All posts by glymberatos

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ σε έκθεση εικαστικών έργων 22 καλλιτεχνών του Σύδνεϊ

04094003λλλλλλ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Captureννννννννννννννννννννν

Μια ενδιαφέρουσα έκθεση εικαστικών έργων θα πραγματοποιηθεί από  την Τετάρτη 25-10-  έως  τις 4-11  2017, στην αίθουσα του «Άτλα»  96  Illawarra Rd Marrickville και ώρα από 6 έως 9 μ.μ. 22 καλλιτέχνες από το Σύδνεϊ θα παρουσιάσουν εικαστικές δημιουργίες τους που θα καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και τεχνοτροπιών.

 Να σημειώσουμε πως η έκθεση συντονίζεται από επιτροπή όπου σ’ αυτή ανήκουν και οι εικαστικοί  Γιώργος Μιχελεκάκης και Ντίνα Τουρβά.
Επίσης στην παραπάνω έκθεση συμμετέχει κι ο υπεύθυνος της ιστοσελίδας «Βρυσούλες γνώσης» Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος  για πρώτη φορά με τις γνωστές του από το διαδίκτυο ζωγραφιές και Σκίτσα.

ΘΕΑΤΡΟ
Capture

Παράλληλα το ίδιο βράδυ θα παρουσιαστεί  ο «μονόλογος της Αντιγόνης » του θεόδωρου Ραχιώτη,  σε σκηνοθεσία Κώστα Νταβίσκα και με προταγωνίστρια την Κική Μπέτη.

Η πρόσκληση είναι ανοικτή σε όλους να απολαύσουν δύο σημαντικές  καλλιτεχνικές  εκδηλώσεις

04094003λλλλλλ

Advertisements

«ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ» ποίημα του Γ.Δ.Μπίμη

ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ…
Του Γιώργου Δ. Μπίμη

Captureμπιμης

Περνούν τα χρόνια σαν πουλιά κυνηγημένα
κι έρχονται νύχτες και φεγγάρια με βροχές,
καράβια φεύγουν μ’ αυταπάτες φορτωμένα
κι εσύ μου τάζεις ξεχασμένες προσευχές…

Τ’ αστέρια μέτρησα μια νύχτα στ’ ακρογιάλι,
σ’ άγνωρους τόπους και σε γκρίζους ουρανούς,
σ’ αυτή τη θάλασσα που με πλανεύει πάλι,
στ’ άγιο ξεφάντωμα που δε το βάνει ο νους…

Τρέχουν οι άνθρωποι το χρόνο να προφτάσουν,
σφυρίζουν τρένα που δεν έχουν γυρισμό
κι ότι ασύλληπτο γεννιέται θα το χάσουν,
αφού αψήφησαν του μάντη το χρησμό…
……………………………………………
Κάποιος μου ζήτησε ταυτότητα στο δρόμο
κι εγώ του έδωσα τσιγάρο δανεικό,
κι όταν το άναψε με άγγιξε στον ώμο
κι απ’ την οδύνη μου, ζητούσε μερτικό…
……………………………………………
Περνούν τα χρόνια ζοφερά κι ανταριασμένα
κι αίμα σταλάζει μια αλλόκοτη πληγή,
μ’ αν χαμηλώσουνε τα σύννεφα για μένα,
θα ‘ρθω κοντά σου να με ζήσεις μάνα γη…

 

 

                                         

«ΟΚΤΩΒΡΗΣ» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΟΚΤΩΒΡΗΣ
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

1917-2017-100-Oktovriani-Lenin

΄Ενας φθινοπωρινός μήνας με αναμονές, μ’ έναν ήλιο από το πρώτο λεπτό της ημέρας μέχρι την ολοκλήρωση της τελευταίας κόκκινης αχτίδας του ήλιου που υποσχόταν τον Οκτώβρη λαμπρό και φωτεινό.

Τις δυο πρώτες εβδομάδες τις έζησα κάνοντας επισκέψεις σε διάφορες πόλεις και χωριά της Μεσσηνίας με τον σκηνοθέτη, Γιάννη Κατωμερή, ο οποίος κινηματογραφεί σε διάφορα σημεία μια ταινία και έτυχε να αναφερθούμε συχνά στον Οκτώβρη του 1917.

Ο Οκτώβρης απ’ όπου κι αν περνάει, σε όποιο μέρος της γης και αν βρίσκεται, όποια φυλή, έθνος, γλώσσα κι αν μιλάνε, όποια δουλειά, η επάγγελμα και αν ασκούν, έχει επηρεάσει κι εξακολουθεί να επηρεάζει την ύπαρξή τους στον παρόντα χρόνο.

Ακριβώς στη μέση του Οκτώβρη 2017 επιβεβαιώθηκαν τα 100 ιστορικά του χρόνια στην αίθουσα του ΚΚΕ από έναν Μεξικάνο (κάποτε που βρισκόμουν στην πρωτεύουσα του Μεξικού είδα τη μεγαλύτερη και δυναμικότερη απεργία εκπαιδευτικών) μέχρι τον σύντροφο που είχε έρθει Τουρκία, από την συντρόφισσα Μπουλέλουα, από το Νοτιοαφρικανικό ΚΚ, την Ιταλίδα σ’ εκείνη από την Ουγγαρία μέχρι το σύντροφο από τη Ρωσία μέχρι εκείνον από τη Λετονία, από την Ισπανία στην Ιρλανδία, συμπληρώνοντας μια δεκάδα ομιλητές για τον Οκτώβρη του 1917 γεμάτο προβλήματα όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά των λαών από τους οποίους προέρχονταν, και τελικά όλου του κόσμου.

Η κομμουνιστική πολιτική είναι συνδεδεμένη και με τον πολιτισμό σε όλες του τις εκφράσεις αρχίζοντας από το ζωντανό και γραπτό λόγο, τη ζωγραφική και όλες τις άλλες μέχρι που συμπεριέλαβε τον κινηματογράφο.

Και αυτό ακούστηκε από τον μεταφρασμένο λόγο, τον ίδιο μεταγραμμένο στο πεντάγραμμο που τον μετατρέπει σε μουσικό, κι έτσι οι παρευρισκόμενοι στην Αίθουσα Συνεδρίων απόλαυσαν μουσικά όργανα και εκπαιδευμένες φωνές, όχι μόνο εκφραζόμενες στα ελληνικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες.

Ήταν μια συνάντηση που συγκινούσε και ευχαριστούσε τους ακροατές.

Η σχέση της μουσικής αναπτύχθηκε σε αυτή που ονομάστηκε κλασική και που το ΚΚΕ μας πρόσφερε μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Κυριακή στις 18 του Οκτώβρη, στα 100 του χρόνια.

Οι μουσικοσυνθέτες ήταν οι μεγάλοι Σοβιετικοί Ρώσοι παγκόσμια γνωστοί, Σεργκέι Προκόφιεφ, (1891 – 1953) Ντμίτρι Σοστακόβιτς, (1906 – 1975) και ο Αράμ Χατσατουριάν, (1903 – 1982)

 Την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και διηύθυνε ο Αλέξανδρος Μυράτ, παγκόσμια γνωστός και τιμημένος με ανώτατα βραβεία, ο οποίος πρόσφερε επίσης τις υπέροχες ικανότητές του στην Ελλάδα, στο ίδιο Μέγαρο και στην Καμεράτα, πριν από μερικές δεκαετίες..

Στην πλατεία και τα υπερώα δεν υπήρξε καμιά άδεια καρέκλα και τα χειροκροτήματα των θεατών/ακροατών σε χρονική διάρκεια και δύναμη υπήρξαν ευχαριστίες για την απόλαυση και τη συνύπαρξη  των πάντων.

 

 

 

 

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ! Προετοιμασίες για φύλαξη πυρηνικών στον Άραξο.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΑΣΗ ΑΡΑΞΟΥ
616692
Απόρρητο έγγραφο επιβεβαιώνει τις προετοιμασίες για τη φύλαξη πυρηνικών

Εκτεθειμένη η κυβέρνηση για τις κάλπικες «διαψεύσεις» της στις σοβαρές καταγγελίες του ΚΚΕ. Να ενημερώσει τώρα το λαό τι συζητάει με τις ΗΠΑ

 

Τη μέρα που ολοκληρωνόταν η επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ, ήρθε η επιβεβαίωση των σοβαρών καταγγελιών που έκανε το προηγούμενο διάστημα το ΚΚΕ, ότι έχουν προχωρήσει εκτεταμένες εργασίες και προετοιμασίες στην αεροπορική βάση του Αραξου, προκειμένου να αποθηκευτούν εκεί πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στις 26 και 28 Σεπτέμβρη έγινε σύσκεψη στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, με αντικείμενο την επισκόπηση των εργασιών για τον «εκσυγχρονισμό» της βάσης του Αραξου. Σχετική ενημέρωση από αυτήν τη σύσκεψη στάλθηκε υπηρεσιακά στο υπουργείο Αμυνας, με απόρρητο έγγραφο. Το περιεχόμενο του εγγράφου έφερε στη δημοσιότητα ενημερωτική ιστοσελίδα (militaire.gr).

Το έγγραφο αναφέρει ότι μεταξύ των έργων που εξελίσσονται στη βάση είναι και εγκαταστάσεις για την αποθήκευση «ειδικών όπλων», τα οποία, στη «γλώσσα» της Πολεμικής Αεροπορίας, σημαίνουν «πυρηνικά». Για το θέμα έχει ενημερωθεί και το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, επίσης με απόρρητο έγγραφο.

Η εκτίμηση που γίνεται είναι ότι ο Αραξος προετοιμάζεται σταδιακά ή είναι έτοιμος για το ενδεχόμενο να υποδεχτεί πυρηνικά όπλα. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, στον απόηχο των εξελίξεων στη Μαύρη Θάλασσα, στην Τουρκία και ευρύτερα στη Βαλκανική και στην Ανατολική Μεσόγειο, το πρόγραμμα εργασιών στον Αραξο «τρέχει» εδώ και πολύ καιρό. Για παράδειγμα, ήδη από τον Αύγουστο του 2016 έχει αλλάξει και ενισχυθεί όλη η συρματόφραξη της μονάδας, με τις εργασίες να μεταφέρονται στη συνέχεια στο εσωτερικό της βάσης.

Σύμφωνα εξάλλου με το δημοσίευμα στο διαδίκτυο, που κάνει εκτενή αναφορά στις καταγγελίες του ΚΚΕ, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία οι ΗΠΑ έχουν σχεδιασμό για μεταφορά των πυρηνικών από τη βάση του Ιντσιρλίκ σε πιο «φιλικό έδαφος», με την Ελλάδα να θεωρείται ως το πλέον «κατάλληλο».Το ενδεχόμενο αυτό γίνεται ισχυρότερο μετά το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να διαψεύσει τις καταγγελίες του ΚΚΕ και να θολώσει τα νερά ως προς τις πραγματικές προθέσεις της και τις συμφωνίες που συνάπτει με τις ΗΠΑ.

Το ιστορικό

Θυμίζουμε ότι το θέμα ανέδειξε στις 15/9, από τη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, λέγοντας: «Θα θέλαμε να ρωτήσουμε και να καταγγείλουμε, ταυτόχρονα, γιατί η κυβέρνηση δεν βγάζει τσιμουδιά για το γεγονός ότι έχει προχωρήσει η συντήρηση, επισκευή και ο εκσυγχρονισμός της βάσης του Αραξου, προκειμένου, όπως φημολογείται, να εγκατασταθούν εκεί τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα, που ο ελληνικός λαός και με την πάλη του τα είχε διώξει προηγούμενες δεκαετίες».

616668

Αεροφωτογραφία του αεροδρομίου και της βάσης του Αραξου. Σε πλαίσιο, οι εγκαταστάσεις που προσομοιάζουν σε αντίστοιχες του εξωτερικού, όπου αποδεδειγμένα φυλάσσονται πυρηνικά (πηγή «902.gr»)

 

Η κυβέρνηση δεν έδωσε φυσικά καμιά απάντηση και ο Δ. Κουτσούμπας επανήλθε στο θέμα, σε συζήτηση στη Βουλή, στις 25/9, λέγοντας: «Και με την ευκαιρία: Τι θα γίνει με το ζήτημα του εκσυγχρονισμού, εκτός της συντήρησης, των υποδομών του Αραξου, προκειμένου να καταστούν ξανά κατάλληλες για τη μεταφορά πυρηνικών κεφαλών εκεί; Αλήθεια, πώς προχωράνε; Τι ακριβώς σας λένε οι φίλοι σας οι Αμερικάνοι, που κλιμάκιά τους συχνά – πυκνά περιδιαβαίνουν για έλεγχο εκεί; Εκτός αν δεν τους ρωτάτε καν ή αν θεωρούν ότι δεν είναι και υποχρεωμένοι να σας ενημερώνουν… Το έχουμε καταγγείλει με τον πιο επίσημο τρόπο, αλλά μέχρι τώρα δεν βγάλατε κιχ. Ολοι σας».

Εκ μέρους της κυβέρνησης, προσπάθησε να απαντήσει ο αν. υπουργός Αμυνας, Δ. Βίτσας, ο οποίος κάθε άλλο παρά καθησύχασε, αφού είπε επί λέξει: «Η αεροπορική βάση του Αραξου είναι υπό ελληνική διοίκηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Μετά την περίοδο της δικτατορίας δεν υπάρχουν πυρηνικά όπλα στην αεροπορική βάση του Αραξου, ούτε πρόκειται να υπάρξουν, ούτε υπάρχει κάποιος σχεδιασμός, ούτε έχει κάποια σχέση με οποιοδήποτε – θα έλεγε κανένας – αμερικάνικο ειδικό συμφέρον. Αρα, αυτό να είναι καθαρό.

Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, και αύριο, υπάρχει ένα επιτελείο Αμερικάνων τεχνικών στον Αραξο, το οποίο ασχολείται με το F-16 που βγήκε εκτός διαδρόμου και έχει υποστεί καταστροφή και γι’ αυτόν το λόγο είναι εκεί, και μετά θα πάνε να δούνε και ένα F-16 το οποίο έχει καταστραφεί ένα κομμάτι του, στη Σούδα. Θέλω να είναι καθαρό, θέλω να είναι γνωστό αυτό, όπως θέλω να είναι γνωστό ότι από εκείνη την παλιά βάση, μιλάμε για το 1967 – 1974, έχει παραμείνει μία ανενεργή κεραία, δηλαδή έχει μείνει το κουφάρι της, η οποία δεν μετακινείται λόγω κόστους. Μόλις έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε, θα τη μετακινήσουμε».

Η κυβερνητική «διάψευση» γεννά μόνο ανησυχίες, αφού είναι επισήμως γνωστό ότι πυρηνικά υπήρξαν στον Αραξο και τα τελευταία απομακρύνθηκαν μόλις το 2011, όπως ενημέρωσαν οι Αμερικανοί, υποχρεώνοντας την τότε κυβέρνηση να το παραδεχτεί! Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει υποχρέωση άμεσα να ενημερώσει το λαό για το τι πραγματικά συζητάει με τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ για τη βάση στον Αραξο και να πάρει θέση για το απόρρητο έγγραφο, η ύπαρξη του οποίου δεν έχει διαψευστεί.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ στη ζωή μου ΕΡΩΤΑ» Ένα βραβευμένο ποίημα του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΡΩΤΑ
του Γεράσιμου Μ.Λυμπεράτου

Α΄Βραβείο λογοτεχνικού διαγωνισμού  Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου μελβούρνης 2017

love-narcotic_94480

Το σώμα της
στου κρεβατιού την άκρη
παρθένο μύρο και θάμπως ανάδυε.
Κι ως στριφογύριζε ανύσηχη στο στρώμα
αμέτρητες  οι εκδουλεύσεις της φαντασίας,
εικόνες του  ασύνειδου και του συνειδητού
κυριαρχούσαν
και ψίθυροι ανεπαίσθητοι του πόθου
τάραζαν την ιδια την παρουσία της και  τη σιωπή.
Λόγια της αγνότητας και της αγάπης  σμίξανε
ανατρέποντας την κάθε στιγμή η μια την άλλη.
Ξαφνικά, μια ύστατη σκέψη της
γέννησε την μεγάλη απόφαση.
Χθές ήταν πολύ νωρίς και μικρή
κρεμόταν από το φουστάνι της μάνας της,
σήμερα όμως ένιωθε  τόσο  μεγάλη!
Άνοιξε τότε με μιάς
τα παντζούρια του παραθύρου της,
στάθηκε γυμνή μπροστά στο χάραμα της μέρας
κι ανάσανε βαθιά.
Πέρα από τον  κάμπο
έφθαναν σπιθιστές οι μελωδίες της άνοιξης.
Οι εκρήξεις των μίσχων ταίριαζαν
με τις ανατριχίλες που ένιωθε στο κορμί της.
Και τότε
σαν δροσιά καταστάλαξαν οι επιθυμίες της,
π’ άφησαν πίσω το σύνηχο ταλάντευμά της.
Ζήτημα χρόνου λοιπόν  ήταν
να δρασκελίσει το παραθύρι
και τρέχωντας
ν’ ανταμώσει  στα  πρώτα σφυρίγματα,
τον αλήτη Έρωτα!

ΣΗΜ. Σκίτσο  από το διαδίκτυο

«ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ » ένα βραβευμένο διήγημα του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

 ΑΥΤΟ  ΗΤΑΝ
Του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου

2ο βραβείο διηγήματος του λογοτεχνικού διαγωνισμού του Ελληνοαυστραλιανού πολιτιστικού συνδέσμου Μελβούρνης  2017

soothe-crying-baby

Έτσι θα ήθελε όλα να είναι. Τα λουλούδια στο φως ν’ αστράφτουν και τα πρόσωπα των ανθρώπων γιομάτα ήλιο πάντα να χαμογελούν. Με τον μήνα Μάη να  ντύνει τους ανθρώπους με  ενδύματα  αγάπης και ευαισθησίας, να τους χρεώνει  αρώματα,  χρώματα, πετάματα και γλυκές φωνούλες.
Μια τέτοια άνοιξη περίμενε. Δεν είρθε.
Και τώρα καθηλωμένος στο κρεβάτι του γήρατος έγνοια μεγάλη το είχε που δεν πρόλαβε να δει στο διάβα του χρόνου, τους ανθρώπους μονιασμένους, χαρούμενους, χωρίς φόβους κι ανασφάλειες.  Στο διάβα του χρόνου… Που εκεί μέσα  ενυπάρχει τόσο η υπέρτατη χαρά,  η ζωή όσο και η υπέρτατη λύπη, ο θάνατος.
Είναι αλήθεια, καθώς τα χρόνια περνούν θλιβόμαστε για πράγματα που δεν προλάβαμε να χαρούμε, και για  άλλα που μας προλάβανε αυτά όπως, οι πόλεμοι, η πείνα,ο κόσμος που δεν έγινε καλλίτερος. Και το γιατρικό, μια ελπίδα, μια ειρήνη, μια δουλειά κι ένα μέλλον, απουσιάζει.
Πώς τώρα  να κοιτάξει κανείς το φως, τις πεταλούδες, πώς να νιώσει τα αρώματα των γιασεμιών, το βουητό της μέλισσας; Καθώς ο ήλιος γέρνει, ακόμη  κι η σκιά μας  χάνεται απ την μια στιγμή στην άλλη, και με το σούρουπο μένουμε πάντα μόνοι.
Μισητό  το σούρουπο γιατί μας δίνει λίγο φως μόνο και μόνο να μας προετοιμάσει για τα σκοτάδια της νύχτας. Μα εμείς  ξέρουμε, πως το πρώτο αστέρι  θα φανεί στον ουρανό κι αργότερα θα σμίξει μ’ ένα ολόγιομο κίτρινο φεγγάρι κι  ακόμη ώ, νά, γέμισε ο ουρανός αστέρια, π’ αφήνουν  το σκοτάδι στην άκρη να οδύρεται παθιασμένο, όλο μίσος.
Τούτη τη διάφανη νύχτα ναί, παντού φως, φως, φως!

Άλλο η νύχτα κι άλλο το σκοτάδι.
Η νύχτα είναι ένα σύνολο από αστέρια, φεγγάρια, έρωτες, απόκρυφες σιγαλιές. Στους κόρφους της ωριμάζουνε τα πάντα κι ετοιμάζονται για τις μεγάλες αλλαγές. Άνθη , πουλιά, άνθρωποι, σαν μέσα σε όνειρα ξαποσταίνουν.
Ας μη φοβόμαστε λοιπόν. Έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας. Ο θάνατος Θ’ αργήσει νάρθει. Μένει  χρόνος για δημιουργία, μάθηση, να κτίσουν  φωλιές  στα μπαλκόνια τα χελιδόνια της άνοιξης.  Αυτό  είναι το ένα…

Το άλλο όμως, το σκοτάδι, πολύ δύσκολο να το καταλάβουμε γιατί συμβαδίζει πάντα με το κακό,  με τη ζωή μας που θα μας  παραλύει τα χέρια, με το αίμα μας που άδικα θα ποτίζει το χώμα. Κι εσύ, κι εγώ,  Αγωνιστής Άνθρωπος, πρέπει θα βρεθούμε κάποια στιγμή, για ν’ απαλλάξουμε τη ζωή μας απ’ τα σκοτάδια, να νικηθεί το κακό.
Δύσκολο όμως να μάθουμε  τι παίζεται με την ζωή και τον θάνατο. Τι παίζεται με το ένα ή με το άλλο κάθε φορά.
Διψάμε,  δεν υπάρχει νερό! Ελπίζουμε, μας  σκοτώνουν τα όνειρα, λίγο ήλιο ζητάμε, ο ουρανός ρίχνει αστροπελέκια κι όμως πεθαίνουμε και γεννιόμαστε κάθε φορά.
«Ω, πως πέρασε η ώρα!. Είμαι πολύ κοντά τώρα. Θα με σώσει άραγε κανείς;  Έ, εσύ που μού χάρισες τη πρώτη αγκαλιά, το πρώτο φιλί, εσύ που με συντρόφευες, που είσαι;  Έλα κοντά μου σε χρειάζομαι. Μαζί και πάλι να βηματίσουμε, πιασμένοι χέρι-χέρι μαζί  να νυχτωθούμε στο δάσος, ν’ αφουγκραστούμε το κελάηδημα των αηδονιών να κάνουμε κουβέντα,  για τα δίκια του κόσμου, να μιλήσουμε για τη ζωή και τον θάνατο».

«Ήρθες, είσαι εδώ, και με πάς…
Που με πάς καλή μου… Που βαδίζουμε… Δεν βλέπω χλόη, ούτε ποτάμια… Σαν σε άγνωστους ανεξήγητους δρόμους βαδίζουμε! Ζωή, μη με αφήνεις ζωή, δεν έχω αγαπήσει κάτι άλλο περισσότερο από σένα…Μη μου στερήσεις το φως που λάτρεψα…Δεν πιστεύω σε θαύματα, σε παράδεισους, μόνο εσένα πίστεψα. Μισώ την ακινησία, την γαλήνη του θανάτου, την αβεβαιότητά του, μη με προδώσεις!»

Είχε αγαπήσει την ζωή, κι έγινε ένα με πουλιά κι ανθρώπους. Τα πρωϊνά του άρεσε κάθε φορά να τον αγγίζουν  τα φύλλα των δέντρων  στο πρόσωπο, καθώς βημάτιζε στο δάσος.  Είχε γευθεί τι ζωή όσο κανείς άλλος, τις χαρές και τις λύπες. Ερωτεύτηκε, αγωνίστηκε, έγραψε στίχους για την ειρήνη και ύμνησε την εργατιά. Ένιωθε  Άνθρωπος  κι Άνθρωπος παρέμενε μέχρι τώρα.
Τώρα, να πάλι αυτή η καταραμένη λέξη. Τώρα, από τα μάτια του τα χρώμματα τον εγκαταλείπουν. Τώρα, η ακοή όλο και λιγοστεύει, δεν συλλαμβάνει τα φτερουγίσματα των πουλιών. Τώρα, ο νους φύρανε και ξεχνιώντε μια- μια ακόμη και οι αναμνήσεις. Τώρα, ο ουρανός , η θάλασσα, το δάσος, κι άλλα σημαντικά, δραπετεύουν από την ορασή του.

Τώρα, η ζωή είναι έτοιμη να τον παραδώσει στον θάνατο…
Τώρα, την ίστατη στιγμή, σιμά στο κρεβάτι που καραδοκούσε η υπέρτατη λύπη ξέσπασε το κλάμα  του νεογέννητου εγγονού του.
Αυτό ήταν!
Πέθανε ευτυχισμένος, αφήνοντας πίσω του την υπέρτατη χαρά να την αγκαλιάζει το κλάμα του νεογέννητου δίνοντας έτσι συνέχεια στη ζωή, για να προλάβουμε ό,τι δεν προλάβαμε!

ΣΗΜ. ΦΩΤΟ από το διαδίκτυο

 

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ

 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΗΠΑ
Οι κολιγιές με τον «διάβολο», για το καλό του κεφαλαίου, εγγυώνται «κόλαση» στο λαό

616154

Την ατζέντα – «φωτιά» για το λαό, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο των επαφών του Αλ. Τσίπρα στις ΗΠΑ, επιβεβαίωσαν οι κοινές δηλώσεις χτες βράδυ με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ, μετά τη συνάντησή τους στο Λευκό Οίκο.

Την ακόμα πιο ενεργή εμπλοκή της Ελλάδας στα επικίνδυνα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων προεξόφλησε ο ίδιος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, μιλώντας για ενίσχυση της συνεργασίας σε τομείς που ενδιαφέρουν τα μονοπώλια των ΗΠΑ, όπως η Ενέργεια και το εμπόριο, αλλά και την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, αναφέροντας συγκεκριμένα απόφαση αναβάθμισης του στόλου των F16 «ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων».

Ολη η ατζέντα από τον Τραμπ

«Ενώπιόν μας υπάρχουν πολλές ευκαιρίες», ανέφερε ο Ντ. Τραμπ, υποδεικνύοντας συγκεκριμένα τους τομείς της άμυνας, της Ενέργειας και του εμπορίου, ευχαριστώντας για τη «φιλοξενία» της αμερικανικής βάσης στη Σούδα αλλά και για τις δυσθεώρητες ΝΑΤΟικές δαπάνες, που ξεπερνούν το 2% του ΑΕΠ. «Ευχαριστώ τους Ελληνες που φιλοξενούν τις αμερικανικές δυνάμεις στη βάση της Σούδας και γιατί είναι απ’ τις λίγες χώρες που δαπανούν τουλάχιστον το 2% για το ΝΑΤΟ», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας την ευαρέσκειά του για την απόφαση αναβάθμισης του στόλου των F16, για την οποία είπε πως «υπάρχει μια συμφωνία για την αναβάθμιση των ελληνικών F16 και αυτή η συμφωνία θα ενισχύσει τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ και τις σχέσεις μας».

Επιπλέον, εξήρε τη συμβολή της Ελλάδας στους αγωγούς Ενέργειας και για την επίτευξη του στόχου για ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ, ενώ δεν μάσησε τα λόγια του, δηλώνοντας ότι η συμβολή της αυτή θα αυξήσει τις εξαγωγές υγροποιημένου αερίου από τις ΗΠΑ, ενισχύοντας τα κέρδη των επιχειρήσεών τους.

Ξέπλυμα στις ΗΠΑ από τον Τσίπρα

Για «μοναδική στιγμή για να ενισχύσουμε τη στρατηγική μας συμμαχία και συνεργασία» έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, που επανέλαβε τα περί «Ελλάδας – πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή», σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «ανυπομονούμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας, γιατί έχουμε κοινές αξίες και κοινά συμφέροντα στην περιοχή». Είπε επιπλέον πως η Ελλάδα είναι ένας «χρήσιμος» και «αξιόπιστος» σύμμαχος των ΗΠΑ, απαριθμώντας τα όσα έχει κάνει η κυβέρνησή του στις κολιγιές με Ισραήλ και Αίγυπτο, μέσα από τριμερή και τετραμερή σχήματα συνεργασίας, τις επαφές της με τον αραβικό κόσμο, τη μετατροπή της χώρας σε ισχυρή δύναμη στον τομέα της ναυτιλίας και του Τουρισμού και σε κόμβο μεταφορών και Ενέργειας.

Παράλληλα, επιβεβαίωσε τα σχέδια για αναβάθμιση της Σούδας ως ορμητηρίου επεμβάσεων στην περιοχή, λέγοντας πως «σε ό,τι αφορά τη Σούδα, είναι γνωστό ότι έχει ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία, την αξιολογήσαμε από κοινού, γίνεται σημαντική δουλειά εκεί, που μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί».

Ενώ, «ξεπλένοντας» πέρα από κάθε όριο το ρόλο των ΗΠΑ και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ο πρωθυπουργός έφτασε να μιλάει για «αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας που μοιράζονται οι δύο χώρες» και μάλιστα, όταν ρωτήθηκε για παλιότερες δηλώσεις του για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, είπε ότι «η προσέγγισή του στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό»!

Προκλητικός και ενδεικτικός των επικίνδυνων παζαριών ήταν και ο τρόπος που ο πρωθυπουργός έμπλεξε την επίλυση των λεγόμενων «εθνικών θεμάτων» με τους αναβαθμισμένους ρόλους που διεκδικεί η αστική τάξη στα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει ρόλο πυλώνα σταθερότητας μόνο αν απελευθερωθεί από θεμελιώδεις εθνικές ανησυχίες της στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας. Οι ΗΠΑ μπορούν παίξουν σημαντικό ρόλο στον διπλωματικό όσο και αμυντικό τομέα. Προσβλέπουμε στη δίκαιη λύση του Κυπριακού, προς όφελος του κυπριακού λαού, χωρίς εγγυητές και κατοχικά στρατεύματα (…) η επικίνδυνη δραστηριότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο πρέπει να τερματιστεί, υπονομεύει τις σχέσεις μεταξύ δύο ΝΑΤΟικών συμμάχων σε μια ευαίσθητη περιοχή». Οπως χαρακτηριστικό ήταν και το γεγονός ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έκανε καμία απολύτως αναφορά στα εν λόγω θέματα.

Κατά τ’ άλλα, αμφότεροι έκλιναν σε όλες τις πτώσεις την ανάγκη ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας στην Ελλάδα, ως τη βάση στην οποία θα πατήσουν οι παραπέρα σχεδιασμοί. Ο Ντ. Τραμπ ενθάρρυνε όπως είπε τον Αλ. Τσίπρα να προχωρήσει το πρόγραμμα των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, ενώ εξέφρασε και τη θέση των ΗΠΑ για μια «αξιόπιστη ανακούφιση από το χρέος», που βέβαια αφορά αποκλειστικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ο Αλ. Τσίπρας από την πλευρά του παρέθεσε όλα όσα έχει κάνει η κυβέρνησή του μέχρι σήμερα για την «προσέλκυση επενδύσεων», όπως την απλοποίηση της αδειοδότησης, τον αναπτυξιακό νόμο κ.ά., δεσμευόμενος για πορεία στην ίδια κατεύθυνση, ενώ ανακοίνωσε ότι θα συσταθεί μόνιμη ομάδα εργασίας ανάμεσα στους υπουργούς Οικονομίας των δύο χωρών, με αντικείμενο τη συνεργασία στις επενδύσεις και την οικονομία.

Τι άλλο συζητήθηκε;

Ολα αυτά δημοσίως, αφού για σχεδόν δύο ώρες είχαν προηγηθεί «κεκλεισμένων των θυρών» διευρυμένες συνομιλίες στην αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, όπου συμμετείχαν από πλευράς ΗΠΑ οι Ρεξ Τίλερσον (υπουργός Εξωτερικών), Στίβεν Μνούτσιν (υπουργός Οικονομικών), Γουίλμπουρ Ρος (υπουργός Εμπορίου), Τζον Κέλι (προσωπάρχης Προέδρου ΗΠΑ), ο στρατηγός Χέρμπερτ – Ρέινολντ ΜακΜάστερ (σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας), Τζάρεντ Κούσνερ (βοηθός και ανώτερος σύμβουλος του Τραμπ), Ντίνα Πάουελ (αναπληρώτρια του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας), Γκάρι Κον (επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου του Τραμπ), Τζέφρι Πάιατ (πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα) και Φιόνα Χιλ (βοηθός του Τραμπ, υπεύθυνη για ευρωπαϊκές και ρωσικές υποθέσεις). Από ελληνικής πλευράς στη συνάντηση συμμετείχαν οι υπουργοί Εξωτερικών, Οικονομίας, Ψηφιακής Πολιτικής, Εθνικής Αμυνας, καθώς και μια σειρά σύμβουλοι.

Συνάντηση με Λαγκάρντ

Την κοινή τους προσήλωση στην αντιλαϊκή πολιτική και στην εφαρμογή των μέτρων που απαιτούνται για την ολοκλήρωση και της τρίτης «αξιολόγησης» συνομολόγησαν Αλ. Τσίπρας και Κριστίν Λαγκάρντ, στη συνάντηση που είχαν μετά τα μεσάνυχτα της Δευτέρας (ώρα Ελλάδας), στην Ουάσιγκτον. Αμέσως μετά, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι συζήτησαν «τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη προοπτική της ελληνικής οικονομίας, τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί έως τώρα στην κατεύθυνση της επιτυχούς ολοκλήρωσης του προγράμματος και τα βήματα που κάνουμε τώρα προς την κατεύθυνση οικοδόμησης μιας αξιόπιστης και βιώσιμης πρόσβασης στις αγορές».

Ο πρωθυπουργός επανέλαβε το αφήγημα της Ελλάδας που «ανακάμπτει», εγκωμίασε το γεγονός ότι «έχουμε υπερβεί τους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος για τρία συνεχόμενα χρόνια» και πρόσθεσε πως «συμφωνήσαμε ότι είναι προς το συμφέρον όλων των πλευρών να ολοκληρωθεί έγκαιρα η τρίτη αξιολόγηση, όσο το δυνατόν συντομότερα», κάτι που «όλοι επιθυμούν», όπως είπε, αφού «θα επιτρέψει στην ελληνική οικονομία να διατηρήσει το θετικό «μομέντουμ» και θα προσφέρει μια περίοδο «καθαρού αέρα», κατά τη διάρκεια της οποίας όλα τα μέρη μπορούν να εστιάσουν στην καίρια συζήτηση σχετικά με τις παραμέτρους ελάφρυνσης του χρέους και να θέσουν τους όρους για μια επιτυχή και βιώσιμη πρόσβαση στις αγορές». Εξέφρασε τέλος την ελπίδα ότι «στις κρίσιμες συζητήσεις για το θέμα του χρέους, το ΔΝΤ θα διαδραματίσει έναν καίριο και αποφασιστικό ρόλο».

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2017 του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης. ΣΤΙΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

images

Την περασμένη Κυριακή 15-10-2017  ο Ελληνοαυτραλιανός Πολιτιστικός Σύνδεσμος Μελβούρνης ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του λογοτεχνικού διαγωνισμού 2017 κατά την διάρκεια πολιτιστικής εκδήλωσης  στην αίθουσα του Παναρκαδικού συλλόγου Μελβούρνης αφιερωμένης στον διακεκριμένο καθηγητή Βρασίδα Καραλή, ο οποίος διατηρεί την έδρα του Sir Nicholas Laurantus στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϊ καθώς και στην 63η έκδοση  του περιοδικού πολιτισμού και τέχνης » ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ» Παρακάτω δημοσιεύουμε τους διακριθέντες στον διαγωνισμό, και θα επανέλθουμε με λεπτομέρειες από την πετυχημένη εκδήλωση, όταν μας αποσταλεί σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Σημειώνουμε  πως στους βραβευθέντες  συγκαταλέγεται και ο υπεύθυνος της ιστοσελίδας  » Βρυσούλες γνώσης» Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΠΟΙΗΣΗ Ελληνική Γλώσσα

Α΄Βραβείο: Καλως όρισες στη ζωή μου έρωτα-Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος
Β΄Βραβείο: Χαϊκού Δευτερολέπτων – Μπέτη Μεσσάζος
Γ΄Βραβείο: Ειρήνη σε σταυρώσανε- Αγγελική Βογδάνη
Έπαινος: Η πένα της Καρδιάς- Χριστίνα Σοιταρίδη

ΠΕΖΟ Ελληνική γλώσσα

Α΄Βραβείο: Απώλεια Μνήμης- Τριαντάφυλλος Καπουκρανίδης
Β΄Βραβείο: Αυτό Ήταν- Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος
Γ΄Βραβείο: Η φυγή- Αριστοτέλης Ανδρούτσος

POETRY IN ENGLISH

1st Prize: She was real as I am- Monika Athanasiou
2nd Prize:
Visions- Stephanie Dimopoulos
3rd  Prize:
Wellspring of My Life- Salome Argyropoulos

SHORT STORY  IN ENGLISH

1st Prize: Angels Can Fly- Dione Toukalas
2nd Prize:
 Time Bubdle Protocol- George Athanasiou
3rd Prize:
The  Amulet- Mar;ia papageorgiou

One Act Play in English

Spesial Commendation: Crome- Elena Carapetis
*****
ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Συντονίστρια: Καίτη Αλεξοπούλου, ΟΑΜ, ( πρόεδρος του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης. 

ΜΕΛΗ 

Δρ Τίνα Γιαννούκου  ( ποιήτρια, συγγραφέας, ερευνήτρια)
Γιώργος Μουρατίδης (Ακαδημαϊκός, ποιητής)
*******************

ΜΕΡΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ  ΜΕΛΒΟΥΡΝΗΣ

Captureθτωβιοοοοοοοοοοο

ΦΩΤΟ Οι βραβευμένοι του διαγωνισμού  με τα στελέχη του Ελληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης, τους τιμώμενους και τα μέλη της κριτικής επιτροπής

Captureκλαε  Capture33333  Captureμμμμμμνη

ΦΩΤΟ από αριστερά 1.Η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης Καίτη Αλεξοπούλου. 2. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου Μελβούρνης Ν.Παπαστεργιάδης παρουσίασε το περιοδικό του Πολιτιστικού Συνδέσμου «ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ» 3. Ο τιμώμενος καθηγητής Βρασίδας Καραλής

Captureηηηηη Capture44444 Captureαλκδε

ΦΩΤΟ από αριστερα 1. Ο καθηγητής Β. Καραλής απονέμει το Α΄ βραβείο ποίησης στον Γεράσιμο Μ. Λυμπεράτο 2. Η πρόεδρος Καίτη Αλεξοπούλου με τον Γεράσιμο Μ.Λυμπεράτο. 3. Από την απονομή του Β΄ Βραβείου διηγήματος στον Γεράσιμο Μ.Λυμπεράτο

Captureδφγηξ Capture Captureπ;ασς
Captureμεσδε   Captureψωβγ   Captureλλλλλκξη

ΦΩΤΟ από αριστερά 1. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής, Δρ τίνα Γιαννούκου και του Ακαδημαικού  Γιώργου Μουρατίδη 2. και 3. 4.5.6. Άλλες σημαντικές βραβεύσεις

Captureκκκκκωωωωω

Ευμενείς ήταν και οι εντυπώσεις  των σκίτσων -ζωγραφιών (εκτός προγράμματος) του Γεράσιμου Μ. Λυμπεράτου στην παραπάνω εκδήλωση.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ
Θέλω πρώτα – πρώτα
να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς την πρόεδρο του Ελληνοαυστραλιανού  πολιτιστικού συνδέσμου Μελβούρνης κα Καίτη Αλεξοπούλου και κατ’απέκταση προς τα μέλη του Δ.Σ. και της κριτικής επιτροπής βράβευσης για την ευγενική τους πρόσκληση να παρευρεθώ στην ωραία αυτή εκδήλωση του πολιτιστικού συνδέσμου.
Και νιώθω συγκινημένος που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστώ με αρκετούς ομογενείς λογοτέχνες και καλλιτέχνες της Μελβούρνης.
Στο διάστημα αυτό  παρατήρησα με πόσο προσοχή και σοβαρότητα οι 200 περίπου παρευρισκόμενοι παρακολουθούσαν αυτή την υπέροχη ποιοτική εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη σε γνωστούς συμπατριώτες μας   που πρωταγωνιστούν στα γράμματα και τις τέχνες όπως ο καθηγητής Βρασίδας Καραλής, όπως αυτοί που συμμετείχαν στην έκδοση του περιοδικού «ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ» όπως αυτοί της κριτικής επιτροπής βράβευσης.
Και καταλήγω στο συμπέρασμα  πως τέτοιοι πολιτιστικοί σύνδεσμοι, με τέτοια σπουδαία δραστηριότητα  μαρτυρούν τον ωραίο αγώνα της ομογένειας για την διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας, του πολιτισμού, τα έθιμα και τις παραδώσεις του λαού μας που συνδέονται άμεσα με την λογοτεχνία και την καλλιτεχνία. Μαρτυρούν την αδιάρηκτη πάλη του Ελληνικού λαού μας, σ αυτές τις δύσκολες στιγμές του, να μη χάσει την επαφή του  με τις ευγενικότερες δυνάμεις της ανθρώπινης προόδου. Η λογοτεχνία και η καλλιτεχνία ως ισχυρά μέσα γνώσης και ως εκ τούτου οι λογοτέχνες και καλλιτέχνες διαχρονικά ήταν ενάντια σε ό,τι μειώνει την πρόοδο της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως ο πόλεμος, οι κοινωνικές διακρίσεις, ανισότητες και κοινωνική σήψη. Γι’ αυτό και πρωτοστατούσαν  σε κοινωνικούς αγώνες για την ειρήνη , την κοινωνική δικαιοσύνη και πρόοδο. Σ αυτούς τους δρόμους της Ειρήνης , της αγάπης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για την  δημιουργίας ενός καλλίτερου κόσμου, θα πρέπει όλοι οι λογοτέχνες και καλλιτέχνες  να περπατήσουμε, με μοναδικό σύνθημα: «όλα για τον άνθρωπο όλα για το χαμόγελο του κάθε παιδιού» σ’  αυτόν τον πολυβασανισμένο πλανήτη μας. Σας ευχαριστώ  και συγχαρητήρια για την όμορφη εκδήλωσή σας.

Γεράσιμος Μ.Λυμπεράτος  Σύδνεϊ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ «ποιήματα»

μμμμΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ Δρα  Γ. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  «ΠΟΙΗΜΑΤΑ» 1978  ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

***

ΣΤΕΝΑ ΣΥΝΟΡΑ

Μια σειρά από κατσαρόλια δεμένα σ’ ένα σπάγκο
τα τραβάνε οι προλετάριοι πηγαίνοντας μπροστά
και πίσω τους γαυγίζουνε οι σκύλοι.
Σακατεμένα πρόσωπα
Μάτια γεμάτα έγνοια.
Άσε την σκέψη λεύτερη
Έχε εμπιστοσύνη στην κίνηση
Χαμογέλα στ’ αύριο πού ,ρχεται.
Σπάσε τη σιωπή με μια γροθιά.
δεν μας χωράει ο κόσμος Τούτος.

***
ΑΝΟΙΞΗ
Της φύσης η θεία η μουσική
υμνεί την ομορφιά της.
Οι φτερωτοί οι σύντροφοι
υμνούνε την ειρήνη.
Μ’ απλοχεριά σκορπίστηκε
τριγύρω η αρμονία

των λουλουδιών οι ευωδιές
μήνυμα αγνό αγάπης

***

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

Μη πατάτε  τα λουλούδια
είναι τόσο όμορφα!
Θα λυπηθούν οι μέλισσες,
θα χάσουνε τον ίσκιο τα μυρμήγκια
κι οι πεταλούδες-μικρές ανάλαφρες ψυχές,
δεν θά ‘χουν που να γείρουν.

Μη πατάτε τα λουλούδια
είναι πηγή ελπίδας,
Αλλοίμονο σε μας όταν αυτά χαθούν.

***

ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Έλα τώρα πάψε.
Ρίξε το βλέμμα γύρω σου.
Όλα δικά μου και δικά σου.
Είναι μεγάλη η καρδιά μας.
Πιο μεγάλη κι απ’ τον θάνατο.
Σήκω τα χέρια σου ψηλά.
Άγγιξε τ’  άστρα.
Πέσε μια προσευχή.
Νιώσε χαρούμενη για το αύριο πούρχεται.
Ο δρόμος που διαλέξαμε δεν έχει τέλος.

***

ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

Τρύγησαν τον έρωτα,
κρυμμένοι στο παλιό μετόχι
με την συνοδεία μιας μικρής σονέτας
βγαλμένη απ’ το λαρύγγι κάποιου βατράχου.

Αχτίδα φεγγαριού χλωμή
μπήκε από κάποια χαραμάδα
ενός μισοσπασμένου παράθυρου
και τους εχάρισε δυο φωτοστέφανα.

***

ΜΕΡΕΣ ΣΙΩΠΗΣ

θε νάρθει  πάλι η ξαστεριά
τα δέντρα θε ν’ ανθίσουν
και τα πουλιά να κελαηδούν
της λευτεριάς τραγούδια.
Τότε οι νεκροί θ’ αναστηθούν
και το χορό θα στήσουν.

Τότε και σύ μανούλα μου
τα μαύρα να τα βγάλεις.
Στην πικραμένη σου καρδιά
άσε ν’ ανθίσουν ρόδα
κι άρχισε πάλι όπως παλιά
τον κήπο να σκαλίζεις.

 

 

 

«ΑΡΗΣ» Στην Αθανασία της συλλογικής μνήμης

614765

Με το έργο «Αρης» της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, ανοίγει η φετινή αυλαία του «CARTEL» Τεχνοχώρος, την Παρασκευή 13 Οκτώβρη, στις 9 μ.μ. Στο ρόλο του Αρη ο Τάσος Σωτηράκης.

Ο Αρης Βελουχιώτης επέδειξε εξαιρετικές οργανωτικές και στρατιωτικές ικανότητες, συμβάλλοντας σημαντικά, ως πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, στη διεξαγωγή του ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους. Τα παραπάνω, αποδεδειγμένα και σε μια σειρά σημαντικές μάχες (όπως π.χ. στο Γοργοπόταμο), οδήγησαν στη μυθοποίηση του Αρη Βελουχιώτη. Αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας, την οποία χαρακτήρισε λαθεμένη, γεγονός που τον οδήγησε στη διαγραφή του από το ΚΚΕ, ενώ το 2011 έγινε η επίσημη πολιτική αποκατάστασή του.

Ο Αρης, κυκλωμένος από τους διώκτες του, έξω από τη Μεσούντα, θα ανοίξει ο ίδιος την πόρτα της αιωνιότητας. Θα περάσει στην αθανασία της συλλογικής μνήμης και συνείδησης, δίνοντας το τέλος με το ατομικό του περίστροφο. Ο Αρης πέρασε στην «αθανασία». Μαζί του στο θάνατο τον ακολούθησε και ο πιστός του αντάρτης, ο Τζαβέλας. Η τελευταία πράξη του δράματος γράφτηκε με τον κανιβαλισμό και τη θηριωδία του μεταβαρκιζιανού καθεστώτος. Οι δύο νεκροί σύντροφοι θα αποκεφαλιστούν και τα κεφάλια τους θα μείνουν κρεμασμένα από τις 18 έως τις 20 Ιούνη σ’ ένα φανοστάτη στα Τρίκαλα.

Ο ηθοποιός Θοδωρής Τσουανάτος και ο μικρός Πέτρος Φλωράκης «έδωσαν» τις φωνές τους. Σκηνικά – κοστούμια: Ομάδα Cartel. Μουσική: Villagers of Ioannina City (VIC). Το τραγούδι «Αρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη. Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη. Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας. Επιμέλεια video: Ηλίας Φλωράκης. Ειδικά Εφέ: Προκόπης Βλασερός. Φωτογραφίες: Δήμητρα Ψυχογυιού. Σκίτσο αφίσας: Γιώργος Γούσης. Σχεδιασμός αφίσας: Νικολέττα Διολή. Εκτέλεση Παραγωγής: Φαίη Τζήμα.

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή στις 9 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ γενική είσοδος, 8 ευρώ μειωμένο, 5 ευρώ για ανέργους.

Προπώληση: www.viva.gr

Τόπος:

Τεχνοχώρος «Cartel» (Μικέλη 4 & Αγ. Αννης Βοτανικός – Στάση μετρό Ελαιώνας, τηλ. 693 989 8258)

ΛΑΪΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ «Δημήτρης Γληνός»

Captureνννν

 

ΛΑΪΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ»

Δελτίο τύπου

Ο Σύλλογος Εργατικής & Λαϊκής Επιμόρφωσης απευθύνεται σε ενδιαφερόμενους κάθε ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου, οι οποίοι επιθυμούν να μελετήσουν, ιδιαίτερα, θέματα Φιλοσοφίας, Ιστορίας και Πολιτικής Οικονομίας, με εκλαϊκευμένο επιστημονικό τρόπο, μέσα από σεμινάρια που οργανώνονται γι’ αυτό το σκοπό.

Τα σεμινάρια είναι δωρεάν μόνο για τα μέλη του Συλλόγου, ενώ όλες οι υπόλοιπες επιστημονικές και πολιτιστικές δραστηριότητες (διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, φιλολογικές βραδιές κ.ο.κ.) θα έχουν ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Τα σεμινάρια θα πραγματοποιούνται στο ισόγειο του πολυχώρου Ash in Art, Καλλιρρόης και Ηρακλέους 10, πολύ κοντά στο μετρό «ΣΥΓΓΡΟΥ-ΦΙΞ», Κυριακές, 18.00-20.30΄.

Το πρώτο σεμινάριο «ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ» αρχίζει την Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017, ώρα 18.00. Ζητείστε πληροφορίες και δηλώστε συμμετοχή στα τηλ. 6936090112 και στην ιστοσελίδα μας: sele1.webnode.gr, το αργότερο μέχρι 20 Οκτωβρίου. Θέσεις περιορισμένες. Θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας. Εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις, είναι δυνατό να γίνουν εγγραφές και πριν από την ώρα έναρξης του σεμιναρίου,.

Αθήνα, 28.9.2017                                                                           ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;) της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ (;)
Της Ιωάννας Καρατζαφέρη  Capture

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί πότε και πού εμφανίστηκε το πολιτικό λεξιλόγιο. Στην Ιλιάδα ή στην Οδύσσεια; Κάποιος συγγενής μου είπε κάποτε πως ο Όμηρος, ο οποίος ήταν πρακτορείο ειδήσεων. Επομένως τα γραπτά του ήταν ένα σύνολο πληροφοριών που επεξεργαζόταν εκείνος.
Ακούστηκε σαν ανέκδοτο.
Με το πέρασμα του χρόνου και το είδος του γραπτού λόγου άρχισα να αναρωτιέμαι αν η πολιτική ορολογία ήταν αποτέλεσμα του Μαρξισμού (Καρλ Μαρξ (1818-1883) του Λενινισμού, (Βλαδιμίρ Λένιν 1870-1924), ή και του Τροτσικισμού (Λέων Τρότσκι (1879-1940).
Αγνοώντας τη ρωσική γλώσσα δεν μπορούσα ούτε μπορώ να αποφασίσω αν οι μεταφραστές τους ήταν πλήρως γνώστες των δυο αυτών γλωσσών ή παράφρασαν κάποιους πρωτοφανείς όρους.
Όσον αφορά στην ελληνική γλώσσα, είχα επιλέξει τον αστισμό, τους αστούς, την αστική οικονομία, και απαριθμώντας τις σημαντικές υποδιαιρέσεις κοινωνία, οικονομία που δημιουργούν την εκάστοτε πολιτική: κοινωνία, (society, economy, politics), από τις οποίες το κύριο παράδειγμα ήταν/είναι η αστική οικονομία, που παρήχθη από τη λέξη Άστυ.
Άστυ ήταν η πρωτεύουσα μιας μερίδας κάθε ομόγλωσσου και εθνικού συνόλου πολιτών, ιδιοκτητών των οποίων τα γεωργικά και χειρονακτικά έργα τα ανέθεταν σε εκείνους που κατοικούσαν έξω από τα όρια του Άστεως.
Οι αστοί τους εκμεταλλεύονταν υπέρ των κερδών τους διαμέσου του χρόνου εργασίας, του είδους παραγωγής προϊόντων και κατασκευών, δημιουργώντας την αστική οικονομική πολιτική.
Με αυτό τον τρόπο προσπαθούσα να βρω τη ρίζα και την καταγωγή διαφόρων συστημάτων με τα οποία επιβάλλονταν και κυριαρχούσαν πάνω στους λαούς.
Αυτά μου ήρθαν στο νου σε μια συνάντηση που παραβρέθηκα. Ο ομιλητής
προερχόταν από μια χώρα της Λατινικής Αμερικής, εύγλωττος και εξαιρετικά γνώστης των θεμάτων στα οποία αναφερόταν, έχοντας δίπλα του μια σύγχρονη εκπαιδευμένη νεαρή ερμηνεύτρια.
Κάποια στιγμή τον διέκοψε μια ακροάτρια και τον ρώτησε κάτι δυσνόητο.
Εκείνος της απάντησε μ’ ένα πλήρες οικονομικό και πολιτικό λεξιλόγιο.
Και οι δυο μ’ επανάφεραν στον πιο πάνω συλλογισμό.
Ο καπιταλισμός, ο οποίος επαναλαμβανόταν, είναι ο όρος αστισμός αφού η πρωτεύουσα, στις γλώσσες από το λατινικό γλωσσικό δέντρο, λέγεται  Capital και η οικονομική τακτική τους είναι capitalism.
Οι πιο γνωστές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ένα Άστυ όπως κι εμείς την Αθήνα,
Όσο μεγάλη και αν είναι η Θεσσαλονίκη, το Μπέρμινκγχαμ. Η Φρανκφούρτη, η Νεάπολη, το Μάλμο έχουν ένα άστυ την αντίστοιχη πρωτεύουσα των χωρών τους, Λονδίνο, Βερολίνο, Ρώμη, Στοκχόλμη, και ακολούθως αστική οικονομική πολιτική.

Το ερώτημα παραμένει γιατί οι σωστές απαντήσεις δεν είναι ατομικές.

 

 

 

«ΣΤΗ ΓΥΑΡΟ» ένα ποίημα του Ανέστη Χριστίδη

ΣΤΗ ΓΥΑΡΟ
Του Ανέστη Χριστίδη

 

1505777082

Αναταράζετε η καρδιά μου που πονά.
Κυκλοθυμούν αισθήματα.
Τα τριαντάφυλλα ζωντανεύουν.

Οι χρυσές βιολέτες μεγαλώνουν.

Κυκλωμένος από τα κύματα
Κυκλωμένος από τα βράχια
Στη Γυάρο. Ακουμπισμένος πάνω στο πέλαγος.
Κυκλωμένος από τα όρνια.
Σαρκοβόρα όντα κυκλοφορούν στον αέρα.
Εδώ που στα νιάτα σου αναμετρήθηκε
το μπόι της αντίδρασης ,
στο διάβα του ήλιου που ανέτειλε.
Το φως του ξυπνά τους πόθους.
Στα παλληκάρια του
το ανεμόβροχο τάζει κεραυνούς.
Είναι τόσο αβάσταχτο το παρόν
που βάλθηκαν να το παραμερίσουν.
Με την αντοχή του γίγαντα λαού
την υπομονή και το πείσμα του δίκιου τους.
Το πότιζαν με ιδρώτα και αίμα,
τα εξαϋλωμένα τους κορμιά πετούν ανάλαφρα
πάνω πιο πάνω από τα πυρωμένα τους όνειρα.
Τα άρπαζαν με τα χέρια
και χόρευαν τρελό χορό στα αλώνια του χάροντα,
τα γεμάτα πέτρες
και οι ξερολιθιές μαλάκωναν
να δεχτούν τα άφθαρτα κορμιά των συντρόφων
που γεμάτα πληγές
δεν καταλάβαιναν από αίμα, πόνο,
ήταν αποφασισμένοι να νικήσουν και νίκησαν.

Σε ξάστερους ουρανούς, αέρηδες
που ξεριζώνουν κάθε λεκέ κάθε βρώμα.

Οι καρδιές και το κόμμα ταυτίζονται .
Παράξενα στοιχίζονται τα μάτια
Κοιτούν τα βράχια κοιτούν τα μανιασμένα κύματα.
Στο χτες  της Εαμικής αντίστασης  στην αυλής της γειτονιάς.
Σήμερα το παράλογο εδώ στα πυρωμένα λιθάρια.
Φοβισμένο κι επικίνδυνο.
Εδώ έμαθα πως σπούδασες τη ζωή
Μα και μετά ποτέ δεν είπες κάτι, πάντα στα όρια.
Για το παιδί σου και το εγγόνι σου
που ανακαλύπτουν ξανά τον δρόμο σου
μαζεύουν
τις μυρωδιές  απ τα σπαρμένα σου λουλούδια
στις καρδιές και τα τραγούδια.

Την ώρα που μοιράζονταν στη σκηνή
τα γράμματα και τα δέματα
με φαγητά που έστελναν οι συγγενείς
ήταν ιεροτελεστία,
γιατί υπήρχαν και αυτοί που δεν τους θυμόταν κανείς.

Ποίηση. Κώστας Ευαγγελάτος «ΕΡΜΗΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΙΔΕΣ»

ΠΟΙΗΜΑΤΑ από την  συλλογή του Κώστα Ευαγγελάτου » Ερμητικές Λαμπίδες»

ΠΟΙΗΣΗ

ΕΠΤΑ ΕΙΚΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Του Κώστα Ευαγγελάτου

Agave_tequilana_1.jpg

Ι
Αγαύη στο ξανθό ακρωτήρι
κρατάς το κόκκινο ποτήρι
με νύχια -αγκάθια.

ΙΙ
Αλέα ψηφίδων Βαρκελώνης
χτίζεις πολύτροπα παλάτια
με πέτρες και καλούπια μύθων.
ΙΙΙ
Μαύρες οχιές του Σέντραλ Παρκ
σε ανθοδέσμες σάπιων φύλλων
έρπετε φιόγκοι του θανάτου
στα απόκρυφα των εραστών.
ΙV
Αραβικό των Tuilleries θηκάρι
βγαίνεις το βράδυ για σεργιάνι
αναζητώντας Σταύρωση.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

V
Θολόπλευστη βραχνάδα του καιρού
στου λιμανιού αράζει τη μαγεία
με άφατη συνεσταλμένη γοητεία.

images5SCVBBWP
VI
Έκφραση θλίψης αδιόρατης
της αίσθησης που αναταράζει
τα μαύρα μάτια μεταφράζει.

VII
Βαλκάνιες μορφές σε οδηγούν
από των ενοχών την ομηρία
στης πόλης τη λαθροθηρία.

********************

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

images8RLDLGSY

Αν η πανσέληνος
δεν πάρει τις ψυχές
πως να φωτίσει το μυαλό
το ολόγιομο φεγγάρι

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ Ι

Μυρίζοντας αγνότητα
αρδεύω πίκρα.
Σφηνοειδής γραφή
σμιλεύει αγάπη.
Η τεφροδόχος έτοιμη
στην κρύπτη της ζωής.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΙΙ

Μέρα μνημόσυνης αγάπης
σκόρπισα άνθια στα πωριά
και άλειψα τα κάγκελα
με συλλαβές συγνώμης.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΙΙΙ

Τρέμουν διάσπαρτοι αρμοί
στη σεισμική φορά της γης.
Στο κάτοπτρο της μνήμης
τα χνώτατων εγκάτων της.

                                                          ΕΛΠΙΔΑ

Capture *

Η ελπίδα των χρωμάτων  αρμενίζει
στον καμβά της νέας διαλεκτικής
συνθέτοντας
  εφύμνια.

 * Σύνθεση  Κώστα Ευαγγελάτου

50 χρόνια από τη δολοφονία του ΤΣΕ ..!

untitled
Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται στις 9 Οκτώβρη από τότε που ο Τσε Γκεβάρα, όντας τραυματίας και κρατούμενος από την προηγούμενη μέρα, δολοφονείται στη Βολιβία μετά από εντολή της CIA. Υπήρξε ένας ξεχωριστός κομμουνιστής επαναστάτης, διεθνιστής, από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης στην Κούβα, που το παράδειγμά του εξακολουθεί να εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες των εργατών, των λαϊκών ανθρώπων όλου του κόσμου που παλεύουν για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, της κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

 

Ο Τσε γεννήθηκε ως Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (με πατέρα τον Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς, με ιρλανδικές ρίζες, και μητέρα την Σέλια ντε λα Σέρνα, με ισπανικές) στο Ροζάριο της Αργεντινής, στις 14 Ιούνη 1928, και σπούδασε Ιατρική. Από τα μετεφηβικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες, ταξιδεύει δύο φορές στη Λατινική Αμερική, γνωρίζει τα βάσανα των απλών ανθρώπων και το 1954 βρίσκεται στη Γουατεμάλα, όπου θα συμμετάσχει ενεργά στην υπεράσπιση της φιλολαϊκής κυβέρνησης του Γιάκομπο Αρμπενς, που χτυπιέται από την ξένη επέμβαση. Μετά το ματοκύλισμα στη Γουατεμάλα, περνάει στο Μεξικό, συναντιέται για πρώτη φορά με τον Φιντέλ Κάστρο, προσχωρεί στο επαναστατικό του τμήμα και στα 83 άτομα που θα αποτελέσουν την αποστολή του πλοιάριου «Γκράνμα» και συμμετέχει στον ένοπλο αγώνα που θα οδηγήσει στην ανατροπή του δικτάτορα Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959.

Πήρε την κουβανική υπηκοότητα και υπηρέτησε την Κουβανική Επανάσταση από διάφορες θέσεις. Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, υπουργός Βιομηχανίας και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Προγραμματισμού και στην εισβολή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στον Κόλπο των Χοίρων, τον Απρίλη του 1961, διοικητής των στρατευμάτων στο Πινάρ ντελ Ρίο. Στις 14 Μάρτη 1965 κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του. Στις 3 Οκτώβρη 1965 ο Φιντέλ Κάστρο, στην ιδρυτική συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, θα διαβάσει το αποχαιρετιστήριο γράμμα του φεύγοντας για τη Βολιβία, για να φουντώσει το επαναστατικό κίνημα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Σε αυτό σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Αφήνω εδώ το λαό που με δέχτηκε σαν γιο του και αυτό μου προξενεί πόνο στην ψυχή μου. Παίρνω μαζί μου στα νέα πεδία των μαχών την πίστη, που εσύ μου ενέπνευσες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, τη συναίσθηση ότι εκπληρώνω το πιο ιερό καθήκον μου: Να αγωνιστώ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, όπου κι αν υπάρχει. Αυτό μου δυναμώνει την πεποίθηση και πολλαπλά μου γιατρεύει κάθε πόνο».

Ο Τσε, παράλληλα με τη φλόγα του επαναστάτη μαχητή που αφειδώλευτα έδινε την κάθε ικμάδα της ύπαρξής του στον αγώνα, ανέδειξε την τεράστια αξία της μελέτης, της γνώσης και της πρακτικής εφαρμογής της κορυφαίας θεωρίας απελευθέρωσης των εργατών, του μαρξισμού – λενινισμού. Και το έκανε με το προσωπικό του παράδειγμα, την αυτομόρφωσή του. Σε όποιον τομέα και αν χρεώθηκε, μελέτησε βαθιά, με οδηγό αυτό το εργαλείο.

82636
Η συμβολή του στα ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού

Από αυτή την σκοπιά, παρουσιάζουμε σήμερα ένα δείγμα από τα πολλά άρθρα και γραπτά που άφησε ο Τσε ως παρακαταθήκη. Ως ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και υπουργός Βιομηχανίας (1961) είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επεξεργασία πολιτικών κατευθύνσεων που αφορούν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στην Κούβα τη δεκαετία του 1960. Η μαρξιστική – λενινιστική του κατάρτιση του επέτρεψε να προσεγγίσει – με εργαλείο την επαναστατική θεωρία – σημαντικά και κρίσιμα προβλήματα που αφορούν την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ιδιαίτερα τη σοσιαλιστική οικονομία.

Την ίδια περίοδο επισκέφτηκε ως επικεφαλής της κουβανέζικης αντιπροσωπείας μια σειρά σοσιαλιστικές χώρες, ανάμεσά τους την ΕΣΣΔ, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, τη Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, και μελέτησε ζητήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Σε αυτό το πλαίσιο, αντιμετώπισε με κριτικό πνεύμα μεταρρυθμίσεις και πολιτικές που ακολουθούνταν τη δεκαετία του 1960 στην ΕΣΣΔ και σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Το απόσπασμα από άρθρο που παρουσιάζουμε αναδημοσιεύεται από αφιέρωμα της εφημερίδας στις 13/1/2013 και αφορά τη λειτουργία των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων στο σοσιαλισμό. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Η βιομηχανία μας, Οικονομική Επιθεώρηση», τεύχος Νο. 5 του Φεβρουαρίου του 1964, και μεταφράστηκε από τα Ισπανικά από την επίσημη ιστοσελίδα του «Κέντρου Μελετών Τσε Γκουεβάρα» της Κούβας (http://cheguevara.cubasi.cu).

Για το νόμο της αξίας

«Κατανοούμε ότι για ένα χρονικό διάστημα οι κατηγορίες του καπιταλισμού διατηρούνται και ότι το διάστημα αυτό δεν μπορεί να καθοριστεί από πριν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όμως της μεταβατικής περιόδου είναι αυτά μιας κοινωνίας που σπάει τα παλιά δεσμά της, για να μπει γρήγορα στο καινούργιο στάδιο. Η τάση πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μας, η εξάλειψη όσο το δυνατόν πιο σθεναρά των παλιών κατηγοριών, όπως η αγορά, το χρήμα και ως εκ τούτου ο μοχλός του υλικού κινήτρου ή – για να το πούμε καλύτερα – οι συνθήκες που προκαλούν την ύπαρξή του. Το αντίθετο θα σήμαινε ότι το καθήκον της οικοδόμησης του σοσιαλισμού σε μια καθυστερημένη κοινωνία είναι ένα είδος ιστορικού ατυχήματος και ότι οι ηγέτες, για να επανορθώσουν το σφάλμα, πρέπει να αφιερωθούν στην εμπέδωση όλων των κατηγοριών που ενυπάρχουν στην ενδιάμεση κοινωνία, αφήνοντας μονάχα σαν βάσεις της καινούργιας κοινωνίας την κατανομή των εσόδων ανάλογα με την εργασία και την τάση εξάλειψης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί, σαν παράγοντας της ανάπτυξης της γιγάντιας συνειδησιακής αλλαγής που είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το μεταβατικό στάδιο, αλλαγής που θα πρέπει να συντελείται με την πολύμορφη δράση όλων των καινούργιων σχέσεων, τη διαπαιδαγώγηση και τη σοσιαλιστική ηθική, όταν λάβουμε υπόψη μας την ατομικιστική νοοτροπία που το άμεσο υλικό κίνητρο δημιουργεί στη συνείδηση, φρενάροντας την ανάπτυξη του ανθρώπου σαν κοινωνικού όντος.

Για να συνοψίσουμε τις διαφωνίες μας:

Θεωρούμε το νόμο της αξίας σαν μερικά υπαρκτό, εξαιτίας των υπολειμμάτων της εμπορευματικής κοινωνίας που παραμένουν και που αντανακλώνται στον τύπο ανταλλαγής που πραγματοποιείται ανάμεσα στο κράτος – προμηθευτή και τον καταναλωτή. Πιστεύουμε ότι ειδικά σε μια κοινωνία με πολύ ανεπτυγμένο εξωτερικό εμπόριο, όπως η δική μας, ο νόμος της αξίας σε παγκόσμια κλίμακα πρέπει να αναγνωριστεί σαν ένα γεγονός που κυριαρχεί στις εμπορικές σχέσεις, ακόμα και στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο και αναγνωρίζουμε την ανάγκη να περάσει αυτό το εμπόριο σε μορφές πιο αναπτυγμένες στις χώρες της καινούργιας κοινωνίας, εμποδίζοντας να γίνουν βαθύτερες οι διαφορές ανάμεσα στις αναπτυγμένες χώρες και τις πιο καθυστερημένες με την εμπορική ανταλλαγή. Με άλλα λόγια, πρέπει να βρούμε εμπορικούς τύπους που να επιτρέπουν τη χρηματοδότηση βιομηχανικών επενδύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες, ακόμα και αν έρθουμε σε αντίθεση με τα συστήματα τιμών που υπάρχουν στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά, πράγμα που θα επιτρέψει την όσο το δυνατό περισσότερο ισόμετρη πρόοδο ολόκληρου του σοσιαλιστικού στρατοπέδου με φυσικές συνέπειες τον περιορισμό των ανωμαλιών και την πρόσδοση μιας συνοχής στο πνεύμα του προλεταριακού διεθνισμού (η πρόσφατη συμφωνία ανάμεσα στην Κούβα και την ΕΣΣΔ είναι ένα δείγμα για το τι μπορεί να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση). Αρνιόμαστε τη δυνατότητα της συνειδητής χρησιμοποίησης του νόμου της αξίας, στηριζόμενοι στη μη ύπαρξη μιας ελεύθερης αγοράς που να εκφράζει αυτόματα την αντίθεση ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή, αρνιόμαστε την ύπαρξη κατηγορίας εμπορευμάτων στη σχέση ανάμεσα σε κρατικές επιχειρήσεις και θεωρούμε όλους τους οργανισμούς τμήμα της ενιαίας μεγάλης επιχείρησης που είναι το κράτος (παρόλο που στην πράξη δε συμβαίνει ακόμη αυτό στη χώρα μας). Ο νόμος της αξίας και το πλάνο είναι δύο όροι που συνδέονται από μιαν αντίθεση και τη λύση της. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ο συγκεντρωτικός σχεδιασμός είναι ο τρόπος ύπαρξης της σοσιαλιστικής κοινωνίας, η κατηγορία που την ορίζει και το σημείο όπου η συνείδηση του ανθρώπου κατορθώνει επιτέλους να συνθέσει και να κατευθύνει την οικονομία προς το στόχο της, την πλήρη απελευθέρωση του ανθρώπινου όντος μέσα στα πλαίσια της κομμουνιστικής κοινωνίας».

ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΕ

613554

Με αφορμή αυτήν την επέτειο του θανάτου του Τσε, η Τομεακή Οργάνωση Πειραιά της ΚΝΕ διοργανώνει εκδήλωση σήμερα Κυριακή 8 Οκτώβρη, στις 7 μ.μ., στο «Κρεμλίνο» (Καραΐσκου 119). Θα μιλήσει ο Μανώλης Ραπανάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της ΟΠ Αττικής

Συγχαρητήριο μήνυμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα προς τον Λ. Πετρούνια

athina-17-05-2017-20-koytsoympas

Σε συγχαρητήριο μήνυμά του, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, προς τον Λευτέρη Πετρούνια, αναφέρει:

«Συγχαρητήρια στον Λευτέρη Πετρούνια για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μόντρεαλ. Η νίκη αυτή τον κατατάσσει ανάμεσα στους σπουδαιότερους αθλητές των κρίκων όλων των εποχών. Καλή δύναμη για τη συνέχεια».

«Γητέματα» ποίημα της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

ΓΗΤΕΜΑΤΑ
Της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

GOLDILOCKSUK My Kittyfor

Έγερνε το κορμί  σαν ιτιά κλαίουσα
Πάνω στη σκληρή μοίρα της πέτρας
Σκαλίζοντας   τις αγκίδες της μνήμης της.
Άοκνα σφυρηλατούσε
Τα απολιθώματα  της  φαντασίας της
Λυτρωτικός χρησμός να γραφτεί
Με έργα και ημέρες δικές της.
Τίποτε δεν μπόρεσε να προσάψει στη μοίρα της
Το μάγιστρο χρόνο  είχε  αποκάμει σύμμαχο
Μαζί  γρασάρανε τις σκουριασμένες πόρπες.
Απ’   την επέλαση των κυκλώνων
Το μαύρο   τους μάτι συγκράτησε
Που έσερναν μαζί τους
Τ’ ακοίμητα όνειρα.
Τώρα πια γέρασε.
Έμαθε να λατομεί από το λατομείο της  καρδιάς
Κρίνους λευκούς  να λαξεύει
Στου νου  τα πυργόσπιτα.
Νούφαρων σπέρματα έρρινε
Εκεί που λίμναζαν οι προσευχές
Συντροφιά  με το   χώμα
Του πήλινου  κορμιού της.
Να ασπαστούν τα δάκρυα της
Στερνά  γητέματα να προσφέρει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ στο ΠΑΡΑΜΥΘΙ. «Το γατάκι»της Κοστούλας Ραζή Μουσμούτη

     Την Κοστούλα (Κωσταντίνα) Ραζή Μουσμούτη την έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα από τα ποιήματά της. Οι «Βρυσούλες γνώσης» έχουν επανειλημένα αναρτήσει ποιήματά  της καθώς και βιογραφικό της λογοτέχνιδας. Η βιωματική ποίηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται είναι συνυφασμένη σε μεγάλο βαθμό με την τρίτη ηλικία.  Όμως η τρίτη ηλικία μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, καθώς στο προσκήνιο εμφανίζεται το «παραμύθι» και γίνεται κτήμα της. Λίγο ή πολύ βέβαια το έχουν αυτό οι γιαγιάδες κι οι παπούδες. Όμως το να καθίσεις να γράψεις ένα δικό σου παραμύθι δεν είναι εύκολο. Ήταν όμως εύκολο για την Κωσταντίνα που όχι μόνο απλά άρχισε να γράφει παραμύθια αλλά να τα εκδίδει κι όλας. Ένα τέτοιο ήταν και το παραμύθι  «το Γατάκι»  που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ και το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους. Το δίδαγμα που βγαίνει από το παραμύθι αυτό, είναι πως ποτέ δεν πρέπει να δραπετεύουμε από ένα πρόβλημα που από λάθος δημιουργούμε  αλλά να αναλαμβάνουμε την ευθύνη και να το λύουμε. Γιατί μία δραπέτευση μπορεί να μας δημιουργήσει επιπρόσθετα προβλήματα.  Αλλά καλύτερα να δανειστούμε από το εξωφυλλο του βιβλίου  την υπόθεση του παραμυθιού.«Η εβδομηντάχρονη κα Μαρία , ένα γατάκι, και ένα πολύτιμο βάζο…Το γατάκι παίζει, το βάζο σπάει και μια φιλία κινδυνεύει να χαθεί…Όμως πάντα η αγάπη βρίσκει τον τρόπο να γιατρεύει τις πληγές…Ενα τρυφερό παραμύθι που θα σας συγκινήσει!»

 

Μικρό Βιογραφικό
Η Κωσταντίνα Ραζή, γεννήθηκε στην Κεφαλονιά, και διαμένει στο Αργοστόλι. Έχει τελειώσει την «Εμπορική Σχολή Αργοστολίου» Το 2012 πρωτοεμφανίζεται στο λογοτεχνικό προσκήνιο, γράφονταςποιήματα, διηγήματα και παραμύθια. Τώρα σε ηλικία 76 ετών εκδίδει το πρώτο της παραμύθι, αφιερωμένο στα εγγόνια της, στα οποία διηγόταν πολλά από αυτά.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ  ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΛΛΟΤΑΞΙΔΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
και την ευχαριστούμε θερμά που μας επέτρεψε να αναρτήσουμε το παραμύθι της στην ιστοσελίδα μας
ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ ΓΝΩΣΗΣ

*********

ΤΟ ΓΑΤΑΚΙ  
Εικονογράφηση Μαίρη Κυπριώτη
                                                                 

Capture το γατακι η πρωτη πανω

Της Κωσταντίνας Ραζή Μουσμούτη (Αργοστόλι)

    Στην μικρή μας πόλη ζούσε η κα Μαρία .Ήταν μια κυρία γύρω στα εβδομήντα  και κατοικούσε στο μικρό αλλά πολύ ζεστό και καλοβαλμένο σπιτάκι της. Της άρεσε να φροντίζει τα λουλούδια και τα λαχανικά του κήπου της και να κουβεντιάζει τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια έξω από την πόρτα του σπιτιού της  με τις φίλες  και γειτόνισσες  της . Ήταν πολύ ήρεμη και καταδεχτική.

    Επειδή ζούσε μόνη και η μοναξιά δεν της άρεσε καθόλου, είχε στο σπίτι της ένα μικρό χαριτωμένο ασπρόμαυρο  γατάκι, με μια φουντωτή ουρά και με ματάκια πανέξυπνα και γκριζωπά. Το τρίχωμά του ήταν πεντακάθαρο, γιατί του άρεσε με την γλωσσίτσα του συνεχώς να την καθαρίζει και να την γυαλίζει. Τα γαμψά του νύχια , προσπαθούσε να τα ακονίσει πάνω στα δένδρα του κήπου, αφήνοντας πληγές πάνω στον κορμό τους.
Ήταν παιχνιδιάρικο, σκανταλιάρικο και  πονηρό. Ήταν  πολύ χαϊδεμένο και αρκετά κακομαθημένο. Τις αταξίες του προσπαθούσε να τις καλύψει με τα γλυκά νιαουρίσματα και τα τριψίματα της ουράς πάνω στα πόδια της κας Μαρίας. Στο λαιμό φορούσε ένα καφέ δερμάτινο λουράκι με το όνομά της <<Ελενίτσα>>. Πολλές φορές προσπαθούσε να βγάλει από το λαιμό αυτό το περιδέραιο,  νομίζοντας ότι χωρίς αυτό θα ένοιωθε ελεύθερη. Η κυρία Μαρία όμως είχε στερεώσει καλά την ταυτότητα της μικρής της φίλης και την διεύθυνσή της,  αν τύχαινε  να χαθεί.
Ζούσαν αρμονικά  οι δύο  τους ! Τα βράδια καθισμένες στον καναπέ,  η κα Μαρία παρακολουθεί      τηλεόραση   και η Ελενίτσα  κοιμάται. Πολλές φορές πάλι  η κα Μαρία έπλεκε και εκείνη έπαιζε με το κουβάρι  και  την δυσκολεύει στο  πλέξιμο.
Μέσα στο σπίτι η Ελενίτσα  σουλατσάριζε  ελεύθερα χωρίς περιορισμούς.  Ξάπλωνε στο κρεβάτι, ανέβαινε στην  καρέκλα, παρακολουθούσε την  κα Μαρία στην κουζίνα  και έκανε ότι μπορούσε να φανταστεί.    Είχε ένα μικρό κουβάρι,  που μ` αυτό έπαιζε πολλές  ώρες, εξασκούμενη στο κυνήγι των ποντικιών. Το έριχνε  πάνω  στο κρεβάτι, το άφηνε να κυλίσει κάτω απ` την καρέκλα, ή το έπαιρνε στα μπροστινά  πόδια,  το πετούσε  για να το ξαναπιάσει πολύ γρήγορα.

Captureγατακι 3 φωτο
Όλα λοιπόν επιτρεπόταν στην  Ελενίτσα;
Ναι, όλα, εκτός από κάτι που η κα Μαρία της είχε ζητήσει να προσέχει.
Δίπλα στο σκρίνιο του σαλονιού, υπήρχε ένα βάζο  ενθύμιο πολύ παλιό και κληρονομιά από γενιά  σε γενιά. Αυτό  το βάζο η κα Μαρία τ` αγαπούσε πολύ και παρακάλεσε  την Ελενίτσα , να μην παίζει το κουβάρι της  κοντά,  γιατί δεν ήθελε να της το σπάσει  και αν γινόταν αυτό,  θα θύμωνε πολύ! Κάποια μέρα η κα Μαρία έφυγε και η Ελενίτσα  όπως   άλλες  φορές έμεινε μόνη. Κάθισε  στην  πολυθρόνα , κοιμήθηκε  αρκετά και με το ξύπνημα σκέφθηκε, ότι έπρεπε  να ξεμουδιάσει .Τι να κάνει λοιπόν;

    Α! Ναι το κουβαράκι. Θα ήταν το πιο όμορφο παιγνίδι για αυτές τις ώρες.

     Άρχισε τότε να κυνηγάει το κουβάρι. Το έσπρωχνε κάτω από το τραπέζι, το άρπαζε με τα  μπροστινά της πόδια, το μύριζε, το ξαναπετούσε και κατέληξε  παίζοντας στο σαλόνι. Δεν σταματούσε  όμως η Ελενίτσα! Νάτη! Tο ξαναπέταξε όλο χάρη το ξανάριξε και προσπάθησε να το πιάσει στον αέρα.
Αλλοίμονο  όμως, εκείνη την στιγμή πέφτει μαζί με το κουβάρι πάνω στο βάζο, για το οποίο η κ. Μαρία της είχε εξηγήσει τόσες φορές  την  σπουδαιότητα και την σημασία του.

φωτο 4

Ξαφνιασμένη  συνειδητοποίησε το μέγεθος της καταστροφής. Δεν αντιδρούσε . Ο φόβος και η αγωνία είχαν γίνει  κόμπος στο λαιμό της. Είχε μείνει  ακίνητη και κοίταζε  με απέραντη θλίψη τα κομμάτια.
Η λύπη της είναι πιο μεγάλη γιατί η κα Μαρία την πρόσεχε τόσο πολύ, την αγαπούσε και τα χάδια της  γέμιζαν  την ψυχούλα της τρυφερότητα. Το γατάκι μας τι έκανε για αυτήν; Τίποτε.  Ντρεπόταν και φοβόταν  πολύ. Ήταν πολύ ταραγμένη για να σκεφθεί ήρεμα. Η κα Μαρία τι θα της έκανε; Θα την μάλωνε  λίγο και μέσα σε λίγη ώρα ο θυμός θα της είχε περάσει. Έκανε ένα λάθος, θα έπρεπε να καθίσει, να το συζητήσει με τον άνθρωπο που την αγαπούσε τόσο πολύ, να της ζητήσει συγνώμη, και να συνεχίσουν και οι δυο την ζωή τους όπως και πριν. Δεν ήξερε, ότι αυτοί που μας αγαπούν, είναι έτοιμοι να μας συγχωρήσουν; Δεν το σκέφθηκε όμως.  Μόνο μια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό της, ότι δεν μπορεί να  ξαναδεί την κα Μαρία.
Παίρνει την βιαστική απόφαση και χωρίς άλλη σκέψη και χωρίς να φαντάζεται, τι πρόκειται να της συμβεί, σκαρφάλωσε στο νεροχύτη και από το ανοιχτό παράθυρο της κουζίνας σε λίγα λεπτά βρέθηκε έξω στο δρόμο.

φωτο 5

Η επαφή της με τον έξω κόσμο την  έκανε να νοιώθει  σαστισμένη και χαμένη,  γιατί η Ελενίτσα  ζούσε συνεχώς μέσα στο σπίτι και  ήταν  πολύ δύσκολο για εκείνη,  να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον.
Προχωρούσε  προσεχτικά . Έπρεπε  γρήγορα ν` απομακρυνθεί απ` αυτήν  την  γειτονιά και να βρεθεί μακριά.
Περπατούσε  πολύ ώρα. Ξαφνικά ένα δυνατό χτύπημα την πέταξε αρκετά μακριά,  και ένιωσε δυνατούς πόνους στο πόδι. Ένα μηχανάκι την είχε χτυπήσει πολύ άσχημα και πονούσε φοβερά.   Προσπάθησε να φθάσει στο διπλανό οικόπεδο .Εκεί υπήρχαν πολλά κιβώτια που θα μπορούσε να  κρυφτεί  και  να κοιμηθεί. Έπρεπε όμως να βρει και  κάτι να φάει, γιατί η πείνα  είχε αρχίσει να την βασανίζει. Ο πόνος όμως στο πόδι της ήταν πολύ δυνατός,  για αυτό προτίμησε , να τρυπώσει  σ` ένα από τα κιβώτια που ήταν σκορπισμένα γύρω και να περάσει την νύχτα νηστική. Ο ύπνος της ήταν ανήσυχος και ο πόνος από το τραύμα την ξύπνησε αρκετές φορές.
Άρχισε να ξημερώνει. Στο μισοσκόταδο ακόμα άρχισε να σκέφτεται, τι θα  έκανε το πρωί.
Ξαφνικά ένας περίεργος  θόρυβος την έκανε να τεντώσει  τ` αυτιά της  και ν` ανοίξει τα μάτια της. Ο θόρυβος  συνεχώς πλησίαζε  και μαζί μ` αυτόν  ακούγονταν και φωνές  ανθρώπων, που  συνομιλούσαν  μεταξύ τους πολύ δυνατά.
Περίμενε! Μα οι φωνές όλο και πλησίαζαν και  τα γρανάζια μιας περιστρεφόμενης πελώριας  μηχανής, ξαφνικά βρέθηκαν δίπλα της.

Capture7
Αλλοίμονο! Πως δεν το είχε σκεφθεί; Το απορριμματοφόρο γύριζε τα σκουπίδια,  που έριχναν σ` αυτό  οι εργάτες. Κατάλαβε αμέσως, πόσο μεγάλο κίνδυνο διέτρεχε.  Με προσπάθεια μεγάλη έβγαλε το κεφάλι της και προσπάθησε  να βρει τον τρόπο ,που θα μπορέσει να ξεφύγει από τον θανάσιμο κίνδυνο. Ναι!  είδε τους  εργάτες να παίρνουν τα κιβώτια  που βρίσκονταν  δίπλα της.       Έπρεπε να προλάβει. Αν  καθυστερούσε έστω  και λίγο,  θα βρισκόταν  μέσα στον κύλινδρο .  Έντρομη  και με όσες δυνάμεις της  είχαν απομείνει,  πήδηξε έξω από το κιβώτιο και χωρίς να σκέφτεται το τραυματισμένο της πόδι,  έψαχνε  κάποιο μέρος να κρυφτεί.
Τρύπωσε  στον πρώτο  θάμνο που βρήκε μπροστά της,  τρέμοντας ακόμα από ό,τι είχε δει και είχε περάσει .Προσπάθησε να δει που βρισκόταν και που θα έπρεπε να πάει.
Τι  μεγάλη έκπληξη! Μπροστά  της  βρισκόταν μια παιδική χαρά. Τι καλύτερο μέρος θα μπορούσε να βρει;  Σε λίγο όλος ο χώρος θα γέμιζε παιδιά μικρά και μεγάλα. Αυτά είναι τρυφερά και πονόψυχα σκέφτηκε,  αγαπούν και παίζουν με τα ζώα. Κοντά τους θα  μπορούσε να βρει λίγη από τη χαμένη στοργή και φροντίδα. Σιγά-σιγά άρχισε να ηρεμεί και ο φόβος της να καταλαγιάζει.

Capture9
Μέσα σε λίγη μόνο ώρα η παιδική χαρά άρχισε  να γεμίζει και τα κοιμισμένα παιχνίδια ένα- ένα  να ξυπνούν. Κούνιες ,τραμπάλες,  μονόζυγα.
Το γατάκι μας είχε μένει σιωπηλό!  Ζήλευε και  αναρωτιόταν. Με τέτοιο τρελό παιγνίδι ποιος θα την πρόσεχε;
Δεν είχε δίκιο
Να! Ένα παιδί την πλησίασε. Την σήκωσε απαλά στην αγκαλιά του. Την χάιδεψε, της μίλησε σιγανά μην την τρομάξει .Το  τρυφερό  του χεράκι άρχισε, από  το μικρό τρεμάμενο κεφάλι, για να φθάσει στο κορμάκι   και  την φουντωτή ουρά της  Ελενίτσας, που κουνιόταν πέρα δώθε, για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της .
Η καρδούλα της χτυπούσε δυνατά, χαρούμενα μα και φοβισμένα. Νιαούριζε και έγλυφε τα χέρια του μικρού της  φίλου, δίνοντας πίσω ένα μέρος της αγάπης που έπαιρνε. Σε λίγο , ένας μεγάλος κύκλος παιδιών τους έχει κυκλώσει!
Όλα ήθελαν  να την πάρουν αγκαλιά, να την χαϊδέψουν,  να την παρηγορήσουν .Καταλάβαιναν  πως είχε χαθεί και ήθελαν να καταλαγιάσουν την μοναξιά  και τον φόβο της. Μερικά της έδιναν κομμάτια  από το κουλούρι τους, άλλα  της  έφερναν  νερό, και άλλα πάλι  έτρεχαν στην καντίνα να της φέρουν κάτι πιο νόστιμο.
Πόσο  όμορφα και ζεστά αισθανόταν η μικρή μας φίλη!  Άρχισε να κάνει όνειρα.  Νόμιζε  ,ότι αυτή η ευτυχία  δεν θα τελείωνε  ποτέ.  Μια καινούργια ζωή ανοιγόταν για αυτήν. Πίστευε  ότι τα παιδιά   θα είναι οι φίλοι και  σύντροφοι  για μια ζωή.
Να όμως που τα παιδιά χόρτασαν. Έδωσαν την  αγάπη που μπόρεσαν,  έπαιξαν και ευχαριστήθηκαν μαζί  της,  χόρτασαν  και ένα  ένα επέστρεφαν στα παιχνίδια,  που τόσο ξαφνικά είχαν εγκαταλείψει.
Έμεινε πάλι μόνη! Λίγο, πολύ λίγο κράτησε η χαρά της.
Απογοητευμένη, πικραμένη, κάθισε κάτω από το πρώτο παγκάκι. Η αγάπη και η στοργή των παιδιών είχαν απαλύνει και τον πόνο του χτυπημένου της ποδιού . Όμως ο πόνος  επανήλθε, για να της θυμίσει, ότι δεν έχει τίποτα  τελειώσει  και έπρεπε γρήγορα να ξεμπερδέψει  μόνη της.  Έφυγε σαν κυνηγημένος κλέφτης από την ασφάλεια του σπιτιού και  τώρα περνούσε τόσο δύσκολα  και οι δυσκολίες δεν φαίνονταν  να τελειώνουν. Και όλα αυτά γιατί  φοβήθηκε τον άνθρωπο που την αγαπούσε και την πρόσεχε.
Δεν ήταν   όμως η μόνη κακοτυχία. Στο παγκάκι που είχε βρει καταφύγιο, ήλθαν  να ξεκουραστούν  δυο  ηλικιωμένοι.

Capture10

Η Ελενίτσα μας  ήταν σίγουρη για τα καλά τους αισθήματα  μια και εκείνοι  στην ηλικία που βρίσκονται  ,   ήξεραν από πόνο, εγκατάλειψη και  απογοήτευση.
Η φίλη μας πλησίασε και με την ουρά της  χάιδεψε  τα πόδια του παππού. Με μεγάλη έκπληξη αντίκρισε, έναν παππού  εξαγριωμένο να σηκώνεται  απότομα και να την κλωτσά με πολύ δύναμη. Πως  μπόρεσε αυτός ο αδύναμος  άνθρωπος, να δείξει τόση σκληρότητα  σ` ένα τόσο μικρό  πλασματάκι;  Λύπη και απόγνωση  την κυρίεψαν. Ποια λύση έπρεπε να δώσει,  για να γλυτώσει και να μη χαθεί, όπως τόσα και τόσα ζωάκια;
Αρχίζει να σκέφτεται, ότι  μόνο αν ξαναγυρνούσε στην πολύτιμη φίλη που εγκατέλειψε από φόβο και ντροπή, θα ξανάβρισκε πάλι,  όλα όσα έχασε από την απροθυμία της να υπακούσει σε κάτι πολύ μικρό που της ζητήθηκε. Εύκολα λέγεται,  μα πώς να ξεχνούσε  όλα όσα έγιναν ; Ήταν  δύσκολο,  μα έπρεπε. Αν  έμενε έξω μόνη και απροστάτευτη, πολύ γρήγορα  θα χανόταν.
Σκαφτόταν  και προχωρούσε , χωρίς να έχει πάρει απόφαση. Όμως  χωρίς να το είχε καταλάβει έχει πάρει το δρόμο  του γυρισμού! Ήταν   νύχτα . Έπρεπε  κάπου, σε  κάποια γωνιά,  να βρει ένα  χώρο να ξεκουράσει το κορμάκι της και το χτυπημένο της πόδι.
Εκεί κοντά  είδε έναν κήπο,  με μεγάλα δένδρα και αρκετούς θάμνους, που θα της χρησίμευαν  σαν καταφύγιο,  για να περάσει εκείνη την κρύα και σκοτεινή νύχτα .Πήδησε  τα κάγκελα και χώθηκε γρήγορα στην πρώτη κρυψώνα, ανακουφισμένη και χαρούμενη που επιτέλους τα βάσανα και η ταλαιπωρία  έφθαναν στο τέλος. Να όμως ,την ανακάλυψε ο σκύλος του σπιτιού και με δυνατά γαυγίσματα ορμά  προς το μέρος της.

Capture11
Τα γαυγίσματα  έφεραν  πολύ γρήγορα το αφεντικό και έπρεπε  γρήγορα να εξαφανιστεί. Μάζεψε  τις δυνάμεις της και πήδησε πάλι τα κάγκελα. Τώρα χωρίς να σταματήσει  πουθενά έπρεπε να φθάσει στο δικό της το σπίτι, να  βρει ζεστασιά, φαγητό,  περιποίηση και αγάπη.
Έτρεχε  χαρούμενη και ανακουφισμένη. Ξεχνούσε  ακόμα και το πληγωμένο της πόδι.
Μα τι  ωραία!  Έφτασε χωρίς να το καταλάβει στην παλιά της  γειτονιά . Είδε το σπίτι της κ. Ζηνοβίας,   που όταν ερχόταν   στο σπίτι,  την έπνιγε  από τα χάδια και την κουβέντιαζε σαν να είναι το δικό της  γατάκι.  Πόση ευχαρίστηση ένιωθε δεν λέγεται  . Δίπλα ήταν  το σπίτι της κ. Φρόσως, που ήταν  πνιγμένο στα πολύχρωμα λουλούδια ,στα γιασεμιά και είχε το μικρό κοριτσάκι  την  Αννούλα  με τις όμορφες μπούκλες και τη βελούδινη φωνή. Όλες αυτές  σε λίγο θα τις ξανάβλεπε  στο δικό της το σπίτι και αυτή  θρονιασμένη στην αγκαλιά της κα Μαρίας , με μισόκλειστα μάτια  θα παρακολουθούσε  όπως παλιά,  τις συζητήσεις και τ` αστεία τους.
Έφθασε σπίτι! Να το σιδερένιο πορτόνι  και τα μαρμάρινα σκαλοπάτια  που  οδηγούσαν  στην κουζίνα. Να το χαλάκι που τις ημέρες του κρύου καθόταν  επάνω για να την ζεστάνει ο ήλιος,  έβλεπε όσους περνούσαν και να διασκέδαζε. Το καλοκαίρι πάλι στην ίδια θέση κάτω από την παχιά σκιά της μαρκίζας δροσιζόταν  από τον καύσωνα.
Ήταν έξω από το σπίτι και ήταν  ακόμα νύχτα. Σκαφτόταν ότι δεν έπρεπε  να ξυπνήσει την κα Μαρία και να την αναστατώσει αυτήν την ώρα. Θα περίμενε,   αφού πηδούσε τα κάγκελα θα καθόταν  ήσυχα στο χαλάκι, μέχρι  να ξημερώσει.
Γεμάτη συγκίνηση  προχώρησε  προς το σπίτι. Τα πόδια της έτρεμαν και όλες οι εικόνες από την απόδρασή της ξανάρχονταν  επίμονα μπροστά της και την τρομοκρατούσαν . Θυμήθηκε την  Ανυπακοή  της, την ζημιά και τα κομμάτι του σπασμένου βάζου.
Όχι δεν θ` άφηνε  το φόβο, να την κυριεύσει και να πάρει ξανά μια λάθος απόφαση. Κουλουριάστηκε  πάνω στο χαλί και αφού βόλεψε το τραυματισμένο της  πόδι,  άφησε  την κούραση να την οδηγήσει στα μονοπάτια  του ύπνου και της χαλάρωσης. Κοιμήθηκε αρκετές ώρες σαν τον παλιό καλό καιρό ξένοιαστη!
Μέσα στον ύπνο της που ήταν  βαρύς άκουγε φωνές χαρούμενες. Τα όνειρα πολλές φορές σκεφτόταν  είναι πολύ όμορφα,  σε κάνουν να νοιώθεις  ευτυχισμένα . Μα ποιο  όνειρο διαρκεί και όταν ακόμα είσαι ξύπνια; Α  ναι!  Είχε  ξυπνήσει και αναγνώρισε την τρυφερή φωνή της κα Μαρίας να την φωνάζει με τ` όνομά της και ανοίγοντας τα μάτια την  είδε να  την κοιτά με στοργή και  έκπληξη.
Χωρίς να σκεφτεί τίποτε,  πήδηξε και χώθηκε  στην αγκαλιά της φίλης  της,  που   ορισμένες μέρες πριν πίστευε,  ότι δε θα  ξανάβλεπε ποτέ.  Το χέρι της κ. Μαρίας  γεμάτο στοργή  ανεβοκατέβαινε, της σήκωνε το κεφάλι,  την κοίταζε κατάματα και φάνηκε   να μην πιστεύει πως το γατάκι  που κρατούσε, ήταν εκείνο,  που  τις προηγούμενες  μέρες, θεωρούσε χαμένο , ήταν λυπημένη και είχε κλάψει τόσο πολύ.
Σε κάποια κίνηση  η κα Μαρία πίεσε το πόδι της κι εκείνη  άρχισε να κλαψουρίζει ,δίνοντας της να καταλάβει, ότι κάτι συμβαίνει. Αυτή  έψαξε προσεχτικά  να βρει το σημείο τραυματισμού. Αφού το εντόπισε,  με τρυφερότητα  την καθησύχασε και της υποσχέθηκε ,ότι  η πρώτη φροντίδα θα είναι η επίσκεψη στον κτηνίατρο της γειτονιάς.
Η εικόνα των δύο αυτών πλασμάτων ήταν  συγκινητική. Τα αισθήματα  πλημμύρισαν  τις καρδιές τους  και  η κάθε μια προσπάθησε να μεταβιβάσει τα αισθήματά της στην άλλη. Η μικρή μας  Ελενίτσα  νιαούριζε  συνεχώς , έγλυφε την κα Μαρία σαν να της ζητούσε  συγνώμη για την ανυπακοή της και για την στεναχώρια που της προξένησε , με το σπάσιμο του βάζου  μα και την εξαφάνισή της.
Η κα Μαρία ήταν ευτυχισμένη.  Είχε ξεχάσει τα όσα έγιναν.  Είχε  ήδη συγχωρέσει την μικρή της φίλη. Ήξερε ότι,  η μικρή της φίλη κατάλαβε  πολύ καλά, τι σήμαινε για αυτήν το να μην υπακούσει και το  πιο σπουδαίο στην περιπέτειά της ότι,  ό,τι και να μας συμβεί δεν το βάζουμε στα πόδια.  Έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε τις  συνέπειες  των πράξεων  μας. Με τους  δικούς μας ανθρώπους αυτούς που ξέρουμε πως μας αγαπούν, συζητάμε για ότι μας έχει συμβεί και εκείνοι  θα μας δώσουν την λύση και όχι να το βάζουμε στα πόδια. Με αυτές τις σκέψεις  και με την Ελενίτσα  πάντα στην αγκαλιά, η κα Μαρία άνοιξε την πόρτα  για να μπουν  στο σπίτι  και  όπως παλιά να συνεχίσουν την ζωή τους,  που διεκόπη για λίγες ημέρες.
Αφού μπήκαν, έκλεισε η πόρτα πίσω τους,   κλείνοντας  μέσα την ζωή και την ευτυχία των δύο πλασμάτων που θα συνεχίσουν  να ζουν μαζί, να νοιάζεται η μια την άλλη και να αγαπιούνται πολύ.

Capture το γατακι η πρωτη πανω

Έτσι το παραμύθι μας έφθασε στο τέλος του και εγώ σας αφήνω να ξαναθυμηθείτε  και να ευχηθείτε περαστικά στην μικρή μας Ελενίτσα.

Capture γατακι 3 κανονικο      το γατακι 1    φωτο 4    Capture9   Capture11  Captureγατακι 3 φωτο

 

 

 

Κ.Πελετίδης: ο αριθμός των παιδιών στις κατασκηνώσεις θα αυξηθεί.

Εκδήλωση το περασμένο Σάββατο στην πλαζ της Αγυιάς. Τα 1.000 παιδιά που φιλοξενήθηκαν φέτος δωρεάν θα αυξηθούν την επόμενη χρονιά, παρά τα εμπόδια που βάζει η κυβέρνηση

613481

Ο δήμαρχος της Πάτρας, Κώστας Πελετίδης

Τη διαβεβαίωση ότι το πρόγραμμα της ημερήσιας παιδικής κατασκήνωσης θα αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα με την αξιοποίηση και άλλων χώρων, έδωσε ο δήμαρχος Πάτρας, Κώστας Πελετίδης, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης – απολογισμού που έγινε το περασμένο Σάββατο στο χώρο της πλαζ της Αγυιάς. Μία εκδήλωση – γιορτή, στην οποία συμμετείχε πλήθος κόσμου, ενώ τιμήθηκαν οι εργαζόμενοι και οι φορείς που προσέφεραν εθελοντικά στη λειτουργία της κατασκήνωσης. Υπενθυμίζεται ότι στην παιδική κατασκήνωση του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου (ΚΟΔΗΠ) φιλοξενήθηκαν δωρεάν 1.000 παιδιά.

Ο δήμαρχος Πατρέων, στο χαιρετισμό του κατά την έναρξη της εκδήλωσης, μεταξύ άλλων τόνισε: «Αυτή η προσπάθεια που γίνεται και που θα μεγαλώσει το επόμενο διάστημα με την αξιοποίηση κι άλλων χώρων, έχει στόχο να ζουν όμορφα τα παιδιά μας, να απολαμβάνουν τη ζωή. Προσπαθούμε να τους προσφέρουμε αυτά που είναι δικαίωμά τους και που έπρεπε να τα απολαμβάνουν με συγκροτημένο τρόπο, αν οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονταν και φρόντιζαν να έχουν το καλοκαίρι διακοπές και οι λαϊκές οικογένειες και τα παιδιά μας.

Από την επόμενη χρονιά θα λειτουργήσει και η δημοτική κατασκήνωση στα Ροΐτικα. Ολα αυτά γίνονται με μεγάλη προσπάθεια. Γνωρίζετε όλοι τις δυσκολίες που υπάρχουν και όσον αφορά τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού, αφού η κυβέρνηση δεν επιτρέπει την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, και όσον αφορά τα οικονομικά, αφού κι εδώ η κυβέρνηση έχει περικόψει κι άλλο τα κονδύλια προς τους δήμους. Εμείς θα συνεχίσουμε στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των λαϊκών αναγκών και γίνονται υπερπροσπάθειες και από τους εργαζόμενους και από τον Κοινωνικό Οργανισμό, που έχει την ευθύνη λειτουργίας της κατασκήνωσης, και από πάρα πολλούς φορείς και πολίτες που κατανοούν την ανάγκη να έχουν τα παιδιά μας αυτό που τους αξίζει.

ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ δεν το βάζουν κάτω..! (βίντεο)

Μαζική και μαχητική κινητοποίηση πραγματοποίησαν την Τρίτη το πρωί χιλιάδες συνταξιούχοι στην Αθήνα, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων δίνοντας συνέχεια και αγωνιστική απάντηση στη λαίλαπα των νέων αντισυνταξιουχικών μέτρων της κυβέρνησης.