριά κλαδιά τους, μη φορέσει
τη δαχτυλήθρα ενός άστρου για ένα απέραντο εργόχειρο –
Έτσι έβρισκε πάντα η μητέρα την πιο ακριβή της κίνηση και στάση
ακριβώς τη στιγμή της απουσίας της, – πάντα φοβόμουνα
μήπως χαθεί απ’ τα μάτια μας, μήπως αναληφθεί καλύτερα, –
όταν έσκυβε να δέσει το σανδάλι της που άφηνε απ’ έξω τα υπέροχα
βαμμένα, κυκλαμένια νύχια της ή όταν διόρθωνε
τα μαλλιά της μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη με μια κίνηση
της παλάμης της τόσο χαριτωμένη, νεανική κι ανάλαφρη
σα να μετακινούσε – τέσσερα αστέρια στο μέτωπο του κόσμου,
σα να ‘βαζε να φιληθούν δυο μαργαρίτες πλάι στην κρήνη
ή σα να κοίταζε με τόλμη στοργική δυο σκυλιά
να κάνουν έρωτα καταμεσίς του σκονισμένου δρόμου
σ’ ένα καυτό, θερινό μεσημέρι.
Τόσο απλή και πειστική ήταν η μητέρα,
επιβλητική κι ανεξερεύνητη.» […]

(Γ. Ρίτσος, “Ορέστης, Τέταρτη διάσταση”, εκδ. Κέδρος)

**************************

Παγκόσμια μέρα της Μητέρας

ΑΓΙΑ ΜΝΗΜΗ…
του Γιώργου Δ. Μπίμη

images

Στης άγιας μνήμης το θολό τον ουρανό
μετράω μάνα τη ζωή μας και πονώ,
λίγα λουλούδια
και μια δράνα στο πηγάδι
κι οι ευωδιές
από του ζέφυρου το χάδι…

Στ’ άδειο τραπέζι το ψωμί μας λιγοστό
μα μας περίσσευε το γέλιο το ζεστό,
κρύοι χειμώνες
κι η φωτιά πάντα αναμμένη,
σαν τη χαρά μας τη μικρή,
τη μετρημένη…

Χρόνια ταξίδεψαν, δειλά κι αποσταμένα
και συ νυχτώθηκες σα μέτοικος στα ξένα,
να φέρεις φρόνηση,
ψωμί και λευτεριά,
να φέρεις φως
και ταπεινή παρηγοριά…
……………………………….
Κι είναι αργά, πολύ αργά στον ουρανό,
μα εγώ με τ’ όνειρο κοιμάμαι και ξυπνώ
και νοσταλγώ σα ναυαγός
τα δυο σου χέρια
που ξαναγέννησαν
στα μάτια μου τ’ αστέρια…

********

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
στίχοι και σκίτσο
Του Γεράσιμου 
Μ. Λυμπεράτου

φφφφφφ

Μείνε λίγο ακόμη,
πριν φύγεις
θέλω να στεγνώσω τα δακρυά σου
με το φως του φεγγαριού.
Όσο βαρύθυμο κι’ αν είναι αυτό το βράδυ,
όσο κι’ αν τ’ αστέρια
μες την ομίχλη της σιωπής κρύβονται,
μείνε λίγο ακόμη.
Σταμάτα τους ψύθιρους των χειλιών σου
που ακούγονται σαν προσευχή
κι’ άκου του έρωτα το τραγούδι
πόσο περίτεχνα το φτιάνει η νύχτα,
για να τ’απολαύσει η μέρα.
Εμπιστέψου το πανέρι των σκοτεινών ουρανών,
γιομάτο αστέρια είναι.
Θα το παραδώσουν –ΘΕΛΟΥΝ δεν ΘΕΛΟΥΝ –
στον ήλιο
Μείνε λίγο ακόμη,
πριν φύγεις
θέλω να στεγνώσω τα δακρυά σου
με το φως του φεγγαριού.
Όσο βαρύθυμο κι’ αν είναι αυτό το βράδυ,
όσο κι’ αν τ’ αστέρια
μες την ομίχλη της σιωπής κρύβονται,
μείνε λίγο ακόμη.
Σταμάτα τους ψύθιρους των χειλιών σου
που ακούγονται σαν προσευχή
κι’ άκου του έρωτα το τραγούδι
πόσο περίτεχνα το φτιάνει η νύχτα,
για να τ’απολαύσει η μέρα.
Εμπιστέψου το πανέρι των σκοτεινών ουρανών,
γιομάτο αστέρια είναι.
Θα το παραδώσουν –ΘΕΛΟΥΝ δεν ΘΕΛΟΥΝ –
στον ήλιο
κι’ αυτός, θα το σκορπίσει ελπίδες
στούς ανθρώπους.
Μείνε λίγο ακόμη
όπου νάναι θα ξημερώσει.
Μια δροσοσταλιά
θα σ’ανοίξει τις γρίλιες των ματιών σου
κι’ ο ήλιος
θα σου κλέψει, το τελευταίο δάκρυ σου,
θα το κάνει κόσμημα
θα το κρεμάσει στο λαιμό σου
και θα σου πεί:
«καλημέρα Ειρήνη, τα όπλα σίγησαν,
κι’ όλοι τώρα κρέμονται από σένα.
Ν’ ακούσουν θέλουν το ξεχασμένο
τραγούδι σου
κι’ ας βγαίνει ματωμένο
μέσα απ’ τα ερείπια π’ άφησε ο πόλεμος».

 

 

 

Η τέχνη του Γ. Μαρκόπουλου είναι προσκύνημα στη χάρη του λαού

629037

Η τέχνη του Γ. Μαρκόπουλου είναι προσκύνημα στη χάρη του λαού

647309

Μοναδικές στιγμές στον κόσμο που την παρακολούθησε επεφύλαξε η μεγάλη συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου, με την οποία έκλεισε το διήμερο των εκδηλώσεων στην Καισαριανή. Τα τραγούδια που μελοποίησε ο μεγάλος συνθέτης ερμήνευσαν οι Ρίτα Αντωνοπούλου, Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Λάκης Χαλκιάς, Δάφνη Ζουρνατζή και Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης. Συμμετείχαν η ορχήστρα «Παλίντονος Αρμονία» και το πειραϊκό φωνητικό σύνολο «Libro Coro», σε διδασκαλία της Ανθής Γουρουντή.

Νωρίτερα, στην ομιλία του, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, αναφέρθηκε εκτενώς στο έργο και την προσφορά του Γ. Μαρκόπουλο, τον οποίο χαρακτήρισε «δημιουργό ευαίσθητο στα προστάγματα του καιρού του», που «αγκαλιάζει το πνεύμα και τις τάσεις των πλατιών λαϊκών στρωμάτων».

647387

                  Ο Γιάννης Μαρκόπουλος και οι καλλιτέχνες της μεγάλης συναυλίας

Κάνοντας μια αναδρομή στο έργο του συνθέτη, σημείωσε ανάμεσα σε άλλα ότι «η τέχνη του εξακολουθεί να συγκινεί και να εμπνέει το σύγχρονο κοινό, χωρίς να χάνει στο ελάχιστο την αρχική της δύναμη, και για έναν ακόμη λόγο: Γιατί μετουσιώνει τα μεγάλα συμφέροντα και τους πόθους του λαού στην εποχή μας (…) Η τέχνη του θα μπορούσε να πει κανείς ότι ενώνει, συμφιλιώνει το λαό, τα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα, ενάντια στους δυνάστες τους, και γι’ αυτό είναι τέχνη πολιτική. Ενα προσκύνημα στη χάρη του λαού, μια υπόκλιση στα βάσανά του και ένας απέραντος θαυμασμός στα λαϊκά έργα».

Concierto Latino en Salonica  

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

Concierto Latino en Salonica     
Συναυλία- αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Ελεονώρα Καλαϊτσίδου
Παρουσιάζει η Σύνθια Σάπικα

 Σάββατο, 14 Απριλίου 2018
Ώρα έναρξης: 20.30
Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης
************

Captureωωωωωων.JPG

Στους ρυθμούς της Λατινικής Αμερικής και στους μαγικούς  ήχους της »Misa Criolla» θα ταξιδέψει η πόλη μας  το Σάββατο 14 Απριλίου 2018, στο Βασιλικό Θέατρο.

Το Concierto Latino en Salonica είναι μία μουσικοχορευτική παράσταση με κεντρικό θέμα τη Λατινική Αμερική που θα υλοποιηθεί με τη σύμπραξη μιας πλειάδας φορέων και καλλιτεχνών της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα project που θα συγκεντρώσει 200 συντελεστές επί σκηνής!

Στο πρώτο μέρος η Χορωδία «Αγάπη» Περαίας με σολίστ  τους Μανώλη Χατζημανώλη και Βίκτορα Γλυκίδη και συνοδεία 7μελούς λατινοαμερικάνικης ορχήστρας υπό  τη διεύθυνση της Ελεονώρας Καλαϊτσίδου θα παρουσιάσουν τη λαϊκή λειτουργία Misa Criolla του Αργεντινού συνθέτη Ariel Ramirez.  Ένα φημισμένο έργο που γράφτηκε στη δεκαετία του 1960 και συνδυάζει τα ισπανικά κείμενα με ρυθμούς και όργανα των ιθαγενών, ύμνος που ενώνει ανθρώπους με διαφορετική πίστη,  φυλή,  χρώμα και  προέλευση.

Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, το αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική συνεχίζεται με παραδοσιακά τραγούδια, έργα συνθετών, γνωστά και άγνωστα ακούσματα από τη Βραζιλία, την Κολομβία, την Αργεντινή, τη Βενεζουέλα και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ερμηνευτές: οι Παιδικές Χορωδίες Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, Ι.Ν. Πρ. Ηλία, Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας, Πυθαγορείου Ωδείου Θερμαϊκού και Πολιτιστικού Οικολογικού Συλλόγου Περαίας, η Δανάη Κυρίτση, ο Θωμάς Νάτσης, οι Guitar Heroesκαι τοBlue Duet.   Latin χοροί από τη σχολή Vista και Salsa Rueda από το Σύλλογο Thessalsoniki θα μας μαγέψουν με το ρυθμό τους, οι καλλιτέχνες της  Jacobina Arte από τη Βραζιλία θα μας μυήσουν στην τέχνη της Capoeira, ενώ με το Αργεντίνικο  τανγκό από τη σχολή Tango room θα βρεθούμε για λίγο στο Buenos Aires. Πριν κλείσει η αυλαία της πρωτότυπης αυτής παράστασης, 20 τύμπανα  από το «Κρουστόφωνο» θα δονήσουν το θέατρο!

Την εκδήλωση  παρουσιάζει η δημοσιογράφος  Σύνθια Σάπικα (ΕΡΤ3). Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει η Ελεονώρα Καλαίτσίδου.

Η σπουδαία αυτή προσπάθεια βασίζεται στη δουλειά και το μεράκι διακεκριμένων καλλιτεχνών αλλά και δεκάδων ερασιτεχνών. Φιλοδοξεί να δώσει στους θεατές την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πλούτο του πολιτισμού της Λατινικής Αμερικής πέρα από τα στερεότυπα.

 Εισιτήρια: προπώληση 10 ευρώ, είσοδος 12 ευρώ.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ:
Στα ταμεία του Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (χωρίς επιπλέον χρέωση)

Βασιλικό Θέατρο
Δευτέρα: 8.30 – 15.30 Τρίτη με Κυριακή: 8:30 – 21:30
Εκδοτήρια Πλατείας Αριστοτέλους
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο: 10:00 – 15:30
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 10:00 – 14:00 & 17:30 – 20:00
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Τετάρτη με Κυριακή 16:30-21:30
Θέατρο της Μονής Λαζαριστών
Τετάρτη με Κυριακή 16:30 – 21:30
Ιστότοπος Κ.Θ.Β.Ε. http://www.ntng.gr
Και  (με επιπλέον χρέωση 1€):

Στα καταστήματα Γερμανός Germanos
Διαδικτυακά Ticketmaster Hellas ticketmaster.gr
Χορηγός : Pit Stop Group Παπαπέτρου.
Χορηγοί επικοινωνίας:
Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη
TV 100
FM 100
Κοσμοράδιο 95,1
Plus Radio 102,6
Atlas TV

ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ της ΚΝΕ-2018

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ της ΚΝΕ

 

Με τους στίχους του Μ. Θερβάντες «Τρέλα είναι να εγκαταλείψουμε τα όνειρά μας. Να αλλάξουμε τον κόσμο δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία, είναι δικαιοσύνη!», ως κεντρικό σύνθημα, ξεκινούν σε όλη τη χώρα, τα Μαθητικά Φεστιβάλ της ΚΝΕ, που έχουν μετατραπεί στο μεγάλο ραντεβού των μαθητών (Δείτε εδώ που και πότε θα πραγματοποιηθούν τα Μαθητικά Φεστιβάλ).

Η ΚΝΕ, καλεί σε μαζική συμμετοχή τους μαθητές: «Στα Μαθητικά Φεστιβάλ της ΚΝΕ ενώνουμε τη φωνή μαςγιατί οι ανάγκες, η ευτυχία των νέων όλου του κόσμου δεν χωράνε στο σημερινό άδικο σύστημα που μετατρέπει την παιδεία σε εμπόρευμα, που γεννά φτώχεια, ανεργία, πολέμους, φασισμό», αναφέρει στο κάλεσμά της η ΚΝΕ. «Έλα στα Μαθητικά Φεστιβάλ της ΚΝΕ με τις σκέψεις και τους προβληματισμούς σου. Έλα να μάθεις από πρώτο χέρι για τι παλεύει η ΚΝΕ. Τα Μαθητικά Φεστιβάλ τα χτίζουμε με το μεράκι και τη δίψα μας για συζήτηση, συλλογικότητα, πολιτιστική δημιουργία, άθληση, διασκέδαση. Τα χτίζουμε εμείς, τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, που έχουμε βαλθεί να αλλάξουμε τον κόσμο», σημειώνει.

Όπως υπογραμμίζει:

«Χιλιάδες μαθητές από την αρχή της χρονιάς δεν μείναμε με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι σε όσα ετοιμάζουν για μας χωρίς εμάς.

Δεν τσιμπήσαμε στα παραμύθια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που μας έλεγε πως όλα “λειτουργούν ρολόι στα σχολεία” για να μας πιάσει στον ύπνο και να μπορεί να συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση να χτυπάνε τα δικαιώματά μας στη μόρφωση και τη ζωή.

Συζητήσαμε, ανταλλάξαμε ιδέες, αγωνιστήκαμε για ένα σχολείο που θα μας μορφώνει πραγματικά χωρίς εμπόδια, οργανώσαμε δράσεις ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό, εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό που αγωνίζεται για τη λευτεριά του, αγωνιστήκαμε χέρι – χέρι με τους πρόσφυγες και μετανάστες συμμαθητές μας, συζητήσαμε για όσα πραγματικά μας απασχολούν.

Αποδείξαμε πως δεν μας ταιριάζουν η απάθεια και η υποταγή, πως είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για τα όνειρα και τις ανάγκες μας.

Για όλα αυτά χρειάζεται αγώνας με σχέδιο, πείσμα, διάρκεια και αντοχή, κόντρα στις αιτίες που γεννούν την αδικία.

Το σημερινό σχολείο είναι κομμάτι αυτής της άδικης κοινωνίας. Γι’ αυτό μας κοιτάει στην τσέπη, μας διαχωρίζει και μας κρατάει μακριά από την ολόπλευρη μόρφωση.

Αποτέλεσμα των συγκρούσεων των εκμεταλλευτών για τα δικά τους συμφέροντα είναι και οι πόλεμοι. Το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που παρουσιάζονται σαν “σωτήρες” και ενώσεις για τη “φιλία των λαών”, στην πραγματικότητα είναι ενώσεις των εκμεταλλευτών. Γι’ αυτούς δουλεύουν. Για τα κέρδη των λίγων έχουν αιματοκυλήσει λαούς σε όλο τον κόσμο και τώρα ανάβουν περισσότερο το φιτίλι του πολέμου στην περιοχή μας.

Γέννημα αυτού του συστήματος είναι και ο φασισμός.

Τα κέρδη των εκμεταλλευτών είναι η δυστυχία των λαών!

Τρέλα είναι να δεχτούμε πως δεν έχουμε τη δύναμη

να τσακίσουμε την πηγή της αδικίας και να παλέψουμε για όσα μας αξίζουν!

Να φτιάξουμε έναν κόσμο ελεύθερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα δεν είναι τρέλα,

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Είμαστε νέοι, έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας! Έχουμε όνειρα και μέλλον που δεν τα εγκαταλείπουμε. Αγωνιζόμαστε να τα κάνουμε πράξη! Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να ζήσουμε καλύτερα. Αυτό που μπαίνει εμπόδιο είναι το καπιταλιστικό σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Όλοι εμείς, τα μέλη της ΚΝΕ αγωνιζόμαστε για τον πιο όμορφο, τον πιο ανθρώπινο και σπουδαίο στόχο: Για να αλλάξουμε τον κόσμο, για να τραβήξει η Ιστορία της ανθρωπότητας μπροστά. Για τη νέα κοινωνία που απελευθερώνει τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό!

Αυτόν το δρόμο έχουμε επιλέξει να βαδίσουμε…

Σε αυτόν το σπουδαίο σκοπό καλούμε και εσένα!

Κάθε μαθητής που νιώθει την αδικία δεν έχει συμφέρον να υπερασπίζεται το σύστημα που τη γεννά. Μπορεί τη δύναμη, το μυαλό και τη δράση του να τα χρησιμοποιήσει στη μάχη για όσα μας ανήκουν και μας στερεί το σύστημα, οι κυβερνήσεις και οι ενώσεις του».

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το κάλεσμα σε μορφή pdf.

ΦΩΤΗΣ ΑΓΓΟΥΛΕΣ Αυτούς που εγώ τραγουδώ…

ΦΩΤΗΣ ΑΓΓΟΥΛΕΣ
Αυτούς που εγώ τραγουδώ…
Ένα μικρό αφιέρωμα στον ποιητή Φώτη Αγγουλέ, που αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 54 χρόνια από το θάνατό του, παρουσιάζει σήμερα ο «Ριζοσπάστης». Στον ποιητή που ψαρεύει ακόμα τ’ άπιαστο και τ’ άφταστο, όπως ανέφερε ο Γιάννης Ρίτσος σε ένα ποίημά του.

Ενας εργάτης, ένας αυτοδίδακτος ποιητής, που με το έργο του μας χάρισε απλόχερα μια ποίηση ξεχωριστή, λυρική και πονεμένη, στιχουργικά εξαιρετική. Τις περισσότερες φορές με ρυθμό και μέτρα, με ρεαλισμό, λεκτικά ευρήματα. Αν και το περιεχόμενο της ποίησής του αγγίζει ζητήματα όπως βάσανα, στερήσεις, κακουχίες κ.λπ., εντούτοις πάντα «φαίνεται» η διέξοδος, ένα καλύτερο και πιο φωτεινό αύριο, στο οποίο νικητές θα είναι οι ταπεινοί και οι καταφρονεμένοι του κόσμου τούτου.

Captureμμμμμμμμμν

Ποιον περιμένετε ναρθεί; Ποιον καρτερείτε να σας σώσει;

///
Εσείς οι ίδιοι με τα χέρια σας
με το μυαλό σας, με την πράξη,
αν δεν αλλάξετε τη μοίρα σας,
ποτέ της δεν θ’ αλλάξει.

(«Αλλάξτε τη μοίρα σας»)
***

368582

Ο Φώτης Αγγουλές γεννήθηκε το 1911 στην Κρήνη (Τσεσμέ) της Μικράς Ασίας, απέναντι απ’ τη Χίο. Σε έναν από τους διωγμούς, ο πατέρας του φόρτωσε μια νύχτα την οικογένειά του σε καΐκι και πέρασε απέναντι στη Χίο. Εκεί, πήγε στο σχολείο του Κάστρου και φοίτησε μέχρι Β’ Δημοτικού. Αν και του άρεσαν τα γράμματα και το διάβασμα, δεν ήθελε να συνεχίσει. Σε αυτό συνέβαλαν η φτώχεια, η ανέχεια, οι στερήσεις και οι ταλαιπωρίες που υφίσταντο όλοι οι πρόσφυγες, και έτσι επέλεξε να ξυπνά πολύ πριν από τον πατέρα του και να τον ακολουθεί στην τράτα και στα ψάρια.

Από τον πατέρα του κληρονόμησε την ποιητική φλέβα. Ηταν στιχοπλόκος και ριμαδόρος, άλλωστε η ρίμα ανθούσε στην Ιωνία και τη Χίο. Από εκεί εκφράζονταν οι πόνοι, οι χαρές και τα πάθη του λαού, μα ακόμη και οι πόθοι και τα γνωμικά του. Ο Φώτης με τη σειρά του έγινε περίφημος ριμαδόρος και αυτό φαίνεται από τη συλλογή του «Ο Λαός της πατρίδας μου» (1932).

Το 1928 ξεκίνησε μαθητευόμενος τυπογράφος στη χιώτικη εφημερίδα «Ελευθερία», όπου τον πήγε ο πατέρας του για να μάθει την τέχνη. Το 1932 τυπώνει το βιβλίο «Ο λαός της πατρίδος μου και της Κάτω Παναγιάς» με αναφορά στα ήθη και τα έθιμα του Τσεσμέ.

Η πρώτη επαφή με το ΚΚΕ

Την ίδια περίοδο εκδίδει δικιά του εφημερίδα «Μιχαλού»(εκδίδονται 10 φύλλα σε περίπου τρεις μήνες). Με αφορμή αυτήν την εφημερίδα, ο συντάκτης του «Νέου Ριζοσπάστη» σημειώνει ότι ξετρύπωσε μια σατιρική εφημερίδα, που τα λέει σκληρά στους εφοπλιστές και τους αστούς: «Ο Αγγουλές είναι νέος και τα λέει στα ίσια, αλλά δεν έχει ταξική συνείδηση. Θέλει δουλειά να διαφωτιστεί. Εδωσε κάμποσα για τους εξόριστους στην Αμοργό που τους κόψανε την πίστωση οι έμποροι και πεινάνε. Εχει μεγάλη επιρροή στους νέους με τον τρόπο και τα λόγια του, αλλά τα παίρνει όλα αψήφιστα και παρουσιάζεται καλλιτέχνης της παρακμής του αστισμού. Του γύρεψα να γράψει κάτι για το Μέτωπο και μου είπε πως δε γράφει και για τίποτα άλλο από τον περασμένο χρόνο! Τον ρώτησα αν έχει διαβάσει το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» και μου απάντησε: «Του Μαρξ ή του Ενγκελς;» Θα τον πάρω από δίπλα μέχρι τις εκλογές». Ετσι άρχισε η γνωριμία και η σχέση του Φώτη Αγγουλέ με το ΚΚΕ.

Η τοποθέτηση του Αγγουλέ με το μέρος των ταπεινών και βασανισμένων τον ξεκόβει από τα πλοκάμια της θλίψης.

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά.
Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια,
έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια,
κι είναι δεμένοι με τη γη.

///

Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη,
μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και μια μπουκιά ψωμί,
ιδρώνουν κι απ’ τον ίδρω τους ανθοβολούνε οι κάμποι,
καίγονται κι απ’ τις φλόγες τους φωτίζεται η ζωή.

(«Καίγονται»)

Στις 26 Μάη 1934, γράφει στην εφημερίδα «Πρόοδος» το χρονογράφημα «Ο πόλεμος», όπου ουσιαστικά βάζει επί τάπητος την ανάγκη του λαού να αντιπαλέψει τις συνέπειες των κακών που έρχονται, χωρίς να έχει ακόμα αποκτήσει σαφή ταξικό προσανατολισμό.

Το 1936 εκδίδει την εφημερίδα «Αλήθεια – Χιακή ανεξάρτητος Εφημερίς». Συνεργάστηκαν πολλοί λογοτέχνες, ενώ στο τεύχος 3 (17/5/1936) δημοσιεύτηκε και το ποίημα του Γ. Ρίτσου «Μοιρολόι». Γράφοντας ένα σατιρικό ποίημα εναντίον του Μουσολίνι το 1936 καταδικάστηκε σε φυλάκιση από μήνυση του Ιταλού πρόξενου στη Χίο, για εξύβριση αρχικά αρχηγού κράτους. Το 1938 βγάζει δυο ποιητικές συλλογές, «Μενεξέδες» και «Κραυγές στον ήλιο».

Ο ποιητής των «συρμάτων»

Στις 4 Μάη του 1941, οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τη Χίο. Ο Αγγουλές με άλλους αντιφασίστες φεύγει για τη Μέση Ανατολή. Αποσπάται στο τυπογραφείο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, όπου εκδιδόταν ένα ψυχαγωγικό στρατιωτικό περιοδικό, το «ΕΛΛΑΣ». Αρχές του 1942 μετατέθηκε στο κυβερνητικό γραφείο Τύπου στο Κάιρο, όπου γνώρισε τον Γ. Σεφέρη, που ήταν προϊστάμενός του.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Μέση Ανατολή, γράφει τις ποιητικές συλλογές με πολιτικό προσανατολισμό, «Οπτασίες στην έρημο», «Φλόγες του δάσους», «Εντελβάις». Ποιήματα που πέρα από το περιεχόμενό τους, βρίσκουμε χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου ποιητή. Στα ποιήματά του συναντάμε συμπύκνωση θεματική, μέθοδο διαλεκτική. Ο λόγος του πυκνός και ουσιαστικός. Σαν να θέλει να χτυπήσει με τους στίχους του το άδικο. Χαρακτηριστικό δείγμα είναι το ποίημα «Στάλινγκραντ», ένα επίγραμμα – ύμνος στη σοσιαλιστική οικοδόμηση, την πάλη και την προσφορά του σοβιετικού λαού στη Νίκη.

Πριν απ’ τη δόξα ήρθεν ο ήλιος στις στέπες
και λιώσαν τα χιόνια και ζεσταθήκαν οι καρδιές των ανθρώπων.
Υστερα
πήρε ο χάρος τον Τσάρο.
Κι ύστερα οι λαοί αποκτήσανε Στάλινγκραντ!

Ο Φώτης Αγγουλές συμμετέχει στο κίνημα τον Απρίλη του 1944, όπου με την καθοδήγηση της Αντιφασιστικής Στρατιωτικής Οργάνωσης εξεγείρονται οι στρατευμένοι της Μέσης Ανατολής. Η κυβέρνηση του Καΐρου ανέθεσε την καταστολή της εξέγερσης στους Αγγλους ιμπεριαλιστές.

Ο Αγγουλές συλλαμβάνεται, μαζί με άλλους κομμουνιστές. Τους μεταφέρουν στο Πορτ Σάιντ με το πλοίο – κάτεργο «Εριντάν». Τους ξεμπαρκάρουν στη Μασάουα και με αγγλικά καμιόνια τους πάνε στα σύρματα του Ντεκαμερέ (στρατόπεδο συγκέντρωσης Ελλήνων στρατιωτών της Μ. Ανατολής) λίγο πιο έξω απ’ την Ασμάρα της Ερυθραίας. Ο Φώτης, όντας μέλος του Κόμματος απ’ το 1943, παίρνει μέρος στις συνεδριάσεις του κομματικού πυρήνα του Ντεκαμερέ. Τυπώνει προκηρύξεις και μικρά περιοδικά με πολιτικό, κοινωνικό και λογοτεχνικό περιεχόμενο. Η περίοδος αυτή είναι ποιητικά μαζική.

Στα «σύρματα» έμεινε μέχρι το Νοέμβρη του 1945, όπου τους απολύουν και μέσα σε δύσκολες συνθήκες κατορθώνουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε

Στη Χίο, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας άρχισαν οι διώξεις, οι συλλήψεις, η τρομοκρατία, οι επιθέσεις σε βάρος των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών. Ο Φώτης Αγγουλές υφίσταται και αυτός όλες τις διώξεις, τους εξευτελισμούς και τραμπουκισμούς.

Το 1948 συλλαμβάνεται μέσα στο παράνομο κομματικό τυπογραφείο, όπου τυπώνονταν έντυπα του ΔΣΕ. Διανοούμενοι και καλλιτέχνες κινητοποιούνται για τη σωτηρία του. Καταδικάζεται σε 12 χρόνια φυλάκισης. Εκτίει τα 2/3 της ποινής του σε πολλές φυλακές και ξερονήσια. Βούρλα, Μακρόνησος, Ναύπλιο, Κόρινθος, Κεφαλονιά, Αλικαρνασσός, Κέρκυρα. Στις φυλακές της Κεφαλονιάς ο συγκρατούμενός του Γιώργης Σιδέρης χρεώνεται από την κομματική επιτροπή της φυλακής να συγκεντρώνει τα ποιήματα του Φώτη, γιατί έγραφε συνεχώς σε χαρτάκια και πακέτα τσιγάρων και τα πετούσε.

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε
μήτε για μια στιγμή,
μήδ’ όσο στην κακοκαιριά
λυγά το κυπαρίσσι.
Εχουμε τη ζωή πολύ,
πάρα πολύ αγαπήσει.

(«Μην καρτεράτε»)

Επιστρέφει στη Χίο σε άθλια οικονομική κατάσταση και «ζει» παρακολουθούμενος… Το 1958 μάζεψε τα ποιήματά του που έλεγε σε παρέες φίλων και στα ταβερνάκια και τύπωσε την «Πορεία μέσα στην νύχτα» στο τυπογραφείο του Ζήσιμου. Επίσης εξέδωσε στη Χίο, το 1962, την ποιητική συλλογή «Φουτζιγιάμα».

Το καλοκαίρι του 1963 έπαθε την αρρώστια των τυπογράφων, μολυβδίαση, και νοσηλεύτηκε σ’ ένα νοσοκομείο στα Μελίσσια. Το μυαλό του είχε σαλέψει πια. Με τη φροντίδα της ΕΔΑ μπήκε σε μια ψυχιατρική κλινική. Σιγά – σιγά συνέρχεται. Μετά από παρέμβαση του Σωματείου των Τυπογράφων, παίρνει μια μειωμένη σύνταξη.

Τη νύχτα 26 προς 27 Μάρτη του 1964, στο πλοίο «Κολοκοτρώνης», στο διάδρομο της τουριστικής θέσης άφησε την τελευταία του πνοή, φεύγοντας από Χίο προς Πειραιά.

Αλ. Π.
*Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ» Τεύχος 19

ΣΤΙΣ  «Βρυσούλες γνώσης» το 19ο τεύχος του περιοδικού «ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ»

Εμπεριέχει δεκάδες άρθρα και κείμενα λογοτεχνικού περιεχομένου καθώς επίσης διηγήματα, κριτικές, και  με την ευκαιρία της  παγκόσμιας μέρας της ποίησης  21 του Μάρτη, 25 ποιήματα νεοελλήνων ποιητών και όχι μόνο. Η «ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ» είναι όργανο της  ΑΠΕΛ-Σ (Αγωνιστική Παράταξη Ελλήνων Λογοτεχνών -Συνεργαζόμενοι) και διανέμεται δωρεάν.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΤΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

 ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ  ΟΘΟΝΗΣ
1.Κάνετε αριστερό κλικ στο βέλος παραπάνω μία φορά
2.ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ κλικ στο τετράγωνο κάτω δεξιά  στην εικόνα του περιοδικού.
3.Για αλλαγή σελίδας κάθε φορά  κλικ  στο βέλος το δεξιό ή αντιστρόφως το αριστερό. Καλή ανάγνωση.

Συνέντευξη με τον Θάνο Μικρούτσικο με αφορμή τις τρεις συναυλίες για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ

\Captureκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκε

Συνέντευξη στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» παραχώρησε ο Θάνος Μικρούτσικος, με αφορμή τις τρεις μεγάλες συναυλίες που αφιερώνει ο μουσικοσυνθέτης στο ΚΚΕ στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων του Κόμματος. 

Οι συναυλίες αυτές, που διοργανώνονται από τις κατά τόπους Κομματικές Οργανώσεις, θα πραγματοποιηθούν:

  • Στις11 Μάρτη στην Αθήνα, στο Κλειστό Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου (Λεωφόρος Βεΐκου, στο ύψος του Αλσους Βεΐκου).
  • Στις23 Μάρτη στην Πάτρα, στο Εθνικό Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτριος Τόφαλος».
  • Την1η Απρίληστη Θεσσαλονίκη, στο Παλαί Ντε Σπορ.

Το πρόγραμμα των συναυλιών: Στο Α’ μέρος θα παρουσιαστούν τα έργα «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι» και «Καντάτα για την Μακρόνησο», σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Στο Β’ μέρος θα παρουσιαστούν επιλογές πολιτικών τραγουδιών από τη μουσική του πορεία.

Ερμηνεύουν: Ρίτα Αντωνοπούλου, Κώστας Θωμαΐδης, Μίλτος Πασχαλίδης.

Η είσοδος θα γίνεται μόνο με προσκλήσεις από τις κατά τόπους Κομματικές Οργανώσεις.

***********

Capture;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Θ. Μικρούτσικος: «Μεγάλη συγκίνηση και τιμή…»

 Τρεις συναυλίες αφιερωμένες στα 100 χρόνια του ΚΚΕ. Τι σημαίνει αυτό για εσάς;

— Τι σημαίνει αυτό για εμένα; Μεγάλη συγκίνηση και τιμή. Το ΚΚΕ είναι μακράν το πιο ιστορικό κόμμα στην Ελλάδα. Είναι ένα κόμμα που αποδεδειγμένα υπερασπίζεται τα δίκαια του λαού, τα δίκαια όσων είναι καταπιεσμένοι, τα δίκια της εργατικής τάξης. Το έχει αποδείξει μέσα σε αυτά τα 100 χρόνια. Εγώ τελεσίδικα ανήκω εδώ. Το είχα πει και το Σεπτέμβρη σε μια δήλωσή μου στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Αυτός είναι ο κόσμος μου.

Η συγκίνηση μεγαλώνει, όταν αυτές οι 3 συναυλίες έχουν να κάνουν και με δύο έργα μου, το «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι» σε μετάφραση του Ρίτσου και «Καντάτα για τη Μακρόνησο» σε ποίηση Γ. Ρίτσου. Δύο έργα που έχουν βάθος χρόνου, μιας και τα έγραψα πριν από 43 χρόνια, πριν κλείσω τα 28 μου χρόνια και εκδόθηκαν πριν από 42 χρόνια.

 Με μεγάλη χαρά αναμένουμε την παρουσίαση της «Καντάτας για τη Μακρόνησο». Ένα έργο που έχει να παρουσιαστεί ολοκληρωμένο πάνω από 40 χρόνια…

— Όντως, στην Ελλάδα η «Καντάτα» ολοκληρωμένη είχε παρουσιαστεί μόνο 2 φορές, την ίδια μέρα, στο Σπόρτινγκ το 1976. Το έργο είχε παρουσιαστεί ολοκληρωμένο και στο εξωτερικό, στην Όπερα του Βερολίνου της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας, στο Κόντσερτ Χάους της Βιέννης και στην Όπερα της Γλασκόβης.

Τώρα το τολμώ χάρη στο ΚΚΕ. Συνεπώς η συγκίνηση είναι πολλαπλή. Νομίζω ότι παρότι είχα σκεφτεί να το κάνω αυτό το έργο εδώ και κάποια χρόνια, κάτι με φρενάριζε, σαν κάτι να μου έλειπε. Είμαι πραγματικά ευτυχής που η «Καντάτα» ανεβαίνει για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ και με το ΚΚΕ δίπλα. Είναι η καλύτερη δυνατή συγκυρία.

Ένα έργο μελοποιημένης ποίησης έχει δύο υπογραφές. Αυτήν του συνθέτη και αυτήν του ποιητή, στιχουργού. Στην προκειμένη περίπτωση το έργο ανήκει, θα έλεγε κανείς, στον Γιάννη Ρίτσο και τον Θάνο Μικρούτσικο. Θεωρώ όμως ότι το έργο ανήκει και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, που εξέφρασε, και ειδικότερα εκείνη την εποχή, όλο τον κόσμο που βρέθηκε στα ξερονήσια. Είναι από τις ελάχιστες φορές που ένα έργο ανήκει και σε κάποιον ακόμα, εκτός των δύο δημιουργών.

Captureαααααααααααααααααααααααααααααν

Ξεχωριστή στιγμή των συναυλιών του Θάνου Μικρούτσικου για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα θα είναι και η παρουσίαση ολόκληρης της «Καντάτας για τη Μακρόνησο», που παρουσιάζεται για πρώτη φορά μετά το 1976.

Για το πώς έγραψε την «Καντάτα», αλλά και πώς παρουσιάστηκε στις δύο μοναδικές συναυλίες στο Σπόρτιγκ το 1976, μιλά ο Θάνος Μικρούτσικος στο β’ μέρος της συνέντευξής του στον «Ριζοσπάστη». Ακόμα, μιλά για τη σχέση του με τον Γιάννη Ρίτσο, τι έμαθε πλάι του, αλλά και γιατί τον θεωρεί τον μεγαλύτερο Ελληνα ποιητή του 20ού αιώνα.

— Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να μελοποιήσετε ποιήματα από τον «Πέτρινο Χρόνο» του Ρίτσου;

— Προφανώς με έκαιγε η ιστορία μας! Το περιεχόμενο του δικού μας αγώνα. Θέλησα να εκφράσω με σύγχρονο τρόπο την καταπίεση των ανθρώπων στη Μακρόνησο, τον ηρωισμό που επέδειξαν, τη σκληράδα των βασανιστών. Επομένως, έπεσε σαν ώριμο μήλο ο «Πέτρινος Χρόνος» του Ρίτσου, γνωρίζοντας βέβαια το μεγαλύτερο μέρος της ποίησής του και έχοντας ήδη μελοποιήσει Ρίτσο και σε επίπεδο πειραματικής μουσικής και σε επίπεδο τραγουδιών, που δεν είχαν εκδοθεί.

— Διαβάζετε τα ποιήματα. Τα μελοποιείτε αυτόματα;

— Στην «Καντάτα για τη Μακρόνησο» εναλλάσσονται τα σύγχρονα – ατονικά μέρη με τραγούδια. Βασικά το τραγούδι αποτελεί τη «λύση» του προηγούμενου μέρους. Υπήρχαν ορχήστρα εγχόρδων, πιάνο, κρουστά και 20 ηθοποιοί που λειτουργούσαν ως μια πολύ σύγχρονη χορωδία, χρησιμοποιώντας κραυγές, αφηγηματικά γρήγορα μέρη. Αν δεις την παρτιτούρα σε αυτά τα μέρη, είναι σαν μια όπερα ομιλίας…

Επομένως η σύνθεση δεν έγινε μονορούφι. Πρώτα έγινε μια πλήρης σύνθεση στην ορχήστρα εγχόρδων. Ακολούθως σε κάθε μέρος έγινε ένας πρώτος σχεδιασμός, τι στοιχεία θέλω να χρησιμοποιήσουν οι 20 αυτοί άνθρωποι. Π.χ. ψίθυρος, πολλαπλασιασμένος ψίθυρος. Μια φωνή γρήγορη, αφηγηματική, που προστίθενται ανά 5 – 10 δευτερόλεπτα νέες φωνές πάνω στην ήδη υπάρχουσα φωνή. Φωνή με ένα κείμενο, αντίστιξη με ένα άλλο κείμενο σε ένα άλλο σημείο. Αυτά όλα τοποθετήθηκαν. Η παρτιτούρα είναι σαν να είναι χωρισμένη σε δύο μέρη. Από τη μέση και πάνω φωνές πολλαπλές και από τη μέση και κάτω τα όργανα.

Είχαμε τη βάση γραμμένη, αλλά έπρεπε να δουλέψουμε πέραν των στοιχείων αυτών και πρακτικά όλα τα άλλα. Αυτό μας πήρε τρεις μήνες. 1,5 μήνα σπίτι μου με τις φωνές κάθε μέρα. Και 1,5 μήνα στον Φιλοπρόοδο Ομιλο Υμηττού, που έπρεπε να προστεθεί και η κίνηση για την παράσταση. Εδώ να πω ότι έγινε με τη γενικότερη σκηνοθετική επιμέλεια του Γιώργου Μιχαηλίδη και την ειδικότερη επίβλεψη της Σοφίας Σπυράτου. Ολοι δούλεψαν με πολύ πάθος.

Και όταν τελειώνουμε αυτήν την επεξεργασία, μπαίνει το ζήτημα: Πώς θα ηχογραφηθεί, που ήταν μικρά τα στούντιο; Εμείς πάλι έπρεπε να ηχογραφήσουμε όλοι μαζί. Και είχε τη φαεινή ιδέα ο Γιάννης Σμυρναίος να ηχογραφήσουμε στο «Polysound», που ευτυχώς ήταν σχετικά μεγάλο στούντιο. Εβαλε μικρόφωνα σε όλο το χώρο και έγινε η παράσταση, όπου ενεγράφετο, μετά βέβαια από την ορχήστρα εγχόρδων και τα πιάνα. Ετσι έγινε η ηχογράφηση.

Captureοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο

— Εχουμε μπει στο στούντιο… Ο ποιητής έχει ακούσει κάτι από το έργο; Εχει παρευρεθεί στις πρόβες;

— Ο ποιητής δεν έχει ακούσει τίποτα. Μου είχε μεγάλη αδυναμία. Μπορώ να το πω τώρα. Κι εγώ έχω μεγαλώσει πια…

Είχε ακούσει βέβαια προηγουμένως έργα του που είχα μελοποιήσει, από το «Πέτρες – επαναλήψεις – κιγκλίδωμα». Του είχα εξηγήσει επίσης και κάποια πράγματα για το πώς σκέφτομαι να το μελοποιήσω. Φαντάζομαι ότι ένιωθε μέσα του κάποια αγωνία, αλλά ήταν ευτυχής που επιχειρούνταν μια τέτοια προσέγγιση.

Οταν τελείωσε η ηχογράφηση, πήγα στο σπίτι του Ρίτσου με μια μαγνητοταινία. Το ακούμε. Η απόλυτη συγκίνηση. Με αγκάλιασε, με φίλησε, «μπορούμε να το ξανακούσουμε;», μου λέει. Το ακούσαμε τρεις φορές εκείνο το απόγευμα. Και έφυγα αφήνοντάς του τη μαγνητοταινία. Εγώ ήμουν τόσο ενθουσιασμένος με αυτά που μου ‘πε, που βγήκα έξω να το διασκεδάσω. Επεσα να κοιμηθώ. Κατά τις 7.30 χτυπά το τηλέφωνο και ήταν ο Ρίτσος. Και μου λέει ότι σηκώθηκε τα ξημερώματα, έψησε καφέ, άκουσε το έργο πέντε φορές και περίμενε να φύγει η νύχτα για να μου τηλεφωνήσει

Και όταν τελειώνουμε αυτήν την επεξεργασία, μπαίνει το ζήτημα: Πώς θα ηχογραφηθεί, που ήταν μικρά τα στούντιο; Εμείς πάλι έπρεπε να ηχογραφήσουμε όλοι μαζί. Και είχε τη φαεινή ιδέα ο Γιάννης Σμυρναίος να ηχογραφήσουμε στο «Polysound», που ευτυχώς ήταν σχετικά μεγάλο στούντιο. Εβαλε μικρόφωνα σε όλο το χώρο και έγινε η παράσταση, όπου ενεγράφετο, μετά βέβαια από την ορχήστρα εγχόρδων και τα πιάνα. Ετσι έγινε η ηχογράφηση.

Captureκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκα

— Εχουμε μπει στο στούντιο… Ο ποιητής έχει ακούσει κάτι από το έργο; Εχει παρευρεθεί στις πρόβες;

— Ο ποιητής δεν έχει ακούσει τίποτα. Μου είχε μεγάλη αδυναμία. Μπορώ να το πω τώρα. Κι εγώ έχω μεγαλώσει πια…

Είχε ακούσει βέβαια προηγουμένως έργα του που είχα μελοποιήσει, από το «Πέτρες – επαναλήψεις – κιγκλίδωμα». Του είχα εξηγήσει επίσης και κάποια πράγματα για το πώς σκέφτομαι να το μελοποιήσω. Φαντάζομαι ότι ένιωθε μέσα του κάποια αγωνία, αλλά ήταν ευτυχής που επιχειρούνταν μια τέτοια προσέγγιση.

Οταν τελείωσε η ηχογράφηση, πήγα στο σπίτι του Ρίτσου με μια μαγνητοταινία. Το ακούμε. Η απόλυτη συγκίνηση. Με αγκάλιασε, με φίλησε, «μπορούμε να το ξανακούσουμε;», μου λέει. Το ακούσαμε τρεις φορές εκείνο το απόγευμα. Και έφυγα αφήνοντάς του τη μαγνητοταινία. Εγώ ήμουν τόσο ενθουσιασμένος με αυτά που μου ‘πε, που βγήκα έξω να το διασκεδάσω. Επεσα να κοιμηθώ. Κατά τις 7.30 χτυπά το τηλέφωνο και ήταν ο Ρίτσος. Και μου λέει ότι σηκώθηκε τα ξημερώματα, έψησε καφέ, άκουσε το έργο πέντε φορές και περίμενε να φύγει η νύχτα για να μου τηλεφωνήσει

ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΔΝΕΪ γιορτάστηκαν οι απόκριες

ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΔΝΕΪ ΓΙΟΡΤΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Captureπατρινο καρναβαλι 1  πατρινο καρναβαλι 2

Η Παναχαική Αδελφότητα του Σύδνευ όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τίμησε τον βασιλιά του γέλιου Καρνάβαλο με ανάλογη χοροεσπερίδα που δόθηκε στην Κοινοτική Λέσχη.

Ήταν μια χοροεσπερίδα  που σε μικρογραφία τα είχε όλα.  Η αίθουσα κατάλληλα διακοσμημένη αποκριάτικα φιλοξένησε πλήθος Πατρινών της ομογένειας και όχι μόνο, που μεταμφιεσμένα και μή έδωσαν το παρόν σ’ αυτή την διαφορετική εκδήλωση όπου και γλέντησαν μέχρι τις πρωινές ώρες .
Σ’ αυτό συνέβαλαν τα μέγιστα το 15 μελές βραζιλιάνικο χορευτικό συγκρότημα, που απολαύσανε οι παρευρισκόμενοι από πρώτο χέρι τον καταληκτικό χορό «Σάμπα» από τις  αισθησιακά ντυμένες χορεύτριες.

Δεν έλειψε  η πατροπαράδοτη παρέλαση του άρματος του Καρναβάλου και των μετεμφιεσμένων που κατέλειγε σε σοκολατοπόλεμο ενώ η διασκέδαση έφθανε στο ζενίθ με τη ρίψη πολύχρομων σερμπαντίνων και χορεύοντας σε μοντέρνους μουσικούς ρυθμούς και τραγούδια.
Τέλος να σημειωθεί πως το παρευρισκόμενο κοινό καλωσόρισε και προς αυτό απηύθυνε χαιρετισμό, το στέλεχος της Παναχαικής   Αδελφότητας κυρία Κατερίνα Βέτσικα.

 

 

 

 

ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ 36ο Ελληνικό Φεστιβάλ του Σύδνεϊ

 

ααααααααααααααααααααααααααααααβ

Ξεκίνησε  το 36ο ελληνικό πολιτιστικό φεστιβάλ Σύδνεϊ.  Η Ελληνική παροικία του Σύδνεϊ θα έχει την ευκαιρία να γευθεί ενδιαφέρουσες -και για ένα τρίμηνο- πολιτιστικές εκδηλώσεις που αγκαλιάζουν όλα σχεδόν τα είδη της τέχνης , καθώς διαλέξεις κλπ.

Το διήμερο γλέντι στο Darling Harbour  που θα πραγματοποιηθεί σήμερα και αύριο 17-18 του Φλεβάρη, προσελκύει μεγάλο μέρος συμπαροίκων, αλλά και λόγο της τοποθεσίας  πολλούς  επεί  το πλείστον τουρίστες και Αυστραλούς πολίτες.

Εκεί θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν εκτός των τοπικών καλλιτεχνικών και χορευτικών συγκροτημάτων και τραγουδιστές από την Ελλάδα όπως ο συναυλιακός τραγουδιστής Γιάννης Χαρούλης.

Επίσης στο θέατρο θα εμφανιστεί  ο ηθοποιός και σκηνοθέτης από την Ελλάδα  Γιάννης Βούρος  στον μονολογό του «Ελλαδογραφία»,
ενώ κορυφαίο γεγονός θα αποτελέσει η συναυλία που θα δοθεί  στο Recital Hall  με μουσικά έργα του Γιάννη Μαρκόπουλου που εκτελεστής θα είναι ο τραγουδιστής Βασίλης Λέκκας και θα διευθύνει ο μαέστρος Τζώρτζ  Έλλις.

Να σημειώσουμε πως και η συμμετοχή των ελληνικών παροικιακών συγκροτημάτων είτε αφορά το θέατρο είτε το τραγούδι και τον χορό είναι μεγάλη. Θα προβληθεί επίσης και το ντοκιμαντέρ για την Μαρία Κάλλας, διάλεξη για τον Πυθαγόρα, εικαστικές και φωτογραφικές εκθέσεις κλπ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φεστιβάλ θα βρείτε στην ιστοσελίδα http://www.greekfestibalofsydney.com.au/

Οι μικροί καρναβαλιστές ξεχύθηκαν στους δρόμους της Πάτρας (ΦΩΤΟ)

patra-mikroi-karanbalistes-01

Σε πείσμα των κακών καιρικών συνθηκών η Μεγάλη Παρέλαση του Καρναβαλιού των Μικρών πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Πάτρα.

Οι ακαταμάχητοι μικροί καρναβαλιστές πήραν θέσης παρέλασης και ξεχύθηκαν στους δρόμους συναρπάζοντας και αναστατώνοντας με τις χαρούμενες φωνούλες και τα τραγούδια τους, ολόκληρη την πόλη!

Ο τελάλης

patreino-karnabali (1)

Σε καρναβαλική συχνότητα συντονίστηκε η Πάτρα από το περασμένο Σάββατο 20 Γενάρη με την τελετή έναρξης του Πατρινού Καρναβαλιού 2018, με την οποία και άνοιξε η φετινή καρναβαλική περίοδος που θα κορυφωθεί την Κυριακή 18 Φλεβάρη.

Ωστόσο, το κλίμα έχει  αρχίσει να προθερμαίνεται με την περιοδεία του μουσικού άρματος και τη φωνή του τελάλη και τη γνωστή του περιπαικτική διάθεση από την περασμένη Πέμπτη 18 Γενάρη το πρωί στους δρόμους της Πάτρας.

Κατά τη διάρκεια των πργούμενων  ημερών καθημερινά το μουσικό άρμα, όπως το επιβάλλει κάθε χρόνο το έθιμο, θα μετάφερε από  άκρη σε άκρη την είδηση της έναρξης του Πατρινού Καρναβαλιού. Τελάλης του φετινού Πατρινού Καρναβαλιού ηταν  ο Θανάσης Τσέρης.

Ημερολόγιο 2018 και οι εκδόσεις του Κώστα Ευαγγελάτου

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2018  και (1975-2018)- 50 λογοτεχνικές και εικαστικές εκδόσεις του  Κώστα Ευαγγελάτου

ωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω

(1975-2018)- 50 λογοτεχνικές και εικαστικές εκδόσεις. βλ.

http://www.gisi.gr/evangelatos/eediti.htm

https://youtu.be/hlj9HaJ3JD4

 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στο Αιγαίο

632172

Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα έφεραν στο φως οι νέες ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο απομακρυσμένο νησί Κέρος, που βρίσκεται στις Κυκλάδες, νότια της Νάξου. Η Κέρος μέχρι τώρα ήταν γνωστή στους κύκλους της αρχαιολογικής έρευνας για τα τελετουργικά δρώμενα που λάμβαναν χώρα εκεί πριν από 4.500 χρόνια, με κύριο χαρακτηριστικό την εναπόθεση σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων.

Με τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο Δασκαλιό, που πλέον είναι ένα μικρό νησάκι λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ήρθαν στο φως πλήθος επιβλητικές και πυκνά δομημένες κατασκευές, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι το Δασκαλιό καλυπτόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου με μοναδικά μνημειακά οικοδομήματα, χτισμένα με πέτρα από τη Νάξο, παρά την απόσταση των περίπου 10 χιλιομέτρων που χωρίζει τα δύο νησιά. Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής αρχαιολόγους από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, την Εφορεία Κυκλάδων και το Ινστιτούτο Κύπρου, υπολογίζει ότι εισήχθησαν περισσότεροι από 1.000 τόνοι πέτρας. Το νησί ήταν χτισμένο απ’ άκρη σ’ άκρη, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου μεγαλειώδους μνημείου που αναδύεται από τη θάλασσα. Το οικιστικό αυτό συγκρότημα είναι έως σήμερα το μεγαλύτερο γνωστό στις Κυκλάδες από την εποχή εκείνη.

Οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν την προηγμένη τεχνογνωσία και κατασκευαστική δεινότητα αυτού του πολιτισμού, 1.000 ολόκληρα χρόνια πριν από τα φημισμένα ανάκτορα των Μυκηναίων. Κάτω από τα σκαλιά και ανάμεσα στους τοίχους ανακάλυψαν ένα εξελιγμένο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών, που υποδηλώνει μια πολυλειτουργική αρχιτεκτονική, προσεκτικά σχεδιασμένη εκ των προτέρων. Οι αναλύσεις που γίνονται σε υλικό από το εσωτερικό των αγωγών θα δείξουν εάν αυτοί ήταν αποχετευτικοί ή εξυπηρετούσαν τη μεταφορά καθαρού νερού.

Πώς εξηγείται ένα τόσο σύνθετο κατασκευαστικό πρόγραμμα στη συγκεκριμένη θέση; Από τα τελετουργικά δρώμενα που πραγματοποιούνταν μαρτυρείται πως ήδη η θέση είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Κυκλαδίτες. Μια άλλη πτυχή της ανάπτυξης του Δασκαλιού εντοπίζεται στη χρήση νέων γεωργικών πρακτικών, για την καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού. Ακόμα, με διάφορα στοιχεία που ανακαλύφθηκαν και μελετήθηκαν, επισημαίνεται ότι η Κέρος δεν ήταν αυτοσυντηρούμενη, δηλαδή μεγάλο μέρος των τροφίμων εισαγόταν από αλλού και βάσει αυτών των νέων στοιχείων, όπως σημειώνεται, «πρέπει να αναθεωρηθούν οι γνώσεις μας για τα δίκτυα ανταλλαγών της Εποχής του Χαλκού, προκειμένου να συμπεριλάβουμε σ’ αυτά και την ανταλλαγή τροφίμων». Η μεταλλουργία, η πιο σημαντική τεχνολογία της 3ης χιλιετίας π.Χ., έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν έμπειροι μεταλλουργοί, όπως δείχνουν σαφείς ενδείξεις που εντοπίζονται παντού στη θέση. Κοιτάσματα χαλκού δεν υπάρχουν στην Κέρο, οπότε είναι βέβαιο πως όλες οι πρώτες ύλες εισάγονταν από αλλού (από άλλα νησιά του Αιγαίου, όπως η Σέριφος ή η Κύθνος, ή από την ηπειρωτική Ελλάδα).

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ Καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στην Αθήνα

Οι «Γυναίκες» της Γαλάτειας Καζαντζάκη στο Θέατρο «Φούρνος»
631242
Για δύο παραστάσεις, στις 24 και 31 Γενάρη, στις 22.30 ανεβαίνουν στο Θέατρο «Φούρνος»(Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα) οι «Γυναίκες» της Γαλάτειας Καζαντζάκη από έναν νέο θίασο. Το συγκεκριμένο έργο γράφτηκε το 1933 και μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή.

Σημειώνουν οι συντελεστές σχετικά με το έργο: «Πέντε γυναίκες, πέντε αδερφές, συνομιλούν, συγκρούονται, μοιράζονται, αλληλεπιδρούν. Γυναίκες της δεκαετίας του ’30 επικοινωνούν και ζωντανεύουν μπροστά μας, φέρνοντάς μας κοντά σε μια άλλη εποχή αλλά και πιο κοντά στη σημερινή. Πέντε γυναίκες με διαφορετική κοινωνική εξέλιξη η καθεμιά, παρά την κοινή τους προέλευση, φανερώνουν μια γκάμα αντιλήψεων, αξιακών συστημάτων και τρόπου ζωής που εκφράζεται μέχρι σήμερα.

Τι είναι αυτό που τις εγκλωβίζει, πώς σκέφτεται τελικά μια γυναίκα, πώς νιώθει, πώς αντιδρά; Πώς αντιμετωπίζει τον έρωτα και τον γάμο; Είναι στη φύση της να λειτουργεί έτσι; Ποια η διέξοδος; Ολες αυτές οι απορίες για την πραγματική φύση της γυναίκας δεν αφορούν το ένα από τα δύο φύλα, αλλά τον άνθρωπο που γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης της κοινωνίας. Ο λόγος της Γαλάτειας Καζαντζάκη, διεισδυτικός και επίκαιρος όσο ποτέ, αξίζει να ακουστεί».

Η ταυτότητα της παράστασης: Σκηνοθεσία: Πέρης Μιχαηλίδης. Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελεάννα Γρηγορίου. Ενδυματολόγος: Δέσποινα Χειμώνα. Μουσική επιμέλεια: Ελσα Στουρνάρα, Βασιλική Σαραντοπούλου.

Παίζουν: Δήμητρα Μπάσιου, Βασιλική Σαραντοπούλου, Κατερίνα Σούλη, Βιβή Τάγαρη, Δώρα Χάγιου. Συμμετέχει η μουσικός Ελσα Στουρνάρα με το ακορντεόν της.

Η είσοδος είναι ελεύθερη με προαιρετική συνεισ

«Οντισιόν» με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη

631222

Από πού ξεκινούν όλα για μια παράσταση; Από μια οντισιόν. Από ένα πιάνο – φωνή. Από τα τραγούδια που μπαίνουν το ένα δίπλα στο άλλο. Από την ιστορία που θέλεις να πεις, να την τραγουδήσεις και να τη χορέψεις. Να τη διασκεδάσεις.

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, από το Σάββατο 3 Φλεβάρη, στο «ΑΝΟΔΟΣ LiveStage» (Πειραιώς 183 και Πάλλαντος 38, τηλ: 210 3468100) περνάει από «Οντισιόν» και μας συστήνεται από το μηδέν, ξανακάνει όλο τον κύκλο της μέχρι τώρα καριέρας της, κάνοντας στάση στα σημεία που εκείνη την χαρακτήρισαν ή την σημάδεψαν και επιπλέον τα καινούρια της τραγούδια από το νέο της άλμπουμ, που κυκλοφορεί μέσα στο Φλεβάρη, που θα παιχτούν και θα ακουστούν για πρώτη φορά live. Μαζί της, 6 ηθοποιοί που χορεύουν και τραγουδάνε και γίνονται μέρος όλου αυτού του παζλ.

Σκηνοθεσία – κείμενα: Μίνως Θεοχάρης. Επιμέλεια Προγράμματος: Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Μίνως Θεοχάρης, Γιάννης Παπαζαχαριάκης. Ενορχήστρωση: Δημήτρης Μπαρμπαγάλας. Φωνητικός σχεδιασμός – μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου. Βοηθός σκηνοθέτη: Αγνή Χιώτη. Σκηνογράφος: Γιάννης Αρβανίτης. Xορογραφίες Φλαμένκο: Ελένη Γιαννοπούλου. Οργάνωση παραγωγής: Κατερίνα Παπαδοπούλου.

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Κατερίνα Αθανασιάδη, Δημήτρης Γκοτσόπουλος, Μαρία Δελετζέ, Αυγουστίνος Κούμουλος, Λάμπρος Κτεναβός, Μιχάλης Ζέκης. Οι μουσικοί: Δημήτρης Μπαρμπαγάλας: Κιθάρες, Βαχάν Γκλαστυάν: Πνευστά, Νίκος Πασσαλίδης: Εγχορδα, Βασίλης Νησόπουλος: Μπάσο, Μιχάλης Καπιλίδης: Ντραμς, Γιάννης Οικονομίδης: Τρομπέτα, Στάθης Ανινος: Πλήκτρα. Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλης. Ηχοληψία

 

Ο Mιχάλης Γρηγορίου στο Μέγαρο Μουσικής

387340

Ο Μιχάλης Γρηγορίου, ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες συνθέτες, με 104 έργα στο ενεργητικό του και αξιόλογη δισκογραφική παρουσία, επιστρέφει στη σκηνή του Μεγάρου μουσικής Αθηνών με τους νέους κύκλους τραγουδιών που θα παρουσιαστούν σε πρώτη εκτέλεση:«H Λήδα και ο Κύκνος» και «Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων», έργα για δύο φωνές και πιάνο σε ποίηση Κατερίνας Καριζώνη, σήμερα Τετάρτη 17 Γενάρη, στην Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος».

Συμμετέχουν: Η Καλλιόπη Βέττα,με την οποία ο συνθέτης συνεργάζεται για πρώτη φορά, και ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, που είχε τραγουδήσει στο παρελθόν τα ορατόρια του συνθέτη «Σκοτεινή Πράξη» και «Αντιγόνη». Φραντς Σεστάνι, βιολί, Βαγγέλης Νίνα, τσέλο, Μιχάλης Γρηγορίου, πιάνο.

Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστούν τα δύο νέα έργα του συνθέτη, ενώ στο δεύτερο μέρος θα ακουστούν οι κύκλοι «Μωβ»(σε ποίηση Βαλαωρίτη, Σικελιανού και Μαβίλη) και«Purple»(σε σονέτα του Σαίξπηρ στο αγγλικό πρωτότυπο), για πιάνο, βιολί, τσέλο και βαρύτονο. Στο πιάνο ο Μιχάλης Γρηγορίου.

Ο Mιχάλης Γρηγορίου, με την ευκαιρία αυτής της συναυλίας, σημειώνει: «Δεν λειτουργώ σαν ένας συνθέτης που «μελοποιεί» στίχους – ένας όρος που με απωθούσε ανέκαθεν, καθώς παραπέμπει συνειρμικά και σε ένα «μουσικό μπογιάτισμα» της ποίησης – αλλά περισσότερο σαν σκηνοθέτης, σαν σκηνογράφος και σαν φωτιστής νοημάτων που αντιμετωπίζει κάθε ποίημα σαν ένα σενάριο ή σαν λιμπρέτο. Και καθώς κάθε ποίημα αξιώνει μια διαφορετική «σκηνοθετική» και «σκηνογραφική» προσέγγιση, γι’ αυτό επιτρέπω στον εαυτό μου να αντλεί από ένα πλήθος στυλιστικών επιδράσεων, που ανήκουν βέβαια στα προσωπικά μου βιώματα και που μπορεί να ξεκινάνε από την Αναγέννηση και το Μπαρόκ, να περνάνε από τον Σούμαν ή τον Ραχμάνινωφ, ή τον Χατζιδάκι, να αγγίζουν ίσως το ρεμπέτικο και να φτάνουν ενίοτε μέχρι την avant garde».

«ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ» έκδοση της ΑΠΕΛ-Σ τεύχος 18ο

«ΦΩΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ»

278895

Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού δόκτορας Γιάννης Παπαοικονόμου

Μία θαυμάσια έκδοση της Αγωνιστικής Παράταξης Ελλήνων Λογοτεχνών-Συνεργαζομένων (ΑΠΕΛ-Σ), με δεκάδες λογοτεχνικά κείμενα, άρθρα, ποιήματα, διηγήματα, ιστορίας, πολιτισμού, αφιερώματα κλπ. Ό,τι καλύτερο για να αφουγκραστούμε τις ανήσυχες φωνές των λογοτεχνών μας στα χρόνια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι «Βρυσούλες γνώσης» συνιστούν ανεπιφύλακτα το περιοδικό αυτό που εκδίδεται κάθε τρείς μήνες  ως μία από τις πιο σημαντικές «εκδόσεις» λογοτεχνικού περιεχομένου που μάχεται στο πλευρό του αγωνιστή ανθρώπου  για έναν καλύτερο κόσμο, ως ένα μέσον γνώσης για την ανύψωση του ανθρώπου, για την αλήθεια της ζωής. Στο περιοδικό αυτό συναντάμε πολλούς αξιόλογους Έλληνες λογοτέχνες μέλη της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών που μαζί με άλλους συνεργαζόμενους, μας προσφέρουν την λογοτεχνική θαλπωρή του χθές,  του σήμερα και του ωραίου Αύριο, που αγωνίζονται να φτιάσουν.

Σημείωση. Στα τελευταία τεύχη του περιοδικού όπως και στο 18ο τεύχος φιλοξενούνται ποιήματα και διηγήματα του υπεύθυνου της ιστοσελίδας «Βρυσούλες γνώσης » Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου. Θερμά ευχαριστούμε.

*Πατήστε το > βέλος  και δείτε όλες τις σελίδες του περιοδικού
* Για μεγένθυση της γραμματοσειράς πατείστε το διακεκομένο τετραγωνικό σχήμα κάτω δεξιά

«ΤΟ ΣΜΙΛΑΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ» αφήγημα της Μ.Κολοβού-Ρουμελιώτη

ΑΦΗΓΗΜΑ

ΤΟ ΣΜΙΛΑΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ
Της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

the-florentine-dance

Ένας ονειροπόλος ζωγράφος  είχε  πάρει τα πινέλα του να ζωγραφίσει το πρόσωπο  της πολιτείας. Μες  την ατέρμονη   φαντασίωση του  πολύχρωμες  νότες, εκστατικές,  χόρευαν αλλόφρονα  σαν πεινασμένα πιράνχας στο βαρύτιμο  πλάνο του μυαλού του. Έδινε τίτλους στα ανολοκλήρωτα σκίτσα του. Παρηγορούνταν καθώς τα σύνεργα του   ανεβοκατέβαιναν πάνω σε τείχος πανύψηλο απεικονίζοντας την ατέρμονη αγωνία του για αναγνώριση και προβολή. «Ο  επιμένων νικά!» διαβεβαίωνε τον εαυτό του και συνέχιζε να ακονίζει το μυαλό ως την ώρα που αποτέλειωσε τα χρώματα που με τόσο κόπο είχε συλλεγμένα από το χρονοντούλαπο της πολυτάραχης ζωής του.  Και τούτη η πράξη δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η κατακλείδα μιας ακόμη ματαιόδοξης προσπάθειας, μιας ενέργειας που δεν συνταιριάχτηκε  με τη ζωή παρά μόνο με την αθεράπευτη φιλοδοξία του!….

Από τότες πέρασαν χρόνοι πολλοί. Εκατοντάδες ονειροπόλοι ζωγράφοι και ποιητές ακολούθησαν την τρέλα του προσπαθώντας κι εκείνοι να ζωγραφίσουν με χρώματα και λέξεις, το πρόσωπο  της πολιτείας. Δεν είχαν καταλάβει οι δυστυχείς πως η κοινωνία των ανθρώπων είναι παμπάλαια όσο παμπάλαιο είναι το γονίδιο του ανθρώπου να βλέπει και να παραβλέπει μονάχα αυτά που το συμφέρει…. Έτσι όλοι παρέμειναν για χρόνια ονειροπόλοι  κυνηγοί  του ωραίου και του αληθινού, χωρίς ποτέ να ανταμωθεί η δική τους ματιά με τη ματιά της πολιτείας. Δυο κόσμοι ξένοι αναμεταξύ τους που ο καθένας έβλεπε   και ερμήνευε  σε διαφορετική γλώσσα την πολύχρωμη παλέτα της ζωής και των γεγονότων  που την καθόριζαν….

Απελπισμένοι, λοιπόν, οι ζωγράφοι άρχισαν απ’ αρχής να βουτάνε τις βούρτσες και τα πινέλα τους μέσα στους κουβάδες με τα χρώματα∙  και οι γραφιάδες άρχισαν κι αυτοί με τη σειρά τους να ακονίζουν τα μολύβια τους… Χρώματα και γραφίτες άρχισαν να καλύπτουν το μοναδικό άγραφο χαρτί τους. Είχανε φοβηθεί πως αν τα παρατούσαν, θα τους κυνηγούσαν αιώνια οι Ερινύες  για το ανολοκλήρωτο χρέος τους. Γι αυτούς, δεν υπήρχαν χαμένες υποθέσεις παρά μόνο εκείνες που εγκατέλειπαν.

Μερόνυχτα   δούλευαν δίχως να κλείσουνε βλέφαρο. Πέρασαν  χρόνοι πολλοί με αυτή τους την ενασχόληση ώσπου  κάποια μέρα,  έκαναν συμβούλιο κι αντί να ξεκουραστούν, αποφάσισαν να συνεχίσουν εκ νέου με τρομερή επιμονή, υπομονή και φαντασία να συνταιριάξουν τα κομμάτια του παζλ της νέας τους δημιουργίας. Έδωσαν  λοιπόν σαφέστερη μορφή  στα σχήματα που είχαν δημιουργήσει στο μοναδικό άγραφο χαρτί που τους είχε απομείνει, και το επίπονο έργο τους είχε αποκτήσει την τελική του μορφή. Ήταν ένα δημιούργημα γεμάτο ηλιαχτίδες. Η επιμονή τους είχε γίνει η τωρινή τους νίκη. Μέσα στο πρόσωπο της επιμονής και της υπομονής  είχε σχηματιστεί το πρόσωπο  της πολιτείας λουσμένο στη λάμψη του ήλιου. Τα ακονισμένα μολύβια τους είχαν μεταλλαχτεί σε σμίλη  που είχε σμιλέψει την ασχημάτιστο σκληρό βράχο της αδράνειας και της απραξίας∙ και καθώς στάθηκαν να κοιτάζουν την καινούργια  εικόνα που φάνταζε σαν επαναστατημένο λάβαρο μπροστά τους, αναφώνησαν ικανοποιημένοι: «Ο  επιμένων νικά!».

* Για περισσότερα στην Ιστοσελίδα » Άδυτες Διαδρομές».